News @ M-Media

Category: Interview

  • စစ္ေတြတြင္ အၾကမ္းဘက္ တိုက္ခိုက္ခံခဲ့ ရေသာ မြတ္စလင္မ္တို႔ႏွင့္ အင္တာဗ်ဴး

    စစ္ေတြတြင္ အၾကမ္းဘက္ တိုက္ခိုက္ခံခဲ့ ရေသာ မြတ္စလင္မ္တို႔ႏွင့္ အင္တာဗ်ဴး

    ၾသဂုတ္-၂၆-၂၀၁၂
    M-Media

    စစ္ေတြတြင္ အၾကမ္းဘက္တိုက္ခိုက္ျခင္းခံခဲ့ရေသာ မြတ္စလင္မ္မိသားစု တစ္စု မွ အျဖစ္အပ်က္မ်ား ျပန္လည္ေျပာျပစဥ္

    Interview With Rohingya အပိုင္း(၁)

    ေၿဖ ။ (ေယာက်္ား)    ေက်ာက္နီေမာ္မွာၿဖစ္တဲ့ ကိစၥနဲ႔ၿဖစ္တယ္လို႔ေၿပာတယ္ သူတို႕က ငါတို႕ရခိုင္ေတြကို မင္းတို႔မြတ္စ္လင္မ္ေတြဒီလိုလုပ္တယ္ဆုိၿပီးေတာ့ အဲဒီလိုခုတ္တာ။ ဒီေနရာမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ၿမိဳ႕ထဲမွာေနတာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဘိုးဘင္ေဘာင္ဆက္ထဲက အဲဒီမွာၿမိဳ႕ထဲမွာေနတာ။ အဲဒီမွာရခိုင္ေတြမရွိဘူး မြတ္စ္လင္မ္ေနရာေတြပဲ အဲဒီမွာ ရခိုင္ေတြမရွိဘူး ေနာက္ေတာ့မွရခိုင္ေတြ နည္းနည္းၿပန္ဝင္လာၾကတာ။ မြတ္စ္လင္မ္ေတြက်ေတာ့ တစ္ၿခားဒီမွာ လူႏွိမ္မွ ု၊ ဖိႏွိပ္မွ ုေတြရွိေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ မြတ္စ္လင္မ္ေတြက ရန္ကုန္ကိုသြားၾက ႏိုင္ငံၿခားကိုသြားၾကသလိုပဲ သြားၾကတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရြာနာမည္က မြတ္စ္လင္မ္လိုေခၚရင္ ရိုဟင္ဂ်ာပါရာလို႔ေခၚတယ္။ ဒီလို ရြာလံုးကြ်တ္ေခၚရင္ေတာ့ ေစ်းေဟာင္းေမာလိပ္လို႔ေခၚတယ္။ အဲဒီမွာကြ်န္ေတာ္တို႔ ရပ္ကြက္ၿဖစ္လာေတာ့ ေက်ာက္တလင္းရပ္ကြက္ရယ္ ရူပေတာင္ ရပ္ကြက္ရယ္ ေမာလိပ္ရပ္ကြက္ရယ္ဆိုၿပီးေတာ့ အပိုင္းသံုးပိုင္း ပိုင္းသြားတယ္။ အဲဒီမွာ အဲဒီလိုအိမ္ေၿခ ၁၂၀ ေလာက္ရွိတဲ့ေနရာ အဲဒီလိုဖိႏွိပ္မွုေတြရွိလာေတာ့ လူေတြကမေနေတာ့ဘူး။

    တစ္ၿဖည္းၿဖည္း တစ္ၿဖည္းၿဖည္း ရခိုင္ေတြကိုပဲေရာင္းၿပီးေတာ့ စိတ္ခ်ရတဲ့ေနရာ၊ လံုၿခံဳမွုရွိတဲ့ေနရာကိုေၿပာင္းသြားၾကတယ္။ ခဏခဏဒီလိုပဲ သူတို႔ၿပႆနာၿဖစ္လိုလာလို႔ရွိရင္ အဲဒီမွာပဲကြ်န္ေတာ္တို႔ကို လူနည္းစု ဖိႏွိပ္မွုေတြအမ်ားၾကီးလုပ္တယ္။ တစ္ၿခားကြ်န္ေတာ္တို႔အခုၿဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ရဲစခန္းကိုကြ်န္ေတာ္တို႔ အေခါက္တစ္ရာေလာက္ဖုန္းဆက္တယ္။ အဲဒီမွာ ဘယ္သူနဲ႔ၿဖစ္လဲ၊ ဘယ္သူေတြတက္လာတာလဲ၊ ဘယ္သူေတြလုပ္လဲ၊ ရခိုင္ေတြလား? မြတ္စ္လင္မ္ေတြလား? အဲဒီလိုေမးတယ္။ ေမးေတာ့ ရခိုင္ေတြတက္လာတာ။ အဲဒီလိုဆိုအေရးမၾကီးဘူးဆိုၿပီး ဖုန္းခ်လိုက္တယ္။ အဲဒါက အမ်ားၾကီးပဲ အဲဒီလိုေၿပာတာ။

    (မိန္းမ)   ဒီလိုလုပ္တာ ကြ်န္မတို႕ကို အၾကိမ္ ၄ ၾကိမ္ရွိၿပီ။
    (ေယာက္်ား)  အမ်ားၾကီးပဲလုပ္တာ။
    (မိန္းမ)    ၈၅ရယ္၊ ၂၀၀၀ရယ္၊ ေနာက္ၿပီး ၂၀၀၄ရယ္၊ အခု၂၀၁၂ ဒီ ၂၀၁၂ကေတာ့ ပိုၿပီးထူးၿခားသြားတာ။ အရင္တုန္းကလုပ္တာလိုမ်ိဳးထင္ၿပီးေတာ့ အိမ္ေပၚကေနကြ်န္မတို႔ လံုးဝမဆင္းခဲ့ရဘူး။ အရင္လိုမဟုတ္ဘူးလို႔ ကြ်န္မတို႔ေနခဲ့တာ။ အရင္ထက္ထူးဆန္းရင္ ဒီလိုမ်ိဳးၿဖစ္လာမယ္ဆိုလုိ႔ရွိရင္ ကြ်န္မတို႔ၾကိဳတင္ၿပီးေတာ့ ေရႊ႕ေၿပာင္းလာမွာပါ။ အဲေတာ့လာလို႔မရလိုက္ဘူးေလ ကြ်န္မတို႔ ဒီတိုင္းပဲ အိမ္ေပၚမွာပဲ ကြ်န္မတို႔ေနခဲ့ရတာ။ ဘယ္လိုလုပ္ေနခဲ့ရလဲဆိုေတာ့ ကြ်န္မတို႔ေနတဲ့ေနရာမွာ ဗလီကရွိေနတယ္ဆိုေတာ့ ဗလီကိုထားၿပီးေတာ့ ကြ်န္မတို႕ေက်ာခိုင္းၿပီးေတာ့ ဘယ္ေနရာမွမထြက္ခ်င္ဘူးဆိုၿပီးေတာ့ ဗလီေပၚမွာပဲေနခဲ့တာ။ အခုကြ်န္မတို႔ ဒီလိုအိမ္ေတြပ်က္ဆီးသြားတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အိုးအိမ္ေတြပ်က္ဆီးတယ္။ ပစၥည္းဥစၥာေတြဒီေလာက္ဆံုးရွံဳးတာ ကြ်န္တို႔ အဲဒီေလာက္မႏွေၿမာဘူး။ ကြ်န္မလံုးဝ ႏွေၿမာတာက ကုရ္အာန္စာအုပ္ေတြနဲ႔ ဗလီတစ္လံုးကိုပဲ အဲတာကိုအရမ္းသတိလည္းရတယ္။ စိတ္လည္းမေကာင္းဘူး။ ဒီလိုကုရ္အာန္စာအုပ္ အိမ္ေပါင္းေၿမာက္မ်ားစြာမွာရွိတဲ့ ဗလီမွာရွိတဲ့စာအုပ္ေတြကို သူတို႔ဘယ္လိုလုပ္တာလဲဆိုတာ မသိဘူး  အရမ္းကိုဝမ္းနည္းမိတယ္။

    ေမး ။     ။ အခုလက္ရွိေပ့ါ ဒဏ္ရာရတယ္လို႔ကြ်န္ေတာ္ၾကားရတယ္။

    ေၿဖ ။     ။ (မိန္းမ)  ဒဏ္ရာရတာကေတာ့ ကြ်န္မတို႔မိသားစုထဲမွာ အကုန္လံုး ၅ ေယာက္ပါ။ ကေလး ၃ ေယာက္ကေတာ့ သဲေခ်ာင္းမွာေနတယ္။ က်န္တဲ့တစ္ေယာက္ကေတာ့ ဟိုဘက္ကေလးေခၚသြားတယ္။ သူ႔ကိုေခၚလို႔မရဘူး။ သူက ဟိုဘက္မွာက်န္ခဲ့တယ္။
    (ေယာက္်ား) ဒီမွာ ဦးေခါင္းခြံကိုထုၿပီးေတာ့ ဒီမွာပါ ၾတိဂံပံု။ ကြ်န္ေတာ္ကသတိရွိတယ္။ ၿဖစ္တာက တစ္ၿခားလူေတြမဟုတ္ဘူး အနီးနားကလူေတြပဲ ကိုယ္နဲ႔ရင္းႏွီးတဲ့လူေတြက ဘာမွမလုပ္ဘူး နည္းနည္းမသိတဲ့လူေတြကလာၿပီးေတာ့ရိုက္တယ္။ မင္းတို႔မြတ္စ္လင္မ္ေတြ ငါတို႔ေမာင္းေတာမွာ မီးရွိဳ႕လိုက္တယ္။ ငါတို႔ရခိုင္ေတြကို သတ္တယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ရခိုင္ေတြကိုရိုက္တယ္ဆိုၿပီးေတာ့ အဲဒီလုိလုပ္တာ။ေနာက္ကြ်န္ေတာ္တို႔ ၁၁ နာရီ တနဂၤေႏြေန႔ လဆန္း (၁၀)ရက္ေန႔ ၆လပိုင္း ၁၀ ရက္ေန႔ ၁၁ နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္မွာ ဗလီကိုခဲေတြနဲ႔ေပါက္တယ္။ တစ္အားေပါက္တာပဲ လူေတြအမ်ားၾကီး အဲဒီမွာ (ရ ဝ တ )နဲ႔ စိန္ဗီြဒီယိုမွာလုပ္တဲ့ ေကာင္ေလးေတြပါတယ္။ သူ႔နာမည္က ဘယ္လိုလဲ ဆိုေတာ့ စိုးဝင္းေက်ာ္ စိုးဝင္းေက်ာ္နဲ႔ အဖြဲ႔ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အဲဒီက ေက်ာက္တလင္းရပ္ကြက္ရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ဦးလွေဝကဘယ္လုိေၿပာလဲဆိုေတာ့ “ေဝ့ မီးမရွိဳ႕နဲ႔ မီးမရွိဳ႔နဲ႔ လူကိုအေသမရိုက္နဲ႔”
    (မိန္းမ)  မီးမရွိဳ႕နဲ႔ဆိုတာ သူတို႔အိမ္နဲ႔ ကြ်န္မတို႔အိမ္က ကပ္လ်က္ၿဖစ္ေနတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ေၾကာက္ၿပီးေတာ့ မီးမရွိဳ႕နဲ႔လို႔ တားေနတာ။ က်န္တဲ့ဟာေတာ့မဟုတ္ဘူး။
    (ေယာက်္ား)     အရင္ဆို ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေစ်းေဟာင္းေမာလိပ္ရပ္ကြက္မွာ အိမ္ေၿခ (၁၂၀) ေလာက္ရွိတယ္။ ေရာင္းေရာင္းၿပီးေတာ့ အခု (၃၆) အိမ္ပဲရွိတယ္။
    (မိန္းမ)    ေနာက္ၿပီးေတာ့ ကြ်န္မနားနဲ႔ၾကားတာ ၁၀နာရီခြဲေလာက္မွာ ကြ်န္မတို႔အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ဦးလွေဝနဲ႔ ေနာက္ၿပီးေတာ့ စီးပြားေရးပိုင္ရွင္ သူတို႔ ေၿပာတာ အဲဒီစီးပြားေရးပိုင္ရွင္က ကိုယ့္ဘက္ကလာတဲ့လူေတြကိုယ္ထိန္း သူ႔ဘက္ကလာတဲ့လူေတြကိုလည္း ထိန္းေပးပါလို႔ေၿပာတယ္။ အဲဒါေတာင္မွ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးက နာမခံဘူး။ လက္မခံဘူး။ လာတဲ့အခ်ိန္မွာသူက လံုးဝအဲဒီနားမွာမရွိပဲေပ်ာက္သြားတယ္။ အိမ္မွာပဲသြားပုန္းေနတယ္။ သြားပုန္းေနေတာ့ ကြ်န္မတို႔ဒီေလာက္လုပ္တာ သူဘာတစ္ခုမွဝင္မေၿပာဘူး။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ကြ်န္မတို႔က
    အဲဒီခဲနဲ႔ေပါက္တဲ့အခိ်န္မွာ ကြ်န္မတို႔အိမ္ေနာက္ေဖးအိမ္ေလးမွာ အခန္းထဲမွာအကုန္လံုးေအာင္းေနၿပီး ပုန္းေနၾကတယ္။ ပုန္းေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကြ်န္မတို႔အခန္းကို ဟိုကေန ဓားနဲ႔ထုိး ဒီကေနဓားနဲ႔ထိုး ကြ်န္မတို႔အလယ္တည့္တည့္မွာပဲ အကုန္လံုးစုၿပီးေနလိုက္တယ္။ ေနာက္အဲဒီအခန္းကေနၿပီးေတာ့ နမာဇ္ဖတ္တဲ့အခန္းကေန ဒီဘက္အခန္းကို ၿပတင္းေပါက္ကိုေဖာက္တယ္။ ေဖာက္္ေတာ့ ၿပတင္းေပါက္ႏွစ္ဖက္က တစ္ဖက္ပြင့္သြားေတာ့ မ်က္ႏွာကိုလံုးဝမၿပခဲ့ဘူး။ ေနာက္ဘက္တစ္အိမ္ကို ကူးသြားတယ္။ ကူးၿပီးေတာ့ ကြ်န္မမ်က္ႏွာက္ိုၿမင္ေတာ့ သူကဘာေၿပာလဲဆိုေတာ့ “အရီး အရီးတ့ဲ ကြ်န္ေတာ္မပါဘူးတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ အေပါင္းအေဖာ္သူငယ္ခ်င္းေတြေခၚလာလို႔ ကြ်န္ေတာ္ပါလာတာပါတဲ့ ကြ်န္ေတာ္ ဘာတစ္ခုမွမလုပ္ဘူးဆိုၿပီး ကြ်န္မတို႔ ဒီဘက္အိမ္က ၿပတင္းေပါက္ကေနၿမင့္တဲ့ အုတ္တံတိုင္းကေန ကြ်န္မတို႔ ခုန္ဆင္းၿပီးေတာ့ ကြ်န္မတို႔အဲဒီနားမွာ စုလိုက္ေသးတယ္။
    (ေယာက္်ား)    အဲဒီလိုေၿပာတာက စိုးဝင္းေက်ာ္ပါ။
    (မိန္းမ)        စုၿပီးေတာ့ ကြ်န္မတို႔ကေလးေတြကို အကုန္လံုးၾကိဳးနဲ႔ခ်ည္တယ္။ ဘာတစ္ခုမွမလုပ္ဘူး ဘာတစ္ခုမွမလုပ္ဘူးဆိုၿပီးေတာ့။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ကြ်န္မအိမ္ရွင္ကိုေမးတယ္။ ဘယ္မွာလဲတဲ့ ေခၚလိုက္ပါဦးတဲ့ မေခၚပဲေနလိုက္မယ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ၿပန္ဝင္လာတဲ့ အခါေတြ႕လုိ႔ရွိရင္ အသက္နဲ႔ထပ္မွာမဟုတ္ဘူးဆိုၿပီးေတာ့ အဲဒီလိုပဲေနာက္ရွာၿပီးေတာ့ ကြ်န္မေခၚလာတယ္။
    (ေယာက္်ား)    ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ အတူပုန္းေနတဲ့ မိန္းမႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကိုထားၿပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္သြားလိုက္မယ္ဆို ၿပီးသြားေတာ့ ထြက္တာနဲ႔ကြ်န္ေတာ့္ကို သံတုတ္နဲ႔ သံပိုက္လံုးနဲ႔ ကြ်န္ေတာ့္ကိုရိုက္တာ။ လက္က်ိဳးသြားတယ္။ လက္ကဆန္႔လို႕မရဘူး အခု ေကြးထားေတာ့ေလ တစ္ခါတစ္ေလက်ရင္ကြ်န္ေတာ္က ေခါင္းကလည္းမူးေနသလိုၿဖစ္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ၿဖစ္စဥ္က ဒီလိုပါ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို ၁၂ နာရီေလာက္မွာ ဝိုင္းၿပီးေတာ့အဲဒီလို လုပ္တယ္။ လုပ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔အကုန္လံုးကို အဲဒီလုိဖမ္းၿပီးေတာ့ အၿပင္ကို ထြက္ၿပီးေတာ့ ရိုက္တဲ့လူရိုက္တယ္။ အထဲမွာပုန္းေနတဲ့လူက ပုန္းေနတယ္။ အဲေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ကအၿပင္ကိုထြက္လာေတာ့ ရိုက္တယ္ ရိုက္ၿပီးေတာ့ အကုန္လံုးေခါင္းကိုရိုက္တယ္။ ရိုက္ၿပီးေတာ့ အကုန္လံုးေခၚလာၿပီးေတာ့ ၾကိဳးနဲ႔တုတ္တယ္။ ေခ်ာင္းနားမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကိုေခၚသြားတယ္။

    Interview With Rohingya အပိုင္း(၂)

    (ေယာက္်ား)        အဲဒီလို ကြ်န္ေတာ္တို႔အကုန္လံုး (ရ ဝ တ )ရုံုးေခၚရမယ္ဆိုၿပီးမင္းတို႔ကိုဒီဘက္မွာေခၚသြားမယ္ဆိုၿပီး့အဲဒီမွာကတစ္ၿခားဗုဒၶဘာသာအုပ္စုရခိုင္အုပ္စုေတြမ်ားတယ္။ အဲဒီေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔သြားၿပီး ဒီေလာက္ဆိုရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ဆံုးၿပီ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ကေလမာဟ္ေတြဘာေတြ ဖတ္ေနတယ္။ သမီးေတြဘာေတြ ကြ်န္ေတာ့္မိသားစု အကုန္လံုးအဲဒီမွာပါတယ္။ ဒီ စိုးမိုေက်ာ္နဲ႔ စိုးမင္းေက်ာ္ ၂ေယာက္ပဲ မပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ့္သား စိုးဟိန္းေက်ာ္ဆိုလည္း ေခါင္းကိုသံတုတ္နဲ႔ ရိုက္တာ ေခါင္းကလွဳပ္လို႔မရဘူး။  ေဆးဝါးကုသမွုကလည္း ဘာမွမရဘူး။ အၾကီးစားခြဲစိတ္ကုသမွုေတြ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကံေကာင္းတာက ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ကို အဲဒီလိုေခၚသြားေတာ့ ေခ်ာင္းနားမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကိုထိုင္ခိုင္းတယ္။ ထိုင္ခိုင္းၿပီးေတာ့ ကားနဲ႔လာတဲ့လူေတြက ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို ” ေဟး ဒီလူေတြကို ဘာလုပ္ဖို႔ထားတာလဲ ရွင္းလိုက္ေတာ့တဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္နဲ႔ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္က အဲဒီမွာ မင္းတို႔ေမာင္းေတာမွာ ငါတို႔ရခိုင္ေတြကို အကုန္လံုးရွင္းလိုက္တယ္ေပါ့။” ကြ်န္ေတာ့္ဆိုင္မွာ အၿမဲလက္ဖက္ရည္ေသာက္ေနတဲ့ ရခိုင္ေလးတစ္ေယာက္က အဲဒီလုိမလုပ္ပါနဲ႔ ဒီေလာက္လူအုပ္စုၾကီးကို ဘယ္လိုရိုက္မလဲ အဲဒီလိုဆိုၿပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို ရဲစခန္းကိုပို႔ေပးပါတယ္။ ဒါၿဖစ္စဥ္အမွန္ပဲ။

    (ေယာက္်ား)   ရဲစခန္းမွာ လမ္းမွာသြားေတာ့

    (မိန္းမ)     ကြ်န္မကုိရိုက္တယ္။ လူၾကီးပိုင္းပဲ အသက္ ၅၀ေက်ာ္ၿပီ အရပ္ပုပုေလးသူကကြ်န္မကိုရိုက္တဲ့အခ်ိန္ သားေလးကိုဖက္ထားတယ္။ သားက အရပ္ရွည္ေတာ့သူ႔ကို ဘာမွလုပ္လို႔မရဘူး။ ကြ်န္မကိုသူက သံၿပားၿပားေလးနဲ႔ ေဟးတဲ့နင္တုိ႔တဲ့ ငါတုိ႔ရခိုင္ေတြကိုတဲ့ ေမာင္းေတာမွာတဲ့ ငါတို႔ရခိုင္ေတြကိုကုလားေတြရိုက္တယ္တဲ့။ အဲဒါေၾကာင့္နင္တို႔ကို ငါတုိ႔ရိုက္တယ္ဆိုၿပီး ကြ်န္မကို တစ္ခ်က္ခုတ္လိုက္တာ နဖူးမွာ ေသြးေတြအကုန္လံုးစီးလာတယ္။

    (ေယာက္်ား)    အဲဒီေနာက္ကြ်န္ေတာ္တို႔ အဲဒီကလမ္းေလွ်ာက္ၿပီးေတာ့ ေၾကာက္ေနတာ။ ဘာၿဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ရခိုင္ေတြအုပ္စုေတြ မ်ားေနေတာ့ ဒါေပမယ့္ အကုန္လံုးသိၾကတဲ့ လူေတြပဲ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရွိတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာင္မရွိဘူးအဲဒီလူေတြ ေနာက္မွေရာက္လာတာၾကတာပဲ။ အဲဒီလူေတြေတာင္မွ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကိုေတာ့ဘာမွမလုပ္ဘူး။ တရုတ္ေတြရွိတယ္။ အဓိကလူမ်ိဳးၿခားေတြရွိလို႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကိုအဲဒီလိုမလုပ္ဘူးလို႔ထင္တယ္။ အဲဒီကေနပတ္ၿပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ရဲစခန္းကိုေရာက္တယ္။ရဲစခန္းမွာ ဘာၿဖစ္လဲဆိုေတာ့ အဲဒီက အရာရွိတစ္ေယာက္က ခင္ဗ်ားတုိ႔ ဒီလိုၿဖစ္မွာကိုမသိဘူးလားတဲ့ ေရွာင္ပုန္းမေနဘူးလားတဲ့။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဘယ္လိုသိမလဲ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဒီလိုတစ္ခါမွမၿဖစ္ဘူး။ အဲဒီလိုေၿပာေတာ့ စခန္းမွဴးက ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ဓာတ္ပံုရိုက္တယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ဓာတ္ပံုရိုက္ၿပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အနာရတဲ့လူေတြကို ေဆးရံုပို႔တယ္။ ေဆးရံုပို႔ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ကိုေထာင္ကားနဲ႔ပို႔တယ္။ ေထာင္ကားနဲ႔ပို႔ၿပီးေတာ့ ဟိုမွာေရာက္ေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာလုပ္ေပးပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကိုေခၚသြားတယ္ ေခၚသြားၿပီးေတာ့ အဲဒီမွာ အေဆာင္မွာမ်က္စိေဆးကုေဆာင္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကိုထားပါတယ္။ ထားေတာ့ ဒီလိုပဲ စိုေနတာပဲ အကုန္လံုးအဲဒီမွာ အဲဒီလိုပဲခ်ၿပီးေတာ့ အဲဒီလိုပဲေဆးကုတာပါ။ ေနာက္ဘာမွေထြေထြ ထူးထူးမရွိပါဘူး။ ဆရာဝန္ကေေတာ့ ေဒါက္တာ သိန္းထက္ေအာင္ (ခြဲစိတ္ပါရကူ) သူကေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔ဘယ္သူမွ သူ႔ကိုမခ်ဳပ္နဲ႔ဆိုၿပီးေတာ့ သူကကြ်န္ေတာ့္ကိုခ်ဳပ္ေပးပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီမွာ ရခိုင္အမ်ိဳးသား ဦးေနဝင္းက အဲဒီမွာ ဆရာဝန္နဲ႔ေနတဲ့ေကာင္ေလးက သူကထမင္းေတြဘာေတြ သံုးေလးရက္မွာ ထမင္းနည္းနည္း ထမင္းနဲ႔ လက္ဖက္ရည္သံုးခြက္ေလာက္ေဝေပးပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ သံုးရက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ။ ၿဖစ္တာက တနဂၤေႏြေန႔ အဲဒီမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အဂၤါေန႔ ညေန ၆ နာရီေက်ာ္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေသးေခ်ာင္းမွာလာပို႔ပါတယ္။ ခ်ဳပ္ရုိးကေတာ့မၿဖည္ရေသးဘူး။

    (မိန္းမ)     လံုၿခံဳေရးပါေတာ့ပါတယ္။ က်န္တာ ကြ်န္တို႕ဘက္ကေန ဘယ္သူမွမပါဘူး။ ကားထဲမွာပဲ ကားေမာင္းတဲ့လူ တစ္ေယာက္တည္းပါတယ္။ စစ္တပ္ကပါ။ က်န္တာမပါဘူး။ ဒီတိုင္းပဲ ကြ်န္မတို႔ကို ခ်ခဲ့တာ။

    ေမး   ။     ။ ဘယ္နားမွာ ခ်ေပးခဲ့တာလဲ?
    ေၿဖ (မိန္းမ)    ကြ်န္မတို႔ကို ေသးေခ်ာင္းတံတား မေက်ာ္ခင္ေလးမွာ

    ေမး။      ။ ဒါဆိုအေဝၾကီးပဲေပါ့။ အဲဒါဘာလဲ လမ္းေလွ်ာက္လာခဲ့ရတာလား?
    ေၿဖ (မိန္းမ)  ေဆြမ်ိဳးေတြဆီကို လမ္းေလွ်ာက္လာတာ။ ပထမေတာ့ ကားနဲ႔လာၿပီးမွ ေနာက္ေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္လာတာေလ။
    (ေယာက္်ား)       အဲဒီမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေဆးကုသေပးပါတယ္။ အဲဒီမွာ ဆန္နီဆိုတဲ့ လူပ်ိဳေလးတစ္ေယာက္က်န္ခဲ့ပါတယ္။ အသက္ေလးဆယ္ေက်ာ္ေလာက္ရွိမယ္။
    (မိန္းမ)   အသက္ ၅၀ ပါ။ ၅၂ ေလာက္ရွိမယ္။
    (ေယာက္်ား)   ေနာက္ၿပီးမွကြ်န္ေတာ္တို႕က လံုးဝသတိမရၿဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သူကညေနမွဝင္လာတာ။

    ေမး။       ။ ဘယ္ရြာ ဘယ္ရြာ ဘိုင္တို႔က ဘယ္ရြာ ဘယ္ရြာက
    ေၿဖ (မိန္းမ)    ေက်ာက္တလင္းရပ္ကြက္ကပါ။
    ေမး။     ။ ေၾသာ္ ေက်ာက္တလင္းကလား?
    (ေယာက္်ား)  အင္း
    (မိန္းမ)    သူကညေနဘက္မွ ဝင္လာတာ။

    ေမး။         ။ ေဩာ္ ဟိုအမႊာပူးကေလးဆံုးသြားတယ္ဆိုတဲ့ ေနရာ အဲဒီေနရာလား?
    (ေယာက္်ား)   ဟုတ္တယ္။  သူ သ႔ူေမာင္။
    (မိန္းမ)       ကြ်န္မ ေမာင္ေလး အရင္းပါ။

    (ေယာက္်ား)    ခင္ေအာင္ၿမင့္ (ေခၚ) ႏူရ္ဟမ္ သူက ၄၂ ႏွစ္ေလာက္ရွိမယ္။ ကေလးေလးတစ္ေယာက္နဲ႔

    ေမး။     ။  အင္း….
    (ေယာက်္ား)    လူတစ္ေယာက္စ ေတြ႕တာနဲ႔
    (မိန္းမ)    တစ္ေယာက္ခ်င္းေတြ႕တာနဲ႔ အၿပီးပဲအဲဒါ လံုးဝအသက္ေတာင္မထားဘူး။
    (မိန္းမ)    အဲဒီလိုမ်ိဳးအဲဒီေနရာမွာ ၿပႆနာၿဖစ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ခ်က္ခ်င္းပဲဆံုးသြားတာ ၃ ေယာက္ ကြ်န္မေမာင္ေလး တစ္ေယာက္ အမရဲ႕ သားမက္တစ္ေယာက္ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ကြ်န္မတို႔မွာ အကိုဝမ္းကြဲေတာ္မယ့္တစ္ေယာက္ ေမာလိပ္ရပ္ကြက္၊ ေက်ာက္တလင္း ရပ္ကြက္ အဲမွာ ၆ လပိုင္း ၁၀ ရက္မွာ ၃ ေယာက္ခ်က္ခ်င္း ဆံုးတာပါ။ ေနာက္က်န္တဲ့ႏွစ္ေယာက္ကက်ေတာ့ ဆန္နီကက်ေတာ့ ေဆးရံုေပၚမွာဆံုးတယ္။ ေနာက္တစ္ေယာက္က်ေတာ့ ေက်ာ္စင္ထူး သူက ၁၂ ရက္ေန႔က ေဆးရံုက ကြ်န္မနဲ႔အတူတူဆင္းလာၿပီးေတာ့ ဒီမွာပဲ ၁၈ ရက္ေန႔ကဆံုးတာပဲ။ အကုန္လံုး ရြာဆိုရင္ စုစုေပါင္း ၅ ေယာက္။

    ေမး ။      ။ ကြ်န္ေတာ္ေမးစရာေလး တစ္ခုရွိတာေပါ့ေနာ္။
    ေၿဖ (မိန္းမ)    ရပါတယ္။

    ေမး။          ။ ဇာတ္လမ္းကေတာ့ ၿဖစ္တဲ့ၿပႆနာသိသြားၿပီေပါ့ေနာ္။ တကယ္လို႔မ်ားေပါ့ အခုအေၿခအေနနည္းနည္းေလးၿပန္ၿပီးေအးခ်မ္းတည္ၿငိမ္လို႔ရွိရင္ ဒီေက်ာက္တလင္းရပ္ကြက္မွာ အရင္ေနခဲ့တဲ့ေနရာမွာ ၿပန္ၿပီးေနခ်င္ တဲ့စိတ္ရွိလား.?
    ေၿဖ (ေယာက်္ား)      ကိုယ့္ေနရာကိုယ္ေနရမွာေပါ့။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဘယ္ကိုသြားမွာလဲ.? ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေမြးဖြားရာေဒသပဲ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အခြင့္အေရးရွိတယ္ေလ။ လူ႕အခြင့္ေရးရွိတယ္ေလ ကြ်န္ေတာ္တို႔မွာ ဗမာၿပည္မွာ လူ႕အခြင့္ေရးမရွိဘူးဆိုရင္  ကြ်န္ေတာ္တို႔ေနလို႔မရဘူးေပါ့။ ဒါပဲရွိတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္အေဖမွာလည္း မွတ္ပံုတင္ရွိတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္အေမမွာလည္း မွတ္ပံုတင္ရွိတယ္။ အမ်ိဳးသားမွတ္ပံုတင္ရွိတယ္။ ဒါသူတို႕က အလိုလိႏွိမ္ခ်တာ မြတ္စ္လင္မ္ၿဖစ္လို႔ ဒါပဲရွိတယ္။ ေနာက္ဘာမွမရွိဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေနတဲ့ ေနရာမွာရခိုင္ေတြမရွိဘူး အရင္တုန္းက
    (မိန္းမ)    ဘာမွမဆိုင္တဲ့ ၿပႆာနဲ႔ အသက္ဆံုးရွံဳးရတာ။

    ေမး။      ။ အေၿခေနေအးခ်မ္းတည္ၿငိမ္ၿပီဆိုရင္ေတာ့ မိမိေနရာမွာ မိမိၿပန္ေနခ်င္တဲ့ ဆႏၵရွိလား?
    ေၿဖ (ေယာက်္ား)    ရွိတာေပါ့။
    (မိန္းမ)    ရွိတယ္။

    ေမး။          ။ အင္း ေက်းဇူးအမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္။

  • ႏွစ္၂၀၀ ေက်ာ္ သမိုင္းဝင္ လင္းဇင္းကုန္း ျမန္မာမြတ္စလင္ သုႆာန္ ဖ်က္သိမ္းရန္ အမိန္ထုတ္ထား

    ႏွစ္၂၀၀ ေက်ာ္ သမိုင္းဝင္ လင္းဇင္းကုန္း ျမန္မာမြတ္စလင္ သုႆာန္ ဖ်က္သိမ္းရန္ အမိန္ထုတ္ထား

    ဇူလိုင္ ၁၂ ရက္ ၂၀၁၂

    M-Media

    ဓါတ္ပံုႏွင့္ အင္တာဗ်ဴး- သုတေမာင္

    မႏၲေလးၿမိဳ႕၊ အမရပူရၿမိဳ႕နယ္၊ အုိးေတာ္ရပ္ကြက္တြင္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း (၂၀၀)ေက်ာ္မွစ၍တည္႐ွိခ့ဲ့ေသာ လင္းဇင္းကုန္း မြတ္စလင္ သုႆန္ ဥယ်ာဥ္ေတာ္အား ဖ်က္သိမ္းေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ၂၀၁၂-ခု ဇြန္လ ၁-ရက္ကေန ၃-ရက္အထိ သတင္းစာထဲတြင္ပါ႐ွိခဲ့တဲ့ လင္းဇင္းကုန္းသုႆာန္အား (၁-၇-၂၀၁၂)ရက္တြင္ အၿပီးပိတ္သိမ္းမည့္ ေၾကျငာခ်က္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လင္းဇင္းကုန္းသုႆာန္သုိ႔ သြားေရာက္ေလ့လာခဲ့မႈအေပၚ ျပန္လည္ေရးသားျခင္းျဖစ္ပါသည္။

     

    မႏၲေလးေန႔စဥ္သတင္းစာ [အတြဲ(၁၅)၊ အမွတ္(၁၈၂)၊ ၁-၆-၂၀၁၂၊ ၁၃၇၄ ခုႏွစ္၊ နယုန္လဆန္း ၁၂ ရက္၊ ေသာၾကာေန႔]သတင္းစာမွ ေၾကညာခ်က္

    ေမး –  လင္းဇင္းကုန္း ကဘာရ္စတာန္(သုႆာန္)ေရာ ဒါရ္ဂါဟ္နဲ႔ေရာ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ သိခ်င္တာေလးေမးခ်င္ပါတယ္။ ဦးေလးတုိ႔အေနနဲ႔ ေျပာျပလု႔ိရမလား ခင္ဗ်။
    ေျဖ – ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က ဒါရ္ဂါဟ္ကုိတာ၀န္ယူပါတယ္။ လူငယ္ေတြကေတာ့ သုႆာန္အတြက္ တာ၀န္ယူထားၾကတယ္။

    ေမး – ဟုိတစ္ေလာက သုႆာန္ကုိဖ်က္သိမ္းေတာ့မယ္လုိ႔သိရတယ္။ သတင္းစာထဲမွာေတာ့ ပိတ္သိမ္းမယ္လုိ႔ေၾကျငာတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဖ်က္သိမ္းမယ္လုိ႔လည္းသတင္းၾကားတယ္။ အဲဒါ အခု ဘယ္လုိအေျခအေန႐ွိပါသလဲ။
    ေျဖ – အဲဒါကုိေတာ့ ဒီေနရာဟာ သမုိင္း၀င္ေနရာျဖစ္တာေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီးဆီထိေရာက္ေအာင္ စာပုိ႔ထားပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အစၥလာမ့္အဖြဲ႕ႀကီး (၅)ဖြဲ႕ကလည္း ၀ိုင္းေထာက္ခံၿပီးေတာ့ စာတင္ထားပါတယ္။ ဒီေတာ့ ပိတ္သိမ္းဖ်က္သိမ္းမယ့္ကိစၥကုိ ဘာမွဆက္မေျပာပဲ ေလာေလာဆယ္ ဒီအတိုင္းပဲ ခဏထားထားပါတယ္။

    ေမး – ဒီသခၤ်ဳိင္းေျမအေၾကာင္း နည္းနည္းေလာက္ ေျပာျပေပးလုိ႔ရမလားခင္ဗ်ာ။
    ေျဖ – ဒီဘက္မွာ အခုျမင္ေနရတဲ့အ၀န္းအ၀ိုင္းကေတာ့ အာဗစ္႐ွားဟုိစိုင္နီသခင့္ကုိေလးစားတဲ့အေနနဲ႔လူေတြက ၀ိုင္းၿပီး ဒဖြနာ(ျမွဳပ္ႏွံ)လိုက္လုိ႔ ကဘာရ္စတာန္ဆုိၿပီးျဖစ္သြားတယ္။ ျမန္မာလုိဆုိရင္ေတာ့ သခၤ်ဳိင္းေပါ့။ အမွန္က မြတ္စလင္မ္သခၤ်ဳိင္းက ဟုိးကျမင္ေနရတဲ့ အုတ္တံတုိင္းေဘးလမ္းရဲ႕ ဟုိဘက္မွာ။ အရင္တုန္းကေတာ့ အဲဒီမွာ ဇရပ္ေတြ႐ွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ စစ္အစုိးရလက္ထက္မွာ အဲဒီဘက္ျခမ္းက မြတ္စလင္မ္သခၤ်ဳိင္းကုိ ခရစ္ယာန္ဘက္ကုိသြင္းလိုက္တယ္။ ဒီဘက္က စကား၀ါဥယ်ာဥ္ကုိ သခၤ်ဳိင္းလုိ႔သတ္မွတ္ေပးလိုက္တာပါ။ စကား၀ါဥယ်ာဥ္ကုိေတာင္ မြတ္စလင္မ္သခၤ်ဳိင္းလုိ႔ အျပည့္အ၀ မသတ္မွတ္ေပးဘူး။ အမရပူရ အ.ထ.က(၁) တည္ေထာင္တဲ့ ဆရာႀကီး ဦးE-ကုိကုိႀကီးရဲ႕ဇနီး အုတ္ဂူေဒၚေဒၚရန္အုတ္ဂူရဲ႕ ဒီဘက္ကုိပဲေပးတယ္။ ဟုိဘက္ကက်န္တာကုိ ဗုဒၶဘာသာဆုိၿပီးလုပ္လိုက္တယ္။

    ေမး – ဟုတ္ကဲ့။ မြတ္စလင္မ္သခၤ်ဳိင္းအေနနဲ႔က ဟုိးက ျမင္ေနရတဲ့ အုတ္တံတုိင္းထိ႐ွိတာလား။
    ေျဖ – ဟုတ္ကဲ့ အဲဒီအုတ္တံတုိင္းလုပ္ရင္းနဲ႔ တားလုိ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အုတ္တံတုိင္းက အၿပီးထိ မေရာက္လိုက္ဘူး။ အုတ္တံတုိင္းက အကုန္လုံးၿပီးၿပီးၿပီ။ နည္းနည္းေလးပဲက်န္ေတာ့တာ။ အမွန္ကေတာ့ တားလုိက္လုိ႔ ဆက္လုပ္လို႔မရေတာ့တာ။

    ေမး – ဒါဆို မြတ္စလင္မ္သခၤ်ဳိင္းက အဲဒီအုတ္တံတုိင္းအထိေတာ့႐ွိတယ္ေပါ့။ အုတ္တံတုိင္းရဲ႕ ဟုိဘက္က ခရစ္ယာန္သခၤ်ဳိင္းလား။
    ေျဖ – အုတ္တံတုိင္းရဲ႕ဟုိဘက္မွာ လမ္း႐ွိေသးတယ္။ လမ္းရဲ႕ဟုိဘက္က ခရစ္ယာန္သခၤ်ဳိင္းပါ။ ခရစ္ယာန္ေရာ၊ တ႐ုတ္ေရာ၊ လူမ်ဳိးစုံ႐ွိတယ္။ အမွန္ကေတာ့ မြတ္စလင္မ္သခၤ်ဳိင္းေျမကုိ ခရစ္ယာန္ကုိ ေပးလိုက္ၿပီး ဒီဘက္က စကား၀ါဥယ်ာဥ္ကုိ မြတ္စလင္မ္သခၤ်ဳိင္းအျဖစ္ေပးလိုက္တာ။
    မြတ္စလင္မ္အမ်ားစုကလည္း ဒီစကား၀ါဥယ်ာဥ္မွာ ျမွဳတ္ေနေတာ့ ဒီဘက္က ဒါရ္ဂါဟ္လုိ႔ကုိ မသတ္မွတ္ေတာ့ဘဲ သုႆာန္လုိျဖစ္ေနၿပီး သူတုိ႔က သုႆာန္လုိ႔သတ္မွတ္လိုက္ၾကတာ။ စစ္အစုိးရလက္ထက္မွာပါ။ ဒါက ဘယ္လုိမွလည္း ေျပာခြင့္မွ မ႐ွိခဲ့တာ။

    ေမး – ဟုတ္ကဲ့ ဒါဆုိ စကား၀ါဥယ်ာဥ္ဆုိတာ အဲဒီနာမည္နဲ႔ ဟုိးအရင္ကတည္းက႐ွိခဲ့တာလား။ ဘယ္လုိသတ္မွတ္ၿပီး ျဖစ္လာတာလဲ။
    ေျဖ – အဲဒါက ဘုိးေတာ္ဘုရား လက္ထက္ကတည္းက အာဗစ္႐ွာဟုိစိုင္နီသခင္ႀကီးက ဒီစကား၀ါဥယ်ာဥ္ထဲမွာလာၿပီးေတာ့ အမလ္ထိုင္(တရားထိုင္)ေနေတာ့ ပုဏၰား၀န္ကေန စကား၀ါဥယ်ာဥ္ကုိ၀ယ္ၿပီး သခင့္ကုိလွဴလိုက္တယ္။ အာဗစ္႐ွာဟုိစိုင္နီသခင္က မိန္႔ေတာ္မူတယ္ “ငါကြယ္လြန္ရင္ ဒီစကား၀ါပင္ေအာက္မွာ ျမွဳပ္ႏွံေပးပါ”ဆုိၿပီးေတာ့။ ဒါေၾကာင့္ သခင့္တပည့္ျဖစ္တဲ့ ပုဏၰား၀န္မင္းႀကီး ဒီစကား၀ါေျမကုိ၀ယ္ၿပီး သခင့္ကုိ ၀ကားဖ္(လွဴဒါန္း)လုပ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အစၥလာမ္မွာ အခုလုိ သူေတာ္စင္မ်ားရဲ႕ပတ္၀န္းက်င္အ၀န္းအ၀ိုင္းမွာ ၂၄-နာရီပတ္လုံး က႐ုဏာေတာ္ မျပတ္မစဲ ႐ြာသြန္းတယ္လုိ႔႐ွိတယ္ေလ။ အဲဒီအက်ဳိးထူးရလုိတာေၾကာင့္ သခင့္အနားတစ္၀ိုက္မွာ ျမွဳပ္ႏွံၾကရင္း မြတ္စလင္မ္သခၤ်ဳိင္းဆုိၿပီး ျဖစ္သြားတယ္။

     

    ေမး – ဒါဆုိ ဒီသခၤ်ဳိင္းေျမေရာ၊ ဒါရ္ဂါဟ္ေျမေနရာအပါအ၀င္ဆုိ စုစုေပါင္း ဧကဘယ္ေလာက္က်ယ္၀န္းပါသလဲ။
    ေျဖ – ဒီဘက္က ဒါရ္ဂါဟ္ပိုင္ယာေျမ ၃-ဧကေက်ာ္ေက်ာ္၊ သခၤ်ဳိင္းေျမေနရာက ၃-ဧက ဆုိေတာ့ အားလုံး ၆-ဧကေက်ာ္႐ွိပါတယ္။

    ဆရာႀကီးဦးႏု၏ သခၤ်ဳိင္းဂူဗိမာန္ေတာ္

    အာဗစ္႐ွားဟ္ဟုိစိုင္နီသခင္ႏွင့္ ပုဏၰား၀န္မင္းတုိ႔၏ သခၤ်ဳိင္းဂူ

    ကမာၻေက်ာ္ဦးပိန္တံတားကို တည္ေဆာက္ခဲ့သူ ဦးပိန္ရဲ႕ သခ်ိဳင္းဂူ


    မင္းတုန္းမင္းလက္ထက္တြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ေသာ ေသြးေသာက္ႀကီးဦးရန္ေအာင္၏
    သခၤ်ဳိင္းေျမပုံ (ေခါင္းရင္းေျခရင္းအထိမ္းအမွတ္တိုင္မ်ားမွာ
    ျမန္မာ့႐ုိးရာလက္ရာျဖင့္ေတြ႕ရသည္၊ ေ႐ွးေခတ္ ျမန္မာ့အုတ္ခဲမ်ားကုိလည္း
    ေတြ႕ရသည္။)

    ဟုိစိုင္နီ ဘုိးေတာ္ဧဗလီ (စကား၀ါဥယ်ာဥ္ ပရ၀ုဏ္အတြင္းတြင္ တည္႐ွိသည္။)

     

    ဘိုးေတာ္ဦးဝိုင္း (ဗဒုံမင္း) လက္ထက္ အစၥလာမ္သာသနာပိုင္ ဟုိစိုင္နီသခင္ ၏ အုတ္ဂူ ေက်ာက္စာ

    ေမး – ဟုတ္ကဲ့ပါ။ ဒီေတာ့ ဒီလင္းဇင္းကုန္းသခၤ်ဳိင္းဆုိတာက သမုိင္း၀င္ေနရာလုိ႔သိထားပါတယ္။

    ေျဖ။  ဟုတ္ပါတယ္။ အာဗစ္႐ွာဟုိစိုင္နီသခင္ႀကီးဆုိလည္း သမုိင္း၀င္ပုဂိၢဳလ္ပါ။ ဘုိးေတာ္မင္းတရားႀကီးကုိယ္တုိင္ သူ႔လက္ထက္မွာ အစၥလာမ္သာသနာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး သာသနာပိုင္အျဖစ္ခန္႔အပ္ျခင္းခံခဲ့ရသူတစ္ဦးပါ။ ေနာက္ ဆရာႀကီးဦးႏု၊ ဆရာႀကီးဦးႏုဆုိတာကလည္း သမုိင္း၀င္းပုဂၢိဳလ္ႀကီးပါ။ အစၥလာမ္သာသနာေရးရာနဲ႔ပတ္သက္တာေတြကုိ ျမန္မာစာေပနဲ႔ျပန္ဆုိေရးသားခဲ့ၿပီး၊ အစၥလာမ္သာသနာနဲ႔ပတ္သက္တာေတြကုိ ဘုရင့္ထံ သံေတာ္ဦးတင္တဲ့ သံေတာ္ဦးတင္လႊာက်မ္းကုိေရးသားခဲ့ၿပီး ဘုိးေတာ္မင္းတရားႀကီးကေပးအပ္တဲ့တာ၀န္ေတြကုိ ေက်ပြန္စြာထမ္းေဆာင္ခဲ့လို႔ ရမၼာ၀တီၿမိဳ႕၀န္အျဖစ္ ခန္႔အပ္ျခင္း ခံခဲ့ရသူလည္းျဖစ္တယ္။

    ေမး – ေနာက္ တစ္ျခား သမုိင္း၀င္ပုဂၢိဳလ္ဘယ္သူေတြမ်ား ႐ွိပါေသးသလဲ။
    ေျဖ – အာဗစ္႐ွာဟုိစိုင္နီသခင္ႀကီး႐ွိတယ္၊ ဆရာႀကီးဦးႏု႐ွိတယ္၊ ေနာက္ ဦးပိန္တံတားႀကီးကုိေဆာက္လုပ္ခဲ့တဲ့ ဦးပိန္႐ွိတယ္။ ၿမိဳ႕၀န္ဦးဘိုင္ဆပ္႐ွိတယ္။ ေနာက္ ဟုိဘက္မွာ ေသြးေသာက္ႀကီးဦးရန္ေအာင္႐ွိတယ္။ ေနာက္ ပုဏၰား၀န္႐ွိတယ္။

    ေမး – ဟုတ္ကဲ့ ပုဏၰား၀န္က အာဗစ္႐ွာဟိုင္နီသခင္ႀကီးရဲ႕ ေဘးကပ္လ်က္က ေပါ့ေနာ္။ ေနာက္ထပ္ ဘယ္သူေတြမ်ား ျမွဳပ္ႏွံထားတာ႐ွိပါေသးလဲ။
    ေျဖ – အေထာက္အထားအေနနဲ႔က ဒီေလာက္ေတာ့႐ွိတယ္။ ဒီဘက္ေခတ္မွာဆုိရင္ ဦးE-ကုိကုိႀကီးတုိ႔႐ွိတယ္။

    ေမး – ဟုတ္ကဲ့ပါ။ ဦးE-ကုိကုိႀကီး က ဘယ္လုိပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးပါလဲ ေျပာျပေပးပါလားခင္ဗ်ာ။
    ေျဖ – ဦးE-ကုိကုိႀကီးဆုိတာ အမရပူရက အ.ထ.က ေက်ာင္းႀကီးကုိ စတင္တည္ေထာင္ခဲ့သူပါ။ ေက်ာင္းႀကီးျဖစ္ေပၚလာဖုိ႔ စၿပီး ကုိယ္က်ဳိးစြန္႔အနစ္နာခံၿပီး ၾကိဳးပမ္းခဲ့သူပါ။

    ေမး – ဟုတ္ကဲ့ အမရပူရ အ.ထ.က ဆုိတာ ဘယ္ေက်ာင္းကုိေျပာတာပါလဲ။ ဒီနားေလးက အ.ထ.က ကုိေျပာတာပါလား။ အဲဒီေက်ာင္းကုိ ဦးE-ကုိကုိႀကီးက စၿပီးတည္ေထာင္ခဲ့တာေပါ့ေနာ္။
    ေျဖ – ဟုတ္ပါတယ္။ အမရပူရ အ.ထ.က(၁)ပါ။ အခုဆုိ ေက်ာင္းရဲ႕ ေ႐ႊရတုသဘင္အခမ္းအနားမွာ ေက်ာက္စာလည္းေရးထုိးထားပါတယ္။ ဟုိတုန္းမွာ မႏၲေလးမွာ အစၥလာမ္မီယာေန႐ွင္နယ္ဆုိၿပီး ဆရာႀကီးဦးထြန္းတုိ႔က တည္ေထာင္လိုက္ေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီမွာလည္း ဆရာႀကီး ဦးE-ကုိကုိႀကီးက ဒီေက်ာင္းကုိ စတည္ေထာင္ခါစတုန္းက ေန႐ွင္နယ္အမ်ဳိးသားေက်ာင္းဆုိၿပီးေခၚတြင္လိုက္ေသးတယ္။ ေနာက္ ေန႐ွင္နယ္ေတြမဟုတ္ေတာ့ဘူး အစုိးရအထက္တန္းေက်ာင္းဆုိၿပီးေျပာင္းတယ္ဆုိေတာ့ အစုိးရအထက္တန္းေက်ာင္း-အမရပူရဆုိၿပီးျဖစ္လာတယ္။ အခုေတာ့ အ.ထ.က(၁) အမရပူရ ျဖစ္သြားပါၿပီ။ ျမစ္ငယ္က အ.ထ.က(၂)ျဖစ္သြားတာေပါ့။

    ေမး – ဟုတ္ကဲ့ပါ။ ဒါဆုိ ခုနက အေၾကာင္းအရာကုိ ျပန္ေမးၾကည့္ခ်င္ပါတယ္။ ဒီသခၤ်ဳိင္းေျမပိတ္သိမ္းမႈနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အခုဆုိ ဦးေလးတုိ႔က ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီးဆီ စာတင္ထားတယ္ေပါ့ေနာ္။
    ေျဖ – သမၼတႀကီးဆီေတာ့ တိုက္႐ုိက္မဟုတ္ေသးပါဘူး။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္တုိ႔၊ ဌာနဆုိင္ရာ အဆင့္ဆင့္တုိ႔ကုိ ပုိ႔တာေတြကုိ မိတၱဴအေနနဲ႔ ပုိ႔တာပါ။ သမၼတဆီစာတင္ဖုိ႔ရာက ဒီသမုိင္း၀င္ေနရာ ဖ်က္သိမ္းမွာကုိ ကန္႔ကြက္တဲ့အေနနဲ႔ ေမတၱာရပ္တဲ့အေနနဲ႔ လူ ၃၀၀၀ နီးပါးေလာက္ လက္မွတ္ထုိးထားတယ္။ ေနာက္ဆုံးအဆင့္မွ သမၼတႀကီးဆီ တင္ရမွာပါ။

    ေမး – ဒါဆုိ အခုက သမၼတဆီထိ မေရာက္ေသးဘူး။ ၀န္ႀကီးအထိ ပုိ႔ထားၿပီဆုိေတာ့ ၀န္ႀကီးဆုိတာ သာသနာေရး၀န္ႀကီးဌာနလား။
    ေျဖ – သာသနာေရး၀န္ႀကီးေရာ၊ မႏၲေလးတုိင္း၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဆီပါ ပုိ႔ထားပါတယ္။

    ေမး – ဟုတ္ကဲ့ အခုလုိ စာပုိ႔တဲ့အခါမွာ သူတုိ႔ဘက္က ဘယ္လုိအေၾကာင္းျပန္စာေပးပါသလဲ။ ဘာမွမေျပာပဲ ဒီအတိုင္းပဲ အသာရပ္ထားတာလား။
    ေျဖ – အခုကေတာ့ ဒီအတိုင္းေလးပဲ ဖ်က္လည္းမဖ်က္ပါဘူး။ ဘာမွလည္းမလုပ္ပါဘူး။ ေအးေအးေဆးေဆးေလးပဲ ေနၾကပါတဲ့ အဲဒီေလာက္ေတာ့ေျဖထားတယ္။ အစၥလာမ့္အဖြဲ႕ႀကီး ၅-ဖြဲ႕ကလည္း ဒီေနရာကုိမဖ်က္ဖုိ႔၊ လက္႐ွိအေျခအေနအရ
    ဖ်က္လည္းမဖ်က္သင့္ေၾကာင္း၊ ေနာက္ အစၥလာမ္သာသနာဟာ သခၤ်ဳိင္းေျမနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးဖ်က္လုိ႔မရတဲ့အေၾကာင္းေတြ႐ွိတယ္၊ သမိုင္း၀င္ေနရာျဖစ္တယ္ဆုိတာ ၀ိုင္းၿပီး ေမတၱာရပ္ခံၾကတယ္ေလ။

    ေမး – ဟုတ္ကဲ့ ဦးေလးတုိ႔ေျပာသလို ေအးေအးေဆးေဆးပဲေနပါ မဖ်က္ပါဘူးဆုိတာက တရား၀င္ စာနဲ႔ အေၾကာင္းျပန္တာလား။ ဒါမွမဟုတ္ ႏႈတ္နဲ႔ပဲ ေျပာတာလား။
    ေျဖ – ႏႈတ္နဲ႔ပဲေျပာတာပါ။

    ေမး – အဲဒီေတာ့ ဘယ္က ျပန္ေျပာတာလဲ။ သာသနာ၀န္ႀကီးဌာနကလား၊ မႏၲေလးတုိင္း၀န္ႀကီးဆီကလား။
    ေျဖ – သာသနာေရး၀န္ႀကီးဌာနကေျပာပါတယ္။ တုိင္းေဒသႀကီး သာသနာေရး၀န္ႀကီးဌာနကပါ။ သာသနာေရး၀န္ႀကီးက ဦးသန္းစုိးျမင့္၊ မႏၲေလးတုိင္း၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ကေတာ့ ဦးရဲျမင့္ပါ။

    ေမး – ဟုတ္ကဲ့ပါ။ သိရသေလာက္ ဒီ ဒါရ္ဂါဟ္က ၁၉၉၇-အဓိက႐ုဏ္းျဖစ္စဥ္က မီး႐ႈိ႕ဖ်က္ဆီးျခင္းခံရတယ္လုိ႔သိရတယ္။ အခုျပန္လည္ျပင္ဆင္လာတာ ဒီေလာက္အေျခအေနျပန္ေရာက္လာတယ္။ အခုလက္႐ွိအေျခအေနကေန ဆက္ၿပီးဘာလုိ႔ မျပင္ျဖစ္တာလဲ။ ျပင္ခြင့္မရလုိ႔လား။
    ေျဖ – ဟုတ္ပါတယ္။ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ခြင့္က တားျမစ္ခံထားရပါတယ္။ ၉၇-ခု ဖ်က္ဆီးခံရၿပီးခါစက ျပင္ဆင္လိုက္ေသးတယ္။ အဲဒီတုန္းကျပင္လိုက္တာ အခုျမင္ေနရတဲ့ အေျခအေနပါ။ အဲဒီေနာက္ ဆက္ၿပီးျပင္ဆင္ခြင့္မရပါဘူး။ တားဆီးခံထားရပါတယ္။ အရင္ တုိင္းမွဴးလက္ထက္ကပါ။ ျပင္ဆင္ခြင့္ရဖုိ႔ တုိင္းမွဴးနဲ႔ေတြ႕ဖုိ႔လည္း ႀကိဳးစားပါတယ္။ တုိင္းမွဴးကအေတြ႕မခံတာေၾကာင့္ ဒီအတိုင္းလက္စနဲ႔ ရပ္ထားရတာပါ။ ျပင္ဆင္ဖုိ႔ခြင့္ျပဳတုန္းက တပ္မေတာ္အစုိးရလက္ထက္က စာနဲ႔ေပနဲ႔ ခြင့္ျပဳတယ္။ တားဆီးတဲ့အခါက် တရား၀င္စာနဲ႔မဟုတ္ပဲ ႏႈတ္မိန္႔နဲ႔သာ တားဆီးခဲ့တာပါ။ ဘာမွ မလုပ္ပါနဲ႔ဆုိၿပီး။ အခု ဒီလက္ထက္ေရာက္ေတာ့လည္း စည္ပင္သာယာက ဘာမွ မလုပ္ပါနဲ႔ဆုိတာပဲ ေျပာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဆီကုိ အေထာက္အထားနဲ႔စာနဲ႔ေပနဲ႔တစ္ခုမွ မတားဘူး။

    ေမး – ဒါဆုိ တရား၀င္တားျမစ္ပိတ္ပင္တာမ်ဳိးမ႐ွိဘူးေပါ့။
    ေျဖ – ဟုတ္ကဲ့ တရား၀င္အေထာက္အထားနဲ႔ တားျမစ္တာမ်ဳိးမ႐ွိပါဘူး။ ႏႈတ္မိန္႔နဲ႔သာ တားျမစ္တာပါ။ အဲဒါကုိ ရပ္မထားရင္လည္း အဆုိးပဲျဖစ္မယ္ေလ။ ဒါေပမယ့္ အတတ္ႏိုင္ဆုံးျဖစ္ေအာင္လုိ႔ေတာ့ ႀကိဳးစားေနၾကပါတယ္။ အခုက ဒီဘက္ေခတ္မွာ ဒီမုိကေရစီအခြင့္အလမ္းလည္း နည္းနည္းပြင့္လန္းလာၿပီဆုိေတာ့ အေျခအေနေတာ့ နည္းနည္းေကာင္းလာပါၿပီ။

    ေမး – ဟုတ္ကဲ့ပါ။ ဒါဆုိ ဒီမွာက လုံး၀သၿဂိဳဟ္လုိ႔ မရေတာ့ဘူးလား။ ဘယ္မွာ သြားၿပီး ျမွဳပ္ႏွံရသလဲ။
    ေျဖ – အမရပူရကလူေတြက ဒီကေနဆုိရင္ ၿမိဳ႕နယ္(၄)ခုကုိျဖတ္ၿပီး ၾကာနီကန္သုႆာန္ထိ သြားေရာက္သၿဂိဳဟ္ရပါတယ္။ အရင္ကလုိဆုိရင္ေတာ့ ၿမိဳ႕နယ္တစ္ခုနဲ႔တစ္ခု အေလာင္းေတာင္သယ္လုိ႔ရတာမဟုတ္ဘူး။ အခုေတာ့ ၿမိဳ႕နယ္(၄)ၿမိဳ႕နယ္ကုိျဖတ္၊ ရံဖန္ရံခါ VIP လာတဲ့အခါဆုိ ၿမိဳ႕နယ္ (၅)ခုကုိျဖတ္ၿပီး ၾကာနီကန္သုႆာန္အထိ သြားရပါတယ္။

    ေမး – ဒါဆုိ အမရပူရက မႏၲေလးၿမိဳ႕ရဲ႕ေတာင္ဘက္ထိပ္မွာဆုိေတာ့ မႏၲေလးၿမိဳ႕ရဲ႕ေျမာက္ဘက္ထိပ္ထိ သြားေရာက္ရတာေပါ့။
    ေျဖ – ဟုတ္ပါတယ္။ လိုက္ပုိ႔တဲ့သူေတြအတြက္ ငွားရတဲ့ ကားခကုိက ကားတစ္စီးကုိ ေလးေသာင္းခြဲ ငါးေသာင္းေပးရပါတယ္။

    ေမး – ဟုတ္ကဲ့ ေမးခြန္းတစ္ခုေမးပါရေစ။ ဒီ အမရပူရ လင္းဇင္းကုန္းသခၤ်ဳိင္းတစ္၀ိုက္မွာလည္း ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းေတြ အမ်ားႀကီး႐ွိတယ္ေလ။ အဲဒီကဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြနဲ႔ေရာ ဘယ္လုိဆက္သြယ္မႈမ်ဳိး႐ွိပါသလဲ။
    ေျဖ – ဟုတ္ပါတယ္။ ဒီနားတစ္၀ိုက္မွာက ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းေတြက ပတ္ပတ္လည္ပါပဲ။ ဒီမဟာဂႏၶာ႐ုံေက်ာင္းတိုက္ႀကီးကုိ စတင္တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ ဆရာေတာ္ ဦးဇႏၷကသာရာဘိ၀ံသ ဆုိရင္လည္း ရာျပည့္ခလီဖႊဟ္ ဦးေမာင္ေမာင္ႀကီး ႐ွိစဥ္ကတည္းက အလြန္ကုိ ခင္မင္ရင္းႏွီးခဲ့ၾကသူေတြပါ။ ေနာက္ အခုဆုိ ေတာင္ေလးလုံးတိုက္က ဆရာေတာ္ဦးပညာေဇာတ(ကုိပညာ-အမရပူရ)ဆုိရင္လည္း ဦးပညာေရးတဲ့စာအုပ္မွာ ဒီဒါရ္ဂါဟ္အေၾကာင္းကုိ ထည့္ေရးခဲ့ပါတယ္။ ဒီအနား၀န္းက်င္မွာ႐ွိတဲ့ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းက ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြက နားလည္ၾကပါတယ္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြနဲ႔လည္း ခင္မင္ရင္းႏွီးၾကတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလမွာ ခင္မင္ေနတဲ့ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းေတြကုိ ဆြမ္းခ်ဳိင့္ပုိ႔ေပးတာမ်ဳိးလည္း႐ွိပါတယ္။ ဒီအမရပူမွာေနထိုင္ၾကသူေတြက ဘာသာတရားအခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ေလးစားမႈ႐ွိၾကပါတယ္။

    ၁၉၉၇-ခု အဓိက႐ုဏ္းတြင္ မီး႐ႈိ႕ဖ်က္ဆီးခံရၿပီးေနာက္ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ရင္း တားဆီးခံရသည့္အတြက္ တစ္ပိုင္းတစ္စျဖင့္ ရပ္တန္႔ထားခဲ့ေသာ အာဗစ္႐ွာဟုိစိုင္နီသခင္၏ ဒါရ္ဂါဟ္ေတာ္
    အာဗစ္႐ွာဟုိစိုင္နီသခင္ သည္ ဘိုးေတာ္ဦးဝိုင္း (ဗဒုံမင္း) လက္ထက္ အစၥလာမ္သာသနာပိုင္ အျဖစ္ခ်ီးေျမွာက္ခံခဲ့ရသူျဖစ္သည္။

    ေမး – ဟုတ္ကဲ့ ဒါဆုိ ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႔ တစ္ခုေမးပါရေစ။ ခုနက ဦးေလးေျပာတယ္ ဒီအမရပူရမွာ ဘာသာအခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ေလးစားမႈ႐ိွတယ္လုိ႔ေျပာတယ္။ ၁၉၉၇-ခု အဓိက႐ုဏ္းမွာ ဒီဒါရ္ဂါဟ္မီး႐ႈိ႕ဖ်က္ဆီးတာခံရတယ္။ အဲဒါက်ေတာ့ဦးေလး ဘယ္လုိမ်ားေျပာခ်င္ပါသလဲ။
    ေျဖ – ဟုတ္ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက မီး႐ႈိ႕ဖ်က္ဆီးျခင္းခံရတာကလည္း။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ ဒီအနီးအနားတစ္၀ိုက္က သူေတြမဟုတ္ပါဘူး။ ဒီနားတစ္၀ိုက္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းက ၀ါႀကီးတဲ့ဘုန္းေတာ္ႀကီးက ကုိယ့္ေက်ာင္းက ရဟန္းသံဃာ၊ ဦးဇင္းေတြကုိ ထိန္းသိမ္းႏိုင္စြမ္း႐ွိၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအနီးအနားတစ္၀ိုက္က မဟုတ္ဘူးဆုိတာ ေျပာလုိ႔ရပါတယ္။

    ေမး – ဟုတ္ကဲ့ပါ။ အခုလုိေျပာျပေပးတာေတြအတြက္ ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့လက ၾကားသိရတဲ့သတင္းအရ လင္းဇင္းကုန္းသုႆာန္ပိတ္သိမ္းဖ်က္သိမ္းမယ္ဆုိေတာ့ ဖ်က္သိမ္းခဲ့ရင္ေတာင္ မွတ္တမ္းအေထာက္အထားသမုိင္းက်န္႐ွိေစဖုိ႔ရယ္၊ လူငယ္အမ်ားစုကဒီသမုိင္းေၾကာင္းကုိ မသိၾကေတာ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ လူငယ္ေတြလည္း အသိရေစဖုိ႔ ေမးျမန္းရတာျဖစ္ပါတယ္။
    ေျဖ – ဦးေလးတုိ႔ကလည္း ၀မ္းသာပါတယ္။ ဒါက အာဗစ္႐ွားဟ္ဟုိစိုင္နီသခင္ရဲ႕ အတၳဳပၸတၱိစာအုပ္ေလးပါ။ ဒါရ္ဂါဟ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီးလည္း သိႏိုင္ပါတယ္။

    ျမန္မာ့အႏုပညာ ၾကာကလပ္ပုံစံျပဳလုပ္ထားေသာ ဆရာႀကီးဦးႏု သခၤ်ဳိင္းေျမ
    ေခါင္းရင္း အထိမ္းအမွတ္တိုင္ (ေခါင္းရင္းေျခရင္း တိုင္ႏွစ္ခု႐ွိခဲ့ေသာ္လည္း ယခုအခါ ေခါင္းရင္းတုိင္တစ္ခုသာ ႐ွိေတာ့ေၾကာင္းသိရသည္။)

     

    ျမန္မာ့အႏုပညာလက္ရာ ၾကာကလပ္ျဖင့္ေတြ႕ရေသာ ေခါင္းရင္းအထိမ္းအမွတ္တိုင္
    (ၿမိဳ႕၀န္ဦးဘိုင္ဆပ္ သခၤ်ဳိင္းေျမပုံ)

    = = = = = = = = = = = = = = = = =

    ကုိပညာ(အမရပူရ)အမည္ခံ ေတာင္ေလးလုံးေက်ာင္းတိုက္ ဆရာေတာ္ဦးပညာေဇာတ၏ “ေတာင္သမန္၀န္းက်င္ သမုိင္း၀င္ေနရာမ်ား” (ေနာက္ဆက္တြဲ) ပထမအႀကိမ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ-၁၉၉၆ (စာမ်က္ႏွာ-၇၄-၇၅)တြင္ေဖာ္ျပခ်က္
    “ဒါရ္ဂါဟ္ေတာ္”
    ဒါရ္ဂါဟ္ေတာ္သည္ သခင္ႀကီး အာဗ်စ္႐ွာဟုိစိုင္နီဒ ဂူဗိမာန္ျဖစ္သည္။ မယ္ဇယ္တန္းေျမာက္ဘက္ ဘုရားနီဘုရားအေနာက္ဘက္ အုိးေတာ္ရပ္ကြက္ မႈိက္စုရပ္၏ အေ႔႐ွစြန္း လင္းဇင္းကုန္းသုႆာန္ေျမတြင္ တည္႐ွိသည္။
    အာဗ်စ္႐ွာဟုိစိုင္နီသည္ သကၠရာဇ္ ၁၁၃၇-ခုႏွစ္တြင္ ဖြားျမင္သည္။
    အမရပူရေနျပည္ေတာ္သုိ႔ (၁၉)ႏွစ္သားအ႐ြယ္ (၁၁၅၆-ခု)ေရာက္႐ွိသည္။
    အသက္(၃၉)ႏွစ္ သကၠရာဇ္ ၁၁၇၆-ခုတြင္ ဘ၀တစ္ပါးေျပာင္းၾကြသည္။
    အမရပူရဘုိးေတာ္မင္းတရားလက္ထက္ ႏွစ္ေပါင္း(၂၀)တိတိ အစၥလာမ္သာသနာပိုင္အျဖစ္ ခန္႔အပ္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။
    ႏွစ္ေပါင္း (၂၀)အတြင္း အစၥလာမ္က်မ္းေပါင္း (၃၀)ေရးသားျပဳစုခဲ့သည္။ မုိရီးဒ္တပည့္မတစ္ဦးဒ (မုိင္ယစ္တ္) အသုဘအခမ္းအနားတြင္ လိုက္ပါပုိ႔ေဆာင္ရာ ယခုဒါရ္ဂါဟ္ တည္႐ွိေသာ ပတ္၀န္းက်င္တြင္ ဥယ်ာဥ္မ်ားစိုက္ပ်ဳိးထားသည္ကုိ ေတြ႕႐ွိေလသည္။ တစ္ခုေသာ စကား၀ါဥယ်ာဥ္ထဲတြင္ သခင္ေနထိုင္ေနေတာ္မူရာ၊ ေအးေဆးၿငိမ္းခ်မ္းလွသျဖင့္ ‘ငါကြယ္လြန္လွ်င္ ဤေနရာတြင္ (ဒဖြနာ)သၿဂိဳဟ္ျခင္းျပဳရမည္’ဟု (၀စီြယတ္)မွာထားျခင္ ျပဳေတာ္မူ၏။
    ပုဏၰား၀န္မင္းက ထုိဥယ်ာဥ္ေျမကုိ ၀ယ္ယူ၍ သခင့္နာမည္ျဖင့္လွဴ၏။ ကြယ္လြန္ေသာအခါ ထုိေနရာ၌ ျမွဳပ္ႏွံသည္။ ဒါရ္ဂါဟ္၏အဓိပၸါယ္မွာ‘ကြန္းခုိရာ’ဟု အဓိပၸါယ္ရသည္။

    x x x x x x x

    အထက္ပါ ေဖာ္ျပခ်က္ကုိ ယင္းသမုိင္းစာအုပ္ စာမ်က္ႏွာ (၁၄၈)တြင္ သမုိင္းပါေမာကၡ ေဒါက္တာသန္းထြန္း၏ အဂၤလိပ္ဘာသာျပန္ဆုိခ်က္
    “THE DARAGA DAW”
    Arbhisha Hussaini’s tomb is commonly called the Daraga Daw. (Durgah is Persian meaning a royal court; with an extended meaning in India it is used to mean a shrine of a Mohammedian saint for prayer.) It is located on the north of Mezabin (Madhuca longifolia) avenue, west of “Red Pagoda” (Shwe Mutthaw Thein Hpaya), east of the wards called O-daw (Royal Potters) and Hmite Su (People engaed in reclaiming gold dust from the refuses collected from pagoda precincts and goldsmith’s workshop) and in the Lin Zin Gon cemetery.
    Arbhisha Hussaini was born 1776 and came at the age of nineteen to Amarapura in 1795. He died at the age of only thirty nine in 1815 after serving the king as the leader of the Islamic people for twenty years.
    He had written thirty books on Mohaedanism. At a funeral of a female devotee or Moree he came to sit under a Zagawa (Michelia champaca) tree and as he was so pleased with that place in the garden he said:
    “I wish a would be buried here”. Surely his wish was fulfilled and a Durgah was built in his memory at his tomb under the Zagawa tree that he had chosen.
    The Ponna Wun (Officer – in – Charge of Brahmins) bought the gardenand gave it to him before he died.

    ဒါရ္ဂါဟ္ေတာ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႕မွ အဖြဲ႕၀င္မ်ားအတြက္ ထုတ္ေ၀သည့္ “ဘုိးေတာ္ဦး၀ိုင္း(ဗဒုံမင္း)လက္ထက္ အစၥလာမ္သာသနာပိုင္ဆရာေတာ္ဘုရားဘြဲ႕ရ ဟသြရတ္-စိုက္ယစ္ဒ္-ခါဂ်ာ-ဟာဖြစ္ဇ္-မုိ႔ဟမၼဒ္ ႐ွရီးဖ္ အာဗစ္ဒ္႐ွာဟ္ ဟုိ႔စိုင္နီ အတၳဳပၸတၱိအက်ဥ္း” စာအုပ္ (စာမ်က္ႏွာ ၃၄-၃၅-၃၆) မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

     

  • “ရခုိင္ျပည္နယ္အေရး” အေပၚ ျပည္ခိုင္ၿဖဳိးပါတီ၏ သေဘာထား

    “ရခုိင္ျပည္နယ္အေရး” အေပၚ ျပည္ခိုင္ၿဖဳိးပါတီ၏ သေဘာထား

    5,July,2012

    Source: RFA

    ျပီးခဲ့တဲ့လအတြင္းက ရခုိင္ျပည္နယ္ နဲ႔ ဘဂၤလားေဒ့ခ်္ ျမန္မာနယ္စပ္ေဒသေတြမွာ ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ အျငင္းပြားဖြယ္ အေျခအေနေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ႀကံ့ခုိင္ဖြံ႔ၿဖဳိးေရးပါတီရဲ႕ သေဘာထားအျမင္ေတြကို သိႏိုင္ဖို႔အတြက္ ပါတီရဲ႕ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉး ဦးေဌးဦးကို RFA အဖြဲ႔သား ကုိဥာဏ္ဝင္းေအာင္က ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားပါတယ္။

    ၾကံ့ခိုင္ဖြံ႔ျဖိဳးေရးပါတီ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴး ဦးေဌးဦး ျဖစ္ပါသည္။ Photo-AFP

     

    RFA – ရခိုင္ေဒသက ဒုကၡသည္ေတြကုိ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီက ဘယ္လုိ အကူအညီေပးေနတာ ႐ွိပါလဲ?
    ဦးေ႒းဦး – အဲ – ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီထက္စာလုိ႔႐ွိရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံကုိ လက္႐ွိစီမံခန္႔ခြဲေနတဲ့အစိုးရေပါ့။ သူကူညီေနတဲ့ အေပၚမူတည္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီကလည္းပဲ ပါ၀င္ၿပီးေဆာင္႐ြက္ေနတဲ့ သေဘာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေတာ္လုပ္ေနတဲ့အေပၚ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အားလုံး ၀ိုင္းၿပီးေတာ့မွ ေဆာင္႐ြက္ေပးေနတာျဖစ္ပါတယ္။ အဲလုိပဲ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။

    RFA – အဲလုိကူညီတဲ့အခါမွာေပါ့ေလ။ မြတ္စလင္မ္ဒုကၡသည္ေတြကုိပါ ကူညီတာမ်ဳိး႐ွိပါသလား ခင္ဗ်?
    ဦးေ႒းဦး – အဲ – ဒုကၡသည္ဆုိရင္ အကုန္လုံးကူပါတယ္။ ဒုကၡသည္ဆုိတာ ဟုိဘက္က ဒုကၡသည္၊ ဒီဘက္က ဒုကၡသည္မဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တုိိ႔ ခုန ျဖစ္ပြားတဲ့ကိစၥေတြမွာ ဒုကၡေရာက္သူေတြအားလုံးကုိပဲ ရည္မွန္းၿပီးကူညီတာျဖစ္ပါတယ္။ လူမ်ဳိးေတြခြဲၿပီးေတာ့မွ ကူညီတာလည္းမဟုတ္ပါဘူး။ ဒုကၡေရာက္တဲ့ အတုိင္းအတာေပၚမူတည္ၿပီးေတာ့မွ အကုန္လုံးအတြက္ကုိ ကူညီေပးေနတယ္လို႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ပါတယ္။

    RFA – ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်။ ႐ုိဟင္ဂ်ာဆုိတဲ့လူေတြဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ တုိင္းရင္းသားတစ္မ်ဳိးျဖစ္တယ္ဆုိတာ ႐ုိဟင္ဂ်ာေတြဘက္က ေျပာေနသလုိ၊ ႐ုိဟင္ဂ်ာဆုိတာ ဘဂၤါလီေတြသာျဖစ္တယ္လုိ႔ ေျပာေနတာေတြ ႐ွိပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ႐ုိဟင္ဂ်ာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီက ဘယ္လုိသေဘာထားပါသလဲ ခင္ဗ်?
    ဦးေ႒းဦး – အဲ – ကၽြန္ေတာ္ … ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕အယူအဆအတုိင္း ကၽြန္ေတာ္တင္ျပခ်င္တာကေတာ့ … ႐ုိဟင္ဂ်ာဆုိတာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဆီမွာ မ႐ွိဘူး။ သုိ႔ေသာ္လည္းပဲ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာေရာက္႐ွိၿပီးေတာ့မွ အေျခခ်ေနထိုင္ၾကေသာ မြတ္စလင္မ္ဘာသာကုိ ကုိးကြယ္တဲ့လူေတြ႐ွိတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဒီကုိးကြယ္တဲ့လူေတြက ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ႏိုင္ငံမွာ အေျခခ်ေနထိုင္တာ မွန္တယ္ဆုိရင္ အဲဒီလူေတြကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ႏိုင္ငံသားျဖစ္ထိုက္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ႏိုင္ငံသားျဖစ္ထိုက္တဲ့အတြက္ ဒီလူေတြကုိေတာ့ ဒီအခြင့္အေရးရေအာင္ ေဆာင္႐ြက္ေပးမယ္လုိ႔ေတာ့ … ဒါ ကၽြန္ေတာ္ သိရပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ နာမည္ေတြကေတာ့ သူတုိ႔ေတြ အျငင္းပြားေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ကလည္း ႐ုိဟင္ဂ်ာေျပာတယ္။ တခ်ဳိ႕ကလည္း ဘဂၤါလီေျပာတယ္။ အဲ … တခ်ဳိ႕ကလည္း မြတ္စလင္မ္ကုိးကြယ္ေသာ တုိင္းရင္းသားေတြဆုိၿပီးေတာ့ ေျပာတာေတြလည္း႐ွိပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့ အားလုံးညွိႏႈိင္းၿပီး စဥ္းစားၿပီးေဆာင္႐ြက္ရမယ့္ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ
    ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တစ္ခုတည္းနဲ႔လည္း မၿပီးပါဘူး။

    RFA – ရခုိင္ျပည္နယ္မွာ အခုလုိ အဓိက႐ုဏ္းေတြေပၚလာရတာဟာ အရင္ အစုိးရအဆက္ဆက္က နယ္စပ္ကိစၥကုိ တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ကိုင္တြယ္တာမ႐ွိဘူးတုိ႔ နယ္စပ္၀န္ထမ္းေတြက အက်င့္ပ်က္လာဘ္စားတာေၾကာင့္ အခုလုိျပႆနာေတြ ပုိၿပီးႀကီးထြားလာရတာလုိ႔ ေ၀ဖန္တာေတြ ႐ွိပါတယ္။ ဦးေ႒းဦးတုိ႔ရဲ႕အျမင္ကေရာ ဘယ္လုိ႐ွိသလဲ ခင္ဗ် ?
    ဦးေ႒းဦး – အဲ – ကၽြန္ေတာ္ထင္တယ္။ အစုိးရအဆက္ဆက္က ဒီဥစၥာကုိ လစ္လ်ဴ႐ႈခဲ့တယ္ဆုိတဲ့သေဘာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အစိုးရအဆက္ဆက္ကေန ကိုင္တြယ္ပါတယ္။ ဒါေတြနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ ပုိၿပီးႀကီးထြားမလာေအာင္၊ ပုိၿပီးအမွန္ကန္ဆုံးျဖစ္ေအာင္ အစုိးရအဆက္ဆက္က ႀကိဳးစားၾကပါတယ္။ အဲေတာ့ ႀကိဳးစားတယ္ဆုိတဲ့ေနရာမွာ တခ်ဳိ႕ေသာ၀န္ထမ္းေတြက ဒီလုိလုပ္ငန္းေတြေဆာင္႐ြက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ခ်ဳိ႕ယြင္းအားနည္းမႈေတြလည္း ႐ွိႏိုင္ပါတယ္။ အခုျဖစ္တဲ့ကိစၥကေတာ့ ဒီျပႆနာနဲ႔စာလုိ႔႐ွိရင္ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ ကၽြန္ေတာ္ တင္ျပမယ္ဆုိလုိ႔႐ွိရင္ ျဖစ္လာတာက ရာဇ၀တ္မႈသက္သက္ျဖစ္ပါတယ္။ ဥပေဒကုိ ခ်ဳိးေဖာက္တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအေပၚမွာမူတည္ၿပီးေတာ့မွ ႀကီးထြားလာတဲ့သေဘာကေတာ့ တခ်ဳိ႕ေတြလည္းပဲ လႈံ႔ေဆာ္မႈေတြ႐ွိလာႏိုင္တယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီဥစၥာကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အခုအေျခအေနမွာ ႐ွင္းလင္းၿပီးျဖစ္တဲ့အတြက္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းလည္း ျဖစ္ေနပါၿပီ။ တခ်ဳိ႕ေတြ ေမွ်ာ္လင့္ထားသလို က်န္တဲ့ေနရာေတြမွာပါ ဒီဥစၥာေတြက ကူးစက္လာမယ္ဆုိတဲ့ဥစၥာေတြလည္း မျဖစ္ပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ ျဖစ္လာတဲ့ အေတြ႕အႀကံဳေတြေပၚမူတည္ၿပီး အေကာင္းဆုံးအေျခအေနကုိျဖစ္ေအာင္ အားလုံး၀ိုင္းၿပီးေတာ့မွ ေဆာင္႐ြက္ရင္ေတာ့ အျမန္ဆုံးၿပီးမယ္လုိ႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ပါတယ္။

    RFA – ဟုတ္ကဲ့။ ဒီနယ္စပ္မွာ႐ွိတဲ့ ႐ုိဟင္ဂ်ာျပႆနာနဲ႔ပတ္သက္လာရင္ ဘဂၤလားေဒ့႐ွ္ႏိုင္ငံဘက္ကေရာ သူတုိ႔မွာ ဘယ္လုိသေဘာထားေတြ႐ွိေနတယ္လုိ႔ နားလည္ထားပါလဲ ခင္ဗ် ?
    ဦးေ႒းဦး – အဲ – (၁) အခ်က္ကေတာ့ … ဒါေတြဟာ သူတုိ႔ႏိုင္ငံသားေတြမဟုတ္ဘူးလုိ႔ဘဲသူတုိ႔သေဘာထားတယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူတုိ႔ဘက္ကုိ ေရာက္မလာေအာင္ သူတုိ႔လည္း တားပါတယ္။ သူတုိ႔ဘက္မွာ တကယ္လုိ႔ ေရာက္လာမယ္ဆုိရင္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံကိုျပန္လည္ ပုိ႔ေဆာင္ႏိုင္ဖုိ႔အတြက္ကုိ ဒါ ညွိႏႈိင္းေဆာင္႐ြက္ေနတယ္လုိ႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဘက္ပိုင္းကလည္း လတ္တေလာကူးလာတာမဟုတ္ဘဲနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဘက္မွာ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာကတည္းက ေနခဲ့တယ္ဆုိလုိ႔႐ွိရင္လည္း ဒါ ၿပီးျပတ္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေဆာင္႐ြက္ေပးႏိုင္မယ္လုိ႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္ယုံပါတယ္။

    RFA – အခုလုိ ဦးေ႒းဦးၾကားေပးတဲ့အတြက္ ဦးေ႒းဦး ကုိ အမ်ားႀကီးေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ခင္ဗ်။
    ဦးေ႒းဦး – ေကာင္းပါၿပီခင္ဗ်ာ … ေကာင္းပါၿပီ။

     

    ( RFA ႏွင့္ ၾကံ့ခိုင္ဖြံ႔ျဖိဳးေရးပါတီ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴး ဦးေ႒ဦး အေမးအေျဖျပဳ လုပ္ထားတဲ့အတုိင္း MMSY Media မွ Type ရိုက္ျပီး ျပန္လည္ေဖာ္ျပေပးျခင္းျဖစ္ပါသည္။)

  • Interview With Rohingyas on the Arakan Conflict

    4 July 2012 3:00PM MMT

    MMSY News

    Yangon – On June 28, MMSY interviewed three Rohingyas whose families live in Sittwe, Western Myanmar. We learned that both Rakhines and Rohingyas suffer from beatings, murders and lost of properties. We also learned that the government’s arresting educated Rohingyas and cutting communication channels have hidden information about Rohingyas’ real suffering.

    For security reasons, we have omitted the interviewees’ names as well as locations and names they mentioned.

    MMSY: Where do your sisters’ families live?

    Person A: They live in a rural area 50 kilometers away from Sittwe.

    MMSY: Where? Did you mention Nazi Village?

    Person A: Yes, I’m from Nazi Village and all my sisters are also from Nazi village.

    MMSY: I see. We learned that Nazi village mobbed. When was it?

    Person A: On 13th.  On June 13th and 14th, they torched our quarter for two days.

    MMSY: Who burnt your village? Na Sa Ka?

    Person A: There is no Na Sa Ka (Border guards) in Sittwe. Na Sa Ka are only in Maungdaw and Buthidaung.

    MMSY: I see.

    Person A: Maungdaw and Buthidaung are 300 – 350 kilometers away from Sittwe and can only be travelled by boat or ship for about 7 hours. There is no bus/car route to Maungdaw and Buthidaung from Sittwe.

    MMSY: So who burnt Nazi village?

    Person A: Buddhist Rakhine people and Lone Htein (police).

    MMSY: Did your sisters tell you how many people burnt your village and how?

    Person A: At first, Buddhist Rakine people came to burn the mosque called Maracas Mosque. So our villagers tried to protect the mosque. At that time Lone Htein (police) came and shot our villagers. Five villagers died on the spot. Buddhist Rakine people entered the mosque from the back and burnt the mosque.

    MMSY: After that?

    Person A: Other villagers were coming to the mosque to try to save the villagers trapped inside the mosque. They were also shot by Lone Htein (police) near the mosque. At least ten more villagers died there.

    MMSY: Do you know the dead people?

    Person A: I don’t know them exactly but I heard the Buddhist Rakhine people who burnt the village are Dr. Aye Maung’s people. Dr. Aye Maung is the leader of Rakhine Nationalities Development Party (RNDP). He is originally from Bangladesh. He moved here 50 years ago. His parents are Bangladeshi Buddhists.

    MMSY: Do you know Dr. Aye Maung personally?

    Person A: I don’t know him. My relatives and my brother know him.

    MMSY: Were any of your relatives killed or arrested?

    Person A: No, not my relatives. But a lot of people from our quarter were killed. On the first day, 13 people were killed from our quarter. I don’t know how many people were killed on the second day.

    MMSY: Anyone arrested?

    Person A: No. No one was arrested but a lot are missing. Almost 1250 people are missing from our village.

    MMSY: Where did you get this news from?

    Person A: I got this news from my relatives, my brother, and sisters.

    MMSY: How about your relatives, Ko xxx (Person B)?

    Person B: Some of my relatives were arrested. My first cousin. She is my uncle’s daughter. Her name is (xxx). And then the other one is a medical doctor, (xxx). He is a good doctor and brother-in-law of my elder brother. One of my friends, his name is xxx was also arrested. Xxx is a private tutor.

    Also, Daw Mya Nandar Aung and her husband were arrested in Yangon. Daw Mya Nandar Aung‘s husband used to be my classmate. Daw Mya Nandar Aung’s mom is Karan ethnic. Her father is a Rohingya.

    At first the couple were questioned at the airport during their trip to Yangon because they were suspects. And then I heard they were arrested and charged with the Electronic Act at Minglar Taung Nyunt Township Police Station. A lawyer said they will be sentenced to 15 years in jail if they are found guilty.

    My niece told me on the phone that many people were arrested. I could only name a few I know personally. I don’t know the names of the rest.

    If you want to provide food for one person in jail, you have to pay 5,000 kyats to police. If you don’t pay money, police won’t allow you to deliver food to those arrested. Prisoners are not provided food in prison either. I heard some prominent people were moved to Sittwe prison.

    Person C: In Buthidaung, all the people who owned computers were arrested. Those people were charged with the electronic act so that the government can prevent the spreading of the news to the outside world.

    MMSY: We only get information that Rohingyas are suffering because of the riot. But there is no proof or any picture to see. Also we saw only a video footage. Is there any Rohingya who could take pictures and send messages in Arakan State?

    Person B: No one can send a message because it is hard to get communication from the region.

    Person A: It is impossible to send messages from Sittwe. There is no Internet service on mobiles. Also Muslims are not allowed to use the Internet. There are a few people who can use the Internet in Buthidaung and Maungdaw. Most of the information is sent from there.

    Person B: One obvious thing is the fact that the Myanmar government doesn’t allow any international independent observer or monitor to investigate the problem. If the government is doing the right thing, why don’t they allow anyone to investigate? The only reason is that they want to cover up the truth.

    MMSY: Why can’t Muslims use the Internet in Sittwe?

    Person A: Muslims are not allowed to use the Internet at Internet cafes. There are three Internet cafes in Sittwe but they don’t allow Kalars to use [computers]. My family has a laptop but no Internet. No one knows about our computer. It is impossible to let anyone know. Otherwise, my family will be in trouble.

    Person C: A few Rohingyas who look like Rakhines and speak Rakhine language as Rakhines could use Internet. But they are on the run and they don’t even have a place to stay. My aunt’s family, all family members are educated. They can speak Rakhine language fluently. Now they don’t have a place to live. Their house was burnt down. So they went to xxx village. And then they were forced to move to outside Sittwe by armed forces truck.

    Person A: I know their relatives. Are they from xxx, aren’t they?

    Person C: Yes

    Person A: Some people from that village stay at one of my relatives’ place. My relative has a warehouse. They stay there. There are 500 people staying there.

    MMSY:  How large is the warehouse?

    Person A: Large. Pretty large, approximately 300 feet.

    MMSY: All 500 are staying there?

    Person A: Yes, all 500 people are staying there.

    MMSY: Do you know the name of the Internet cafes from Sittwe?

    Person A: I don’t know exactly.

    Person C: Before, Rohingyas and Rakhines cannot be distinguished, also the way they look. But when problems started, they both stay separately.

    MMSY: Is there anyone who entered from Bangladesh to get news?

    Person C: No. No one could.

    Person B: I heard that the border is closed.

    Person C: If you want to pass the border, you are not allowed to go beyond four miles from the border. You are not allowed to go to the villages and you can only stay in town. You are allowed only a one- week stay. As soon as you pass the border gate, an official follows you. He will record all of your movements — where you went and with whom did you talk. That was my personal experience.

    When you arrive at Maungdaw border gate from Taknaf, someone follows you.  Wherever you go, you will be followed. So it is impossible to try to get information. You are not allowed to stay at anyone’s house. You have to stay at a guest house. There are two guest houses in Maungdaw: United and the other one.  I forgot the name. I think United Guest House was already burnt down. The other thing is that no one dares to go out the place under Curfew and riot.

    MMSY: Have you asked anyone from Sittwe why they could not send any pictures?

    Person C: They are trying to survive themselves and to hide. How could they take pictures? Whenever I call my relatives, the first thing I hear on the phone is crying. Some — those who are able to talk well — could give me information. Before they talked to me, they asked if they could safely talk. They are afraid.

    MMSY: So they can’t go out for food or other stuff either. If they all stay at home, do they have food?

    Person C: No, they don’t have [food or other stuff]. My Aunt’s family has many Rakhine friends. No one helps them get food. When they asked someone for help, he said he could not help them and RNDP ordered Rakhines not to help Muslims. But they could get some food from soldiers.

    MMSY:  Does that mean the soldiers send food for them and they don’t need to go out?

    Person A: But they have to pay more than 2 – 3 times the original prices.

    MMSY: So no one could go out?

    Person A: No, not at all.

    Person C: A child went out to buy food. They thought the child would not be killed. But he was killed.

    Person A: A child was shot last Saturday.

    MMSY: How old was he?

    Person C: 12 years old.

    MMSY: How much do they have to pay the soldiers for food?

    Person A: A couple of household members asked a soldier to buy food and paid the soldier 3000 to 4000 kyats.

    Person B: To deliver food for arrested people, you have to pay 5,000 kyat to authorities as delivery fee. .

    <End>

  • ၀ါသနာနဲ႔ အားမလိုအားမရမႈေတြေၾကာင့္ ျမန္မာစာကုိ ေလ့လာျဖစ္သူ ကုိသန္းမင္းထုိက္ (Ph.D Candidate)-Part-2

    ၀ါသနာနဲ႔ အားမလိုအားမရမႈေတြေၾကာင့္ ျမန္မာစာကုိ ေလ့လာျဖစ္သူ ကုိသန္းမင္းထုိက္ (Ph.D Candidate)-Part-2

    MMSY မိသားစု၀င္တဦးျဖစ္သူ ကိုသန္းမင္းထိုက္ ကို မ၀ိုင္း ေတြ႔ဆံု အင္တာဗ်ဴးထားသည္ကို ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။

    ကိုသန္းမင္းထိုက္ဟာ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွာ ျမန္မာစာအထူးျပဳ ပါရဂူဘြဲ႕(Ph.D) တက္ေရာက္ေနတဲ့ ဂုဏ္ယူဖြယ္ ထူးခၽြန္မြတ္စလင္မ္ လူငယ္တစ္ဥိးပဲျဖစ္ပါတယ္။

    အပိုင္း(၁)ကို ဒီေနရာမွာ ဖတ္ပါ။


    အပိုင္း(၂)

    ေမး – အရင္က စကား၀ိုင္းေလး ျပန္ဆက္လိုက္ရေအာင္ အစ္ကုိ။

    ေျဖ –    ဟုတ္ကဲ့ ။ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ပိုင္း က်ဴရွင္သင္တာလည္း သိပ္၀င္ေငြမေကာင္းေတာ့ အလုပ္တစ္ခု လုပ္မယ္ စိတ္ကူးတယ္။ ေက်ာင္းစရိတ္ကလည္း ရွာရေသးတာကိုး။ ဒါနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိလည္း ေျပာျဖစ္တယ္။ အင္မရာန္းဘိုင္က ကၽြန္ေတာ့္ကိုေျပာတယ္။ “ခင္ဗ်ားကိုကၽြန္ေတာ္ စာေပအလုပ္ကလြဲလို႔ တျခားအလုပ္လုပ္ေနတာ မျမင္ခ်င္ဘူး”တဲ့။ အင္မရားန္ဘိုင္ဆိုတာ ကဗ်ာဆရာလႈိင္းျဖဴ။ သူလည္း ကဗ်ာေရးေကာင္းတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔က် အင္မရာန္းဘိုင္က သန္းမင္းထိုက္ အလုပ္ရၿပီလုိ႔ေျပာတယ္။ ဘယ္မွာလဲဆုိေတာ့ အစၥလာမ့္တံခြန္မွာလုိ႔ေျပာတယ္။ အစၥလာမ့္တံခြန္က “အလ္ဟစ္က္မဟ္”နာမည္နဲ႔ စာအုပ္ထုတ္ထားတာရွိတယ္။ ပထမတစ္အုပ္ ထြက္ၿပီးၿပီ။ တစ္အုပ္ထဲနဲ႔ ရပ္ေနတာၾကာၿပီဆိုေတာ့ ဆက္ထုတ္ခ်င္တယ္တဲ့။ အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ့္ကို အယ္ဒီတာလုပ္ေပးဖုိ႔။ အဲဒါ လခေပးမယ္လုိ႔ေျပာတယ္။ သူအဲဒီလုိေျပာလိုက္ေတာ့ စိတ္ထဲမွာ မေကာင္းဘူးျဖစ္သြားတယ္။ မေကာင္းဘူးဆုိတာက တစ္ဘက္က သူကုိယ့္ကုိ ဂ႐ုစိုက္ၿပီးေတာ့ အလုပ္ကိစၥအတြက္စဥ္းစားေပးတာရယ္၊ ေနာက္တစ္ခုက ဘာသာေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္အရင္က ခံယူထားတာ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္စီးပြားသပ္သပ္ရွာမယ္။ ဘာသာေရးလုပ္တာ သပ္သပ္လုပ္မယ္။ လခယူၿပီး ဘာသာေရးုလုပ္ရမယ္ဆုိတာကုိ စိတ္ထဲမွာတစ္မ်ဳိးေတာ့ျဖစ္တယ္။ သူကေတာ့ေျပာတယ္ ဘာမွမပူပါနဲ႔။ ႏွစ္ဘက္စလုံးအတြက္ အဆင္ေျပသြားတာေပါ့တဲ့။ အဲဒါနဲ႔ အယ္ဒီတာလုပ္ၿပီး သူနဲ႔စာအုပ္ေတြ ဆက္တိုက္စီစဥ္ၿပီး လက္တြဲလုပ္ျဖစ္သြားတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဟာ၀ါရီ လူငယ္နဲ႔ကေလးဘာသာေရးစာေစာင္ေလးကို မကၠာဟ္သမိုင္း၊ မဒီနာသမိုင္း ဘာသာျပန္ စာအုပ္ေတြေရးခဲ့တဲ့ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္၀င္းနဲ႔တြဲၿပီး ထုတ္တယ္။ အဲဒီမွာလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကို အယ္ဒီတာ အျဖစ္တာ၀န္ေပးလို႔ လုပ္လိုက္ရတယ္။ ေနာက္တစ္ခါ Friday Times စာေစာင္ထုတ္ေတာ့ အယ္ဒီတာ လုပ္ျဖစ္ျပန္တယ္။ Friday Times လုပ္ျဖစ္သြားတာကလည္း ပါကစၥတန္သင္တန္းက ျပန္လာၿပီးေတာ့ သင္တန္းမွာသင္တာေတြက Leadership နဲ႔ပတ္သက္တာေတြ သင္တာ။ အဲဒါေတြ သိလာၿပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္း ငါဘယ္ေတာ့မွ Leader မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလုိ႔ သိလာတယ္။

    ေမး – ဘာလုိ႔ အဲလုိေျပာႏိုင္တာလဲ အစ္ကုိ။

    ေျဖ –    ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ leader တစ္ေယာက္မွာ ရွိသင့္ရွိထိုက္တဲ့ အရည္အခ်င္းတစ္ခ်ိဳ႕ ကၽြန္ေတာ့္မွာ မရွိ ဘူး။ ဥပမာ ကၽြန္ေတာ္က  self-confidence ေတာ္ေတာ္နည္းနည္းတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဘာသာေရးကို စာေပအေနနဲ႔သာ လုပ္ခ်င္တာ။ တရားေဟာဆရာလည္း မျဖစ္ခ်င္ဘူး။ အဲလိုနဲ႔ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ Leader မျဖစ္ႏိုင္မွန္းသိလုိ႔ Leader မလုပ္ေတာ့ဘူးလုိ႔ စိတ္ပိုင္းျဖတ္လိုက္တယ္။ သင္တန္းမွာက ဒအ္၀ဟ္ အကယ္ဒမီက လုပ္တာဆုိေတာ့ ဒအ္၀ဟ္နဲ႔ပတ္သက္တာေတြပါတယ္။ ဒအ္၀ဟ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္စိတ္၀င္စားတယ္။ လုိလည္းလုိအပ္တယ္။ ဒအ္၀ဟ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ စာအုပ္စာတမ္းေတြ လည္း ၀ယ္လာတယ္။ တစ္ေန႔ေန႔ေတာ့ ဒအ္၀ဟ္နဲ႔ပတ္သက္တာကုိ အာ႐ုံစိုက္လုပ္မယ္လုိ႔ စိတ္ပိုင္းျဖတ္လိုက္တယ္။ ၂၀၀၅-ခုႏွစ္ေလာက္မွာ ဆရာဘိုင္ေလးတုိ႔ ကုိေဇာ္ေဇာ္ထြန္းတုိ႔နဲ႔အတူ Dawah group ေလး ဖြဲ႕လိုက္တယ္။ အဲလုိဖြဲ႕ၿပီးေတာ့ ပထမဦးဆုံး စလုပ္တာက စာဖတ္၀ိုင္း။ စာဖတ္၀ိုင္းမွာက စာအုပ္ေတြ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ဖတ္။ ဖတ္ၿပီးရင္ အပတ္စဥ္ ေသာၾကာေန႔တုိင္း စုၿပီးေတာ့ ေဆြးေႏြးၾကတယ္။ ေကာင္းႏိုးရာရာေဆာင္းပါးေတြကို ၀ိုင္းထဲမွာ ျပန္ဖတ္ျပၾကတယ္။ အဲဒါေလး ေတာ္ေတာ္ၾကာလုပ္ျဖစ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔တင္မကဘူး က်န္တဲ့သူေတြပါ စာဖတ္လာေအာင္ ဘာလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲလို႔ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ဆရာဘိုင္ေလးတိုင္ပင္ၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ညီ ပါကစၥတန္သင္တန္းက ျပန္လာေတာ့ စာေစာင္ေလးတစ္ခုယူလာတယ္။ အဲဒီစာေစာင္ေလးကို အိုင္ဒီယာယူၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ Friday Times စာေစာင္ေလး စလုပ္ျဖစ္တယ္။ စစခ်င္းတုန္းက အခု ကာတာကိုေရာက္ေနတဲ့ ကိုမင္းလြင္ဆိုတဲ့ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ပါပါတယ္။ ပထမဦးဆုံးစာေစာင္က ၂၀၀၈-ပထမပတ္မွာပဲ စတယ္။ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္လုပ္ၾကတာဆုိေတာ့ ကုိယ္တုိင္ပဲ အယ္ဒီတာလုပ္ ျဖစ္သြားတာ။

    ေမး – ဟုတ္ကဲ့ Friday Times ထြက္တဲ့အခ်ိန္က မႏၱေလးဘက္ကုိလည္းေရာက္တယ္။ ညီမ သူငယ္ခ်င္းတစ္ခ်ဳိ႕ လည္း ျပန္ျဖန္႔ေပးတာရွိတယ္။ Friday Times ဂ်ာနယ္ စာဖတ္သူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေျပာတယ္။ Friday Times စာေစာင္က စာေတြထက္ အယ္ဒီတာ့စကားကုိ သေဘာက်လုိ႔ကုိ Friday Times ကုိ ၀ယ္ၿပီးဖတ္ၾကတယ္လုိ႔ေျပာတယ္။ ဒါဆုိ အဲဒီက အယ္ဒီတာ့စကားဆုိေတာ့ အစ္ကုိ႔ရဲ႕ အယ္ဒီတာ့စကားေတြေပါ့။ မွတ္သားစရာစကားေတြ၊ အားရွိေစတဲ့စကားေတြ အမ်ားႀကီးကုိ Friday Times စာေစာင္မွာ ဖတ္ရပါတယ္။

    ေျဖ –    ဟုတ္ကဲ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကလည္း အဲလုိေျပာၾကတယ္။ အဲဒီစာေရးတဲ့အခ်ိန္မွာလည္း ကၽြန္ေတာ္ အေတာ္ေလး သတိထားရတယ္။ ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ အမ်ားကုိ ကုိယ္စားျပဳတဲ့စာေစာင္၊ အမ်ားဖတ္ဖို႔ရည္ရြယ္တဲ့ စာေစာင္ဆိုေတာ့ အယူအဆသတ္ကြင္းျဖစ္မသြားဖို႔နဲ႔၊ အဆိပ္အေတာက္ေတြ မေပးမိေစဖို႔။ အဲဒါသတိထားရတယ္။ ဒီစာေစာင္က အဖြဲ႕တစ္ခုကုိ ကုိယ္စားျပဳတာမဟုတ္ဘူးေလ။ ကန္႔သတ္နဲ႔ထုတ္တာဆိုေတာ့ ဘာမွလည္း အမွားခံလို႔မရဘူးေလ။ အဲဒါကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတာ္ေတာ္ေလး ဂ႐ုစိုက္တယ္။ လူႀကီးေတြရဲ႕ ေ၀ဖန္ခ်က္ေတြ၊ အသံေတြကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ တေလးတစားနားေထာင္ရတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ အေတြ႕အႀကံဳေတြ၊ အျမင္ေတြနဲ႔ ေထာက္ျပတာေတြကို လိုက္နာျပဳျပင္ရင္း၊ ပရိသတ္ရဲ႕ ေ၀ဖန္မႈေတြကို နားေထာင္ရင္းနဲ႔ပဲ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္လုပ္ခဲ့ၾကတာပါ။ အယ္ဒီတာ့ စကားကေတာ့ ႏိုင္ငံတကာသတင္းေတြ၊ ေဆာင္းပါးေတြကို စာေစာင္အတြက္ အပတ္စဥ္ရွာဖတ္ေနရေတာ့ ရလာတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြရယ္၊ လက္ရွိကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့အေျခအေနေတြရယ္၊ ကိုယ္ေတြးမိ၊ စဥ္းစားမိ၊ ဆက္စပ္မိတာ ေလးေတြရယ္ကို ခ်ိတ္ဆက္ၿပီး လက္ရွိကာလနဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ လိုအပ္မယ္ထင္တဲ့ message ေလးေတြ ေပးသြားတဲ့သေဘာပါပဲ။

    ေမး – ဟုတ္ကဲ့။ ဒီအေတာအတြင္းမွာပဲ အစ္ကုိ႔ကဗ်ာစာအုပ္ တစ္အုပ္ ထြက္လာလိုက္ေသးတယ္ေနာ္။ အဲဒါေလးကေရာ ဘယ္လုိျဖစ္လုိ႔ ကဗ်ာစာအုပ္ေလးျဖစ္သြားတာလဲ။ ကဗ်ာစာအုပ္ထုတ္ရတဲ့ အေၾကာင္းေလးေရးထားတာကုိ အဲဒီမွာ ဖတ္လိုက္ရေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လုိစဥ္းစားမိၿပီး ဘယ္လုိထုတ္ျဖစ္သြားတာလဲ နည္းနည္းေျပာျပေပးပါဦး။

    ေျဖ –    အဲဒါေလးကလည္း ရုိးရုိးပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ေရးထားတဲ့ ကဗ်ာေလးေတြရွိတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ကဗ်ာရြတ္ပြဲေတြ အစၥလာမ္ေကာင္စီနဲ႔ ဓမၼဗိမာန္တို႔မွာ စုစုေပါင္း ၄ ပြဲေလာက္လုပ္ခဲ့ တာ ရွိတယ္။ အဲဒီမွာဖတ္ဖို႔အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ေရးခဲ့တာေတြရွိတယ္။ ဆရာလႈိင္းျဖဴက ခင္ဗ်ားနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ေပါင္းၿပီး ကဗ်ာစာအုပ္လုပ္ၾကရေအာင္လုိ႔ေျပာတာနဲ႔ အဲဒီကဗ်ာစာအုပ္ေလး ထုတ္ျဖစ္သြားတာပဲ ဆိုပါေတာ့။ အတြင္းစာသားေတြကို ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္စာစီတယ္၊ မ်က္ႏွာဖံုးကို ဆရာလႈိင္းျဖဴက ဆြဲတယ္။

    ေမး – အဲဒီကဗ်ာစာအုပ္ေလးမွာ အစ္ကုိေပးထားတဲ့နာမည္က ဆန္းတယ္ေနာ္။ ‘အာေခရသ္ကုိ အဆိပ္ခပ္သူမ်ား’တဲ့။ ဘာေၾကာင့္ အဲဒီနာမည္ေလးကုိ ေပးျဖစ္သြားတာလဲ။

    ေျဖ –    အမွန္ေတာ့ အစကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ေရးထားတဲ့ “အာေခရသ္ကို အဆိပ္ခတ္သူမ်ား”ဆိုတဲ့ ကဗ်ာက ရွိၿပီးသားပါ။ အဲဒီကဗ်ာလည္း ဒီစာအုပ္ထဲမွာ ျပန္ပါေတာ့ စာအုပ္ရဲ႕ Title ကို ဒီနာမည္ပဲ ျပန္ေပးလိုက္တာပါ။ ကဗ်ာက ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အၿမီးအေမာက္မတည့္တဲ့လုပ္ရပ္ေလးေတြကို ေရးထား တာပါ။ အမွားအယြင္းအလြဲအေခ်ာ္ေတြနဲ႔ ကေမာက္ကမျဖစ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အေျခအေနေတြ ေပါ့။ ဒါေတြဟာ ကိုယ့္ရဲ႕ဒီဘ၀ အနာဂတ္ကေန တမလြန္အာေခရသ္အထိကို ပ်က္စီးရာပ်က္စီးေစ ေၾကာင္းေတြ ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို သတိေပးေခါင္းေလာင္းထိုးလိုက္တဲ့ ကဗ်ာေလးပါ။ စာအုပ္မွာ တစ္ေယာက္တစ္ျခမ္းစီဆိုေတာ့ ကိုယ့္ဘက္အပိုင္းကိုကိုယ္ နာမည္ေပးမွာဆိုေတာ့ အဲဒီကဗ်ာ ေခါင္းစဥ္ေလးကိုပဲ နာမည္ေပးလိုက္မိတာပါ။

    ေမး – ဟုတ္ကဲ့။ အဲဒီစာအုပ္ေလးထြက္လာေတာ့လည္း ညီမလည္း ဖတ္ခဲ့ရတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးလည္း ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက အစ္ကုိတုိ႔ကဗ်ာစာအုပ္မွာ ကုိလႈိင္းျဖဴကဗ်ာေတြက ပုိ႔စ္ေမာ္ဒန္လုိ ႔ေတာင္ေျပာတယ္ေနာ္။ အစ္ကုိ႔ကဗ်ာက်ေတာ့ တစ္ခါတည္း ရွင္းကနဲျမင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ထိထိမိမိရွိတယ္လုိ႔ ေျပာလို႔ရတယ္။ အစ္ကုိေျပာခဲ့သလုိ ေပးခ်င္တဲ့ message ကုိ အေကြ႕အ၀ိုက္မပါပဲ ထိမိေအာင္ေပးႏိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီကဗ်ာစာအုပ္ေလးက အျပင္မွာ ေတာ္ေတာ္မျပန္႔ဘူး။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အဲဒီကဗ်ာစာအုပ္ကုိ မသိၾကဘူး။ ဘာေၾကာင့္ အဲလုိျဖစ္တယ္လုိ႔ အစ္ကုိ ထင္ပါသလဲ။

    ေျဖ –    ကၽြန္ေတာ္တို႔ေလာကမွာ ျဖန္႔ခ်ိေရးက ေတာ္ေတာ္အားနည္းတယ္ေလ။ မ်ားေသာအားျဖင့္ စာေရးတဲ့သူေတြက ကိုယ္တိုင္ေရး၊ ကိုယ္တိုင္ထုတ္၊ ကိုယ္တိုင္ျဖန္႔ေနၾကရတာ။ မျဖန္႔ႏိုင္၊ မထုတ္ႏိုင္ ရင္ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေရးႏိုင္ေရးႏိုင္ ပရိသတ္ေရွ႕အေရာက္ပို႔ဖို႔က မလြယ္ဘူး။ ဘာသာေရး စာအုပ္ေတြကို သီးသန္႔ျဖန္႔ခ်ိေရးတာ၀န္ယူၿပီး တစိုက္မတ္မတ္လုပ္ႏိုင္တဲ့သူေတြ မ်ားမ်ားစားစား ေပၚလာဖုိ႔လိုမယ္ထင္တယ္။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ စာအုပ္ေတြလည္း ေကာင္းရင္ေကာင္းသလို ပရိသတ္အားလံုးေရွ႕ေရာက္ႏိုင္ၿပီး ေရြးခ်ယ္ဖတ္ႏိုင္တာေပါ့။

    ေမး – ဟုတ္တယ္အစ္ကုိ။ မြတ္စလင္မ္ေလာကမွာ စာအုပ္ဆုိ သိပ္မျပန္႔တာမ်ားတယ္ေနာ္။

    ေျဖ –    ဟုတ္တယ္။ ကိုယ့္နီးစပ္ရာအသိုင္း၀ိုင္းမွာ ကုိယ္သေဘာက်တဲ့စာေရးဆရာရဲ႕ စာအုပ္ေတြ ထြက္ၿပီဆုိမွသာ ဖတ္ၾကရတာမ်ားတယ္။

    ေမး – ဟုတ္ကဲ့ပါ။ ဒါနဲ႔ အစ္ကုိက စာေပဆုေပးပြဲတုိ႔ ဘာသာျပန္သင္တန္းေတြလုပ္ေပးခဲ့တာလည္း ၾကားဖူးတယ္။ အဲဒါကေရာ ဘယ္လုိပုံစံေလးေတြ လုပ္ေပးခဲ့တာလဲ။

    ေျဖ –    ဘာသာျပန္သင္တန္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ Friday Times လုပ္တဲ့ကာလမွာပဲ သိလာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ မြတ္စလင္မ္ေလာကမွာ ဘာသာျပန္ဆရာေတြရွားတယ္ဆိုတာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က သတင္းဦးစားေပးလုပ္တာဆိုေတာ့ ဘာသာျပန္သမားက အလိုအပ္ဆံုးျဖစ္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕မွာက တစ္ေယာက္ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ပဲ အပတ္စဥ္လည္ပတ္ေနရတာ။ လူငယ္ေတြ အမ်ားႀကီး၀ိုင္း၀န္းႏိုင္ရင္ ေကာင္းတာေပါ့။ တကယ္ေတာ့ ႏိုင္ငံတကာမွာ အစၥလာမ့္ေရးရာ စာအုပ္ေကာင္းေကာင္းေတြ၊ ေဆာင္းပါးေကာင္းေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ ဘာသာျပန္ႏိုင္တဲ့သူ ရွားေတာ့ ဒီဘက္ကလူေတြက မဖတ္ရဘူးေပါ့။ အဲဒီကြက္လပ္ေလးကိုလည္း ျဖည့္ခ်င္တယ္။ ခုေရတြင္းတူး ခုေရၾကည္ေသာက္လို႔ ေတာ့မရႏိုင္ဘူးေပါ့။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အဂၤလိပ္စာအေျခခံရွိၿပီး ဘာသာျပန္လည္း ၀ါသနာပါတဲ့ လူငယ္ေတြကို တစ္ခုခုနည္းနာနိႆယေတြ ပံ့ပိုးေပးလိုက္ႏိုင္ရင္ သူတို႔ဘာသာသူတို႔ ဆက္လုပ္သြားႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ေတြးမိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မမလဌာနခ်ဳပ္က လူႀကီးေတြနဲ႔တိုင္ပင္ၿပီး မမလမွာ သင္တန္း ဖြင့္လိုက္တယ္။ သူတို႔ကလည္း ဆႏၵတူေတာ့ ပူးေပါင္းလုပ္ရတာ အဆင္ေျပတယ္ေလ။ သင္တန္းမွာ ဆရာဦးမင္းႏိုင္၊ ဆရာဦးျမ၀င္း၊ ေဒါက္တာသန္း၀င္းတို႔ အဓိကပို႔ခ်တယ္။ ကၽြန္ေတာ္၊ ကိုေဇာ္ေဇာ္ထြန္းနဲ႔ ဆရာဘိုင္ေလးတို႔ကေတာ့ အကူအေနနဲ႔ ၀ိုင္းၿပီးပံ့ပိုးျဖစ္တယ္ဆိုပါေတာ့။ သင္တန္းမွာ သူတုိ႔ကုိ လက္ေတြ႕အေနနဲ႔ စာေစာင္ေလးေတြလုပ္ခိုင္းတယ္။ အဖြဲ႕ ၂-ဖြဲ႕ခြဲၿပီး ေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္စီထားေပးတယ္။ သင္တန္းၿပီးသြားတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ အဲဒီ ၂-ေယာက္က စာေစာင္ေလးေတြ ကုိယ္စီထုတ္တဲ့အဆင့္ထိ ျဖစ္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘက္က ပံ့ပိုးမႈနဲ႔ အားေပးမႈေလးေလာက္ပါပဲ။ သူတို႔ရဲ႕အခံနဲ႔ ၀ါသနာအရ ျဖစ္လာၾကတာပါ။

    ေမး – ဟုတ္ကဲ့။ ဒါနဲ႔ စာေပဂုဏ္ျပဳပြဲလုပ္ျဖစ္တာကေရာ။

    ေျဖ –    အဲဒါကလည္း Friday Times ကေန လုပ္ျဖစ္သြားတာပါ။ မြတ္စလင္မ္စာေရးဆရာေတြကုိ ဂုဏ္ျပဳတဲ့အစီအစဥ္ေလးလုပ္လိုက္တာပါ။ ဆရာႀကီးဦးေမာင္ကိုဂဖာရီ၊ ဆရာႀကီး ၀မ္းအို၀မ္း ေက်ာ္၀င္းေမာင္၊ ဆရာ၀ါးခယ္မေမာင္မင္းႏိုင္၊ ဆရာဂ်ာ၀ိဒ္သန္း၊ ဆရာအလ္ဟာဂ်္ဦးေအးလြင္၊ ဆရာအလ္ဟာဂ်္ဦးျမင့္သိန္း (ၿငိမ္းခ်မ္းလုလင္)၊ ဆရာ ပန္း၀ါႏြယ္တို႔ကို သူတို႔ရဲ႕ စာေပေရးသားမႈေတြ အတြက္ ဂုဏ္ျပဳတဲ့အစီအစဥ္ပါ။ အခမ္းအနားကို ေဒၚေစာေရႊခန္းမမွာလုပ္တယ္။ အခက္အခဲေတြၾကားထဲက လုပ္ခဲ့ရတာပါ။ ဒါေပမဲ့ စည္စည္ကားကား သိုက္သိုက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဘာသာေရးအဖြဲ႕အစည္းေတြကလည္း သ၀ဏ္လႊာေတြ ပို႔ေပးၾကတယ္။ မြတ္စလင္ စာေပအသိုင္းအ၀ိုင္း စံုစံုလင္လင္လည္း တက္ၾကတယ္။ ေတာ္ေတာ္ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းတဲ့ပြဲပါပဲ။ အမွတ္တရပါ။ အဲဒါက ၂၀၀၉ ရမသြာန္ အီးဒ္အၿပီးမွာလုပ္ခဲ့တာ။

    ေမး – ေၾသာ္၊ အစ္ကုိက အခုဆုိ လုံးခ်င္းစာအုပ္ေလးထုတ္လိုက္တယ္ေနာ္။ အဲဒီစာအုပ္ေလးအတြက္ေရာ အစ္ကုိ ဘယ္လုိႀကိဳးပမ္းခဲ့ရလဲ။

    ေျဖ –    အဲဒါက Friday Times မွာ အယ္ဒီတာလုပ္တုန္းက အယ္ဒီတာ့စကားေလးေတြကုိ ႀကိဳက္ၾကတယ္လုိ႔ ေျပာတာမ်ားလာေတာ့ အဲဒီစာမူေတြကုိစုၿပီး ျပန္ထုတ္လိုက္တာ။ “ဒီေရထဲက ပန္းကေလးမ်ား”လို႔ နာမည္ေပးထားတယ္။ ေမာင္ေထာ္ေလးလမ္း၊ အလယ္ဘေလာက္က Blue River education centre ကေန ျဖန္႔တာ။ နယ္ကလူေတြ မွာခ်င္ရင္ေတာ့ ဖုန္းနံပါတ္ ၀၉ ၇၃၀၃၁၃၆၇ (ဆရာ ဘိုင္ေလး)ကို ဆက္ၿပီး မွာလို႔ရပါတယ္။ ဟဲ ဟဲ ေၾကာ္ျငာ၀င္တာ။

    ေမး – ဟုတ္ကဲ့ပါအစ္ကို ေမးတာေတြလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားသြားၿပီေနာ္။ ေနာက္တစ္ခုအေနနဲ႔ ေ႔ရွဆက္ၿပီး ဘာေတြလုပ္ဖုိ႔မ်ားရွိပါလဲ။ အစ္ကို႔အေနနဲ႔ သာသနာေရးအတြက္လည္း လုပ္ခဲ့တာေတြ၊ ျပင္ပ စာေရးတာေတြ၊ ေနာက္ ပါရဂူဘြဲ႕ရဖုိ႔ ႀကိဳးစားေနတာေတြအတြက္ေရာ အမ်ားအတြက္ ဘာလုပ္မယ္ဆုိတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေလးေျပာျပပါဦး။

    ေျဖ –    ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က က်ဴရွင္ေတြတစ္ဖက္ ေက်ာင္းတစ္ဖက္နဲ႔ဆိုေတာ့ သိပ္ေတာ့မအားဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဒီၾကားထဲကပဲ ကၽြန္ေတာ္ ဘာသာေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေရးလက္စ စာေလးေတြ ဆက္လုပ္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တုိင္က စာေရးတာ၀ါသနာပါတယ္။ ဒီေတာ့ ၀ါသနာျဖင့္ သာသနာ့အမႈေတာ္ထမ္းျခင္းဆုိတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ေရးခဲ့ဖူးတဲ့ ေဆာင္းပါးထဲကလိုေပါ့။  အမ်ားအားျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေတြက ၀ါသနာကတစ္ျခား ပညာသင္တာကတစ္ခု၊ အလုပ္လုပ္တာက တစ္ျခားျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီအခါမွာ အခ်ိန္ကုန္ၿပီး အက်ဳိးထိေရာက္မႈနည္းတယ္။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က သာသနာေရးကုိ ကၽြန္ေတာ္၀ါသနာပါတဲ့ ကၽြန္ေတာ္သင္ယူထားတဲ့ စာေပေရးသားျခင္းအတတ္ပညာ နဲ႔ပဲ ဆက္လုပ္သြားမွာပါ။ စာေရးဆရာႀကီးျဖစ္ခ်င္တာလည္း မဟုတ္ဘူး။ ဘာသာေရးဆရာျဖစ္ခ်င္တာ လည္း မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္၀ါသနာပါတာနဲ႔ ကိုယ္သင္ထားတဲ့ပညာေတြကို အသံုးခ်ဖို႔အတြက္ အမာနသ္တစ္ခုအေနနဲ႔ တာ၀န္ေက်ေအာင္လုပ္ခ်င္တဲ့ စိတ္ပဲ ကၽြန္ေတာ့္မွာရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သင္ယူထားတဲ့ ဘာသာေဗဒနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးလည္း ကုရ္အာန္ေလ့လာမႈနဲ႔ ဆက္စပ္ၿပီး စာအုပ္ေလး တစ္အုပ္လုပ္ဖို႔ ဆႏၵရွိတယ္။ စုေဆာင္းျပင္ဆင္ထားတာေတြေတာ့ ရွိေနၿပီ။ ခ်ေရးဖို႔ပဲ က်န္တာ။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ က်ဴရွင္ဆရာအျဖစ္နဲ႔ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းျပဳေနရတာေပါ့။ ၂၀၀၂ ကတည္းကစၿပီး အစၥလာမ္ဓမၼဗိမာန္က ဖြင့္တဲ့ေႏြရာသီကေလးသင္တန္းေတြမွာ ႏွစ္စဥ္သြားသင္ေပး ရတယ္။ မႏွစ္က ပဲခူးမွာလုပ္တဲ့ သႀကၤန္တြင္းဘာသာေရးအေျခခံသင္တန္းမွာ “အစၥလာမ္နဲ႔မီဒီယာ” “အစၥလာမ္နဲ႔ လူငယ္”ဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္ေတြနဲ႔ သြားသင္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဒါကေတာ့ အေျခအေနအရပါ။ ဘာသာေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဆရာအလုပ္ေတာ့ သိပ္မလုပ္ခ်င္ဘူး။ စာေပအလုပ္ပဲ စိတ္၀င္စားတယ္။ ဒအ္၀ဟ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး လုပ္ခ်င္တာေတြေတာ့ရွိတယ္။ မေသခင္ေတာ့ တမန္ေတာ္ျမတ္အတၳဳပၸတၱိကုိ အမ်ားလည္းဖတ္လုိ႔ရေအာင္ ေကာင္းေကာင္းေလးေရးခဲ့ခ်င္ေသးတယ္။

    ေမး – အစ္ကုိေျပာတဲ့ အမ်ားလည္းဖတ္လုိ႔ရေအာင္ဆုိတာက ဘယ္လုိလဲ။ ဘာသာေပါင္းစုံလား။

    ေျဖ –    ဟုတ္ပါတယ္။ မြတ္စလင္မဟုတ္သူ ဘာသာျခားညီေနာင္ေတြပါဖတ္လို႔ရေအာင္ေပါ့။

    ေမး – ဟုတ္ကဲ့ အစ္ကုိလုပ္ခ်င္တာေတြ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြက အမ်ားႀကီးေပါ့ေနာ္။ အဲဒါေလးေတြလည္း အေကာင္အထည္ေဖာ္ၿပီး လုပ္ႏိုင္ေစဖုိ႔ ဒုအာလုပ္ေပးပါ့မယ္။ အစ္ကုိ႔အေနနဲ႔ ဆုိလည္း မြတ္စလင္မ္ လူငယ္တစ္ေယာက္ပါပဲ။ ဒီေတာ့ မြတ္စလင္မ္လူငယ္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ေနာက္ထပ္ မ်ဳိးဆက္သစ္ ညီငယ္ ညီမငယ္ေတြကုိ ဘယ္လုိမ်ား စကားလက္ေဆာင္ေပးခ်င္ပါလဲ။

    ေျဖ –    စကားလက္ေဆာင္ကေတာ့ လူငယ္ဘ၀မွာ ဘယ္ကိစၥပဲျဖစ္ျဖစ္ ကုိယ္ရည္မွန္းထားတဲ့ ဘ၀ပန္းတုိင္ကုိ အေရာက္လွမ္းႏိုင္ဖုိ႔၊ ဘယ္လုိအခက္အခဲႀကံဳႀကံဳ ၾကံ့ၾက့ံခံႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါလို႔ တိုက္တြန္းခ်င္တယ္။ အခက္အခဲဆုိတာ ေအာင္ျမင္မႈရဲ႕ မုခ္ဦးလို႔ေျပာပါရေစ။ က်မ္းေတာ္ျမတ္ကုရ္အာန္မွာလည္း ခက္ခဲမႈနဲ႔အတူ လြယ္ကူမႈဟာ ဒြန္တြဲလ်က္ရွိတယ္လို႔ အားေပးထားပါတယ္။

    ေနာက္တစ္ခုက community နဲ႔ ပတ္သက္တာပါ။ လူငယ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဘာသာေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေခါင္းထဲမွာ ႐ႈပ္ေထြးမႈေတြရွိေနတယ္။ အဖြဲ႕အစည္းေတြ ကြဲေနတဲ့အတြက္ အစုအဖြဲ႕ေတြ အယူအဆေတြကြဲေနတဲ့အတြက္ စိတ္ရႈပ္ေထြးမႈမျဖစ္ေစဖုိ႔ပါ။ အမ်ားကုိ ကုိယ္စားျပဳဖုိ႔ အဖြဲ႕ေတြကေတာ့လုိအပ္ပါတယ္။ အဖြဲ႕ေတြမ်ားတာဟာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အတြက္ အင္အားေတြပါ။ ဒါကတစ္ပိုင္းပါ။ ေနာက္တစ္ခုက အယူအဆကြဲေနတာ။ ေခတ္အဆက္ဆက္ပညာရွင္ေတြ ကြဲလြဲခဲ့ၾကတာေတြရွိပါတယ္။ အဲဒါကို မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္ေတြက ေတာ္ေတာ္စိတ္ညစ္ၾကတယ္။ အမွန္ကေတာ့ အစၥလာမ္သာသနာက ကြဲျပဲေနတာမဟုတ္ပါဘူး။ လူေတြက ကြဲေနၾကတာ။ ဒီေတာ့ အ႐ႈပ္ထဲမွာ ရွင္းေအာင္ေနတတ္ေအာင္ပဲ ႀကိဳးစားၾကပါလို႔ တိုက္တြန္းခ်င္တယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ တိုက္ခိုက္ထိုးႏွက္ေနတဲ့အထဲမွာ ကိုယ္မပါဘဲ ေနတတ္ေအာင္ေနဖို႔နဲ႔ ကြဲျပားမႈေတြရဲ႕ အေၾကာင္းရင္းေတြကို သိေအာင္ႀကိဳးစားၾကည့္ဖို႔ တိုက္တြန္းခ်င္တယ္။ အဲဒါဆိုရင္ ကြဲျပားမႈေတြဟာ သူ႕အေၾကာင္းနဲ႔ သူပါလားဆိုတာကို ေတြ႕လာၾကပါလိမ့္မယ္။ အဲလိုမလုပ္ဘဲ ကိုယ္က တစ္ဘက္ဘက္မွာ အေသရပ္မိၿပီး ငါနဲ႔မတူ ငါ့ရန္သူဆိုတဲ့ စိတ္မ်ိဳးထားမယ္ဆိုရင္ ေနာက္ထပ္ တက္လာမယ့္ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြကိုပါ တစ္ဖက္နဲ႕တစ္ဖက္ အမုန္းမ်ိဳးဆက္ေတြအျဖစ္ အေမြေပးခဲ့ သလိုျဖစ္သြားရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အနာဂတ္အတြက္ မေကာင္းဘူး။ ႏွင္းဆီပန္းကို ျမတ္ႏိုးရင္ ဆူးကို လည္း လက္ခံေပးရတာ သဘာ၀ပဲ။  တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ကိုယ္မႀကိဳက္တဲ့ ခံယူခ်က္ အယူအဆေတြ ကြဲျပားေနေပမဲ့လည္း နားလည္လက္ခံေပးၿပီး ညီေနာင္စိတ္နဲ႔ ၀ိုင္း၀န္းပူးေပါင္း ေဆြးေႏြးတုိင္ပင္ၿပီးေတာ့ ညီညြတ္ေရးကို ရွာၾကမယ္၊ ျပႆနာေတြကုိ လက္တြဲေျဖရွင္းၾကမယ္ဆိုရင္ “မြတ္စလင္”(ၿငိမ္းခ်မ္းသူ) ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ကိုက္ညီတဲ့သူေတြအျဖစ္ ဘာသာျခားေတြရဲ႕ေရွ႕မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဂုဏ္ရွိေနၾကမွာပါ။ တမန္ေတာ္ျမတ္(ဆြ)က ဟုဒိုင္ဗီယာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ေတာ့ ရန္သူကာဖရ္ေတြနဲ႔ေတာင္ အေလွ်ာ့ေပးခဲ့တာရွိတယ္။ အထဲက အခ်က္အလက္ေတြက တစ္ဖက္သတ္ျဖစ္႐ုံတင္မဟုတ္ဘူးေနာ္။ မုဟမၼဒ္ဒြရ္ရစူလြလႅာဟ္လို႔ ေရးတာကိုေတာင္ ရစူလြလႅာဟ္ျဖဳတ္ေပးခဲ့ရတဲ့အထိ လိုက္ေလ်ာခဲ့ရတာ။ အလကားအညံ့ခံတာေတာ့မဟုတ္ဘူး။ ေျပလည္ၿငိမ္းေအးမႈကေနရလာမယ့္ အက်ိဳးအျမတ္ေတြကို အေျမာ္အျမင္ရွိရွိနဲ႔ ေမွ်ာ္ကိုးၿပီး အဲလုိအေလွ်ာ့ေပးခဲ့တာ။ တမန္ေတာ္ျမတ္က ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕စံျပတမန္ေတာ္ပဲ။ တမန္ေတာ္ျမတ္ရဲ႕ စြႏၷသ္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ တန္ဖိုးထားၾကတယ္ဆိုရင္ ဒီလိုအြမၼသ္အတြက္ အက်ိဳးျဖစ္ေစမယ့္ အေရးႀကီးတဲ့ စြႏၷသ္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပိုၿပီးလိုက္နာက်င့္သံုးအပ္တာေပါ့။ ေျပာခ်င္တာက တမန္ေတာ္ျမတ္ေတာင္ ရန္သူကာဖရ္ေတြနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ေရွ႕႐ႈၿပီး အေလွ်ာ့ေပးခဲ့ေသး တယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔က မြတ္စလင္မ္ညီေနာင္ေတြအခ်င္းခ်င္း ညီညြတ္ေရးအတြက္ သာမန္အေသးအမႊား အယူအဆမတူတာေလးေတြကို ဘာေၾကာင့္အေလွ်ာ့ေပးၿပီး မဆက္ဆံႏိုင္ရမွာ လဲ။

    ေမး – ဟုတ္ကဲ့ပါ အစ္ကုိ။ အစ္ကုိ႔ကုိ အခုလုိ အင္တာဗ်ဴးလုပ္ရတာကလည္း MMSY မွာ ထူးခၽြန္မြတ္စလင္မ္လူငယ္က႑အတြက္ လုပ္တယ္ဆုိေတာ့ MMSY နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးေတြကိုလည္း နည္းနည္းေလာက္ေမးခ်င္ပါတယ္။

    ေျဖ –    ဟုတ္ကဲ့ေမးပါ။

    ေမး – MMSY က မြတ္စလင္မ္လူငယ္ေတြပဲစုစည္းၿပီးေတာ့ လႈပ္ရွားေနၾကတယ္။ ေနာက္ပိုင္း တစ္ခ်ဳိ႕လူႀကီးပိုင္းေတြလည္း ပါလာတယ္။ ဒီေတာ့ အစ္ကုိ႔အေနနဲ႔ MMSY ကုိ ဘယ္လုိျမင္ပါသလဲ။

    ေျဖ –    MMSY က ကမၻာအႏွံ႔က ျမန္မာမြတ္စလင္မ္ေတြရဲ႕ စုစည္းရာေနရာလည္းျဖစ္ေနတယ္။ စုစုစည္းစည္းခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္လည္း ရွိၾကပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးေကာင္းတယ္။ ဒီအခ်ိန္ကာလမွာ ဒီလုိ Social Website တစ္ခုအေနနဲ႔ ရွိသင့္တာ အမွန္ပါပဲ။ MMSY မွာ ၀င္လာတဲ့သူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ညီအစ္ကုိေမာင္ႏွမစိတ္ဓါတ္ေလးေတြရွိၾကတယ္။

    ေမး – ဟုတ္ကဲ့။ ေက်းဇူးပါအစ္ကုိေရ။ အခု ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႔ MMSY ေ႔ရွေလွ်ာက္ ပုိမုိတုိးတက္ေကာင္းမြန္လာဖုိ႔အတြက္ အစ္ကုိ႔အေနနဲ႔ ဘယ္လုိ စကားလက္ေဆာင္ ပါးခ်င္ပါသလဲ။

    ေျဖ –    MMSY ရဲ႕ အခုအစီအစဥ္ေတြက ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္။ အၿမဲတမ္းလည္း ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္းႏိုင္ၿပီး ဘာေလးေတြ ဆက္လုပ္ရင္ေကာင္းမလဲဆုိတာလည္း စဥ္းစားေနၾကတယ္ေလ။ တစ္ခ်ဳိ႕ဟာေတြဆို ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ လိုက္မမီပါဘူး။ လုပ္ေနၾကတာေတြကလည္း အားက်စရာေကာင္းပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔လည္း မန္ဘာတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနေတာ့ MMSY အေနနဲ႔ လုိအပ္တာရွိလုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ပါ၀င္ႏိုင္တာရွိရင္လည္း ပါ၀င္ဖုိ႔အသင့္ပါ။ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။

    ေမး – ဟုတ္ကဲ့ပါ။ အစ္ကုိ႔အေနနဲ႔ MMSY မွာ မိသားစု၀င္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ရွိတယ္။ MMSY ဆုိတာ မိသားစု၀င္အားလုံးပိုင္ဆုိင္တဲ့ေနရာ။ မိသားစု၀င္အားလုံးရဲ႕ အႀကံဥာဏ္ေတြလုိအပ္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ MMSY ရဲ႕လုပ္ငန္းစဥ္ေလးေတြ လုိအပ္တဲ့အႀကံဥာဏ္ေလးေတြကုိ အစ္ကုိတုိ႔အေနနဲ႔ ၀ိုင္း၀န္းအားျဖည့္ေပးပါလုိ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

    ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ အစ္ကုိ …..။ အခုေျပာသြားၾကတာေတြထဲမွာ အစ္ကုိ႔အေနနဲ႔ ဘာမ်ားျဖည့္စြက္ေျပာခ်င္တာရွိပါလဲ။

    ေျဖ –    မရွိေတာ့ပါဘူး။ ေမးတာလည္း ျပည့္ျပည့္စုံစုံ ေျဖတာလည္း ေတာ္ေတာ္ျပည့္စုံသြားပါၿပီ။ အခုလုိ ေမးျမန္းတာေတြအတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

    ေမး – ဟုတ္ကဲ့ပါအစ္ကုိ …….. အခုလုိ ရွည္ရွည္ေ၀းေ၀းေမးျမန္းမႈေတြကုိ စိတ္ရွည္စြာေျဖၾကားေပးတဲ့ အစ္ကုိသန္းမင္းထိုက္ကုိလည္း MMSY ကုိယ္စား ညီမအေနနဲ႔ ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္။