News @ M-Media

Tag: MyanmarWomen

  • မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ ျပန္ခဲ့တယ္

    မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ ျပန္ခဲ့တယ္

    ေမ ၂၃ ၊ ၂၀၁၇
    သာလြန္ေဇာင္းထက္ ေရးသည္။

    လူမႈ၀န္ထမ္းဦးစီးဌာနလက္ေအာက္ နတ္ေမာက္လမ္းသြယ္ ၁ မွာရွိတဲ့ အမ်ဳိးသမီး အသက္ေမြးပညာအတတ္သင္ေက်ာင္းမွာ မေန႔က က်ေနာ္တုုိ႔ Noble Friends အဖြဲ႕ေလး သြားၿပီး အလွဴလုုပ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေက်ာင္းကိုု အလြယ္ေခၚၾကတာကေတာ့ နတ္ေမာက္ေက်ာင္းလုုိ႔ ေခၚတဲ့ ေနရာေလးကိုု သြားလွဴျဖစ္ပါတယ္။

    နတ္ေမာက္လမ္းသြယ္ ၁ လမ္းရွိတဲ့ ဒီေက်ာင္းေလးက ရန္ကုုန္ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္ အင္မတန္မွ အခ်က္အခ်ာက်တဲ့ေနရာမွာ ရွိေပမယ့္ ဒီေက်ာင္းေလးအေၾကာင္း လူေတြ သိပ္မသိၾကဘူး။

    သာမန္အားျဖင့္ ျပင္ပက ၾကည့္လိုုက္မယ္ဆုုိရင္ အမ်ဳိးသမီးအသက္ေမြး ပညာအတတ္သင္ေက်ာင္းလုုိ႔ နာမည္တပ္ထားတာမုုိ႔ ေက်ာင္းတစ္ခုုလိုုသာ ထင္စရာရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း တကယ္ေတာ့ အဲဒီေနရာေလးက ေက်ာင္းတစ္ခုု ဆုုိတာထက္ ပိုုပါတယ္။

    ဒီေက်ာင္းေလးမွာ အားငယ္မႈေတြ ရွိတယ္၊ ဒီေက်ာင္းေလးမွာ ဘ၀မွာ အျဖစ္ဆုုိးနဲ႔ ႀကဳံခဲ့ရတဲ့ ျဖစ္ရပ္ေတြ ရွိေနတယ္၊ ဒီေက်ာင္းေလးမွာ ေမ ွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့ေနတဲ့ ဘ၀ေတြ ရွိေနတယ္။ ဒီေက်ာင္းေလးမွာ အရြယ္နဲ႔မလိုုက္ေအာင္ ၾကမ္းတမ္းခက္ထန္တဲ့ ေလာကဓံကုုိ ခံလုုိက္ရတဲ့ ရုုိက္ခ်ဳိးခံလုုိက္ရတဲ့ ဘ၀ေတြလည္း ရွိေနတဲ့ ေနရာေလး။


    နတ္ေမာက္ေက်ာင္းဆုုိတာ
    ================

    အမ်ဳိးသမီး အသက္ေမြးပညာ အတတ္သင္ေက်ာင္း(နတ္ေမာက္ေက်ာင္း) ဆုုိတာက အသက္ ၁၈ႏွစ္ေအာက္ အမ်ဳိးသမီးငယ္ေလး ခုုိလႈံေနတဲ့ ေနရာေလးပါ။

    ဒီေနရာေလးမွာ ႏုုိင္ငံေတာ္က ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ထားတဲ့ မိဘမဲ့ သမီးငယ္ေလးေတြေနတယ္။ ျပစ္မႈတစ္ခုုခုု က်ဴးလြန္လိုု႔ ျပစ္ဒဏ္က်ေနတဲ့ အသက္ ၁၈ ႏွစ္ေအာက္ သမီးငယ္ေလးေတြ ယာယီ ခုုိလႈံၾကတယ္။ လူကုုန္ကူးမႈေၾကာင့္ ျပည့္တန္ဆာျဖစ္ အခုုိင္းခံရၿပီး HIV/AIDS ကူးစက္ခံေနရတဲ့ သမီးငယ္ေလးေတြ ရွိေနတယ္။ တရုုတ္ႏုုိင္ငံကိုု မယားအျဖစ္ လူကုုန္ကူးခံရၿပီး ျပန္လည္ ေရာက္ရွိလာတဲ့ အမ်ဳိးသမီးငယ္ေလးေတြ ရွိေနတယ္။ သိပ္မၾကာေသးခင္က အင္း၀အပ္ခ်ဳပ္ဆုုိင္မွာ အႏွိပ္စက္ခံခဲ့ရတဲ့ အိမ္ေဖာ္ သမီးငယ္ေလး ၁ ဦးလည္းရွိေနတယ္။

    စိတ္က်န္းမာေရး မေကာင္းလုုိ႔ က်န္းမာေရး မေကာင္းလုုိ႔ ၂ ေပ ၊ ၆ ေပ ကုုတင္ေလးေပၚမွာ ဘ၀ကိုု ကုုန္လြန္ေနၾကတဲ့ က်န္းမာေရးမေကာင္းတဲ့ အမ်ဳိးသမီးႀကီး ၇ ဦး လည္းရွိေနတယ္။ ေတြ႕တဲ့လူတုုိင္းကိုု ရယ္ျပၿပီး ေျခဟန္ လက္ဟန္နဲ႔ ဆက္သြယ္ေနတဲ့ မသန္စြမ္း အမ်ဳိးသမီးငယ္ ၁ ဦးလည္းရွိေနတယ္။ စုုစုုေပါင္း ကံဆုုိးၾကတဲ့ အမ်ဳိးသမီးငယ္ ၅၇ ဦး ခိုုလႈံရာ ေနရာေလး။

    နတ္ေမာက္ေက်ာင္းဆုုိတာ တကယ္ေတာ့ ေလာကဓံက မ်က္ႏွာမေပးလုုိ႔ အျဖစ္ဆုုိးၾကတဲ့ သမီးငယ္ေတြ ခုုိလႈံရာေနရာေလး။

    ဒီေက်ာင္းမွာ ျပစ္ဒဏ္က် သမီးငယ္ေတြက အလုုပ္လုုပ္ရင္း ကုုန္ဆုုံးၾကသလိုု အျခားသမီးငယ္ေတြလည္း တြယ္တာမဲ့ ဘ၀ေတြနဲ႔ ေမ ွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့ ေနထုုိင္ေနၾကတယ္။

    ဒီေက်ာင္းမွာ ရွိေနၾကတဲ့ သမီးငယ္ေတြနဲ႔ အမ်ဳိးသမီးေတြရဲ႕ ဘ၀ေတြက သူ႕ထက္သူ ပိုုဆုုိးၾကတာမုုိ႔ အဆုုိးၿပိဳင္ေနၾကသလားလုုိ႔ေတာင္ ေတြးထင္ရတယ္။

    အငိုုမ်က္လုုံး၊ အၿပဳံးမ်က္ရည္
    =================

    Noble Friends အဖြဲ႕ ေမလ ၂၁ ရက္ေန႔ နတ္ေမာက္ေက်ာင္းမွာ ရွိေနၾကတဲ့ အမ်ဳိးသမီးနဲ႔ သမီးငယ္ ၅၇ ဦးကိုု မနက္စာ မုုန္႔ဟင္းခါး၊ ေန႔လယ္စာ ၀က္သား၊ ၾကက္သားဟင္း၊ ညေနစာ ငါးဟင္းနဲ႔ ၾကက္သား ၃ နပ္စာ ထမင္းေကၽြးျဖစ္ခဲ့တယ္။

    ေန႔လယ္စာ စားၿပီးေတာ့ သူတုုိ႔ေလးေတြနဲ႔ က်ေနာ္တုုိ႔ အဖြဲ႕က အဖြဲ႕၀င္ေတြ ဂိမ္းေဆာ့ၾက၊ က်န္းမာေရးဆုုိင္ရာ ေဟာေျပာပြဲေလးေတြလုုပ္ျဖစ္တယ္။

    သူတုုိ႔အားလုုံးမွာ သတိထားမိတာက တူညီတဲ့ မ်က္၀န္းတစုုံ ရွိေနၾကတာပဲ။ သူတုုိ႔အားလုုံး မ်က္၀န္းေတြက ေဖ်ာ႕ေတာ့တယ္။ သူတုုိ႔အားလုုံးရဲ႕ မ်က္၀န္းေတြမွာ အားငယ္မႈေတြ ေတြ႕ေနရတယ္။ သူတုုိ႔အားလုုံးမ်က္၀န္းေတြမွာ ကုုိယ့္ကုုိယ္ကုုိယ္ မယုုံၾကည္မႈေတြ ရွိေနတယ္။ သူတိုု႔အားလုုံးမ်က္၀န္းေတြမွာ အနာဂတ္မဲ့ေနတာ ျမင္ခဲ့ရတယ္။ သူတိုု႔အားလုုံး မ်က္၀န္းေတြမွာ ေဆာက္တည္ရာမရေတြ ျမင္ခဲ့ရတယ္။

    ကေ်နာ္တုုိ႔နဲ႔ ကစားေနၾကခ်ိန္မွာေတာ့ သူတိုု႔ ေခတၱ ခဏေလး ဘ၀ရဲ႕ ၾကမ္းတမး္မႈေတြ ကိုု ေမ့ၿပီး သူတိုု႔ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကတယ္။ သူတိုု႔ ရယ္ေမာၾကတယ္။ သူတိုု႔ ၿပဳံးၾကတယ္။ သူတုုိ႔နဲ႔အတူ က်ေနာ္တိုု႔ လည္း ဘ၀ရဲ႕ အေမာေတြ ခဏေလး လ်စ္လ်ဴရႈၿပီး ပီတီျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။

    သူတိုု႔ အငိုုမ်က္လုုံးေတြမွာ အၿပဳံးေတြ ရွိလာဖိုု႔ က်ေနာ္တုုိ႔ ယာယီ အလွဆင္ႏုုိင္ခဲ့တယ္။ အားလုုံးကုုိ က်ေနာ္တုုိ႔ ႏႈတ္ဆက္ေတာ့ သူတိုု႔က ထြက္မသြားၾကဘဲ က်ေနာ္တုုိ႔ကုုိ စုုိက္ၾကည့္ေနတယ္။ သူတိုု႔ ေပ်ာ္ေနတဲ့အခ်ိန္ေလးကိုု စြန္႔ခြာရမွာ သူတိုု႔ ေၾကာက္ေနပုုံပါပဲ။ သူတိုု႔ ရယ္ေမာေနခဲ့ၾကတဲ့အခ်ိန္ေလးကိုု လြတ္သြားမွာ သူတုုိ႔ ၀မ္းနည္းေနပုုံပါပဲ။

    နတ္ေမာက္ေက်ာင္းက ျပန္ေတာ့ သူတုုိ႔ဘ၀ေတြကိုု ေတြးရင္း က်ေနာ္ မ်က္ရည္၀ဲမိတယ္။ သူတိုု႔ေပ်ာ္ရႊင္တာကိုု ၾကည့္ရင္း က်ေနာ္ ၿပဳံးမိတယ္။ က်ေနာ္တုုိ႔ေတြလည္း သူတုုိ႔လိုုပဲ အငိုုမ်က္လုုံး အၿပဳံးမ်က္ရည္ေတြနဲ႔ပါ။ နတ္ေမာက္ေက်ာင္းက က်ေနာ္တုုိ႔ေတြ အငိုုမ်က္လုုံး အၿပဳံးမ်က္ရည္ေတြနဲ႔ ျပန္ခဲ့ၾကတယ္။

  • ဒီမုိကေရစီ ဖူးသစ္စ ကာလတြင္ ျမႇင့္တင္ရန္ လုိအပ္ေနသည့္ ျမန္မာ အမ်ိဳးသမီးတုိ႔၏ ဘ၀

    ဒီမုိကေရစီ ဖူးသစ္စ ကာလတြင္ ျမႇင့္တင္ရန္ လုိအပ္ေနသည့္ ျမန္မာ အမ်ိဳးသမီးတုိ႔၏ ဘ၀

    ဇန္န၀ါရိ ၃၀၊ ၂၀၁၆
    M-Media

    woman
    ေက်းလက္ေဒသရွိ လမ္းေဖာက္လုပ္မႈလုပ္ငန္းတြင္ လုပ္ကုိင္ေနၾကသည့္ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးမ်ား

    – ျမန္မာႏုိင္ငံရွိ ေတာင္တန္းေဒသ ကေလာၿမိဳ႕ေလးမွ လမ္းေဖာက္လုပ္မႈတစ္ခုတြင္ ၀ါးခေမာက္ေဆာင္းထားသည့္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား အလုပ္႐ႈပ္ေနၾကသည္။ ထုိအမ်ိဳးသမီးမ်ားမွာ အာ႐ုဏ္တက္ခ်ိန္ထကာ မနက္စာ မုန္႔ဟင္းခါးစားၿပီးေနာက္ ျခစ္ျခစ္ေတာက္ပူေသာ ေနေရာင္ေအာက္တြင္ အျခားေသာ အမ်ိဳးသမီး လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္မ်ားႏွင့္အတူ ထုိအလုပ္ၾကမ္းအား လုပ္ကုိင္ေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။ အသက္ ၂၁ ႏွစ္အရြယ္ အလုပ္သမ ခ်ိဳမီကုိ၏ ၅ လအရြယ္ ကေလးငယ္ေလးကေတာ့ ေျမနီမ်ားႏွင့္ ေက်ာက္စရစ္မ်ား ပတ္လည္၀ုိင္းေနသည့္ လမ္းေဘးတြင္ ရွိေန၏။ ေထာ္နီေထာ့နန္း တဲငယ္ေလးတြင္ အိပ္ေနရျခင္းက အလုပ္ၾကမ္းသမားတစ္ဦး၏ သမီးျဖစ္သည္ကုိ ေဖာ္ျပေနလသည္။

    လမ္းေဖာက္သည့္လုပ္ငန္းတြင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား အလုပ္လုပ္ေနမႈ ျမင္ကြင္းက ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အဆန္းမဟုတ္ေတာ့။ ရခုိင္ျပည္နယ္ရွိ ေက်းလက္ေဒသမ်ားမွ ကမၻာလွည့္ခရီးသြားမ်ားျဖင့္ စည္ကားရာ ပုဂံၿမိဳ႕အထိ လမ္းေဖာက္လုပ္မႈမ်ားတြင္ ကတၱရာမ်ားႏွင့္ ေက်ာက္ခဲ၊ သဲမ်ားကုိ ကုိင္တြယ္စီမံရသူအမ်ားစုက ေနပူဒဏ္ကုိ ကာကြယ္ႏုိင္ရန္ သနပ္ခါးထူထူလိမ္းထားသည့္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားပင္ ျဖစ္ေလသည္

    ေရွး႐ုိးစြဲယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားစြာၾကာရွိခဲ့သည့္ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနစ္တုိ႔ေၾကာင့္ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးမ်ားမွာ ၎တုိ႔ ခံစားခ်က္မ်ားကုိ အျပည့္အ၀ေဖာ္ထုတ္ခြင့္မရခဲ့။ သုိ႔ေသာ္လည္း က်ား၊ မ တန္းတူညီမွ်မႈ ေခတ္စားလာသည့္အခါတြင္ေတာ့ ေျဖရွင္းစရာကိစၥမ်ားက အလွ်ံပယ္ေပၚထြက္လာခဲ့ေလေတာ့သည္။ ထုိအခ်က္ကုိ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ထင္ထင္ရွားရွား ေတြ႕ျမင္ႏုိင္ေလသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ဒီမုိကေရစီအေျပာင္းအလဲႏွင့္အတူ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းမွာလည္း အလြန္အမင္း ႀကီးထြားလာခဲ့သည္။ ေက်းလက္ေဒသမ်ားတြင္ လမ္းမမ်ား၊ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားတြင္ အေဆာက္အဦးသစ္မ်ား အလွ်ိဳအလွ်ိဳ ေပၚထြက္လာၾကသည္။ ထုိလုပ္ငန္းမ်ား၏ လုပ္အားတြင္ အမ်ိဳးသးမီးမ်ား ပါ၀င္မႈအခ်ိဳးကလည္း သိသိသာသာပင္ ျမင့္တက္လာခဲ့ေလသည္။ ထုိလုပ္ငန္းမ်ားက ၎တုိ႔၏ စြမ္းေဆာင္ရည္ကုိ ျမႇင့္တင္ေပးေသာ္လည္း လုပ္ငန္းပုိင္ဆိုင္ရာ ေလ်ာ့ရဲသည့္ ဥပေဒ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ားက ၎တုိ႔အတြက္ အႏၱရာယ္ကုိ ဖိတ္ေခၚေနသကဲ့သုုိ႔ ျဖစ္ေနေလ၏။

    လူဦးေရ ၅၁ သန္းရွိသည့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ အႀကီးဆံုးၿမိဳ႕ျဖစ္ေသာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ပင္ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းခြင္မ်ား၌ ေမွ်ာ္လင့္မထားသည့္ အေျခအေနမ်ိဳးကုိ ေတြ႕ျမင္ေနရသည္။ စမ္းေခ်ာင္းၿမိဳ႕မွ ေဆာက္လုပ္ဆဲတုိက္ခန္းတစ္ခု၏ သံုးလႊာတြင္ ပံုထားသည့္ ဘိလပ္ေျမအိတ္မ်ားႏွင့္ မဆလာပံုအၾကားတြင္ ဒန္အုိးဒန္ခြက္အခ်ိဳ႕၊ တီဗီတစ္လံုးႏွင့္ ကေလးပုခက္တစ္ခုတုိ႔ ရွိေနသည္။

    “ကၽြန္မက ဒီမွာ လက္သမားအလုပ္ လုပ္ပါတယ္” ဟု အသက္ ၂၄ ႏွစ္အရြယ္ ေခ်ာစုခုိင္က ေျပာၾကားခဲ့သည္။ သူမမွာ အသက္ ၄ ႏွစ္ႏွင့္ အသက္ ၈ လအရြယ္ ကေလးႏွစ္ေယာက္ႏွင့္အတူ လြန္ခဲ့သည့္ ၈ လလံုးလံုး အဆိုပါေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းခြင္တြင္ ေနထုိင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ လူအေျမာက္အမ်ားေသဆံုးခဲ့သည့္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ နာဂစ္မုန္တုိင္းေၾကာင့္ သူမေနထုိင္ရာ ဧရာ၀တီျမစ္၀ကၽြန္းေပၚေဒသကုိ စြန္႔ခြာခဲ့ရကာ လက္သမားဘ၀သုိ႔ ေရာက္ရွိေနျခင္းျဖစ္သည္။

    “အခုအခ်ိန္အထိ အဲဒီမွာ အလုပ္မရွိဘူးရွင့္။ စုိက္ဖုိ႔ပ်ိဳးဖုိ႔ကလည္း ခက္တယ္ေလ” ဟု သူမက ေျပာၾကားခ့ဲသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း သူမ၏ ခင္းပြန္းသည္က အဆုိပါ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းခြင္တြင္ပင္ အလုပ္လုပ္ေသာေၾကာင့္ သူမ ကံေကာင္းသည္ဟု ဆုိႏုိင္သည္။

    “(အဲဒီအမ်ိဳးသမီးေတြဟာ) ေတာ္ေတာ္ေလးခ်ိဳ႕တဲ့ၾကတဲ့ မိသားစုေတြကေန လာၾကတာပါ။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြဆုိရင္ ခင္ပြန္းမရွိေတာ့ဘူး။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆုိရင္ ေယာက်္ားက ႏုိင္ငံျခားသြားအလုပ္အလုပ္ၿပီး သူတုိ႔က ႀကံဳရာ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းေတြမွာ ၀င္လုပ္ၾကရတာပါ” ဟု ၈၈ မ်ိဳးဆက္အဖြဲ႕မွ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူ မမာမာက ေျပာၾကားခဲ့သည္။

    အိမ္ေထာင္ဦးစီးရွားပါးမႈ

    ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ သန္ေခါင္စာရင္းေကာက္ယူမႈအရ ျမန္မာႏုိင္ႏုိင္ငံရွိ အိမ္ေထာင္စုမ်ား၏ ၄ ပံု ၁ ပံုတြင္ အိမ္ေထာင္ဦးစီးမ်ား မရွိၾကဟု သိရသည္။ အမ်ားစုမွာ မေလးရွား သုိ႔မဟုတ္ ထုိင္ႏုိင္ငံမ်ားသုိ႔ သြားေရာက္ အလုပ္လုပ္ကုိင္ၾကၿပီး အထူးသျဖင့္ ေက်းလက္ေဒသမ်ားတြင္ အခ်ိဳ႕မွာ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္အဖြဲ႕မ်ားထဲသုိ႔ ၀င္သြားၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိကဲ့သုိ႔ ခင္ပြန္းမ်ား မရွိမႈေၾကာင့္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားမွာ လယ္ယာလုပ္ငန္းႏွင့္ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ လုပ္ကုိင္ကာ မိသားစု ၀မ္း၀၊ ခါးလွေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးေန ၾကရေလသည္။

    မေအးသန္းကေတာ့ အျခားရည္ရြယ္ခ်က္ရွိေနသည္။ “ကၽြန္မက အိမ္ေထာင္ကြာရွင္းထားသူပါ” ဟု လမ္းခင္းရန္ မဆလာဗန္းကုိ ရြက္ထားသည့္ အသက္ ၄၃ ႏွစ္အရြယ္ သူမက အသံတိမ္တိမ္ျဖင့္ေျပာကာ ဆက္ေလွ်ာက္သြားေလသည္။

    ေရွး႐ုိးစြဲဓေလ့ထံုးတမ္းမ်ားရွိေနေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ကြာရွင္းျပတ္စဲျခင္းက အမ်ိဳးသမီးမ်ားအေပၚ ႏွာေခါင္း႐ႈံ႕စရာျဖစ္ေနၿပီး ကေလးငယ္မ်ားရွိပါက ၎တုိ႔၏ ၀န္ထုတ္၀န္ပုိးမွာ ပုိ၍ပင္ ႀကီးထြားလာေလသည္။ အထူးသျဖင့္ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားတြင္ ေက်းလက္ေဒသမ်ားမွ ကြာရွင္းထားသူမ်ားႏွင့္ ခင္ပြန္းမရွိသူ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအတြက္ လမ္းခင္းသည့္အလုပ္သာ လုပ္စရာရွိေနေလသည္။ ေခ်ာစုဆုိသည့္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးမွာ လူငါးသန္းရွိသည့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေျမာက္ပုိင္းမွ ၾကယ္ငါးပြင့္ဟိုတယ္တစ္ခုႏွင့္ မေ၀းလွသည့္ေနရာတြင္ လူစည္ကားသည့္လမ္းမႀကီးေဘး၌ ပလက္စတစ္တဲထုိးကာ ေနထုိင္ရသည္။ အိမ္သာမရွိ၊ ေရမရွိ၊ အိပ္ယာမရွိ။ ႂကြက္မ်ားႏွင့္ ပုိးဟပ္မ်ားသာ ရွိေလသည္။

    woman 4“ကၽြန္မက ဘိလပ္ေျမမဆလာဗန္းရြက္တဲ့အလုပ္ လုပ္ပါတယ္” ဟု သူမက ရွင္းျပသည္။

    ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းခြင္တြင္ အမ်ိဳးသမီးအလုပ္သမားမ်ားကုိ ခန္႔ထားလုပ္ကုိင္ေစမႈ အေၾကာင္းအရင္းက အလြန္႐ုိးရွင္းေလသည္။ ၎တုိ႔မွာ လုပ္အားခေစ်းေပါေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

    “အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ ေခါင္းပံုျဖတ္ခံေနရပါတယ္။ အမ်ိဳးသားတစ္ဦးက တစ္ေန႔ကုိ လုပ္ခ ၂၅၀၀ က်ပ္ရရင္၊ အမ်ိဳးသမီးေတြက ၂၀၀၀ ေလာက္ပဲရပါတယ္” ဟု မမာမာဦးက ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ေခ်ာစုခုိင္က ခင္ပြန္းႏွင့္အတူ အလုပ္လုပ္ကုိင္သည့္ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းတြင္ သူမမွာ တစ္ေန႔ကုိ ၄၅၀၀ က်ပ္ ရရွိကာ၊ ခင္ပြန္းျဖစ္သူမွာ တစ္ေန႔လွ်င္ ၅၀၀၀ က်ပ္ ရရွိေလသည္။ သူမတုိ႔ ၂ ဦးစလံုးမွာ ကၽြမ္းက်င္လုပ္သားမ်ားဟု မွတ္ယူခံရျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေလသည္။

    အမ်ိဳးသမီးမ်ားမွာ ကုိင္တြယ္ထိန္းေက်ာင္းရ ပုိမို လြယ္ကူပံုရသည္။ အလုပ္သမားမ်ားမွာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားသာျဖစ္ေသာ္လည္း ၎တုိ႔အား ႀကီးၾကပ္သူကေတာ့ အမ်ိဳးသားျဖစ္ေနသည္။ သုိ႔ေသာ္ ထုိအခ်က္က ႏုိင္ငံ၏ ထင္ရွားသည့္ ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္က အမ်ိဳးသမီးသမီးျဖစ္ေနသည္ဆုိေသာ အခ်က္ႏွင့္ သဟဇာတမျဖစ္။ ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ စစ္တပ္အုပ္ခ်ဳပ္မႈလက္ေအာက္ ေနခဲ့ရၿပီးေနာက္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ႏုိ၀င္ဘာလတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ၂၅ ႏွစ္အတြင္း ပထမဆံုးေသာ လြပ္လပ္သည့္ ေရြေးကာက္ပြဲတစ္ခု က်င္းပခဲ့သည္။ ရလဒ္အေနျဖင့္ လူထု၏ တစ္ခဲနက္ေထာက္ခံမႈႏွင့္အတူ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွာ တုိင္းျပည္အား ဦးေဆာင္ခြင့္ ရခဲ့ေလသည္။

    အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏သမီး ျဖစ္သည္ဆုိေသာအခ်က္က လူႀကိဳက္မ်ားမႈတြင္ ထိပ္ဆံုးေနရာသုိ႔ ေရာက္ရွိေစခဲ့သည့္ သူမအေနျဖင့္ ညိႇႏႈိင္းေဆြးေႏြးမႈ ျပဳလုပ္ရမည္ျဖစ္သည္။ စစ္တပ္ကေတာ့ အဓိက၀န္ႀကီး ၃ ေနရာ၊ လႊတ္ေတာ္ေနရာ ေလးပံုတစ္ပံုျဖင့္ အာဏာကုိ ဆက္လက္ရယူထားသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာတက္ႂကြလႈပ္ရွားသူမ်ားက ေမွ်ာ္မွန္းမႈက နည္းေနေသာ္လည္း သူမအေနျဖင့္ ႏုိင္ငံအတြင္းရွိ အမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ အျခအေနေနကုိ တုိးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကသည္။

    ေရြးေကာက္ပြဲမတုိင္ခင္ ျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲတြင္ ေဒါေအာင္ဆန္းစုၾကည္က မိမိပါတီမွ အမ်ိဳးသမီးကုိယ္စားလွယ္ေလာင္းအေရအတြက္ ၁၅ ရာခိုင္ႏႈန္းသာ ရွိျခင္းက ထုိေနရာႏွင့္ သင့္ေလ်ာ္သူမ်ား၊ ထုိေနရာတြင္ လုပ္ခ်င္စိတ္ရွိသူမ်ားကုိ ရွာေဖြရန္ခက္ခဲမႈကုိ ထင္ဟပ္ေနျခင္းျဖစ္သည္ဟု ၀န္ခံေျပာၾကားခဲ့သည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ လူမႈဘ၀ပံုစံက အမ်ိဳးသမီးမ်ားကို အမ်ိဳးသားမ်ား၏ လက္ေအာက္ခံအျဖစ္ ႐ႈျမင္သတ္မွတ္သည့္ပံုစံ ျဖစ္သည္။ စားနပ္ရိကၡာမလုံေလာက္မႈႏွင့္ က်န္းမာေရးျပႆနာမ်ားကဲ့သုိ႔ အေျခခံျပႆနာမ်ားကုိ ေျဖရွင္းရန္ ရွိေနျခင္းေၾကာင့္ ဦးေဆာင္မည့္သူမွာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး ျဖစ္ေသာ္လည္ လာမည့္အစုိးရသစ္လက္ထက္တြင္ က်ား၊ မ တန္းတူညီမွ်ေရး ကိစၥမွာ
    ဦးစားေပးအျဖစ္ ပါ၀င္မည့္အလားအလာ မရွိ။

    သုိ႔ေသာ္လည္း က်ား၊ မ တန္းတူညီမွ်ေရးကြန္ရန္မွ ေဒၚေမစံပယ္ျဖဴကမူ “တကယ္လုိ႔ ကၽြန္မတုိ႔ တစ္ျခားဟာေတြမေျပာဘဲ စားနပ္ရိကၡာ၊ ေနထုိင္စရာနဲ႔ စီးပြားေရးေတြအေၾကာင္း ေျပာမယ္ဆုိရင္ေတာင္မွ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်မွတ္တဲ့ အဆင့္မ်ိဳးမွာ အမ်ိဳးသမီးနည္းနည္းသာရွိတာက အဓိကျပႆနာပါ။ ဒါက အလုပ္သမားေတြကုိ ကာကြယ္ဖုိ႔ ဥပေဒေတြ၊ အမ်ိဳးသမီးေတြလုိအပ္ေနတဲ့ ၀န္ေဆာင္မႈေတြကုိ ျပဌာန္းေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ ဆႏၵေတြ ရွိမွာမဟုတ္ဘူးဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ပါပဲ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ဒီ႐ႈေထာင့္ကုိ ေျပာင္းလဲခ်င္မယ္လို႔ ကၽြန္မ မျမင္ပါဘူး။ အထူးေဆာင္ရြက္မႈေတြ လုိအပ္ေနတယ္လို႔ သူက မထင္ပါဘူး။ ခ်ိဳ႕တဲ့ေနာက္ခံက လာရတဲ့အခါ ေနရာတုိင္းမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြရင္ဆုိင္ေနရတဲ့ အခက္အခဲေတြကိုလည္း သူက ဦးစားေပးေလာက္မွာ မဟုတ္ပါဘူး” ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။

    ယဥ္ေက်းမႈအဆီးအတားမ်ားကလည္း က်န္းမာေရး၊ ေမြးဖြားမႈထိန္းခ်ဳပ္ေရးႏွင့္ ကြာရွင္းျပတ္စဲမႈတုိကဲ့သုိ႔ ျပႆ နာမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးမ်ားအတြက္ ကန္႔သတ္ထားသလုိ ျဖစ္ေနသည္။ ကြာရွင္းျပတ္စဲၿပီးေနာက္ပုိင္း အမ်ိဳးသမီးမ်ားကုိ ၎တုိ႔၏ မိသားစုအသုိင္းအ၀ုိင္းမွ ျပန္လက္မခံသည့္ ထံုးစံမ်ားကလည္း ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ အထူအဆန္းမဟုတ္ေတာ့။ ထုိအခ်က္က ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းခြင္မ်ား၊ လမ္းေဖာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ အမ်ိဳသမီးမ်ားကုိ လြယ္လြယ္ကူကူေတြ႕ရွိႏုိင္သည့္ အေၾကာင္းအရင္းျဖစ္ေနေပသည္။

    သုိ႔ေသာ္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံက နားလည္ရခက္သည့္ႏုိင္ငံမ်ိဳးျဖစ္သည္။ အမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ အခန္းက႑က တစ္ခါတစ္ရံတြင္ ေရွ႕ေနာက္မညီညြတ္။ The Female Voice of Myanmar (ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ အသံ) စာအုပ္ကုိ ေရးသားခဲ့သည့္ နီလန္ဂ်ာနာ ဆန္ဂြပၸတာက ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ က်ား၊ မ တန္းတူညီမွ်မႈမွာ ဥပမာအားျဖင့္ အေမြဆက္ခံျခင္း၊ လက္ထပ္ျခင္းႏွင့္ ကြာရွင္းျခင္းတုိ႔ႏွင့္ ဆက္ႏြယ္သည့္ကိစၥမ်ားတြင္ သမုိင္းႏွင့္ခ်ီ၍ ရွိခဲ့သည္ဟု ဆုိသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း လိင္ကိစၥတြင္ လြတ္လပ္ခြင့္ေပးသည့္ကိစၥ၊ အေနာက္တုိင္းဆန္သည့္ကိစၥမ်ားတြင္မူ အေျခမက်ေသးဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။

    ထုိျပႆနာမ်ားက အသိပညာေပးသည့္လႈပ္ရွားမႈ မရွိင္ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ တန္းတူညီမွ်မႈမရွိျခင္းက လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတြင္ အသားက်ေနၿပီး အမ်ိဳးသမီးအမ်ားစုမွာ ၎တုိ႔ ခြဲျခားဆက္ဆံခံေနသည္ဆုိျခင္းကုိပင္ မသိရွိၾက။ မၿပီးဆံုးေသးသည့္ ဒီမုိကေရစီအသြင္ကူးေျပာင္းမႈအလယ္တြင္ အလုပ္သမားအခြင့္အေရးအတြက္ တုိက္ပြဲ၀င္မႈ ေပၚေပါက္လာျခင္းက ထုိအေျခအေနကုိ ႐ုပ္လံုးေပၚလာေစခဲ့သည္။ အလုပ္လုပ္ကုိင္ရသည့္ကာလက ေရတုိ၊ သုိ႔မဟုတ္ ေန႔စားျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ အလုပ္သမားအခြင့္အေရး ေဆာင္ရြက္ရမႈက ပုိမ်ားေလသည္။ အထည္ခ်ဳပ္စက္႐ံုမ်ားကဲ့သုိ႔ အလြယ္တကူ ၀င္ေရာက္ႏုိင္ျခင္း မရွိေသာၾကာင့္ ထိုလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ထိန္းခ်ဳပ္မႈလည္း နည္းသည္။

    woman 3

    ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးမစတင္ခင္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ႏုိင္ငံတကာ၏ ပိတ္ဆုိ႔မႈေအာက္တြင္ နိမ့္ပါးသည့္ႏုိင္ငံတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့သည္။ အလုပ္သမားသမဂၢမ်ား ဖြဲ႕စည္းခြင့္မျပဳသလုိ၊ အလုပ္သမားအခြင့္အေရးဆုိသည္မွာလည္း မၾကားဖူးသည့္ ကိစၥမ်ိဳးျဖစ္သည္။ အလုပ္သမားသမဂၢမ်ားက ၎တုိ႔ကုိယ္တုိင္ စနစ္တက်ဖြဲ႕စည္း ရပ္တည္ျခင္းမျပဳမီကပင္ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းမွ အမ်ိဳးသမီးမ်ားမွာ မေအာင္ျမင္ေသာ ဆႏၵျပမႈကုိ ျပဳလုပ္ရန္ စီစဥ္ခဲ့ၾကသည္။ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ အင္းစိန္ၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းခြင္တြင္ အလုပ္လုပ္ေနသည့္ အမ်ိဳးသမီး အလုပ္သမားတစ္စုက အလြန္ေလးလံသည့္ သံေခ်ာင္းမ်ား သယ္ခုိင္းမႈကုိ ဆန႔္က်င္ခဲ့ၾကသည္။ ရလဒ္အေနျဖင့္ ကုိယ္၀န္ေဆာင္ အမ်ိဳးသမီး ၃ ဦးမွာ အလုပ္မွ ထုတ္ပစ္ျခင္းခံခဲ့ရသည္။

    “အခု ကၽြန္မတုိ႔က ၂၀၁၆ ခုႏွစ္ေရာက္ေနၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ဘာမွ မထူးမျခားနားပါပဲ။ တုိးတက္မႈက ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ေႏွးေကြးပါတယ္။ ဥပေဒအရ အမ်ိဳးသမီးအလုပ္သမားေတြဟာ သူတုိ႔အလုပ္လုပ္တဲ့အခ်ိန္၊ ကုိယ္၀န္ေဆာင္တဲ့အခ်ိန္မွာေပါ့ပါးတဲ့အလုပ္ေတြကုိသာ လုပ္ရမွာျဖစ္သလုိ၊ မီးမဖြားခင္နဲ႔ မီးဖြားၿပီးကာလမွာလည္း ခြင့္ေပးရမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒါေတြက ျဖစ္မလာပါဘူး။ အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ တစ္ခါတစ္ေလက်ရင္ သူတုိ႔ရဲ႕ အခြင့္အေရးကိုေတာင္ မသိၾကပါဘူး” ဟု မမာမာဦးက ေျပာၾကားခဲ့သည္။

    သုိ႔ေသာ္လည္း ျမန္မာလူ႕အဖြဲ႕အစည္းက အလ်င္အျမန္ပင္ ေျပာင္းလဲေနသည္။ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ယူမႈအရ အသက္ ၅ ႏွစ္မွ ၂၉ ႏွစ္အရြယ္ၾကား မိန္းကေလးငယ္မ်ားမွာ အမ်ိဳးသားမ်ားကဲ့သုိ႔ပင္ ပညာသင္ၾကားေနၾကသည္ကုိ ေတြ႕ခဲ့ရသည္။ အသက္ ၁၆ ႏွစ္မွ ၁၉ ႏွစ္အရြယ္အၾကား လူငယ္မ်ားတြင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ ပညာတတ္မႈမွာ သိသိသာသာပင္ မ်ားျပားေနသည္။ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ႏွင့္ အိမ္ေထာင္က်မႈ မရွိျခင္းႏွင့္ ကေလးေမြးဖြားႏႈန္း နည္းမႈမွာလည္း အေရွ႕ေတာင္အာရွရွိ အျခားေသာတုိင္းျပည္မ်ား၏ ပ်မ္းမွ်ႏႈန္းထားေအာက္တြင္ ရွိသည္။

    အလုပ္အကုိင္နယ္ပယ္တြင္ေတာ့ က်ား၊ မ တန္းတူညီမွ်မႈ ကြာဟခ်က္မွာ ႀကီးထြားေန၏။ အလုပ္အကုိင္ လုပ္ကုိင္ႏုိင္သည့္အရြယ္ အမ်ိဳးသား ၁၀ ေယာက္တြင္ ၈ ေယာက္မွာ အလုပ္ ရွိၾကၿပီး၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ားတြင္ ၄ ေယာက္သာ အလုပ္ရွိၾကသည္။ ထုိကဲ့သုိ႔ကြာဟမႈတြင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား လက္ထပ္ၿပီးပါက အလုပ္မွထြက္မႈမွာလည္း အေၾကာင္းအရင္း တစ္ရပ္အျဖစ္ ပါ၀င္ေလသည္။ ထုိကိစၥက ျမန္မာႏုိင္ငံစီးပြားေရးတုိးတက္မႈအခြင့္အလမ္းအေပၚ ႀကီးမားသည့္ သက္ေရာက္မႈရွိႏုိင္သည့္ ကိစၥျဖစ္သည္။

    သုိ႔ရာတြင္ အလုပ္အကုိင္ေရြးခ်ယ္ခြင့္မရွိျခင္းက မမင္းမင္းအတြက္ ဆင္ေျခေတာ့မဟုတ္။ ၿမိဳ႕ႀကီးတစ္ခု၏ ဆင္ေျခဖံုးတြင္ေနသည့္ သူမက လမ္းခင္းရာတြင္အလုပ္လုပ္ရန္အတြက္ ရန္ကုန္သုိ႔ ေရာက္ရွိလာျခင္ျဖစ္သည္။ လက္တြင္ ဘိလပ္ေျမအိတ္တစ္အိတ္ႏွင့္ ေခါင္းတြင္ အက်ႌကုိ ထံုးခ်ည္ထားေသာ သူမ၏ ပံုစံက အသက္ ၃၀ ေက်ာ္အရြယ္ဟုပင္ ထင္ရေလသည္။

    “လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၂ ႏွစ္ေလာက္ကတည္းက ကၽြန္မ ဒီအလုပ္ကို လုပ္ခဲ့တာပါ။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂ ပတ္မွာ ကၽြန္မ လက္ထပ္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီအလုပ္ကုိ ဆက္လုပ္သြားမွာပါ ကၽြန္မ လုပ္ႏုိင္တာ တစ္ျခား ဘာမွ မရွိပါဘူး” ဟု သူမက ေျပာခဲ့ေလသည္။

    Ref: Guardian

    (The Guardian တြင္ေဖာ္ျပသည့္ On the road with the women building Myanmar ေဆာင္းပါးကုိ ေလးေမာင္မွ
    ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ဆုိသည္။)

  • အတုယူစရာ သူတို႔ကမၻာ

    အတုယူစရာ သူတို႔ကမၻာ

    မတ္ ၃ ၊ ၂၀၁၅
    M-Media
    .ေဆြမြန္ ေရးသည္။
    11026213_1593005820911520_8866618135671485719_n
    “ဘာပဲလုပ္လုပ္ စိတ္ပါလက္ပါလုပ္ပါ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုအၿမဲတမ္းတြန္းအားေပးေနၿပီး အားမာန္အျပည့္နဲ႔ လုပ္ကိုင္တတ္သူတိုင္းဟာ အံ့ဖြယ္အရာေတြကို ဖန္တီးႏိုင္ပါတယ္။”

    ဆာဟီလာေအဗရာဟမ္ အမည္ရတဲ့ ႏိုင္ဂ်ီးရီးယားႏြယ္ဖြား မိန္းကေလးတစ္ဦးရဲ႕ ႏႈတ္ဖ်ားက ထြက္က်လာတဲ့ စကားေတြပါ။ သာမန္လူတိုင္းေျပာႏိုင္တဲ့စကားကို ေျပာခဲ့တဲ့ ဒီမိန္းကေလးဟာ သာမန္လူညံ့တစ္ဦးေတာ့ မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ ဆာဟီလာေလးဟာ အေမရိကန္ပညာေရးသမိုင္းမွာ ပထမဆံုးျဖစ္စဥ္အေနနဲ႔ အသက္ ၁၅ ႏွစ္အရြယ္မွာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံက ၀င္ခြင့္ရဖို႔႔ အခက္ဆံုးတကၠသိုလ္ႀကီး ၁၃ ခုရဲ႕ ၀င္ခြင့္လက္ခံမႈကို တၿပိဳင္တည္းရရွိခဲ့သူပါ။

    သူကေလးရဲ႕ ဘ၀တေစ့တေစာင္းၾကည့္ၾကရင္…

    ဆာဟီလာကို အာဖရိကတိုက္ရဲ႕ ႏြမ္းပါးလွတဲ့ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံျဖစ္တဲ့ ႏိုင္ဂ်ီးရီးယားႏိုင္ငံမွာ ေမြးဖြားခဲ့ပါတယ္။ ဖခင္ျဖစ္သူ ဆာရာဖာေအဗရာဟမ္ဟာ ႏိုင္ဂ်ီးရီးယားက ထင္႐ွားတဲ့ အိုက္ဘာဒန္တကၠသိုလ္မွာ ပညာသင္ယူခဲ့ၿပီး သူ႔ရဲ႕အလုပ္အကိုင္ကိုအေၾကာင္းျပဳကာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံကို ေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့ပါတယ္။ နယးူေယာက္ၿမိဳ႕ေတာ္က ထင္႐ွားတဲ့ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းစုတစ္ခုမွာ စီးပြားေရးဆိုင္ရာအၾကံေပးအျဖစ္လုပ္ကိုင္ေနရင္း သမီးျဖစ္သူ ဆာဟီလာေလးနဲ႔ သားျဖစ္သူ ဆလင္းမ္တို႔ကို အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွာ ပညာဆည္းပူးေစခဲ့ပါတယ္။ မိခင္ျဖစ္သူ ႐ွာေကရာဟာ ရင္ေသြးႏွစ္ဦးကို ကိုယ္အုပ္မကြာေစာင့္ထိန္းရင္း ဆာဟီလာနဲ႔ ဆလင္းမ္တို႔ရဲ႕ တတ္သင့္သမွ်ပညာေတြကို သင္ေပးခဲ့တဲ့ လက္ဦးဆရာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

    10363321_1593005844244851_6644248294706314232_n

    ၅ ႏွစ္သမီး မူႀကိဳအရြယ္ကတည္းက ဆာဟီလာေလးအႏွစ္သက္ဆံုးဘာသာရပ္ဟာ သခၤ်ာနဲ႔ သိပၸံဘာသာရပ္ေတြျဖစ္ခ့ဲတယ္။ မူႀကိဳအရြယ္မွာ ဘယ္တကၠသိုလ္တက္ခ်င္ပါတယ္လို႔ စေျပာေနၿပီျဖစ္တဲ့ ေတာက္မယ့္မီးခဲရဲရဲေလးကို မိခင္ရွာေကရာက ႀကိဳျမင္ခဲ့ပါတယ္။ သမီးငယ္လိုအပ္မယ့္ စာအုပ္ေတြကို ၀ယ္ေပးတယ္။ အိမ္မွာ ႀကိဳသင္ေပးတယ္။ ေက်ာင္းမတက္ခင္မွာပဲ ေက်ာင္းဟာ သူ႔အတြက္ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနေစခဲ့ပါတယ္။

    နယူးဂ်ာဆီမွာ ပညာစသင္ခဲ့တယ္။ သူ႔ေက်ာင္းစာေတြကို ၀ိုင္းလုပ္ေပးရင္လည္း မႏွစ္သက္ဘူး။ သူ႔စာေတြနဲ႔ပတ္သက္ရင္ မိခင္သင္ေပးတာကို လက္ခံေပမယ့္ ေလ့က်င့္ခန္း အိမ္စာေတြကို မိခင္ကူညီ၀ိုင္းလုပ္ေပးတာကို လက္မခံတတ္ဘဲ သမီးရဲ႕စာေတြကို သမီးပဲလုပ္ပါရေစလို႔ အၿမဲတမ္းေျပာဆိုတတ္တယ္လို႔ မိခင္ရွာေကရာက ထုတ္ေျပာခဲ့ပါတယ္။ အလယ္တန္းေက်ာင္းသူ ဘ၀ေရာက္လာခ်ိန္မွာ သူ႔ဘ၀ တဆစ္ ခ်ဳိးလာပါေတာ့တယ္။ အတန္းထဲမွာ ထိပ္ဆံုးျဖစ္ေနၿပီး သင္သမွ်စာေတြကို လြယ္လြယ္ တတ္ေျမာက္ေနေပမယ့္ မေက်နပ္ႏိုင္တဲ့ ဆာဟီလာအတြက္ စိန္ေခၚမႈအသစ္ေတြကို ေတြ႔ခ်င္ပါတယ္။ သူ႔ကို ဒီထက္ႀကီးတဲ့အတန္းမွာ ထားေပးပါ၊ ဒီထက္ခက္တဲ့ စာေတြကို သင္ယူခ်င္ပါတယ္လို႔ ေတာင္းဆိုခဲ့ပါတယ္။ သမီးျဖစ္သူကို သိနားလည္ေနတဲ့ မိဘေတြကလည္း ေက်ာင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရး ဘုတ္အဖြဲ႔ကို တြန္းအားအႀကိ္မ္ႀကိမ္ေပးၿပီးေနာက္မွာ ဆာဟီလာေလးဟာ ၆ တန္းကေနေက်ာ္ တက္ၿပီး ၇ တန္းကို တက္ခြင့္ရခဲ့ပါေတာ့တယ္။ မိခင္ျဖစ္သူ ရွာေကရာကလည္း ေက်ာင္းက ဂရုတစိုက္ သင္မေပးထားတဲ့ သင္ခန္းစာလက္က်န္ေတြကို တစ္ခုမက်န္ ဆာဟီလာကို ရွင္းျပေပး သင္ေပးခဲ့ပါတယ္။ အေမးအျမန္းထူတယ္၊ သိခ်င္တာကို မရမကရွာတယ္၊ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ႀကိဳးစားတယ္၊ ကိုယ့္ကိုကိုယ္အၿမဲတမ္း တြန္းအားေပးတတ္တဲ့ ဆာဟီလာေလးဟာ ေနာက္တစ္ခါ ၉ တန္းကို ေက်ာ္ ၁၀ တန္းကို အေရာက္လွမ္းခဲ့ျပန္ပါတယ္။
    .
    ပညာေရးတင္ မကဘဲ အထက္တန္းေက်ာင္း အမ်ဳိးသမီးေဘာလံုး အသင္းမွာ ေနာက္ခံလူအျဖစ္ ပါခဲ့တယ္။ ေရကူးအသင္းမွာပါတယ္။ ဂီတအသင္းမွာလည္း ပါ၀င္ခဲ့ကာ ထရြမ္းဘုန္းမႈတ္တယ္။ ဘာသာစကား အေနနဲ႔ ရိုးရာႏိုင္ဂ်ီးရီးယား စကား အျပင္ အဂၤလိပ္၊ အရဗီ၊ စပိန္ နဲ႔ လက္တင္ဘာသာစကားေတြကို ပိုင္ႏိုင္ကြၽမ္းက်င္ခဲ့ပါတယ္။ လူဦးေႏွာက္ကို ေလ့လာတဲ့ သိပၸံပညာရွင္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဆာဟီလာေလးဟာ အထက္တန္းေက်ာင္းသူဘ၀မွာလည္း ဘက္စံုထူးခၽြန္ခဲ့ပါတယ္။

    10609447_1593005857578183_1291880512525996068_n
    .
    တကၠသိုလ္၀င္ခြင့့္ SAT စာေမးပြဲမွာေတာ့ ဆာဟီလာဟာ သခ်ၤာ အမွတ္ ၈၀၀ (အျပည့္) အဂၤလိပ္စာ အေရးမွာ ၇၉၀၊ အဂၤလိပ္စာ အဖတ္မွာ ၇၅၀ နဲ႔ SAT ရမွတ္ ၂၄၀၀ ေပးတဲ့အနက္ ၂၃၄၀ ထိ ရခဲ့ပါတယ္။ (Grade point ၁၀၀ မွာ ၉၆ ကေန ၉၇ ထိ ရခဲ့ပါတယ္။) အသက္ ၁၅ ႏွစ္သာရွိေသးတဲ့ ဆာဟီလာဟာ အသက္ငယ္ရြယ္လြန္းတဲ့အတြက္ ဘယ္တကၠသိုလ္ကမွ လက္မခံမွာကို စိုးရိမ္ေနခဲ့ပါေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူ႕ကို ဘယ္ေက်ာင္းကမ်ား ၀င္ခြင့္ေပးပါ့မလဲ ေမွ်ာ္လင့္တႀကီးနဲ႔ နယူးဂ်ာဆီကေန ကယ္လီဖိုးနီးယားထိ တကၠသိုလ္ႀကီး ၁၄ ခုမွာထိ ၀င္ခြင့္ေလွ်ာက္ခဲ့ပါတယ္။ အံ့ၾသစရာက အေမရိကန္ပညာေရးေလာကမွာ လူတိုင္းတန္ဖိုးထား ဂုဏ္ယူစြာ တက္ခ်င္ၾကတဲ့ Ivy League Schools လို႔ေခၚတြင္တဲ့ သက္တမ္း အၾကာဆံုး၊ ဂုဏ္အရွိဆံုး တကၠသိုလ္ႀကီး ၇ ခု အနက္ ၆ ခုက ဆာဟီလာကို တကၠသိုလ္တက္ခြင့္ ေပးခဲ့ပါတယ္။ Yale တစ္ခုတည္းကပဲ အသက္ေၾကာင့္ ဆာဟီလာကို မေရြးခဲ့ပါဘူး။ ေတာ္ရံုလူ အိပ္မက္ မမက္ရဲတဲ့ Harvard ၊ MIT ၊ Princeton ၊ Columbia ၊ Cornell ၊ Brown ၊ University of Pennsylvania ၊ UChicago တို႔အပါအ၀င္ တကၠသိုလ္ႀကီး ၁၃ ခုတိတိမွာ ဆာဟီလာကို တက္ေရာက္ပညာ သင္ၾကားခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။

    အမ်ားတကာ တကၠသိုလ္တစ္ခု တက္ခြင့္ရလို႔ ေပ်ာ္ေနရတဲ့အခ်ိန္မွာ ဆာဟီလာက တကၠသို္လ္ ၁၃ ခုကို ခရီးၾကမ္းႏွင္ကာ တက္မယ့္ တကၠသိုလ္ေရြးပြဲ ျပန္ က်င္းပေနခဲ့ရပါၿပီ။ တကၠသိုလ္တစ္ခုၿပီး တစ္ခု သြားၾကည့္ခဲ့ပါတယ္။ က်န္တဲ့တကၠသိုလ္ေတြကို ဆာဟီလာ ဘာမွ မေျပာခဲ့ေပမယ့္ ဟားဗတ္တကၠသိုလ္ အ၀င္၀ကို ေရာက္ကတည္းက ေက်ာင္းရဲ႕ ပရိ၀ုဏ္ ႀကီးက်ယ္ ခမ္းနားမႈရယ္၊ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ ေျပာဆို ဆက္ဆံမႈေတြရယ္၊ ပညာေရးအခြင့္အလမ္းေတြအားလံုးက ဆာဟီလာကို ဖမ္းစားခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ဟားဗတ္ကို ဆာဟီလာ မလြန္ဆန္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါ သူ႔ေက်ာင္းပါပဲ။ ေသခ်ာခဲ့ပါၿပီ။
    .
    အသက္ ၁၅ ႏွစ္အရြယ္မွာ ဟားဗတ္တကၠသိုလ္သမိုင္းမွာ အသက္အငယ္ဆံုး တက္ေရာက္ခြင့္ရတဲ့ ေက်ာင္းသူတစ္ဦးျဖစ္လာတဲ့ ဆာဟီလာေလးဟာ ဟားဗတ္ တကၠသိုလ္မွာ ဦးေနွာက္ကို အထူးျပဳေလ့လာတဲ့ သိပၸံဘာသာရပ္ Nerobiology ကို သင္ၾကားခဲ့ၿပီး ေတာက္ေနတဲ့ မီးခဲေလးဟာ ဟားဗတ္မွာလည္း အရွိန္မေသသြားခဲ့ပါဘူး။ တကၠသိုလ္ အသင္းအသီးသီးမွာ ၀င္ပါတယ္။ ဟားဗတ္တကၠသိုလ္ အစၥလာမ့္ အသင္းမွာလည္း အသက္ ၁၅ ႏွစ္အရြယ္ကေလးနဲ႔ ဒုဥကၠဌအျဖစ္ အေရြးခံခဲ့ရပါတယ္။
    .
    အသက္ ၁၆ ႏွစ္အရြယ္မွာ ကမၻာ အေတာ္ဆံုး ဆယ္ေက်ာ္သက္ ၅၀ စာရင္း 50 smartest teenagers မွာ နံပတ္ ၂၁ ေပါက္ခဲ့ ပါေတာ့တယ္။ တကၠသိုလ္ပညာသင္ကာလမွာ သူမရဲ႕ထူးခၽြန္မႈေတြေၾကာင့္ သတင္းစာေတြ၊ ေက်ာင္းစာေစာင္ေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာဖံုးသတင္းေနရာကို ဆာဟီလာ အႀကိမ္ႀကိမ္ရယူႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

    ခုခ်ိန္မွာ အသက္ ၁၉ နွစ္ရွိေနၿပီျဖစ္တဲ့ လာမယ့္ေမလမွာ ဟားဗတ္က ဘြဲ႔ရေတာ့မယ့္ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ေက်ာင္းသူ ဆာဟီလာဟာ ၂၀၁၅ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၂၆ ရက္မွာ အေမရိကန္သမၼတ အိုဘားမားနဲ႔ သမၼတ ကေတာ္ မီခ်ယ္လ္တို႔ က အိမ္ျဖဴေတာ္မွာ တရား၀င္ ဖိတ္ၾကားဧည့္ခံတာကို ခံယူခဲ့ရပါတယ္။ ဆာဟီလာေလး စကားေျပာတာကို ၿငိမ္သက္စြာနားေထာင္အၿပီး အေမရိကန္ သမၼတအိုဘားမားက “ေတာ္တဲ့ကေလးေတြ အမ်ားႀကီးေတြ႔ဖူးပါတယ္။ ဆာဟီလာဟာ အေတာ္ဆံုး ၅၀ စာရင္း၀င္ ပီသပါေပတယ္။ တကယ္အံၾသစရာ အမ်ဳိးသမီးငယ္ပါ။ သူမနဲ႔ စကားေျပာ ရတာဟာ ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးဌာနနဲ႔ က်န္းမာေရး၀န္ႀကီး ဌာန ႏွစ္ခုကို ေရာျမင္ရသလို ခံစားရေစပါတယ္။ ပညာေရးေအာင္ျမင္မႈေတြအတြက္ ဂုဏ္ယူပါတယ္ ဆာဟီလာေရ။ ေနာက္ထပ္ ဆက္သြားဦးမယ့္ လမ္းေၾကာင္းေတြအတြက္လည္း ဂုဏ္ယူပါတယ္။ မင္းဟာ အေမရိကန္ သမိုင္းကို ထြန္းေျပာင္ေစမယ့္လူပါ။ အေမရိကန္ အနာဂတ္ဟာ မင္းတို႔လို လူငယ္ေတြရွိေနတဲ့အတြက္ ပိုၿပီး ထြန္းေတာက္ဦးမွာပါ” လို႔ ဂုဏ္ယူ ၀င့္ႂကြားစြာ ေျပာဆိုသြားခဲ့ပါတယ္။

    “ေပၚလာသမွ်အခြင့္အလမ္းေတြကို အက်ဳိး႐ွိေအာင္ လုပ္တတ္ဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ ပညာေစာေစာသင္ႏိုင္ေလေလ၊ ဘ၀မွာ ေအာင္ျမင္ဖို႔ အခြင့္အလမ္းမ်ားေလေလပါ။ ဒါဟာ လက္ေတြ႕က်တဲ့ ဘ၀ပါပဲ။” ဒါဟာ ဆာဟီလာရဲ႕ ေဆာင္ပုဒ္ပဲျဖစ္ပါတယ္။

    ဆင္းရဲတဲ့ အာဖရိကႏိုင္ငံတစ္ခုမွာ ေမြးဖြားခဲ့ေပမယ့္ လူသားအခ်င္းခ်င္း တန္းတူရည္တူႀကိဳးစားခြင့္ကို အသိအမွတ္ျပဳတဲ့ႏိုင္ငံ တိုင္းဟာ ႏိုင္ငံသားေကာင္းေတြကို ေမြးထုတ္ႏိုင္ပါတယ္။ ထို႔နည္းတူစြာ ႏိုင္ငံျခားက ေျပာင္း၀င္လာတဲ့ မြတ္ဆလင္အမ်ဳိးသမီးငယ္ ဆာဟီလာလိုမ်ဳိး လူေတာ္လူငယ္တစ္ဦးကို တန္းတူရည္တူ ၾကိဳးစားခြင့့္ေပးခဲ့တဲ့ အေမရိကန္ႏိုင္ငံဟာလည္း ပညာေရးမွာ ထူးခၽြန္လြန္းတဲ့ ဆာဟီလာတို႔လို လူငယ္ေတြေၾကာင့္ အၿမဲတမ္းေခတ္ေရွ႕ေရာက္ေနမွာ အမွန္ပဲ ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။

    အားက်အတုယူႏိုင္ေစဖို႔၊ ပညာဟာ အေရးႀကီးဆံုးအရာျဖစ္တယ္ဆိုတာ နားလည္ၾကေစဖို႔၊ ပညာေရးကို အေလးေပးၾကဖို႔ ရည္ရြယ္ရင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။

    ျမန္မာေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူတိုင္း ကမၻာ့အဆင့္ ထိုးေဖာက္ႏိုင္ၾကပါေစ။

    ေဆြမြန္
    ၃ မတ္လ ၂၀၁၅

  • ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးမ်ား ႀကံဳေတြ႕ေနရဆဲ လိင္အၾကမ္းဖက္မႈ

    ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးမ်ား ႀကံဳေတြ႕ေနရဆဲ လိင္အၾကမ္းဖက္မႈ

    ဒီဇင္ဘာ ၂ ၊ ၂၀၁၄
    M-Media

    တိုင္းရင္းသားလူ႔အဖြဲ႕အစည္းမ်ားအေပၚ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈမ်ားကို ျမန္မာ့ GDP ႀကီးထြားႏႈန္းက ဖံုးကြယ္ထားေလသေလာ ?

    20141126104245713734_20

    ကုလသမဂၢႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္း အခ်ဳိ႕မွ လတ္တေလာျပင္းထန္စြာ ေ၀ဖန္ေနမႈႏွင့္ သက္ဆိုင္ျခင္း မရိွသကဲ့သို႔ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ လမ္းေၾကာင္းကား အာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းမ်ားမွ ပြဲေတာ္တည္ေနသည္မွာ ေလးႏွစ္တိုင္ၾကာျမင့္ခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ သို႔တေစ တိုင္းျပည္၏ အကူးအေျပာင္း၀န္းက်င္မွ အဆိုမ်ားက ႏိုင္ငံတြင္းရိွ အဖယ္ၾကဥ္ခံရဆံုး အုပ္စု၏ တကယ့္အရိွတရားကို ပိတ္ဖံုးထားေပသည္။

    တိုင္းရင္းႏြယ္ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းရိွ အမ်ဳိးသမီးမ်ား အဖို႔မူ သမၼတဦးသိန္းစိန္၏ ျပန္လည္ျပဳျပင္ေရး အစိုးရအဖြဲ႕ကို ႏိုင္ငံေတာ္ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံျပဳ လိင္အၾကမ္းဖက္ေသာ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္ခ်က္မ်ားျဖင့္ စြဲမွတ္ထား၏။ လာမည့္အဂၤါေန႔သည္ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာအမ်ဳိးသမီးမ်ား အေပၚ အၾကမ္းမဖက္ေရးေန႔ ျဖစ္ၿပီး၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ တစ္၀ွန္း စစ္တပ္၏ မုဒိန္းသားေကာင္အျဖစ္ အမ်ဳိးသမီးတို႔၏ ဘ၀မ်ားအား ဆက္လက္ အညြန္႔ခ်ဳိးေနျခင္းကို ျပသရန္ အခြင့္အလမ္းေကာင္း တစ္ရပ္ျဖစ္သည္။

    ျမန္မာ့အကူးအေျပာင္း ေျပာဆိုၾကသူမ်ားမွာ တိုင္းရင္းသား လူ႔အဖြဲ႕အစည္းမ်ားအေၾကာင္း သိပ္အသံ မထြက္ၾကေခ်။ တိုင္းရင္းသားနယ္ပယ္မ်ားတြင္ အေျခခံ လူ႔အခြင့္အေရး ခံစားခြင့္ႏွင့္ မွ်တေသာ တရားစီရင္မႈတို႔မွာ ယခင္အတုိင္း အလွမ္းေ၀းေနဆဲပင္။ ႏိုင္ငံတကာမွေစလႊတ္ေသာ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရး ပေရာဂ်က္မ်ားက  ျမန္မာစစ္တပ္၏ ကိုယ္က်ဳိးစီးပြား ပမာဏႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈမ်ားကိုသာ တဟုန္ထိုး အရွိန္ျမင့္မားသြားေစခဲ့သည္။ ဤျပစ္မႈ က်ဴးလြန္သူမ်ားမွာမူ ျပစ္ဒဏ္၏ စက္ကြင္းမွ လြတ္ေျမာက္ေနဆဲျဖစ္သလို၊ ထိုသူတို႔ လက္မွလြတ္ၿပီး ရွင္သန္က်န္ရစ္သူမ်ားမွာလည္း မိမိတို႔ဘ၀ကို ျပန္လည္ ထူေထာင္ရာတြင္ အစိုးရထံမွ မည္သည့္ အကူအညီမရ၊ သို႔သာမက မိမိတို႔ႀကံဳဆံုရမႈတို႔ကို ထုတ္ေဖာ္ မေျပာရဲေလာက္ေအာင္ပင္ အေၾကာက္တရား၀င္သည့္ အက်ဳိးဆက္မ်ားသာ ျဖစ္ေပၚေနသည္။

    အေျပာင္းအလဲ နတၳိ
    ———————-
    ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးမ်ားအဖြဲ႕ Women’s League of Burma သည္ ဤဒုစရိုက္မ်ားကို မွတ္တမ္းျပဳႏိုင္ရန္ တိုင္းရင္းသား အမ်ဳိးသမီးမ်ားႏွင့္အတူ ေဆာင္ရြက္ေနသည္မွာ ၁၅ ႏွစ္ေက်ာ္ ရိွေနၿပီျဖစ္သည္။ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္မွစ၍ လိင္အၾကမ္းဖက္မႈနွင့္ လိင္ပိုင္းေစာ္ကားရန္ႀကံစည္မႈမ်ားဆိုင္ရာ သီးျခားျဖစ္အင္ေပါင္း ၁၁၈ မႈကို မွတ္တမ္းတင္ထားႏိုင္ခဲ့သည္။ ကၽြန္မတို႔၏ေနာက္ဆံုး အစီရင္ခံစာတြင္ ေဖာ္ျပသည့္ အတိုင္း “ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ရိွခဲ့ေသာ္ ေဖာ္ထုတ္ေျပာဆိုသူမ်ား ရိွေပဦးမည္” ဟုသာ ဆိုရပါမည္။ ဤပမာဏသည္ ယင္းျပႆနာ၏ အတိမ္အနက္ကို ထုတ္ျပေနသလုိ ထင္တိုင္းႀကဲေစာ္ကားမႈမ်ား ရိွေနေၾကာင္း ကိုယ္စားျပဳခ်က္ပင္ျဖစ္၏။ လူ႔အခြင့္အေရးကာကြယ္သူမ်ားမွ တရားမွ်တမႈ အတြက္ လက္တြဲႀကိဳးပမ္းရာတြင္ ေဖာ္ျပေျပာဆိုသည့္ ႀကံဳဆံုလြတ္ေျမာက္လာသူမ်ားမွာ ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္း၊ အေႏွာင့္အယွက္ေပးျခင္းကို ရင္ဆိုင္ၾကရသည္။ ဤသည္ကား ဦးသိန္းစိန္၏ ျပန္လည္ျပဳျပင္ေရး အစုိးရလက္ေအာက္မွ အမ်ဳိးသမီးတို႔၏ သရုပ္ မွန္ကားခ်ပ္တည္း။ ျမန္မာႏိုင္ငံေရး အကူးေျပာင္းသည္ ေလးႏွစ္ကာလသုိ႔ ၀င္ေရာက္လာၿပီး ကြဲျပားျခားနားမႈ မ်ားစြာ ရွိလာသည္ဟုထင္ရေသာ္လည္း စင္စစ္၌ ဘာဆိုဘာမွ်  မေျပာင္းလဲခဲ့ပါ။ ဤအခ်က္ကို ရွင္းလင္း ထင္ရွားေစသည့္ အေၾကာင္းအခ်ဳိ႕ရိွေနသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဖြဲ႕စည္း အုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေျခခံစည္းမ်ဥ္းတို႔မွာ မဖြယ္ရာမႈမ်ားျဖင့္သာ တည္ေဆာက္ စီရင္ထားသည္။ ညွင္းပန္းမႈမ်ားမွ မလွိမ့္တပတ္ျပစ္ဒဏ္ေရွာင္ႏိုင္ေအာင္၊ လႊတ္ေတာ္တြင္း ဥပေဒျပဳခ်က္မွန္သမွ် အဆံုးသတ္ ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ေအာင္၊ လူ႔အခြင့္အေရး ကာကြယ္သူမ်ားႏွင့္ လူမႈလႈပ္ရွားသူမ်ားကို မတရားဖမ္းဆီး ထိန္းသိမ္းႏိုင္ေအာင္ စစ္တပ္ကို အခြင့္အလမ္း ပံ့ကူေပးထားသည္။ ျမန္မာ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုႏွင့္ ဥပေဒေၾကာင္းက လိင္ခြဲျခားမႈအား တရား၀င္ အပ္ႏွင္းထားေၾကာင္း သိသူနည္းပါးလွ၏။ ဤအခ်က္ႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ ကုသမဂၢမွ သတိေပးထားသည္။ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တဖက္ေစာင္းနင္းျဖစ္စဥ္မ်ားမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံတစ္၀ွမ္း အမ်ဳိးသမီးမ်ားအဖို႔ လက္ေတြ႕ႀကံဳဆံု ခံစားေနရသည္။ ႏိုင္ငံေတာ္ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ အုပ္စုဖြဲ႕ အဓမၼျပဳက်င့္မႈ၊ မုဒိန္းမႈ၊ တရားစီရင္ျခင္းကို အကြက္က်က် တိမ္းေရွာင္မႈ၊ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ လူထုေရးက႑၌ ဖယ္ၾကဥ္ျခင္း စသည္တို႔ျဖစ္သည္။

    စစ္တပ္ကို မလွိမ့္တပတ္ျပစ္ဒဏ္ေရွာင္ ခြင့္ေပးထားျခင္းက တရားမွ်တ မႈရရိွေရးအတြက္ အကာအဆီးျဖစ္ေနေစသည္။ တရားစီရင္ေရး၊ ရဲဌာန၊ ႏိုင္ငံေရး ကိုယ္စားလွယ္မ်ား စေသာ ႏိုင္ငံ့ အာဏာပိုင္မ်ား၏ လက္၀င္ လွ်ဳိပတ္သက္ေနမႈမ်ားေၾကာင့္ ထိုအခ်က္အား ခိုင္မာအားေကာင္းသြားေစသည္။ အေၾကာင္းမွာ စစ္တပ္ က်ဴးလြန္သည့္ျပစ္မႈမ်ားကို လူထုျမင္ကြင္းမွ ကင္းလြတ္ေသာ စစ္ခံုရံုးမ်ား၊ တပ္တြင္းစီရင္ေရးစနစ္ထံ လႊဲေျပာင္းေပးေနျခင္းေၾကာင့္ ပြင့္လင္းျမင္သာသည့္ အေရးယူမႈျဖစ္လာေအာင္ စစ္တပ္အား ဖိအား မေပးႏိုင္၍ျဖစ္သည္။

    စစ္အုပ္စုအဖြဲ႕၀င္တစ္ဦးဦးႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ အမႈအခင္းျဖစ္လာလွ်င္ တရားမွ်တမႈရရိွႏိုင္ရန္ အခြင့္အလမ္းနည္းပါးလွေၾကာင္း လြတ္ေျမာက္ က်န္ရစ္သူမ်ားႏွင့္ ေဒသဆိုင္ရာအဆင့္ အာဏာပိုင္မ်ားက သိထားၾကသည္။ တရားမွ်တမႈရေအာင္ ရတတ္သမွ်လမ္းေၾကာင္းမ်ားျဖင့္ တရားခံအားအေရးယူႏိုင္ေရး အတြက္ ႀကိဳးပမ္းၾကသူအမ်ဳိးသမီးမ်ားမွာ ေဒသတြင္းအဆင့္မွာပင္ ျပည္နယ္ အာဏာပိုင္မ်ားက ေရွ႕ဆက္မတိုးေရးကို မၾကာခဏဆိုသလို တိုက္တြန္းခံၾကရသည္။

    ပြင့္လင္းျမင္သာမႈႏွင့္ တာ၀န္ခံမႈ ကင္းမဲ့ေနျခင္းက ႏိုင္ငံေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ လိင္အၾကမ္းဖက္မႈမွ လြတ္ေျမာက္က်န္ရစ္သူမ်ားအတြက္ေရာ ၎တို႔အတြက္ တရားမွ်တမႈရရန္ ေဆာင္ရြက္ေနၾကသူ လူ႔အခြင့္အေရးကာကြယ္သူမ်ားအတြက္ပါ အေၾကာက္တရား ယဥ္ေက်းမႈကို ဖန္တီးေပးလိုက္ေလသည္။ ကၽြန္မတို႔၏ အစီရင္ခံစာသစ္တြင္ အမွန္တရား ထြက္ရိွမလာေအာင္ စစ္တပ္မွ မည္သို႔မည္ပံု ၿခိမ္းေျခာက္ေႏွာင့္ယွက္သည္ကို အေသးစိပ္ေဖာ္ျပထားပါသည္။ လြတ္ေျမာက္လာသူမ်ားႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရး ကာကြယ္သူတို႔၏၀န္းက်င္မ်ားက ၎တို႔၏ ပုဂၢလ လံုၿခံဳေရးအေပၚ ျဖစ္လာမည့္ အႏၱရာယ္ကို သတိထားေနရသည္။ တရားမွ်တမႈရရိွေရး အခြင့္အလမ္း နည္းပါးလြန္းသျဖင့္ လူအမ်ားအျပားမွာ သူတို႔၏ကိုယ္ပိုင္ ဘ၀ႏွင့္ရင္းၿပီး စြန္႔စားျခင္းထက္ ႏႈတ္ဆိတ္လိုက္ၾကကုန္သည္။ လက္ရွိျပန္လည္ျပဳျပင္ေရးႏွစ္မ်ား အတြင္း ဤဆိတ္ဆိတ္ေန ယဥ္ေက်းမႈအား ၿဖိဳခြဲရန္ စစ္တပ္ႏွင့္ အစိုးရက ဘာဆိုဘာမွ် မျပဳလုပ္ခဲ့။

    ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပေရာဂ်က္မ်ား
    ————————–
    သို႔သာမက ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပေရာဂ်က္မ်ားႏွင့္ အနီးကပ္ ဆက္ႏႊယ္ေနေသာ တိုင္းရင္း လူ႔အဖြဲ႕အစည္းမ်ားထဲ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္ေနျခင္းကို ႏို္င္ငံတကာမွ အသိအမွတ္ျပဳေပး ရေပမည္။ ဤပေရာဂ်က္ အမ်ားအျပားသည္ သယံဇာတၾကြယ္၀သည့္ ေဒသမ်ား၌ ျပဳလုပ္ေနၾကသည္။ ထိုေဒသမ်ား၀ယ္ တိုင္းရင္းလက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ စစ္တပ္ အၾကား ပဋိပကၡမ်ား ျဖစ္ေနျခင္း၊ ေရွ႕ဆက္ေနျခင္း၊ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးသေဘာတူညီခ်က္မ်ားကုိ မၾကာခဏ ခ်ဳိးေဖာက္ျခင္း ရိွေနၾကသည္။ စစ္တပ္ အင္အား အရွိန္အဟုန္ျဖင့္ တိုးခ်ဲ႕အားေကာင္းလာသည္ႏွင့္ အမွ် ရွမ္းျပည္နယ္၊ ကရင္ျပည္နယ္ႏွင့္ ကခ်င္ျပည္နယ္မ်ားတြင္ အျခားေဒသမ်ားထက္ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈ ႀကီးထြားလာခဲ့သည္။

    ဤသည္မွာ ျမန္မာ့ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈဇာတ္လမ္း၏ အျခားတစ္ဖက္မွျမင္ကြင္းျဖစ္သည္။ GDP ႀကီးထြားမႈေျခေထာက္မ်ားေအာက္၌ တိုင္းရင္းသားတို႔၏ လူ႔အခြင့္အေရးမ်ား စေတးခံေနရသည္။ အမ်ဳိးသမီးမ်ား ဘ၀ျမွင့္တင္ေရး(NSPAW) အတြက္ ႏိုင္ငံေတာ္ စီမံကိန္းအျဖစ္ ေၾကျငာခ်က္မ်ား၊ ယခုႏွစ္အေစာပိုင္း ၿဗိတိန္အစိုးရဦးေဆာင္ေသာ ပဋိပကၡမ်ား၌ လိင္အၾကမ္းဖက္မႈအဆံုးသတ္ေရးေကာ္မတီ၏ ေၾကျငာခ်က္အေပၚ လက္မွတ္ထိုးသေဘာတူညီခ်က္မႈမ်ားတြင္လည္း ေျပာစရာမ်ား ရိွေနသည္။ပဋိပကၡအတြင္းလိင္အၾကမ္းဖက္မႈ၏ ရင္းျမစ္အေၾကာင္းအေပၚ ပစ္မွတ္ထားျခင္း၊ အမ်ဳိးသမီးအေပၚ ခ်ဳိးႏွိမ္ခြဲျခားမႈမွန္သမွ် အဆံုးသတ္ျခင္း၊ အနာဂတ္ျမန္မာ့ လူ႔ထုႏွင့္ႏိုင္ငံေရးတြင္ အမ်ဳိးသမီးတို႔၏ ပါ၀င္မႈအခန္းက႑ ခုိင္မာေစျခင္း စသည့္ ဦးတည္ ရည္ရြယ္မႈမ်ားေၾကာင့္ ထိုထိုေသာအေၾကာင္းအရာမ်ားမွာ မူအရ လက္ခံႀကိဳဆိုစရာမ်ားခ်ည္းျဖစ္၏။ သို႔ေသာ္ ျမန္မာ့ အကူးအေျပာင္းကာလ၌ လက္ေတြ႕က်က်ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ကတိက၀တ္မ်ားနွင့္အတူ အေရးအရာ အမ်ားအျပားမွာ ေအာက္ေျခ အဆင့္အထိ သက္ေရာက္မႈ အလြန္တရာ နည္းပါးလ်က္ရိွသည္။

    အစိုးရအေနႏွင့္ ၎တို႔၏ ကတိက၀တ္အတိုင္း အေကာင္အထည္ေဖာ္ေဆာင္ရြက္ခ်က္ တစ္ခုတစ္ေလကိုလည္းေကာင္း၊ အမ်ဳိးသမီးမ်ားစြာကို ထိေရာက္စြာ အက်ဳိးျပဳေျပာင္းလဲေစသည့္ နည္းလမ္းမ်ားကိုလည္းေကာင္း ေတြ႕ျမင္ရသူ Women’s League of Burma အဖြဲ႕၀င္မ်ားအနက္ တစ္ဦးမွ်မရိွ။ ေဒသတြင္း အရပ္သားလူ႔အဖြဲ႕အစည္းမ်ားမွာ လံုၿခံဳေရး အႏၱရာယ္မ်ားႏွင့္ စိုးရြံ႕ေၾကာက္လန္႔ခံျပင္းေနရဆဲ။ မည္သည့္အေျပာင္းအလဲမဆို ဗဟိုအဆင့္၌ စတင္ျပဳလုပ္ရပါမည္။ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားစြာၾကာေညာင္းလာေသာ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈပံုဟန္မ်ားႏွင့္ ျမန္မာ့တိုင္းရင္း အမ်ဳိးသမီးမ်ားအေပၚ တရားမွ်တမႈျငင္းဆိုခ်က္မ်ားကို ဗဟိုအဆင့္မွ အေျပာင္းအလဲ လုပ္ေနျခင္း မရိွပါ။ ယခုေသာ္ ႏိုင္ငံေတာ္ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ လိင္အၾကမ္းဖက္မႈဒဏ္ခံရၿပီး ၾကာျမင့္စြာ လ်စ္လ်ဴရႈခံရေသာ ျမန္မာ့အမ်ဳိးသမီးမ်ား အတြက္ အျမစ္လွန္ေျပာင္းလဲမႈကို ကၽြန္မတို႔ ေတာင္းဆိုရပါမည္။

    xxxxxxxxxxx

    Al Jazeera  တြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ Women’s League of Burma ၏ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ေဒၚတင္တင္ညိဳ  ေရးသားသည့္ Sexual violence continues for Myanmar women ကို ျမင့္မိုရ္ေမာင္ေမာင္မွ ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆိုေရးသားသည္။

  • ႃမန္မာႏွင့္ ကေမၺာဒီးယား၌ အမ်ဳိးသမီးမ်ား ဘ၀ျမင့္မားေရး ဂ်ပန္ႏွင့္ အေမရိကန္ ကူမည္

    ေဖေဖာ္ဝါရီ – ၁၈ ၊ ၂၀၁၄
    M-Media

    EmpoweringWomen

    က်ဳိဒို။    ။ ျမန္မာႏွင့္ကေမၺာဒီးယား အပါအ၀င္ အာရွရိွ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲႏိုင္ငံမ်ား၌လည္းေကာင္း၊ အာဖရိက၌လည္းေကာင္း အမ်ဳိးသမီးမ်ား ဘ၀ျမင့္မားေရး ဖက္စပ္စီမံခ်က္တစ္ရပ္ကို စတင္ေဆာင္ရြက္သြားမည္ဟု ဂ်ပန္ႏွင့္ အေမရိကန္အစိုးရမ်ားက လြန္ခဲ့ေသာ စေနေန႔တြင္ ဆိုလိုက္သည္။

    လူ႔အဖြဲ႕အစည္းရိွအမ်ဳိးသမီးတို႔အတြက္ အခြင့္အလမ္းမ်ားတိုးတက္လာေရးကို ရည္ေမွ်ာ္သည့္ အစီအမံမ်ားတိုးျမွင့္ေဆာင္ရြက္ရန္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ရွင္ဇိုအာေဘး ႏွင့္ သမၼတ ဘားရက္အိုဘားမားမွ ကတိျပဳေျပာၾကားထားသည္ႏွင့္ အညီ အစိုးရႏွစ္ခုလံုးက ယင္းစီမံခ်က္မ်ားကို ေဆာင္ရြက္သြားၾကမည္။

    အမ်ဳိးသမီးမ်ား၏အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းေဖာ္ေဆာင္ေရး အပါအ၀င္ ယင္းဦးတည္စီမံခ်က္ႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ ဂ်ပန္ႏွင့္အေမရိကန္မွ အလုပ္အကိုင္ စီမံေရးအရာရိွမ်ားသည္ ယခုလေႏွာင္းပိုင္းတြင္ တတ္ႏိုင္သမွ် အေသးစိပ္အခ်က္ အလက္မ်ား ထုတ္ျပန္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ယခုႏွစ္ေႏွာင္းပိုင္းကို ေနာက္ဆံုးထား အေကာင္အထည္ေဖာ္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း အာဏာပိုင္မ်ား ထံမွ သိရသည္။

    မ်ားစြာေသာအစီအမံမ်ားအနက္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားအတြက္ အလုပ္အကိုင္ဆိုင္ရာ အရည္အေသြးျမင့္ သင္တန္းမ်ား က်ယ္ျပန္႔လာေရး၊ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္း ေဖာ္ေဆာင္မႈ၌ကူညီေရး၊ ေဆး၀ါးလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ အမ်ဳိးသမီးတို႔ ပိုမိုပါ၀င္ႏိုင္ေရး၊ မိန္းကေလးငယ္မ်ား ပိုမိုေက်ာင္းတက္ႏိုင္ေရးတို႔ကို ႏွစ္ဖက္စလံုးမွ စဥ္းစားေနၿပီျဖစ္သည္။ ကမာၻ႕အမ်ဳိးသမီးေရးရာ အေမရိကန္သံအမတ္ ကက္သရင္း ရပ္ဆဲလ္ Catherine Russell က ယင္းနယ္ပယ္တြင္ ဂ်ပန္ႏွင့္ အနီးကပ္လက္တြဲေဆာင္ရြက္လိုျခင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ “ ေနရာမ်ားစြာမွာ အေကာင္းဆံုး တြဲဖက္တစ္ဦးလိုမ်ဳိး ဂ်ပန္ကို ေတြ႕ရမယ္လို႔ ကၽြန္မ ထင္ျမင္ပါတယ္ ” ဟု က်ဳိတုိသတင္းဌာနသို႔ ေျပာၾကားခဲ့သည္။

    စက္တင္ဘာလတြင္ က်င္းပေသာ ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံ၌ အာေဘးမွ မိန္႔ခြန္းေျပာၾကားရာတြင္ အမ်ဳိးသမီးမ်ား ဘ၀ျမွင့္တင္ေရး သံုးႏွစ္တာကာလအတြက္ ေဒၚလာ ၃ ဘီလီယံေထာက္ပံ့မႈ အစီအစဥ္ရိွေၾကာင္း အခိုင္အမာဆိုခဲ့သည္။

    အိုဘားမားအစိုးရသည္ အမ်ဳိးသမီးမ်ား ဘ၀ျမွင့္တင္ေရးကို မဲေခါင္ျမစ္၀ွမ္းေဒသမ်ား တစ္ေလွ်ာက္၌ အဓိကထားေဆာင္ရြက္ လုိၿပီး ျမန္မာႏွင့္ ကေမၺာဒီးယား၌ တိုက်ဳိႏွင့္ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္သြားရန္ ရိွသည္ဟု အာဏာပိုင္မ်ားက ေျပာၾကားသည္။

    “ အမ်ဳိးသမီးေတြ ေကာင္းစားရင္ သူတို႔မိသားစုေတြ ေကာင္းစားလာမယ္။ မိသားစုေတြ ေကာင္းစားရင္ သူတို႔ လူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္းကလည္း ေကာင္းစားလာမယ္ ဆိုတာကို ေဖာ္ျပႏိုင္တဲ့ အခ်က္အလက္ အမ်ားအျပား ရိွေနပါတယ္။ အေသးစားေခ်းေငြျဖစ္ျဖစ္ သင္တန္းျဖစ္ျဖစ္ သူတို႔ကို အခြင့္အလမ္းေတြေဖာ္ေဆာင္ေပးပါမယ္။ ဒါမွသာလွ်င္ သူတို႔ဟာ လုပ္ငန္းစတင္ဖို႔ အခြင့္အေရး ရရိွၾကမွာျဖစ္ပါတယ္ ” ဟု ကမာၻ႕အမ်ဳိးသမီးေရးရာဌာနဦးစီးအရာရိွ ရပ္ဆဲလ္ က ဆိုပါသည္။

    ၎အျပင္ မဲေခါင္ေဒသရိွ လူအမ်ားအျပားသည္ ဂ်ပန္ကို ဦးေဆာင္သူအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားေၾကာင္း၊ ထိုအခ်က္ေၾကာင့္ ဂ်ပန္သည္ ထိုေဒသမ်ားတြင္ ဦးေဆာင္မႈ အခန္းက႑ေပးႏိုင္ရန္ ထင္ရွားေၾကာင္း ျဖည့္စြက္ေျပာ ဆိုသည္။

    ယခင္အပတ္ တနလၤာေန႔က ယိုကိုဟားမားတြင္ အမ်ဳိးသမီးမ်ား ဘ၀ျမင့္မားေရးဆိုင္ရာ ကၽြမ္းက်င္သူမ်ား ႏွီးေႏွာဖလွယ္ပြဲ တစ္ရပ္ကို အာဖရိကအမ်ဳိးသမီးလုပ္ငန္းရွင္မ်ားကိုဖိတ္ၾကား၍ ဂ်ပန္ႏွင့္အေမရိကန္ အာဏာပိုင္မ်ားမွ ျပဳလုပ္က်င္းပခဲ့ၿပီး အေသးစိပ္ အစီအမံမ်ား စီစဥ္ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။ အလားတူေခါင္းစဥ္ျဖင့္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာကြန္ဖရင့္တစ္ရပ္ကိုလည္း ပါပူး၀ါးနယူးဂီနီ၌ မတ္လအတြင္း ၎တို႔မွ ဦးေဆာင္သြားမည္ျဖစ္သည္။