News @ M-Media

Tag: Editorial

  • မစားဘဲစြန္႔သူနဲ႔  မစြန္႔ဘဲစားသူ (Editorial)

    မစားဘဲစြန္႔သူနဲ႔ မစြန္႔ဘဲစားသူ (Editorial)

    ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂ ၊ ၂၀၁၅
    M-Media (Editorial)
    r
    အခုတေလာ အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒကို ဆန္႔က်င္တဲ့ ေက်ာင္းသားသပိတ္စစ္ေၾကာင္းကိစၥဟာ အေတာ္ေရပန္းစားတဲ့ သတင္းတစ္ပုဒ္ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီသပိတ္စစ္ေၾကာင္းရဲ႕ အက်ိဳးရလဒ္အျဖစ္  ေလးပြင့္ဆိုင္ေဆြးေႏြးပြဲ ေပၚေပါက္ လာတာကိုလည္း ေတြ႕ရပါတယ္။

    ေက်ာင္းသားေတြဘက္ကေတာ့ ဒီေဆြးေႏြးပြဲရလဒ္အေျဖ ေကာင္း၊ မေကာင္းဆိုတာကို ဆက္ၿပီးေစာင့္ၾကည့္ေနဦးမယ့္ အေနအထားပါပဲ။

    အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒရဲ႕ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးကာလသတ္မွတ္ခ်က္ဟာ ၅ ႏွစ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဥပေဒေျပာင္းသြား၊ ေကာင္းသြား၊ ျပည့္စံုသြား လို႔ ပညာေရး စနစ္ေကာင္းသြားလို႔ အက်ိဳးခံစားရရင္လည္း ေနာက္ ၅ ႏွစ္အၾကာမွာ ေက်ာင္းဆက္တက္ၾကမယ့္ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြ သာ ခံစားၾကရမွာပါ။ အခုသပိတ္ေမွာက္ တိုက္ပြဲ၀င္ေနၾကတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ ဟာ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းၿပီးကုန္ၾကပါၿပီ။ အခန္႔မသင့္ရင္ ေက်ာင္း ထုတ္ခံရတာ၊ ေထာင္ က်မွာေတြေတာင္ ရွိေကာင္းရွိႏိုင္ပါတယ္။ သူတို႔ တိုက္ပြဲ၀င္ၿပီး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲယူဖို႔ ႀကိဳးစားေနတဲ့ ပညာေရးဥပေဒဟာ သူတို႔အတြက္ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ထင္ရွားပါတယ္။

    ဒီလိုပဲ ၁၉၂၀၊ ဒီဇင္ဘာ ၅ ရက္မွာ နယ္ခ်ဲ႕အဂၤလိပ္ရဲ႕ တကၠသိုလ္၊ ေကာလိပ္ပညာေရးဥပေဒကို ေက်ာင္းသားေတြ သပိတ္ေမွာက္ခဲ့ၾကဖူးပါတယ္။ အဲဒီသပိတ္မွာ ေက်ာင္းသားေတြ ဘယ္ေလာက္ စြန္႔လႊတ္ အနစ္နာခံခဲ့ၾကသလဲဆိုတာ ဦးဖိုးက်ားေရးတဲ့ အမ်ိဳးသားေန႔ေဆာင္းပါး(လက္ရွိ တကၠသိုလ္၀င္တန္း ျမန္မာစာျပ႒ာန္းစကားေျပ)မွာ ေလ့လာၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ အစားဆင္းရဲ၊ အေနဆင္းရဲဘ၀ပါ။ ေက်ာင္းၿပီးတာနဲ႔ ၿမိဳ႕အုပ္၊ ဓနရွင္၊ အရာရွိအရာခံေတြျဖစ္လုဆဲဆဲမွာ သပိတ္ေၾကာင့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အိပ္မက္ေတြကို စြန္႔လႊတ္ခဲ့ၾကရပါတယ္။ မိဘေတြ ရင္ထုမနာ ျဖစ္ၾကရပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က ဒီကေလးေတြ အုတ္နံရံကို ေခါင္းနဲ႔တိုက္ေနၾကတာပါကြာ။ ဘာမွမသိဘဲ အေပ်ာ္အျပက္ေလွ်ာက္လုပ္ေနၾကတာပါ။ သူမ်ားေယာင္လို႔ ေယာင္ေနၾကတာပါ။ သူတို႔ဆန္႔က်င္ေနတဲ့ ဥပေဒကို သူတို႔ကိုယ္တိုင္လည္း သိတဲ့ေကာင္ေတြ မဟုတ္ပါဘူးကြာ စသျဖင့္ ကေရာ္ကမည္ေျပာဆိုၿပီး ေသးသိမ္ေအာင္ ႐ႈံ႕ခ်ၾကတဲ့ ျမန္မာျပည္သူထဲက ျပည္သူမ်ားလည္း ဒုနဲ႔ေဒးရွိခဲ့ၾကပါတယ္။

    ဒါေပမဲ့ အဲဒီသပိတ္ေၾကာင့္ ျမန္မာေတြႏိုးၾကားမႈ စခဲ့တယ္။ အဲဒီသပိတ္ေၾကာင့္ ပညာေရးကတစ္ဆင့္ တိုင္းျပည္ဟာ (ဦးဖိုးက်ားစကား ကိုးကားေျပာရရင္) အႏွစ္ ၃၀ စာေလာက္ ခုန္ေက်ာ္ တိုးတက္သြားတယ္။ ေနာက္ဆံုး အမ်ိဳးသားေန႔ဆိုတာ အဲဒီသပိတ္ကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ေပၚလာတယ္။ အမ်ိဳးသား ေက်ာင္းထြက္ေတြက လြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲ၀င္ေတြျဖစ္လာတယ္။ ၿခံဳေျပာရရင္ အဲဒီသပိတ္က စတဲ့ ေျခတစ္လွမ္းက လြတ္လပ္ေရးေအာင္ပန္းဆြတ္ႏိုင္တဲ့အထိ ခရီးဆန္႔ႏိုင္ခဲ့တယ္ဆိုတာ သမိုင္းက သက္ေသပဲျဖစ္ပါတယ္။

    အဲဒီအခ်ိန္က သပိတ္တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြဟာ ဒုကၡမ်ိဳးစံုႀကံဳခဲ့ရသလို ေက်ာင္းဆက္ မတက္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ ဘ၀လည္း ေရာက္ခဲ့ရပါတယ္။ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းေတြလည္း ဆံုး႐ႈံးခဲ့ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔ဟာ စြန္႔႐ုံစြန္႔ခဲ့ၾကသူေတြျဖစ္ၿပီး အသီးအပြင့္ကိုေတာ့ မစားခဲ့ရသူေတြပါ။ သူတို႔ကို ေ၀ဖန္ပုတ္ခတ္ အျပစ္တင္႐ႈံ႕ခ်ၾကသူေတြရဲ႕ သားသမီးေတြ၊ ေနာင္လာေနာက္သားေတြ ကေတာ့ ဘာမွ မစြန္႔လိုက္ရဘဲ အသီး အပြင့္စားသံုးခဲ့ရပါတယ္။ ေရွးလူေတြ မစားရဘဲ စြန္႔ခဲ့လို႔ ေႏွာင္းလူေတြ မစြန္႔ရဘဲ စားေနၾကရတာမဟုတ္ပါလား။

    အခုလည္း အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒကို ကန္႔ကြက္ ဆႏၵျပေနၾကတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကို စာနာမႈ၊ ေလးစားဂုဏ္ယူမႈေတြနဲ႔ အားေပးၾက၊ ေဖးမၾက၊ သူတို႔ လုပ္မွားကိုင္မွား ဆံုးျဖတ္မွားျဖစ္မွာကို စိုးရိမ္ၾက၊ သူတို႔ဆီ မျမင္ႏိုင္တဲ့ ေဘး အႏၱရာယ္ေတြ၊ ေထာင္ေခ်ာက္ေတြ က်ေရာက္မွာကို ပူပန္ၾကတဲ့ျပည္သူေတြ ရွိေနေပမဲ့ အမနာပ ေ၀ဖန္႐ႈံ႕ခ်ေနသူေတြ၊ နာမည္ႀကီးခ်င္လို႔လား၊ အလွဴခံေကာင္းေအာင္လို႔လား၊ ႏိုင္ငံေရးအျမတ္ထုတ္တာလားလို႔ အျမင္မၾကည္ေမးေငါ့ခ်င္ၾကသူေတြ၊ ႐ႈပ္တယ္ကြာ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ စာေကာင္းေကာင္း မသင္ဘဲ တိုင္းျပည္ဆူပူေအာင္ လုပ္ေနတယ္လို႔ ျပစ္တင္ကဲ့ရဲ႕ေနသူေတြလည္း ရွိေနပါတယ္။

    တကယ္ေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြဟာ တိုင္းျပည္ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးရဲ႕ အဓိကေသာ့ခ်က္ျဖစ္တဲ့ အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒကို အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲႏိုင္ခဲ့ၿပီဆိုရင္ သူတို႔စြန္႕ၿပီး စိုက္ခဲ့တဲ့အသီးအပြင့္ကို သူတို႔စားရမွာမဟုတ္ဘဲ ေ၀ဖန္၊ အထင္ေသး၊ ျပစ္တင္ကဲ့ရဲ႕၊ သားပုပ္ေလလြင့္ေျပာဆို၊ ဆဲေရးတိုင္းထြာေနၾကသူေတြ၊ ၿခိမ္းေျခာက္ၾကိမ္းေမာင္းၾကသူေတြ၊ ရန္သူလိုသေဘာထားၿပီး အသိအမွတ္ျပဳဖို႕ကို ရွက္ေၾကာက္ေနသူေတြရဲ႕ သားသမီးေျမးျမစ္ေတြသာ ဘာမွ မစြန္႔လိုက္ရဘဲ အေခ်ာင္စားရမွာ ဆိုတာကို  ထိုအသိေခါက္ခက္အ၀င္နက္သူမ်ား သိမွသိၾကပါေလစ။

    M-Media ပရိသတ္မ်ား ပညာအလင္းနဲ႔ ထင္းရွင္းႏိုင္ၾကပါေစ။

    Photo Credit =>ဒီမုိကေရစီပညာေရး လႈပ္ရွားမႈ ဦးေဆာင္ေကာ္မတီ FB

  • အလဲဗင္း ရဲ႕ အမ္မီဒီယာကိုု ဒုတိယအၾကိမ္ အစြန္းေရာက္လိုု႕ သံုးထားတာနဲ႕ ပတ္သက္ျပီး တုုန္႔ျပန္ခ်က္

    အလဲဗင္း ရဲ႕ အမ္မီဒီယာကိုု ဒုတိယအၾကိမ္ အစြန္းေရာက္လိုု႕ သံုးထားတာနဲ႕ ပတ္သက္ျပီး တုုန္႔ျပန္ခ်က္

    ဇန္နဝါရီ ၁၈ ၊ ၂၀၁၅
    M-Media
    Yellow-Journalism copy
    အလဲဗင္း မီဒီယာဂရုုဟာ ယေန႔ ဇန္န၀ါရီလ ၁၈ ၊ ၂၀၁၅ မွာ “မစၥရန္ ဟီးလီနဲ့ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္တို႔ သိထားဖို႔က ျဖစ္ေနတဲ့ျပႆနာဟာ ရခိုင္တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးမ်ားနဲ႔ ဘဂၤါလီ ႐ိုဟင္ဂ်ာမ်ားၾကားက ျပႆနာ  မဟုတ္ပါခင္ဗ်ာ” ဆိုုတဲ့ေခါင္းစဥ္နဲ႕  ဘဂၤါလီရွဳတ္ခ်ေရး ၊ ရခိုုင္အစြန္းေရာက္ ၀ါဒ ပရိုုမုုတ္ရွင္း လုုပ္ရင္းနဲ႕ ကမၻာ့ ကုုလသမဂၢ ဆန္႔က်င္ေရးတိုု႕ကိုု အာသာျပင္းျပင္းနဲ႕  ေဇာင္းေပးေရးသား ထားတဲ့ ေဆာင္းပါး ဆန္ဆန္ စာတမ္း တစ္ခုုကိုု တင္ျပခဲ့ပါတယ္။ ေရးသားသူက ေနထြန္းႏိုုင္ဆိုုသူျဖစ္ပါတယ္။  Link

    ဘာေၾကာင့္ေရးသား ရသလဲဆိုုတာကိုု ေလ့လာဆန္းစစ္တဲ့အခါ ေအာက္ပါ အတုုိင္း ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒီစာတမ္းရွည္ရဲ႕အမွတ္စဥ္ ၄ မွာ ေနထြန္းႏိုုင္ဆိုုသူေရးသား ထားတာက

    “အာဆီယံ ထိပ္သီး ေဆြးေႏြးပြဲ ကာလမွာ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္က သတင္းဌာန ဆယ္ခုနဲ႔ သီးသန္႔ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲ လုပ္ပါတယ္။ Eleven Media Group ကို မေခၚပါဘူး။ သူ႔အတိုင္းပဲ မစၥရန္ဟီးက ပုဂၢလိက မီဒီယာ သမားေတြနဲ႔ ေတြ႕ပါတယ္။ Eleven Media Group မပါပါဘူး။” လိုု႔ျဖစ္ပါတယ္။

    ႏိုုင္ငံတကာမွာ မ်က္ႏွာပန္း မလွ အရာေပးစာရင္း အသြင္းမခံရျခင္းကပင့္ ျမန္မာျပည္က နံပါတ္ ၁ မီဒီယာၾကီး ခံျပင္း အမ်က္ ထြက္စရာျဖစ္ေနတယ္ဆိုုတာ ၊ အဲဒါေၾကာင့္ အခုုလိုု အတင္းအဖ်င္း စာတမ္းကိုု ေရးသားရတယ္ဆိုုတာ ထင္သာျမင္သာလြန္းလွပါတယ္။

    အဲဒီကုုလဆန္႔က်င္ေရး အပုုတ္ခ်ေရးစာတမ္းမွာ ေရးသားသူေနထြန္းႏိုုင္ ဆိုုသူက “သူတို႔ ေျခာက္ဦးထဲမွာ ပါတဲ့ ဦးစည္သူေအာင္ျမင့္က အထူး ေျပာစရာ မလိုပါဘူး။ အစၥလာမ္မစ္ အစြန္းေရာက္ေတြ တည္ေထာင္ထားတဲ့ မြတ္ဆလင္ ဝါဒျဖန္႔ခ်ိေရး Mmedia က သူတို႔ ဝက္ဘ္ စာမ်က္ႏွာမွာ ေနရာေပး ေဖာ္ျပေလာက္ရတဲ့ အထိ ေဆာင္းပါးမ်ားစြာ ေရးခဲ့ပါတယ္။” လိုု႕ ထည့္သြင္းေရးသားထားပါတယ္။

    ဒါဟာဆိုုရင္ အလဲဗင္းရဲ႕ အမ္မီဒီယာကိုု ဒုုတိယ အၾကိမ္ေျမာက္ အစၥလာမ္မစ္ အစြန္းေရာက္လိုု႕ အရမ္းကာေရာ အေထာက္အထားမဲ့ ဆိုုထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

    အလဲဗင္းရဲ႕ ဇြန္လ ၇ ရက္၊ ၂၀၁၃ ထုုတ္ သတင္းစာမ်က္ႏွာဖံုုး ေဆာင္းပါးမွာလည္း အမ္မီဒီယာကို အစြန္းေရာက္ မီဒီယာလို႕ အေထာက္အထားမဲ့ သံုုးႏွံဳးေဖာ္ျပခဲ့တာေၾကာင့္ အမ္မီဒီယာက အဲဒီခုုႏွစ္ ဇြန္လ ၂၉  ရက္ေန႔မွာ အခုုလိုု တုုန္႔ျပန္ခဲ့ဖူးပါတယ္။
    Link => http://www.m-mediagroup.com/news/15383

    က်ေနာ္မ်ား အမ္မီဒီယာ ဂရုုဟာ မိမိတိုု႕ရဲ႕ မူအတိုင္း ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူယွဥ္တြဲေနထိုုင္ေရးနဲ႕ ဘာသာတရားမ်ား အၾကား နားလည္မွဳ ရွိေရးတို႕ကို အေလးေပး အေရးထားျပီး ေဆာင္းပါးသတင္း ေတြကိုု တင္ဆက့္ျခင္း မ်ိဳးသာရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အလဲဗင္းဂရုု အေနနဲ႕ မိမိတိုု႕  အမ္မီဒီယာကိုု အေျခအျမစ္မဲ့ စြပ္စြဲ အပုုတ္ခ် အျမတ္ထုုတ္တာဟာ ေမးခြန္းထုုတ္ ဖြယ္ရာပါပဲ။

    အမ္မီဒီယာဂရုဟာ ျမန္မာျပည္မွာရွိတဲ့ လူမ်ားစု ဗုုဒၶဘာသာ၀င္ေတြကိုု ခုုခံ တုုိက္ခိုက္ အၾကမ္းဖက္ဖိုု႕ ေသြးထိုုးလွံဳေဆာ္ေနတဲ့ မီဒီယာ မဟုုတ္သလိုု ၊ ဘာသာကြဲ လူမ်ိဳးတမ်ိဳးကိုုိေတာ့ျဖင့္ ေခ်ာင္ပိတ္ျပီး လူမ်ားစုုက ၀ိုင္းၾကဥ္သြားရေလေအာင္ ရည္ရြယ္ခ်က္ ရွိရွိ လုုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ မီဒီယာ မဟုုတ္ဘူးဆိုုတာ အမ္မီဒီယာရဲ႕တရား၀င္ ၀က္ဘ္ဆိုုက္ဒ္ကိုု အၾကမ္းဖ်ဥ္းၾကည့္ရွဳရံုနဲ႕ သိသာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ယခင္ျပန္ၾကားေရး ဒုု၀န္ၾကီး ၊ ယခုုျပန္ၾကားေရး ၀န္ၾကီး ဦးရဲထြဋ္ အပါအ၀င္ ဂုုဏ္သေရရွိလူၾကီးေတြက အမ္မီဒီယာရဲ႕ အင္တာဖိတ္ဆိုုင္ရာ သတင္းေဆာင္းပါးေတြကိုု ျပန္လည္ ေ၀မွ်ေလ့ရွိခဲ့ၾကပါတယ္။

    ကမၻာေက်ာ္ AP သတင္းဌာန ဗ်ဴရိုု တာ၀န္ခံခ်ဳပ္ျဖစ္တဲ့ Todd Pitman ဟာ အမ္မီဒီယာ အဂၤလိပ္ပိုုင္းကိုု Follow လုုပ္ထား သူျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္က လူသိမ်ားလွတဲ့ ကမၻာေက်ာ္ ဂ်ာနယ္လစ္နဲ႕ လူ႕အခြင့္အေရးသမား Benedict Rogers ကေတာ့ အမ္မီဒီယာကိုု အေလးထား ေစာင့္ၾကည့္ဖတ္ရွဳ  သတင္းယူသူျဖစ္ပါတယ္။

    ကမၻာ့အဆင့္ရွိ ဂ်ာနယ္လစ္ေတြက အဲဒီလိုုမ်ိဳး အသိအမွတ္ျပဳထားတဲ့ အမ္မီဒီယာကိုု အလဲဗင္းက ဘယ္လိုု အေၾကာင္း အခ်က္မ်ားေၾကာင့္ အစၥလာမ္မစ္ အစြန္းေရာက္လိုု႕ သံုုးစြဲရတာပါလဲ။ အကယ္၍ အမ္မီဒီယာမွာ အစြန္းေရာက္ သတင္းေဆာင္းပါး တစ္ခုုတစ္ေလမ်ားရွိရင္ သက္ေသ သာဓက အျဖစ္ ေထာက္ျပဖိုု႕ရာ အလဲဗင္းဂရုနဲ႕ ေနထြန္းႏိုုင္ဆိုုသူကိုု က်ေနာ္မ်ား အယ္ဒီတာ အဖြဲ႕က ေတာင္းဆို လိုက္ပါတယ္။

    ေနထြန္းႏိုုင္ဆိုုသူ ေရးသား တင္ျပထားတဲ့ ကုုလ အပုုတ္ခ်ေရး၊ ရခိုုင္ အစြန္းေရာက္ အမ်ိဳးသားေရး ပရိုုမုတ္ရွင္း စာတမ္းရွည္မွာ ဦးစည္သူေအာင္ျမင့္နဲ႕  ဧရာ၀တီကဲ့သိုု႕ အျခား ဂုုဏ္သေရရွိ ျပိဳင္ဘက္ ဂ်ာနယ္မ်ားကိုု မြတ္စလင္ အေရး ေဇာင္းေပးတင္ျပပါတယ္ဆိုုျပီး စြပ္စြဲထားျပန္ ပါေသးတယ္။ အဲဒီလိုု လုုပ္လိုုက္ျခင္းအားျဖင့္ မြတ္စလင္ မုုန္းတီးေရး အေျခခံ စိတ္ဓါတ္အားၾကီးမားလွတဲ့ သူေတြဟာ ဧရာ၀တီ၊ မဇၥ်ိမနဲ႕ ဦးစည္သူေအာင္ျမင့္ စသူတိုု႕ကိုု အလြန္ လြယ္ကူစြာနဲ႕ပဲ နွာေခါင္းရွဳတ္ ဆန္႔က်င္ သြားၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ အလဲဗင္းရဲ႕ အ၀ါေရာင္ ဂ်ာနယ္ လစ္ဇင္လုုပ္ရပ္၊ ေျခထိုုး အျမတ္ထုုတ္တဲ့ လုုပ္ရပ္ပဲျဖစ္တယ္လိုု႕ သံုုးသပ္ရပါတယ္။

    ေနထြန္းႏုုိင္ဆိုုသူ ေရးသား တင္ျပထားတဲ့ ကုုလ အပုုတ္ခ်ေရး စာတမ္းရွည္ဟာ တကယ္တမ္း ျခံဳငံုု သံုုးသပ္ရရင္ ႏိုုင္ငံတကာကိုု အပုုတ္ခ် ဆန္႔က်င္ရင္း အစြန္းေရာက္ ဘာသာေရး ၊ အစြန္းေရာက္ အမ်ိဳးသားေရး ၀ါဒေတြ သြတ္သြင္းခ့ဲတဲ့ နာဇီပါတီရဲ႕လုုပ္ရပ္ နဲ႔ ထပ္တူညီေန တာေၾကာင့္ အလြန္ အႏၱရာယ္ၾကီးမားလွတဲ့ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ိမွဳ ျဖစ္ပါတယ္။

    “ ရခုုိင္ – ရိုုဟင္ဂ်ာ” အေရးမွာ ရခိုုင္ အစြန္းေရာက္ျပႆနာကိုု မေျဖရွင္းႏိုုင္တဲ့ ျမန္မာ အစိုုးရကသာ အဓိက ေ၀ဖန္ထိုုက္ပါတယ္။ ရခုုိင္ျပည္နယ္ အေရးနဲ႕ပတ္သတ္ျပီး ဒါမ်ိဳး ေ၀ဖန္ေရးေဆာင္းပါးေတြကိုု အမ္မီဒီယာက အစဥ္အဆက္ တင္ျပလာခဲ့တာပါ။ ကမၻာေက်ာ္ မီဒီယာၾကီးေတြျဖစ္ၾကတဲ့ နယူးေယာက္တိုုင္းမ္စ္ ၊ ၀ါရွင္တန္တိုုင္းမ္စ္ ၊ ေ၀ါလ္စထရိဂ်ာနယ္ နဲ႕ ေအပီစတဲ့ သတင္းဌာန ေတြကလည္း အမ္မီဒီယာရဲ႕ လုုပ္ေဆာင္ပံုု အတိုုင္း ရခုုိင္အစြန္းေရာက္ကိုု ေ၀ဖန္ျပီး ျပႆနာကိုု ဒီအတိုုင္း ထားထားတဲ့ ျမန္မာအစိုုးရကိုုသာ ဖိအားေပးေနၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အလဲဗင္းက အဲဒီကမၻာေက်ာ္ မီဒီယာၾကီးေတြကိုုေရာ အစြန္းေရာက္ စာရင္းသြင္းထားေလ သလား သံသယ၀င္မိပါတယ္။

    အခ်ဳပ္ဆိုုရရင္ေတာ့ အလဲဗင္းရဲ႕ အမ္မီဒီယာကိုု စြပ္စြဲခ်က္ဟာ အေထာက္အထားမဲ့ျဖစ္ပါ တယ္။ ေနထြန္းႏုုိင္ဆိုုသူရဲ႕ စာတမ္းရွည္ဟာ ကုုလ အပုုတ္ခ်ေရး ၊ ရခုုိင္အစြန္းေရာက္ ပရိုုမုုတ္ လုုပ္ေရးေတြကိုု အဓိက ေဇာင္းေပးထားတာေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္ၾကီးလည္း အိုုင္အက္စ္အိုု္င္အက္စ္ဆိုုတဲ့ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ အစြန္းေရာက္အစၥလာမ္မစ္ႏိုုင္ငံ အဖြဲ႔လိုုမ်ိဳး ၀ိုုင္းၾကဥ္ခံရတဲ့ အထီးတည္းႏုုိင္ငံၾကီး ျဖစ္လာမယ့္ အေရး ရွိေနတာေၾကာင့္ အမ်ားျပည္သူ အတြက္ မသင့္ေတာ္တဲ့ အထူးစိုုးရိမ္စရာ အႏၱရာယ္ရွိ စာတမ္းအျဖစ္ ရွဳတ္ခ် ကန္႔ကြက္အပ္ပါတယ္။

    ဆက္စပ္ သတင္းေဆာင္းပါးမ်ား ဖတ္လိုလွ်င္
    ================
    အမ္မီဒီယာ မွ တင္ဆက္ခဲ့သည့္ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူ ယွဥ္တြဲေနထိုင္ေရး အင္တာဖိတ္သတင္းႏွင့္ ေဆာင္းပါးမ်ား အပုဒ္ ၆၀ နီးပါးရွိသည္။
    http://www.m-mediagroup.com/news/tag/interfaith

    အလဲဗင္းမွ အမ္-မီဒီယာအား အစြန္းေရာက္ဟု အေျခအျမစ္မဲ့တိုက္ခိုက္မွဳအေပၚ အမ္-မီဒီယာ၏ တုန္႔ျပန္ခ်က္
     http://www.m-mediagroup.com/news/15383

  • “လြတ္လပ္မႈရဲ႕စည္း” (Editorial)

    “လြတ္လပ္မႈရဲ႕စည္း” (Editorial)

    ဇန္နဝါရီ ၁၅၊ ၂၀၁၅
    M-Media (အယ္ဒီတာ့ အာေဘာ္)
    letterbox
    ”လြတ္လပ္ေရးရၿပီဆိုၿပီး လမ္းမေပၚမွာေဆး႐ိုးလွမ္းတယ္”လို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ႐ႈံ႕ခ်မိန္႔ၾကားခဲ့တာ ဟာ လြတ္လပ္မႈရဲ႕စည္းကို မခ်ိဳးေဖာက္ၾကေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵလို႔ နားလည္မိပါတယ္။

    ”စည္းကမ္းျပည့္၀ေသာ ပါတီစံု ဒီမိုကေရစီ”လို႔ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒမွာ မလိုအပ္ဘဲ ‘စည္းကမ္းျပည့္၀ ေသာ’ဆိုတဲ့ အထူးျပဳ ပုဒ္ပါေနရတာက ဒီမိုကေရစီတာ အလႊတ္မွာ လြတ္လပ္မႈ အရွိန္လြန္မသြားဖို႔ ‘စည္းကမ္း’နဲ႔ slow down ခံေပးရတဲ့သေဘာလို႔ မွတ္ယူမိပါတယ္။

    ဟုတ္ပါတယ္။ တိုင္းတစ္ပါး ဖိႏွိပ္အုပ္စိုးမႈေအာက္မွာေန လာရေတာ့ လြတ္လပ္မႈကို ဆာေလာင္ မြတ္သိပ္ခဲ့ၾကတယ္ မဟုတ္လား။ ေရဆာငတ္မြတ္သူက ေသာက္ေရလည္းရေရာ အငမ္းမရေသာက္ေတာ့ ေရသီးႏိုင္တာေပါ့။ အာဏာရွင္ဖိႏွိပ္မႈေအာက္မွာ အခ်ဳပ္အေႏွာင္ဘ၀နဲ႔ ေနေနရေတာ့ ဒီမိုကေရစီဆိုတဲ့ အတုတ္အေႏွာင္ျဖည္ လႊတ္ေပးျခင္း ခံရတဲ့အခါ ေညာင္းညာေနတာေတြ ထံုက်ဥ္အံေသေနတာေတြ ေျပေလ်ာ့ ေစဖို႔ ေျခလက္ဆန္႔တန္း လႈပ္ခါခုန္ေပါက္ေျပးလႊားၿပီး အေညာင္းေျဖရင္း ေဘးလူကို ပုတ္ခတ္ မိႏိုင္တာလည္း သဘာ၀ပါပဲ။ အရွိန္လြန္တဲ့ကိစၥဟာ ေပ်ာ္တာေတာင္ မေကာင္းဘူး မဟုတ္လား။ ထီသိန္း တစ္ေထာင္ဆု ေပါက္ေပမဲ့ အေပ်ာ္လြန္ၿပီး ႏွလံုးရပ္ေသသြားရင္ ဘာမွသံုးလိုက္ရမွာ မဟုတ္ဘူးေလ။ ဒါေၾကာင့္ လြတ္လပ္မႈ၊ အခြင့္အေရးဆိုတာမ်ိဳးေတြကို စည္းခတ္ထားဖို႔ေတာ့ လိုအပ္ပါတယ္။

    တကယ္ေတာ့ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားဆိုတာရွိေနရင္ ”လြတ္လပ္မႈရဲ႕စည္း”ဆိုတာကို အထူးတလည္ ဋီကာခ်ဲ႕၊ အ႒ကထာဖြဲ႕ေနဖို႔ မလိုအပ္ေလာက္ဘူးထင္ပါတယ္။ မလြတ္လပ္တာကို ငါမႀကိဳက္သလို သူလည္း ႀကိဳက္မွာမဟုတ္ဘူး။ အခြင့္အေရးဆံုး႐ႈံးတာကို ငါမႀကိဳက္သလို သူလည္း ႀကိဳက္မွာမဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္မႀကိဳက္ တာကို သူမ်ားအတြက္လည္း မႀကိဳက္ေပးတာ၊ ကိုယ္ႀကိဳက္တာကို သူမ်ားအတြက္လည္း ႀကိဳက္ေပးတာ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ပဲမဟုတ္လား။

    ကိုယ့္ဘုရားေက်ာင္းကန္ သူမ်ားဖ်က္ဆီးတာ မႀကိဳက္ရင္ သူမ်ား ဘုရားေက်ာင္းကန္လည္း ငါတို႔ မဖ်က္ဆီးဘူး။ ကိုယ့္ဘုရားကို သူမ်ားေလွာင္ေျပာင္ ေစာ္ကားတာမႀကိဳက္ရင္ သူမ်ားဘုရားလည္း ငါတို႔ ေလွာင္ေျပာင္မေစာ္ကားဘူး။ ငါတို႔ဘာသာကို ကဲ့ရဲ႕ပုတ္ခတ္တာ မႀကိဳက္ရင္ သူမ်ားဘာသာကိုလည္း ကဲ့ရဲ႕ ပုတ္ခတ္တာမ်ိဳး မလုပ္ဘူး။ ငါတိ္ု႔အမ်ိဳးကို သူမ်ားဒုကၡေပးတာမႀကိဳက္ရင္ သူမ်ားအမ်ိဳးကိုလည္း ငါတို႔ ဒုကၡမေပးဘူး။ ငါတို႔ကို လူ႕အခြင့္အေရးဆံုး႐ႈံးေအာင္ ဖိႏွိပ္တာ မႀကိဳက္ရင္ သူမ်ားကိုလည္း လူ႕အခြင့္အေရး ဆံုး႐ႈံးေအာင္ မဖိႏွိပ္ဘူး။ ငါတို႔ကို ေစာ္ကားလို႔ ေဒါသထြက္ရင္ သူမ်ားကို ေစာ္ကားရင္လည္း ေဒါသထြက္မွာပဲ။ ငါတို႔ကို သတင္းမွား၊ သတင္းလိမ္ ေရးတာ နာမိရင္ သူမ်ားကို သတင္းမွား၊ သတင္းလိမ္ေရးတာလည္း နာေပးတတ္ရမွာပဲ။ ဒါက ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ပဲ မဟုတ္လား။

    ဘုရားတည္ေက်ာင္းေဆာက္တာ ငါတို႔အတြက္ အင္မတန္ထူးကဲတဲ့ ကုသိုလ္လို႔ ျမင္ေပမဲ့ သူမ်ား ဘုရား ေက်ာင္းကန္ျပဳျပင္တာ ျမင္ ရ႐ုံေလးနဲ႔ မစၦရိယ စိတ္ပြားေနရင္ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ကင္းတာပဲ မဟုတ္လား။ ကိုယ့္ဘာသာတရားအထိမ္းအမွတ္ တံဆိပ္ လကၡဏာကို မေတာ္တဆပဲျဖစ္ျဖစ္ အ႐ိုအေသတန္ျပဳမူတာ ေလာက္ကို အလြန္အင္မတန္ မေက်မခ်မ္းျဖစ္ရေပမဲ့ သူမ်ားဘာသာတရားအႀကီးအကဲ၊ က်မ္းစာ၊ အထိမ္းအမွတ္ေတြကို မစားရ၀ခမန္း ေစာ္ကားရတာကို စိတ္ေတြ႕ေနရင္၊ ခံုမင္ေနရင္၊ အေက်နပ္ႀကီး ေက်နပ္ေနရင္ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ကင္းတာပဲ မဟုတ္လား။ ကိုယ့္ကိုေ၀ဖန္တာကို ေစာ္ကားတယ္ျမင္ေပမဲ့ သူမ်ားကိုေစာ္ကားေတာ့ ဒါ-ေ၀ဖန္တာပါ၊ ဒါ-လြတ္လပ္မႈပါလို႔ဆိုရင္ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ကင္းတာပဲ မဟုတ္လား။ လြတ္လပ္မႈနဲ႔ လူ႕အခြင့္အေရးဆိုတာ ေစာ္ကားလိုသူေတြအတြက္၊ ဖိႏွိပ္လိုသူေတြအတြက္ျဖစ္ၿပီး အေစာ္ကားခံ၊ အဖိႏွိပ္ခံေတြအတြက္ေတာ့ လြတ္လပ္မႈမလိုဘူး၊ လူ႕အခြင့္အေရးမလိုဘူးဆိုရင္ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ကင္းတာပဲ မဟုတ္လား။ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ဟာ လြတ္လပ္မႈရဲ႕ စည္းပါ။ စည္းက်ိဳးပ်က္ေနတဲ့ လူ႕အသိုက္အၿမံဳဟာ မၿငိမ္းခ်မ္းမႈေတြနဲ႔ ပဋိပကၡေတြရဲ႕ စက္႐ုံတစ္ခုပါ။

    လြတ္လပ္မႈရဲ႕စည္း—–ျဖစ္တဲ့ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ ရွိ၊မရွိသိရေအာင္ ဒီလိုေလး ေတြးၾကည့္ရေအာင္ပါ။

     ခ်ာလီဟာ ထင္လင္းဦး ဆိုပါစို႔။
        ထင္လင္းဦးဟာ ေနမ်ိဳးေ၀ ဆိုပါစို႔။
        ေနမ်ိဳးေ၀ဟာ ဟန္နာဘိခ်္ ဆိုပါစို႔။
         ဟန္နာဘိခ်္ဟာ ခ်ာလီ ဆိုပါစို႔။
        ၇၈၆ ဟာ ၉၆၉ ဆိုပါစို႔။
        ဦး၀ီရသူဟာ ဘင္လာဒင္ ဆိုပါစို႔။
        Charlie Hebdo မဂၢဇင္းဟာ V Gastro ဘားဆိုင္ ဆိုပါစို႔။
        မေလးရွားက အသတ္ခံဗမာေတြဟာ ေတာင္ကုတ္က အသတ္ခံမြတ္စလင္ ၁၀ ဦး ဆိုပါစို႔။

        ထိုင္းက လုယက္၊လူသတ္၊ မုဒိမ္းက်င့္မႈ စြပ္စြဲခံ ျမန္မာ ၂ ဦးဟာ ေတာင္ႀကီးက အၾကမ္းဖက္ အဖြဲ႕အစည္းနဲ႔ ဆက္သြယ္တယ္လို႔ စြပ္စြဲၿပီး ေထာင္ဒဏ္ႏွစ္ရွည္ေတြ ခ်ခံလိုက္ရတဲ့ မြတ္စလင္ ၂၀ ဦးဆိုပါစို႔။

        ျမန္မာျပည္က အစိုးရ အဖ်က္ဆီးခံ ရမည္းသင္း ကံႀကီးဗလီဟာ အာဖဂန္က တာလီဘန္ေတြရဲ႕ အဖ်က္ဆီးခံ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္ဆိုပါစို႔။

        မိတၳီလာ အသတ္အျဖတ္ပြဲမွာ ဓားဆြဲ ခုတ္ထစ္ေနတဲ့ သံဃာ တစ္ခ်ိဳ႕ဟာ အစၥလာမ္ ဘာသာတရား အမည္ခံၿပီး ေသာင္းက်န္း ဆိုး၀ါးေနတဲ့ IS အဖြဲ႕နဲ႔ ဘ္ိုကိုဟရမ္ အဖြဲ႕ဆိုပါစို႔။

    အဲဒီလို ”ဆိုပါစို႕”ေတြမွာ မွန္တာမွားတာထက္ သူ႕ဘက္ကိုယ့္ဘက္ ႐ႈေထာင့္ေျပာင္းျမင္တတ္တဲ့ စာနာျခင္းတရား၊ ကိုယ္ခ်င္းစာ စိတ္ေတြ ထားၾကည့္လိုက္ရင္ ”လြတ္လပ္မႈရဲ႕ စည္း”ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထင္ထင္ ရွားရွား ျမင္လာႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ”ဆိုပါစို႔”ဆိုတာ ကိုေတာင္ သည္းခံႏိုင္စြမ္းမရွိဘူး၊ လက္မခံႏိုင္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ကိုယ္ခ်င္းစာႏိုင္ စြမ္းကင္းမဲ့သူေတြ၊ ”လြတ္လပ္မႈရဲ႕စည္း”က်ိဳးေပါက္ေနသူေတြျဖစ္တာ ေသခ်ာသေလာက္ရွိၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ငတ္မြတ္ေခါင္းပါး က်ိန္စာသင့္ ကပ္ဆိုက္ေန ရဦးမည့္ သူမ်ားသာ ျဖစ္ေၾကာင္း ၀မ္းနည္းစရာအတိတ္ဆိုး နိမိတ္ဆိုးျဖစ္ပါတယ္။

    M-Media ပရိသတ္မ်ား ပညာအလင္းနဲ႔ ထင္းရွင္းႏိုင္ၾကပါေစ။

  • ၂၀၁၅ အလင္းအေမွာင္ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ (Editorial)

    ၂၀၁၅ အလင္းအေမွာင္ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ (Editorial)

    ဒီဇင္ဘာ ၃ ၊ ၂၀၁၅
    M-Media (အယ္ဒီတာ့ အာေဘာ္)

    ႏွစ္တစ္ႏွစ္ သစ္ခဲ့ၿပီပဲ။ ဒါေပမဲ့ စိတ္ေတြ မသစ္ႏိုင္ေသးဘူး။ ဘ၀ေတြ မသစ္ႏိုင္ေသးဘူး။ ေခတ္လည္း မသစ္ႏိုင္ေသးဘူး။ ပန္းတိုင္လား။ ဟင့္အင္း မေျပာင္းလဲဘူး။ အရင္ပန္းတိုင္ေတာင္ ေရာက္မွ မေရာက္ေသးဘဲကိုး။ ဘယ္မွာလာ ပန္းတိုင္အသစ္ေရွ႕႐ႈႏိုင္ပါဦးမလဲ။ ဒီလိုနဲ႔ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြဟာ မသိုးမသံ့ စိတ္အေဟာင္းေတြနဲ႔ ဘ၀ေဟာင္း၊ ေခတ္ေဟာင္းထဲမွာ ပန္းတိုင္အေဟာင္းဆီ လမ္းေဟာင္းအတိုင္း ေလွ်ာက္ျမဲေလွ်ာက္ေနရဆဲပါ။

    ကမၻာက ေနကို ပတ္တယ္။ ေန႔နဲ႔ည ျဖစ္တည္လာခဲ့။ ေန႔နဲ႔ညေပါင္းရင္ တစ္ရက္တဲ့။ ၃၆၅ ရက္ကို တစ္ႏွစ္လို႔ သတ္မွတ္ထားၾကတယ္။ တစ္ႏွစ္ျပည့္ရင္ ႏွစ္သစ္ေျပာင္းသတဲ့။ ဒီလိုနဲ႔ သူ႕ဘာသာသူလည္ေနရင္းက လူေတြကို အလုပ္႐ႈပ္ေစဖို႔ အေၾကာင္း ဖန္လာတယ္။ ေမြးေန႔ေတြ၊ ႏွစ္ပတ္လည္ေတြ၊ သက္တမ္းေတြ ကိန္းဂဏန္းေတြနဲ႔ လံုးေထြးရစ္ပတ္လို႔။ ဟုတ္တယ္။ လူေတြကို အလုပ္႐ႈပ္ရေအာင္လို႔  ကမၻာ ကေနကို ပတ္ေနေလရဲ႕။

    ေနကို ကမၻာက တစ္ပတ္ပတ္တယ္။ ပတ္လိုက္တိုင္း လူေတြ အသက္တစ္ႏွစ္ႀကီးကုန္ရဲ႕။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ႏွစ္ ၁၀၀ ျပည့္ေတာ့မယ္။ လြတ္လပ္ေရးက ၆၇ ႏွစ္ရွိျပီတဲ့။ လက္ရွိျမန္မာအစိုးရလည္း သက္တမ္းေစ့ေတာ့မယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မီးစာကုန္ ေရခမ္း လုၿပီလား။ ေရႊျပည္ေတာ္ ေမွ်ာ္တိုင္းေ၀း ရပါဦးမယ္။

    ေနကို ကမၻာက တစ္ပတ္ပတ္တယ္။ အလင္းနဲ႔ အေမွာင္ကို တစ္လွည့္စီ အကြက္ေဖာ္ခဲ့ေလရဲ႕။ မစားဘဲ စြန္႔ခဲ့ၾကသူေတြနဲ႔ မစြန္႔ဘဲစားခဲ့ၾကသူေတြကို ျမင္လိုက္ရတယ္။ ျမန္မာျပည္ဟာ အေမွာင္ဘက္အျခမ္းမွာ ကာလၾကာရွည္ခဲ့သလား။ ဒါမွမဟုတ္ အေမွာင္ႀကိမ္ႏႈန္းမ်ားခဲ့တာလား။

    ေနကို ကမၻာက အႀကိမ္ႀကိမ္ပတ္ခဲ့ဖူးတယ္။ ၁၉၄၈ မွာ ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္ေရးရတယ္။ လြတ္လပ္ေရး မရခင္ ၁၉၄၇ မွာ လြတ္လပ္ေရး ပိသုကာႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက က်ဆံုးႏွင့္ေလၿပီ။ လြတ္လပ္ေရး သစ္ပင္ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္စုိက္ခဲ့တယ္။ အသီးအပြင့္ကိုေတာ့ မစားခဲ့ရရွာဘူး။ အသက္က ၃၃ႏွစ္။ ငယ္ရြယ္ပ်ိဳမ်စ္တုန္း ဆံုးရွာတယ္။ သက္တမ္းတိုတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က အခု ရာျပည့္ေမြးေန႕ပြဲေတြ ဘာေတြျဖစ္လို႔။ မစားဘဲ စြန္႔ခဲ့ျခင္းဟာ သက္တမ္းရွည္ျခင္းအက်ိဳးကို ရေစတတ္သလားပဲ။ ဒီပံုအတိုင္းဆို အႏွစ္ တစ္ေထာင္ျပည့္ ေမြးေန႔ပြဲလည္း ရွိလာဦးမွာ ေသခ်ာတယ္။ လူထုရင္ထဲမွာ သူဆက္လက္ ရွင္သန္ေနဆဲကိုး။

    ျမန္မာအစိုးရကေတာ့ ၂၀၁၅ ဆိုတဲ့ ပန္းပဲဖိုမွာ နန္းဆြဲၿပီး သက္တမ္းရွည္ေအာင္ မီးကင္ တူႏွက္ဦး မယ္ထင္ပါရဲ႕။ ေရွး လူတို႔ေကာင္းမႈေၾကာင့္ ျပည္သူေတြရဲ႕ ရင္ကြဲနာကလည္း အခုထိ အကုရခက္ေနတုန္း။ လက္ပံေတာင္းေတာင္လို စီမံကိန္းေတြ၊ သိမ္းဆည္းခံလယ္ယာေျမေတြနဲ႔ အဲဒီရင္ကြဲနာက တိုက္႐ိုက္ ပတ္သက္ေနေလရဲ႕။ လယ္ေျမ၊ အိမ္ဂရံေတြကို ေပါင္ႏွံဖဲ႐ိုက္ပစ္ခဲ့တဲ့ ပေထြးဆိုးရဲ႕ အေၾကြးေမြကို ဆက္ခံေနရတဲ့ သားသမီးေတြလိုအျဖစ္မ်ိဳးနဲ႔ ျမန္မာျပည္သူေတြအျဖစ္က ရင္နင့္စရာပါ။ ရွယ္ယာပါခဲ့တဲ့ ငေတ အကိုႀကီးတို႔ကေတာ့ သူတို႔ဘာမွမသိခဲ့သလို မွင္ေသေသမ်က္ႏွာေပးနဲ႔ ေဘာင္းဘီကိုအျမန္ခၽြတ္၊ တိုက္ပံုနဲ႔ ပုဆိုးစြပ္ၿပီး ႐ုပ္ေျပာင္း႐ုပ္လႊဲ ႏွစ္ကိုယ္ခြဲစ႐ိုက္နဲ႔ မွင္ေသေသ သ႐ုပ္ေဆာင္ေကာင္းခဲ့ၾကျပန္တယ္။ ဒီႏွစ္ အကယ္ဒမီဆုကို သူတို႔ဆြတ္ခူးအံ့ဆဲဆဲမွာပဲ အက်င့္ေဟာင္းေတြ ဘြားကနဲေပၚၿပီး ႏွစ္ကိုယ္ခြဲေပမဲ့ တစ္ကိုယ္တည္းစ႐ိုက္ေပၚသြားတာေၾကာင့္ အကယ္ဒမီဆုနဲ႔ ကပ္လြဲသြားၾကပံုရပါတယ္။ သူတို႔ဟာ သူတို႔ေၾကာင့္ရတဲ့ ျပည္သူေတြရဲ႕ရင္ကြဲနာကို ေဆးၿမီးတိုနဲ႔ႀကိတ္ ကုဖို႔ႀကိဳးစားေနတဲ့ ေဒါက္တာ ရမ္းကု ေတြျဖစ္တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ အပ္နဲ႔ ထြင္းရမယ့္ဟာက ေပါက္ဆိန္နဲ႔ထြင္းရမယ့္ အေျခအေနကို ေရာက္လာ ခဲ့တယ္။ ေက်းဇူးႀကီး လွပါေပတယ္။

    ၂၀၁၄ ဟာ အာဏာရွင္ေခတ္ကို အလြမ္းေျပ အလည္ေရာက္ရသလိုမ်ိဳး ခါးသက္သက္ အရသာကို ျမည္းစမ္းခြင့္ ျပန္ရတဲ့ကာလလို႔သာ ခ်ီးမႊမ္းေထာပနာ ျပဳထိုက္ပါတယ္။ အခုေတာ့ သူလည္း လက္ျပႏႈတ္ဆက္သြားပါၿပီ။ တကယ္ေတာ့ ၂၀၁၄ ဟာ သူ႔အမႈိက္ေတြကို သူသယ္မသြားခဲ့ပါဘူး။
    ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္ေရးက ၆၇ ႏွစ္ရွိၿပီလို႔ ေရွ႕မွာ ဆိုခဲ့မိပါတယ္။ အဖိုးအဖြားေတြရဲ႕ တီးတိုး အမွာစကားအရေတာ့ လြတ္လပ္ေရးဟာ ၁၄ ႏွစ္သားမွာပဲ ဆံုးပါး သြားရွာပါသတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ သူစိုက္တဲ့အပင္ ေသသြားရင္ ေနာက္တစ္ပင္ထပ္ စိုက္ႏိုင္ဖို႔ ျမန္မာျပည္သူေတြ အတြက္ အေမြေပးခဲ့ျပန္ပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခ်န္ထားခဲ့တဲ့ အေမြပါ။ သူက ဒီမိုကေရစီ သစ္ပင္ကို ပ်ိဳးခဲ့သူပါ။ လြတ္လပ္ေရး ပိသုကာနည္းတူ ဒီမိုကေရစီပိသုကာ ချမာလည္း မစားဘဲစြန္႔မယ့္ မ်ိဳးဆက္ေပပဲလား။ ၀မ္းနည္းစရာပါ။ ဒီမိုကေရစီ သက္တမ္းကေရာ ဘယ္ေလာက္လဲ။ ၅ႏွစ္လား။ ၁၀ ႏွစ္လား။ စကို မစေသးတာလား။ ဘာမွ ေရေရရာရာ မရွိလွ။

    ဂႏၵီဟာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးရဲ႕ သေကၤတပါ။ အိႏၵိယႏိုင္ငံရဲ႕ လူထုေခါင္းေဆာင္၊ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ပါ။ ျမန္မာ့ လြတ္လပ္ေရးရၿပီး လ မကူးခင္မွာပဲ သူ႕ကို ဟိႏၵဴအမ်ိဳးသားေရး အစြန္းေရာက္၀ါဒီ စစ္ေသြးၾကြ တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ နာသူရမ္ေဂါ့ေဆးက အဆံုးစီရင္ လိုက္ပါတယ္။

    ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ ျမန္မာတို႔ရဲ႕လူထုေခါင္းေဆာင္၊ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ပါ။ ဂႏၵီထက္အရင္ တစ္ႏွစ္ေစာျပီး သူ႕ကို မ်ိဳးခ်စ္ ပါတီေခါင္းေဆာင္ ဂဠဳန္ဦးေစာက အသက္နဲ႔ခႏၶာ အိုးစားကြဲေစခဲ့ပါတယ္။

    အမ်ိဳးသားေရး အစြန္းေရာက္၀ါဒနဲ႔ မ်ိဳးခ်စ္ဆိုသူေတြဟာ လူထုေခါင္းေဆာင္၊ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ ေတြအတြက္ နိမိတ္ဆိုး တစ္ရပ္လို႔ေတာင္ ေျပာရမလိုျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါဟာ တိုက္ဆိုင္မႈလား။ သီအိုရီ တစ္ခုလား။

    ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ လူထုေခါင္းေဆာင္ပါ။ အခု သူ႔ကို အမ်ိဳးသားေရး အစြန္းေရာက္၀ါဒီေတြ၊ မ်ိဳးခ်စ္ဆိုသူေတြက ပစ္မွတ္ထား တိုက္ခိုက္ေနပါၿပီ။ တိမ္ေတြညိဳေနၿပီလား။ ေတာင္စြယ္မွာ ေနကြယ္လုၿပီလား။ ၂၀၁၄ ကေတာ့ ကိုယ္လြတ္႐ုန္းသြားခဲ့ပါၿပီ။ ၂၀၁၅ ဟာ အနက္ေရာင္၀တ္စံုကို ၀တ္ၿပီး ေရာက္ရွိလာေလရဲ႕။ သတိဆိုတာ ပိုတယ္မရွိ။

    တစ္ခုသာ ဆိုစရာ ရွိပါတယ္။ အိုးမဲသုတ္ေပးခံရတဲ့ အိမ္ၾကက္ေတြ အခြပ္ရပ္ျပီး တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ မွတ္မိၾကဖို႔ လိုပါတယ္။ ျပည္သူရဲ႕ရင္ကြဲနာေတြ အတြက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေဒါက္တာရမ္းကုေတြနဲ႔ အလုပ္မျဖစ္ေတာ့ေၾကာင္းကိုလည္း သိဖို႔လိုပါတယ္။ အဲဒီေဒါက္တာရမ္းကုေတြကို ေျပာင္းပစ္ၾကမလား။ သခၤ်ဳိင္းေတြကိုပဲ ေနရာခ်ဲ႕ၾကမလား။ တစ္ခုခုေတာ့ ေရြးခ်ယ္ ရပါလိမ့္မယ္။ အနာဂတ္ဘက္အျခမ္းက ေမွာင္ႀကီးမည္းႀကီးမို႔ မျမင္ရ။ အေမွာင္ကို ေတာ္လွန္ဖို႔ အလင္းတိုင္ ကိုယ္စီေဆာင္ခဲ့ၾကေစ လိုပါတယ္။ ၂၀၁၅ ကို ေအာင္ျမင္ျခင္း မီး႐ွဴးမီးပန္းေတြ လႊတ္တင္ၿပီး ႀကိဳဆိုလိုက္ၾကရေအာင္ပါ။

    ဟုတ္ကဲ့။ ၂၀၁၅ မွာ အေမွာင္ႏွင္ပြဲလည္း ရွိႏိုင္တယ္။ အေမွာင္ႏြံနစ္ပြဲလည္း ရွိႏိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ တို႔လက္ေတြနဲ႔သာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကံၾကမၼာကို ေရးႏိုင္ၾကတာပါ။

    M-Media ပရိသတ္မ်ား ပညာအလင္းနဲ႔ ထင္းရွင္းႏိုင္ၾကပါေစ။

  • “ဘာသာတရားဆိုတာ ကစားစရာမဟုတ္” (Editorial)

    “ဘာသာတရားဆိုတာ ကစားစရာမဟုတ္” (Editorial)

    ဒီဇင္ဘာ ၁၃ ၊ ၂၀၁၄
    M-Media (အယ္ဒီတာ့ အာေဘာ္)

    ဗုဒၶ႐ုပ္ပံုေတာ္ကို ဒီေဂ်အသံုးအေဆာင္ နားၾကပ္တပ္ေပးထားၿပီး ဘားဆိုင္ေၾကာ္ျငာအျဖစ္သံုးခဲ့တဲ့ ဘာသာ သာသနာညႇိဳးႏြမ္းေစမႈသတင္းတစ္ပုဒ္ဟာ ဒီရက္ပိုင္းမွာ ေရပန္းစား သတင္းတစ္ပုဒ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီေၾကာ္ျငာ ျပဳလုပ္တဲ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေရႊေတာင္ၾကားလမ္းက V Gastro ဘားဆိုင္ရဲ႕ပိုင္ရွင္နဲ႔ မန္ေနဂ်ာႏွစ္ဦးကိုလည္း ဖမ္းဆီး အေရးယူထားပါတယ္။ မန္ေနဂ်ာတစ္ဦးက နယူးဇီလန္ႏိုင္ငံသားျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ဟာ မိ႐ိုးဖလာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။

    ဘာသာတရားေတြဆိုတာ မြန္ျမတ္သန္႔စင္ပါတယ္။ သူ႔ေခတ္ သူ႔အခါ သူ႕ပတ္၀န္းက်င္အေပၚ ေက်းဇူးႀကီးမား ခဲ့လို႔လည္း ဘာသာတရားအသီးသီးဟာ တည္တံ့ခိုင္မာၿပီး ကမၻာအႏွံ႔ျပန္႔ႏွံ႔ထြန္းလင္းေနတာျဖစ္ပါတယ္။ ကမၻာ့လူဦးေရ သန္းခုနစ္ေထာင္ေက်ာ္ရွိပါတယ္။  ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ၃၇၆ သန္းရွိပါတယ္။ ကမၻာ့လူဦးေရရဲ႕ ၆ . ၇၇ ရာခိုင္ႏႈန္းပါ။ ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္ သန္းတစ္ေထာင္ရွိပါတယ္။ ကမၻာ့လူဦးေရရဲ႕ ၁၃.၈ ရာခိုင္ႏႈန္းပါ။ အစၥလာမ္ ဘာသာ၀င္ သန္းတစ္ေထာင့္ရွစ္ရာရွိပါတယ္။ ကမၻာ့လူဦးေရရဲ႕ ၂၅.၇၄ ရာခိုင္ႏႈန္းပါ။ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ သန္းႏွစ္ေထာင္ရွိပါတယ္။ ကမၻာ့လူဦးေရရဲ႕ ၃၀.၃၉ ရာခိုင္ႏႈန္းပါ။ ဒါက CIA World Factbook ရဲ႕ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ထုတ္ျပန္တဲ့ စာရင္းအခ်က္အလက္ေတြပါ။

    ဆိုလိုခ်င္တာက ကမၻာ့လူဦးေရ သန္းေပါင္းမ်ားစြာ လက္ခံယံုၾကည္ ကိုးကြယ္ေနတဲ့ ဘာသာတရားေတြဟာ သာမာန္အဆင့္အတန္းမဟုတ္ပါ။ ကမၻာေပၚမွာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဆိုင္ရာ ၀ါဒေတြအမ်ိဳးမ်ိဳးထြန္းကားခဲ့ပါတယ္။ အေတြးအေခၚဆိုင္ရာ၀ါဒေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးထြန္းကားခဲ့ပါတယ္။ အားလံုးဟာ တစ္ခုကို တစ္ခုက အစားထိုးရင္း အေဟာင္းေပ်ာက္ အသစ္ေပၚခ်ည္းပါပဲ။ ဘာသာတရားကေတာ့ ဒီလို မဟုတ္ပါဘူး။

    ဘာသာတရားေတြမကြယ္မေပ်ာက္ဘဲ ၿမဲၿမံေနတယ္ဆိုတာ သန္႔စင္မြန္ျမတ္တဲ့ တရားလမ္းညႊန္ေတြေၾကာင့္ပါ။ အမွန္တရား၊ သစၥာတရားဆိုတာ ကမၻာတည္သေရြ႕ၿမဲမွာပါ။ ပတၱျမားမွန္ရင္ ႏြံနစ္႐ိုးထံုးစံမရွိပါ။ ဆင္စြယ္မွန္ရင္ ပိုးမထိုးပါ။ အမွန္တရားကို ဘယ္အမွားတရားကမွ လႊမ္းမိုးၿဖိဳလွဲလို႔ မရစေကာင္းပါ။ သစၥာတရားအတြက္ အ႐ုိး စည္း႐ိုးထိုးဖို႔လည္း မလိုပါ။ သစၥာသာမွန္ပါေစ တည္တံ့ေနမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ သို႔ေသာ္———။

    ဘာသာတရားဆိုတာ ပါတီလိုမဟုတ္ပါ။ ပါတီ၀င္ လူဦးေရမ်ားေရးလုပ္စရာ မလိုပါ။ ယံုၾကည္စြဲျမဲ က်င့္ႀကံ လိုက္နာတဲ့ ဘာသာ၀င္ေကာင္းေတြသာ လိုပါတယ္။ နည္းခ်င္နည္းပါေစ။ အမွန္ေတာ့ ဘာသာတရားနဲ႔ ဘာသာ၀င္ဟာ သီးျခားစီျဖစ္ပါတယ္။ ပါတီတစ္ခုကို မယံုၾကည္ဘဲ အေဖာ္ေကာင္းလို႔ အဆြယ္ေကာင္းလို႔ ၀င္ၿပီးမွ ပါတီမူ၀ါဒေတြနဲ႔ ဆန္႔က်င္တာေတြလုပ္၊ ပါတီသိကၡာက်စရာေတြေျပာ – ဆုိရင္မခက္လား။ ဒီလိုပဲ ဘာသာတရားေတြမွာလည္း မိ႐ိုးဖလာ အေမအေဖ ဒီဘာသာ၀င္မို႔ ငါတို႔လည္း ဒီဘာသာ၀င္ အလိုအေလ်ာက္ ျဖစ္ကေရာဆိုရင္ အႏၱရာယ္ရွိပါတယ္။ ကိုယ့္ဘာသာတရားကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ မသိနားမလည္လို႔ မေလးမစား သေရာ္ေလွာင္ေျပာင္တတ္ၾက၊ စိန္တန္ဖိုးနားမလည္လို႔ ဇယ္ေတာက္ကစားၾကဆိုတာမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ကုန္ၾက ပါတယ္။ ရတနာစိန္ေက်ာက္ဆိုတာ ဇယ္ေတာက္တမ္းကစားအပ္တဲ့ အရာမဟုတ္ဘူးဆို စိန္တန္ဖိုးနားလည္မွ လည္း သိမွာပါ။

    ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ဘာသာတရားကို ကိုယ္တိုင္ေျခေျချမစ္ျမစ္သိေအာင္လုပ္ၿပီး ဘာသာတရားကိုယ္ခံအား ေကာင္းေအာင္ လုပ္ၾကရမွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အ႐ိုးေတြက စည္း႐ိုးထိုးဖို႔ မဟုတ္ဘူး။ အ႐ိုးထဲစိမ့္ေအာင္ ဘာသာတရား ခ်ဥ္ဆီအားေကာင္းဖို႔ လုပ္ရမွာပါ။  ဘာသာတရားေတြက သစၥာအမွန္ဆိုရင္ လြယ္လြယ္နဲ႔ ေပ်ာက္ မသြားပါဘူး။ ဘာသာတရားအရိပ္ကိုခိုၿပီး အက်င့္ပ်က္ သီလေၾကာင္ လုပ္စားဘာသာေရးသမားေတြနဲ႔ ဘာသာတရားအမည္ကို အလြဲသံုးစားလုပ္သူေတြသာ ပ်က္ဆီးဆံုး႐ႈံးရမွာပါ။

    အထက္က သတင္းမွာပါတဲ့ ဘုရားပံုေတာ္ကို ေစာ္ကားမႈကိုၾကည့္ရင္ ဘာသာေရးကို စီးပြားေရးအတြက္ အလြဲသံုးစားလုပ္ၿပီး ကိုယ္တိုင္ ေစာ္ကားလို႔ ေစာ္ကားမိမွန္း မသိတဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးပါ။ ဒီလိုပဲ ဘာသာတရားကို ႏိုင္ငံေရးအတြက္ အလြဲသံုးစားလုပ္ၿပီး အသေရဖ်က္ေနတဲ့ ကိစၥေတြလည္း ျပည္တြင္းမွာတင္ ဒုနဲ႔ေဒးပါ။ ဒါေတြဟာ ကိုယ့္ဘာသာတရားကို ကိုယ္တိုင္သိကၡာခ်ၿပီးဖ်က္ဆီးေနၾကတာပါ။ ဒီလိုပဲ ကမၻာေပၚမွာ အိုင္အက္စ္တို႔ ဘိုကိုဟရမ္တို႔လို အဖြဲ႔အစည္းေတြဟာ ကိုယ့္ဘာသာတရားကို ကိုယ္တိုင္ နာမည္ဖ်က္ေနတဲ့ သူေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဘာသာတရားရဲ႕အဆံုးအမနဲ႔ မညီညြတ္ဘဲ ဘာသာတရားအမည္ကို အလြဲသံုးစားျပဳေန သူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလူေတြရဲ႕တူညီတဲ့အခ်က္တစ္ခုကေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာတရားကို ကိုယ္ခ်စ္သေယာင္ ကာကြယ္သေယာင္ ဟန္ျပစကားေတြေျပာတတ္ၾကတာပါပဲ။ အတြင္းစည္းက ဖ်က္ဆီးတာက ပိုေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္။
    ထပ္ေျပာရရင္ ဘာသာတရားေတြဟာ မြန္ျမတ္ သန္႔စင္ၾကပါတယ္။ လူေတြကို ယဥ္ေက်းေအာင္၊ သိမ္ေမြ႕ေအာင္၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္ သြန္သင္ႏိုင္လို႔ ကမၻာေပၚမွာ လူေတြသန္းခ်ီကိုးကြယ္ယံုၾကည္ေနၾကတာပါ။ ကိုယ့္ဘာသာတရားကိုျဖစ္ေစ၊ သူတစ္ပါးဘာသာတရားကိုျဖစ္ေစ မေစာ္ကားသင့္ပါ။ ဘာသာတရားဆိုတာ အမ်ားပိုင္ပါ။ ငါ့ဘာသာ သူ႔ဘာသာလို႔ ခြဲျခားရန္ျဖစ္ေနရေအာင္ ငါကိုယ္တိုင္ ငါ့ဘာသာတရားရဲ႕ တရားစည္း၀ိုင္းအတြင္းမွာ ေရာက္ေန တာေသခ်ာရဲ႕လားဆိုတာ ျပန္ဆန္း စစ္ၾကည့္ဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။

    သန္႔စင္တဲ့ဘာသာတရားေတြကို မသန္႔စင္တဲ့ ႏႈတ္၊လက္၊စိတ္ေတြနဲ႔ သန္႔စင္ဖို႔မႀကိဳးစားေစလိုပါ။ ပိုညစ္သြားမွာ စိုးရပါတယ္။ ျမင့္ျမတ္တဲ့ ဘာသာတရားေတြကို လေရာင္ကို ေခြးေဟာင္သလိုမ်ိဳးလည္း မေစာ္ကားေစလိုပါ။ လွ်ာထြက္ၿပီး ေမာ႐ုံသာအဖတ္တင္ပါမယ္။ အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ့ ဘာသာတရားေတြကို အပုတ္ေကာင္႐ုပ္ေဆာင္ ေတြက အသံုးခ်ေဆာ့ ကစားျခင္းလည္း မျပဳေစလိုပါ။ ရတနာစိန္ေက်ာက္ကို ဇယ္ေတာက္ ကစားရင္ ကိုယ္သာ လူ႔ဗာလ လူ႔အႏၶ လူ႔နလပိန္းတံုး အျဖစ္ တန္ဖိုးမဲ့ယုတ္ညံ့သြားမွာျဖစ္ၿပီး စိန္ေက်ာက္ကေတာ့ ထိန္ေတာက္ျမဲ ထိန္ေတာက္လို႔ တန္ဖိုးလည္း တစ္ျပားသားမွ ေလ်ာ့သြားမွာ မဟုတ္ေၾကာင္းပါ။

    M-Media ပရိသတ္မ်ား ပညာအလင္းနဲ႔ ထင္းရွင္းႏိုင္ၾကပါေစ။