News @ M-Media

Tag: Myanmar-China

  • လွ်ဳိ၀င္လက္ႏွစ္ေခ်ာင္း ႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ

    ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၃၊ ၂၀၁၄
    M-Media
    ဘာသာျပန္ဆိုသူ- ျမင့္မိုရ္ေမာင္ေမာင္

    1392924232400
    “ အတိတ္ကာလတုန္းကလိုေရာ အနာဂတ္မွာပါ အိႏိၵယျပည္သူေတြက ျမန္မာျပည္သူေတြနဲ႔ ယွဥ္တြဲရပ္တည္သြားမွာပါ။ ေကာင္းက်ဳိးျဖစ္ေစ ဆိုးက်ဳိးျဖစ္ေစ ႀကံဳလာခဲ့ရင္လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ အတူတစ္ကြ ခံယူသြားပါမယ္ ”

    ၁၉၄၈ ခုႏွစ္၊ ၿဗိတိသွ်ထံမွ ျမန္မာႏိုင္ငံလြတ္လပ္ေရးရရိွေသာေန႔တြင္ အိႏိၵယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဂ်၀ါဟာလလ္ ေနရူးက ဤစကားရပ္မ်ားကို ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ထိုကာလေနာက္ပိုင္း ႏွစ္ႏိုင္ငံအၾကား ဆက္ဆံေရးသည္ ရင္းႏီွးမႈ၊ လ်စ္လ်ဴရႈျခင္း ႏွင့္ သူစိမ္းဆန္ျခင္းတို႔အၾကား လူးလာေခါက္တုန္႔ျဖစ္ေနခဲ့၏။

    သို႔ေသာ္ အိႏိၵယ၏ ကမာၻ႕စင္ျမင့္ေပၚ တက္ေရာက္လာႏိုင္ခဲ့မႈ ႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဒီမိုကေရစီအကူးအေျပာင္းတို႔က ေဒသတြင္း ပထ၀ီႏိုင္ငံေရးေပၚ မူတည္လ်က္ ႏွစ္ႏိုင္ငံအျပန္အလွန္ ဆက္ဆံေရးကို ႏွစ္ဖက္အစိုးရအား ျပန္လည္သံုးသပ္ေစလိုက္သည္။

    ထြန္းေပၚလာေသာ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အသြင္ေျပာင္းမႈအား နယူးေဒလီအတြက္ တရုတ္ လႊမ္းမိုးမႈေလွ်ာ့ခ်ႏိုင္ေသာ အခြင့္အလမ္း ျဖစ္ေစသလို အိႏိၵယ၏ ဗ်ဴဟာ လက္တံကိုလည္း ဆန္႔ထုတ္ႏိုင္ေစသည္ဟု အိႏိၵယမွ အျမင္ရိွေနသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚရိွသည့္ တရုတ္ၾသဇာကို အနီးကပ္ သုိ႔မဟုတ္bအလယ္အလတ္အားျဖင့္ ၿပိဳင္ဆိုင္ရန္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မရိွေသာ္ ၎ဆက္ဆံေရးအတြက္ ထိခိုက္စရာျဖစ္သြားႏိုင္သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံဖက္ကလည္း အိႏိၵယႏွင့္ ခိုင္မာေသာဆက္ဆံေရး ထူေထာင္ႏို္င္ေအာင္ ဦးတည္ေနသည္။ ထိုေရာအခါ အိႏိၵယ-ျမန္မာဆက္ဆံေရး ခိုင္မာအားေကာင္းလာသည္ႏွင့္အမွ် မဟာဗ်ဴဟာၿခိမ္းေျခာက္မႈျဖစ္လာမည္ဟု တရုတ္တို႔က ျမင္ျပန္သည္။

    ၁၉၅၀ ခုႏွစ္မ်ားတစ္ေလွ်ာက္လံုး ဆက္ဆံေရးေႏြးေထြး ခဲ့ေသာ္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ အာဏာ သိမ္းယူမႈက ေအးစက္ တင္းမာသြားေစခဲ့သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္း၏ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ ကာလအတြင္း  အိႏိၵယ မ်ဳိးႏြယ္တို႔မွာ ပစ္မွတ္ထားခံရသည္၊ ၿဗိတိသွ်ကိုလိုနီ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အတြင္းက အခြင့္ထူးခံ လူတန္းစားမ်ားဟု ၾကည့္ျမင္ခံရသည္။ ဆက္လက္ျဖစ္တည္လာေသာ အမ်ဳိးသားေရး ၀ါဒလိႈင္းက ႏိုင္ငံတြင္းရိွ အိႏိၵယသား မ်ားစြာကို ျပည္ပသို႔ တြန္းထုတ္ခဲ့သည္။

    အိႏိၵယသည္ ဒီမိုကေရစီကို အက်ယ္ျပန္႔ဆံုး က်င့္သံုးေသာ ႏိုင္ငံအျဖစ္လည္းေကာင္း၊ ဘက္မလိုက္ လႈပ္ရွားမႈ၏ ဦးေဆာင္ႏိုင္ငံ တစ္ခုအျဖစ္ လည္းေကာင္း ဂုဏ္ယူလာခဲ့သည့္ အခ်ိန္မွာ ၾကာေညာင္းေနၿပီျဖစ္သည္။ ၎တို႔၏ ေခတ္သစ္သမိုင္းရိွ အေစာပိုင္းကာလ၌ ထိုဂုဏ္ယူဖြယ္ အခ်က္ႏွစ္ရပ္လံုးက အိႏိၵယ-ျမန္မာ ဆက္ဆံေရးကို အႀကီးအက်ယ္ အေရာင္ဆိုးခဲ့သည္။ ၁၉၅၀ ခုႏွစ္မ်ား တစ္ေလွ်ာက္လံုး ဆက္ဆံေရးေႏြးေထြး ခဲ့ေသာ္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ အာဏာ သိမ္းယူမႈက ေအးစက္ တင္းမာသြားေစခဲ့သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္း၏ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ ကာလအတြင္း  အိႏိၵယ မ်ဳိးႏြယ္တို႔မွာ ပစ္မွတ္ထားခံရသည္၊ ၿဗိတိသွ်ကိုလိုနီ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အတြင္းက အခြင့္ထူးခံ လူတန္းစားမ်ားဟု ၾကည့္ျမင္ခံရသည္။ ဆက္လက္ျဖစ္ တည္လာေသာ အမ်ဳိးသားေရး ၀ါဒလိႈင္းက ႏိုင္ငံတြင္းရိွ အိႏိၵယသားမ်ားစြာကို ျပည္ပသို႔ တြန္းထုတ္ခဲ့သည္။

    စစ္ေအးကာလ တစ္ေလွ်ာက္လံုးတြင္လည္း အိႏိၵယသည္ ျမန္မာႏို္င္ငံႏွင ့္ပတ္သက္၍ လံုးလံုးလ်ားလ်ား စိတ္မ၀င္စားေသာ ၾကားေန၀ါဒကို က်င့္သံုးခဲ့၏။ ၁၉၈၀ ခုႏွစ္မ်ားေႏွာင္းပိုင္းတြင္ေတာ့ အာရွတိုက္၏ ဒီမိုကေရစီမီးရွဴးတန္ေဆာင္ျဖစ္လာရန္ နယူးေဒလီမွ အတိုက္အခံ ဒီမိုကေရစီလႈပ္ရွားသူမ်ား အခန္းက႑ကို ဖြင့္လွစ္အားေပးခဲ့သည္။

    သူစိမ္းဆန္ေသာ မူ၀ါဒထံ ယင္းကဲ့သို႔ အေကာင္းျမင္ ခ်ဥ္းကပ္မႈမွာ ဗ်ဴဟာေျမာက္ အက်ဳိးအျမတ္မ်ားကို မျဖစ္ထြန္းေစႏိုင္ေၾကာင္း၊ ျမန္မာႏိုင္ငံရိွ ဒီမိုကေရစီႀကိဳးပမ္းမႈကို ကူညီရာ မေရာက္ေၾကာင္း၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္းရိွ ဖိႏွိပ္မႈ ဗီဇကိုသာ ပို၍ဆုိး၀ါးသြားေစေၾကာင္း နယူးေဒလီမွ မ်ားမၾကာမီ သိနားလည္သြားခဲ့ပါသည္။ အိႏိၵယအေပၚ မလိုမုန္းတီးမႈႀကီးထြားလာရာတြင္ တရုတ္သည္ စစ္အာဏာရွင္တို႔၏ အရင္းႏွီးဆံုး မဟာမိတ္ ျဖစ္လာပါေတာ့သည္။ သို႔ႏွင့္ အိႏိၵယသည္ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္တြင္ က်င့္သံုးေနေသာ သရုပ္မွန္၀ါဒကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ရုပ္သိမ္းကာ ျမန္မာအစိုးရအား ခ်ဥ္းကပ္၏။

    အာဏာရွင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး သက္ဆိုးရွည္ဦးမည္ကို နယူးေဒလီမွ လက္ခံနားလည္သြား၍ျဖစ္သည္။ ထို႔ေနာက္၀ယ္ အိႏိၵယသည္ ရန္ကုန္သို႔ လက္နက္ေရာင္းခ်သည့္ အစိုးရအဖြဲ႕ ရွစ္ဖြဲ႕အနက္ အပါအ၀င္ ျဖစ္လာသည္။ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးကတည္းက မတည္ၿငိမ္ခဲ့ေသာ အျပန္အလွန္ ဆက္ဆံေရးကို အထူးအေလးေပးလာသည္။

    ၂၀၁၂ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ဒီမိုကေရစီအကူးအေျပာင္း ျပဳလုပ္မည္ဟုဆိုၿပီးသည့္ေနာက္ ႏိုင္ငံတကာမွ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈကို ဖယ္ရွားေပးခဲ့သည္။ ဤတြင္ အိႏိၵယအစိုးရႏွင့္ ၄င္း၏အေပါင္းအပါတစ္ခ်ဳိ႕က အိႏိၵယတိုက္နယ္ အစြန္အဖ်ားျဖစ္ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံအား လႊမ္းမိုးႏိုင္မည့္ မဟာဗ်ဴဟာ အခြင့္အလမ္းကို ေတြ႕ျမင္လာၾကသည္။

    ONGC Videsh ၊ Jubilant ေရနံႏွင့္သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႕၊ Century Ply-Star ဘိလပ္ေျမလုပ္ငန္း စသည့္ အိႏိၵယလုပ္ငန္းအုပ္စုတို႔သည္ ျမန္မာသို႔ ၀င္ေရာက္လာၾကသည္။ ယခုအခါ အိႏိၵယႏိုင္ငံ၏ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈမႈ ေဒၚလာ သန္း ၃၀၀ အထိ ေရာက္ရိွေနၿပီျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ အတြင္း ႏိုင္ငံတကာ တိုက္ရိုက္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈ FDI မွာ ေဒၚလာ သန္းေပါင္း ၄၃၀၀ အထိ ေရာက္ေနရကား ၎မွာ မဆိုစေလာက္ေသာ ပမာဏမွ်သာ ျဖစ္ေနေသး၏။ ၎အျပင္ FDI အမ်ားစုသည္ တရုတ္ျပည္မွျဖစ္ေနသည္။ ေနျပည္ေတာ္ အစိုးရသည္ တရုတ္(နွင့္ ရုရွ)အေပၚ စစ္ေရးအရမွီခိုမႈမွ ဖယ္ခြာရန္ႀကိဳးစားေသာ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္မွစတင္ကာ တရုတ္ျပည္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈ ထိုးက်သြားခဲ့သည္။ ဤက႑တြင္ အိႏိၵယသည္ ၿပိဳင္ဖက္ မဟုတ္သည့္အျပင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ လက္၀င္မလွ်ဳိခဲ့။

    အိႏိၵယအေနျဖင့္ ကုန္သြယ္ေရးႏွင့္ျမွဳပ္ႏွံမႈ၌ ၾသဇာေညာင္းေအာင္ မစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ခဲ့ေသာ အေၾကာင္းအခ်က္မ်ားစြာ ရိွ၏။ အိႏိၵယ၏ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈနိမ့္က်သည့္ စြမ္းအင္ဆိုင္ရာ အေျခခံ အေဆာက္အဦလည္း အပါအ၀င္ျဖစ္သည္။ ထိုအခ်က္က ျမန္မာ၏ ေရနံႏွင့္ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႕ကို အိႏိၵယသို႔ သယ္ယူျဖန္႔ခ်ိႏိုင္ေရး၌ နယူးေဒလီ အဖို႔ အဟန္႔အတားျဖစ္ရသည္။ တရုတ္-ျမန္မာနယ္စပ္ႏွင့္ ႏိႈင္းယွဥ္ပါက ႏွစ္ႏိုင္ငံၾကား နယ္စပ္ေဒသမွာ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈနိမ့္က်ေနသည္မွာလည္း မျငင္းႏိုင္။ ဗဟိုဦးစီးခ်ဳပ္ကိုင္မႈ ႏွင့္ ႀကိဳးနီစနစ္ကလည္း နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္ကုန္သြယ္မႈႏွင့္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို ေႏွာင့္ေႏွးသြားေစခဲ့သည္။

    ယခုအခါ အိႏိၵယသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံအား ေႏြးေထြးႀကိဳဆိုလိုသည့္ သေဘာထားရိွေနပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ကုန္သြယ္ေရးႏွင့္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈ မ်က္ႏွာစာတြင္ တတ္ႏိုင္သမွ် ပါ၀င္ေဖာ္ေဆာင္ခ်င္ေနသည္။ အိႏိၵယအေရွ႕ေျမာက္ပိုင္းသည္ အျခားေဒသမ်ားႏွင့္ႏိႈင္းစာပါက ထီးတည္းတည္ရိွေနရာ နယူးေဒလီမွ ၎အားျမွင့္တင္လိုေသာေၾကာင့္ ျမန္မာႏွင့္ စီးပြားေရး၊ ႏိုင္ငံေရး၊ စစ္ေရးအရ ခိုင္မာနက္ရိႈင္းေသာ ဆက္ဆံေရးျဖစ္ရန္အတြက္ အိႏိၵယ အာဏာပိုင္တို႔အား ေစ့ေဆာ္လ်က္ ရိွေနေပသည္။ သို႔ေသာ္ ႏွစ္ဖက္ နယ္စပ္လံုၿခံဳေရး အေျခအေနမ်ား လိပ္ခဲတည္းလည္းျဖစ္ေနျခင္းက အိႏိၵယအာဏာပိုင္မ်ား အတြက္ အဓိကေခါင္းခဲစရာ ျဖစ္ေစသည္။ ဥပမာ – ျမန္မာမြတ္စ္လင္မ္တို႔ အေပၚ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔၏ အၾကမ္းဖက္ျဖစ္စဥ္မ်ားက ေဒသတြင္းရိွ မြတ္စ္လင္မ္ အခ်ဳိ႕ကို အစြန္းေရာက္ေအာင္ တြန္းပို႔သလိုျဖစ္ေနသည္။ ထိုအခ်က္သည္ အိႏိၵယအတြင္း၌ သာမက ေတာင္အာရွ၊ အေရွ႕ေတာင္အာရွအစြန္အဖ်ားရိွ အခ်ဳိ႕ေဒသမ်ားအထိ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ႏွင့္ သက္ဆိုင္ရာ သာသနိကအ ေဆာက္အဦးမ်ားကို လက္စားေခ် တုန္႔ျပန္ေသာ တိုက္ခိုက္မႈမ်ား ျဖစ္လာမည္ ့အႏၱရာယ္ရိွေနသည္။ ႏွစ္ဖက္ နယ္စပ္တြင္ ခြေနေနၾကေသာ နာဂ လူ႔အစုအေ၀းအေပၚ အစိုးရႏွစ္ဖက္လံုးမွ အာရံုစိုက္ေနရဆဲ။ အေၾကာင္းမွာ နာဂျပည္ဟူေသာ အေၾကာင္းတရားက ႏွစ္ႏိုင္ငံလံုး၏ ပိုင္နက္အတြင္း၌ ေရာက္ေနေသာေၾကာင့္ အႏၱရာယ္ျဖစ္လာႏိုင္ေပသည္။

    အိႏိၵယႏွင့္ နက္ရိႈင္းသည့္ ဆက္ဆံေရးထူေထာင္ပါက မိမိ နယ္စပ္ဖက္ရိွ အေျခမက်ေသးေသာဖြံ႕ၿဖိဳးမႈကိုလည္းေကာင္း၊ ေဒသတြင္း အေရးပါသူမ်ားႏွင့္ တကြ တရုတ္ျပည္၏ မိတ္ဖက္ ခ်ိန္ခြင္လွ်ာကိုလည္းေကာင္း ထိခုိက္ နစ္နာေစႏိုင္သည္ဟု ေနျပည္ေတာ္မွ ရႈျမင္ထားသည္။ ေဘဂ်င္း အေပၚ  ျမန္မာ၏ စီးပြားေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး မွီခိုေနမႈ အရ ေနျပည္ေတာ္အစိုးရမွာ သတိျပဳ၍ ေရွ႕ဆက္တိုးဖြယ္ ရိွေနသည္။ အကယ္၌ ျမန္မာ-တရုတ္ဆက္ဆံေရး၌ အတြင္းက်က်ေျပာင္းလဲမႈ မရိွလွ်င္ပင္ အိႏိၵယႏွင့္ အေမရိကန္၊ ဂ်ပန္ စသည့္ အျခားႏိုင္ငံမ်ားက ျမန္မာႏိုင္ငံအဖို႔ ေရြးခ်ယ္စရာ မ်ားစြာရိွေၾကာင္း သိျမင္ေစၿပီး ေဘဂ်င္းကို ဆန္႔က်င္ရန္ အရွိန္ျမွင့္ တြန္းအားေပးၾကမည္ျဖစ္သည္။ အိႏိၵယႏိုင္ငံႏွင့္ စီးပြားေရး၊ ႏို္င္ငံေရး၊ စစ္ေရးဆက္ဆံမႈ တျဖည္းျဖည္း တိုးတက္လာျခင္းသည္ ေဘဂ်င္း-ျမန္မာ အထူးဆက္ဆံေရးအေပၚ ၿခိမ္းေျခာက္ခ်က္ဟူ၍ တရုတ္အာဏာပိုင္မ်ား၌ အျမင္ရိွေနသည္။

    ျမန္မာအစိုးရသည္ အိႏိၵယ ႏွင့္ တရုတ္ ႏွစ္ႏိုင္ငံစလံုး၏ တန္ဖိုးကို နားလည္ထား၏။ အိႏိၵယႏိုင္ငံ၏ လံုၿခံဳေရးအေနအထား (ႏွင့္) ေရနံ/သဘာ၀ ဓာတ္ေငြ႕အရင္းအျမစ္အသစ္မ်ားအေပၚ စိတ္၀င္စားမႈသည္ ျမင္သာလွေသာ အနာဂတ္အတြက္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ပါ အက်ဳိးတူ ရည္မွန္းခ်က္မ်ားကို  ေပါက္ေျမာက္ေစႏိုင္သည္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ ျမန္မာကို အသံုးခ်ၿပီး ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္အထိ တရုတ္၏ေျခလွမ္း က်ဲလာမႈ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာင္ဖက္ ကုန္းတြင္းပိုင္းရိွ စြမ္းအင္ ရရိွမႈအေပၚ လံုၿခံဳေရးစသည္တို႔က ေဘဂ်င္းအတြက္ ျမန္မာကို မဟာဗ်ဴဟာေျမာက္ အဓိကလက္တြဲေဖာ္အျဖစ္ ဖန္တီးေနဦး မည္ျဖစ္သည္။

    ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ဒီမိုကေရစီအကူးအေျပာင္းကို ေအာင္ျမင္ေအာင ္ေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္သည္ျဖစ္ေစ၊ အတိတ္တစ္ခ်ိန္က ဖယ္ၾကဥ္ခံ ဘ၀သို႔ ေနာက္ျပန္လွည့္ သည္ျဖစ္ေစ မဟာဗ်ဴဟာက်သည ့္အေနအထားတြင္ ရိွေနေၾကာင္း ထင္ရွားေပသည္။ ထို႔ျပင္ သဘာ၀ သယံဇာတမ်ားကလည္း တရုတ္ႏွင့္အိႏိၵယ၏ အက်ဳိးစီးပြား ေရာယွက္ေနေသာေဒသတြင္းရိွ ပါ၀ါအားၿပိဳင္မႈ ခ်ိန္ခြင္လွ်ာအား ဆက္လက္ အရိပ္မိုးေနေပဦးမည္။ တရုတ္ႏွင့္အိႏိၵယတို႔၏ လက္မ်ားက ျမန္မာႏိုင္ငံထဲတြင္ အမွန္တကယ္ ယွဥ္တြဲတည္ရိွသြားႏိုင္ပါသည္။ သို႔ေစကာမူ တရုတ္ႏိုင္ငံသည္ ၎၏ လက္ရိွ သမိုင္းမ်က္ႏွာစာ၊ စစ္ေရး အေထာက္အပံ့၊ ေနျပည္ေတာ္အက်ဳိးကို ေရရွည္လိုက္ေလ်ာမႈတို႔အားျဖင့္ ထင္ထင္ရွားရွား ေျခလွမ္းသာလြန္ အျမတ္ထုတ္ေနဦးမည္သာတည္း။

    Ref : International Policy Digest & Huffington Post
    Original Post : Can China and India Coexist in Myanmar ? (By Daniel Wagner and Giorgio Cafiero )
    Translation : Myint Mo Maung Maung

    —————————————-
    ** M-Media ၏ မူပိုင္ သတင္း/ေဆာင္းပါးမ်ား၊ ဘာသာျပန္ မ်ားကို အြန္လိုင္းမီဒီယာမ်ားတြင္ မည္သူမဆို လြတ္လပ္စြာကူးယူေဖာ္ျပႏို္င္ပါသည္။ ကူးယူေဖာ္ျပသူမ်ားအေနျဖင့္ M-Media မူရင္းလင့္ခ္ကို ထည့္ေပးဖို႔ ေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါသည္။

    M-Media ၏ ခြင့္ျပဳခ်က္မရိွဘဲ စီးပြားျဖစ္ ထုတ္ေဝေသာ Print Media မ်ားတြင္ ထည့္သြင္းေဖာ္ျပျခင္းမ်ား လုံးဝ ခြင့္မျပဳပါ။
    ဆက္သြယ္ရန္ [email protected]

  • ျမန္မာ့ အရိွတရားအေပၚ တရုတ္ျပည္၏ ဆက္ဆံေရး

    ဒီဇင္ဘာ ၂၈၊ ၂၀၁၃
    M-Media
    ဘာသာျပန္ဆိုသူ- ၾသရသေရခ်မ္း

    image
    ျမန္မာျပည္သည္ ဒီမိုကေရစီစံနစ္သစ္တစ္ရပ္ျဖင့္ စမ္းသပ္ကာလသို႔ ျဖတ္သန္းေနျခင္းႏွင့္အညီ တစ္ခ်ိန္က ႀကီးစိုးမင္းမူခဲ့သည့္ စစ္အစိုးရ၏ လမ္းေၾကာင္းအား ဖယ္ထုတ္သည့္ ႏိုင္ငံေရး တြန္းအားသစ္ မ်ားစြာလည္း ထြက္ေပၚလာၾက၏။ မ်ားေျမာင္ေထြျပားလြန္းေသာ လူနည္းစု တုိင္းရင္းသားအုပ္စုမ်ား သာမက အဓိက အင္အားစုႀကီး ေလးမ်ဳိးသည္လည္း တိုင္းျပည္၏ ႏိုင္ငံတကာ ဆက္ဆံေရးအေပၚ အဓိပၸာယ္သစ္ျဖင့္ ဖြင့္ဆိုေပေတာ့မည္။ အထူးသျဖင့္ အိမ္နီးခ်င္း တရုတ္ျပည္ႏွင့္ ပတ္သက္ေန၏။

    ျဖစ္တည္လာေသာ ႏိုင္ငံေရး ဗဟိုခ်က္မ်ား၌ သမၼတဦးသိန္းစိန္ ဦးေဆာင္သည့္ အစိုးရ၊ လႊတ္ေတာ္ကို ဦးစီးပဲ့ကိုင္ေနသည့္ ဦးေရႊမန္း၏ ျပည္ေထာင္စုႀကံ႕ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီ (USDP)၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး မင္းေအာင္လိႈင္၏ အာဏာစက္ေအာက္မွ စစ္တပ္ ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဦးေဆာင္သည့္ ဒီမိုကေရစီ အတိုက္အခံအင္အားစုတို႔ ပါ၀င္ေနၾကသည္။

    အထက္ေဖာ္ျပပါ အုပ္စုေလးမ်ဳိးကို တရုတ္ျပည္က သီးျခားကြဲျပားေသာ ဆက္ဆံေရး ထားရိွသည္။ အုပ္စုတစ္ခုခ်င္းစီအေပၚ ထားရိွေသာ တရုတ္ျပည္၏ မူ၀ါဒမ်ားကို ၾကည့္၍ ေဘဂ်င္း၏ ျပည္ပသေဘာထား ဗ်ဴဟာေသာ့ခ်က္ ႏွင့္ အတြင္းပိုင္း တြက္ခ်က္မႈအား နားလည္ႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။

    အစိုးရအာဏာပိုင္အဆင့္ ပံုမွန္ ဆက္ဆံေရး အေနအထားတြင္ တရုတ္ႏွင့္ျမန္မာတို႔သည္ ၄င္းတို႔၏ အတိတ္ျပႆနာ အမ်ားအျပားႏွင့္ပတ္သက္လွ်င္ ပန္းခင္းလမ္း အသြင္ေဆာင္ေန၏။ ထိုျပႆနာမ်ားမွာ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္တြင္ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ေႏြးေထြးေသာ သံတမန္ ဆက္ဆံေရးေဖာ္ေဆာင္ရာမွ ေရွ႕သို႔ တိုးထြက္ လာေတာ့သည္။ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္အေစာပုိင္းကာလ ကခ်င္သူပုန္အေရး၌  ၾကား၀င္ စြက္ဖက္မႈၿပီးသည့္ေနာက္ ယခုအခါ နယ္စပ္တည္ၿငိမ္ေရးကို အားလံုးနီးပါး ျပန္လည္ထိန္းသိမ္းႏိုင္ခဲ့သည္။ တဆက္တည္းမွာပင္ လက္ပံေတာင္းေၾကးနီသတၳဳ တူးေဖာ္ေရးအေပၚ ျပည္တြင္း ဆန္႔က်င္မႈႏွင့္ပတ္သက္၍ ျပန္လည္စတင္ရန္ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရမွ သေဘာတူလိုက္သည္။ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၃.၆ ဘီလီယံတန္ဖိုးရိွၿပီး ဆိုင္းငံ့ထားရေသာ ျမစ္ဆံုဆည္စီမံကိန္းကိစၥအေျဖထုတ္ေရးမွာမူ ေစ့စပ္ညိွႏိႈင္းေနဆဲျဖစ္၏။

    ဧၿပီလတြင္ ႏွစ္စဥ္က်င္းပေသာ တရုတ္ျပည္၏ Boao Forum သို႔ ဦးသိန္းစိန္ သြားေရာက္ကာ တရုတ္ေခါင္းေဆာင္သစ္ Xi Jinping ႏွင့္ ေတြ႕ဆံုခဲ့သည္။ ေအာက္တိုဘာလ အေရွ႕အာရွ ထိပ္သီးညီလာခံ ကာလအတြင္း တရုတ္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ Li Keqiang ႏွင့္လည္း ေတြ႕ခဲ့သည္။ အမ်ားျမင္ကြင္း၀ယ္ ႏွစ္ဖက္ ဆက္ဆံေရးမွာ မယိုင္လဲသည့္ႏွယ္ရိွေန၏။ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္မွ ႏိုင္ငံပိုင္ ႏွင့္ အခိုင္အမာ မီဒီယာမ်ားကလည္း သမိုင္း၀င္ရင္းႏွီးမႈ အေပၚ မျပတ္တမ္း အလြန္အကၽြံ အမႊမ္းတင္ေနၿမဲျဖစ္၏။ (ယခုအခါ အထိန္းအခ်ဳပ္မဲ့ ျမန္မာ ပုဂၢလိကမီဒီယာတို႔မွ ႏွစ္ဖက္ဆက္ဆံေရးအေပၚ ပုိမိုေ၀ဖန္ႏိုင္ခြင့္ ရရိွေနၿပီျဖစ္သည္)။

    သို႔တေစ ယင္းရုပ္လံုးေဖာ္ခ်က္မ်ား၌ ေအးတိေအးစက္ျဖစ္ေနေသာ အရွိတရားကို ႏွစ္ဖက္လံုးမွ ဖံုးကြယ္ထားၾက၏။ တရုတ္ေခါင္းေဆာင္တို႔သည္ ၄င္းတို႔၏ကိုယ္ပိုင္အႏုစိပ္ စီမံကိန္းမ်ားမွ ျမန္မာျပည္အား ဖယ္ထုတ္လိုက္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း အထူး ေပၚလြင္လာေပသည္။ သာဓကတစ္ရပ္မွာ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ တရုတ္သမၼတသစ္တက္လာၿပီးေနာက္ပိုင္း Politburo Standing Committee (PBSC)၏အဖြဲ႕၀င္ မည္သူတစ္ဦးမွ် ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ လာေရာက္ျခင္း မရိွေတာ့ေခ်။

    ဤကာလအတြင္း အာဆီယံ အဖြဲ႕၀င္ႏိုင္ငံမ်ားအနက္ ဘရူႏိုင္း၊ အင္ဒိုနီးရွား၊ မေလးရွား၊ ထိုင္း ႏွင့္ ဗီယက္နမ္ ငါးႏိုင္ငံသို႔ တရုတ္ သမၼတႏွင ့္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္တို႔မွ တသြင္သြင္ သြားေရာက္ခဲ့သည့္အျပင္၊ PBSC ေကာ္မတီ၀င္ Liu Yunshan ႏွင့္ Zhang Gaoli တို႔ကလည္း ကေမာၻဒီးယား ႏွင့္ စကၤာပူသုိ႔ အလည္အပတ္သြားေရာက္ခဲ့သည္။ တရုတ္ႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီး ၀မ္ရီလည္း ရာထူးလက္ခံခဲ့ေသာ မတ္လကတည္းက ျမန္မာႏွင့္ဖိလစ္ပိုင္ကို ေရွာင္ဖယ္၍  အျခားေသာအာဆီယံအဖြဲ႕၀င္ ရွစ္ႏိုင္ငံအသီးသီးသို႔ ခရီးစဥ္ ေျခာက္ႀကိမ္ ထြက္ခဲ့သည္။

    စီးပြားေရး မ်က္ႏွာစာတြင္လည္း ဆက္ဆံေရးမွာ ေအးစက္စက္ျဖစ္လာသည္။ ၂၀၁၁ ဘ႑ာေရးႏွစ္ႏွင့္ႏိႈင္းယွဥ္ပါက ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ကာလတူအတြင္း တရုတ္၏ တိုက္ရိုက္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈသည္ ၉၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္(အေမရိကန္ေဒၚလာ ၄၀၇ သန္းနီးပါး) အထိ ထိုးက်သြားခဲ့သည္။ တရုတ္ႏိုင္ငံပိုင္ လုပ္ငန္းစုႀကီး အေနႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း အစဥ္တစိုက္ အႀကီးမားဆံုး ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံသူျဖစ္ခဲ့ေသာ္လည္း ထိုထိုေသာ တရုတ္စီမံကိန္းဆိုင္းငံ့ခံရမႈ ႏွင့္ မေရရာသည့္ မူ၀ါဒမ်ားက ကနဦးပိုင္းရိွ စိတ္အား ထက္သန္မႈကို ေလ်ာ့ပါးခ်ည့္နဲ႔သြားေစသည္။ ျမန္မာျပည္၌ တရုတ္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈမ်ားမွာ ေႏွးေကြး လာၿပီး အျခားအေရွ႕ေတာင ္အာရွႏိုင္ငံမ်ားအတြင္း အရိွန္အဟုန္ျမင့္မားလာသည္ကို ေတြ႕ရ၏။

    ဦးသိန္းစိန္အစိုးရႏွင့္ ၄င္းတို႔၏အခ်ဳိ႕ မူ၀ါဒမ်ားအေပၚ ေဘဂ်င္းမွ ထင္ထင္ရွားရွား စိတ္ပ်က္ေနသည့္တိုင္ အာဏာရႀကံ႕ခိုင္ေရး ႏွင့္ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီ အေပၚမွာေတာ့ အဆိုးျမ င္သေဘာထား ထြက္မလာခဲ့ေခ်။ အေၾကာင္းမွာ တရုတ္၏ တလံုးတခဲ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈကိုၿပိဳလဲေစေသာ မူ၀ါဒအေျပာင္းအလဲႏွင ့္ပတ္သက္၍ USDP ထက္ ဦးသိန္းစိန္က ပိုမို တာ၀န္ရိွေၾကာင္း ေဘဂ်င္းမွ ယံုၾကည္၍ျဖစ္သည္။

    USDP သည္ တရုတ္၏ေႏြးေထြးေသာ ႏိုင္ငံေရးလက္တြဲေဖာ္အျဖစ္ ဆက္လက္ တည္ရိွလိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ထားၿပီး၊ လက္ရိွ USDP ဥကၠဌ ႏွင့္ ေအာက္ လႊတ္ေတာ္ေျပာဆိုခြင့္ရ ပုဂၢိဳလ္ ဦးေရႊမန္း၏ ရည္မွန္းခ်က္ႏွင့္ႏိုင္ငံေရ းအင္အားအေပၚ မသိမသာ အမႊမ္းတင္ေနေပသည္။ သူသည္ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ သမၼတရာထူး ရရိွႏိုင္ေျခ အမ်ားဆံုးသူအျဖစ္ တရုတ္ေလ့လာသူမ်ားက ကိုယ္ပိုင္အျမင္ျဖင့္ ယံုၾကည္ထားၾက၏။ အခ်ဳပ္အားျဖင့္ သူႏွင့္ အနီးကပ္ ဆက္ဆံေရး ထူေထာင္ရန္ ႏွင့္ USDP စြမ္းရည္တိုးျမွင့္မႈ က႑၌ ပါ၀င္ကူညီရန္ ေဘဂ်င္းမွ စိတ္အား ထက္သန္လ်က္ရိွေနသည္ဟု ဆိုရေပမည္။

    အတိုက္အခံတို႔အေပၚ ကြင္းဆင္းမႈ

    ႏိုင္ငံေရးေခါင္းစဥ္ေအာက္တြင္ တရုတ္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အရပ္ဖက္လူ႔အဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ အတိုက္အခံ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္လည္း အေကာင္းဆံုး ဆက္ဆံေရး ထူေထာင္ႏိုင္ေအာင္ စီစဥ္ေနၾကသည္။ ယင္းအုပ္စုမ်ား၏ ႏိုင္ငံေရးၾသဇာမွာ ျပည္တြင္းျပည္ပ မူ၀ါဒမ်ား အေပၚ သက္ေရာက္ျမင့္မားလာ၍ျဖစ္၏။

    ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ေႏွာင္းပိုင္းမွစ၍ တရုတ္ျပည္မွ အတိုက္အခံ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုအေပၚ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး သေျပခက္ ဆန္႔တန္းၿပီး ျဖစ္သည္။

    ဘန္ေကာက္မွ သံအမတ္မ်ားသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးမႈမ်ားကို မႀကံဳစဖူး ဆက္တိုက္ က်င္းပေဆာင္ရြက္သကဲ့သို႔ တရုတ္အာဏာပိုင္၊ ပညာရွင္ႏွင့္ ကုမၸဏီတို႔သည္လည္း ႏိုင္ငံေရး အတိုက္အခံမ်ားႏွင့္ အရပ္ဖက္လူ႔အဖြဲ႕အစည္းမ်ားအေပၚ ထိစပ္ခ်ိတ္ဆက္မႈမ်ား ရိွလာၾကသည္။ သံတမန္ ဆက္ဆံေရးကြင္းဆင္းမႈ အစိတ္အပိုင္းတစ္ရပ္အေနျဖင့္ NLD ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအပါအ၀င္ ျမန္မာဂ်ာနယ္လစ္မ်ား၊ အရပ္ဖက္ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းႏွင့္ႏိုင္ငံေရး ပါတီေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ဒါဇင္ႏွင့္ခ်ီ၍ တရုတ္ျပည္သို႔ အလည္အပတ္ ဖိတ္ၾကားခဲ့ေပ၏။

    ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို တရုတ္ျပည္သို႔ တရား၀င္ အလည္အပတ္ဖိတ္ၾကားရန္မွာကား တရုတ္ျပည္မူ၀ါဒ ဖန္တီးရွင္မ်ားအဖို႔ ေ၀ခြဲမရ စိတ္စႏိုးစေနာင့္ ျဖစ္လ်က္ ရိွေနေသး၏။ ေဒၚစုၾကည္သည္ ကမာၻ႕ဒီမိုအိုင္ကြန္တစ္ဦးျဖစ္သည္ႏွင့္အညီ တရုတ္ျပည္၏ ၾသဇာလႊမ္းမိုး ခ်ဳပ္ကိုင္ႏိုင္ေရး အေပၚ လက္မခံသူလည္း ျဖစ္ေနသည္။  ႏိုဗယ္လ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဆုရွင္မ်ားျဖစ္ၾကသည့္ သူမ၏ ဘ၀တူမိတ္ေဆြ ဒလိုင္းလားမား ႏွင့္ Liu Xiaobo တို႔ကိုလည္း တရုတ္ျပည္၌ ႏိုင္ငံ့ ရန္သူမ်ား အျဖစ္ သတ္မွတ္ထားၾက၏။ ေဒၚစုၾကည္၏အလည္အပတ္ခရီးစဥ္က တရုတ္ျပည္အတြင္း ႏိုင္ငံေရး မတည္ၿငိမ္မႈ ႏွင့္ လူမႈအေျပာင္းအလဲ ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္ေသာ အေနအထားပင္ရိွသည္ဟု မူ၀ါဒ ဖန္တီးရွင္အခ်ဳိ႕မွ ယံုၾကည္ထားၾကသည္။

    ေဒၚစုၾကည္သည္ ဒီမို အိုင္ကြန္အျဖစ္မွ ပင္တိုင္အမာခံႏို္င္ငံေရးသမား အျဖစ္ ရုပ္လံုးေပၚလြင္လာသည္ႏွင့္အမွ် ထိုစိုးရိမ္ေသာကမ်ား တေရြ႕ေရြ႕ ျပယ္လြင့္ေလ်ာ့ပါး စျပဳလာၿပီျဖစ္သည္။ တရုတ္၏ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈျဖစ္ေသာ အျငင္းပြားဖြယ္ရာ လက္ပံေတာင္းေၾကးနီ တူးေဖာ္ေရးစီမံကိန္း ကိစၥကို ေထာက္ခံအားေပးရန္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔၏ လူမ်ဳိးေရးတိုက္ခိုက္မႈ ပစ္မွတ္ျဖစ္ေနေသာ လူနည္းစု၀င္ ရိုဟင္ဂ်ာ မြတ္စ္လင္မ္ ကိစၥဆိုင္ရာ ထိလြယ္ ရွလြယ္ႏိုင္ငံေရးျပႆနာ အေပၚ ေ၀ဖန္ျခင္းမွ ေရွာင္ကြင္းမႈ အပါအ၀င္ အေရးအရာမ်ား၌ ေဒၚစုၾကည္သည္ လက္ေတြ႕ စည္းမ်ဥ္းမ်ားထက္ ႏိုင္ငံေရး လိုအပ္ခ်က္ကို အေျခတည္ ဆံုးျဖတ္ႏိုင္သူဟု တရုတ္မွ ရႈျမင္လာၾကသည္။

    ေဒၚစုၾကည္မွ တရုတ္ႏွင့္ခိုင္မာေသာ ဆက္ဆံေရး ဆက္လက္ထားရိွရန္ ပြင့္လင္းျမင္သာစြာ ရည္ရြယ္လိုက္ျခင္းက သူမ၏ ႏိုင္ငံတကာ တန္း၀င္ေပါက္ေရာက္မႈႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ေဘဂ်င္း၏စိုးရိမ္ေသာကကို ေလွ်ာ့ခ်ေပးရာေရာက္ခဲ့သည္။ ယခုေသာ္ ေဒၚစုၾကည္သည္ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ သမၼတေနရာရေရး အတြက္ တရုတ္၏ အားေပးေထာက္ခံမႈရရန္ ႀကိဳးပမ္းေနသည္ဟု တရုတ္သုေတသီမ်ားစြာမွ သံုးသပ္လ်က္ ရိွေနသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဟူမူ လက္ရိွ အေျခခံဥပေဒအရ သူမအဖို႔ ထိုအေနအထားသို႔ေရာက္ရန္ ဟန္႔တားမႈရိွေန၍ျဖစ္ေပသည္။ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္တြင္ တရား၀င္ႏိုင္ငံေရး အတိုက္အခံသမားအေနႏွင့္ သူမအား ေဘဂ်င္းမွ တရား၀ င္ဖိတ္ေခၚလာလိမ့္မည္ဟု အခ်ဳိ႕ တရုတ္သုေတသီမ်ားက ခန္႔မွန္း ယံုၾကည္ထားၾကျပန္သည္။

    ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ႏုိင္ငံေရး အေနအထားသစ္အတြင္း ေနရာရေရးအတြက္ ႏိုင္ငံေရး အင္အားစုအားလံုးက အႀကိတ္အနယ္ တိုးေ၀ွ႕ေနၾကသည္။ ၄င္းတို႔အၾကား တရုတ္ျပည္ႏွင့္ ပလဲနံပ အသင့္ဆံုးမွာ စစ္တပ္ျဖစ္၏။ ဤသည္မွာ ယခင္ စစ္အစိုးရေဟာင္းႏွင့္တရုတ္တို႔၏ အထူးကၽြမ္း၀င္ျခင္း၊ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္မတိုင္မီ လက္နက္ျဖင့္ၾသဇာ လႊမ္းမုိးခဲ့ၾကေသာ ႏွစ္ဖက္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား၏ ပုဂၢိဳလ္ေရးေႏွာင္ႀကိဳးခိုင္မာျခင္းတို႔၏ အေမြခံ အစိတ္အပိုင္း တစ္ရပ္ ျဖစ္သည္။ ၄င္းအထူးေႏွာင္ႀကိဳးမ်ားက တူညီေသာႏိုင္ငံေရး ကစားကြက္မ်ား၊ စီးပြားေရးဆိုင္ရာ ဘံုအက်ဳိးအျမတ္မ်ားေၾကာင့္ ပိုမိုခိုင္မာ အားေကာင္းရေလသည္။

    ေဘဂ်င္း၏ရႈေထာင့္တြင္ စစ္တပ္ အခ်င္းခ်င္းေႏွာင္ႀကိဳးမ်ား၌ ျပႆနာအနည္းငယ္ ရိွေနသည္။ အာဏာပိုင္မ်ား အဆင့္၌ ႏို္င္ငံေရးႏွင့္စီးပြားေရး ဆက္ဆံမႈမ်ား ေအးတိေအးစက္ျဖစ္ေနသည့္တိုင္ အဆင့္ျမင့္ စစ္တပ္အရာရိွမ်ား၏ ဖလွယ္မႈႏွင့္ေတြ႕ဆံု အလည္အပတ္ခရီးစဥ္မ်ားမွာ အားေကာင္းေနဆဲပင္။ သာဓကအားျဖင့္ ဇႏၷ၀ါရီလက တရုတ္ျပည္သူ႔လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္၏ဒုတိယအႀကီးအကဲ Qi Jianguo သည္ ျမန္မာႏို္င္ငံမွ ဒုစစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး စိုး၀င္းတို႔သည္ တရုတ္-ျမန္မာလံုၿခံဳေရးဆိုင္ရာ မဟာဗ်ဴဟာႏွီးေႏွာမႈအတြက္ အတူစားပြဲ ၀ိုင္းထိုင္ခဲ့ၾကသည္။

    တရုတ္စစ္တပ္၏ ထိပ္တန္းက႑ တစ္ခုျဖစ္ေသာ ဗဟို စစ္ေရးေကာ္မရွင္၏ ဒုဥကၠဌ Fan Changlong သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ဇူလိုင္လက လာေရာက္ခဲ့သည္။ ဤေတြ႕ဆံုမႈမ်ားမွသည္ ျမန္မာစစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ မင္းေအာင္လိႈင္ အေနႏွင့္ ေအာက္တိုဘာလ၌ တရုတ္ ထိပ္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ေတြ႕ဆံုမည့္ ခရီးစဥ္အား သေဘာတူမႈရရိွခဲ့၏။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးသည္ တရုတ္ႏွင့္လက္နက္ အေရာင္းအ၀ယ္၊ စစ္ေရးေလ့က်င္မႈႏွင့္ အကူအညီတို႔အေပၚ အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈ မရိွပါေခ်။

    ျမန္မာျပည္တြင္းရိွ အဓိကႏိုင္ငံေရး အင္အားစုအသီးသီးထံ တရုတ္၏ တမူထူးျခား ခ်ဥ္းကပ္မႈႏွင့္ မူ၀ါဒမ်ားက ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ မဟာဗ်ဴဟာႏွင့္ သံတူေၾကာင္းကြဲသံတမန္အေနအထားအေပၚ ေနာေၾကေနျခင္းကို ညႊန္ျပေနေပသည္။ ရႈပ္ေထြးမႈႏွင့္ မေရာရာမႈမ်ားအား ၂ ႏွစ္တာေက်ာ္ျဖတ္ၿပီးေနာက္၀ယ္ တရုတ္ႏိုင္ငံသည္ ျမန္မာ့ႏို္င္ငံေရး သရုပ္သကန္၏ အရိွတရားကို ပါးနပ္စြာ ဆုပ္ကိုင္မိသြားၿပီ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။

    xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

    ကမာၻတစ္၀ွန္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ လံုၿခံဳေရးဆိုင္ရာအႏၱရာယ္မ်ားကို အက်ဳိးအျမတ္ပဓာနမထား အစြဲကင္းစြာ ေလ့လာေနသည့္ Stimson Center မွ အေရွ႕အာရွ ပရိုဂရမ္အဖြဲ႕၀င္ Yun Sun ၏ “China adapts to new Myanmar reality” ေ၀ဖန္ေရးေဆာင္းပါးကို “ၾသရသ ေရခ်မ္း” မွ ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျမန္မာျပန္ဆိုပါသည္။

    —————————————-
    ** M-Media ၏ မူပိုင္ သတင္း/ေဆာင္းပါးမ်ား၊ ဘာသာျပန္ မ်ားကို အြန္လိုင္းမီဒီယာမ်ားတြင္ မည္သူမဆို လြတ္လပ္စြာကူးယူေဖာ္ျပႏို္င္ပါသည္။ ကူးယူေဖာ္ျပသူမ်ားအေနျဖင့္ M-Media မူရင္းလင့္ခ္ကို ထည့္ေပးဖို႔ ေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါသည္။

    M-Media ၏ ခြင့္ျပဳခ်က္မရိွဘဲ စီးပြားျဖစ္ ထုတ္ေဝေသာ Print Media မ်ားတြင္ ထည့္သြင္းေဖာ္ျပျခင္းမ်ား လုံးဝ ခြင့္မျပဳပါ။
    ဆက္သြယ္ရန္ [email protected]

  • လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈႏွင့္ လယ္ေျမသိမ္းဆည္းမႈ တိုင္ခ်က္မ်ားက ျမန္မာ-တရုတ္ ဓာတ္ေငြ႕ပိုက္လိုင္း စီမံကိန္းအား မတားျမစ္ႏိုင္

    ေအာက္တုိဘာ-၂၄
    M-Media

    421861
    ျမန္မာ-တရုတ္ ႏွစ္ႏိုင္ငံၾကား ဓာတ္ေငြ႕ပိုက္လိုင္း ဖြင့္လွစ္ပို႔လႊတ္ျခင္းသည္ လူ့အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္မႈမ်ား၊ လယ္ေျမသိမ္းဆည္းမႈမ်ား ႏွင့္ ပတ္၀န္းက်င္ညစ္ညမ္းမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚေစသည့္ အဓိကအၾကာင္းအရာပင္ျဖစ္သည္ဟု လူအခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူမ်ားက ဆိုသည္။

    လူအခြင့္အေရး အဖြဲ႕အစည္းမ်ား ႏွင့္ ျပည္တြင္းအသိုင္းအ၀ိုင္းတို႔က ၄င္း ၂,၅၀၀ ကီလိုမီတာရိွ ဓာတ္ေငြ႕ပိုက္လိုင္း တည္ေဆာက္မႈေနာက္ကြယ္မွတာ၀န္ရိွသူမ်ားအား မတရားမႈအေျမာက္အမ်ား က်ဴးလြန္ထားသူမ်ားအျဖစ္ စြပ္စြဲခဲ့ျပီး၊ လူမ်ိဳးေရး ပဋိပကၡမ်ားကို ပိုမိုဆိုးရြားသြားေစခဲ့ေၾကာင္း ေျပာၾကားလိုက္သည္။

    ေရႊသဘာ၀ဓာတ္ေငြ႕တူးေဖာ္မႈအဖြဲ႕(SGM) က အသက္ ၁၄ ႏွစ္၀န္းက်င္သာရိွေသာ ေယာက္်ားေလးမ်ားအား ႏိုင္ငံျခားဖက္စပ္ကန္ထရိုက္တာတို႔က လုပ္သားမ်ားအျဖစ္ ေခၚယူခိုင္းေစခဲ့သလို တံငါသည္ ႏွင့္ လယ္သမားမ်ားသည္လည္း သဘာ၀၀န္းက်င္ပ်က္စီးျခင္း သို႔မဟုတ္ ေျမသိမ္းယူျခင္းေၾကာင့္ သူတို႔၏ေျမယာမ်ားအား ဆံုးရံႈးနစ္နာခဲ့ၾကရသည္ဟု ေဖာ္ျပခဲ့၏။

    ရခိုင္ျပည္နယ္မွ လူတစ္ဦးက The Democratic Voice of Burma ျပည္တြင္းသတင္းစာတိုက္သို႔ “ သူတို႔ဟာ ေျမေတြကိုေျမထိုးစက္ေတြနဲ႔ထိုးျပီးေနာက္ လယ္ကြင္းေတြထဲမွာ စြန္႔ပစ္ေနၾကတယ္။ အခုဆိုရယ္ လယ္ေတြထဲမွာ အလုပ္ေတာင္လုပ္လို႔ကို မရႏိုင္ေတာ့ဘူး ” ဟူ၍ ေျပာၾကားခဲ့သည္။

    ၄င္း ဂက္စ္ပိုက္လိုင္းသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံအေနာက္ဖက္ျခမ္းမွ တရုတ္ျပည္အေနာက္ေတာင္ပိုင္း ယူနန္ (Yunnan)၊ ေကြ႕ဇူ (Guizhou)၊ ေခ်ာင္က်င္း (Chongqing) ႏွင့္ ကြမ္စု (Guangzi) ရိွ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားခ်ဳိ႕တဲ့ေသာ ေဒသမ်ားသို႔ တင္ပို႔ျခင္းျဖစ္သည္။

    အဆိုပါ စီမံကိန္းသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ အၾကီးမားဆံုး စီမံကိန္းတစ္ခုျဖစ္ျပီး၊ ပီကင္းအစိုးရပိုင္ တရုတ္ႏိုင္ငံ သဘာ၀ေလာင္စာေကာ္ပိုေရးရွင္း (China Natural Petroleum Corporation) ႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေရနံႏွင့္ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႕ လုပ္ငန္း (Myanmar’s national Myanmar Oil and Gas Enterprise) တို႔၏ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ျခင္းျဖစ္သည္။ ထို႔အတူ ေတာင္ကိုးရီးယား ႏွင့္ အိႏၵိယႏိုင္ငံတို႔မွလည္း စီမံကိန္းအတြင္း အခ်ဳိးက် ပါ၀င္ထားေၾကာင္း သိရသည္။

    တစ္ႏွစ္လွ်င္ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႕ ၁၂ ဘီလီယံ ကုဗမီတာကို ပိုက္လိုင္းျဖင့္ ပို႔ေဆာင္ေပးရန္ခန္႔မွန္းထားသည္ ဟု တရုတ္ႏိုင္ငံသဘာ၀ေလာင္စာေကာ္ပိုေရးရွင္း က Global Times သို႔ ေျပာၾကားသည္။ သံုးႏွစ္တာ တည္ေဆာက္မႈအျပီးတြင္ ယခုအခါ ပိုက္လိုင္းျဖင့္ စတင္ဖြင့္လွစ္ပိုု႔ေဆာင္လ်က္ရိွသည္။ အဆိုပါ ပိုက္လိုင္းကို ပဋိပကၡဇံုႏွစ္ရပ္ျဖစ္သည့္ ယမန္ႏွစ္ လူရာဂဏန္းေသဆံုးၿပီး ၁၄၀,၀၀၀ ဦး အိုးအိမ္မဲ့ခဲ့ရေသာ ဘာသာေရး အၾကမ္းဖက္မႈျဖစ္ပြားရာ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရခိုင္ျပည္နယ္အေနာက္ပိုင္း (ႏွင့္) ယခုႏွစ္ အေစာပိုင္း ျမန္မာႏိုင္ငံ စစ္တပ္ ႏွင့္ ကခ်င္လြတ္လပ္ေရး တပ္မေတာ္ (Kachin Independence Army – KIA ) တို႔ စစ္ျဖစ္ပြားရာ တရုတ္နယ္စပ္ ရြိဳင္းလီ (Ruili) တို႔ကို ျဖတ္သန္းတည္ေဆာက္ထားသည္။

    ၄င္းပိုက္လိုင္းတည္ေဆာက္မႈသည္ စစ္အင္အားတိုးခ်ဲ႕ျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္ဆက္ႏႊယ္ေနသည္ ဟု ျမန္မာႏိုင္ငံအေရးစီမံခ်က္ဒါရိုက္တာ မာ့ခ္ ဖမ္နာ (Mark Farmaner) က IBTimes UK သုိ႔ ေျပာၾကားသည္။

    “ စစ္အင္အားတိုးခ်ဲ႕မွႈမ်ား၊ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္မွဳမ်ား၊ ထိုိ႔အတူ တစ္ဖက္ေစာင္းနင္းျပဳမူခ်က္မ်ား နဲ႕ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေစာ္ကားမႈမ်ားကို အဆိုပါပိုက္လိုင္းျဖတ္သန္းတဲ့ ေဒသတစ္ေလွ်ာက္လံုးလိုလို ေတြ႕ေနရပါတယ္။ ဒါဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံက ျပည္သူေတြကို ကူညီရာ မေရာက္ပါဘူး ”။

    တရုတ္ႏိုင္ငံအတြင္း ဂက္စ္ေစ်းႏႈန္းအားေလွ်ာ့ခ်ရန္ ႏွင့္ ျပည္တြင္းေဒသအသီးသီးသို႔ လွ်ပ္စစ္စြမ္းအင္ျဖည့္တင္းရန္ ယင္းသို႔ ပိုက္လုိုင္းသြယ္တန္းျခင္းဟု ဆိုသည္။ တရုတ္ႏိုင္ငံ စြမ္းအင္ဓနဆိုင္ရာ သုေတသနဌာန(China Centre for Engergy Economics Research) မွ ပါေမာကၡ လင္ေပါ့က်င္း (Lin Boqiang) က “ တရုတ္ႏိုင္ငံအတြက္ ဂက္စ္ကို မလကၠာ ေရလက္ၾကား (Malacca Strait) ေဒသတစ္ခြင္ကေန အဓိကတင္သြင္းသြယ္တန္းပါတယ္။ အခုဆိုရင္ ေရေအာက္ပိုက္လိုင္းမဟုတ္ပဲ ဂက္စ္ပိုက္လိုုင္းတစ္ခုကို ထပ္မံတိုးျမင့္ရရိွႏိုင္ခဲ့ျပီျဖစ္လို႔ ေဘးအႏၲရာယ္ျဖစ္ႏႈန္း ေလ်ာ့က်သြားေစမွာျဖစ္ပါတယ္ ” ဟု ေျပာသည္။

    ၄င္းပိုက္လိုင္းသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံအစိုးရအတြက္ တစ္ႏွစ္လွ်င္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁.၈ ဘီလီယံ (ေပါင္စတာလင္ ၁.၁ ဘီလီယံ)ျဖင့္ ႏွစ္ ၃၀ စီမံကိန္းအတြက္ ေဒၚလာ ၅၄ ဘီလံယံ ရရိွေစမည္ျဖစ္သည္။

    Ref: International Business Times