News @ M-Media

Tag: ရင္တြင္းျဖစ္

  • ေမတၱာတရားကုိ ကိန္းေသ ထားေသာအခါ

    ေမတၱာတရားကုိ ကိန္းေသ ထားေသာအခါ

    ကာတြန္းဖန္တီးသူ-လဂြန္းအိမ္

     

    “သူငယ္ခ်င္း”

    ေဝမိုး၏ ေခၚသံေၾကာင့္ ေဇာ္ျမင့္သည္ သူ႔မ်က္လုံးကုိ တီဗီဖန္သားျပင္ေပၚမွ ခြာယူလိုက္၍ ေဝမိုးဖက္သုိ႔ အာ႐ုံျပဳလိုက္ရင္း ထူးလိုက္သည္။

    “အင္း …ေျပာေလ… သူငယ္ခ်င္း”

    “ေလာကႀကီးမွာ ႏွစ္မ်ဳိးေသာ အရာရိွတယ္…
    တူညီမႈ နဲ႔ မတူညီမႈ ”

    “အင္း”

    ” အ့ဲဒီအရာ ႏွစ္မ်ဳိးက…ငါနဲ႔ မင္းထဲမွာလည္း…ေမြးရာပါ အေမြအျဖစ္ ခိုင္ခိုင္မာမာ ေနရာယူထားတယ္”

    “အင္း”

    “တိတိက်က်ေျပာရရင္…ငါနဲ႔ မင္းၾကားမွာ…မတူညီမႈေတြ အမ်ားႀကီးရိွသလို…တူညီမႈေတြလည္း အမ်ားႀကီး ရိွတယ္ေပါ့ေလ”

    “အင္း”

    ေဝမိုးက စကားကုိ ျဖတ္ရပ္လုိက္၍ ေကာ္ဖီတစ္ငုံ ေသာက္လိုက္သည္။ ေဇာ္ျမင့္ကေတာ့ ေဝမိုး၏ စကားကုိ “အင္း” လိုက္၍ နားစြင့္ေနေလ၏။ ေဝမိုး ဆက္ေျပာလာမည့္ စကားကုိ ေဇာ္ျမင့္က စိတ္ဝင္တစား ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနေလသည္။

    “ဒီေတာ့… ငါတို႔ေတြ မတူတာေတြကုိ ေရာင္စုံပန္းလို ကြဲျပားမႈရဲ႕ အလွတရားအသြင္န႔ဲ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္…တူတာေတြကုိ ေရာင္တူပန္းလို တူညီမႈရဲ႕ အလွတရားအသြင္နဲ႔ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္…ငါတို႔ကမာၻႀကီးလည္း…အလွတရားေတြနဲ႔ပဲ ျပည့္ႏွက္ေနမွာေပါ့ေနာ္”

    ေဝမိုးက စဥ္းစဥ္းစားစား ေျပာခ့ဲၿပီး ေကာ္ဖီကုိ ဆက္ေသာက္ေနေတာ့၏။

    သူတို႔ ငယ္သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္သည္ မြန္းလြဲပိုင္း အလုပ္ကုိယ္စီ အားခ်ိန္၌ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ ရိွလွေသာ ပိေတာက္ရိပ္ေအာက္က ေကာ္ဖီဆိုင္တြင္ ေန႔စဥ္နီးပါး လာထိုင္တတ္ၿပီး တစ္ေန႔တစ္မ်ဳိး ေခါင္းစဥ္တစ္ခုစီေအာက္တြင္ အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးေျပာဆိုတတ္သည္။ ပညာတတ္သူမ်ားပီပီ သူတုိ႔ ေဆြးေႏြးမႈသည္ ေျပပစ္သည္။ တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ အေလးလည္း ထားသည္မို႔ ေဆြးေႏြးမႈက ထိထိမိမိလည္း ရိွရိွတတ္၏။

    ” ေအးေပါ့ သူငယ္ခ်င္းရာ … အဓိကက အျမင္ပါပဲ… ကုိယ္က အရာတစ္ခုကုိ အေကာင္းျမင္စိတ္နဲ႔ ၾကည့့္ရင္ အေကာင္းျမင္မယ္… အဆိုးျမင္စိတ္နဲ႔ ၾကည့္ရင္ အဆိုးျမင္မယ္… ဒီလိုပဲေပါ့… အရာတစ္ခုကုိ အလွတရား အျမင္နဲ႔ၾကည့္ရင္ လွပျခင္းပဲ ျမင္မယ္ေပါ့ေလ….အျမင္နဲ႔ ခံယူခ်က္က အဓိက စကားေျပာတယ္ သူငယ္ခ်င္းရာ”

    ေဇာ္ျမင့္က သူ႔သူငယ္ခ်င္းကုိ ေထာက္ခံ ေဆြးေႏြးလိုက္သည္။

    ” ဒါေပမယ့္ သူငယ္ခ်င္းရာ… တစ္ခ်ဳိ႕လူေတြက မတူတာေတြကုိ တံတိုင္းလုပ္ပစ္ၿပီး တူရာေတြကုိေတာင္ ကူးလူးေပါင္းစပ္ခြင့္ မေပးၾကဘူး … ႐ွင္း႐ွင္းေျပာရရင္ အခုဏက ေျပာသလိုပဲ … အ့ဲဒီလူေတြက မတူတာေတြကုိ ေရာင္စုံပန္းလို ကြဲျပားမႈရဲ႕ အလွတရားအသြင္န႔ဲ မၾကည့္တတ္လို႔ …  လူကေမြးၿပီး လူေနတ့ဲ အရပ္မွာ ႀကီးျပင္းလာတာေတာင္ အ့ဲဒီလူေတြမွာ လူ႔စိတ္က ၾကာၾကာေလေလအထိ အရြယ္မေရာက္တတ္ဘူး”

    ေဝမိုးက စကားကုိ ရပ္တန္႔လိုက္ၿပီး ေဆးလိပ္တစ္လိပ္ မီးညိွလိုက္သည္။ ဖန္ခြက္ထဲ ေရးေႏြးၾကမ္း ငွဲ႔ေနရင္း ေဇာ္မင္း ေျပာအလာကုိ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေန၏။

    ” မွန္တယ္ … တစ္ခ်ဳိ႕လူေတြက မတူတာေတြနဲ႔ တံတိုင္ေဆာက္ၿပီး တူရာေတြကုိ ကူးလူးေပါင္းစပ္ခြင့္မေပးဘူး ဆိုတ့ဲ မင္းစကားကုိ သိပ္သေဘာက်တယ္ …ဒီေန႔လို အေျခအေနနဲ႔လည္း ကြထိပဲ … သိပ္ထိမိတယ္… ဒါေတြက အာဏာ႐ွင္ေတြရဲ႕ လက္ခ်က္ပါကြာ …လူေတြကုိ ျခားနားခ်က္ လွည့္ကြက္နဲ႔ ကစားပစ္ခ့ဲတာေလ … ဘာသာေရးျခားနားခ်က္…လူမ်ဳိးေရးျခားနားခ်က္… ေနရာေဒသျခားနားခ်က္…ပညာတတ္ ပညာမ့ဲ ျခားနားခ်က္ … အစုံေပါ့… “ျပည္သူ စည္းရံုးရင္ အာဏာ႐ွင္ေျပးရ” ဆိုတ့ဲ စကားကုိ အေလးထားပုံရတယ္ … ၾကာလာေတာ့ လူေတြကလည္း အ့ဲလို လွည့္ကြက္ထဲ မိသြားၿပီး ျခားနားခ်က္ကုိ ရန္ဖက္လို႔ ျမင္လာၾကတာ တကယ္စိတ္မေကာင္းစရာပဲ… တကယ္ေတာ့ကြာ… ဒါက တို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ အနာဂတ္အတြက္လည္း  အင္မတန္ ရင္ေလးဖို႔ ေကာင္းတယ္… ”

    ေဇာ္ျမင့္က စိတ္ပါလက္ပါ ဝင္ေဆြးေႏြးလိုက္သည္ကုိ ေဝမိုးက ေဆးလိပ္ဖြေနရင္း နားေထာင္ေနသည္။
    ေဇာ္ျမင့္က ကြမ္းထုပ္ထဲက ကြမ္းတစ္ယာ ထုတ္ၿပီး ဝါးေန၏။ စကားပြဲသည္ ဘာရယ္မဟုတ္ တစ္ခဏေလာက္ ဆိတ္ၿငိမ္သြားသည္။ ေဆာင္းရာသီ၏ ေလညင္းေအးေအး တစ္ခ်က္ကလည္း လာတိုက္သြားေသ၏။ မြန္းလြဲခ်ိန္ေပမယ့္ ေနေရာင္၏ အစြမ္းထက္ ေလညင္းက ပိုစြမ္းသည္။ ခဏအၾကာ-

    ” ေအးပါကြာ… ငါတို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ လွပတ့ဲ အနာဂတ္ကုိ ဖ်က္ဆီးပစ္လိုက္တာ ဒီအာဏာ႐ွင္ေတြပဲ … အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ ေနလာၾကတ့ဲဟာကုိ အမုန္းတရားေတြ … မနာလိုမႈေတြ …႐ိုက္သြင္းေပးၿပီး ၿဖိဳဖ်က္လိုက္တယ္… ဒီလိုနဲ႔ အခ်င္းခ်င္းၾကားမွာ ရန္ၿငိဳးေတြ ေပၚလာေတာ့တာပဲ … “မုန္းပင္” ဆိုၿပီး ေျပာစမွတ္ ရိွသလိုေပါ့… အမုန္းတရားဆိုတာ တစ္စတစ္ ႐ွင္သန္ႀကီးထြားတတ္တယ္ … ရန္ၿငိဳးဆိုတာကလည္း ေလာင္စာလိုပါပဲ … ထစ္ခနဲဆို ထေလာင္တတ္တယ္… စာေရးဆရာႀကီးေတြက ရန္ၿငိဳးကုိ ေလာင္စာနဲ႔ နိႈင္းေျပာတတ္တာေလ … ေလာင္စာရန္ၿငိဳးတ့ဲ …”

    ေဇာ္ျမင့္ကလည္း ထိမိေသာ စကားလုံးမ်ားျဖင့္ ျပန္ေဆြးေႏြးလိုက္သည္။

    ” အခုဆို အစုိးရလည္း အသစ္တက္လာၿပီ … ငါတို႔ေတြ အေကာင္းဆံုးကုိ ေမွ်ာ္လင့္ၾကတာေပါ့ဟ … ”

    ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္စကားကုိ သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ ခ်မိၿပီးေနာက္ ေဝမိုး ဆိုသည္။

    ” ဒီလိုမ်ဳိး အာဏာ႐ွင္ရဲ႕ သက္႐ွည္ၾကာ မိႈင္းမိခံခ့ဲရတ့ဲ လူေတြကုိ ခ်က္ခ်င္းႀကီးေတာ့ ေျပာင္းလဲလာဖို႔ မေမွ်ာ္လင့္ႏိုင္ေသးဘူး သူငယ္ခ်င္းရာ… အခု အစုိးရက ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ တက္လာတ့ဲ အစုိးရ ဆိုေတာ့ အစုိးရ ကုိယ္တိုင္က မတူညီိမႈက ျပႆနာမဟုတ္ဘူးဆိုတ့ဲ အေၾကာင္းအရာနဲ႔ ျပည္သူကုိ အသိပညာေပးမွ… အမုန္းတရားေတြ ထြင္ထြင္ေဟာေနတာေတြကုိ ရပ္တန္႔ေအာင္လုပ္မွ ေတာ္ကာက်မယ္ … ျပည္သူထဲက အသိပညာႂကြယ္ဝတ့ဲ ပုဂၢိဳလ္ေတြမွာလည္း ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာတရားရဲ႕ ေကာင္းက်ဳိးေတြ၊ မတူညီမႈရဲ႕ အလွတရားေတြကုိ ျပည္သူကုိ ခ်ျပဖို႔ တာဝန္မကင္းဘူးလို႔ ထင္တယ္ေလ… ဒီလိုမွသာ သူငယ္ခ်င္း ထင္သလို ျမန္ျမန္ ျဖစ္လာမွာ”

    ေဇာ္ျမင့္က လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္သည္ဟု သူေတြးမိေနသည္ကုိ ခ်ျပေဆြးေႏြးသည္။ ေဝမိုးကလည္း “ဟုတ္တယ္ေနာ္” ဆို၍ အလိုက္သင့္ ေမာင္ေပါက္ လုပ္လိုက္၏။

    ထို႔ေနာက္ ေဝမိုးက ေဆးလိပ္ကုိ မီးသတ္လိုက္ၿပီး ကြမ္းတစ္ယာ ပါးစပ္ထဲ ထည့္သြင္းလိုက္သည္ႏွင့္ –

    ” ေဟ့ေကာင္ … ငါအတန္တန္ တားျမစ္ရက္သားနဲ႔ကြာ … ေဆးလိပ္ေသာက္ရင္ ေဆးလိပ္ပဲေသာက္ … ကြမ္းစားရင္ ကြမ္းပဲစားေပါ့ … အခု မင္းက ေရာဂါကုိ ဒြန္တြဲၿပီး လက္ယပ္ေခၚေနတ့ဲတာပဲ …ေျပာမရဆိုမရနဲ႔ …”

    ေဇာ္ျမင့္က သူ႔သူငယ္ခ်င္း ေဝမိုးကုိ ေအာ္ေငါက္လိုက္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ေဝမိုးက အိေျႏၵမပ်က္။ ဓာတ္ျပားေဟာင္း ဖြင့္မိျပန္သည္ကုိ ဓာတ္သိမို႔ ရိပ္မိလိုက္သည္။

    ” မင္းလည္းကြာ … သမားေတာ္ႀကီး က်ေနတာပဲ… ကြမ္းက တစ္ခါတေလပဲ စားတာပါဆို …ဟဲဟဲ…”

    ေဝမိုးက သူ႔အခ်စ္ဆုံး သူငယ္ခ်င္း၏ ဂရုဏာေဒါသျဖင့္ ေငါက္ခ့ဲမႈကုိ ရယ္ရယ္ေမာေမာ  ေျပာၿပီး ခါတိုင္းလို အယူခံဝင္ ေျဖ႐ွင္းခ်က္ေပးေနခ့ဲ၏။ ေဇာ္ျမင့္၏ မ်က္ႏွာေပၚတြင္ ဂ႐ုဏာ ေဒါသအရိပ္အေယာင္က မေပ်ာက္ေသးသမို႔ ေဝမိုးက သူ႔ပါးစပ္ထဲက ဝါးကာစ ကြမ္းကုိ ထုတ္ပစ္လိုက္သည္။ ၿပီးလွ်င္ တပည့္တစ္ေယာက္ အသြင္ျဖင့္ –

    ” သမားေတာ္ႀကီး … ေက်နပ္ၿပီလား ခင္ဗ်ား” ဆိုၿပီး ေျပာလိုက္ေသာအခါ ေဇာ္ျမင့္က “မေက်နပ္ဘူးကြာ… အၿပီးျဖတ္မွလည္း မဟုတ္ဘဲနဲ႔..ဟြန္႔ …” ဆိုၿပီး အလိုမက်သံျပဳလိုက္သည္။

    “ဟာကြာ… မင္းသိပါတယ္… မင္းက အခ်စ္ဦးကုိ စြန္႔မရသလိုမ်ဳိး ငါလည္း အက်င့္ေဟာင္းကုိ ျပင္ရခက္ေနတာ… ဆိုး႐ိုးစကားေတာင္ရိွတာပဲ… အခ်စ္ဦးေမ့ဖို႔ခက္…. အက်င့္ေဟာင္း ျပင္ဖို႔ခက္တ့ဲ…”

    ေဝမိုးက ေျပျပျပစ္ျပစ္ စကားထိုး စလာေသာအခါ ေဇာ္ျမင့္က “မင္းကုိ ဘယ္တုန္းက ႏိုင္လို႔လဲ” ဆိုၿပီး ညည္းတြားလိုက္သည္။

    ဘာသာ မတူ လူမ်ဳိးမတူ ေသာ္လည္း သူတို႔သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္သည္ တစ္ေယာက္အေပၚ တစ္ေယာက္ ေစတနာပိုမိသည္။ သံေယာဇဥ္ နက္ရိႈင္းသည္။ ေမတၱာအား ႀကီးမားသည္။ နားလည္မႈႏွင့္ သေဘာထားမႈလည္း ႀကီးမားသည္။ ဂ႐ုစုိက္မႈ ေစ့စပ္၏။

    စကားေျပာေကာင္းေနသည္မို႔ ၁ နာရီခြဲဆိုေသာ အခ်ိန္ကလည္း မည္သုိ႔ကုန္ဆုံး သြားမွန္းမသိ။ ေဝမိုးေျပာမွပဲ ေဇာ္ျမင့္ သတိျပဳမိလိုက္သည္။

    ” ဟိတ္ … သူငယ္ခ်င္း … ၄ နာရီေက်ာ္ၿပီ … မင္း ဗလီတက္ရမယ္ေလ … ငါလည္း အေမကုိ ဘုရား သြားလိုက္ပို႔ရမယ္ကြာ …”

    ေဝမိုးက သတိေပးစကားေျပာလိုက္ၿပီးေနာက္ ေဇာ္ျမင့္ကုိ က်သင့္ေငြလည္း ႐ွင္းခိုင္းေနသည္။

    ” မင္းရည္းစား စိတ္ေကာက္တာ ငါဝင္ကူညီေပးခ့ဲတ့ဲ အခေၾကး အေနနဲ႔ေပါ့ကြာ”

    ” ဟုတ္က့ဲပါ ဦးေအာင္သြယ္ေ႐ွ႕ေနႀကီး ခင္ဗ်ား”

    ေဇာ္ျမင့္က ခခနဲနဲ ျပန္ေျပာရင္း က်သင့္ေငြကုိ ႐ွင္းၿပီးေနာက္ ပိေတာက္ရိပ္ေအာက္မွ ႏွစ္ေယာက္သား ျပန္လာလိုက္သည္။

    တစ္ေယာက္၏ ဦးတည္ရာသည္ ဗလီသုိ႔ ……။

    တစ္ေယာက္၏ ဦးတည္ရာသည္ ေစတီပုထိုးသုိ႔ ….။

    “မတူကြဲျပားေသာ္လည္း ငါတို႔ဟာ သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္” ဆိုေသာ သူတို႔သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္၏ အသိတရား၊ စိတ္ဓာတ္၊ ခံယူခ်က္တုိ႔သည္ သံမဏိထက္ မာေခ်ာလွပါလားဟူ၍ ႏွစ္ဦးသား မၾကာခဏ အျပန္အလွန္ ေျပာျဖစ္သည္ကုိ ေဇာ္ျမင့္က ဖ်တ္ခနဲ သတိရ၍ တစ္ခ်က္ျပံဳးမိလိုက္သည္။ အားရေက်နပ္သည့္ အျပံဳး။ ဝတ္ျပဳၿပီးေသာအခါ အသွ်င္ထံပါးက ေတာင္းေသာဆုတြင္လည္း အခ်စ္ဆုံး သူငယ္ခ်င္း စိတ္ခ်မ္းသာမႈ ကုိယ္က်န္းမာမႈႏွင့္ ကုံလံုျပည့္စုံပါေစေၾကာင္း ပါသည္။

    မတူညီမႈကုိ တံတိုင္းအစား တံတား လုပ္ၿပီး တူညီမႈကုိ တံတား၏ အခင္းအျဖစ္ အသုံးခ်၍ ခ်စ္ခင္မႈကုိ ကူးလူးဆက္ဆံေစေသာ သူတို႔၏ သူငယ္ခ်င္းေကာင္း စိတ္ဓာတ္လွလွေလးက တိုေတာင္းလွသည့္ လူ႔ဘဝကုိ အဓိပၸါယ္ရိွေစ၍ မနာလိုမႈမီး၏ ပူေလာင္ျခင္းမွ လႊတ္ေျမာက္ခြင့္ရေစပါလား ဆိုေသာ အေတြးေၾကာင့္ ေဝမိုးတစ္ေယာက္လည္း တစ္ကုိယ္တည္း ျပံဳးမိလိုက္သည္။ သူ႔အျပံဳးမွ ေႂကြက်ေနေသာ အလွတရားပန္းပြင့့္မ်ားသည္ ကမာၻတစ္ခြင္ကုိ တန္ဆာေဆာင္ေန၏။

    တူညီမႈ ႏွင့္ မတူညီမႈ သီအိုရီမွာ ေမတၱာတရားကုိ ကိန္းေသ အျဖစ္ထားေသာအခါ ဘာသာမတူ လူမ်ဳိးမတူေသာ ေဝမိုးႏွင့္ ေဇာ္ျမင့္တို႔သည္ တစ္ဦးအေပၚ တစ္ဦး နားလည္မႈရိွရိွ၊ သေဘာထားႀကီးႀကီး မိတ္ဖြဲ႔၍ လူသားပီသစြာ ေအးအတူ ပူအမွ် ေနလာ၏။ သူတို႔၏ ဘဝေန႔ရက္မ်ားသည္ သာယာေအးခ်မ္းသည္။ ေပ်ာ္ရႊင္စရာမ်ားႏွင့္သာ ျပည့္ႏွက္ေနေလသတည္း။

    ေရးသားသူ- ယ်ာတင္(႐ိုဟင္းသား)

    * M-Media သို႔ စာမူမ်ား ေပးပို႔လိုလ်င္ [email protected] သို႔ အီးေမးလ္ေပးပို႔ႏိုင္ပါသည္။

  • တို႕ၿပည္… တို႕ေၿမ… တဲ႕လား…???

    ဇူလိုင္ ၉ ၊ ၂၀၁၄
    M-Media
    ထက္ဇင္ ေရးသားသည္။

    national
    ပထမတန္းဖတ္စာပါ ႏုိင္ငံေတာ္သီခ်င္း

    ငယ္ငယ္က ပါပါ႕လက္ေလးဆဲြၿပီး ရုပ္ရွင္ရံုမွာ သြားၾကည္႕ၿဖစ္တာေလး သတိရမိပါတယ္ ။ အဂၤလိပ္ကား ၾကည္႕သည္ ၿဖစ္ေစ ၊ ၿမန္မာကားၾကည္႕သည္ၿဖစ္ေစ ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေရႊပြဲလာ ရုပ္ရွင္ၾကည္႕ ပရိသတ္ေတြအားလံုး ႏိုင္ငံေတာ္ အလံကို အေလးၿပဳၾကရပါတယ္ ။

    ပိတ္ကားအၿပည္႕မွာ အနီေရာင္ေအာက္ခံ ၊ အၿပာေရာင္အကြက္ေလးထဲက အရြယ္တူ ၾကယ္ၿဖဴ ၁၄ လံုး ႏွင္႕ ခန္႕ထည္လြန္းေသာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အလံ ။ ၾကည္႔မိတိုင္းၾကည္ႏူးရသည္သာမက နိုင္ငံေတာ္ သီခ်င္းတီးလံုးၾကားရင္ကို ၾကက္သီးတၿဖန္းၿဖန္း ထလွ်က္ အားမာန ္တက္ၾကြရသည္သာ ။ ရံုရွိ လူကုန္အားလံုးႏွင္႕တူတူ မတ္တပ္ကိုရပ္ ေခါင္းေလးညြတ္၍ အေလးၿပဳစဥ္တိုင္း ခ်စ္ၿမတ္နိုးစိတ္ အၿပည္႕ႏွင္႕ ။ အေလးၿပဳရမယ္႕တာ၀န္ရွိ၍ ဆိုသည္ထက္ ပိုခဲ႕ပါသည္ ။

    ******************************************************

    အလယ္တန္းေက်ာင္းစအတက ္ေရာက္မွ နိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းကို ေၿခဆင္းကစ၍ ဆိုရပါသည္ ။

    တရားမွ်တ…လြတ္လပ္ၿခင္းႏွင္႕ မေသြ

    တို႕ၿပည္…တို႕ေၿမ

    ‘တို႕’ဆိုတဲ႕ေနရာေရာက္ရင္ မာန္အၿပည္႕ႏွင္႕ အသံကို ေဆာင္႕၍ ဆိုရသလို ‘ၿပည’္ ‘ေၿမ’ ဆုိတဲ႕ေနရာေရာက္တာနဲ႕ အသံက အလိုက္သင္႕ေလး ေအာက္ကို ေလွ်ာဆင္းၿပီးဆိုရေလ႕ရွိတယ္ ။ အဲ႕ဒီ႕အခ်ိန္တိုင္း အမိနိုင္ငံၾကီးကို ခ်စ္စိတ္က ပိုၿပီးတိုးလာသလို ခံစားရေလ႕ရွိပါတယ္ ။

    မ်ားလူခပ္သိမ္း… ၿငိမ္းခ်မ္းေစဖို႕

    ခြင္႕တူညီမွ်…၀ါဒ ၿဖဴစင္တဲ႕ေၿမ

    တို႕ၿပည္…တို႕ေၿမ

    ဒီနိုင္ငံသား ၿဖစ္ရတာကို ဂုဏ္ယူလို႕မဆံုး ေစတဲ႕ စာပိုဒ္ေလးပါ ။

    ၿဗဟၼစိုရ္ တရား ထြန္းကားလြန္းေသာ ေၿမ

    ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕သူတို႕ေနထိုင္ရာ ေၿမမွာ ဘိုးစဥ္ ေဘာင္ဆက္ ေအးခ်မ္းစြာေနလာခဲ႕ရသည္ မဟုတ္ပါလား ။

    သီခ်င္းထဲကလို အားလံုးၿငိမ္းခ်မ္းေစမယ္….ခြင္႕ေရးေတြ တူတူ ေပးလို႕… ၀ါဒေတြ ၿဖဴစင္တဲ႕ေၿမလို႕ ယံုၾကည္ကိုးစားခဲ႕ရပါတယ္ ။

    ********************************************************

    ေရာ္ရြက္ေတြ အလီလီ ေၾကြလို႕

    ႏွစ္လေတြ အခါခါ ကုန္လြန္ၿပီးခ်ိန္မွာ

    မတည္ၿမဲၿခင္း သေဘာတရားေတြ မွန္လာတယ္ ထင္ပါရဲ႕ ။

    ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္ေသာ နိုင္ငံေတာ္အလံသည္လည္း ဒီဇိုင္းေၿပာင္းခဲ႕ပါၿပီ ။ အရင္အလံတုန္းက နိုင္ငံတကာ အစည္းအေ၀းပြဲေတြ ရွိတိုင္း ကၽြန္ေတာ္တို႕အလံေလးကို ရွာစရာမလိုဘဲ အေ၀းကေန ထင္းခန ဲၿမင္ေတြ႕လာရသမွ် …ခုလက္ရွိ အလံကို အေၿပာင္းမွာ သူတပါးအလံေတြနဲ႕ ဆင္တူရိုးမွား ၿဖစ္ကာ နိုင္ငံတကာ အလံတို႕အလယ္မွာ ေပ်ာက္ေနတာနဲ႕အတူ ကၽြန္ေတာ္႕ခံစားခ်က္ေတြလည္း ေမွးမွိန္သြားခဲ႕ပါတယ္ ။

    ရုပ္ရွင္ရံုေရာက္ခဲ႕လို႕  နိုင္ငံေတာ္အလံႏွင္႕ သီခ်င္းတီးလံုး လာ၍ ပြဲၾကည္႕ပရိသတ္ ၅ ပံု ၁ ပံု ႏွင္႕အတူ မတ္တပ္ရပ္ အေလးၿပဳရခ်ိန္တိုင္း တာ၀န္တစ္ခုဆိုတာထက္ မပိုခဲ႕ေတာ႔ပါဘူး ။ အလံအေပၚမွာ ထားတဲ႕ ကၽြန္ေတာ္႕ခ်စ္စိတ္ေတြ ေပ်ာက္ရွသြားၿပီ ထင္ပါရဲ႕ ။

    *************************************************************

    ေက်ာင္းခန္းထဲက…ရုပ္ရွင္ရုံထဲက လြင္႕ပ်ံ႕လာတဲ႕ နိုင္ငံေတာ္ သီခ်င္းေတြက အားမာန္အၿပည္႕ႏွင္႕  ခ်စ္စိတ္ကို ၿဖစ္ေစခဲ႕ေပမယ္႕ ဒီဘက္ေခတ္ လမ္းမေပၚက အုပ္စုလိုက္ ေအာ္ဟစ္ဆိုၾကတဲ႕ နိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းကို ၾကားရခ်ိန္မွာေတာ႕ ႏွလံုးခုန္ၿမန္ၿပီး ေၾကာက္စိတ္ကို ၿဖစ္ေစခဲ႕ပါၿပီ ။

    တဒိတ္ဒိတ္ ခုန္ေနတဲ႕ နွလံုးသားနဲ႕အတူ အေရးၾကီး စာရြက္စာတမ္းနဲ႕ အ၀တ္ေလး ၂ စံု ထည္႕ထားတဲ႕ အိတ္ေလးကို စလြယ္သိုင္းလို႕ မိသားစုေတြ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ ၾကည္႕လို႕မ်က္ရည္၀ဲေနၾကရပါၿပီ ။ ေမေမ႕ကို မေၾကာက္ဖို႕အားေပးရင္း မသကာ ေၿပးရလႊားရလွ်င္ အဆင္ေၿပေအာင္ အ၀တ္အစားေလး ေကာက္လဲ ။ လက္ထဲမွာ ခုခံဖို႔ အတြက္(စတင္ တိုက္ခိုက္ဖို႕ မဟုတ္) ဒုတ္တစ္ေခ်ာင္း ကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ကိုင္လို႕…။

    **************************************************************

    ဟုတ္ကဲ႕…ကၽြန္ေတာ္ ခု နိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းကို အရမ္းမုန္းတီးေနပါၿပီ…

    ၁၀း၂၅ pm

    ၆.၇.၂၀၁၄

  • ေမႊးပ်ံ သင္းႀကိဳင္ ရနံ႔စုံ လႈိင္တဲ့ေန႔

    ဇန္နဝါရီ ၂၅ ၊ ၂၀၁၃
    စိန္စံထိုက္ (ဟံသာေျမ)
    M-Media

    ၂၀. ၁. ၂၀၁၃ တနဂၤေႏြေန႔ ေန႔လည္ (၃) နာရီခန္႔တြင္ strand hotel ခန္းမႀကီးအတြင္းမွာ ရန႔ံစံုသင္းပ်ံတဲ့ ပန္းဥယ်ာဥ္ႀကီးတစ္ခု ေကာင္းကင္က ခုန္ဆင္းလာသလား မွတ္ရေအာင္ ေမႊးပ်ံသင္းႀကိဳင္ ရနံ႔စုံလႈိင္ ခဲ့ပါတယ္…။

    အေၾကာင္းကေတာ့ က်ဆံုးေလၿပီးေသာ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားအား ဂုဏ္ျပဳပြဲႏွင့္ ဆရာႀကီး ဦးရာဇတ္၏ (၁၁၅) ႏွစ္ေျမာက္ အထိမ္းအမွတ္ အခမ္းအနားပြဲႀကီးကို လူမ်ိဳးစံု၊ ဘာသာစံုတို႔မွ ရဟန္းသံဃာ ၊ လူငယ္၊ လူႀကီး အလႊာစံုမွ စုေ၀းေရာက္ရွိကာ ႏိုင္ငံေက်ာ္ အႏုပညာရွင္မ်ားမွျမန္မာ့ ဇာတိေသြး ဇာတိမာန္ တက္ၾကြ ေစမည့္ အမ်ိဳးသားေရး ေတးသီခ်င္းမ်ား သီဆိုျခင္းမွာ တက္ေရာက္လာၾကသူ ပရိသတ္ အားလံုး ၾကက္သီးေမႊးညွင္းမ်ား ထေလာက္ေအာင္ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္မ်ား တဖြားဖြား ေပၚေပါက္ခဲ့ရေသာေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ေလသည္။

    13

    ေတးသီခ်င္းမ်ားကို နားေသာတဆင္ရင္း  ႏိုင္ငံေတာ္၏ ေဆာင္ပုဒ္တစ္ခုျဖစ္ေသာ “မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ ရွင္သန္ထက္ျမက္ေရး” ဟူေသာေဆာင္ပုဒ္ကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေနသည့္အလား ႏွလံုးသားထဲ စြဲမွတ္ ခံစားမိလ်က္သား ျဖစ္ခဲ့ရပါသည္။

    အခမ္းအနားမွာၾကြေရာက္လာၾကတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား၊ ခရစ္ယာန္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ ခရစ္ယာန္ ဘာသာ၀င္မ်ား၊ ဟိႏၵဴဆရာေတာ္မ်ား၊ ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္မ်ား၊ အစၥလာမ္ ဓမၼကထိကမ်ားႏွင့္ အစၥလာမ္ ဘာသာ၀င္မ်ား တဖြဲဖြဲ ၾကြေရာက္လာၾကသည့္ျမင္ကြင္းမွာ အားရေက်နပ္ဘြယ္ ပီတိျဖစ္ဘြယ္ရာပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။

    အခမ္းအနားတြင္  တက္ေရာက္ ေဟာေျပာၾကေသာ သီတဂူဗုဒၶတကၠသိုလ္မွ ဆရာေတာ္ အရွင္တိကၡသာရ ႏွင့္ ႐ႈ႕ေထာင့္စံုမွ ပညာရွင္ အသီးသီး၏ ေဟာေျပာခ်က္မ်ားတြင္ တူညီေသာ အခ်က္မွာ ဆရာႀကီး ဦးရာဇတ္အား ခ်ီးမြမ္း ေထာပနာ ျပဳျခင္းပင္ ျဖစ္ေပသည္။

    10

    16

    ဤသည္ကိုပင္ ကြ်န္ေတာ့္အသိစိတ္တြင္ လက္ကနဲ အသိတစ္ခ်က္ ၀င္လာၿပီး စဥ္းစား ေတြးေတာစရာမ်ား ေပၚလာခဲ့ရေပသည္။အေၾကာင္းမွာ ဆရာႀကီး ဦးရာဇတ္သည္ အစၥလာမ္ ဘာသာ၀င္ ျဖစ္ပါလွ်က္ ႏိုင္ငံအက်ိဳး၊ လူမ်ိဳးအက်ိဳးအတြက္ စြမ္းစြမ္းတမံေဆာင္ရြက္ရင္း တုိင္းျပည္အတြက္ အသက္ကိုပင္ ေပးဆပ္ခဲ့သူတစ္ဦး ျဖစ္ခဲ့ၿပီး ဆရာႀကီး၏ ေနာက္ပိုင္းတြင္ အစၥလာမ္ ဘာသာ၀င္မ်ား အနက္ ဗိုလ္မႈးႀကီးဘရွင္၊ ဦးရာရွစ္၊ ဦးခင္ေမာင္လတ္၊ ဗိုလ္မႈးႀကီးတင္စိုး၊ သံအမတ္ႀကီး ဦးေဖခင္၊ ၀မ္းအို၀မ္း ေက်ာ္၀င္းေမာင္၊ ဆရာႀကီး ဃာဇီမုဟမၼဒ္ဟာရွင္(မ္)၊ ဆရာႀကီးခ်ယ္ စေသာ ႏိုင္ငံအက်ိဳး၊ လူမ်ိဳးအက်ိဳး၊ သာသနာ အက်ိဳးမ်ားကို စြမ္းစြမ္းတမံ ေဆာင္ရြက္သည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ား ေပၚေပါက္ခဲ့ပါေသာ္လည္း ယခုေနာက္ပိုင္း ကာလမ်ားတြင္ ထိုထိုေသာ မ်ိဳးခ်စ္အာဇာနည္ ပုဂၢိဳလ္မ်ား ေပၚေပါက္မႈ မရွိေတာ့ဘဲ ယခင္က သမိုင္း၀င္ ပုဂၢိဳလ္မ်ား၏ အထိမ္းအမွတ္ အခမ္းအနားမ်ားျပဳလုပ္ျခင္းျဖင့္ လြမ္းေဆြး တမ္းတ သတိတရျဖင့္ ရင္သပ္ရႈေမာ အလြမ္းေတာထဲ ေယာင္လည္လည္ ျဖစ္ေနခဲ့ၾက ရေပသည္။     ။        ။        ။

    ဒါသည္ပင္ ကြ်န္ေတာ့္ အတြက္ မ်ားစြာ စဥ္းစား ေတြးေတာဘြယ္ရာ ျဖစ္ရေပေတာ့သည္။

    တကယ္ဆုိပါလ်င္ ဦးရာဇတ္ကိုယ္ပြါးမ်ား တစ္စ တစ္စ တိုးပြါးလာသင့္ပါလွ်က္ ဤသို႔ မျဖစ္ေပၚျခင္းမွာ . . .

    အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္မ်ားသည္ တိုင္းခ်စ္ျပည္ခ်စ္ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ မရွိေတာ့၍လား?

    သို႔တည္းမဟုတ္ပါက . . . ထိုသို႔ မေပၚေပါက္ေအာင္ စနစ္တက် ဟန္႔တားမႈမ်ား ရွိေနသည္လား ဆုိသည္ကို အမ်ားစုမွ ေလ့လာ သံုးသပ္ အေျဖရွာရန္ လုိအပ္ေပသည္။

    တကယ္ဆုိလွ်င္ အစၥလာမ္ ဘာသာ၏ အဆံုးအမတြင္ “မိမိေနထိုင္ေသာ တိုင္းျပည္ကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးျခင္းသည္ အီမာန္တည္းဟူေသာ ဘာသာေရး ယံုၾကည္ခ်က္၏ အစိတ္အပိုင္း တစ္ရပ္ျဖစ္သည္” ဟု လမ္းညႊန္ထားသည္ျဖစ္၍  အစၥလာမ္ ဘာသာ၀င္မွန္လွ်င္ တိုင္းျပည္ အက်ိဳးေဆာင္ရြက္ရန္ သာသနာ့တာ၀န္ တစ္ရပ္ဟု မွတ္ယူၾကရမည္ ျဖစ္ေပသည္။   ။          ။       ။

    ထိုအခမ္းအနားတြင္ ေဟာေျပာသည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ား အားလံုး အထူးပင္ေကာင္းမြန္လွေပသည္။ ထိုအေကာင္းဆံုးမ်ားထဲမွ ကြ်ႏု္ပ္ အႏွစ္သက္ဆံုးကိုေဖၚျပရမည္ဆုိပါက (အရွင္တိကၡသာရကထိက သာသနာ့ဒဇဓမၼာစရိယ(B.A,M.A) (သီတဂူကမာၻ႔ဗုဒၶတကၠသိုလ္) မွ ေဟာၾကားေသာ ဗုဒၶ၏ အဆံုးအမ တရားထူးျဖစ္ေသာ

    “ဂရုဏာနဲ႔ ပညာ ၂ပါး ရွိမွ လူသား အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ ရမယ္ ”

    “လူအခ်င္းခ်င္း လူလုိ ျမင္တတ္တဲ့ ဂရုဏာစိတ္ ရွိၾကရမယ္ ”ဟူေသာ ေဟာေျပာခ်က္သည္လည္းေကာင္း၊

    သမိုင္းပညာရွင္ ဆရာႀကီး ေဒါက္တာခင္ေမာင္ညႊန္႔ ေဟာေျပာတဲ့ “ကိုးကြယ္ခ်င္တဲ့ဘာသာ ကိုးကြယ္ပါေစ – ဘယ္မွာေမြးသလဲ၊ ဘယ္မွာ ေနသလဲ ဆိုတာပဲ အေရးႀကီးတယ္”ဟူေသာ ေဟာေျပာခ်က္ တို႔မွာ တကယ့္ကို အႏွစ္သာရရွိတဲ့ တန္းဖိုးထား မေမ့အပ္တဲ့ တရားေတြပါလားလုိ႔ ယံုၾကည္မႈ ျဖစ္ရပါတယ္။

    ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမန္မာႏိုင္ငံဖြါး မ်ိဳးဆက္သစ္ အစၥလာမ္ေမာင္မယ္မ်ားဟာ ဒီလိုအခမ္းအနားေတြမွာ ပါ၀င္ၾကားနာၿပီး ဆရာႀကီးဦးရာဇတ္လို တုိင္းျပည္နဲ႔လူမ်ိဳးအတြက္ ဘ၀ေတြ ေပးဆပ္ရင္း အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္တုိ႔ရဲ႕ ဂုဏ္ကိုျမွင့္တင္ၾကရင္း၊ အတားအဆီးမ်ားရွိမယ္ ဆိုရင္ေတာင္ ထိုအတားအဆီးမ်ားကိုျဖတ္ေက်ာ္ရင္း မိမိတတ္စြမ္းသမွ် ခြန္အားျဖင့္ တိုင္းျပည္အက်ိဳး သယ္ပိုးၾကပါစို႔လုိ႔ ဆႏၵျပဳရင္း . . .

    ဆရာႀကီး ဦးရာဇတ္ ရဲ႕ ၁၁၅ ႀကိမ္ေျမာက္ အခမ္းအနားႀကီးကို ဂုဏ္ျပဳ မွတ္တမ္းတင္အပ္ပါသည္။

     

    စိန္စံထိုက္ (ဟံသာေျမ)

  • ‎’ကြ်န္ေတာ့္ဘဝရဲ႕ ေအာင့္သက္သက္မ်ား’

    ‎’ကြ်န္ေတာ့္ဘဝရဲ႕ ေအာင့္သက္သက္မ်ား’

    ႏိုဝင္ဘာ၊ ၁ ၊ ၂၀၁၂
    ေဆာင္းပါးရွင္-Mohammed Naeem

     

    မိဘေတြက ေမြးစာရင္းမွာ နာမည္ေရးရင္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာေနၿပီး ျမန္မာစာသင္တဲ့ ေက်ာင္းထားမဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ႏွင့္ ျမန္မာနာမည္ေရးပါတယ္။

    ဒါေပမဲ့ ျမန္မာျပည္မွာ သနပ္ခါးပါးကြက္ေလးနဲ႔ ေက်ာင္းစတက္တဲ့ မူလတန္းကတည္းက ကုလားလို႔ ဆရာမေရာ သူငယ္ခ်င္းေတြပါ ေခၚၾကတယ္။

    ဟုတ္ကဲ့ ကြ်န္ေတာ္ ေရေရရာရာမသိေသးတဲ့ ေဝါဟာရ အဆန္းေလးမို႔ ေအာင့္သက္သက္နဲ႔ ၿပံဳးေနခဲ့ပါတယ္။

    အလယ္တန္းေက်ာင္းသားဘဝမွာ လူရည္ခြ်န္ေရြးခံရေတာ့ မင္းက ကုလားတဲ့ လိုက္လို႔မရဘူးဆိုျပန္တယ္။

    အဲဒီတုန္းက မေရမရာ စဥ္းစားမိတာ စာေတာ္ရဲ႕သားနဲ႔ ငါဘာလို႔ ကုလားျဖစ္ရတာလဲ။

    ဟုတ္ကဲ့ မိဘေတြက စိတ္အားမငယ္ေအာင္ ထပ္ၿပီး ငါ့သားၾကိဳးစားထား ဆိုတဲ့ အားေပးတာေလးေၾကာင့္ ေအာင့္သက္သက္နဲ႔ မ်က္ရည္သုတ္ၿပီး ၿပံဳးေနခဲ့ပါတယ္။

    အသက္ကေလးရလာေတာ့ ႏုိင္ငံသားစီစစ္ေရးကတ္ျပား လုပ္ရမယ္ဆိုၿပီး အေဖက လ.ဝ.က ဆိုတဲ့ရုံး သြားရမယ္ဆိုေတာ့ ဘာမွန္းညာမွန္းမသိ လႊတ္ေပ်ာ္ေနတာ ငါေတာ့ လူျဖစ္ကတ္ရတဲ့ လူႀကီးျဖစ္ၿပီေပါ့။

    ရုံးထဲဝင္ဝင္ခ်င္း ေတြ႕ရတဲ့ စာသား အဓိပၸါယ္ အေဖ့ေမးၾကည့္မိတာ နအံုပူကနဲျဖစ္သြားလို႔ ဆက္မေမးပဲ ပါးစပ္ပိတ္လိုက္ရတယ္။ ‘အေဖ လူကို ဘယ္လိုၿမိဳရတာလဲ’ ဆိုတာေလး ေမးမိတာကို ရုိက္ရလားလို႔ ေတြးရင္း လက္ေထာက္ရင္း ကြမ္းဝါးေနတဲ့ လက္ေထာက္ဦးစီးမႈးဆီ ေရာက္သြားပါတယ္။

    ဟုတ္ကဲ့ အေဖဘက္က အဖိုးရဲ႕ အေဖက အိႏၵိယ၊ အေမက ရွမ္း။ အဖြားရဲ႕ အေဖေရာ အေမေရာ ဗမာစစ္စစ္။
    အေမဘက္က အဖိုးရဲ႕ အေဖက ဗမာ၊ အေမက အိႏၵိယ။ အဖြားရဲ႕ အေဖက စူရတီ၊ အေမက မြန္။ ဦးစီးမႈးက ကြ်န္ေတာ္တို႔က ေသြးေႏွာေတြျဖစ္လို႔ လူမ်ိဳးေနရာမွာ ခုလိုေရးေပးပါတယ္။
    အိႏၵိယ+ရွမ္း+ဗမာ+စူရတီ+မြန္ တဲ့။ ဒီတစ္ခါ နအံုထပ္ အေႏႊးခံရတာက ‘အေဖတို႔ အေမတို႔ရဲ႕ အဘိုးတို႔ အဘြားတို႔က ဘာလို႔ အမ်ိဳးတူေအာင္ မဂၤလာ မေဆာင္တာလည္း’ ေမးမိလို႔ပါ။ အေျဖမရပဲ အရုိက္ခံေနရလို႔ ေအာင့္သက္သက္နဲ႕ လူမ်ိဳးေပါင္းစံုတဲ့ ႏုိင္ငံသားစီစစ္ေရးကတ္ႀကီး ရလာမဲ့အေရး ေတြးရင္း ေအာင့္သက္သက္နဲ႔ ျပံဳးေနခဲ့ပါတယ္။

    အစိုးရစစ္ ၈တန္းမွာ ဂုဏ္ထူးေတြနဲ႔ ေအာင္ျပန္ေတာ့ နာမည္ႀကီးတဲ့ အထက္တန္းေက်ာင္းတက္ခ်င္လို႔ မိဘကို ပူဆာမိတယ္။

    ေစတနာႀကီးတဲ့ မိဘေတြက သားပညာေရး ထူးခြ်န္ေစလိုေတာ့ အထက(*)ဗိုလ္တစ္ေထာင္ကို ဟိုလူႀကီးေျပးကပ္ ဒီလက္ေဆာင္ဝယ္ေပးနဲ႔ ရေအာင္ အပ္ေပးရွာပါတယ္။

    ဟုတ္ကဲ့ တစ္ခန္းလံုးမွာ တစ္ေယာက္တည္းေသာ မြတ္စလင္မ္ ၉တန္းေက်ာင္းသားကို ဟိႏၵဴအစ တရုတ္အဆံုး အကုန္လံုး ကုလားေခၚၾကျပန္ေတာ့ ေၾသာ္ သူငယ္ခ်င္းေတြ ႏုတ္က်ိဳးေနလို႔ ေခၚတာ ေခၚၾကပါေစေပါ့ ေအာင့္သက္သက္နဲ႔ ၿပံဳးေနခဲ့ပါတယ္။

    ၁၀တန္းေအာင္ေတာ့ ေက်ာင္းမၿပီးေသးတဲ့ ေခတ္ဆိုေတာ့ အင္စတီက်ဴတ္တတ္ခ်င္တဲ့ ေရာဂါ တစ္စခန္းထျပန္ပါတယ္။ အမွတ္ေကာင္းေအာင္ႀကိဳးစားဆိုတဲ့ မိဘေတြရဲ႕ အားေပးမႈေတြေၾကာင့္ စက္မႈတကၠသိုလ္တက္ခြင့္ရပါတယ္။

    ရွားရွားပါးပါး သူငယ္ခ်င္းေကာင္းေတြ ရရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာစာ မိုင္နာယူရတဲ့ ပထမႏွစ္ နဲ႔ ဒုတိယႏွစ္မွာ ျမန္မာစာ အမွတ္ေကာင္းေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး အျမဲအမွတ္ေကာင္းခဲ့ေတာ့ ကမၼဝါဖတ္မဲ့ ကုလားဆိုၿပီး အေခၚခံရျပန္တယ္။

    ဟုတ္ကဲ့ ျမန္မာစာ႒ာနမႈးအစ ေက်ာင္းသားေတြအဆံုး ဂုဏ္ထူးရွင္ ကုလားဆိုၿပီး ေခၚတာတစ္မ်ိဳး ဘတ္စ္ကားေပၚက လစ္ရင္လစ္သလို ‘သာေရးႀကိဳးတစ္ျပား’ လို႔ ေကာင္းခ်ီးေပးခံရတာတစ္ဖံု ဆိုေတာ့ ေအာင့္သက္သက္နဲ႔ ၈ႏွစ္နီးပါး အမုန္းမဖက္ ၿပံဳးေနခဲ့ပါတယ္။

    ျမန္မာျပည္မွာေမြး ျမန္မာျပည္မွာေန
    ျမန္မာစကားေျပာ ျမန္မာစာသင္
    ျမန္မာလိုေနျပီး အစၥလာမ္ဘာသာဝင္ျဖစ္လို႔ ဘယ္ေလာက္ပညာတတ္တတ္ ထိုက္တန္တဲ့ ႏုိင္ငံ့ဝန္ထမ္း ေနရာမရႏုိင္ေတာ့ တတ္တဲ့ပညာ ေခ်ာင္ခဏထိုးၿပီး ဝမ္းစာေရးျပႆနာ ေျဖရွင္းရျပန္တယ္။

    လူမ်ိဳးစံု ဘာသာစံုနဲ႔ ထိေတြ႔ဆက္ဆံရတဲ့အခါ စီးပြားေရး သမားပီပီ ႏူတ္ထြက္စကား ခ်ိဳသာရမယ္ ဆိုေတာ့ ယဥ္ေက်းမႈကို ေရွ႕တန္းတင္ၿပီး ဆက္ဆံေတာ့ စီးပြားတက္လာပါတယ္။

    ဟုတ္ကဲ့ ျပႆနာက ကုလားဆိုင္မွာ ဝယ္ရတာေကာင္းတယ္ဆိုတဲ့ စကားေၾကာင့္ ငိုရခက္ ရယ္ရခက္ ဘာေျပာရမွန္းမသိေတာ့ ေအာင့္သက္သက္နဲ႔ ၿပံဳးေနခဲ့ပါတယ္။

    စစ္အစိုးရ အဆက္ဆက္မွာ ပါးရုိက္ခံလိုက္ နားရုိက္ခံလိုက္ အႀကိမ္ႀကိမ္ခံလာခဲ့ရတဲ့ ျပည္ေထာင္စု ကုလား ကြ်န္ေတာ္မ်ားကို ေရႊဒံုးဘီေအာင္ရဲ႕ မဟုတ္မတရား စြပ္စြဲေရးသားထားတဲ့ ဖြတ္္ကလိ စာအုပ္ႀကီးနဲ႔ စတင္ဖိႏွိပ္တဲ့ ၁၉၉၀ ျပည့္လြန္ႏွစ္ေတြဟာ တကယ့္ ငရဲခန္းပါပဲ။ ႏုိင္ငံတစ္ဝွမ္း အစၥလာမ္မုန္းတီးေရးေတြ ရုိက္သြင္းၿပီး ဝတ္ျပဳေဆာင္ ဗလီေတြဖ်က္ဆီး မီးရႈိ႕၊ အိမ္ေတြ ဆိုင္ေတြကို ေန႕မအား ညမအား ဝင္လု အၾကမ္းဖက္၊ ကိုယ္ဝန္ေဆာင္ ေမြးကင္းစ ကေလးမက်န္ သတ္ျဖတ္တဲ့ ရာဇဝတ္မႈႀကီးေတြကို ဘာသာေရးဝတ္စံုေတြ ဝတ္ထားသူမ်ား တရပ္စပ္က်ဴးလြန္ၾကပါတယ္။

    ႏုိင္ငံေတာ္ကို ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေအာင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေနသူမ်ားက အေစာ္ကားခံရတဲ့ အႏွိပ္စက္ခံရတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို ကုလားေပၚကုလားထပ္ေနေအာင္ ေစာ္ကားထားတဲ့ ဖြတ္ကလိ စာအုပ္ႀကီးထဲက အေၾကာင္းေတြ ေျမာက္ဥကၠလာပက ဘုရားထဲေခၚၿပီး မဟုတ္မွန္ေၾကာင္း ဆင့္ေခၚစာပို႔ၿပီး ရွင္းျပခိုင္းပါတယ္။

    ဟုတ္ကဲ့ အဲဒီတုန္းကတည္းက ဖ်က္ဆီးခံထားရတဲ့ ဗလီဝတ္ေက်ာင္းေတြ အစိုးရေတြသာ ေဘာင္းဘီေျပာင္းသြားတယ္ အခုထိ ျပင္ဖို႔လည္းမေပး၊ ဝတ္ျပဳခြင့္လည္းမေပးသလို တရားခံေတြလည္း ဘယ္ဆီမွာမွန္းမသိေတာ့ပါ။ ဆိုးတာက လာလုပ္ရင္ ျပန္မခုခံရဘူးဆိုၿပီး ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ အမိန္႔ေၾကာင့္ ေအာင့္သက္သက္နဲ႔ လက္ပိုက္လို႔သာ ၿပံဳးေနခဲ့ပါတယ္။

    တစ္ႏွစ္တစ္မ်ိဳး မရုိးႏုိင္ေအာင္ ဖန္တီးေနတဲ့ လူမ်ိဳးေရး ဘာသာေရး ပဋိပကၡေတြဟာ အာဏာရွင္တို႔ အသက္ဆက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ႏုိင္ငံတကာ အေတြ႔အႀကံဳနည္းပါးလွတဲ့ ရုိးသားသူ ျပည္သူမ်ားဟာ အသံုးခ်ခံေတြ ျဖစ္ခဲ့ ျဖစ္စဲပါ။

    အခုလို ဒီမိုကေရစီ ေျမစမ္းခရမ္းပ်ိဳးေနခ်ိန္မွာ လြတ္လပ္ခြင့္ေပးခဲ့တဲ့ မီဒီယာကို မီးကုန္ယမ္းကုန္ အသံုးခ်ၿပီး အစၥလာမ္ဘာသာဝင္မ်ားကို ကမ္းကုန္ေအာင္ online ကေန တိုက္ခိုက္ေနရင္းကေန ေက်ာက္နီေမာ္မွာ ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ သာမာန္ ျဖစ္ရုိးျဖစ္စဥ္ ရာဇဝတ္မႈကို ဘာသာေရး လူမ်ိဳးေရး ေခါင္းစဥ္ေတြတပ္ၿပီး လံႈ႔ေဆာ္လာၾကၿပီး အဲဒီအမႈနဲ႔ ဘာမွ်မဆိုင္ပဲ ေတာင္ကုတ္မွာ အျပစ္မဲ့ အစၥလာမ္ဘာသာဝင္ ခရီးသြား ၁၀ဦးကို ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္ လူျမင္ကြင္းမွာ ရက္ရက္စက္စက္ ရုိက္သတ္ခဲ့ပါတယ္။

    ဟုတ္ကဲ့ သတင္းစာေတြမွာ ‘မြတ္စလင္ ကုလား ၁၀ဦး အသတ္ခံရ’ ဆိုၿပီး ရုိင္းစိုင္းစြာ ကနဦး သတင္းထုတ္ျပန္ခဲ့ၿပီး ေနာက္ထပ္ျပင္ဆင္ခ်က္မွာ ‘ျပည္တြင္းေန အစၥလာမ္ဘာသာဝင္ ၁၀ဦး အသတ္ခံရ’ ဆိုၿပီး ဒဏ္ရာကို ဆားထပ္ထည့္ေပးပါတယ္။
    ႏုိင္ငံေတာ္က စံုစမ္းၿပီး သက္ေသထြက္မဲ့သူမရွိလို႔ အမႈမွန္ေပၚေပါက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ဖို႔ အခက္အခဲေတြျဖစ္ရပါတယ္လို႔ သတင္းထုတ္ျပန္ပါတယ္။ အခုလို
    ႏုိင္ငံေတာ္ရဲ႕ တရားေရးမဏၭိဳင္ ေကာင္းမြန္လြန္းလို႔ ေအာင့္သက္သက္နဲ႔ မခ်ိၿပံဳး ၿပံဳးေနခဲ့ပါတယ္။

    ဟုတ္ကဲ့ အခုျဖစ္ေနတဲ့ ရခိုင္ျပည္နယ္ အေရးမွာ အျဖစ္မွန္ေတြကို ျပည္သူေတြကို ဖံုးကြယ္ထားၿပီး မမွန္ကန္တဲ့ မီဒီယာေတြရဲ႕ ေသြးထိုးမႈေတြကို လက္ပိုက္ၾကည့္ေနတာ၊ ရုိဟင္ဂ်ာဆန္႔က်င္ေရးတို႔ ဘဂၤါလီ ဆန္႔က်င္ေရးတို႔ကေန မြတ္စလင္မ္ဆန္႔က်င္ေရးျဖစ္လာေနတာ၊ ႏုိင္ငံတစ္ဝွမ္းမွာ စာေတြေဝၿပီး တရားဝင္ မြတ္စလင္မ္ မုန္းတီးေရးလုပ္ေနသူေတြကို လစ္လ်ဴရႈထားတာ၊ ကရင္ျပည္နယ္က ဗလီဝတ္ေက်ာင္းေတြ ဗုံးခြဲခံရတဲ့ အဆင့္ေရာက္လာေနတာ၊ လူလယ္ေခါင္မွာ ဘာသာေရးဝတ္စံုေတြနဲ႔ လူေတြ အစၥလာမ္ဘာသာကို ေျပာင္းေျပာင္းတင္းတင္း ေစာ္ကားတာကို ခြင့္ျပဳေနတာေတြဟာ ေအာင့္သက္သက္နဲ႔ အၿပံဳးမပ်က္ ခံေနရတဲ့ အဖိႏွိပ္ခံေတြကို အစြန္းေရာက္ အၾကမ္းဖက္သမားေတြ ျဖစ္လာေအာင္ လုပ္ေနျခင္းပဲလို႔ ယူဆရမလိုျဖစ္ေနပါတယ္။

    ဟုတ္ကဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေနထိုင္တဲ့ တိုင္းျပည္မွာ ဘာသာေရး လြတ္လပ္ခြင့္ အျပည့္ရွိပါတယ္။

    အစၥလာမ္ဘာသာကလြဲရင္ေပါ့ဗ်ာ*******

  • “သိခ်င္စမ္းပါဘိ”

    “သိခ်င္စမ္းပါဘိ”

    က်ေနာ္တို႕သိတဲ့ ျမန္မာျပည္ေျမပံုကို ခ်ဆြဲလိုက္ပါ… ျပီးရင္ က်ေနာ္က ျမန္မာႏိုင္ငံေျမပံုထဲက အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုမွာ ျပည္ေထာင္စုသမၼတ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ရဲ့ ရုံးသုံး ဘာသာစကားျဖစ္တဲ့ ဗမာစကားကို ရုံးသံုးဘာသာ စကားအျဖစ္မသံုးဘူး က်ေနာ္တို႕ ျပည္ေထာင္စု သမၼတ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ရဲ့ တရားဝင္ ေငြေၾကးကို အဲ့ဒီအစိတ္အပိုင္းမွာ တရားဝင္ ေငြေၾကးအျဖစ္မသံုးဘူး… စာသင္ေက်ာင္းမွာေတာင္ ျမန္မာစာကို အေရး အဖတ္တင္မဟုတ္ပဲ အေျပာပါသင္ၾကားေပးေနရတဲ့ ေဒသတစ္ခုရွိတယ္ဆိုရင္ သင္လက္ခံပါမလား…

    အဆိုပါအရပ္ေဒသသည္ ပင္လံုစာခ်ဳပ္မွာပင္လက္မွတ္မေရးထိုးခဲ့ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားရဲ့ေဒသျဖစ္ျပီး ျမန္မာႏိုင္ငံ၏အျပည့္ဝဆုံးေသာ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ ကိုယ္ပိုင္စစ္တပ္ႏွင့္ တိုင္းရင္းသားနယ္ေျမဆိုရင္ သင္သိပါသလား…

    အဆိုပါကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေဒသေနလူမ်ိဳးအမည္မွာ ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံထဲမွာသာရွိျပီး အဆိုပါလူမ်ိဳးအမည္ျဖင့္ အျခားေသာမည္သည့္ႏိုင္ငံမွာမွ မရွိဟုဆိုလွ်င္ သင္လက္ခံႏိုင္ပါမည္ေလာ…

    အကယ္၍အဆိုပါတိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးအမည္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံလြတ္လပ္ေရးရျပီး ႏွစ္ေပါင္း၆၀ေက်ာ္မွ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရ၏ တိုင္းရင္းသားစာရင္းတြင္ ထည့္သြင္းခံရပါသည္ဆိုလွ်င္ သင္လက္ခံပါသလား…

    အကယ္၍ က်ေနာ္တို႕ႏိုင္ငံအေရွ႕ဘက္မွ ႏိုင္ငံၾကီးတစ္ခုသည္ သူတို႕၏လူမ်ိဳးမ်ားကို အဆိုပါအရပ္ေဒသမွ တိုင္းရင္းသားမ်ားအျဖစ္ခံယူျပီး ျမန္မာႏိုင္ငံအႏွံ႕အျပားတြင္ လြတ္လပ္စြာ အေျခခ်ေနထိုင္ခြင့္ရရွိျပီးဆိုလွ်င္ သင္မည္သို႕ခံစားရပါမည္နည္း…

    သိခ်င္စမ္းပါဘိ…