News @ M-Media

Category: ေဆာင္းပါး

  • ျမန္မာျပည္က ေဖ့စ္ဘြတ္ႏွင့္ အမုန္းစကားေလာင္စာ

    ဇြန္လ ၂၅ ရက္၊ ၂၀၁၄
    M-Media
    .ျမင့္မိုရ္ေမာင္ေမာင္ ဘာသာျပန္ဆိုသည္။

    201461212226369734_20
    လက္ရိွႏွစ္မ်ားအတြင္း ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ေဖ့စ္ဘြတ္သည္ အတိုင္းထက္အလြန္ တြန္းအားသဖြယ္ျဖစ္ေနသည္။ Photo – Hereward Holland း Al Jazeera

    ရန္ကုန္၊ ျမန္မာ။              ။ ၿမိဳ႕လယ္တိုက္ခန္းခပ္ႏုပ္ႏုပ္တစ္ခုအတြင္း လက္ပ္ေတာ့အုပ္စုေလးတစ္ရပ္မွာ အမုန္းစကားမ်ားကို ဆန္႔က်င္ေတာ္လွန္မည့္ ျမန္မာ ဌာနခ်ဳပ္သဖြယ္ ပကာသနကင္းရွင္းစြာ လႈပ္ရွားေနၾက၏။ သို႔ေသာ္ ခံစားခ်က္အျပည့္ႏွင့္ ျဖစ္သည္။

    တင္ပ်ဥ္ေခြထိုင္လ်က္ မိမိတို႔၏ ကြန္ပ်ဴတာ ဖန္သားျပင္အလင္းထင္ဟပ္ေနၾကေသာ ၀န္းရံထားသည့္ စားပြဲတစ္ခုေပၚရိွ ပန္းအိုးထဲ၌ အျဖဴေရာင္ပန္းမ်ား စိုက္ထူထားသည္။

    အြန္လိုင္းေပၚရိွ ရုန္႔ရင္းၾကမ္းတမ္းခ်က္မ်ဳိးစံုသံုး အာဃာတလိႈင္းတံပိုးအား “ပန္းစကား”အားျဖင့္ ျပန္လည္ရင္ဆိုင္ရန္ ရည္္စူးေသာ အရပ္ဖက္လူ႔အဖြဲ႕အစည္းသစ္ ပန္းစကားအတြက္ လူငယ္ေလးတစ္စုမွ လႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္ေနပါသည္။

    “ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကာလနဲ႔ႏိႈင္းစာရင္ လြတ္လပ္မႈ အတန္အသင့္ ရေနပါတယ္။ ဆင္ဆာစနစ္ မရိွေတာ့ဘူး။ အင္တာနက္အသံုးျပဳႏိုင္ၿပီ။ ဒါ့အျပင္ မိမိဆႏၵရိွရာကို ေဖ့စ္ဘြတ္ေပၚမွာ ေရးသားႏိုင္ၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ လြတ္လပ္စြာထုတ္ေဖာ္ႏိုင္ခြင့္ကို တလြဲ အသံုးခ်သူမ်ားစြာလည္း ရိွလာၾကပါတယ္ ” ဟု ပန္းစကားအဖြဲ႕မွ ေနဘုန္းလတ္က ဆိုသည္။

    လြန္ခဲ့သည့္ ၂ ႏွစ္တာအတြင္း အေရွ႕ေတာင္အာရွ၏ျမန္မာႏိုင္ငံတစ္၀ွမ္း ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါးပဋိပကၡမ်ား ထြက္ေပၚေအာင္ ပ်ံ႕ႏွံ႔လ်က္ရိွေနေသာ မြတ္စ္လင္မ္ ဆန္႔က်င္ေရးေလာင္မီးတို႔ အေပၚ စကားေကာင္းမ်ားျဖင့္တုန္႔ျပန္ရန္အလို႔ငွာ သူသည္ ပန္းစကားအဖြဲ႕ကို ၂၀၁၃ ခုႏွစ္၌ ထူေထာင္သည္။
    အမုန္းစကား အေျခခံ၍ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ားတြင္ လူေပါင္း ၂၅၀ ဦး သတ္ျဖတ္ခံရၿပီး တစ္သိန္းေလးေသာင္းေက်ာ္မွာ ယာယီဒုကၡသည္စခန္းမ်ား၌ အသက္ဆက္ေနၾကရသည္။ လက္စားေခ်တို္က္ခိုက္မႈမ်ား၌ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔၏ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမ်ား၊ ေနအိမ္မ်ား၊ လုပ္ငန္းမ်ား မီးသင့္ေျမချခင္း တခ်ဳိ႕တေလရိွေနပါေသာ္လည္း ဓားစာခံမ်ားကို ၿခံဳငံုၾကည့္ လိုက္လွ်င္မူ အမ်ားစုမွာ လူနည္းစု၀င္ ရိုဟင္ဂ်ာမြတ္စ္လင္မ္မ်ား ျဖစ္ေနပါသည္။

    “ ရခို္င္ျပည္နယ္ထဲ အၾကမ္းဖက္မႈ စတင္ခ်ိန္ကတည္းက အြန္လိုင္းမွာ အမုန္းစကားေတြ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေနၿပီ၊ တစ္စထက္တစ္စ ေ၀ဖန္မႈျပင္းထန္ၿပီး အႏၱရာယ္ႀကီးေနၿပီဆိုတာကို ကၽြန္မတို႔ ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။ ေဖ့စ္ဘြတ္က အမုန္းစကားျဖန္႔ခ်ိေရး အတြက္ ၾသဇာအႀကီးဆံုး လမ္းေၾကာင္း တစ္ခုျဖစ္ေနတယ္လို႔ ကၽြန္မ ယူဆပါတယ္။ က်ယ္ျပန္႔စြာ ပ်ံ႕ႏွံ႔ၿပီးျဖစ္သလို လူေတြရဲ႕စိတ္ထဲ ကူးစက္ လြယ္ေစပါတယ္ ” ဟူ၍ လူမႈလႈပ္ရွားသူ မိန္းမငယ္တစ္ဦးမွ ဆိုပါသည္။

    လူ႔အဖြဲ႕အစည္းအတြင္း အမုန္းစကားျဖန္႔ခ်ိမႈကို အားမေပးရန္ ပါးစပ္၌ပန္းမ်ားကိုက္ထားသည့္ပံုေဆာင္ခ်က္အားျဖင့္ ပန္းစကားအဖြဲ႕သည္ အြန္လိုင္းေပၚ စည္းရံုးျခင္း၊ လမ္းမ်ားတြင္ ပိုစတာ၊ စတစ္ကာႏွင့္ လက္ကမ္းစာေစာင္မ်ားျဖန္႔ေ၀ျခင္းတို႔ကို ျပဳလုပ္ေနပါ၏။

    “ မိမိရဲ႕လြတ္လပ္မႈက သူတစ္ပါးကို ထိခိုက္ နစ္နာေစတယ္ဆိုရင္ အဲ့ဒီလြတ္လပ္မႈကို ကန္႔သတ္ေဘာင္ခတ္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္ ” ဟု ေနဘုန္းလတ္က အမည္တုမ်ားျဖင့္ ဖန္တီးထားေသာ မ်က္ကန္းမ်ဳိးခ်စ္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔၏ ေဖ့စ္ဘြတ္ အေကာင့္မ်ားကို ေလ့လာၾကည့္ရႈရင္း ေျပာၾကားသည္။

    မြတ္စ္လင္မ္တို႔အား ေခြးႏွင့္ႏိႈင္းယွဥ္သံုးႏႈန္းမႈမ်ား
    —————————————————
    ခိုင္သူရိန္မ်ဳိး ဆိုသူေရးသားသည့္မွတ္ခ်က္၌ “ မြတ္စ္လင္မ္ မွန္သမွ်ကို သတ္ပစ္ရမယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ မြတ္စ္လင္မ္တစ္ေယာက္မွ မရိွေစရဘူး ” ဟုလည္းေကာင္း၊ ၎အေပၚ ေဇာ္ေဇာ္မင္းဆိုသူက “ ေခြးမြတ္စ္လင္မ္ေတြကို ငါတို႔ ဘာလို႔ ေမာင္းမထုတ္ႏိုင္ရမွာလဲ ” ဟူေသာေမးခြန္းျဖင့္ တုန္႔ျပန္ထားသည္ကို လည္းေကာင္း ေတြ႕ရေပသည္။ ျမန္မာျပည္ဖြား မြတ္စ္လင္မ္တို႔အား ဖယ္ရွားလိုသည့္ အစြန္းေရာက္မ်ားက ထိုသို႔ေသာ အသံုးအႏႈန္းမ်ဳိးကို အစဥ္အၿမဲ သံုးစြဲတတ္ၾကသည္။

    အေမရိကန္ အေျခစိုက္ လူ႔အခြင့္အေရးအဖြဲ႕ Poison ၏ ေျပာၾကားခ်က္မ်ားအရ ဓားစာခံတို႔အား အဖက္မတန္နိမ့္က်သူမ်ား၊ ပိုးမႊားမ်ား၊ အိမ္ေမြးႏွင့္အျခား တိရစာၦန္မ်ားကဲ့သို႔ ေဖာ္ညႊန္းသည့္ စကားမ်ားသည္ အၾကမ္းဖက္ လႈံ႔ေဆာ္မႈ၏ ၀ါဒျဖန္႔လကၡဏာ တစ္ရပ္ျဖစ္ၿပီး၊ ဓားစာခံတို႔အေပၚ လူရာ မသြင္းခ်ဳိးႏွိမ္သျဖင့္ မ်ဳိးသုဥ္းရွင္းလင္းျခင္း အဆင့္သို႔ပင္ ေရာက္ရိွႏိုင္သည္ ဟူ၏။

    ရာစုႏွစ္၀က္မွ်  ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ဆင္ဆာစနစ္ႏွင့္အတူ ႏိုင္ငံတကာအပယ္ခံ ဘ၀လမ္းေၾကာင္းမွ ခြဲျဖာလာေသာ ႏိုင္ငံတစ္ခု၌ လြတ္လပ္စြာေဖာ္ ထုတ္ေျပာဆိုခြင့္သည္ အလြန္ တန္ဖိုးထားအပ္ဖြယ္ရာ ျဖစ္သည္။

    စစ္အစိုးရေဟာင္းမွ ခ်ဳပ္ကိုင္တင္းၾကပ္မႈ ေျဖေလ်ာ့လိုက္ခ်ိန္ လြန္ခဲ့သည့္ ၃ ႏွစ္ကပင္ ဗုဒၶဘာသာလႊမ္းမိုးေရး ႏွင့္ သဟဇာတျဖစ္မႈအေပၚအျမတ္ထုတ္ေရးကို ပိုမိုဖြံ႕ထြားလာေအာင္ ခြင့္ျပဳထားခဲ့သည္။ အၾကမ္းဖက္မႈ အမ်ားဆံုးျဖစ္ပြားရာေဒသမ်ားသို႔သာ အင္တာနက္အကန္႔အသတ္ရိွစဥ္က အမုန္းစကားမ်ား ေရာက္ရိွခဲ့ေသာ္လည္း ေနာက္ႏွစ္ အနည္းငယ္တြင္ တိုင္းျပည္တြင္း အင္တာနက္ ပိုမိုအသံုးျပဳႏိုင္သည္ႏွင့္အမွ် လံုးလံုးလ်ားလ်ား အသြင္ေျပာင္းသြားသည္ဟု ယူဆရေပသည္။

    အင္တာနက္သည္ သတင္း အခ်က္အလက္ေတာ္လွန္ေရး၏ နယ္ျခား မုခ္၀သို႔ ေရာက္ေနေသာ္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဒီဂ်စ္တယ္ကမာၻႏွင့္ လြန္ဆြဲေနဆဲပင္။ ႏိုင္ငံတစ္၀ွမ္းသို႔ အေၾကာင္းၾကားခ်က္မ်ားေပးပို႔ရန္အတြက္ ဘဏ္စာေရးမ်ားသည္ ရန္ကုန္ေၾကးနန္းရံုးကို အသံုးျပဳေနၾကဆဲျဖစ္၏။ အစိုးရဖက္မွ ေဒၚလာ ကုေဋခ်ီတန္သည့္ ဆက္သြယ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား၊ ေရနံတူးေဖာ္ေရး လိုင္စင္မ်ားကို ေဖ့စ္ဘြတ္ အသံုးျပဳ ေၾကျငာလင့္ကစား၊ ဘာသာကူးေျပာင္းမႈ ဥပေဒမူၾကမ္းအေပၚ ဖက္စ္ျဖင့္ ေပးပို႔တုန္႔ျပန္ေစျပန္၏။

    ဆိုရွယ္မီဒီယာ၀က္ဘ္ဆိုဒ္ကို တသြင္သြင္ အသံုးျပဳတတ္ေသာ ျမန္မာ အစိုးရ၏ေျပာဆိုခြင့္ရ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးျဖစ္သူ ဦးရဲထြဋ္အား ဧရာ၀တီမဂၢဇင္းမွ “ေဖ့စ္ဘြတ္၀န္ႀကီး” ဟု ကင္ပြန္းတပ္ထားသည္။

    မၾကာေသးေသာ ႏွစ္အနည္းငယ္က ဆင္းမ္ကဒ္မ်ားမွာ ေဒၚလာေထာင္ခ်ီေပး၀ယ္ခဲ့ရသည္။ သို႔ေသာ္ လက္ရိွတြင္လည္း ႏိုင္ငံ့လူဦးေရ သန္း ၆၀ ၏ ၁၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေအာက္ကိုသာ ေပးႏိုင္ေသးသည္။ ကာတာအေျခစိုက္ အူရီဒူး ႏွင့္ ေနာ္ေ၀မွ တယ္လီနာတို႔က က်န္ ၉၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္ ျပည္သူမ်ားအား ဆဲလ္ဖုန္း လက္၀ယ္ရရိွေရးအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ထားၾကသည္။

    “ ေဖ့စ္ဘြတ္ အသံုးျပဳတဲ့ေနရာမွာ က်င့္၀တ္ေတြ ရိွၾကတယ္။ မိမိရဲ႕ကိုယ္ပိုင္ေနရာမွာ ေရးသားခ်က္မ်ားက အမုန္းစကား ျပန္႔ပြားဖို႔ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပုဂၢိဳလ္ေရးတိုက္ခိုက္မႈေသာ္လည္းေကာင္း မျဖစ္ရပါဘူး ” ဟု ဦးရဲထြဋ္က သူ၏စာမ်က္ႏွာအေပၚ ယခုလအတြင္း ေရးသားခဲ့ေသးသည္။

    ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား ႀကီးစိုးေရး
    ——————————-

    ျမန္မာႏိုင္ငံလူဦးေရ ၉၀ ရာခုိင္ႏႈန္းနီးပါးမွာ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ရဟန္းသံဃာမ်ားကို နက္ရိႈင္းစြာ ေလးစားၾကည္ညိဳၾကၿပီး ေ၀ဖန္ျခင္း မရိွတတ္ၾက။ မတရားခံရျခင္း၊ ႀကီးစိုးခံရျခင္း ဟူေသာ စိတ္ဓာတ္စစ္ဆင္ေရးတစ္ခုကို ဖန္တီးထားေလရာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဗုဒၶဘာသာအေနအထားမွာ အႏၱရာယ္ရိွေနၿပီဟု သံဃာမ်ားစြာမွ ခံယူထားၾကလ်က္ သူတို႔၏ေဟာေျပာခ်က္မ်ားကိုလည္း အက်ယ္တ၀င့္ လက္ခံေနၾကေပ၏။

    ေထရ္ႀကီး၀ါႀကီး သံဃာ အရွင္ ကုမာရသည္ ႏိုင္ငံတစ္၀ွမ္းရိွ ဗုဒၶအမ်ဳိးသားေရး ၀ါဒီေခါင္းေဆာင္မ်ားစြာတို႔၏ သေဘာထားကို သံေယာင္လိုက္ကာ မိမိ၏တိုင္းျပည္သည္ အစၥလာမ့္ရန္စြယ္ က်ေရာက္ေနေၾကာင္း ေျပာဆိုထား၏။ အေထာက္အထား တစ္စံုတစ္ရာ မျပႏိုင္လင့္ကစား ႏိုင္ငံအေနာက္ပိုင္းရိွ လူနည္းစုရိုဟင္ဂ်ာ မြတ္စ္လင္မ္တို႔သည္ ကိုယ္ပိုင္ျပည္နယ္ ခြဲထြက္ရန္ ႀကံစည္ေနေၾကာင္း၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားထက္ မြတ္စ္လင္မ္လူဦးေရမွာ ႀကီးထြားျမွင့္တက္ေနေၾကာင္း ယံုၾကည္ထား၏။

    “ ဗုဒၶဘာသာ ရခိုင္ေတြကို သတ္ၾက၊ ဒီေျမက ငါတို႔ေျမ၊ ရခိုင္နယ္ေတြကို သိမ္းပိုက္မယ္၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ လက္ေအာက္ခံအျဖစ္ သြတ္သြင္းမယ္ ဆိုတဲ့ ေၾကြးေၾကာ္သံနဲ႔အတူ ရိုဟင္ဂ်ာေတြဟာ ဗလီထဲကေန ထြက္လာၾကတယ္ ” ဟူ၍ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရိွ သူ၏ေက်ာင္းတိုက္တြင္ အလ္ဂ်ဇီးရားသို႔ ေျပာျပခဲ့သည္။

    ရိုဟင္ဂ်ာႏိုင္ငံေရးပါတီျဖစ္ေသာ ဒီမိုကေရစီႏွင့္လူ႔အခြင့္အေရးပါတီ၏ ဥကၠဌ ဦးေက်ာ္မင္းမွ ထိုစြပ္စြဲမႈမ်ားကို ျပတ္သားစြာ ပယ္ခ်ထား၏။

    အြန္လိုင္း၊ ေအာ့ဖ္လိုင္း ႏွစ္ရပ္လံုး၌ ဘာသာေရး အၿငိဳးတရား သြတ္သြင္းေရးသားေနေသာ – ဒီမိုကေရစီနည္းက်ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး နည္းစဥ္အေပၚ အယံုအၾကည္ ကင္းမဲ့ေအာင္ အၾကမ္းဖက္မႈျဖစ္ေရး တြန္းအားေပးေနၾကေသာ ႏိုင္ငံေရးေနာက္ၿမီးဆြဲမ်ားအား ျပစ္တင္ရႈတ္ခ်လိုက္သည္။

    “ (သူတို႔ေျပာေနတဲ့) အဲ့ဒီအရာကို ရိုဟင္ဂ်ာေတြက ေတာင္းဆိုေနတာ မဟုတ္ဘူး။ ရိုဟင္ဂ်ာေတြကို ဖိႏွိပ္ေရးအတြက္ ဆင္ေျခေပးႏိုင္ေအာင္ အျမင္လြဲမွားေစျခင္း တစ္ရပ္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအေတြးအျမင္ဟာ ႏိုင္ငံေရးအရ အျမတ္ထုတ္လိုသူတစ္စုရဲ႕ ဖန္တီးခ်က္ပါ ” ဟု ဦးေက်ာ္မင္းက အလ္ဂ်ဇီးရားသို႔ တယ္လီဖုန္းျဖင့္ ေျပာၾကားခဲ့၏။

    2014612122148861734_20
    လူ႔အဖြဲ႕အစည္းအတြင္း အမုန္းစကားျဖန္႔ခ်ိမႈကို အားမေပးရန္ ပါးစပ္၌ ပန္းမ်ားကိုက္ထားသည့္ ပံုေဆာင္ခ်က္အားျဖင့္ ပန္းစကားလႈပ္ရွားသူမ်ားမွ ႀကိဳးပမ္းၾကသည္

    အမုန္းတရား ပဲ့တင္သံခန္းမ ျဖစ္လာမည္ေလာ ?
    ———————————————–

    အရွင္၀ီရသူ၏ ေဖ့စ္ဘြတ္စာမ်က္ႏွာမွ ေရးတင္ခ်က္တစ္ခု၌ “ အၾကမ္းဖက္သမားအားလံုးက မြတ္စ္လင္မ္ေတြ ျဖစ္တယ္။ သူတို႔ဟာ အျပစ္မဲ့အမ်ဳိးသား အမ်ဳိးသမီးေတြကို သတ္ျဖတ္ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ အစၥလာမ္ဘာသာက ဆက္စပ္မႈ ရိွမေနဘူး ” ဟူ၍ ေတြ႕ရၿပီး ျပန္လည္မွ်ေ၀ခ်က္ ၁၃၆ ႀကိမ္ထိရိွခဲ့သည္။

    ေဖ့စ္ဘြတ္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ အဘယ္ေၾကာင့္ အတိုင္းထက္အလြန္ တြန္းအားျဖစ္လာရသည့္ အေပၚ လူမႈေရးႏွင့္ နည္းပညာဆိုင္ရာ အေၾကာင္းရင္းႏွစ္မ်ဳိးစလံုး ရိွေနပါသည္။ ဤ၀က္ဘ္ဆိုဒ္သို႔ ၀င္ေရာက္အသံုးျပဳရန္ bandwidth သိပ္ျမင့္မားရန္ မလိုျခင္း၊ အဂၤလိပ္စကား မေျပာဆိုသူမ်ားအတြက္ အလြယ္တကူ အသံုးျပဳႏိုင္ျခင္း၊ တြစ္တာ ကဲ့သို႔ အျခား ဆိုရွယ္မီဒီယာမ်ားႏွင့္ ႏိႈင္းယွဥ္ပါက ျမန္မာေဖာင့္စာလံုးမ်ား အတြက္ ေကာင္းစြာစီစဥ္ေပးထားျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပသည္။

    ဆယ္စုႏွစ္မ်ားစြာ မိမိဖာသာေသြးရူးေသြးတန္းျဖစ္ေနေသာ အာဏာရွင္စနစ္ဆိုးေအာက္မွ ေပၚထြက္လာသည့္ႏိုင္ငံတစ္ခု အတြက္ ေဖ့စ္ဘြတ္သည္ သတင္းမ်ား၊ အေတြးအျမင္မ်ားႏွင့္ အခ်က္အလက္မ်ား မွ်ေ၀ရန္ အလြန္ လူႀကိဳက္မ်ားေသာ ၾကားခံနယ္တစ္ခု အသြင္ေဆာင္လာေၾကာင္း အရပ္ဖက္ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း တစ္ခုျဖစ္သည့္ ေပါင္းကူးမွ Matthew Schissler မက္သ်ဴး စစၥလာက ဆိုခဲ့သည္။

    ေဖ့စ္ဘြတ္အား လူတို႔အသံုးျပဳသည့္လမ္းေၾကာင္းမွာ အာဏာရွင္ေခတ္ကာလ အတြင္း ျပန္လည္ ရွင္သန္ေရးလုပ္ရပ္မ်ားဖက္သို႔ ကာလၾကာျမင့္စြာ နီးကပ္ တိမ္းညႊတ္ေနခဲ့သည္ဟု စစၥလာက ရွင္းျပသည္။

    “ ဆင္ဆာစနစ္နဲ႔ မိႈင္းတိုက္မႈေတြကို ျပ႒ာန္းခ်က္လို ကာလရွည္က်င့္သံုးလာတဲ့ ေဒသတစ္ခုမွာ ေကာလဟလနဲ႔ လွ်ာေပၚလာသတင္းမ်ားက အစိုးရဖက္ ထုတ္ျပန္ခ်က္နဲ ႔သတင္းေတြထက္ ပိုမို ခိုင္မာေနတတ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီအေပၚ ဆိုရွယ္မီဒီယာက အသံခ်ဲ႕စက္တစ္ခု ထပ္ေပါင္းေပးလိုက္တာပါပဲ ” ဟူ၍ အလ္ဂ်ဇီးရားထံ အီးေမးလ္ ေပးပို႔ ေျဖၾကားခဲ့သည္။

    သို႔ေစကာမူ ေဖ့စ္ဘြတ္သည္ က်ဳိးေၾကာင္း ညီညြတ္သည့္ သတင္းအရင္းအျမစ္မ်ားကို လူတို႔မွ ကိုယ္တိုင္ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ေစေသာ ၀န္းက်င္ (ႏွင့္) စုဖြဲ႕ အၾကမ္းဖက္ျခင္းေပၚေပါက္ေစသည့္ အေတြးအျမင္မ်ား အားေကာင္းလာေစေသာ ပဲ့တင္ထပ္ရာ ေနရာ ဌာနျဖစ္လာမည္ကို သူက စိုးရိမ္မကင္း ျဖစ္လ်က္ရိွသည္။

    “ ေဖ့စ္ဘြတ္ဟာ အမုန္းစကားကို မီးေလာင္ရာေလပင့္ေပးေနတယ္ဆိုတဲ့ အေထာက္အထားကို တိတိက်က် ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ဖို႔က အလြန္ ခဲယဥ္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီ၀က္ဘ္ဆိုဒ္ဟာ တလြဲတေခ်ာ္သတင္းေတြအတြက္ ပိုမိုလြယ္ကူေခ်ာေမြ႕ေစၿပီး၊ ပ်က္ရာပ်က္ေၾကာင္းအေၾကာင္းတရားေတြကို အလြန္လ်င္ျမန္တဲ့ႏႈန္းနဲ႔ နယ္ေက်ာ္ျပန္႔ပြားေစတာကေတာ့ အေသအခ်ာပါပဲ ” ဟု အလ္ဂ်ဇီးရားသတင္းဌာနအတြက္ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ေပးေနေသာ စတင္းဖို႔ဒ္တကၠသိုလ္မွ စာနယ္ဇင္းသမား Aela Callan က ေျပာၾကားသည္။

    ေရွ႕ဆက္ဆိုရပါလွ်င္ ကမာၻတစ္၀ွမ္း အသံုးျပဳသူ ၁.၂ သန္းရိွေသာ ေဖ့စ္ဘြတ္သည္ သမမွ်တေရးအတြက္ ထိထိေရာက္ေရာက္ ေဆာင္ရြက္မႈမရိွဘဲ ထိုအလုပ္ကို ေဖ့စ္ဘြတ္ အသံုးျပဳသူမ်ား အတြက္သာ ခ်န္ရစ္ထားသည္။

    ၎ထက္ ေဖ့စ္ဘြတ္က ကိစၥႏွစ္မ်ဳိးကို ဦးစားေပးထားသည္။ တင္ျပခ်က္မ်ားထြက္ရိွလာေအာင္ အေၾကာင္းအရာေရးသားသူထံ အသံုးခ်ကိရိယာမ်ား ေပးထားျခင္း ႏွင့္ မိမိတို႔၏စံႏႈန္းခကိုခ်ဳိးေဖာက္သည့္ အေၾကာင္းအရာအစီခံမႈအေပၚ တုန္႔ျပန္ျခင္းတို႔ ျဖစ္သည္ဟု ေဖ့စ္ဘြတ္ေျပာခြင့္ရသူ မက္ စတိန္းဖဲလ္ဒ္မွ ေျပာျပသည္။

    လူတို႔သည္ ေစာ္ကားက်ဴးလြန္ခ်က္မ်ားကို ျမန္မာဘာသာ စကားျဖင့္ တင္ျပႏိုင္ၿပီဟု သူက ဆိုသည္။

    “ ေဖ့စ္ဘြတ္ေပၚကလူေတြရဲ႕ သက္ဆိုင္ရာညႊန္းေထာက္ျပခ်က္ေတြအေပၚ အကူအညီေပးဖို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထာ၀စဥ္ နည္းလမ္းေတြ ရွာေဖြလ်က္ရိွပါတယ္ ” ဟူ၍ စတိန္းဖဲလ္ဒ္က အလ္ဂ်ဇီးရားသို႔ အီးေမးလ္တစ္ေစာင္ ေရးသားေပးပို႔ခဲ့သည္။

    ဆိုရွယ္မီဒီယာကို အစုိးရအား ကိုင္တြယ္ျပ႒ာန္းခြင့္ေပးျခင္းမွာ ေနာက္သို႔ေျခ တစ္လွမ္းျပန္ဆုတ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ဒီမိုကေရစီ၏ ၀တၱရားႏွင့္ လြတ္လပ္ခြင့္ကို လက္ခံရန္ အသင့္မျဖစ္ေသး ဟူသည့္ စစ္တပ္၏ အေတြးအေခၚကို လက္ခံရာေရာက္ေၾကာင္း ဘက္ေပါင္းစံုက လက္ခံထားၾကသည္။

    အာဏာပိုင္အစိုးရ၏ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းအႏၱရာယ္မ်ားကို ေနဘုန္းလတ္ထက္ ပိုနားလည္သူမ်ား မဆိုစေလာက္သာ ရိွၾက၏။ စစ္အစိုးရလက္ထက္ဥပေဒမ်ားေအာက္မွ သူသည္ အြန္လိုင္းလႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ ၄ ႏွစ္အထိ အက်ဥ္းစံခဲ့ရသည္။ ထိုဥပေဒမ်ားမွာ ယေန႔တိုင္ သက္၀င္ေနဆဲ။

    “ တကယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔က မိမိဖာသာ စည္းမ်ဥ္း မျပ႒ာန္းဘူးဆိုရင္ ……. အာဏာကို သူတို႔ ျပန္ရယူသြားပါလိမ့္မယ္ ” ဟု သူက ဆိုလိုက္ပါသည္။

    xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

     

    အလ္ဂ်ဇီးရား၏ Facebook in Myanmar: Amplifying hate speech? ေဆာင္းပါးကို ျမင့္မိုရ္ေမာင္ေမာင္မွ ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆိုေရးသားသည္။

  • “ရင့္” ၾကဖို႔ လိုျပီ (သူအျမင္)

    ဇြန္လ ၁၈ ရက္၊ ၂၀၁၄
    M-Media
    ေဆာင္းပါးရွင္- ဦးဦးေမွာ္ဆရာ

    leader ship

    အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ (Sovereignty) သေဘာ

    လူမွာ `အသက္´ရွိတယ္လို႕ေျပာရင္ အခ်က္အလက္တစ္ခုအေနနဲ႕ လူတိုင္းလက္ခံၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ .. `အသက္´ဆိုတာ `ဒါၾကီးကိုေခၚတာကြ´..`ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ ဒီေနရာမွာရွိတယ္´လို႔ ရုပ္သ႑ာန္အားျဖင့္ ျပလို႔ေတာ့မရဘူး။ ေနာက္ျပီး – ဒီလူကေတာ့ လူေကာင္ထြားထြားၾကီးျဖစ္လို႕ `အသက္´က အၾကီးၾကီးရွိျပီး၊ ဒီလူကေတာ့ လူေကာင္ပိစိေလးမို႕လို႕ သူ႕ရဲ႕ အသက္ကလည္း ေသးေသးေလးပဲ ရွိတယ္လို႕ ေျပာလို႕မရဘူး။ လူမွာ အသက္ရွိျခင္း ဆိုတာဟာ ၀ိ၀ါဒကြဲျပားစရာမလိုတဲ့ Fact ျဖစ္တယ္..။

    ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံလို႕ေျပာဖို႕ရာမွာ အၾကမ္းဖ်င္းအားျဖင့္ (အမ်ားစု လက္ခံထားၾကတဲ့) အခ်က္(၅)ခ်က္ရွိတယ္။ Territory  (နယ္နိမိတ္)၊ People (ျပည္သူ)၊ Government (အစိုးရ)၊ Sovereignty (အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ) နဲ႔ အျခားႏိုင္ငံေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာ ဆက္ဆံေရး ထူေထာင္ႏိုင္ေသာစြမ္းရည္ တို႔ျဖစ္တယ္။ အဲဒီအခ်က္(၅)ခ်က္နဲ႔ျပည့္စံုရင္ ႏိုင္ငံေတာ္လို႕ ေယဘုယ်သတ္မွတ္လို႕ရတယ္။ အဲဒီမွာ ပထမ(၃)ခ်က္က ရုပ္၀တၳဳ သြင္ျပင္အားျဖင့္ လက္ေတြ႕ျပလို႕ရေပမဲ့၊ `အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ´ ဆိုတာကေတာ့ က်ေနာ္ အေပၚမွာေျပာခဲ့သလိုပဲ လူ႔အသက္နဲ႕တူတယ္။ `အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ´ ဆိုတာ အဲဒါပဲကြယ့္..လို႕ လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ျပလို႕မရဘူး။ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ ရွိျခင္းရဲ႕ သရုပ္သကန္ေတြကိုပဲ ေျပာျပလို႕ရတယ္။ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာနဲ႕ပက္သက္တဲ့ အယူအဆေတြက ခုခ်ိန္ထိလည္း ေမးခြန္း ထုတ္စရာေတြ၊ ၀ိ၀ါဒကြဲျပားမႈေတြ အမ်ားၾကီးပဲ။ ဒါေပမဲ့ theoretically ေျပာရရင္ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံမွာ Sovereignty (အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ) ဆိုတာ အၾကြင္းမဲ့အာဏာ (Supreme Power / Supreme Authority) ပဲ။ ႏိုင္ငံတြင္းမွာ သူ႔ထက္ျမင့္တဲ့ အာဏာဆိုတာ မရွိဘူး။ ေနာက္ျပီး အစပိုင္းမွာ လူ႕အသက္နဲ႕ ဥပမာေပးခဲ့သလိုပဲ ႏိုင္ငံၾကီးၾကီး၊ေသးေသး အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာရွိျခင္းရဲ႕ သေဘာသဘာ၀က အတူတူပဲျဖစ္တယ္။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာနဲ႕ ဘူတန္ရဲ႕အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာ အတူတူပဲ။ ႏိုင္ငံၾကီးလို႕ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ အၾကီးၾကီးရွိျပီး၊ ႏိုင္ငံေသးရင္ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာ ေသးေသးေလးပဲ ရွိတယ္လို႕ မွတ္ယူလို႕မရဘူး။

    အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကိုပဲ ျပည္တြင္းနဲ႔ျပည္ပ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာဆိုျပီး ႏွစ္ပိုင္းခြဲျခားရႈျမင္ၾကတယ္။ ျမင္သာေအာင္ ဥပမာအေနနဲ႔ေျပာရရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဒီႏွစ္မိုးတြင္းက စျပီး စပါးတစ္ပင္မွ မစုိက္ေတာ့ဘူးလို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္ရင္ ဒီဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ဘယ္ႏိုင္ငံကမွ “ဟ .. ဒါေတာ့ ဘယ္ျဖစ္မလဲကြ” လို႕ ၀င္ဟန္႔လို႕မရပါဘူး။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံက `ေဟ့ေကာင္ေတြ.. ျပန္စိုက္ကြာ..´ လို႕ အမိန္႔ေပးလို႕မရဘူး။ ဒါက ျမန္မာျပည္သူေတြနဲ႕ ျမန္မာ အစိုးရသာ ေရြးခ်ယ္ ဆံုးျဖတ္ရမဲ့ ကိစၥ..။ အဲဒါ `ျပည္တြင္း အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာ´(internal Sovereignty) ရဲ႕ သေဘာကို ေဖၚျပတယ္။ `ျပည္ပအခ်ဳပ္အျခာအာဏာ´(external Sovereignty) ရဲ႕ ေယဘုယ် သေဘာကေတာ့ ကိုယ့္ႏိုင္ငံရဲ႕ ႏိုင္ငံျခားေရး မူ၀ါဒေတြကို ကိုယ့္သေဘာ ဆႏၵအေလ်ာက္ စီမံခန္႔ခြဲႏိုင္ျခင္းကို ဆိုလိုတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ ကိုယ့္ရဲ႕ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာပိုင္စိုးမႈကို တျခားေသာႏိုင္ငံေတြက အသိအမွတ္ျပဳတဲ့ သေဘာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ႏိုင္ငံကို ဘယ္သူ႔ကိုမွ ၀င္ေရာက္ ခြင့္မေပးဘူးဆိုရင္ (ဥပမာ-ေျမာက္ကိုရီးယား) ဘယ္ႏိုင္ငံ၊ ဘယ္အဖြဲ႕အစည္းကမွ ၀င္လာခြင့္မရွိဘူး။ ကိုလိုနီ လက္ေအာက္ခံႏိုင္ငံေတြကို ျပန္ၾကည့္ရင္ ျပည္တြင္း ျပည္ပ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာႏွစ္ရပ္လံုး ဆံုးရံႈးသြားတာကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ေတြ႔ရလိမ့္မယ္။

    ႏိုင္ငံတကာအခင္းအက်င္းကို သရုပ္မွန္၀ါဒက မင္းမဲ့သေဘာတရား(Concept of Anarchy)အေနနဲ႔ ရႈျမင္ၾကတယ္။ ဒီသေဘာတရားအရ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္ ႏိုင္ငံေတြအၾကား တန္းတူညီမွ်မႈ ရွိတဲ့အတြက္ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံက ေနာက္တစ္ႏိုင္ငံကို အမိန္႔ေပးေစခိုင္းလို႕မရသလို၊ အမိန္႔ေပးတာကိုလည္း နာခံစရာ မလိုအပ္ဘူး။ ခုေျပာခဲ့တာေတြက အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာအေၾကာင္း သေဘာတရား ရႈေထာင့္က အက်ဥ္းမွ်ေျပာခဲ့တာပါ။ ဒါေပမဲ့ တကယ့္လက္ေတြ႔ အေနအထားေတြကိုၾကည့္ရင္ ႏိုင္ငံေတြ၊ အစုိးရေတြ နဲ႕ ႏိုင္ငံစံုေကာ္ပိုေရးရွင္းၾကီးေတြ အၾကား ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားနဲ႔ ယွဥ္တဲ့ ဆက္ဆံေရးကို အေျခခံျပီး တစ္ႏိုင္ငံကို ေနာက္ တစ္ႏိုင္ငံက လြမ္းမိုးျခယ္လွယ္တာမ်ိဳး၊ လက္၀င္လွ်ိဳတာမ်ိဳး ေတြရွိတယ္။ `အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ´အေၾကာင္း ျပည့္ျပည့္စံုစံုေရးမယ္ဆိုရင္ အခန္းဆက္ေဆာင္းပါးရွည္ၾကီး ေရးမွ ျပည့္စံုႏိုင္မယ္။ က်ေနာ္ အခုေရးမွာက သာမာန္ေဆာင္းပါး တစ္ေစာင္သာျဖစ္လို႔ ေဆာင္းပါးပါအေၾကာင္းအရာနဲ႔ ဆက္စပ္လို႕ ရေလာက္ေအာင္ပဲ သေဘာတရား အက်ဥ္းခ်ဳပ္မွ် ေဖၚျပခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။

    စကၠဴက်ား

    ႏိုင္ငံတကာပဋိပကၡေတြကို ၾကည့္လိုက္ရင္ ကုလသမဂၢ၊ အီးယူတို႕က သူတို႕၀န္ထမ္းေတြကို ျပႆနာျဖစ္ပြားေနတဲ့ ေနရာကို သြားေရာက္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ ခိုင္းတာေတြ လုပ္လို႕ရတဲ့အတြက္ တျခားႏိုင္ငံေတြရဲ႕ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကို ေက်ာ္လြန္ျပီး လုပ္ႏိုင္တယ္၊ အားေကာင္းတယ္လို႕ ျမင္ရတယ္။ အမွန္တကယ္ကေတာ့ ႏိုင္ငံတကာ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္း ေတြကို အေျခခံျပီး လက္ခံမယ့္ အိမ္ရွင္ႏိုင္ငံက သေဘာတူသေလာက္ပဲ သူတို႔ပေရာဂ်က္ေတြကို လုပ္လို႕ရတာပါ။ ဒါကိုေတာ့ က်ေနာ္တို႕ လက္ေတြ႕က်က်  နားလည္လက္ခံၾကဖို႕ လိုပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရးမွာ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံရဲ႕ `အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ´ဆိုတာကပဲ အေရးအၾကီးဆံုးျဖစ္သလို၊ အိမ္ရွင္ႏိုင္ငံရဲ႕ အဆံုးအျဖတ္ကပဲ ပိုျပီးအဓိကက်တယ္။ ျပင္ပကလာတဲ့ ဧည့္သည္ေတြ၊ ကူညီကယ္ဆယ္ေရးေတြ၊ ပညာရွင္ေတြ .. ဘယ္သူ႔ကိုမွ လက္မခံဘူး၊ မေနနဲ႕ဆိုရင္ ခ်က္ခ်င္းထြက္ခြာေပးရတယ္၊ မသြားနဲ႕ဆိုတဲ့ေနရာကို သြားခြင့္မရွိဘူး။ မလာနဲ႕ဆို လာလို႕မရဘူး။ ျပန္ပါဆိုရင္ ျပန္ရတယ္။ Sovereignty State ျဖစ္တဲ့ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္ႏိုင္ငံရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကပဲ အတည္ျဖစ္တဲ့အတြက္ ႏုိင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ုိင္းဆိုတာက ႏွစ္ဖက္ သေဘာတူညီမွသာ လာကူညီႏိုင္တဲ့ အေနအထားလို႕ေျပာရမယ္။ အိမ္ရွင္က သေဘာမတူရင္ ဘာမွလုပ္လို႕မရဘူး။ ဒီေနရာမွာ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာရဲ႕ သေဘာကို နားမလည္ရင္ က်ေနာ္ေျပာတာကို လက္ခံႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ (ဒါေၾကာင့္ အစပိုင္းမွာ အခ်ဳပ္အျခာ သေဘာကို အၾကမ္းဖ်င္းမွ် ၾကိဳ ရွင္းျပခဲ့တာျဖစ္တယ္။)

    ကမာၻအရပ္ရပ္ ပဋိပကၡျဖစ္ပြားရာေဒသေတြက ဖိႏွိပ္ညွင္းဆဲခံေနရသူေတြကိုၾကည့္ရင္ ကုလသမဂၢ၊ အီးယူ၊ အိုအိုင္စီ၊ အေမရိကန္ စသျဖင့္ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းနဲ႕ ပက္သက္ျပီး သူတို႔ အျပည့္အ၀ နားမလည္ၾကတာ ေတြ႔ရတယ္။ သူတို႔ရဲ႕အျမင္မွာ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းက သူတို႔အစိုးရကို ၀င္ဟန္႔တားလိုက္ရင္ အစုိးရ လက္တြန္႔သြားလိမ့္မယ္၊ မလုပ္ရဲၾကေတာ့ဘူးလို႕ ထင္မွတ္ေနခဲ့ၾကတယ္။ ေနာက္ဆံုး ေျပာမရတဲ့အစုိးရေတြကို အင္အားၾကီးႏိုင္ငံေတြက ၀ိုင္းေလွာ္ၾကလိမ့္မယ္လို႕ ခပ္လြယ္လြယ္ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ၾကတယ္။ အမွန္တကယ္မွာလည္း စစ္အင္အားသံုး၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ ခဲ့တဲ့ သမိုင္းေတြကရွိေနေတာ့ ဒီအယူအဆကို ပိုမိုခိုင္မာေစတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီလူေတြ မသိၾကတာက ဘာေၾကာင့္ ဒီလို စစ္အင္အား သံုးခဲ့တာလဲဆိုတဲ့ အခ်က္ကိုပါ .. တကယ္တမ္း သူတို႔ေမွ်ာ္လင့္သလို ျဖစ္မလာဘဲ၊ အၾကမ္းဖက္သတ္ျဖတ္မႈ ေတြ အမ်ားၾကီးျဖစ္ပြားျပီးတဲ့အခါမွပဲ ႏိုင္ငံတကာ အသုိင္းအ၀ိုင္းဆိုတာ ဘာမွ အစြယ္မရွိဘူးဆိုတာ ဒီလူေတြ နားလည္သြားၾကတယ္။ အမွန္တကယ္က အစြယ္ မရွိဘူးဆိုတာထက္၊ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားကို ဦးစားေပးတဲ့ ေပၚလစီေၾကာင့္ပါ။ ႏိုင္ငံ တစ္ႏုိင္ငံခ်င္းစီရဲ႕ ေပၚလစီက သူတို႔ရဲ႕ (Value) နဲ႔ (Interest) ေပၚမူ အဓိကမူတည္ပါတယ္။  ဥပမာ- သမၼတအိုဘားမား လက္ထက္ အေမရိကန္ေပၚလစီမွာ (Smart Power Diplomacy) ျဖစ္သည္။ ကိစၥ တစ္ခုခ်င္းစီကို တြက္ခ်က္ကာ လိုအပ္သည္ဟု ယူဆရေသာ နည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ အေမရိကန္တို႔၏ အက်ိဳးစီးပြားေအာင္ျမင္ေအာင္ အေကာင္ထည္ေဖၚမည့္ နည္းလမ္းျဖစ္ပါသည္။

    က်ေနာ္တို႕ အေသအခ်ာ နားလည္ထားရမွာက ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအ၀ိုင္းဆိုတာ စုစည္းညီညႊတ္တဲ့ အဖြဲ႕အစည္း  မဟုတ္သလို၊ ေခါင္းေဆာင္ တစ္ဦးတည္းက ဦးေဆာင္ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ အဖြဲ႕အစည္း တစ္ရပ္မဟုတ္ပါဘူး။ ႏိုင္ငံေတြ အခ်င္းခ်င္း စုေပါင္း လုပ္ေဆာင္ေနၾကတာ ျဖစ္သလို၊ အဲဒီႏိုင္ငံအသီးသီးရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ အစုိးရေတြက ကုိယ့္အက်ိဳးစီးပြားေတြ အေလ်ာက္ သူတို႕ သန္ရာ သန္ရာဘက္ကိုလိုက္ျပီး လုပ္ေဆာင္ေနၾကတဲ့ ႏိုင္ငံ အခ်င္းခ်င္းၾကားက ဆက္ဆံေရးပံုစံ တစ္ခုပဲ ျဖစ္တယ္။ အဲဒီလို အက်ိဳးစီးပြားေတြကို အရင္းခံထားတဲ့ ဆက္ဆံေရး တစ္ရပ္ ျဖစ္တဲ့အတြက္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္က သေဘာမတူရင္ ေနာက္လူေတြက ဘာမွလိုက္လုပ္ေပးလို႔ မရဘူး။ အားလံုး သေဘာတူတဲ့ ကိစၥဆိုတာလဲ ေပၚလာဖို႕သိပ္ခက္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကမာၻေပၚမွာ အင္အားအၾကီးဆံုးဆိုတဲ့ (၅)ႏိုင္ငံကို ၾကည့္လုိက္ရင္ တဘက္မွာ အေမရိကန္၊ ျဗိတိန္၊ ျပင္သစ္တို႕ရွိေနျပီး၊ က်န္္တဘက္မွာ သူတို႕နဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္မတူတဲ့ ရုရွား နဲ႕ တရုတ္တို႕ ရွိေနၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႕ၾကားက အခ်င္းခ်င္း အားျပိဳင္မႈ(Power Balance)ေတြေၾကာင့္ တဘက္က လုပ္ခ်င္ေပမယ့္လည္း ေနာက္တဘက္က သေဘာမတူတဲ့အတြက္ အေကာင္အထည္ေပၚ မလာတာေတြ ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဒီေန႔ေခတ္ အေျခအေနမွာ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းဆိုတာ တကယ္တမ္း အၾကပ္အတည္း ေတြ႕လာျပီဆုိရင္ ဘာမွ မလုပ္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ စကၠဴက်ား သာသာပဲ ျဖစ္ေနတယ္။

    လူအစုလိုက္အျပံဳလိုက္ သတ္ျဖတ္မႈေတြ၊ စစ္ရာဇ၀တ္မႈေတြ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ေနရာေတြကို ျပန္ၾကည့္ရင္ အဲဒီမွာအသတ္ခံေနရတဲ့ လူေတြထက္စာရင္ ကုလသမဂၢ၀န္ထမ္း လူျဖဴေတြရဲ႕ အသက္က ပိုျပီးတန္ဖိုးၾကီးေနတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးေတြ႕ရတယ္။ လူျဖဴတစ္ေယာက္ အသက္အေသခံမလား၊ ဒီကလူေတြ ေထာင္ေသာင္းခ်ီေသတာကို လက္ခံမလားဆိုရင္ေတာင္ သူတို႕လူတစ္ေယာက္ အေသမခံဘဲ ကယ္ထုတ္သြားရမဲ့ အေနအထားကိုေတြ႕ရတယ္။ အဲဒါ သူတို႕ရဲ႕ ပထမ ဦးစားေပးေပါ့.. ဒုကၡသည္ေတြရဲ႕ အသက္က ဒုတိယေနရာမွာပဲရွိတယ္။ ဒီလိုအျဖစ္အပ်က္ေတြက ေဘာ့စနီးယား၊ ကိုဆိုဗို၊ ရ၀န္ဒါ၊ သီရိလကၤာ စတဲ့ေနရာစံုမွာ ဒီလိုပဲေတြ႕ရတယ္။ ကုလသမဂၢလို အဖြဲ႕အစည္းေတြက ေဒသခံေတြရဲ႕အသက္ကို ဘယ္လိုပဲ ကယ္တင္လိုစိတ္ ရွိေနပါေစ .. သူတို႕လူျဖဴေတြရဲ႕ အသက္ကို အာမခံခ်က္ရွိမွပဲ လုပ္ၾကတာ။ အာမခံခ်က္ မရွိတဲ့အခါ ေဒသခံေတြ ဘာခ်ည္းပဲျဖစ္ေနပါေစ .. သူတို႕လူေတြကိုပဲ အရင္ဆံုး ကယ္ထုတ္ သြားၾကတာပါပဲ။

    က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းဆိုတိုင္း၊ ကုလသမဂၢဆိုတိုင္း က်ေနာ္တို႕အေနနဲ႕ လက္ေတြ႔ မက်ဘဲ သေဘာထားႏုနယ္တဲ့ အေတြးေတြ မရွိသင့္ေတာ့ဘူး။ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းဆိုတိုင္း ျပည္တြင္းေရးမွာ ၀င္ေရာက္ စြက္ဖက္ႏိုင္တာပဲ .. အာဏာရွင္ေတြကို တားဆီးႏိုင္တာပဲ .. သူတို႕ ဒါမ်ိဳးေတြ မလုပ္ရဲေအာင္ ၀င္ေျပာႏိုင္တာပဲ .. ႏိုင္ငံတကာက ၀င္ေျပာလိုက္ရင္ ဒီအစုိးရ လုပ္ရဲေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး .. စသျဖင့္ က်ေနာ္တို႕ ဒါမ်ိဳး ႏုနယ္တဲ့ သေဘာထားေတြ၊ မရင့္က်က္တဲ့ အျမင္ေတြ မရွိသင့္ေတာ့ဘူး။ လက္ေတြ႔က်က် စဥ္းစားၾကဖို႔ လိုပါျပီ။

    `ရင့္´ဖို႔လိုျပီ

    က်ေနာ့္ေဆာင္းပါးက ျပည္ပအကူအညီေတြ အေပၚ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ထားေနသူေတြ စိတ္ပ်က္ အားေလ်ာ့သြားေအာင္ ေရးထားတာ မဟုတ္ဘူး။ ဒီေဆာင္းပါးကုိ ဖတ္ေနတဲ့ ခင္ဗ်ားတုိ႔မွာ အသိဥာဏ္ကိုယ္စီရွိပါတယ္။ က်ေနာ္ေျပာေနတာ ျဖစ္ႏိုင္၊မျဖစ္ႏိုင္ ဆိုတာေလာက္ေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႕ စဥ္းစားႏိုင္ၾကလိမ့္မယ္။ လက္ေတြ႔ျဖစ္ေနတာေတြကို ေထာက္ျပျပီး သတိေပးေနတာပါ။ က်ေနာ္ေရးတာ က်ိဳးေၾကာင္းဆီေလ်ာ္မႈ ရွိ၊မရွိဆိုတာ ရိုဟင္ဂ်ာ ကိစၥကိုၾကည့္ရင္ပဲ သိသာပါတယ္။ ရိုဟင္ဂ်ာျပႆနာက ခုခ်ိန္မွ ဒါမ်ိဳးၾကံဳရတာ မဟုတ္ပါဘူး။ စစ္အစိုးရ အဆက္ဆက္ ရိုဟင္ဂ်ာေတြကို ခုတိုင္းပဲ ႏွိပ္စက္ခဲ့ၾကတာပါ။ ဒီဘက္ေခတ္မွာဆို သန္းေရႊလက္ထက္ ၁၉၉၆ ၀န္းက်င္ခန္႔ကလည္း ရိုဟင္ဂ်ာေတြကို ခုထက္ပိုျပီး အစုလိုက္ အျပံဳလိုက္ သတ္ျဖတ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္း ႏိုင္ငံတကာအဖြဲ႕အစည္းေတြ မသိတာမဟုတ္ပါဘူး။ မသိေယာင္ေဆာင္ ေနၾကတာပါ။ ကခ်င္ေတြကိုလည္း စစ္ရာဇ၀တ္မႈ က်ဴးလြန္ေနတာ ကမာၻသိပါ။ ေနရာတိုင္းမွာ မုဒိန္းက်င့္ျခင္းကို လက္နက္သဖြယ္ လုပ္ေဆာင္ေနတယ္ဆိုတဲ့ သက္ေသ အေထာက္အထားေတြလည္း အမ်ားအျပား ရွိပါတယ္။ ဒါေတြနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး “စိုးရိမ္မိပါတယ္..” “အနီးကပ္ေစာင့္ၾကည့္ေနပါတယ္..” “၀မ္းနည္းပါတယ္..” ဆိုတဲ့ ေၾကျငာခ်က္ေတြကလြဲရင္ ဘယ္ႏိုင္ငံေတြက ဘယ္ အတိုင္းအတာထိ ေျပလည္ေအာင္ ေျဖရွင္းေပးႏိုင္ခဲ့ပါသလဲ..။ ခုခ်ိန္မွာ ကုလသမဂၢကိုျဖစ္ေစ၊ အေမရိကန္ကိုျဖစ္ေစ ငိုျပရင္လည္း ခင္ဗ်ားတို႔ခ်င္း စားပြဲေပၚမွာ ေျပလည္ေအာင္ညွိၾကလို႔ပဲ ေျပာမွာပါ။ ဒီကိစၥေတြအတြက္ ဘယ္သူကမွ စြန္႔စြန္႔စားစား မလုပ္လိုဘူးဆိုတဲ့ ဆႏၵကိုေဖၚျပေနပါတယ္။ ျမင္ေအာင္ ၾကည့္ၾကပါ။

    က်ေနာ္ ေဆာင္းပါးနဲ႕ပတ္သက္ျပီး သေဘာေပါက္လြဲမွာစုိးလို႔ အေသအခ်ာ ထပ္ေျပာခ်င္တာ တစ္ခုက- ဘယ္ႏိုင္ငံမွာ ဘာျဖစ္ျဖစ္ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းက လက္ပိုက္ၾကည့္ေနရမယ္လို႔ မဆိုလိုပါဘူး။ ဘာမွ၀င္စြက္ဖက္လို႕ မရတာမ်ိဳးလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ လြန္ခဲ့တဲ့လပိုင္းက Responsibility to Protect(R2P)  Link ဆိုတဲ့အေၾကာင္း က်ေနာ္ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ေရးျဖစ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီလိုမ်ိဳး ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ႏိုင္တဲ့ ဥပေဒေတြရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီဥပေဒေတြ အသက္၀င္လာေအာင္၊ အေရးယူမႈေတြ ရွိလာေအာင္ ကိုယ့္ဘက္က လမ္းေၾကာင္းေပးႏိုင္မွာပဲ ရမွာပါ။

    က်ေနာ္တို႕အျမင္မွာ သိန္းစိန္က အရည္အခ်င္း မရွိတဲ့ လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္ေပမဲ့၊ သူ႔နားမွာရွိတဲ့ master mind ေတြကေတာ့ အခ်ဥ္ေတြမဟုတ္ပါဘူး။ အစုိးရတစ္ရပ္ကို ေလ်ာ့ မတြက္ၾကပါနဲ႔။ ဒီလို စဥ္းလဲယုတ္ညံ့တဲ့အစုိးရမ်ိဳးကို ကေလးကြက္ေတြနဲ႕ ရင္ဆိုင္ဖို႕ ၾကိဳးစားေနမဲ့အစား လိမၼာပါးနပ္စြာ ဆက္ဆံၾကဖို႕လိုအပ္ေနပါျပီ။

    Comparative Politics ကို ေလ့လာဖူးသေလာက္ ေျပာရရင္ ျပည္ပအင္အားသံုး စြက္ဖက္မႈေတြကို လမ္းခင္းေပးႏိုင္တဲ့ အေၾကာင္းရင္းေတြက ေယဘုယ် အားျဖင့္ ႏွစ္ခ်က္ ရွိတာေတြ႕ရတယ္။ တခ်က္က ျပည္တြင္း အင္အားစုေတြရဲ႕ ျပင္းထန္တဲ့ တုန္႔ျပန္မႈ၊ ေနာက္ တခ်က္ကေတာ့ သယံဇာတမက္လံုး..။ အထူးသျဖင့္ လက္ရွိ သိန္းစိန္ အစိုးရလိုမ်ိဳး ဒိုင္ယာေလာ့ခ္ကို မဟာဗ်ဴဟာေျမာက္ က်င့္သံုးေနတဲ့ ႏိုင္ငံေတြကို ျပင္ပမွ အင္အားသံုး စြက္ဖက္တာမ်ိဳး လုပ္ေလ့မရွိဘူး။ ေနာက္ျပီး Rome Statue ကိုလည္း လက္မွတ္ ထိုးထားျခင္း မရွိတဲ့အတြက္ လူအစုလိုက္ အျပံဳလိုက္ သတ္ျဖတ္မႈနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ တရားစဲြဖို႔ ပိုမို ခက္ခဲပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ High Intensity Violence အျဖစ္ သတ္မွတ္လို႔ရတဲ့ စစ္ အာဏာရွင္ႏိုင္ငံမ်ားကိုသာ ျပည္ပမွ စစ္အင္အားသံုး ၀င္စြက္ေလ့ရွိတာေတြ႔ ရတယ္။ ျမန္မာျပည္ရဲ႕အေနအထားကို ျပန္ၾကည့္ရင္ high intensity လို႔ ေျပာရမွာထက္ တရိရိ တိုက္စားေနတာမ်ိဳးပဲ ျဖစ္တယ္။ ဒါ့အျပင္ တဘက္ကိုျပန္ၾကည့္ရင္ ဖိႏွိပ္ညွင္းပမ္းေနသူေတြကို ျပန္လွန္ တြန္းလွန္တာမ်ိဳး ျပည္တြင္းမွာ လံုး၀မရွိဘူး။ ေျပာရရင္ သိန္းစိန္အစုိးရက ဒိုင္ယာေလာ့ခ္ေပၚလစီကို ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ ဗန္းျပ အသံုးခ်ႏိုင္ေနသလို၊ တဘက္ အင္အားစုေတြကလည္း ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အေျဖရွာေရးကို ဦးတည္ေနတဲ့ အေနအထားမ်ိဳးမွာ ဘယ္ျပည္ပႏိုင္ငံကမွ အင္အားသံုး ၀င္စြက္ဖက္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒီလို ျပည္တြင္း အင္အားစုေတြရဲ႕ တိုက္ပြဲပံုစံမရွိဘဲ ပါးစပ္က ထိုင္ေအာ္ေနယံုနဲ႔ေတာ့ ဘယ္ႏိုင္ငံျခား စစ္တပ္ကမွ ၀င္တိုက္ေပးမွာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။

    ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ `ႏု´ရာကေန `ရင့္´လာၾကရတာပါ။ ကိုယ့္ရဲ႕ တကယ့္အေျခအေနမွန္ကို လက္ခံႏိုင္စြမ္း မရွိရင္ ေရွ႕ဆက္လုပ္ေဆာင္ရမဲ့ အစီစဥ္ေတြမွာ တလႊဲတေခ်ာ္ေတြပဲ ဆက္ေတြးေနလိမ့္မယ္။ ဒီလိုအေတြးမွားေတြက ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ လက္ေတြ႔ အေျခအေန(reality)ကို ေ၀၀ါးသြားေစပါတယ္။ ခုၾကံဳေတြ႔ေနရတာေတြက ရက္ပိုင္း၊ လပိုင္းအတြင္း ျဖစ္လာတဲ့ ကိစၥမဟုတ္ပါဘူး။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အစီစဥ္ခ်ျပီး လုပ္ေဆာင္ခဲ့တာပါ။ က်ေနာ္တို႕အျမင္မွာ သိန္းစိန္က အရည္အခ်င္း မရွိတဲ့ လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္ေပမဲ့၊ သူ႔နားမွာရွိတဲ့ master mind ေတြကေတာ့ အခ်ဥ္ေတြမဟုတ္ပါဘူး။ အစုိးရတစ္ရပ္ကို ေလ်ာ့ မတြက္ၾကပါနဲ႔။ ဒီလို စဥ္းလဲယုတ္ညံ့တဲ့အစုိးရမ်ိဳးကို ကေလးကြက္ေတြနဲ႕ ရင္ဆိုင္ဖို႕ ၾကိဳးစားေနမဲ့အစား လိမၼာပါးနပ္စြာ ဆက္ဆံၾကဖို႕လိုအပ္ေနပါျပီ။ စိတ္ကူးယဥ္(Utopia) အိပ္မက္ေတြထဲက ထြက္လာျပီး ျပတ္သားတဲ့၊ လက္ေတြ႔က်တဲ့၊ စနစ္က်တဲ့၊ ရည္မွန္းခ်က္ရွိတဲ့ ႏိုင္ငံေရး (deliberated politics)ကို ထိထိေရာက္ေရာက္ လုပ္ေဆာင္ၾကဖို႕ လိုအပ္ေနပါျပီ။ Strategy ေကာင္းေကာင္းတစ္ခု ရွိရပါမယ္။ မွန္ကန္တဲ့ Vision (ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္) ရွိရပါမယ္။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္ Vision ကိုခ်ည္း ေအာ္ေနလို႕မရပါဘူး။ ဒီ Vision ကိုေရာက္ေအာင္ သြားႏိုင္ဖို႕ လက္ေတြ႔အက်ဆံုးက ခင္ဗ်ားတို႕ကိုယ္တိုင္ ေရြးခ်ယ္ရမယ့္ Mission ပါ။ လုပ္သင့္တယ္ထင္တဲ့ လမ္းေၾကာင္းေတြ အားလံုးကို ထည့္စဥ္းစားၾကဖို႔ သင့္ပါတယ္။

    စိတ္ဓါတ္ ျမွင့္တင္တာလား .. စိတ္ဓါတ္ဖ်က္ဆီးတာလား

    က်ေနာ္ မွတ္မွိပါေသးတယ္။ မူၾကိဳကေလးဘ၀တုန္းက ရြယ္တူကေလးေတြ က်ေနာ့္ကို ေၾကာက္ေအာင္ `င့ါအေဖက ေဟာဒီ အိမ္ၾကီးေလာက္ ၾကီးတာ.. မင္းတို႔ကို ဘယ္လို ကိုင္ေပါက္ ပစ္လိုက္လိမ့္မယ္..´ဆိုျပီး ျဖဲေျခာက္ေလ့ရွိတယ္။ ကိုယ့္လိုပဲ ဘာမွ မသိနားမလည္ေသးတဲ့ ကေလးခ်င္းကေတာ့ က်ေနာ့္ေလလံုးေတြကုိ အဟုတ္မွတ္ျပီး ေၾကာက္တာေပါ့။ ဒီေတာ့ က်ေနာ့္ကိုလည္း လာဖားၾကတယ္.. မုန္႔တ၀က္ ခြဲေကၽြးတာေတြ လုပ္ၾကတယ္။ ဒီအေၾကာင္း လူၾကီးေတြသိသြားတဲ့ အခါက်ေတာ့ ၀ိုင္းရယ္ၾကတာေပါ့ဗ်ာ..။

    အခုလည္း ဒီအသက္အရြယ္ေရာက္မွ ငယ္ငယ္က အေၾကာင္းေတြကို ျပန္သတိရဖို႔ အေၾကာင္းဖန္လာတယ္။ တခါတေလ အြန္လိုင္းေပၚကမိတ္ေဆြတခ်ိဳ႕ share လုပ္ထားၾကတဲ့ တခ်ိဳ႕ေသာ စာေတြဟာ မူၾကိဳအရြယ္ ကေလးငယ္တစ္ေယာက္ကပဲ စိတ္ကူးယဥ္ျပီး ခ်ေရးထားသလားလို႔ ထင္မိတယ္။ အဲဒီေလာက္ အႏွစ္သာရကင္းမဲ့ျပီး ေပါခ်ာခ်ာႏိုင္တဲ့စာေတြကို ေတြ႔ရေတာ့ ပထမ က်ေနာ္ အံံၾသမိပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ စဥ္းစားစရာျဖစ္လာတယ္။ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ဒီေလာက္ ေပါခ်ာခ်ာစကားေတြ ေလ်ာက္ေျပာေနတာလဲလို႔..။

    ျမန္မာျပည္က မြတ္ဆလင္ေတြကို အေၾကာင္းခံျပီး ဘယ္ႏိုင္ငံ၊ ဘယ္ အဖြဲ႕အစည္းကမွ သိန္းစိန္အစုိးရကို လာျဖဳတ္ခ်မွာ မဟုတ္သလို၊ သိန္းစိန္ကို ၾကိဳးစင္ပို႔မယ္ဆိုတာလည္း လက္ရွိအခ်ိန္ထိ လံုး၀မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။  ၁၉၈၂ ခုႏွစ္ ႏိုင္ငံသားဥပေဒကို ဖ်က္လိုက္ပါလို႔ ကုလသမဂၢကလည္း အမိန္႔ေပးလို႔မရသလို၊ ရိုဟင္ဂ်ာေတြကို ႏိုင္ငံသားေပးလုိက္ပါလို႕ ဘယ္သူကမွ အမိန္႔ေပးေစခိုင္းလို႔လည္း မရပါဘူး။ ဒါဟာ မၾကိဳက္ရင္လည္း လက္ခံရမ့ဲ အရွိတရားပါ။

    က်ေနာ္(ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ) ဘာတစ္ခုမွ မသိဘူးလို႔ပဲ ထားပါေတာ့။ ဒီလို ေရးသားေနသူေတြနဲ႔ပက္သက္လို႕ ပုဂၢိဳလ္ေရးေတြ၊ အတြင္းေရးကိစၥေတြ လံုး၀ မပါေစဘဲ အေပၚယံရွပ္ေတြးၾကည့္ရင္ေတာင္ အဲဒီလို လုပ္ရပ္ေတြမွာ အဓိကဆိုးက်ိဳး(၃)ခု ေတြ႔ရတယ္။

    (၁) ျပင္ပဗဟုသုတလည္းခ်ိဳ႕တဲ့ျပီး တကယ့္လက္ေတြ႔ခံစားေနရတဲ့ ျပည္တြင္းကလူတခ်ိဳ႕စိတ္ထဲမွာ ဒီလို ေလလံုးေတြ နားေယာင္သြားတဲ့အခါ မိမိတို႔ရဲ႕အေျခအေန ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ဆိုးရြားေနတယ္ဆိုတာကို လက္ေတြ႔က်က် သံုးသပ္ႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ မနက္ဖန္ပဲ ႏိုင္ငံသား ျဖစ္ေတာ့မလိုလို၊ ေနာက္တစ္လၾကာရင္ပဲ တိုင္းရင္းသား ျဖစ္လာေတာ့ မလိုလို …၊ ဟိုလူေတြ လာလုပ္ႏိုးႏိုး၊ ဒီလူေတြ ၀င္လာကူႏိုးႏိုး စိတ္ကူး ယဥ္မႈေတြေၾကာင့္ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ နည္းလမ္းတက်ၾကိဳးစားမွပဲ ရလိမ့္မယ္ဆိုတဲ့ အသိ စိတ္ဓါတ္ကို ေ၀၀ါးေပ်ာက္ဆံုးသြားေစတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ apolitical trend ကို ဦးတည္တယ္။

    (၂) ျပႆနာအေပၚ သူတို႔ရဲ႕ရႈျမင္ပံုက လမ္းလႊဲသြားတဲ့ အတြက္ ေျဖရွင္းမႈနဲ႔ပက္သက္လို႔လည္း မွန္ကန္တဲ့၊ ျဖစ္သင့္ ျဖစ္ထိုက္တဲ့ လမ္းေၾကာင္းကို ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္ရဲ႕ (capacity building) အရည္အေသြးကို ျမွင့္တင္ရေကာင္းမွန္း  မသိၾကေတာ့ဘူး။ စိတ္ဓါတ္ပိုင္းဆိုင္ရာကို ဖ်က္ဆီးရာေရာက္ပါတယ္။

    (၃) အဲဒီလိုအေျခအျမစ္မရွိတဲ့ ကေပါက္တိ ကေပါက္ခ်ာေလလံုးေတြကို ယံုၾကည္မိတဲ့လူေတြ စိတ္ထဲမွာ တကယ့္ လက္ေတြ႔က်က် ေျဖရွင္းႏိုင္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ အေပၚ ေရရွည္မွာ အျမင္ေကာင္းႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဥပမာ- ျပည္ပက ဘယ္သူေတြက ဘယ္လိုက်ိန္း၀ါးထားတာ။ ဘယ္ႏွစ္လ အတြင္း ဘာေတြ လုပ္ေပးေစရမယ္လို႔ စိတ္ခ်လက္ခ် ယံုမွတ္ေနသူေတြရဲ႕ စိတ္ထဲမယ္ အဲဒီလုပ္ရပ္ေတြကပဲ ဒီျပႆနာရဲ႕ ေျဖရွင္းနည္းလို႔ တထစ္ခ် သတ္မွတ္ျပီးသား ျဖစ္ေန လိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျပည္တြင္းမွာ အခက္အခဲေတြၾကားက လက္ေတြ႕ ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းေနသူေတြရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ေနမႈ အေပၚ နားလည္လက္ခံေပးႏိုင္ဖို႔ သိပ္မလြယ္ေတာ့ဘူး။ အဲဒီလူေတြ “ေသမွာေၾကာက္လို႕၊ စည္းစိမ္ဥစၥာ ထိခိုက္မွာေၾကာက္လို႔ အစုိးရ ေနာက္ျမီးဆြဲေနတယ္..” ဆိုတဲ့ အျမင္ထက္ ထူးျပီး အေကာင္းျမင္ႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ (ေသမွာေၾကာက္တာ အျပစ္မဟုတ္ဘူး) အမွန္တကယ္ အစိုးရအလိုေတာ္ရိေတြ၊ ကိုယ္က်ိဳးရွာသူေတြ၊ ေနာက္ျမီးဆြဲ သစၥာေဖါက္သူေတြ မရွိမဟုတ္… ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္ ရည္ညႊန္းခ်င္တာက လုပ္ေဆာင္ခ်က္ကိုပါ။ လုပ္ရပ္တစ္ခုကိုပဲ အေျဖလို႔ တထစ္ခ်မွတ္ယူလိုက္တဲ့အခါ က်န္တာေတြအားလံုးကို အေကာင္း မျမင္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ သေဘာပါ။

    စာလည္း သိပ္ရွည္သြားျပီ။ နိဂံုးခ်ဳပ္ပါမယ္။ မိတ္ေဆြတို႔ကုိ အထူး သိေစခ်င္တာက ျမန္မာျပည္က မြတ္ဆလင္ေတြကို အေၾကာင္းခံျပီး ဘယ္ႏိုင္ငံ၊ ဘယ္ အဖြဲ႕အစည္းကမွ သိန္းစိန္အစုိးရကို လာျဖဳတ္ခ်မွာ မဟုတ္သလို၊ သိန္းစိန္ကို ၾကိဳးစင္ပို႔မယ္ဆိုတာလည္း လက္ရွိအခ်ိန္ထိ လံုး၀မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။  ၁၉၈၂ ခုႏွစ္ ႏိုင္ငံသားဥပေဒကို ဖ်က္လိုက္ပါလို႔ ကုလသမဂၢကလည္း အမိန္႔ေပးလို႔မရသလို၊ ရိုဟင္ဂ်ာေတြကို ႏိုင္ငံသားေပးလုိက္ပါလို႕ ဘယ္သူကမွ အမိန္႔ေပးေစခိုင္းလို႔လည္း မရပါဘူး။ ဒါဟာ မၾကိဳက္ရင္လည္း လက္ခံရမ့ဲ အရွိတရားပါ။ ခုခ်ိန္ထိ လက္ေတြ႔ ၾကံဳေနရတာေတြကို တခ်က္ျပန္ စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ ေနာက္ျပီး ဘယ္ႏွစ္လအတြင္း ဘာျဖစ္ေစရမယ္ ဆိုတာမ်ိဳးကလည္း က်ေနာ့္အေတြ႔အၾကံဳအရ လံုး၀မျဖစ္ႏိုင္ေသးပါ။ ခင္ဗ်ားတို႔ကိုယ္တိုင္ ေလ့လာဆန္းစစ္ျပီး ခ်င့္ခ်ိန္ယံုၾကပါ။ ျမန္မာမြတ္ဆလင္ေတြရဲ႕ အခြင့္အေရး နစ္နာဆံုးရံႈးေနတဲ့ ကိစၥက လြယ္လြယ္ေလးနဲ႔ အေျဖမရပါႏိုင္ဘူး။ ခင္ဗ်ားတို႔ကိစၥကို ခင္ဗ်ားတို႔ ကိုယ္တိုင္ လုပ္မွရလိမ့္မယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ ဘယ္နည္းလမ္းသံုးျပီး အေရြ႕တစ္ခုကို ဖန္တီးမလဲဆိုတာကိုေတာ့ ခံစားခ်က္ရွိတဲ့လူေတြကိုယ္တိုင္ လက္ေတြ႕က်က်  စဥ္းစားခ်ိန္တန္ပါျပီ။ Strategy ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ပါးပါးနပ္နပ္ လုပ္ေဆာင္မယ္ဆိုရင္ ျပည္ပ ဖိအားေတြ၊ ႏိုင္ငံတကာအေရးယူမႈေတြ ရွိလာမွာျဖစ္သလို၊ ထိုက္သင့္တဲ့ေအာင္ျမင္မႈလည္း ရလာမယ္ဆိုတာ ေသခ်ာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ..

    စိတ္ကူးယဥ္မေနၾကပါနဲ႔။
    အင္မတန္ခက္ခဲတဲ့ အေျခအေနဆိုတာ သတိျပဳၾကပါ။
    လမ္းစေပ်ာက္ျပီး လံုးပါး ပါးသြားပါလိမ့္မယ္..။

    ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ
    (၁၇ – ၆ – ၂၀၁၄)

    ** ေဆာင္းပါးရွင္၏ အျမင္ႏွင့္ အာေဘာ္သာျဖစ္ပါသည္။

  • စည္သူေအာင္ျမင့္ -“ အမ်ိဳးဘာသာ ေစာင့္ေရွာက္တာလား၊ အမုန္းတရား ျဖန္႔ျဖဴးတာလား ”

    စည္သူေအာင္ျမင့္
    မဇၥ်ိမ သတင္းစာ၊ ၉-၆-၁၄။

    10313174_803466676338709_3594063970024309641_n

    ျပီးခဲ့တဲ့ ဇြန္လ ၇ ရက္ေန႔က ရန္ကုန္တိုင္း ဒဂံုအေရွ႕ျမိဳ႕နယ္ အေနာ္ရထာလမ္းက “မေကြးပရိယတၱိ စာသင္တိုက္” မွာ ooredoo Sim card & Handset (ေအာ္ရီဒူး ဖုန္းနဲ႔ ပါတ္သက္သည့္ ပစၥည္းမ်ား) မသံုးစဲြေရး ရွင္းလင္း အသိပညာေပး ေဟာေျပာပဲြ တစ္ခု က်င္းပပါတယ္။ ပဲြမွာ ေဟာေျပာသူေတြကေတာ့ မေကြးေက်ာင္းတိုက္က ဆရာေတာ္ ဦးပါေမာကၡ၊ မဘသ အဖဲြ႕ရဲ႕ မ်ိဳးေစာင့္ဥပေဒ ေပၚေပါက္ေရးအတြက္ လိုက္လံ ေဟာေျပာေနတဲ့ ဓမၼစကၠ ဦးေမာင္ေမာင္နဲ႔ ေရွ႕ေနၾကီး ဦးေအးပိုင္ တို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ ဘာေတြ ေဟာေျပာခဲ့ၾကသလဲ၊ အဲဒီ ေျပာၾကားခ်က္ေတြဟာ ဘာအဓိပၸါယ္လဲ၊ ျပည္သူနဲ႔ တုိင္းျပည္အတြက္ ဘယ္လို ရိုက္ခတ္မွဳ ရွိလာႏုိင္မလဲ ဆိုတာ ေဆြးေႏြးတင္ျပသြားပါ့မယ္။

    ေဟာေျပာပဲြ ေခါင္းစဥ္မွာ ဆိုထားတဲ့အတုိင္းပါပဲ။ ျမန္မာ့ဆက္သြယ္ေရး လုပ္ငန္းမွာ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံခြင့္ရထားျပီး လုပ္ငန္းေတြ အရွိန္အဟုန္နဲ႔ စတင္ေနတဲ့ ကာတာ အေျခစိုက္ ေအာ္ရီဒူး ကုမၸဏီ ဆန္႔က်င္ေရး ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ ကုမၸဏီက ထုတ္တဲ့ ဆင္းကဒ္ကို မသံုးစဲြဖို႔၊ အျခား ပစၥည္းေတြကို မသံုးစဲြဖို႔၊ ကုန္ကုန္ေျပာမယ္ဆိုရင္ ေအာ္ရီဒူး နံပါတ္နဲ႔ ကိုယ့္ဆီ ၀င္လာတဲ့ ဖုန္းေကာလ္ေတြကိုေတာင္ မကိုင္ဖို႔ ေဟာေျပာ လွံဳ႕ေဆာ္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို အလားတူ ေၾကျငာခ်က္ ထုတ္ခဲ့တာ လားရွိဳးအေျခစိုက္ ရွမ္းေျမာက္ မဘသ ပါ။ ေနာက္ေတာ့ မႏၱေလး ဘက္ကလည္း အလားတူ လွဳ႕ံေဆာ္မွဳ လုပ္မယ္လို႔ ေၾကျငာပါတယ္။ အခုေတာ့ ရန္ကုန္က ဗုဒၶဘာသာ ဘုန္းေတာ္ၾကီး ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းမွာ လုပ္တာပါ။

    10426661_670200459715066_2202039980414068083_n

    ဘာေတြ ေဟာေျပာၾကသလဲ၊ ေလ့လာၾကည့္ၾကပါဦး။ မေကြးေက်ာင္းတိုက္ ဆရာေတာ္ ဦးပါေမာကၡက ေအာ္ရီဒူး ကုမၸဏီဟာ မူဆလင္ျဖစ္တယ္၊ အစၥလာမ္ ဘာသာ၀င္ျဖစ္တယ္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၇၀ ေက်ာ္ေလာက္ကတည္းက ဘာသာေရး လူမ်ိဳးေရး ၀ါးျမိဳမွဳၾကံဳခဲ့ရတယ္၊ ဒီတိုင္းျပည္မွာ ဘာသာေရး အဓမၼ သိမ္းသြင္းမွဳေၾကာင့္ ေသနတ္တစ္ခ်က္မွ မေဖါက္ရပဲ အစၥလာမ္မစ္ ႏုိင္ငံ ျဖစ္သြားမယ္ လို႔ မိန္႔ပါတယ္။ “သူတုိ႔စီးပြားေရးေကာင္း၊ အင္အားေကာင္း လာရင္ ႏိုင္ငံၾကီးဟာ အစၥလာမ္မစ္ႏိုင္ငံ ျဖစ္သြားမွာ။ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ေတြ ေရာင္းတဲ႔ အုိရီဒူးဆင္းမ္ကတ္ဝယ္တဲ႔ လူေတြဟာ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္မရွိတဲ႔ ကုိ္ယ္႔လူမ်ိဳးကိုျပန္ဖ်က္တဲ႔ သူေတြျဖစ္တယ္။ အဲဒီဖုန္းကဒ္ ဝယ္ယူသုံးစြဲျခင္း အဲဒီဖုန္းလာရင္လည္း မကိုင္ၾကဖို႔၊ အဲဒီမွာလည္း လစာယူၿပီး အလုပ္သမားဝန္ထမ္း အျဖစ္နဲ႔ ဝင္ေရာက္ၿပီး မလုပ္ဖို႔တိုက္တြန္းပါတယ္။” လို႔ မိန္႔ပါတယ္။ ထပ္ျပီး ရွင္းျပဖို႔ေတာင္ မလိုတဲ့ မမွန္မကန္ အခ်က္အလက္ေတြနဲ႔ အေၾကာင္းျပထားတဲ့ အမုန္းတရား ျဖန္႔ျဖဴးမွဳပါ။

    အလားတူ အမ်ိဳးဘာသာ သာသနာ ေစာင့္ေရွာက္ပါမယ္လို႔ ဆိုတဲ့ မဘသ အဖဲြ႕ၾကီးရဲ႕ မ်ိဳးေစာင့္ဥပေဒေတြအေၾကာင္း လိုက္လံေဟာေျပာေနတဲ့ ေရွ႕ေန ၾကီး ဦးေအးပိုင္ကလည္း စစခ်င္းမွာကိုပဲ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဗုဒၶဘာသာကို ထိမ္းသိမ္းကာကြယ္တာ မလုပ္ရင္ မဂၤလာပါ ဆိုျပီးေတာင္ ႏွဳတ္ဆက္ႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ပဲ “ ဆလမ္မာေလးကြန္း” လို႔ ႏွဳတ္ဆက္ရတဲ့ အေျခအေန ေရာက္သြားလိမ့္မယ္ ဆိုျပီး အမုန္းတရားကို ေျပာင္ေျပာင္ပဲ ေျပာပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္သံုးသပ္ခ်က္အရ အခု မိုဘိုင္း ဆင္းကဒ္ ေရာင္းခ်မယ့္ Ooredoo ဖုန္းကုမၸဏီဟာ သူနဲ႔ ဘာသာမတူဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔ရဲ႕ ပစၥည္းကို မသံုးသင့္ဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ပဲြမွာ အဲဒီ ဆရာေတာ္နဲ႔ လူပုဂၢိဳလ္ေတြ ေျပာခဲ့ဆိုခဲ့တာ ဒီေလာက္ မကပါဘူး။ အမုန္းတရားကို ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္းပဲ ေျပာဆုိခဲ့ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။

    ဇတ္လမ္းကို ျပန္ေကာက္ရရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ တိုင္းရင္းသားေပါင္းစံု စုေပါင္းေနထိုင္၊ စုေပါင္းပိုင္ဆိုင္ၾကတဲ့ ျပည္ေထာင္စု တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ ဗမာအပါအ၀င္ တိုင္းရင္းသားေတြဟာ ဗုဒၶဘာသာတင္မက ဘာသာအမ်ိဳးမ်ိဳး ကိုးကြယ္ၾကပါတယ္။ ျပဌာန္းခဲ့တဲ့ ဖဲြ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ တိုင္းမွာလည္း ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ မည္သည့္ဘာသာကိုမဆို လြတ္လပ္စြာ ကိုးကြယ္ပိုင္ခြင့္ ရွိသည္ ဆိုျပီး ျပဌာန္းထားတာျဖစ္ပါတယ္။ အခုလက္ရွိ မေကြးေက်ာင္းတိုက္မွာ ေဟာေျပာခဲ့ သူေတြဟာ ျမန္မာျပည္ထဲမွာ တိုင္းရင္းသားေပါင္းစုံ စုေပါင္းေနထိုင္၊ စုေပါင္းပိုင္ဆိုင္ ၾကတာကိုေရာ၊ ဘာသာေပါင္းစံုကို လြတ္လပ္စြာ ယံုၾကည္ ကိုးကြယ္ေနတဲ့ တည္ရွိမွဳကိုပါ ထိပါးေစာ္ကားရာ ေရာက္ေစပါတယ္။ ဒါက တစ္ခ်က္ပါ။

    OOREDOO-Flyer-2

    ေနာက္တစ္ခ်က္က မိုဘိုင္းဖုန္း ဇာတ္လမ္းပါ။ အရင္ စစ္အစိုးရဟာ တုိင္းျပည္ထဲမွာ ျပည္သူေတြကို မိုဘိုင္းဖုန္း မသံုးႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဒုကၡေပးခဲ့တယ္ ဆိုတာ လူတိုင္းသိၾကပါတယ္။ အိမ္နီးခ်င္းႏုိင္ငံေတြမွာ မိုဘိုင္းဖုန္း ဆင္းကဒ္ တစ္ခု က်ပ္ ၅၀၀၀ ေလာက္ေပးျပီး ၀ယ္သံုးလို႔ရႏုိင္ခ်ိန္ ျမန္မာႏုိင္ငံထဲမွာ ဆင္းကဒ္တစ္ခု က်ပ္ေငြ သိန္း ၄၀၊ ၅၀ အထိ ေစ်းေပါက္ခဲ့ပါဘူးတယ္။ ဒီလို ခက္ခဲေအာင္လုပ္၊ ျပည္သူေတြ ဒုကၡေရာက္ေအာင္ လုပ္ျပီးမွ အာဏာပိုင္ေတြဟာ အဲဒီ အေပၚကေန ကိုယ္က်ိဳးရွာၾကပါတယ္။ မိုဘိုင္းဖုန္း ဆင္းကဒ္ေတြကို ႏုိင္ငံေရးမွာ လာဘ္ထိုးဖို႔ အသံုးျပဳၾကပါတယ္။ ျပည္သူေတြ အဲလို ဒုကၡေရာက္ေနတုန္းက မေကြးေက်ာင္းတိုက္ ဆရာေတာ္၊ ဓမၼစကၠဦးေမာင္ေမာင္နဲ႔ ေရွ႕ေနၾကီး ဦးေအးပိုင္တို႔ ျပည္သူေတြအတြက္ ဘာေတြမ်ား ေတာင္းဆိုခဲ့ဖူးသလဲ ေမးစရာ ျဖစ္လာပါတယ္။

    ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရဟာ ျပည္သူေတြအတြက္ ဆက္သြယ္ေရးဆိုင္ရာ အဲဒီေလာက္ ေအာက္က်ေနာက္က် ျဖစ္ေနမွဳကို ေျဖရွင္းမယ့္ အစီအစဥ္ လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဖုန္းမသံုးႏုိင္တဲ့ အေျခအေနကေန ျပည္သူတုိင္း ဖုန္းကိုင္ႏုိင္ေအာင္ လုပ္ရမယ္၊ အဲဒီကတဆင့္ ျပည္သူ တစ္ဦးခ်င္းစီနဲ႔ တုိင္းျပည္ စီးပြားေရး၊ ပညာေရး ဖံြ႕ျဖိဳးတိုးတက္ေအာင္ လုပ္ရမယ္ ဆိုျပီး စနစ္တက် အေကာင္အထည္ ေဖာ္ခဲ့ပါတယ္။ ႏုိင္ငံတကာ ဆက္သြယ္ေရး ကုမၸဏီေတြ ၀င္ေရာက္ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံႏိုင္ေအာင္ လမ္းဖြင့္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ကမၻာ့ တိုက္ၾကီး ၆ တိုက္လံုးက ဒိတ္ဒိတ္ၾကဲ ဆက္သြယ္ေရး ကုမၸဏီ ၉၀ ေက်ာ္ တင္ဒါ၀င္ျပိဳင္တဲ့ပဲြမွာ ေနာ္ေ၀ အေျခစိုက္ တယ္လီေနာ္နဲ႔ ကာတာ အေျခစိုက္ ေအာ္ရီဒူး တို႔ တင္ဒါေအာင္ျပီး စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ လုပ္ငန္း စတင္ေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အခု မဘသ အဖဲြ႕ တစ္ခ်ိဳ႕၊ သံဃာနဲ႔ လူပုဂၢိဳလ္တစ္ခ်ိဳ႕ဟာ ျပည္သူေတြရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြား၊ တုိင္းျပည္ အက်ိဳးစီးပြား တစ္စက္ကေလးမွ လွည့္မၾကည့္ပဲ အမုန္းတရားေတြ ေဟာေျပာေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။

    ဒီထက္ ပိုအေရးၾကီးတာ ျမန္မာႏုိင္ငံထဲ ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ ဘာသာေရးဆန္တဲ့ အၾကမ္းဖက္မွဳေတြနဲ႔ ပါတ္သက္လို႔ပါ။ ျပသနာ အားလံုးရဲ႕ အဓိက လက္သည္ တရားခံဟာ အမုန္းတရားျဖစ္ပါတယ္။ အမုန္းတရား ျဖန္႔ျဖဴးသူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ က်ဴးလြန္ၾကသူေတြဟာ ဒုတိယ တရားခံေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တိုင္းျပည္မွာ ေနာက္ထပ္ မတည္မျငိမ္ေတြျဖစ္လာရင္၊ ျပည္သူ႕အက်ိဳးစီးပြား၊ တုိင္းျပည္အက်ိဳးစီးပြား ထိခိုက္နစ္နာမွဳေတြ ျဖစ္လာရင္ အမုန္းတရားျဖန္႔ျဖဴးေနၾကသူေတြမွာသာ လံုး၀ တာ၀န္ရွိမွာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း သံုးသပ္တင္ျပလိုက္ရပါတယ္။

    စည္သူေအာင္ျမင့္။

    Link =>https://www.facebook.com/sithu.aungmyint/posts/290218511160956

  • ေပါကၡရ၀သမိုး မရြာပါနဲ႔ ကိုမိုးဟိန္း ( သူရိယေန၀န္းဂ်ာနယ္ CEO သို႔ အိတ္ဖြင့္ေပးစာ )

    ဇြန္ ၇ ၊ ၂၀၁၄
    M-Media
    ေဆာင္းပါးရွင္- ေက်ာ္ေနမင္း (ျမိဳ႕ျပ)

    Moe Hein

    ကိုမိုးဟိန္း….ေရ

    သူရိယအလင္းကေန သူရိယေန၀န္း ျဖစ္လာတာက ဆြဲေဆာင္မႈ ရွိေစခဲ့တာပါ။ ျပႆနာက “မိုးစက္၀ိုင္” ကစတယ္ ဆိုေပမဲ့လည္း ဖိုးလျပည့္ကိုပါ ဆြဲထည့္လိုက္ေတာ့ မီဒီယာမ်က္ႏွာစာမွာ အ၀ါေရာင္ ဆိုတာႀကီး ကင္ပြန္းတပ္ခံလိုက္ရၿပီး Yellow Journal, Yellow Journalism ဆိုတာေတြ ေခတ္စား လာျပန္တယ္။ ေနာက္ပိုင္း ခ႐ိုနီေတြကို နာမည္ေတြတပ္၊ ရွားရွားပါးပါး ဓာတ္ပံုေတြ ေဖာ္ျပခဲ့၊ တုိ္က္ခိုက္ တိုက္ပြဲ၀င္ ေရးသားနည္းေတြနဲ႔ လူထုပရိသတ္ႀကီးကို ဖမ္းစားႏိုင္ခဲ့တာဟာ အထင္အရွားပါ။ အခုက်ျပန္ေတာ့ တ႐ုတ္ကို နာနာႏွက္၊ ဘဂၤါလီကို သာသာေဆာ္၊ မသတီစရာ အထိအမိေတြနဲ႔ လူမ်ဳိးေရး ခြဲျခားမႈ ဇာတ္နာႀကီးကို ကျပအသံုးေတာ္ခံေနျပန္ေတာ့ ၾကည့္ရရင္ လက္ရွိအေျခအေနအေပၚ လိုက္ၿပီး ေစ်းကြက္အႀကိဳက္ ေရးသားနည္းေတြကို ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ စြဲကိုင္ေနျပန္ေတာ့ မေျပာမၿပီး မတီးမျမည္ ဆိုသလို ေရးစရာအေၾကာင္းရယ္ ျဖစ္လာျပန္သေပါ့ဗ်ာ။

    အစ္ကို႔ရာထူးက အမႈေဆာင္ အရာရွိခ်ဳပ္ (CEO) လည္းျဖစ္ျပန္၊ ပင္တိုင္ေဆာင္းပါးရွင္လည္း ျဖစ္ျပန္ဆိုေတာ့ ဂ်ာနယ္အေပၚ ၾသဇာေရာက္မႈကေတာ့ အေထြအထူး ေျပာစရာမလိုပါဘူး။ ဂ်ာနယ္ရဲ႕ အေျခခံမူ (၅)ခ်က္တို႔၊ (၁၀) ႏွစ္ အိုးအိမ္စီမံကိန္းတုိ႔ဆိုတဲ့ ရည္မွန္းခ်က္ေတြက ေကာင္းမြန္ပါတယ္။ ဂ်ာနယ္ရဲ႕ပင္တိုင္ေဆာင္းပါးရွင္ေတြဟာ အာဏာရွင္ကိုဆန္႔က်င္ခဲ့ၾကတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ညီအစ္ကို ေက်ာင္းသားႀကီးေတြျဖစ္ေတာ့ ရဲရဲေတာက္ အေတြးအေရးေတြဟာ အံ့မခန္းဖြယ္ရာပါ။ ေရးရင္းေရးရင္းနဲ႔ ဆႏၵေတြေစာ၊ အစြဲေတြတြယ္ၿငိ၊ ေဘာင္ေတြေက်ာ္ျဖတ္၊ ေစ်းကြက္ အလိုက္ ေန႔တြက္အကိုက္ ဆိုတာမ်ိဳးေတြ ျဖစ္လာျပန္ေတာ့ ျပန္လည္သံုးသပ္ေစခ်င္ပါတယ္။ အမႈေဆာင္အရာရွိခ်ဳပ္ဆိုတဲ့ ရာထူးဟာ မီဒီယာေလာကမွာဆိုရင္ မိမိအဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာ၊ က်င့္၀တ္တို႔ကို ထိန္းေက်ာင္းဖို႔ တာ၀န္အရိွဆံုးပုဂၢိဳလ္ပါ။ မိမိဦးေဆာင္ေနတဲ့အဖြဲ႕အစည္းမွာ အမ်ားျပည္သူအက်ိဳးအတြက္ က်င့္၀တ္ညီညြတ္မႈ၊ လုပ္ထံုးလုပ္နည္း မွန္ကန္မႈ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဦးတည္မႈ၊ လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ထားမႈ သာယာၿငိမ္းခ်မ္းေသာ လူမႈပတ္၀န္းက်င္ ျဖစ္ထြန္းမႈတို႔ကို ေရွ႕႐ႈၿပီး မိမိနဲ႔ မိမိမီဒီယာအဖြဲ႕အစည္း ဂုဏ္သိကၡာကို ျမႇင့္တင္ရပါတယ္။

    ပင္တိုင္ေဆာင္းပါးရွင္ေတြျဖစ္တဲ့ ေထာင္သူရဲဘအုပ္၊ စစ္သူရဲဗလမင္းထင္၊ ေတာင္သမန္အင္း ငကင္းတို႔ရ႕ဲ အေရးအသားေတြက ေျပာင္ေျမာက္လွပါတယ္။ သည္းေျခႀကိဳက္သတင္းေတြျဖစ္ေအာင္ ေရးႏိုင္တယ္ဆိုေပမယ့္ ဆႏၵေဇာ၊ အစြဲအလန္းေတြေၾကာင့္ နယ္ပယ္ေက်ာ္လြန္အေရးအသားေတြကို ေတြ႕ေနရပါတယ္။ စာေတြမ်ားမ်ားဖတ္ဖို႔၊ သမိုင္းေတြကို အမွန္အတိုင္းသိေအာင္ ႀကိဳးစားထားသင့္ပါတယ္။ သတင္းေရးသားတဲ့ေနရာမွာ လုိက္နာအပ္တဲ့ က်င့္၀တ္ေတြအနက္ ‘‘ စကားလံုးမ်ားသံုးစြဲရာတြင္ ဓမၼဓိ႒ာန္ က်က်ေရးသားရန္၊ လႈံ႔ေဆာ္ရာေရာက္သည့္အေရးအသားကို ေရွာင္ရွားရန္၊ သတင္း၏ တိက်မွန္ကန္မႈကိုသာ အေလးထားၿပီး အထင္အျမင္ျဖင့္စြပ္စြဲမႈကို ေရွာင္ရွားရန္ ” ျဖစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ လူမ်ဳိးေရး၊ ဘာသာေရး အျငင္းပြားစရာျပႆနာရပ္မ်ား (Communal Dispute) ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေရးသားရာတြင္ “ အထူးသျဖင့္ အဆိုးျမင္ေစအပ္ေသာ မေကာင္းသတင္းမ်ားကို ေရးသားျခင္း မျပဳအပ္ရ” ဆိုၿပီး လာရိွပါတယ္။ အလြန္ၾသဇာႀကီးမားတဲ့ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ စာနယ္ဇင္းအတတ္ပညာရွင္အသင္းႀကီး (SPJ) ရဲ႕ စံျပဳအပ္ေသာလမ္းညႊန္ခ်က္ပါ။ ေဆာင္းပါးရွင္တို႔ ကိုယ္တိုင္ကပဲ လူမ်ဳိးျခား၊ ဘာသာျခားမုန္းတီးမႈ စရိုက္လကၡဏာ (Xenophobic Attitude) ရိွေနရင္ေတာ့ က်င့္၀တ္ဆိုတာလည္း အလကားျဖစ္သြားမွာပါ။

    ေရြးတြယ္ခံ ခရိုနီမ်ား

    ေထာင္သူရဲဘအုပ္ကေတာ့ ခရိုနီေတြကို တြယ္တဲ့ေနရာမွာ ပယ္ပယ္နယ္နယ္ လက္သံေျပာင္ေနေတာ့ သတင္းရတဲ့ အရင္းအျမစ္ (Source)ဟာ အံ့ၾသစရာပဲဗ်ဳိ႕။ ၂၀၁၃ သီတင္းကၽြတ္တုန္းက သမၼတႀကီးအိမ္ကိုသြားတဲ့ ကန္ေတာ့ပြဲခရီးစဥ္မွာ လူဘယ္ႏွစ္ေယာက္တစ္တြဲ သြားရတာ၊ ဂိတ္ဘယ္ႏွစ္ဂိတ္ျဖတ္ရတာ၊ သမၼတႀကီးက ဘယ္သူ႔ကို ဘယ္လိုေျပာလိုက္တာေတြကအစ သိေနေတာ့ CIA အဖြဲ႕က အေမရိကန္စပိုင္ေတြေတာင္ အေဖေခၚရေလာက္တယ္။ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ခရိုနီ ဟန္ေဆာင္ၿပီး လုိက္သြားသလားေတာင္ထင္ရတယ္။ အၾကားအျမင္ရ စာေရးဆရာမ်ားျဖစ္ေနမလား မသိပါ။ ေနာက္တစ္ခ်က္ကေတာ့ ခရိုနီထဲမွာေတာင္ လူေရြးၿပီး ေရႊသံလြင္ ဦးေက်ာ္၀င္း၊ CB ဘဏ္ ဦးခင္ေမာင္ေအး၊ Asia World ဦးထြန္းျမင့္ႏိ္ုင္၊ ေရႊေတာင္ ဦးအုိက္ထြန္း၊ ေဇကမာၻ ဦးခင္ေရႊ – ဒီလူေတြခ်ည္းပဲဗ်ဳိ႕။ ေရြးတြယ္ခံ ခရိုနီေတြ ျဖစ္ေနရျပန္တယ္။

    ခင္ဗ်ားတို႔သိတဲ့ ခရိုနီေတြ ဒီလူေတြခ်ည့္ပဲ ရိွသလားဗ်ာ။ အေမရိကန္နဲ႔ EU ပိတ္ဆို႔စာရင္းေတြကို ၾကည့္လိုက္ပါ။ ခင္ဗ်ားတို႔ မျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနယင္ေတာ့ မတတ္ႏိုင္ဘူးေလ။ ေျပာရယင္ ဒီလူေတြကေတာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ၊ ဥာဏ္နီဥာဏ္နက္အသံုးခ်မႈေၾကာင့္ ခရိုနီဘြဲ႕ရလာတာလို႔ ေျပာလို႔ရပါေသးတယ္။ မႀကိဳးစားရဘဲ ေရသာခိုအေခ်ာင္လိုက္ၿပီး ရလာခဲ့တဲ့ အခြင့္ထူးခံလူတန္းစား ခရိုနီေတြအေၾကာင္းလည္း ေရးသင့္ပါတယ္။ လက္ရိွ ထိပ္တန္းေခါင္းေဆာင္တစ္ခ်ဳိ႕ရဲ႕ သားသမီးေတြ၊ ၿပီးခဲ့တဲ့ စစ္အစိုးရဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြရဲ႕ အဆက္အႏြယ္ေတြထဲမွာ သူတို႔ထက္ေတာင္ ခ်မ္းသာတဲ့ခရိုနီေတြ အမ်ားႀကီး ရိွေနပါတယ္။

    အခု ခင္ဗ်ားတို႔ေရးေနတဲ့ ခရိုနီေတြကမွ လူမႈေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရးေတြ လုပ္ျပေနၾကပါေသးတယ္။ ဟိုလူေတြကေတာ့ sorry ပဲဗ်ဳိ႕။ အားလံုးကို Don’t Care (ကရုမစိုက္ပါ) တဲ့ဗ်ဳိ႕။ လႊတ္ေတာ္မွာ ပိုင္ဆိုင္မႈကို တင္ျပေဖာ္ထုတ္တဲ့အဆို ရႈံးနိမ့္ခဲ့တာကိုၾကည့္ရင္ သေဘာေပါက္သင့္ပါတယ္။ အာဏာအတြင္းစည္းထဲက ခရိုနီေတြ ပိုမ်ားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သတင္းေတြကို အေၾကာင္းအရာနဲ႔ ထင္ဟပ္ၿပီး ေရးသားတဲ့ေနရာမွာ သူ – ငါ ခြဲျခားျခင္း မျပဳရဘဲ၊ ျဖစ္ႏိုင္ေခ် မဟုတ္ဘဲ တိက်မွ်တစြာ ေရးသင့္ပါတယ္။ ကိုယ္မေၾကာက္ရတဲ့သူ၊ ကိုယ္ေျပာလို႔ရတဲ့သူေတြခ်ည္းကိုသာ တစ္ဖက္္သတ္ဖိေထာင္း ေရးေနရင္ေတာ့ ဒါဟာ ကြက္က်ားမိုး (သို႔) ေပါကၡရ၀သ မိုး ရြာေနျခင္းသာျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။

    ေရႊျမန္မာတို႔ရဲ႕ ထြက္ေပါက္

    ေတာင္သမန္အင္း ငကင္းရဲ႕ ေဆာင္းပါးတစ္ခုမွာ ျမန္မာျပည္ႏွင့္ ပတ္၀န္းက်င္ႏိုင္ငံမ်ားမွ ခုိး၀င္ေနၾကသူမ်ား ဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္ေအာက္ကေန ယခုလို ေရးသားခဲ့တာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ‘‘ က်ဳပ္တို႔ ျမန္မာျပည္ကေကာဗ်ာ၊ က်ဳပ္တို႔ျမန္မာျပည္ထဲကို အေနာက္ေျမာက္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံက ဘဂၤါလီေတြ တစ္စကၠန္႔မွာ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ေလာက္ခုိး၀င္ေနပါသလဲ။ အိႏိၵယျပည္ထဲက ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ေလာက္ ခိုး၀င္ေနပါသလဲ။ တရုတ္ျပည္ထဲက ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ေလာက္ ခိုး၀င္ေနပါသလဲ။ က်ဳပ္အထင္ေတာ့ တစ္ေန႔ေန႔ကို နည္းလမ္းေပါင္းစံုနဲ႔ လူတစ္ေထာင္ေလာက္ ခိုး၀င္ေနတယ္လို႔ ယူဆတယ္

    ။ ဒါေတြကို က်ဳပ္တို႔ တိတိက်က် သုေတသနလုပ္ဖို႔ လုိၿပီ ” ဆိုၿပီး ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ေတြကို သတင္းျဖစ္ေလဟန္ ေရးသားထားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ မေသခ်ာမေရရာတဲ့ ကိန္းဂဏန္းေတြကို ေဖာ္ျပျခင္းဟာ ယုတၱိမရိွတဲ့ ယူဆခ်က္ပါ။ တစ္ေန႔ကို လူေပါင္း ၁၀၀၀ ခိုး၀င္ေနတယ္ဆိုရင္ တစ္ႏွစ္ကို လူေပါင္း ၃ သိန္း ၆ ေသာင္း ၀င္တယ္။ ႏွစ္ေပါင္း ဘယ္ေလာက္လဲ။ ကိုလိုနီေခတ္ကတည္းကလား၊ လြတ္လပ္ေရးေနာက္ပိုင္းလား၊ မဆလ စစ္အစိုးရလက္ထက္လား။ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ နဲ႔တြက္ရင္ ၁၈ သန္း၊ ေနာက္ႏွစ္ေပါင္း ၁၀၀ နဲ႔တြက္ရင္ ၃၆ သန္းဆိုေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ လူဦးေရထက္၀က္ေက်ာ္ေက်ာ္ ရိွေနၿပီ။ ကဲ့ ဒါဆိုရင္ မွန္ပါ့မလား။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေရႊျမန္မာေတြကလည္း အိမ္နီးခ်င္းႏို္င္ငံေတြမွာ အလံုးအရင္းနဲ႔ရိွပါတယ္။

    အိႏိၵယႏိုင္ငံ၊ မဒရပ္စ္ျပည္နယ္မွာ ဘားမားမတ္ကက္ ဆိုၿပီး ျမန္မာေစ်း ရိွပါတယ္။ တရုတ္ႏိုင္ငံ ေရႊလီနဲ႔ ၾကယ္ေခါင္ရဲ႕ လမ္းေဘးမွာ ေဆးေရာင္းတဲ့ဆိုင္ေတြ ဒုနဲ႔ေဒးဘဲ။ အားလံုးနီးပါး ျမန္မာေတြဗ်ဳိ႕။ ထိုင္းနဲ႔ မေလးရွားကေတာ့ဗ်ာ မြန္ျပည္နယ္ကလူေတြအတြက္ဆို ဒုတိယအိမ္တဲ့ေလ။ တခ်ဳိ႕ မြန္ရြာေတြကို သြားၾကည့္လိုက္ပါ။ အိမ္ေတြမွာ လူေတြမရိွေတာ့ဘူး။ ဒုတိယအိမ္ မွာ အလံုးအရင္းနဲ႔ ေနထိုင္ေနၾကတယ္။ ေရႊ႕ေျပာင္းအေျခစိုက္ေနထိုင္မႈေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကၿပီ။ ဒီေတာ့ မြန္ျပည္နယ္ရဲ႕လုပ္သားလိုအပ္ခ်က္ကို ပဲခူးတိုင္းဖက္ကလူေတြ အလံုးအရင္းနဲ႔ ျဖည့္ဆည္းေနလိုက္ၾကတာ မြန္ျပည္နယ္မွာ က်ဴးေက်ာ္ေနထိုင္သူေတြက အမ်ားအားျဖင့္ ပဲခူးဖက္ကလူေတြ မ်ားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေရၾကည္ရာျမက္ႏုရာဆိုသလို ရွင္သန္ရပ္တည္ေရးအတြက္သာ အျပန္အလွန္ သြားလာေနၾကရတာပါ။ ဘယ္သူမဆို ကိုယ့္ႏိုင္ငံ၊ ကိုယ့္ေမြးရပ္ဇာတိေျမကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးၾကစၿမဲပါ။

    ဒါေၾကာင့္ ေတာင္သမန္အင္း ငကင္းေရ ……… သုေတသနလုပ္ခ်င္ရင္ အေၾကာင္းအရာႏွစ္ခုလံုးကို လုပ္ရပါမယ္။ သူတို႔တစ္ေတြဆီက ခုိး၀င္တဲ့သူေတြရဲ႕အေရအတြက္၊ ကိုယ္တို႔ဆီက ခိုးထြက္သြားတဲ့ အေရအတြက္ ကိန္းဂဏန္းေတြကို သိသင့္ပ့ါတယ္။ ေသခ်ာတာတစ္ခုက ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕သေဘာထားႀကီးမႈေၾကာင့္သာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေရႊျမန္မာေတြ ႏို္င္ငံတကာကို ထြက္ေပါက္ရခဲ့တာပါ။ ခင္ဗ်ားတို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔တစ္ေတြ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြနဲ႔ ထိေတြ႕ခြင့္္ ရခဲ့ၾကတာပါ။ သူမ်ားအေၾကာင္းေျပာခ်င္ရင္ ကိုယ့္မ်က္ေခ်းအရင္ၾကည့္ ဆိုတဲ့ စကားပံုေလး အသံုးတည့္ပါလိမ့္မယ္။

    ဘဂၤါလီမုန္းတီးေရး၀ါဒ

    ေတာင္သမန္အင္း ငကင္းက ဒီလိုဆက္ေရးတယ္ခင္ဗ်။ ‘‘ ဒီ ဘဂၤါလီေတြ ျမန္မာျပည္ထဲ ၀င္ေရာက္တဲ့ လမ္းေၾကာင္းမွာ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္ငန္းအႀကီးဆံုး ဘဂၤါလီခရိုနီ ကုမၸဏီႀကီးေတြ ပါ၀င္ပတ္သက္ေနတယ္လို႔ သိထားရတယ္။ သူတို႔ဘဂၤါလီ ေဆာက္လုပ္ေရး ကုမၸဏီႀကီးေတြရဲ႕ ေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္ငန္းခြင္ ကိစၥေတြ၊ လုပ္ငန္းခြင္သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး ကားႀကီးေတြနဲ႔ ရန္ကုန္အထိကုိ နယ္စပ္က အဆင့္ဆင့္သြင္းလာတယ္လို႔ဆိုတယ္။ တခ်ဳိ႕ ဘဂၤါလီေတြကလည္း မေလးရွားဖက္ကို ဆက္ထြက္သြားတယ္။ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာရိွတဲ့ ေရာက္ၿပီးသား ဘဂၤါလီေတြထဲမွာ ေရာေႏွာပစ္လိုက္ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္ထဲ ဘဂၤါလီေတြ ခိုး၀င္ႏိုင္ဖို႔ အဓိကေနရာကပါ၀င္တဲ့ ဘဂၤါလီပိုင္ ေဆာက္လုပ္ေရးကုမၸဏီႀကီးေတြရဲ႕ ေျခလွမ္းေတြ၊ သမိုင္းေတြ၊ လႈပ္ရွားမႈေတြကို မ်က္ေျခမျပတ္ ၾကည့္ဖို႔လိုေနၿပီဗ်။ ဒီဘဂၤါလီခရိုနီ ေဆာက္လုပ္ေရးကုမၸဏီႀကီးေတြက က်ဳပ္တို႔ျမန္မာျပည္ထဲမွာ အရင္ဆံုးလာခ်ထားတဲ့ ထရိုဂ်န္ျမင္းရုပ္ေတြပဲျဖစ္တယ္ ” လို႔ ေရးသားထားပါတယ္။

    စာေရးသူကၽြန္ေတာ္ဟာ ၿမိဳ႕ျပအင္ဂ်င္နီယာတစ္ေယာက္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ခင္ဗ်ား စြပ္စြဲေနတဲ့ ဘဂၤါလီခရိုနီကုမၸဏီေတြမွာ မလုပ္ဖူးေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ ေက်ာင္းေနဖက္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ခ်ဳိ႕လည္း ရိွေနပါတယ္။ တခ်ဳိ႕လည္း Sub-Contractor အျဖစ္ လုပ္ေနၾကပါတယ္။ ဘယ္ကလာ ခရိုနီလည္းဗ်ာ။ သူတို႔ဟာသူတို႔ေတာင္ တိုင္ပတ္ေနၾကတယ္။ လုပ္ငန္းေတြ မလည္ပတ္ႏိုင္၊ လုပ္ငန္းေတြဆီ ေငြမခ်ႏို္င္နဲ႔ ခ်ာလပတ္လည္ ရိုက္ေနၾကတယ္။ ခရိုနီဆိုတာ ဘာကိုေခၚသလဲ။ ေဒၚလာ မီလ်ံ ဂဏန္းဘယ္ႏွစ္လံုးေလာက္ ခ်မ္းသာရလဲ ဆိုတာကိုလည္း နားလည္ေအာင္ေလ့လာသင့္ပါတယ္။ သူမ်ားေတြ ခရိုနီေခၚတိုင္း ငါလည္း လိုက္ေရးမယ္ဆိုရင္ ဒါ ညံ့ရာက်တယ္ဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားေျပာတဲ့ ဒီေဆာက္လုပ္ေရး ကုမၸဏီသူေ႒းတစ္ေယာက္ရဲ႕အိမ္မွာ ကၽြန္ေတာ္သြားၿပီး သတင္းယူဖူးတယ္။ သူေျပာခဲ့တာက – ငါခ်မ္းသာသေလာက္က ကိုးကန္႔သူေ႒းတစ္ေယာက္ရဲ႕အိမ္မွာ ပန္းကန္ေဆးတဲ့ အဆင့္္ေလာက္ပဲ ရိွတယ္ လို႔ ေျပာခဲ့တယ္။

    သမၼတဦးသိန္းစိန္ကစလို႔ ၀န္ႀကီးဦးခင္ရီအလယ္ ဒု၀န္ႀကီးဦးရဲထြဋ္အဆံုး ရိုဟင္ဂ်ာ မလိုခ်င္ပါ လုိ႔သာ ေျပာခဲ့တယ္။ ဘဂၤါလီ ဆိုရင္ေတာ့ ရပါတယ္။ အခု ခင္ဗ်ားက်ေတာ့ ဘဂၤါလီ ဘဂၤါလီ လူမ်ဳိးေရးေခါင္းစဥ္တပ္ၿပီး အေၾကာင္းအရာေတြ တြဲစပ္ေနေတာ့ ရိုဟင္ဂ်ာ ၿပီးေတာ့ ယခုတစ္ဖန္အလွည့္က်သူက ဘဂၤါလီလားလို႔ေတာင္ ေမးရမလို ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ထုိ႔အတူ ထရိုဂ်န္ ျမင္းရုပ္ေတြဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းကလည္း မီးေလာင္ရာေလပင့္ေစတဲ့ အေရးအသားေတြ ျဖစ္ေနတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ကမာၻ႕စာနယ္ဇင္းေကာင္စီရဲ႕ ဂ်ာနယ္လစ္မ်ားသို႔ လမ္းညႊန္ခ်က္မ်ားအနက္က ေအာက္ပါအခ်က္ ၂ ခုဟာျဖင့္ ခင္ဗ်ားလိုက္နာသင့္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

    (၁) စာနယ္ဇင္းႏွင့္မီဒီယာတို႔သည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို တည္ေဆာက္သူမ်ားသာ ျဖစ္ၾကေစရန္၊ လႈံ႕ေဆာ္မႈ ျပႆနာကို မီးေမႊးၾကသူမ်ား မျဖစ္ၾကေစရန္

    (၂) စာနယ္ဇင္းႏွင့္မီဒီယာမ်ားသည္ လူမ်ဳိးေရး ဘာသာေရးကြဲျပားျခားနားမႈမ်ား၊ ခြဲျခားမႈမ်ားကို ပေပ်ာက္ေစၿပီး သဟဇာတျဖစ္မႈ၊ အျပန္အလွန္နားလည္မႈမ်ားကို တည္ေဆာက္ေပးၾကရန္ျဖစ္သည္ တဲ့ခင္ဗ်ား။

    တစ္ခါ ေနာက္ထပ္ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၅ ရက္မွာ ‘‘ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္က ဘဂၤါလီေတြက ဗုဒၶဘာသာ ရဟန္းေတြလို ဦးျပည္းတံုးၿပီး၊ ရဟန္းေတြရဲ႕ သကၤန္းကိုၿခံဳၿပီး၊ ရဟန္းေယာင္ေဆာင္ၿပီး ျမန္မာျပည္ထဲ ခိုး၀င္လာတဲ့ဓာတ္ပံုေတြ ရထားတယ္။ က်ဳပ္ ရန္ကုန္-မႏၱေလး အျမန္လမ္းမႀကီးေပၚမွာ သြားေနတဲ့ ကားေတြမွာလည္း တစ္ဖက္က အန္စာတံုးလို၊ HiAce တို႔လို မွန္လံုကားႀကီးေတြထဲမွာ မုတ္ဆိတ္ေတြနဲ႔ ဘဂၤါလီေတြ တစုတေ၀းကို မၾကာခဏေတြ႕ေနရတယ္။ က်ုပ္တို႔ျမန္မာျပည္က အေမရိကန္နဲ႔ မတူဘူးေလဗ်။ က်ဳပ္တို႔က အေမရိကန္ေတြရဲ႕ လ၀ကလမ္းစဥ္မူ၀ါဒကို လိုက္လို႔မရဘူး။ ၾသစေတးလ်ႏိုင္ငံရဲ႕ လမ္းစဥ္မူ၀ါဒကိုလိုက္ရမယ္။ အစၥေရးႏိုင္ငံလို ရန္သူေတြအၾကားမွာေနရတဲ့ စိတ္ဓာတ္မ်ဳိးနဲ႔ တစ္ခ်ိန္လံုး သတိနဲ႔ေနရမယ္ဗ်။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ ” လို႔ ေရးခဲ့တယ္။

    ဒါေၾကာင့္ ဒီေဆာင္းပါးရဲ႕အစမွာ ကၽြန္ေတာ္ေရးခဲ့သလို ‘‘ စာဖတ္ပါ။ သမိုင္းအမွန္ကို သိေအာင္ လုပ္ပါ ” လို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္နဲ႔ကပ္ေနတဲ့ အိမ္နီးခ်င္းဘဂၤလားေဒ့ရွ္္ရဲ႕ ျပည္နယ္ေတြမွာ ဗုဒၶဘာသာကိုးကြယ္တဲ့ ဘဂၤါလီေတြရိွပါတယ္။ လူဦးေရ သံုးသန္းေလာက္ရိွတယ္ဗ်။ သက္ဆိုင္ရာ ၀န္ႀကီး ေနရာေတြေတာင္ ရထားတယ္။ ဒီမိုကေရစီတိုင္းျပည္ေလဗ်ာ။ ဟိႏၵဴဘာသာကိုးကြယ္တဲ့ ဘဂၤါလီေတြလည္း ရိွတယ္။ သူတို႔လည္း ၀န္ႀကီးအျဖစ္ေတြ ရထားတယ္။ အစိုးရအဖြဲ႕ကက္ဘိနက္ထဲမွာလည္း ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဦးျပည္းတံုးၿပီး၊ ရဟန္းသကၤန္းၿခံဳၿပီး အေယာင္ေဆာင္ခိုး၀င္လာတယ္လို႔ ေျပာလို႔မရပါ။ ဗုဒၶဘာသာ ဘဂၤါလီျဖစ္ရင္ သူ႔မွာလည္း ရဟန္းျဖစ္ဖို႔အခြင့္္အေရးရိွပါလိမ့္မယ္။ ရခုိင္ေဒသနဲ႔ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္မွာရိွၾကတဲ့ လူမ်ဳိးစုေတြဟာ အေတာ့္ကို ရုပ္ဆင္းသ႑ာန္တူညီေနတာကိုလည္း ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ ခြဲျခားလို႔ေတာင္ မရႏိုင္ပါ။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ဖက္ကေန ျပန္၀င္ေရာက္လာတဲ့ ဗုဒၶဘာသာအဆက္အႏြယ္ေတြဟာ ျမန္မာျပည္ဖက္ကိုေရာက္လာၿပီး အိုးအိမ္ေတြ ထူေထာင္၊ လယ္ေျမေတြ ေနရာခ်ေပးနဲ႔ ဒီလိုလုပ္ေပးေနတာေတြလည္း ရိွေနတယ္။ အဲ့ဒီလူေတြကို သြားၾကည့္၊ ဘဂၤါလီေတြဘဲလို႔ ခင္ဗ်ား ထင္လိမ့္မယ္။ ခြဲမရတာ။ သူတို႔ကို ဒိုင္းနက္လူမ်ဳိးလို႔လည္း ေခၚတယ္။

    ‘‘ရန္ကုန္-မႏၱေလး အျမန္လမ္းမႀကီးေပၚမွာ သြားေနတဲ့ ကားေတြမွာလည္း တစ္ဖက္က အန္စာတံုးလို၊ HiAce တို႔လို မွန္လံုကားႀကီးေတြထဲမွာ မုတ္ဆိတ္ေတြနဲ႔ ဘဂၤါလီေတြ တစုတေ၀း ” ဆိုတာႀကီးကေတာ့ အေတာ့္ကို ဆိုး၀ါးလွတဲ့ စြပ္စြဲခ်က္ေပါ့ဗ်ာ။ မုတ္ဆိတ္ထားတိုင္းသာ ဘဂၤါလီ ျဖစ္ၾကစတမ္းဆိုရင္ အေမရိကန္သမၼတႀကီး ေအဗရာဟင္လင္ကြန္းလည္း ဘဂၤါလီ ျဖစ္ေနမွာေပါ့။ ခင္ဗ်ား အရွင္းဆံုးသိခ်င္ရင္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္သံရံုးရဲ႕အတြင္းထဲမွာ ခ်ိတ္ထားတဲ့ဓာတ္ပံုတစ္ပံုရိွတယ္။ သူလည္း မုတ္ဆိတ္ႀကီးနဲ႔ပဲ။ ခင္ဗ်ား အဲ့ဒီပံုကို ၾကည့္ၿပီးမွ မုတ္ဆိတ္နဲ႔ ဘဂၤါလီ ခြဲျခားႏိုင္မယ္ ထင္ပါတယ္။

    အေမရိကန္၊ ၾသစေတးလ်နဲ႔ အစၥေရး

    က်ဳပ္တို႔တိုင္းျပည္ဟာ အေမရိကန္နဲ႔မတူဘူးဆိုတာ သိပ္မွန္ပါတယ္။ ဘယ္သူနဲ႔မွတူဖို႔ မလိုပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အေမရိကန္ရဲ႕မူ၀ါဒေၾကာင့္၊ အေမရိကန္ရဲ႕ လ၀ကလမ္းစဥ္မူ၀ါဒေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ညီအစ္ကိုေတာ္ေက်ာင္းသားေတြ၊ ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြ၊ ပညာေရွင္ေတြ အေျခခ်ေနထိုင္ခဲ့လို႔ရတာပါ။ ကိုမိုးဟိန္းတို႔ ကိုမိုးသီးဇြန္တို႔ ပိုသိပါလိမ့္မယ္။ ကိုမုိးဟိန္းေရးသလို အေမရိကန္ရဲ႕အခ်ဳပ္ခန္းေတာင္ က်ဳပ္တို႔ဆီက Hotel ဟုိတယ္လိုမ်ဳိးတဲ့ေလ။ သူတုိ႔သာ တင္းၾကပ္ထားခဲ့ရင္ က်ဳပ္တို႔ ခင္ဗ်ားတို႔ အနံ႔ေတာင္ ရွဴရဖို႔မရိွႏိုင္ပါဘူး။

    ၾသစေတးလ် လ၀ကဥပေဒေတြက အေျခအေနေပၚမွာ ထိန္းခ်ဳပ္ထားရတာပါ။ သူတို႔ ယခင္က က်င့္သံုးခဲ့ၾကတဲ့ Immigration ဥပေဒရဲ႕ ခ်ဳိ႕ယြင္းခ်က္ေတြကို မကြယ္မ၀ွက္ ၀န္ခံခဲ့ၾကပါၿပီ။ လူျဖဴအသားေပး Only White ဆိုတဲ့ စနစ္မ်ဳိးကို ပယ္ဖ်က္လိုက္ပါၿပီ။ ေဒသခံတိုင္းရင္းဌာေန Aborigin ေတြအေပၚမွာ က်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္မႈ၊ လူမ်ဳိးသုဥ္းသတ္ျဖတ္မႈ၊ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈေတြ အားလံုးကို အမွားေတြလို႔၀န္ခံၿပီး တိုးတက္ဖြံ႕ၿဖိဳးခ်မ္းသာေစခဲ့တဲ့ ၂၁ ရာစုရဲ႕ ၾသစေတးလ်ႏိုင္ငံကို တက္လွမ္းႏိုင္ခဲ့ၾကပါၿပီ။ ဒီမိုကေရစီႏို္င္ငံျဖစ္တဲ့အတြက္ တက္လာခဲ့တဲ့ မဲအႏိုင္ရပါတီ၊ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရဲ႕မူ၀ါဒ ေတြဟာ အေျပာင္းအလဲရိွခဲ့တာပါ။ ယခင္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ေကဗင္ရုဒ္နဲ႔ ယခုလက္ရိွ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ တိုနီအက္ေဘာ့ဂ္ တို႔ဟာ လူ၀င္မႈထိန္းခ်ဳပ္ေရးမွာ တူညီတဲ့မူ၀ါဒေတြ ရိွမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ လူေပါင္းစံု ဓေလ့ေပါင္းစံုရိွရာ Multi Culturalism ၾသစေတးလ်ရဲ႕ပံုရိပ္ကိုေတာ့ ထိန္းသိမ္းထားရာမွာ တူညီပါတယ္။ ၾသဇီမွာ ၾကည့္လိုက္ရင္ တရုတ္၊ အိႏိၵယေတြကို အမ်ားႀကီးေတြ႕ေနရေပမယ့္၊ သူတို႔ရဲ႕ ထံုးတမ္းစဥ္လာပြဲလမ္းသဘင္ေတြကို ဆင္ယင္က်င္းပေနၾကေပမယ့္ ဘယ္ၾသဇီတစ္ေယာက္မွ ငါတို႔ တိုင္းျပည္ကို တရုတ္ေတြ၊ အိႏိၵယေတြ ႀကီးစိုးသြားၿပီလို႔ မယူဆၾကဘဲ သူတို႔ရဲ႕ ၾသဇီတို္င္းျပည္အေပၚမွာ တန္ဖိုးရိွတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသားတို႔ရဲ႕လုပ္အား၊ လူသားျဖစ္တဲ့ ဒုကၡသည္ေတြအတြက္ ခိုလႈံစရာ ရိွသင့္တယ္ဆိုတဲ့၊ လူသားဆန္တဲ့ ျမင့္ျမတ္စိတ္ထားေတြကို ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ ေသခ်ာစြာေလ့လာသင့္္ပါတယ္။

    ေနာက္ထပ္ေရးတာက အစၥေရးရဲ႕စိတ္ဓာတ္မ်ဳိးတဲ့။ က်ဳပ္ ၁၀ တန္းေက်ာင္းသားဘ၀က အစၥေရး ႏို္င္ငံက ဂ်ဴးအမ်ဳိးသမီးစာေရးဆရာမ ကရင္ဗန္းအိခ်္ Karin Vaneash နဲ႔ တစ္ပတ္ေလာက္ သူ႔ရဲ႕စကားျပန္ အျဖစ္ အတူတူေနဖူးခဲ့တယ္။ ဟိုတုန္းက Visa ရက္က သိပ္မရေတာ့ အခ်ိန္တိုအတြင္းမွာပဲ ေနရာအႏွံ႔ ေရာက္တယ္။ တန္ခိုးႀကီးဘုရားေတြ၊ ခရစ္ယာန္၀တ္ျပဳေက်ာင္းေတြ၊ ဗလီေတြအပါအ၀င္ ေနရာအႏွံ႔ ေလွ်ာက္သြားၾကတယ္။ အနားယူတဲ့အခ်ိန္တိုင္း အာရပ္ အစၥေရးကိစၥကုိ ေျပာျဖစ္တယ္။ အစၥေရးလူမ်ဳိးေတြဟာ ခင္ဗ်ားတို႔ထင္သလို၊ က်ဳပ္တို႔ထဲကလူတစ္ခ်ဳိ႕ထင္သလို ျပင္းထန္တဲ့ စိတ္ဓာတ္မ်ဳိးေတြသာ ရိွေနတာ မဟုတ္ပါ။ သူတို႔ဟာ ဂ်ာမနီေတြရဲ႕ ရက္စက္မႈကိုခံခဲ့ရလို႔ အတိတ္ရဲ႕ျဖစ္ရပ္ေတြ တစ္ပတ္လည္လာမွာကို အလြန္စိုးရိမ္တတ္တဲ့လူမ်ဳိးေတြပါ။ ယခုလို အာရပ္ေတြရဲ႕ ေနရာေဒသေတြ သိမ္းပိုက္ေနျခင္းကို ျပည္သူအမ်ားစုႀကီးက မလိုလားၾကပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ ေလဘာတီ ပါတီကဆိုရင္ လံုး၀ ကန္႔ကြက္ေနပါတယ္။ သူမ်ားပိုင္အိမ္ေတြကို ၿဖိဳဖ်က္ခ်ၿပီး က်ဴးေက်ာ္အိမ္ရာ ေဆာက္လုပ္ေနတာဟာ မွန္ကန္တဲ့ အစၥေရးမူ၀ါဒမဟုတ္ပါဘူးလို႔ ျငင္းဆိုခဲ့ပါတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူယွဥ္တြဲေနထိုင္ေရးဆုိတဲ့ လမ္းစဥ္ကိုသာ တစိုက္မတ္မတ္ လက္ခံထားၾကတဲ့ ဂ်ဴးလူမ်ဳိးေတြ ကမာၻေပၚမွာ ေျမာက္မ်ားစြာရိွေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့အခ်က္က်ရင္ ၾသစေတးလ်လိုမ်ဳိး၊ အစၥေရးလိုမ်ဳိး ေျပာၿပီး မႀကိဳက္တာက်ေတာ့ အေမရိကန္လိုမဟုတ္ဘူးလို႔ေျပာတဲ့ ကေလးအေတြးနဲ႔ အေရးအသားမ်ဳိးေတြကို ဆင္ျခင္သင့္ပါတယ္။ လိုရာဆြဲေတြးေရးသားတဲ့ အကြက္ေတြဟာ Facebook ေပၚမွာသာ အလုပ္ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

    အနာေဟာင္းကို တူးဆြျခင္း

    စစ္သူရဲဗလမင္းထင္ရဲ႕ မ်က္ႏွာဖံုးေဆာင္းပါးမွာပါတဲ့ ပံုကိုၾကည့္ၿပီး ၾကက္သီးထမိပါတယ္။ ေအဒီ ၆ ရာစုက ဘာမီယန္ရုပ္ပြားေတာ္မ်ားကို တာလီဘန္ေတြ ဖ်က္ဆီးေနတဲ့ပံုေတြပါ။ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္က အျဖစ္အပ်က္ပါ။ ဒီကိစၥကိုအေၾကာင္းခံၿပီး ျမန္မာျပည္ရဲ႕ဗလီေက်ာင္းေတြ ေျမာက္မ်ားစြာဖ်က္ဆီးခံခဲ့ရတာေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ မွတ္တမ္းတင္ထားတာေလးေတြ ရိွပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ အစၥလာမ္ဘာသာေရးအဖြဲ႕ႀကီး ၅ ဖြဲ႕နဲ႔အတူ ႏိုင္ငံသားအစၥလာမ္ေတြအားလံုးက ဒီကိစၥကို ဆန္႔က်င္ခဲ့ပါတယ္။ အစၥလာမ္ရဲ႕ဥပေဒအရ ‘‘ ဘာသာေရးဆိုင္ရာပုဂၢိဳလ္မ်ား၊ ဘာသာေရး အေဆာက္အဦမ်ားကို ဖ်က္ဆီးျခင္း ” မျပဳရပါ။ ဒီလိုတစ္ဖက္စြန္းေရာက္သူတစ္စုရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ကို တုန္႔ျပန္တဲ့အေနနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဗလီ၀တ္ျပဳေက်ာင္းေတြကို အၾကမ္းဖက္ခံခဲ့ရတာဟာ အလြန္မွားယြင္းတဲ့ တုန္႔ျပန္မႈတစ္ရပ္ပါ။ ယခုအခါ သူရိယေန၀န္းဂ်ာနယ္က ထပ္မံ မ်က္ႏွာဖံုး တင္ၿပီး အသံုးခ်လာျပန္ေတာ့ ေနာက္ထပ္အၾကမ္းဖက္လုပ္ရပ္ေတြ ေပၚေပါက္လာဖို႔ လႈံ႔ေဆာ္ႏိႈးေဆာ္သလို မလုပ္သင့္ပါလို႔ေတာ့ ေမတၱာရပ္ခံခ်င္ပါတယ္။

    တေလာတုန္းကပဲ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံမွာ မီးေတာင္ေပါက္ကြဲမႈေတြျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီး အမႈိက္၊ အညစ္အေၾကးေတြ ဖံုးလႊမ္းေနတဲ့ ဗုဒၶသာသနိကအေဆာက္အဦေတြကို အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္ေတြက ၀ိုင္း၀န္းၿပီး သန္႔ရွင္းေရးလုပ္၊ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းၾကတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းမ်ဳိးဟာ မဂၤလာယူစရာ၊ ကုသိုလ္ယူစရာ သတင္းမ်ဳိးပါ။ ဒီလိုအေၾကာင္းအရာေတြကိုလည္း ေရးသားေဖာ္ျပသင့္ပါတယ္။ အင္ဒိုနီးရွား ႏို္င္ငံမွာရိွတဲ့ ကမာၻ႕သမိုင္း၀င္ ေဗာေဓာဗုေဒၶါေစတီေတြ၊ ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံ တကၠသီလာရိွ ကမာၻ႕ဗုဒၶအေမြအႏွစ္ အေဆာက္အဦေတြကို စနစ္တက်ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ထားျခင္း ကဲ့သို႔ အစၥလာမ္ႏိုင္ငံေတြရဲ႕ ဗုဒၶဘာသာအေပၚ အေကာင္းျမင္စိတ္ဓာတ္ကိုလည္း ေဖာ္ျပသင့္ပါတယ္။ ဒါမွသာလွ်င္ ဘာသာေပါင္းစံုခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းစြာအတူယွဥ္တြဲေနထိုင္ေရးကို ေဖာ္ညႊန္းတဲ့ အက်ဳိးျပဳစာနယ္ဇင္း ေတြ ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။

    ဒါေၾကာင့္ ကမာၻ႕စာနယ္ဇင္းေကာင္စီ WJC က ဂ်ာနယ္မ်ားကိုလမ္းညႊန္တဲ့အခါ အခ်က္တစ္ခ်က္ အေနနဲ႔ ‘‘ ပဋိပကၡမ်ားႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ ေရးသားေဖာ္ျပရာတြင္ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကို ခိုင္မာေအာင္ အတည္ျပဳၿပီးမွသာ ေရးသားၾကရန္ႏွင့္ ေရးသားရာတြင္လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိုေရွ႕ရႈေသာ အသံုးအႏႈန္းမ်ားျဖင့္သာ သံုးစြဲရန္ျဖစ္ၿပီး၊ ျဖစ္ၿပီးႏွင့္ျဖစ္ဆဲ ပဋိပကၡမ်ားကို ပိုမိုက်ယ္ျပန္႔လာေစရန္ လႈံ႔ေဆာ္သည့္သေဘာမ်ဳိး မျဖစ္ေစရန္လိုအပ္သည္ ” လို႔ အတိအလင္း ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ေက်းဇူးျပဳ၍ အနာေဟာင္းကို မတူးဆြပါနဲ႔ခင္ဗ်ား။ ဒဏ္ရာေတြဟာ မက်က္ေသးပါဘူး။

    လာျပန္ၿပီလား ၇၈၆

    အမ်ားေရးေနေတာ့ ဆြမ္းႀကီး၀ိုင္းေလာင္းတဲ့အေနနဲ႔ ေဆာင္းပါးရွင္ ေဖသီဟ (ကသ ၄၃) ကလည္း ‘‘ ၇၈၆ ေဆာက္လုပ္ေရးကုမၸဏီရဲ႕ ဥကၠ႒တစ္ဦး ” လို႔ သံုးႏႈန္းျပန္ေသးတယ္။ အတြဲ ၁ အမွတ္ ၁၅ မွာပါ။ အမ်ားေယာင္လို႔ …………. ဆိုသလို ျဖစ္ပံုရပါတယ္။ ၇၈၆ က ဘာကို ကိုယ္စားျပဳသလဲ၊ အစၥလာမ္ဘာသာ ကိုလား၊ လုပ္ငန္းပိုင္ရွင္ရဲ႕ ကုမၸဏီအမွတ္သညာလား၊ လူမ်ဳိးခြဲျခားေရးရဲ႕ အမွတ္တံဆိပ္လား၊ ခင္ဗ်ားသိတဲ့ အေျဖေလးေပးပါ။ တလြဲျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။ ေရးတာကိုက မွားယြင္းစြာေရးသားထားေလေတာ့ ဘယ္လိုမွ သေဘာေပါက္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ စာေရးဆရာဆိုတာ အမ်ားသူငါကို အသိပညာျဖန္႔ေ၀ေပးေန သူေတြဆိုေတာ့ အရင္ဆံုး ကိုယ္သိေအာင္ ဖတ္ရမွတ္ရတာေတြ လုပ္ရတယ္ဗ်။ ကိုယ္တိုင္မသိဘဲ ေလွ်ာက္ေရးေနရင္ မွားယြင္းတဲ့အသိပညာေတြ၊ Message အမွားႀကီးေတြ စာဖတ္တဲ့ ျပည္သူမ်ား ရသြားရင္ ရွက္စရာႀကီးဗ်ဳိ႕။

    ကိုမိုးဟိန္း ………. ေရ

    ေနာက္မဟာအမွားႀကီးကေတာ့ အိႏိၵယႏိုင္ငံလြတ္လပ္ေရးႀကိဳးပမ္းမႈမွာ ထြက္ေျပးလာၾကတဲ့ သူေတြအေၾကာင္းေရးရင္းနဲ႔ ျမန္မာျပည္က ကြန္ျမဴနစ္ရဲ႕ ေပၚလစ္ဗ်ဴရိုထဲက ရဲေဘာ္ဂိုရွယ္တို႔ကို အိႏိၵယ/ဘဂၤါလီေတြလို႔ ေရးသားျခင္းပါ။ ေနာက္မွ ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္ေတြလို႔ ေရးတာ။ ဒါမမွားဘူးဆိုရင္လည္း M.A ရာရွစ္ လို႔ေခၚတဲ့ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ဦးရာရွစ္ကို အိႏိၵယ/ဘဂၤါလီ တဲ့ဗ်ာ။ ဒီအေၾကာင္းကေတာ့ ဘယ္သူေရးေရး ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အစ္ကို႔ကိုသာ ေျပာခ်င္တာပါ။ အစ္ကိုက ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အဆက္ျပတ္ၿပီးမွေပၚေပါက္လာတဲ့ ေက်ာင္းသားသမဂၢရဲ႕ စည္းရံုးေရးမွဴးတစ္ဦး၊ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ တစ္ဦးျဖစ္ေနေတာ့ ‘‘ သခင္ေအာင္ဆန္း ” တို႔နဲ႔အတူ လက္တြဲၿပီး လြတ္လပ္ေရးအတြက္ႀကိိဳးပမ္းခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးကို ေစာ္ကားခဲ့တာကိုေတာ့ အစ္ကိုကိုယ္တိုင္ပဲ သတိေပးသင့္တာပါ။ ဦးရာရွစ္ ဘယ္သူလဲဆိုတာ ၾကည့္ရေအာင္။

    ဦးရာရွစ္ကို ၁၉၁၂ ခုႏွစ္ အိႏိၵယမွာေမြးခဲ့ေပမယ့္ ၃ ႏွစ္သား အရြယ္မွာ ျမန္မာျပည္ကိုေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ Randaria အထက္တန္းေက်ာင္းမွာ ပညာသင္ၾကားခဲ့ၿပီး ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွာ ၀ိဇၨာသိပၸံဘြဲ႕နဲ႔ ဥပေဒဘြဲ႕မ်ား ရရိွခဲ့ပါတယ္။ ဗမာ့အမ်ဳိးသားေရး လႈပ္ရွားမႈ၊ ယခင္လႈပ္ရွားမႈေတြမွာ အစ ကနဦးကတည္းက ပါ၀င္ခဲ့ၿပီး၊ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား လႈပ္ရွားမႈမွာ တက္ၾကြစြာပါ၀င္ခဲ့တယ္။ ၁၉၃၁ ခုႏွစ္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားသမဂၢရဲ႕ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္၊ ၁၉၃၅-၃၆ မွာ ဒုတိယဥကၠဌ၊ ၁၉၃၆-၃၇ မွာ တကသရဲ႕ဥကၠဌအျဖစ္ ေရြးေကာက္တင္ေျမွာက္ခံရတယ္။ ၁၉၃၆ ခုႏွစ္မွာဖြဲ႕စည္းခဲ့တဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢရဲ႕ ပထမဦးဆံုးဥကၠဌ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ပထမဆံုး တကသ ကိုယ္စားလွယ္ေကာင္စီလူႀကီးအျဖစ္ တာ၀န္ယူခဲ့တယ္။ ဗိ္ုလ္ေအာင္ေက်ာ္ က်ဆံုးခဲ့တဲ့အမႈမွာလည္း ေက်ာင္းသားမ်ားဖက္က ေရွ႕ေနလိုက္ခဲ့သူ ၀တ္လံုေတာ္ရ တစ္ဦးလည္းျဖစ္ခဲ့တယ္။

    ဒုတိယကမာၻစစ္ျဖစ္ပြားခဲ့ခ်ိန္ မိဘမ်ားနဲ႔အတူ ႏိုင္ငံျခားမွာေနထိုင္ရာက တိုင္းျပည္ထူေထာင္ေရး အတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ျပန္လာခဲ့ပါလို႔ေခၚလို႔ သခင္ေအာင္ဆန္းနဲ႔အတူ တိုင္းျပည္အေရး ကိစၥေတြမွာ တစိုက္မတ္မတ္ႀကိဳးပမ္းခဲ့ျပန္ပါတယ္။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးႏုက ဦးရာရွစ္ကို ကက္ဘိနက္မွာ ပါ၀င္ေစခဲ့ၿပီး၊ ၁၉၅၄ မွာ သတၳဳတြင္း၀န္ႀကီး၊ ၁၉၆၀ ျပည့္ႏွစ္မွာ စီးပြားေရးနဲ႔စက္မႈ၀န္ႀကီးအျဖစ္ တာ၀န္ယူေစခဲ့တယ္။ ၁၉၆၂ ဦးေန၀င္း အာဏာသိမ္းအၿပီး ထိန္းသိမ္းခံခဲ့ရတယ္။ အႀကိမ္ႀကိမ္ အဖမ္းခံခဲ့ရၿပီး ဦးေန၀င္းရဲ႕ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ႀကီးနဲ႔ သေဘာထားမတိုက္ဆိုင္လို႔ ၁၉၇၄ ဒီဇင္ဘာလမွာ ပါကစၥတန္ကို အၿပီးထြက္ခြာသြားခဲ့ပါတယ္။

    ကိုမိုးဟိန္း …… ေရ

    ဒီလိုတိုင္းျပည္အတြက္ ေပးဆပ္ေပးအပ္သူကို တပ္ထြက္၀န္ႀကီးမင္းတစ္ပါးက ‘‘ လိုအပ္ရင္ လူမ်ဳိးျခားေတြကို အသံုးျပဳရတယ္ ” ဆိုသတဲ့။ သူေျပာတာကိုေတာ့ စိတ္မနာပါဘူးဗ်ာ။ သူတို႔က မလိုအပ္ဘူးဆိုရင္ ‘‘ သံဃာေတာ္ ” ေတြကိုေတာင္ ခ်နင္းခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီမိုကေရစီတို္က္ပြဲ၀င္ခဲ့ၾကတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ညီအစ္ကိုေက်ာင္းေတာ္သား ေဆာင္းပါးရွင္ေတြက ျပည္ေျပးေတြ၊ အိႏိၵယ/ဘဂၤါလီေတြ လို႔ ႏွိမ့္ခ်ၿပီး ေစာ္ကားတာကိုေတာ့ ရင္နာစရာပါ။ ဇာတ္တူသားစားတဲ့သူေတြတိုင္း ဇာတ္သိမ္းမေကာင္းၾကဘူး ဆိုတာ အတိတ္ရာဇ၀င္သမိုင္းမွာ ရိွခဲ့တယ္ေနာ္။ အစ္ကိုကိုယ္တိုင္ပဲ သူတို႔ကိုေျပာျပေစခ်င္တာပါ။ အကယ္၍မ်ား M.A ရာရွစ္က အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္ျဖစ္လို႔ ဒီလိုေခၚေ၀ၚသမုတ္တယ္ဆိုရင္ ဒီလိုလူေတြမွာ အစၥလာမ္အေၾကာက္အမုန္းေရာဂါ Islamophobia စြဲကပ္ေနၿပီဗ်ဳိ႕။

    သူရိယေန၀န္းရဲ႕ CEO (အမႈေဆာင္အရာရိွခ်ဳပ္) တစ္ဦးထံကို ေမတၱာရပ္ခံလိုတာက ….

    –   ခရိုနီေတြကို အျမစ္ျဖဳတ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ေရြးတြယ္ေနလို႔ကေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ေသးပါဘူး။ – အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြကိုလည္း အေကာင္းျမင္၀ါဒေလးနဲ႔ ၾကည့္ေပးပါ။ – တရုတ္၊ ဘဂၤါလီ လူမ်ဳိးေရး မုန္းတီးမႈ၀ါဒႀကီးကို အသက္မသြင္းပါနဲ႔။ – ၿပီးခဲ့တဲ့ အနာေဟာင္းေတြကို မတူးဆြပါနဲ႔၊ ပဋိပကၡေတြ ထပ္မံ မျဖစ္ပြားေစပါနဲ႔။ – တိုင္းျပည္အတြက္ သစၥာရိွခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြကို ဂုဏ္မေပးခ်င္ေနပါ၊ မေစာ္ကားပါနဲ႔။ –

    အမ်ားသည္းေျခႀကိဳက္ေရးႏိုင္တဲ့၊ ေစ်းကြက္အလိုက္ ေန႔တြက္ကိုက္မယ့္ အေရးအသားမ်ဳိးနဲ႔ ေဆာင္းပါးေတြကို အသံုးမျပဳသင့္ပါ။ စာဖတ္အားေကာင္းၿပီး သမိုင္းအမွန္သိသူ ေဆာင္းပါးရွင္ေတြကိုသာ အသံုးျပဳသင့္ပါတယ္။ မီဒီယာသမားေတြဟာ စစ္ေမးျခင္းဆိုင္ရာ အႏုပညာနဲ႔ တင္ျပျခင္းဆိုင္ရာအႏုပညာေတြကို နားလည္ဖို႔ ဥပေဒေတြကို ေလ့လာရပါတယ္။

    ဒီအခ်က္ေတြကို အႀကံျပဳရင္းနဲ႔ ..

    ခိုင္မာေသာရပ္တည္ခ်က္ျဖင့္ သတင္းပညာတို႔ကို တင္ဆက္ရင္း ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစုရဲ႕ ‘‘ ဒီမိုကေရစီ လူမႈဘ၀သစ္ ” ႀကီးကို တည္ေဆာက္ၾကပါစို႔လို႔ တိုက္တြန္းလိုက္ရပါတယ္။

    ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ေတာ့

    ကိုယ္ရြာခ်လိုက္တဲ့ ‘‘ ေပါကၡရ၀သ မိုးေရေတြထဲမွာ ” ကိုယ္တိုင္ နစ္ျမဳပ္ေပ်ာက္ကြယ္သြားမယ့္ အျဖစ္မ်ဳိး မႀကံဳေစခ်င္လို႔ပါ။

    ‘‘ သူရိယေန၀န္း ” ထာ၀စဥ္ ေတာက္ပထြန္းလင္းပါေစ။

    ေက်ာ္ေနမင္း (ၿမိဳ႕ျပ)

     

  • စည္သူေအာင္ျမင့္ – ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ နယ္စပ္အေရး ေျမႇာက္မေပးၾကပါနဲ႔

    ဇြန္ ၄ ၊ ၂၀၁၄
    မဇၥ်ိမ
    ေဆာင္းပါးရွင္-စည္သူေအာင္ျမင့္

    about BD and RSO
    ခုရက္ပိုင္း သတင္းေတြမွာ ဖံုးလႊမ္းေနတာက ဘဂၤလားေဒ့ရွ္နယ္စပ္ျပႆနာ အေရးအခင္းပါ။ အမ်ားစုသတင္းေတြကလည္း ရဲရဲေတာက္မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ေတြနဲ႔ေရးတဲ့ သတင္းေတြပါ။ မသိရင္ဘဲ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ဘက္က တပ္ေတြ အလံုးအရင္းနဲ႔ နယ္စပ္မွာ လာခ်ထား၊ ျမန္မာဘက္ကလည္း တပ္ေတြပို႔၊ ေရတပ္က စစ္ေရးေလ့က်င့္ မနကျ္ဖန္ သန္ဘက္ခါပဲ ႏွစ္ႏိုင္ငံ စစ္ပဲြႀကီးထျဖစ္ေတာ့မလို ေရးၾက၊ သားၾကပါတယ္။အေနာက္ဘက္ တံခါးႀကီး ဘာျဖစ္ေတာ့မယ္ ညာျဖစ္ေတာ့မယ္ ဆိုၾကပါတယ္။ တကယ္ ဘာေတြ ျဖစ္ေနသလဲ၊ ျပႆနာအတိုင္းအတာ ဘယ္ေလာက္ႀကီးမားလဲ၊ ဒါဟာ စိတ္ပူစရာေကာင္း သလားဆိုတာ ေဆြးေႏြးတင္ျပသြားပါ့မယ္။

    အခုေနာက္ဆံုးျဖစ္တဲ့ ျပႆနာက ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ဘက္ကေန ျမန္မာႏိုင္ငံ နယ္နိမိတ္ထဲ ကၽြံ၀င္လာတဲ့ ယူနီေဖာင္း၀တ္ လက္နက္ကိုင္ ႏွစ္ေယာက္ကို ျမန္မာတပ္ဖဲြ႕ေတြက ပစ္ခတ္လို႔ တစ္ေယာက္ေသၿပီး လက္နက္ပါ က်န္ရစ္တဲ့ကိစၥပါ။ ေသဆံုးသူဟာ ႐ိုဟင္ဂ်ာ လက္နက္ကိုင္ျဖစ္ႏုိင္တယ္ဆိုၿပီး ျမန္မာဘက္က ယူဆပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္က တပ္သားႏွစ္ေယာက္ ေပ်ာက္ေနတယ္ဆိုၿပီး သိလာရပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ကို အေလာင္းလဲႊေျပာင္းေပးတဲ့အခါ သူတို႔ တပ္ဖဲြ႕၀င္ အေလာင္းျဖစ္တယ္ဆိုတာ အတည္ျပဳပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ႏွစ္ႏိုင္ငံ လံုၿခံဳေရးတပ္ဖဲြ႕ မွားယြင္းမႈျဖစ္စဥ္ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ေျဖရွင္းလို႔ ၿပီးသြားပါတယ္။ သိပ္မၾကာခင္ ရက္ပိုင္းအတြင္း ႏွစ္ဖက္ နယ္စပ္ တာ၀န္ရွိသူေတြ နယ္ျခားကိစၥ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးၾကပါဦးမယ္။

    ေရွ႕ပိုင္းျဖစ္ခဲ့တဲ့ ျပႆနာတစ္ခုမွာေတာ့ ျမန္မာဘက္က နယ္ျခားေစာင့္ ရဲတပ္ဖဲြ႕၀င္ေလးေယာက္ က်ဆံုးတဲ့ ပစ္ခတ္မႈျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီတုိက္ပဲြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့လည္း RSO ျဖစ္တယ္၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏုိင္ငံထဲ ေျခကုပ္ယူၿပီး ျမန္မာဘက္ ၀င္တုိက္တယ္ စသျဖင့္ အမ်ဳိးမ်ဳိး ေျပာၾကဆိုၾကတာ ရွိပါတယ္။ ဒါနဲ႔ပတ္သက္လို႔ တုိက္ပဲြမွာ ဒဏ္ရာရၿပီး အသက္မေသ က်န္ရစ္သူ ရဲ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ ကိုယ္တုိင္ ျပန္ေျပာတာက တစ္ဖက္က ရန္သူဟာ RSO ျဖစ္သလား၊ ဘာအဖဲြ႕လဲဆိုတာ သိဖို႔ ေ၀းလို႔ဘယ္လို ယူနီေဖာင္းမ်ိဳး ၀တ္ထားတယ္ ဆိုတာေတာင္ မျမင္လိုက္ရဘူးလို႔ ဆုိပါတယ္။ ေျပာရရင္ ပထမအေရးႀကီး တစ္ခ်က္က သက္ေသအေထာက္အထား ခုိင္ခိုင္လံုလံုမရွိဘဲ ဟိုအဖဲြ႕ဒီအဖဲြ႕ ေျပာလို႔မရႏုိင္ဘူး ဆုိတာပါ။

    ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ တခ်ဳိ႕ေသာ လက္နက္ကိုင္ အင္အားစုအေသးေလးေတြဟာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ဘက္အျခမ္းမွာ ခိုလႈံၿပီး အရင္ကလည္း ျမန္မာနယ္နိမိတ္ဘက္ ၀င္တိုက္တာေတြ ရွိတယ္၊ ေခ်ာင္းေျမာင္း လုပ္ႀကံတာ ရွိတယ္၊ ခုလည္း ဒီလို ျပႆနာေတြ ရွိေနတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒါဟာ စိုးရိမ္ရေလာက္တဲ့ ျပႆနာမဟုတ္၊ အေရးအႀကီးဆံုးအခ်က္က ျမန္မာႏုိင္ငံဘက္အျခမ္းမွာ လံုး၀ေျခကုပ္ရယူထားႏုိင္ျခင္း မရွိသလို ျမန္မာ့စစ္တပ္ကိုလည္း အံတုႏုိင္တဲ့ အေျခအေန လံုး၀ရွိမေနဘူး ဆိုတာပါပဲ။ ဒါက ျမန္မာစစ္တပ္ဘက္က အဆင့္ျမင့္ အရာရွိ တစ္ေယာက္ ကိုယ္တုိင္ေျပာတာပါ။

    အျခားတစ္ဖက္ကဆိုရင္လည္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ အစိုးရကေရာ စစ္တပ္ကပါ ဘယ္လို လက္နက္ကိုင္အင္အားစုကိုမွ သူ႕ႏုိင္ငံထဲ ေျခကုပ္ယူၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံဘက္ တုိက္ခိုက္တာ ခြင့္ျပဳမွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ထပ္ခါတလဲ ေျပာဆိုခဲ့ဖူးပါတယ္။ အခု ေနာက္ဆံုးမွာလည္း အဲဒီကတိစကား ေျပာပါတယ္။ ဒီအတြက္ ခုလိုပဲ တုိက္ပဲြ ေတြျဖစ္ရင္၊ ေသာင္းက်န္းသူလို႔ ထင္ရတဲ့ အေလာင္းေတြကိုသာရခဲ့ရင္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ အစိုးရကိုေရာ၊ စစ္တပ္ကိုပါ ျမန္မာဘက္က ေကာင္းေကာင္း အေရးဆိုႏုိင္ပါတယ္။

    လက္ရွိ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ နယ္စပ္ဘက္မွာ ျဖစ္ေနတာနဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ႏုိင္ေအာင္ အေရွ႕ဘက္နယ္စပ္ကို ၾကည့္လိုက္ေစခ်င္ပါတယ္။ ထိုင္းနယ္စပ္မွာဆိုရင္ ေျမာက္ဖ်ားကေန ေတာင္ဖ်ားအထိ လက္နက္ကိုင္ တုိင္းရင္းသားတပ္ဖဲြ႕ေတြ တန္းစီ ေနရာယူထားၾက ပါတယ္။ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာၾကာ ေအာင္အိမ္ၾကက္ခ်င္း အိုးမည္းသုတ္ခြပ္သလို ျဖစ္ေနတဲ့ အေနအထားေအာက္မွာ လက္ခုပ္လက္၀ါးတီး အားေပးအားေျမႇာက္ ျပဳရင္း ျမန္မာ့ သစ္ေတာနဲ႔ သတၱသယံဇာတေတြ ထုတ္ယူပါတယ္။ တရားမ၀င္ ကုန္သြယ္မႈေတြ လုပ္ပါတယ္။ တိုင္းရင္းသား တပ္ဖဲြ႕ေတြ ကိုင္တဲ့ လက္နက္ေတြအားလံုး ထိုင္းႏုိင္ငံဘက္အျခမ္းက လာပါတယ္။ ကာလတခ်ဳိ႕မွာ တိုင္းရင္းသားတပ္ဖဲြ႕ေတြဟာ လက္နက္ခဲယမ္း အျပည့္အစံုနဲ႔ ထုိင္းႏိုင္ငံနယ္ေျမ ကားလမ္းေတြ အသံုးျပဳၿပီး တပ္ေတြ ေရႊ႕ေျပာင္းႏုိင္ခဲ့ၾကပါတယ္။

    တ႐ုတ္နယ္စပ္ကေရာ ဘာထူးပါသလဲ။ ပိုေတာင္ ဆိုးတာေတြ႕ၾကရမွာပါ။ ၁၉၆၈ ဇန္န၀ါရီ ၁ ရက္မွာ ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ဗကပ အလံေထာင္ၿပီး ဗမာျပည္သား နည္းနည္း၊ တ႐ုတ္ေဘာ္လံတီယာမ်ားမ်ားဟာ တ႐ုတ္စစ္အႀကံေပးေတြ ဦးစီးျပီး တ႐ုတ္လက္နက္ခဲယမ္း မီးေက်ာက္ အျပည့္အစံုနဲ႔ တိုက္ပဲြႀကီးေတြ ဆင္ႏဲႊခဲ့ပါတယ္။ လက္ရွိ “၀”နယ္၊ ၈၁၅ လို႔ေခၚတဲ့ ရွမ္းအထူးေဒသ(၄) မုိင္းလား နယ္ေျမေတြဟာ အဲဒီျပႆနာရဲ႕ ရလဒ္ေတြပါပဲ။ ကိုးကန္႔ နယ္ေျမကိုေတာ့ ျမန္မာစစ္တပ္ ျပန္သိမ္း လိုက္လို႔ မရွိေတာ့ပါဘူး။

    လက္ရွိအစိုးရတပ္နဲ႔ ေကအိုင္ေအ ကခ်င္ျပည္လြတ္လပ္ေရးတပ္မေတာ္ တိုက္ပဲြေတြမွာဆိုရင္လည္း ေကအိုင္ေအဘက္က အသံုးျပဳတဲ့ စစ္လက္နက္ခဲယမ္း အမ်ားစုဟာ တ႐ုတ္ျပည္ဘက္က ၀ယ္ယူရတာေတြပါ။ အဲေလာက္ဆို ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၊ ထိုင္း၊ တ႐ုတ္ စတဲ့ အိမ္နီးခ်င္းႏုိင္ငံေတြရဲ႕ ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚသေဘာထား နားလည္ႏုိင္ပါၿပီ။

    တကယ္ေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ လိုအပ္ေနတာ ကိုယ့္အမ်ဳိးသားခ်င္း ကိုယ့္တိုင္းရင္းသားအခ်င္းခ်င္း စည္းလံုးညီညြတ္ေရးပါ။ ကိုယ့္ႏုိင္ငံသားခ်င္း၊ ကိုယ့္ႏုိင္ငံထဲ အတူေနထိုင္ၾကသူ အခ်င္းခ်င္းသင့္တင့္ ေအးခ်မ္းေအာင္ေနေရးပါ။ ဒါေတြ မတည္ေဆာက္ထားႏုိင္ရင္ အိမ္နီးခ်င္းေတြကလည္း ေလးစားမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အိမ္ၾကက္ခ်င္းခြပ္ေနၾကတာကို ေဘးတီး ေျမႇာက္ပင့္ေပးၿပီး အင္အားခ်ိနဲ႔ေနတာကို သေဘာက်ေနၾကမွာ ပါပဲ။

    ဘဂၤလားေဒ့ရွ္နယ္စပ္ ကိစၥ ျပန္ေကာက္ရရင္ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ႏွစ္ ရခုိင္ျပည္နယ္မွာ အလြန္ဆိုးရြားတဲ့ ဘာသာေရး လူမ်ဳိးေရးဆန္တဲ့ ပဋိပကၡႀကီး ျဖစ္ပြားခဲ့ရတာဟာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အစိုးရ ေျမႇာက္ေပးလို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ ျပႆနာေတြတက္ မီးေတြေလာင္ၾကေတာ့လည္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ အစိုးရမီးေလာင္ရာေလပင့္ မလုပ္ခဲ့ပါဘူး။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္အိမ္နီးခ်င္း ႏုိင္ငံအခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ရွိေအာင္ပဲ ႀကိဳးစားသင့္ပါ တယ္။ ဒီအတြက္ အေနာက္တံခါးႀကီး ဘာျဖစ္ေတာ့မယ္ ညာျဖစ္ေတာ့မယ္၊ ဒီေန႔ နက္ျဖန္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ နဲ႔ပဲ စစ္ျဖစ္ရေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ မဟုတ္မမွန္ လုပ္ႀကံေရးသားေဖာ္ျပ၊ ေသြးထိုး ေျမႇာက္ပင့္ ေပးေနၾက၊ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး လမ္းလြဲေအာင္ လုပ္ေနၾကတာကို မယံုၾကည္ၾကဖို႔ တိုက္တြန္း ႏႈိးေဆာ္လိုက္ရပါတယ္။

    Link =>http://www.mizzimaburmese.com/2013-10-20-17-18-22/2013-10-20-16-34-60/item/22529-2014-06-04-01-58-07

    ဓါတ္ပံုအညႊန္း- ဆိုရွယ္မီဒီယာေတြ ဘဂၤလားေဒရွ္ ႏွင့္ ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ ကိစၥအား မဟုတ္မမွန္ ေသြးထုိးလံႈေဆာ္ေရးသားခဲ့မႈမ်ား
    (အဆိုပါ အေကာင့္မ်ားသည့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဆန္႔က်င္ေရး ၊၊ သမၼတဦးသိန္းစိန္ေထာက္ခံသည့္ ေရးသားမႈမ်ား၊ မြတ္စလင္ မုန္းတီး ဆန္က်င္ေရး လံႈေဆာ္မႈမ်ားကို  အြန္လိုင္းစာမ်က္ႏွာထပ္တြင္ ႏွစ္န႔ဲ ခ်ီလုပ္ေဆာင္ေနသူမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ေလ့လာေတြ႔ရိွရပါသည္။ )