News @ M-Media

Tag: Option

  • ဘာသာတရားမ်ားအေပၚ အမည္းစက္မ်ား မစြန္းထင္းေစလို

    ဘာသာတရားမ်ားအေပၚ အမည္းစက္မ်ား မစြန္းထင္းေစလို

    ဧျပီ ၁၁ ၊ ၂၀၁၃
    ေရးသူ-O’Laie Manzu

    ဘာသာေရးအၾကမ္းဖက္မႈမ်ားေပၚေပါက္လာေစရန္အတြက္ တိုက္တြန္းႏႈိးေဆာ္ေနေသာ ဦးဝီရသူအား အတုအေယာင္ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ေၾကာင္းသံုးသပ္မႈမ်ား ယခုရက္ပိုင္းမ်ားအတြင္း ထင္ထင္ေပၚေပၚထြက္ေပၚလာခဲ့ပါသည္။ ဦးဝီရသူေလၽွာက္လမ္းေနသည့္ လမ္းေၾကာင္းမွာ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ဆန္႔က်င္ေနသည့္အျပင္ ဗုဒၶဘာသာ၏ သာသနာေရးအရိႈင္အဝါအားလည္း ျငိဳးမိွန္ေစပါသည္။ ဦးဝီရသူ၏ ေဟာေျပာခ်က္မ်ားသည္ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား၏ သြန္သင္ဆံုးမမႈမ်ားႏွင့္ ေသြဖီေနေသာေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ အမွတ္တံဆိပ္ကပ္ရန္ပင္ မထိုက္တန္။ ထိုေၾကာင့္ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား၏ သြန္သင္ဆံုးမမႈမ်ားအား အေျခခံသည့္ ေထရဝါဒ ႏွင့္ ဦးဝီရသူ၏ လူမ်ိဳးေရးႏွင့္ ဘာသာေရး မုန္းတီမႈမ်ားအေပၚ အေျခခံသည့္ ဝီရသူဝါဒ တို႔သည္ မတူညီေၾကာင္း ကြဲကြဲျပားျပား ခြဲျခားရႈ႕ျမင္ရပါလိမ့္မည္။ ႏိႈင္းယွဥ္၍ပင္မရႏိုင္။

    ဦးဝီရသူသည္ လူမ်ိဳးေရးအစြန္းေရာက္ လမ္းမွားေပၚသို႔ေရာက္ရွိေနသည့္အတြက္ ၎၏ လုပ္ရပ္အားအေျခခံ၍ ဗုဒၶဘာသာတစ္ရပ္လံုးအား အျပစ္တင္ လက္ညိဳးထိုး၍မရႏိုင္ေပ။ ၎သည္ဗုဒၶဘာသာဝင္ အားလံုးကို ကိုယ္စားျပဳ ဦးေဆာင္ေနသည့္ ေခါင္းေဆာင္မဟုတ္ေၾကာင္းလည္း သတိျပဳသင့္သည္။ မမွန္မကန္ေဟာေျပာခ်က္မ်ား၊ လုပ္ၾကံဝါဒျဖန္႔မႈမ်ား၊ ပံုၾကီးခ်ဲ႕မႈမ်ားမွာ မုသာဝါဒျဖစ္ျပီး သံဃာက်င့္ဝတ္ႏွင့္မကိုက္ညီေၾကာင္း ဗုဒၶဘာသာဝင္တိုင္း သိၾကပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဦးဝီရသူအား ဗုဒၶဘာသာဝင္အမ်ားစုမွ လက္မခံၾကေပ။

    ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ မိမိတို႔ယံုၾကည္ကိုးကြယ္ၾကသည့္ ဘာသာတရားအား ပိုမိုထြန္းကားေစခ်င္ၾကသည္။ ျပန္႔ပြားလာေစခ်င္ၾကသည္။ ေႏွာင္ဘဝတြင္ (သက္ရွိ သတၱဝါ) အားလံုး နိဗၺာန္ဘုံသို႔ေရာက္ေစလိုသည့့္ စိတ္ရင္းေစတနာအျပည့္ရွိၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မေကာင္းမႈေရွာင္၊ ေကာင္းမႈေဆာင္ရန္ တိုက္တြန္းႏိႈးေဆာ္ၾကသည္။ ၾကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ အခ်ိဳ႕ေသာ ေခါင္းေဆာင္မ်ားမွာ ေစတနာလြန္ကဲ၍ အကုသိုလ္ပြားလာတက္ၾကသည္။ မိမိႏွင့္ ယံုၾကည္ခ်က္ခ်င္းမတူသူမ်ားအား ဆန္႔က်င္သည့္ လုပ္ရပ္မ်ား လုပ္ေဆာင္လာၾကသည္။ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားအနက္ အခ်ိဳ႕ေသာအျမင္က်ဥ္းေျမာင္းသူမ်ားသည္ ဘာသာတရား၏ဆံုးမမႈမ်ားႏွင့္ မိမိကိုယ္ပိုင္ထင္ျမင္ယူဆခ်က္မ်ား ေပါင္းစပ္ၾကသည္။ လူအမ်ား၏ ၾကည္ညိဳမႈမ်ားရရွိလာျပီးေနာက္ပိုင္း ေဟာခ်င္တိုင္းေဟာ၊ ေျပာခ်င္တိုင္းေျပာႏွင့္ ဘာသာတရား၏ အႏွစ္သာရအား ဦးေဆာင္ဖ်က္ဆီးသူမ်ားျဖစ္လာၾကသည္။ ယင္းကဲ့သို႔ေသာ ေခါင္းေဆာင္မ်ား ဘာသာတိုင္းတြင္ ရွိတက္ၾကသည္။

    ဦးဝီရသူသည္ ဗုဒၶဘာသာ၏ သာသနာႏွစ္ ႏွစ္ေထာင္ငါးရာေက်ာ္အတြင္း အစြန္းေရာက္ဆံုးေသာ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ စံခ်ိန္တင္ေလာက္ေပသည္။ သဃၤန္းျခံဳထား၍သာ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ဟု ရည္ညြန္းရျခင္းျဖစ္သည္။ ဘာသာေရးလုပ္ေနျခင္းမဟုတ္ေသာေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕မွာ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳၾကမည္မဟုတ္ေပ။ ၎ေဟာေျပာခ်က္မ်ားမွာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးတရားမဟုတ္… အမုန္းပြား ရန္ျငိဳးထားရန္ လႈပ္ေဆာ္ေနျခင္းသာျဖစ္သည္။ ဦးဝီရသူ၏ ေဟာေျပာခ်က္မ်ားေၾကာင့္ နားေယာင္ကာ အမုန္းပြားမႈမ်ား၊ အၾကမ္းဖက္မႈျဖစ္ေပၚလာခဲ့သည္ကို သာဓကေနျဖင့္မွတ္ယူကာ ဦးဝီရသူကဲ့သို႔ အစြန္းေရာက္သည့္ ေခါင္းေဆာင္မ်ား မည္သည့္ဘာသာအတြင္းမွ မေပၚေပါက္လာေစရန္ ထိန္းသိမ္းၾကရမည္။

    အျခားႏိုင္ငံ သို႔မဟုတ္ အျခားအရပ္ေဒသမ်ားတြင္ ျဖစ္ပြားေနေသာ ဘာသာေရး-လူမ်ိဳးေရး ပဋိပကၡမ်ားအား လက္ညိဳးထိုးကာ မိမိပတ္ဝန္းက်င္တြင္လည္း အလားသ႑ာန္တူသည့္ ပဋိပကၡမ်ားဖန္တီးေနၾကမယ္ဆိုလ်င္ ျငိမ္းခ်မ္းမႈဟူ၍ရွိလိမ့္မည္မဟုတ္။ လူတစ္စု၏ လုပ္ရပ္အား တုန္႔ျပန္သည့္အေနျဖင့္ ဘာသာတရားတစ္ရပ္လံုးအား ဆန္႔က်င္သည့္ လုပ္ရပ္မ်ား မလုပ္မိေစရန္ သတိျပဳၾကရမည္။ လူသားတိုင္းသည္ လြတ္လပ္စြာယံုၾကည္ကိုးကြယ္ခြင့္ရွိေစရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း အျခားဘာသာအား ေစာ္ကားျခင္းမွာ အခြင့္အေရးတစ္ရပ္မဟုတ္။ လုပ္ပိုင္ခြင့္လည္းမရွိ။

    လူသားတို႔သည္ မိမိ၏ ခံယူခ်က္၊ ယံုၾကည္ခ်က္မ်ားအား ထိပါးေစာ္ကားမႈကို မခံခ်င္ၾက။ မိမိကိုယ္၌လည္း အျခားသူမ်ား၏ ခံယူခ်က္၊ ယံုၾကည္ခ်က္မ်ားအား ထိပါးေစာ္ကားမႈမ်ားမျပဳလုပ္သင့္။ ဘာသာတရားသည္ လူသားတို႔အဖို႔ အျပင္းထန္ဆံုးေသာ ယံုၾကည္ခ်က္ျဖစ္သည္။ အျခားဘာသာမ်ားအား ဆန္႔က်င္ေစာ္ကားမွသာလၽွင္ မိမိကိုးကြယ္ယံုၾကည္သည့္ ဘာသာတရား ပိုမိုထြန္းကားျပန္႔ပြားမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း အျမဲသတိျပဳသင့္သည္။

    ဘာသာတရားမ်ားအား ဆန္႔က်င္ေစာ္ကားၾကလၽွင္လည္း မည္သည့္ဘာသာမၽွ ဤကမၻာေျမေပၚမွ ပေပ်ာက္သြားမည္မဟုတ္။ ကမၻာတစ္သက္ ဘာသာတရားတစ္ခုတည္းအား လူသားတိုင္းအၾကြင္းမဲ့လက္ခံသည့္ ဘာသာတရား ဟူ၍လည္း ျဖစ္ေပၚလာမည္မဟုတ္။ အျပန္အလွန္တိုက္ခိုက္ေနၾကလၽွင္ ဘာသာတရားမ်ားအေပၚ အမည္းစက္မ်ား  စြန္းထင္းကာ ေသြးစြန္းေနသည့္ဘာသာမ်ားအား ေႏွာင္မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ား စြန္႔ပယ္လာၾကလိမ့္မည္။ တစ္ခဏတာအသက္ရွင္ေနထိုင္ၾကရသည့္ ဤလူ႕ေလာကၾကီးအား နိဗၺာန္အက်ိဳးေမၽွာ္ကိုး၍ ငရဲျပည္အသြင္ ဖန္တီးေနၾကေသာ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ လုပ္ရပ္မ်ားေၾကာင့္ ဘာသာတရားမ်ားအား ရြံ႕ရွာမုန္းတီးလာၾကလိမ့္မည္ကို သတိျပဳသင့္ေပသည္။

  • အတူမေနရင္ တသီးတျခားေနေပါ့။

    အတူမေနရင္ တသီးတျခားေနေပါ့။

    ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၄ ၂၀၁၃
    M-Media
    ညီေမာင္ပံုေဖာ္ၾကည့္သည္။

    ကမၻာ့ေျမပံုကုိၾကည့္၊ ေသခ်ာၾကည့္၊ ခြဲျခမ္းစိတ္ဖ်ာၾကည့္၊ ႏုိင္ငံစံုကို ေတြ႕ရမွာမဟုတ္လား။ ဗဟုသုတမရွိဘဲႏွင့္ေတာ့ မၾကည့္ေလႏွင့္။ အမွားအယြင္းရွိသြားႏုိင္တယ္ေလ။ ဘာသာတစ္မ်ိဳးတည္းသာရွိတယ္ဆုိတဲ့ႏုိင္ငံ ဘယ္ႏွစ္ႏုိင္ငံေတြ႕လဲ? လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးတည္းသာ ေနထုိင္တယ္ဆုိတဲ့ႏုိင္ငံ ဘယ္ႏွစ္ႏုိင္ငံေတြ႔သလဲ? ဒါျဖင့္ ဘာေတြလဲ? အမွန္အတုိင္း ေျပာရမယ္ေနာ္၊ အရွိကုိ အရွိအတုိင္း ျမင္ရမယ္ေနာ္။ အျမင္မေသြေစႏွင့္ေလ။ အမွန္ကုိ အမွန္အတုိင္း ေျပာရမယ္ေနာ္။ အမွန္အတုိင္းေျပာမွသာ အမ်ားက လက္ခံေလမေပါ့။ အမွန္ကုိ အမွန္အတုိင္းမေျပာသူကုိ ဘယ္လုိ သတ္မွတ္ရမလဲ?

    လူမ်ိဳးဆုိတာ အစုအေ၀းႏွင့္ ေနၾကရတယ္။ အဲဒီႏုိင္ငံေတြမွာ မတူသူေတြ ဘယ္လုိေနထုိင္ၾကသလဲ။ လူဆုိတာမ်ိဳးဟာ တစ္ဦးႏွင္တစ္ဦး အားလံုး စိတ္တူကုိယ္တူျဖစ္ဖုိ႔ဆုိတာ အင္မတန္မွ ခဲယဥ္းလွပါတယ္။ တစ္အူတံုဆင္း ညီရင္းအစ္ကုိေမာင္ႏွမေတြပင္ သင့္တင့္မႈရွိတယ္ဆုိတာ ရွာမွရွားပဲ။ ဒါျဖင့္ ဘယ္လုိေနထုိင္ၾကမလဲ? မတည့္ေပမဲ့ အတူေနၾကတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ တသီးတျခားေနတာပဲျဖစ္ျဖစ္ အဆင္ေျပေအာင္ေတာ့ ေနၾကရတာပဲမဟုတ္လား။ အဆင္ေျပမႈကုိ ရွာႀကံရတာပဲမဟုတ္လား။ ရန္သူျဖစ္ေအာင္လုပ္လုိ႔ကေတာ့ အက်ိဳးတရားရယ္လု႔ိ ျဖစ္လာမွာမဟုတ္ဘူး။ အမုန္းတရားေတြသာ မ်ားလာမယ္ဆုိရင္ ေနရထုိင္ရ က်ဥ္းၾကပ္လာမွာေပါ့။ ႏွစ္ဖက္စလံုး ထိခုိက္ၾကရမွာေပါ့။

    ဒါေၾကာင့္ တစ္ယူမသန္ဖုိ႔လုိတယ္။ တေဇာက္ကန္းဟာ ဘယ္ေနရာမွ အသံုးမတည့္ဘူး။ ဒီလုိလူမ်ိဳးေတြဟာ ပညာမဲ့ေတြ၊ ငတံုးေတြ၊ အစြန္းေရာက္ေတြ၊ တာလီဘန္၊ အလ္ကိုင္ဒါေတြဟာ အစြန္းေရာက္တြလုိ႔ စြပ္စြဲၾကတယ္။ မွန္သင့္သေလာက္ေတာ့ မွန္ပါတယ္။ အျငင္းမပြားလုိပါဘူး။ တာလီဘန္သတ္တာဟာ တစ္ႀကိမ္တစ္ႀကိမ္မွာ တစ္ရာေက်ာ္ေလာက္မရွိပါဘူး။ ဒါျဖင့္ရင္ နာဇီေတြက ဂ်ဴးေျခာက္သန္းသတ္တယ္။ ကေမၻာဒီးယားက မိမိျပည္သူေတြ သံုးသန္းေက်ာ္ေလာက္သက္တယ္။ အာဖရိကမွာ Hutu ႏွင့္ Tutsi တုိ႔ အျပန္အလွန္ မ်ိဳးျဖဳတ္သတ္ၾကတာဟာ ႏွစ္သန္းေလာက္ရွိတယ္။ ရုရွားက ေခ်ခ်င္းညႇာ လူဦးေရရဲ႕ ထက္၀က္ သန္းေက်ာ္သတ္တယ္။ သတ္တဲ့လူေတြဟာ မြတ္စလင္မ္ေတြ မဟုတ္ၾကဘူး။ ဒါကုိ အျမင္ရွင္းရွင္းနဲ႔ ျမင္တတ္ဖုိ႔လုိတယ္။ ဓမၼဓိဌာန္ က်က် ေတြးတတ္ဖုိ႔လုိတယ္။ လူသတ္မႈက်ဴးလြန္တယ္ဆုိတာ က်ဴးလြန္သူႏွင့္သာ သက္ဆုိင္တယ္။ က်ဴးလြန္သူဟာ ဘယ္ဘာသာ၀င္၊ ဘယ္လူမ်ိဳးျဖစ္တယ္ဆုိတာ အေၾကာင္းအရင္းခံမဟုတ္ဘူး။ လူတစ္ဦးက်ဴးလြန္တာကုိ တစ္ႏြယ္ငင္ တစ္စင္ပါတယ္လုိ႔  ခပ္နိမ့္နိမ့္အေတြးအေခၚမ်ိဳးႏွင့္သာ သတ္မွတ္ေနမယ္ဆုိရင္ေတာ့ မီးခုိးမဆံုး ျဖစ္ေနေတာ့မွာပဲမဟုတ္လား? က်ဴးလြန္သူနဲ႔ ဘာမွမပက္သက္သူက ဘာကုိတာ၀န္ယူရမွာလဲ။ ဘယ္လုိမ်ားတာ၀န္ရွိေနမွာလဲ?

    ကမၻာ့ကုလသမဂၢက (၁၀၊ ၁၂၊ ၁၉၄၈) ရက္ေန႔မွာ “အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ လူ႕အခြင့္အေရး ေၾကညာစာတမ္း” ကုိ ထုတ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီေၾကညာစာတမ္းအေပၚ ျမန္မာႏုိင္ငံကလည္း အသိအမွတ္ျပဳ လက္မွတ္ေရးထုိးထားၿပီးျဖစ္တယ္။ အဲဒီေၾကညာစာတမ္းရဲ႕ အပုိဒ္(၂)မွာ “လူတုိင္းသည္ လူ႕အခြင့္အေရးေၾကညာစာတမ္းတြင္ ေဖၚျပထားသည့္ အခြင့္အေရးအားလံုး၊ လြတ္လပ္ခြင့္အားလံုးတုိ႔ကုိ ပုိင္ဆုိင္ခံစားခြင့္ရွိသည္။ လူမ်ိဳးႏြယ္အားျဖင့္ ျဖစ္ေစ၊ အသားအေရာင္အားျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ က်ား မ သဘာ၀အားျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ ဘာသာစကားအားျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ ကုိးကြယ္သည့္ ဘာသာအားျဖင့္ ျဖစ္ေစ၊ ႏုိင္ငံေရးယူဆခ်က္ (သုိ႔တည္းမဟုတ္) လူမႈအဆင့္အတန္းႏွင့္ဆုိင္ေသာ ဇစ္ျမစ္အားျဖင့္ ျဖစ္ေစ၊ ပစၥည္းဥစၥာ ဂုဏ္အားျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ မ်ိဳး႐ုိးဇာတိအားျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ အျခား အဆင့္အတန္းအားျဖင့္ျဖစ္ေစ ခြဲျခားျခင္း မရွိေစရ” ဟု ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

    ဘယ္ေလာက္မွ်တတဲ့ ေၾကညာစာတမ္းလဲ။ အမ်ားကုိျဖစ္ေစ၊ တစ္ဦးခ်င္းကုိျဖစ္ေစ နစ္နာေစရန္အတြက္ ဘာမွမပါ။ ဒီေၾကညာစာတမ္းအတုိင္း တစ္သေ၀မတိမ္း လုိက္နာေဆာင္ရြက္ၾကမယ္ဆုိရင္ ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံကုိ မဆုိထားဘိ။ တစ္ကမၻာလံုး ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ျဖစ္ေနမွာမဟုတ္လား။ သုိ႔ေပမဲ့လုိ႔ ဒီေၾကညာစာတမ္းအတုိင္း မေဆာင္ရြက္ၾကလုိ႔ စစ္ျဖစ္ၾက၊ ပဋိပကၡျဖစ္ၾက၊ စိတ္၀မ္းကြဲၾက အေတာမသတ္ႏုိင္ၾကပါတကား။ လူသားဆုိတာ အျခားလူသားတစ္ဦးကုိ မိမိလုိပဲ လူသားတစ္ဦးျဖစ္ပါလားဆုိတဲ့ အသိအျမင္ ဦးစြာရွိရပါမယ္။ ဒီထက္ တစ္လွမ္းတုိးၿပီး တျခားတစ္ဦးကုိ လူ႕က်င့္၀တ္အတုိင္း က်င့္ႀကံမယ္ဆုိရင္ ပဋိပကၡဆုိတာ ရွိႏုိင္ပါေတာ့မလား။ ဆင္ျခင္ဖြယ္၊ မွတ္သားဖြယ္၊ သံုးသပ္ဖြယ္။

    ၂၀၀၈ခုႏွစ္ ျမန္မာႏုိင္ငံဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ အခန္း(၁၀)၌ ႏုိင္ငံသားမ်ား၏ အခြင့္အေရးနွင့္ ပက္သက္၍ ျပဌာန္းထားပါတယ္။ ဖြဲ႕စည္းပံု ဥပေဒတြင္ပါရွိေသာ ျပဌာန္းခ်က္မ်ားမွာ ႏုိင္ငံသားအားလံုးအတြက္ရည္ရြယ္ၿပီး ျပဌာန္းထားျခင္းျဖစ္ရာ ႏုိင္ငံသားအားလံုးသည္ ဖြဲ႔စည္းပံုပါ ျပဌာန္းခ်က္ အတုိင္း ရပုိင္ခြင့္မ်ား ရရွိမည္ဆုိပါက အတုိင္းထက္အလြန္ ၀မ္းသာပီတိ ျဖစ္ရမည္သာ။ ႏုိင္ငံသားတစ္ဦးသည္ ဖြဲ႕စည္းပံုဥပေဒပါ ျပဌာန္းခ်က္ႏွင့္အညီ အခြင့္အေရးမ်ားကုိ ရပုိင္ခြင့္ ရရွိရမည္မွာ အျငင္းပြားစရာပင္မလုိပါ။ မိမိရပုိင္ခြင့္ကုိ အျပည့္အ၀ေတာင္းဆုိ ပုိင္ခြင့္ရွိပါသည္။ မိမိအခြင့္ေရးကုိ တရားသျဖင့္ေတာင္းဆုိရာတြင္ အျခားသူတစ္ဦး၏ အခြင့္အေရးကုိ ထိခုိက္လာမည္ဆုိပါက ဖြဲ႔စည္းပံုအတုိင္း ေတာင္းဆုိျခင္း မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ပါ။ ဥပေဒကုိေက်ာ္လြန္၍ ေတာင္းဆုိျခင္းျဖစ္သျဖင့္ ေတာင္းဆုိခ်က္သည္ ေလ်ာ္ကန္ညီညြတ္ မွ်တသည္ဟု ေျပာဆုိ၍ မရႏုိင္ေတာ့ပါ။ ဆင္ဆင္ျခင္ျခင္ႏွင့္ သတိထားရမည့္ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ဖက္သူအေနျဖင့္ တရားသျဖင့္ ရပုိင္ခြင့္ကုိ ေျပာဆုိ၊ ကန္႔ကြက္ တင္ျပေနသူမ်ားသည္ တစ္ယူသန္၀ါဒသမားမ်ားသာ ျဖစ္ေပမည္။ အမွန္တရားကုိ ရွာေဖြသူ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ပါ။

    ရခုိင္ျပည္နယ္ကုိၾကည့္၊ ရခုိင္ေရာဂါစလုိ႔ ပ်က္စီးျခင္းငါးပါးတုိင္ခဲ့ၿပီ။ ဒုကၡသည္စခန္းကုိ သိန္းနဲ႔ခ်ီလုိ႔ ေရာက္ၾကရၿပီ။ အမွတ္ရွိသလား။ မရွိဘူး။ တစ္ယူသန္စိတ္ကုိ မေဖ်ာက္ႏုိင္ေသး။ အျမင္က်ဥ္းလုိ႔ကေတာ့ လုပ္စားမရဘူးသာမွတ္။ ရခုိင္ျပည္နယ္မွာ ရခုိင္ တစ္မ်ိဳးတည္းသာေနမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္ ျဖစ္ႏုိင္ပါ့မလား။ သမုိင္းအေထာက္အထားေတြကုိ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ၿပီး စဥ္းစားေ၀ဖန္ၾကည့္စမ္း။ အရွိကုိအရွိအတုိင္း ေျပာႏုိင္ရမယ္ေလ။ ရခုိင္ တစ္မ်ိဳးတည္းသာ ေနခ့ဲတာဆုိလုိ႔ ဘယ္သမုိင္းမွာမွ မရွိဘူး။ ေျပာရဲလား။ စိန္ေခၚတယ္။ တိမ္ေပၚ တက္ၾကမလား? သမုိင္းကုိ လိမ္ခ်င္သလား။ လိမ္လုိ႔ေရာရမတဲ့လား။ သမုိင္းအေထာက္အထားေတြကုိ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ၿပီး စဥ္းစားေ၀ဖန္ၾကည့္စမ္း။ သမုိင္းကုိမသိရင္ ငအပဲျဖစ္ေပမေပါ့။ သိသိႀကီးႏွင့္ လိမ္ေနတဲ့သူေတြကုိ ဘယ္လုိသတ္မွတ္ရမလဲ။ အရွိတရား အမွန္တရားဆုိတာ ျငင္းပယ္လုိ႔ မသင့္ေတာ္ပါဘူးဗ်ာ။

    တစ္ဖက္သက္ မ်က္ကန္းမ်ိဳးခ်စ္၀ါဒကုိပဲ စြဲကုိင္ခဲ့လုိ႔။ က်င့္သံုးခဲ့လုိ႔ ရခုိင္ျပည္နယ္က အဖတ္ဆယ္လုိ႔မရေအာင္ ပ်က္စီးခဲ့ရၿပီ။ ဒါေတာင္ အမွတ္မရွိေသး။ တစ္ယူသန္ေနတုန္း။ တစ္ဖက္သတ္ေျပာတုန္း။ သူမ်ားေျမႇာက္ေပးတာလုပ္တုန္း။ ေျမႇာက္ေပးတဲ့သူေတြက ဘာမွမျဖစ္၊ ကုိယ္သာေသရ၊ စားရမဲ့၊ ေသာက္ရမဲ့ျဖစ္ေရ။ ေျမႇာက္ေပးတဲ့သူေတြက ေျမႇာက္ေပးဖုိ႔ေလာက္ပဲ ကၽြမ္းက်င္ၾကတာ။ အေျမႇာက္ခံရသူေတြ ဒုကၡ၊ သုကၡျဖစ္ေတာ့ ဘယ္သူက လာၿပီးကူညီလဲ။ ေျဖရွင္းေပးလဲ။ ဘာအေထာက္အပံ့ေပးလဲ။ ေလာက၀တ္စကားေလးေတာင္ ေျပာေဖၚမရဘူး မဟုတ္လား။ ဒါေတာင္ အမွတ္မရေသး။ အင္မတန္ အသိပညာနည္းလွပါလလား။ တစ္ယူသန္စိတ္ ျပင္းထန္လွပါေကာ။

    ခုအေျခအေနမွာ ဘယ္သူကမ်ား ေထာက္ပံ့တာရွိလဲ။ လက္ခ်ိဳးေရလို႔ရတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ဖက္က ဘာေထာက္ပံ့ကူညီတာရွိလဲ။ နတၱိပါတကား၊ ဘာတာ၀န္ယူလဲ၊ အစအနေတာင္ မေတြ႔ရပါလား။ တာ၀န္ယူဘုိ႔ ေနေနသာသာ၊ ဥေပကၡာျပဳထားတာ။ ဒါကို မဟာရခိုင္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား မသိၾကဘူးလား၊ သိပါတယ္ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ ေရလိုက္လြဲမ်ားသြားလို႔ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္မလွည့္ႏုိင္ေတာ့ဘူးဗ်ိဳ႕။ ဒီေတာ့ မထူးဘူး ဆက္သြားရမွာဘဲေလ။ မဟုတ္ဘူးလား။ မထူးဇာတ္ႀကီး ခင္းရံုေပါ့။ သန္းေခါင္ထက္ ညဥ့္မနက္ေတာ့ဘူး ေရာက္တဲ့ေနရာက ရပ္တန္႔ၿပီး စဥ္းစဥ္းစားစားႏွင့္ ေတြးေခၚေျမာ္ျမင္တတ္ဘို႔ ႀကိဳးစားဘုိ႕ စိတ္ကူးတတ္ဘို႔ မလိုအပ္ဘူးလား။ ဆင္ကန္းေတာတိုးခ်ည္းဘဲ လုပ္ေနေတာ့မွာလား။ အေတြးမေခ်ာ္ဘုိ႔ လိုအပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ေလ။

    အခု အကူေပးေနတာ ဘယ္ႏိုင္ငံေတြလဲ။ ဘယ္ႏိုင္ငံေတြလဲ။ ဘယ္အဖြဲ႔အစည္းလဲ။ သူတုိ႔ေပးတာကို လက္ခံေနရၿပီ မဟုတ္လား? လက္မခံလို႔ေကာရမတဲ့လား။ ဒါျဖင့္ အျခား ဘယ္သူေထာက္ပံ့တာရွိလဲ။ မာနကို ခ၀ါခ်ရၿပီေကာ။ လွဴတာကိုေတာ့ လက္ခံတယ္။ ဒါေတာင္ ေက်းဇူးစကားမဆိုမိ။ ဘာျဖစ္လုိ႔ ၀န္ေလးေနတာလဲ။ ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည့္ေလ။ အဲဒီႏိုင္ငံေတြက ဆက္ၿပီး ေပးဦးမွာ။ လာလတၱံရွိေသးတယ္။ ေနာက္တြဲေမွ်ာ္ (ေစတနာက အဲေလာက္ ႀကီးမားလွတာ။ ဒါေၾကာင့္ အစစအရာရာ ခ်င့္ခ်ိန္ဘုိ႔လိုလာၿပီ။ စဥ္းစားေတြးေခၚတတ္ဘုိ႔လုိလာၿပီ။ အေတြးမွန္ဘုိ႔လိုလာၿပီးမဟုတ္လား။

    ကမာၻ႔အေျခအေနၾကည့္ရမယ္ေလ။ ဒုတိယကမာၻစစ္ႀကီးေနာက္ပိုင္းမွာ အုပ္စုႀကီး (၂)ရပ္ ေပၚေပါက္လာခဲ့တယ္ေလ။ အေနာက္အုပ္စုႏွင့္ အေရွ႕အုပ္စု။ အေနာက္အုပ္စုက ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံမ်ားျဖစ္တယ္။ အေရွ႕အုပ္စုက ဆိုရွယ္လစ္ (ကြန္ျမဴနစ္) ႏိုင္ငံမ်ား ျဖစ္တယ္။ ႏွစ္ဖက္စလံုး အႏုျမဴပိုင္ဆုိင္ၾကတယ္ မဟုတ္လား။ သူတို႔ စစ္ျဖစ္ရင္ ကမာၻႀကီးဘာျဖစ္သြားမလဲ။ မေတြးရဲစရာ။ ဟီရိုရွီးမား၊ နာဂါဆာကီ သင္ခန္းစာယူၾကတယ္။ ငတံုးေတြမဟုတ္ဘူး။ မ်က္ကန္းမ်ိဳးခ်စ္၊ တစ္ယူသန္ေနလို႔ မရေတာ့ဘူး။ ႏွစ္ဖက္က စစ္ေအးေခတ္လုိ႔ သတ္မွတ္ၾကၿပီး အေကာင္းဆံုးေနထိုင္ေရးဆုိၿပီး လုပ္လာၾကတယ္။ ဘယ္ေလာက္ မွတ္သားစရာေကာင္းလဲ။ အတုယူစရာမဟုတ္လား။

    ခုဆုိရင္ အဲဒီစိတ္ကူးအတိုင္း ပံုေဖာ္ႏုိင္ခဲ့လို႔ ကမာၻႀကီးက အေျပာင္းအလဲႀကီးျဖစ္လာခဲ့တာကို မ်က္ျမင္ဒိ႒ေတြ႔ျမင္ရမွာပါ။ အေရွ႕အေနာက္ ခြဲျခားမေနၾကဘဲ တစ္ႏိုင္ငံႏွင့္တစ္ႏိုင္ငံ ကူးလူးဆက္ဆံၾက။ ကုန္သြယ္ၾက။ ရင္းႏွီးျမွပ္ႏွံၾကႏွင့္ ဘာအတားအဆီးမွမရွိဘဲ လြတ္လပ္စြာ ဆက္သြယ္၊ ဆက္ဆံေနၾကၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ အားလံုးအဆင္ေျပေနၾကၿပီ။ ပဋိပကၡ မျဖစ္ေအာင္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေရွာင္ရွားေနၾကၿပီ။ ျပႆနာတစ္ရပ္ကို ေဆြးေႏြးစကား၀ိုင္းမွာ အေျဖရွာၾကၿပီ။ ဒါဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေသာနည္းျဖင့္ အေျဖရွာတာ မဟုတ္လား။  အားလံုး အက်ိဳးအျမတ္ရွိၾကတယ္ မဟုတ္လား။ အသီး၊ အပြင့္ကို လက္ေတြ႕ခံစားေနၾကရၿပီ မဟုတ္လား။ ဒါေတြကို ေမ့ေပ်ာက္ထားလုိ႔ ရမလား။

    အင္း… ရခုိင္ျပည္နယ္မွာေတာ့ ဒီအေျပာမ်ိဳးပဲ ထပ္ကာတလဲလဲ ေျပာေနေတာ့မွာလား။ ဓါတ္ျပားေဟာင္းႀကီးက စုတ္ျပတ္သတ္ေနၿပီပဲ။ အက်ိဳးမရွိတာကိုပဲ ထည္လဲသံုးေနျခင္းအားျဖင့္ အမွန္တရား ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ဘူး။ ကမာၻအေျခအေနကို ၾကည့္ရမယ္ေလ။ ႏႈိင္းႏႈိင္းယွဥ္ယွဥ္ စဥ္းစားႏုိင္ ရမယ္ေလ။ ကမာၻေပၚမွာ ေခတ္မစား ၊ ေခတ္မမွီတဲ့ အေတြးအေခၚေတြကိုသာ ဆက္လက္ခံယူေနမယ္။ က်င့္သံုးေနမယ္ဆုိရင္ေတာ့ သံုးစားမရဘူးသာမွတ္လိုက္ပါ။ တစ္ျပည္နယ္လံုး မိမိ တစ္မ်ိဳးထဲသာေနမယ္ဆုိတဲ့ အင္မတန္မွ က်ဥ္းေျမာင္းလွတဲ့ အေတြးအေခၚမ်ိဳး မေဖ်ာက္သေရြ႕ ခင္ဗ်ားတို႔မွာ တိုးတက္မဲ့လမ္းပိတ္သြားၿပီ၊ ဆုတ္ယုတ္မႈေတြသာ ေတြ႔ရမယ္မွတ္။ အျခားႏိုင္ငံမွာ အလုပ္မလုပ္ႏွင့္။ ကိုယ့္တစ္ျပည္နယ္ထဲမွာေန၊ ရွိဂိုန္ေခတ္က ဂ်ပန္ႏိုင္ငံလုိ ဘာႏွင့္မွ မဆက္သြယ္ဘဲ ဧကစာရီက်င့္ေပေတာ့။ ဒါေတာင္ တံခါးဖြင့္တဲ့ အေမရိကန္ႏိုင္ငံကရွိေသး။

    ဒုတိယကမာၻစစ္တုန္းက အေမရိကန္၏ အႏုျမဴဒဏ္ကို ဂ်ပန္မရႈမလွခံခဲ့ရတယ္။ စစ္ၿပီးေတာ့ ဂ်ပန္တိုးတက္ဖို႔အတြက္ အေမရိကန္နဲ႔ပဲ ေပါင္းခဲ့ရတယ္ မဟုတ္လား။ ဒါေၾကာင့္ အတူမေနရင္ သီးျခားေနေပါ့ဗ်ာ။ ရခုိင္ျပည္နယ္တစ္ခုလံုးဟာ ခင္ဗ်ားတို႔ပိုင္တယ္ဆုိၿပီး မူပိုင္ခြင့္ ရထားတာမွ မဟုတ္တာ။ ရခုိင္ျပည္နယ္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အစိတ္အပိုင္းေလ။ ခင္ဗ်ားတို႔ ထင္တိုင္းႀကဲလုိ႔ မရႏိုင္ဘူး မဟုတ္လား။ ျမန္မာအစိုးရကို ေက်ာ္လြန္ၿပီး တစ္ဖက္သတ္ ေျပာခ်င္တာ ေျပာလုိ႕ရမလား။ ဘုိးေတာ္ဘုရားလက္ထက္ကစၿပီး ရခုိင္ မင္းဆက္ေပ်ာက္လုိ႔ ျမန္မာပိုင္ ျဖစ္ခဲ့ရတာ မွတ္မိမွာေပါ့။ ေနာက္ထပ္ ရခိုင္မင္းဆက္ေပၚဖို႔ အေၾကာင္းမရွိေတာ့ဘူး။ ခင္ဗ်ားတို႔ေရာ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေရာ ျမန္မာအစိုးရ၏ အစီအမံအတိုင္း လိုက္နာၾကရမွာမဟုတ္လား။

    ဘႀကီးေတာ္ဘုရားလက္ထက္ (၁၈၂၄) မွာ အဂၤလိပ္-ျမန္မာ ပထမစစ္ပြဲျဖစ္တဲ့အခါ ရခုိင္ျပည္နယ္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အစိတ္အပိုင္းအေနႏွင့္ ရွိေနခဲ့တာ။ စစ္ရႈံးလုိ႔ ရႏၱပိုစာခ်ဳပ္အရ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ အစိတ္အပိုင္းအေနႏွင့္ ရခိုင္၊ တနသာၤရီတုိ႔ဟာ အေစာဆံုး ကိုလိုနီျဖစ္ခဲ့တာေပါ့။ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ႀကိဳးပမ္းခဲ့တဲ့အခါ ရခုိင္၊ တနသၤာရီအတြက္ပါထည့္ၿပီး ေတာင္းဆိုခဲ့တယ္ေလ။ ပင္လံုစာခ်ဳပ္မွာ ရခုိင္အတြက္ဆိုၿပီး သီးျခား လက္မွတ္ေရး ထိုးခဲ့တာ မရွိဘူး။ မလိုဘူးေလ။ ရခုိင္က ျမန္မာပိုင္အျဖစ္ကေနၿပီး အသိမ္းခံရတာျဖစ္လုိ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဦးေဆာင္ၿပီး ပင္လံုစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆိုတဲ့အခါ ရခိုင္အတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပဲ လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့တာမဟုတ္လား။

    ဒါေၾကာင့္ ရခိုင္၊ တနသၤာရီတို႔ဟာ ျမန္မာပိုင္အျဖစ္ကေနၿပီး လြတ္လပ္ခဲ့ရတာမဟုတ္လား။ တစ္ကယ့္တကယ္ေတာ့လည္း အသံကြဲ ျမန္မာေတြပါ။ ဒါေၾကာင့္ ရခိုင္ျပည္နယ္ဟာ သီးျခားအေနျဖင့္ ဘယ္နည္းႏွင့္မွ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရခုိင္ျပည္နယ္မွာ ရခိုင္လူမ်ိဳး ရွိသလို မူစလင္ကလည္း ရွိေနမွာပါ။ ဒါျဖင့္ အတူေနလုိ႔ မရဘူးဘဲ တစ္ဖြဖြေျပာေနေတာ့ တစ္သီးတစ္ျခားစီခြဲၿပီး ေနၾကရေတာ့မွာေပါ့။ လက္ေတြ႕က်ဘို႔မလိုဘူးလား။ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ယွဥ္တြဲေနထိုင္ၾကစို႔လား။ ။

    ေဆာင္းပါးရွင္ရဲ႕ အျမင္ႏွင့္ အာေဘာ္သာျဖစ္ပါသည္။

  • သန္႔ရွင္းေသာ ေကာ္မရွင္ ျဖစ္ေစခ်င္ (သို႔) ေဒါက္တာေအးေမာင္ကို ဖယ္ရွားပါ

    ဇန္နဝါရီ ၃၁၊ ၂၀၁၃
    M-Media
     စိန္စံထိုက္ (ဟံသာေျမ)

    သန္႔ရွင္းေသာ ေကာ္မရွင္ ျဖစ္ေစခ်င္ (သို႔မဟုတ္) ေဒါက္တာေအးေမာင္ကို ဖယ္ရွားပါ

    Dr-Aye-Mg

    ရခုိင္ပဋိပကၡ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးေကာ္မရွင္တြင္ အဖြဲ႔၀င္အျဖစ္ပါ၀င္ေသာ ရခိုင္အမ်ိဳးသားတုိးတက္ေရး ပါတီ ဥကၠ႒ ေဒါက္တာေအးေမာင္အား ေကာ္မရွင္မွ ထုတ္ပယ္ျခင္း ျပဳသင့္ပါသည္။

    ေဒါက္တာေအးေမာင္သည္ေကာ္မရွင္ အဖြဲ႔၀င္တစ္ဦး၏စံႏႈန္းႏွင့္ မကိုက္ညီဘဲ အတၱႀကီး၍ ရန္လိုသူ တစ္ဦးျဖစ္ေၾကာင္း ျပည္တြင္းထုတ္ ဂ်ာနယ္မ်ား၏ ေဖၚျပခ်က္အရ အထင္အရွား ေတြ႔ျမင္ႏိုင္ပါသည္။

    သံုးသပ္ခ်က္အခ်ိဳ႕ကို ဂ်ာနယ္မ်ားမွ ကိုးကားခ်က္မ်ားႏွင့္တကြ ေအာက္တြင္ စုစည္း တင္ျပလိုက္ပါသည္။

    ၁။ ေကာ္မရွင္မဖြဲ႔မီ (၂)ရက္အလို (၁၅.၈. ၂၀၁၂) ရက္စြဲျဖင့္ ထုတ္ေ၀ေသာ (newday news) ဂ်ာနယ္တြင္ ေဒါက္တာေအးေမာင္သည္ (ရခိုင္ ပဋိပကၡႏွင့္ ပက္သက္၍ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရး ေကာ္မရွင္ဖြဲ႔ရန္ မလိုပါ) ဟု အတိအလင္း ေျပာဆုိခဲ့ပါသည္။

    (မွတ္ခ်က္) ဒီလိုလူကို ဘာေၾကာင့္ ေကာ္မရွင္ထဲ ပါ၀င္ေစတာလဲ ဆိုတာကုိ စဥ္းစားၾကဖို႔ လိုပါသည္။

    ၂။ (၃၀.၁၀.၂၀၁၂) ေန႔စြဲျဖင့္ ထုတ္ေ၀ေသာ (Flower News) ဂ်ာနယ္တြင္ (Flower News) သတင္းေထာက္မွ ဒီလို ပဋိပကၡျဖစ္တာ    ဘယ္သူ႔မွာ တာ၀န္အရွိဆံုးလဲ ဟု ေမးျမန္းသည္ကို ေဒါက္တာေအးေမာင္မွ ျပည္ေထာင္စု အစုိးရ နဲ႔ ျပည္နယ္အစိုးရမွာ လံုး၀ တာ၀န္ရွိပါတယ္ ဟု ေျပာဆိုခဲ့ပါသည္။

    (မွတ္ခ်က္)ေဒါက္တာေအးေမာင္၏ ေျပာၾကားခ်က္မွာျပည္ေထာင္စု အစိုးရႏွင့္ျပည္နယ္အစိုးရကိုျပည္သူလူထုမွ အၾကည္ညိဳ ပ်က္ေအာင္ ေျပာဆိုျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

    ၃။ (၃၀.၁၀.၂၀၁၂) ေန႔ထုတ္ ျမန္မာပို႔စ္ ဂ်ာနယ္ ေဖာ္ျပခ်က္၌ ေဒါက္တာေအးေမာင္မွ ေျပာဆုိခဲ့ရာတြင္ –    “ရခုိင္ ျပႆနာ ဗမာျပည္ကို ကူးရင္ ဒီေန႔ကူးရင္ မနက္ျဖန္ ရပ္သြားမယ္။ ရန္ကုန္မွာ ရခုိင္နဲ႔ မဟုတ္ဘဲ ဗမာနဲ႔ျပႆနာႀကီးျဖစ္ေတာ့မယ္ဆုိရင္  အခုျဖစ္ေနတာေတြ ၿငိမ္သြားလိမ့္မယ္။ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ေတြက မလုပ္သင့္ေတာ့ဘူးလုိ႔ ယူဆရင္ ၿငိမ္သြားလိမ့္မယ္။” ဟု ေျပာဆုိခဲ့ပါသည္။

    (မွတ္ခ်က္)ဤသုိ႔ေဖာ္ျပခ်က္ အရေဒါက္တာေအးေမာင္သည္ျပႆနာကို ရန္ကုန္ဘက္သို႔ကူးစက္ေစရန္ လႈံ႕ေဆာ္သည့္ အေျခအေန တစ္ရပ္ျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႔ရွိရမည္ ျဖစ္ေပသည္။

    ၄။ (၂.၁၁.၂၀၁၂) ေန႔စြဲျဖင့္ ထုတ္ေ၀ေသျမန္မာဂလိုဘယ္လ္ ဂ်ာနယ္၏ ေဖၚျပခ်က္တြင္ – (၂၈.၁၀.၂၀၁၂)ေန႔တြင္ ရခုိင္ျပည္နယ္ အခ်က္အလက္မ်ား စုစည္း ေျပာၾကားႏုိင္ရန္ ရန္ကုန္ေရာက္ ရခိုင္ ကိုယ္စားျပဳ ေျပာေရးဆုိခြင့္ အဖြဲ႕ကို ဖြဲ႔စည္းေၾကာင္း၊ ဤသည္ကို ေဒါက္တာေအးေမာင္မွ ေျပာဆုိေၾကာင္း၊ ထိုအဖြဲ႔ကို ရန္ကုန္ေရာက္ ရခုိင္ကြန္ယက္ အသင္းအဖြဲ႔အသီးသီးမွ လူေပါင္း (၁၅၀) ခန္႔ႏွင့္ ေျပာေရးဆုိခြင့္ အဖြဲ႔တင္ (၂၇) ဦး ပါ၀င္ၿပီး ထုိေျပာေရးဆုိခြင့္ အဖြဲ႔တြင္ ေဒါက္တာေအးေမာင္ ပါ၀င္ေၾကာင္း အက်ယ္တ၀င့္ ေရးသားထားသည္ကို ေတ႔ြရပါမည္။

    (မွတ္ခ်က္) ဤေဖာ္ျပခ်က္အရေဒါက္တာေအးေမာင္သည္ႏိုင္ငံေတာ္မွ ဖြဲ႔စည္းထားေသာေကာ္မရွင္ အဖြဲ႔၀င္တစ္ဦးျဖစ္ပါလ်က္ ရခုိင္မ်ားသာ ပါ၀င္ေသာ ေျပာေရးဆုိခြင့္ အဖြဲ႔ တစ္ဖြဲ႔ကို ထပ္မံ ဖြဲ႔စည္းျခင္းမွာႏိုင္ငံေတာ္မွ တရား၀င္ ဖြဲ႔စည္းထားေသာ ေကာ္မရွင္ကို မထီမဲ့ျမင္ျပဳရာ ၊ ဆန္႔က်င္ရာ ေရာက္သည့္ အျပင္ ပဋိပကၡ ျဖစ္ေသာ အုပ္စုတစ္စုကုိ ကိုယ္စားျပဳေသာေၾကာင့္ လူမ်ိဳးအခြဲ ၀ါဒရွိေၾကာင္း ေပၚလြင္ပါေသာေၾကာင့္ ေကာ္မရွင္ အဖြဲ႔၀င္အျဖစ္ ပါ၀င္ျခင္းမွာ လံုး၀ မသင့္ေလ်ာ္ပါဟု သံုးသပ္ျခင္း ျပဳရမည္ ျဖစ္ေပသည္။

    ၅။ ထုိ႔အျပင္ ရခုိင္အမ်ိဳးသား တုိးတက္ေရးပါတီမွ  (၂၀၁၃) ခုႏွစ္ ျပကၡဒိန္ ထုတ္ေ၀ရာတြင္  မသီတာေထြးရုပ္ပံုျဖင့္ ထုတ္ေ၀ျခင္း ျပဳခဲ့ပါသည္။

    (မွတ္ခ်က္) ဤသို႔ ျပဳလုပ္ျခင္းမွာ ျပႆနာ ျပန္လည္ျဖစ္ေပၚေအာင္ ႏႈိးဆြျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ယူဆရပါသည္။

    အထက္ေဖၚျပပါ အေျခအေန ၊ အေၾကာင္းအရာမ်ားေၾကာင့္ေဒါက္တာေအးေမာင္သည္ ႏိုင္ငံေတာ္မွ ဖြဲ႔စည္းထားေသာ (ေကာ္မရွင္) အဖြဲ႔၀င္ အျဖစ္မွ ထုတ္ပယ္ျခင္း ျပဳသင့္ပါေၾကာင္း သန္႔ရွင္းေသာ ေကာ္မရွင္ ျဖစ္ေစခ်င္သည့္ ဆႏၵျဖင့္ အေလးအနက္ သံုးသပ္မိပါသည္။

     

     စိန္စံထိုက္ (ဟံသာေျမ)

    ေဆာင္းပါးရွင္၏ အျမင္ႏွင့္ အာေဘာ္သာျဖစ္ပါသည္။

  • ႏိုင္ငံသား၊ ႏိုင္ငံမဲ့ ႏွင့္ ရိုဟင္ဂ်ာ (အပိုင္း-၂)

    ႏိုင္ငံသား၊ ႏိုင္ငံမဲ့ ႏွင့္ ရိုဟင္ဂ်ာ (အပိုင္း-၂)

    ဇန္နဝါရီ ၁၁၊ ၂၀၁၃

    ဦးဦးေမွာ္ဆရာ

     

    …. `ဒီအေၾကာင္းျပခ်က္မ်ိဳးနဲ႔သာဆိုရင္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံရွိေနသေရြ႕ ခင္ဗ်ားတို႔ သံယသရွိေနတာေတြ၊ မေသခ်ာတာေတြကို ဘယ္ေတာ့မွျပီးဆံုးေတာ့မွာ မဟုတ္´…..

    ႏိုင္ငံသား၊ ႏိုင္ငံမဲ့ ႏွင့္ ရိုဟင္ဂ်ာ (အပိုင္း-၁) မွာ UNHCR မဟာမင္းၾကီးနဲ႔ သမၼတဦးသိန္းစိန္တို႔ ေတြ႔ဆံုခဲ့တဲ့ သတင္း အက်ဥ္းကိုေဖၚျပရင္း ႏိုင္ငံသား၊ ႏိုင္ငံမဲ့ နဲ႔ တရား၀င္ႏိုင္ငံမဲ့အေၾကာင္းကို ေဖၚျပခဲ့ျပီးျဖစ္ပါတယ္။  ခု `အမွန္တကယ္ႏိုင္ငံမဲ့သူမ်ား´အေၾကာင္းကို ဆက္လက္ေရးသားပါမယ္။  

    (၂) အမွန္တကယ္ ႏိုင္ငံမဲ့သူ (de facto stateless) ဆိုတာ မည္သည့္ႏိုင္ငံသားျဖစ္သည္ ဆိုသည့္ အခ်က္ကို တရား၀င္ေဖၚျပႏိုင္ျခင္းမရွိတဲ့သူ (သို႔မဟုတ္) ထိုသူနဲ႔ ခိုင္မာေသာဆက္ဆံေရး ရွိတဲ့ ႏိုင္ငံမ်ားက ထိုပုဂၢိဳလ္အား ႏိုင္ငံသားအျဖစ္လက္ခံရန္ သေဘာမတူဘဲ ျငင္းပယ္ခံရေသာသူကို ဆိုလိုပါတယ္။

    (ခိုင္မာေသာဆက္ဆံေရး ဆိုတာ တျခားသူေတြအတြက္ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ခံယူရန္ လံုေလာက္မႈရွိေသာ အေျခအေန မ်ိဳးကို ဆိုလိုပါတယ္။)

    ဒီလို အမွန္တကယ္ႏိုင္ငံမဲ့ျဖစ္ေနသူေတြဟာ ဘယ္ႏိုင္ငံရဲ့အကာကြယ္ေပးမႈမွ မရရွိတဲ့အျပင္၊ ခုလိုႏိုင္ငံမဲ့ ျဖစ္ေနရတာကိုက သက္ဆိုင္ရာႏုိင္ငံရဲ့ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈနဲ႔ ညွဥ္းပန္းႏွိပ္စက္မႈေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါဆိုရင္ သူကေတာ့ အမွန္တကယ္ႏိုင္ငံမဲ့ ျဖစ္တဲ့အျပင္ ဒုကၡသည္စာရင္းလည္း ၀င္သြားပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းကို စာဖတ္သူတို႔ အလြယ္တကူနားလည္ႏိုင္ေစရန္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ဘက္က ဒုကၡသည္စခန္း ေတြမွာရွိတဲ့ ရိုဟင္ဂ်ာဒုကၡသည္ေတြနဲ႔ ဥပမာေပးေရးသားပါမယ္။

     (၁၉၇၈)ခုႏွစ္မွာ ရိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးမ်ားေပၚျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ နဂါးမင္းစစ္ဆင္ေရးကဲ့သို႔ေသာ စစ္ဆင္ေရး မ်ားေၾကာင့္ ရိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳး သံုးသိန္းခန္႔ ေနရပ္စြန္႔ခြာထြက္ေျပးျပီး၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံထဲမွာ ခိုလႈံခဲ့ရတယ္။ (၁၉၉၁-၉၂) ႏွစ္မ်ား မွာလည္း ျမန္မာစစ္တပ္ရဲ့ ညွဥ္းပန္းႏွိပ္စက္မႈမ်ားေၾကာင့္ ရိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳး ၂၅၀၀၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏိုင္ငံဘက္ကို ေနရပ္စြန္႔ခြာ ထြက္ေျပးခဲ့ရပါတယ္။ ထိုသူမ်ားဟာ တဘက္ႏိုင္ငံရွိ ဒုကၡသည္ စခန္းမ်ားတြင္ ေနထိုင္ၾကရျပီး ထိုထဲတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ စပ္ဆက္မႈရွိေၾကာင္း အေထာက္အထား တစ္စံုတစ္ခု (ဥပမာ- အစိမ္းေရာင္ကဒ္ျပား၊ အျဖဴေရာင္စာရြက္) ျပႏိုင္သူမ်ားသည္ျမန္မာႏိုင္ငံမွျပန္လည္ လက္ခံသည့္အခါ ျပည္တြင္းသို႔ ျပန္လည္ ၀င္ေရာက္ႏိုင္မွာျဖစ္တယ္။ သူတို႔ဟာေနရပ္ျပန္တဲ့အခါ ညွဥ္းပန္းႏွိပ္စက္ခံရမယ္လို႕ အမွန္တကယ္ စိုးရိမ္ေၾကာက္ရြံ႕မႈ ရွိေနတဲ့အတြက္ ဒီလူေတြဟာက်ေနာ့္ေဆာင္းပါး (အပိုင္း-၁)မွာ ေျပာခဲ့သလို တရား၀င္ ႏိုင္ငံမဲ့မ်ားျဖစ္တဲ့အျပင္ `ဒုကၡသည္မ်ား´အျဖစ္လည္း သတ္မွတ္ခံရပါတယ္။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံဘက္က ဒုကၡသည္ စခန္းမ်ားမွာရွိတဲ့ တရား၀င္ႏိုင္ငံမဲ့ ရုိဟင္ဂ်ာဒုကၡသည္ အေရအတြက္မွာ ၃၀၀၀၀ ခန္႔ရွိတယ္လို႔ သိရတယ္။

    5

      အဲဒီလိုမွမဟုတ္ဘဲ သက္ေသခံ အေထာက္အထားမ်ားကို အဓမၼသိမ္းဆည္း ေဖ်ာက္ဖ်က္ခံရျခင္း၊ ထြက္ေျပးလာစဥ္ ေပ်ာက္ဆံုးပ်က္ဆီးျခင္း (သို႔) အာဏာပိုင္မ်ားက မည္သည့္သက္ေသခံစာရြက္ တရြက္တေလမွ ထုတ္မေပးခဲ့ျခင္း တို႔ေၾကာင့္ ဘာအေထာက္အထားမွ မျပႏိုင္ပါက ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းသို႔ ျပန္လည္ အေျခခ်ေနထိုင္ခြင့္ရရန္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ နည္းပါတယ္။ ဒီအေျခအေနမ်ိဳးမွာေတာ့ သူတို႔ကို   အမွန္တကယ္ႏိုင္ငံမဲ့မ်ား လို႔ သတ္မွတ္ပါတယ္။ သူတို႔ဟာ ျမန္မာျပည္မွာ ဘိုးဘြားစဥ္ဆက္ ေမြးဖြားေနထိုင္လာခဲ့ေသာ္လည္း ျမန္မာျပည္ႏွင့္ သက္ဆိုင္ေၾကာင္းလည္းမျပႏိုင္၊ နယ္ခ်င္းကပ္ေနတဲ့ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ကလည္း သူတို႔ႏိုင္ငံသားမဟုတ္ဟု ျငင္းပါမည္။  Emdadul Haque (Senior Lecturer of the Department of Law and Justice, Southeast University) ရဲ့ အဆိုအရ       ခုလိုအမွန္တကယ္ႏိုင္ငံမဲ့ ရိုဟင္ဂ်ာဒုကၡသည္ေပါင္း ၄၇၀၀၀၀ ခန္႔ရွိတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဒါ ၂၀၁၂ ေအာက္တိုဘာလမွာ ထုတ္ျပန္တဲ့ စာရင္းအေရအတြက္ပါ။ ထိုသို႔ေသာသူမ်ား အတြက္ UNHCR ၏ ေဆာင္ရြက္ေပးမႈေတြကေတာ့ အလြန္က်ယ္ျပန္႔ျပီး ရႈပ္ေထြးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေဆာင္းပါးမွာ လိုတာပဲ အနည္းငယ္ေျပာပါမယ္။ အထူးသျဖင့္ ေနရပ္ျပန္တဲ့အခါ ညွဥ္းပန္းႏွိပ္စက္ခံရမယ္ ဆိုတဲ့ စိုးရိမ္ရမႈအတြက္ အာမခံခ်က္ရေအာင္ လုပ္ေဆာင္ပါတယ္။

      ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံက ဒုကၡသည္စခန္းမ်ားမွာရွိတဲ့ ရုိဟင္ဂ်ာဒုကၡသည္မ်ားကို ျမန္မာဘက္က ျပန္လည္လက္ခံ ခဲ့တာန႔ဲပက္သက္ျပီး အစိုးရပိုင္းက တရား၀င္သတင္းထုတ္ျပန္တဲ့ စာရင္းအရေျပာရရင္ ဟသၤာစီမံခ်က္ျဖင့္ ျပန္လက္ခံသူ အေရအတြက္မွာ ၁၈၀,၀၀၀ ရွိပါတယ္။ ေနာက္ျပီး ၁၉၉၄ မွ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္အတြင္း ျပန္လက္ခံသူ ရိုဟင္ဂ်ာအေရအတြက္မွာ ၂၅၀,၀၀၀ ရွိေၾကာင္း သိရပါတယ္။  ေနာက္ျပီး လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၀၁၂ ဇူလိုင္လ (၂) ရက္ေန႔မွာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္-ျမန္မာ ႏွစ္ႏိုင္ငံ အစည္းေ၀းပြဲမွာ ျမန္မာ ဒု-ႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ၾကီး ဦးျမင့္ေမာင္ က ဘဂၤလားေဒ့ရွ္မွာ ရွိတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ရိုဟင္ဂ်ာ ၆၈၀၀၀ ကို ျပန္လက္ခံရန္ သေဘာတူ ခဲ့တယ္လို႔ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ၾကီးရဲ့ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ အစိုးရရဲ့ ရိုးသားမႈမရွိတဲ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ခု ဆက္ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ၁၉၉၄-၉၆ ခုႏွစ္အတြင္းက ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ဒုကၡသည္ စခန္းမ်ားမွ ရိုဟင္ဂ်ာမ်ားကိုျမန္မာဘက္ကစစ္ေဆးျပီး ျပန္လည္လက္ခံခဲ့အေၾကာင္းကို အစိုးရထုတ္ New Light of Myanmar သတင္းစာမွာ took refugee/taken refugee ဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းမ်ားျဖင့္ (ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံသားမ်ားကိုျမန္မာျပည္တြင္ ခိုလံႈခြင့္ေပးခဲ့သည္)ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္မ်ိဳးျဖစ္ေအာင္ ေရးသား ခဲ့တာ ေတြ႔ရတယ္။

    တနည္းအားျဖင့္ေျပာရရင္ အစိုးရကိုယ္တိုင္က `ၾကက္လည္းေမာေစ၊ ယာလည္းညွက္ေစ´ဆိုတဲ့ အေနအထားမ်ိဳးျဖစ္ေအာင္ လူမ်ိဳးေရးအဓိကရုဏ္း မီးေမႊးေနျခင္းလို႔ပဲ ျမင္ပါတယ္ …

    (ဒါ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံသား ဒုကၡသည္တစ္ေယာက္ကို ေပးတဲ့စာရြက္လား??)

    တကယ္တမ္းေတာ့ ဒီလူေတြဟာ လ၀ကမွတ္တမ္းမ်ားနဲ႔ တိုက္ဆိုင္စစ္ေဆးျပီးမွ ျမန္မာႏိုင္ငံက လူမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း မွန္ကန္လို႔သာ ျပန္လည္လက္ခံခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ UNHCR ရဲ့ ၾကီးၾကပ္မႈနဲ႔ သူတို႔ရဲ့ မူလေနထိုင္ရာ ေဒသမ်ားတြင္ျပန္လည္ ေနရာခ်ထားေပးခဲ့ေၾကာင္း သိရပါတယ္။ ဒီလုိ ေသခ်ာစြာ စစ္ေဆးျပီး ျပန္လည္ လက္ခံခဲ့တဲ့သူမ်ားကို ခုခ်ိန္က်မွ ခိုး၀င္လာသူမ်ားလို႔ စြပ္စြဲလို႔မရပါ။

    သူတို႔ကို ဒီႏိုင္ငံသား ဟုတ္၊မဟုတ္ မေသခ်ာေသးလို႔၊ မေရရာေသးလို႔၊ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားအျဖစ္ သံသယရွိေနလို႔ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္မ်ိဳးျဖင့္ ႏွစ္(၆၀)ၾကာေအာင္ အခ်ိန္ဆြဲထားျပီး ညွဥ္းပန္းႏွိပ္စက္ခြင့္ မရွိပါ။ ဒီအေၾကာင္းျပခ်က္မ်ိဳးနဲ႔သာဆိုရင္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံရွိေနသေရြ႕ ခင္ဗ်ားတို႔ သံယသရွိေနတာေတြ၊ မေသခ်ာတာေတြကို ဘယ္ေတာ့မွ ျပီးဆံုးေတာ့မွာ မဟုတ္ပါ။

    (၁၉၈၂)ခုႏွစ္ ႏိုင္ငံသားဥပေဒမေပၚေသးခင္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရခဲ့စဥ္ ကတည္းက ျမန္မာႏိုင္ငံသား ဥပေဒရွိခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီဥပေဒေတြအရ ျမန္မာႏိုင္ငံသားအျဖစ္ ေနထိုင္ခဲ့သူမ်ားကိုပါ ခုခ်ိန္က်မွ သံသယ ရွိေနလို႔ပါဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္မ်ိဳးကေတာ့ တကယ္တမ္း ရူးေၾကာင္ေၾကာင္ လူတစ္ေယာက္ရဲ့ စကားလို႔ပဲ ေျပာရပါလိမ့္မယ္။ ဤလူမ်ား ႏုိင္ငံတြင္းသို႕ တရားမ၀င္ ခုိး၀င္ေနထုိင္သူမ်ားဟုဆုိလွ်င္ ဖမ္းဆီး အေရးယူႏုိင္ရန္ ၁၉၄၇ခုႏွစ္ လူ၀င္မႈၾကီးၾကပ္ေရး လတ္တေလာဥပေဒ (Emergency Act) ႏွင့္ တျခား လ၀က ဥပေဒမ်ား ရွိေနသည္မဟုတ္ပါလား။

    အထက္ခုိး၀င္ေနသူမ်ားကို ဘာေၾကာင့္ႏွစ္ေပါင္း(၆၀)ေက်ာ္ အေရးမယူဘဲထားခဲ့သလဲ။ဒါ စဥ္းစားစရာ တစ္ခ်က္ပါ …

    ဒီေလာက္ဆိုရင္ အမွန္တကယ္ႏိုင္ငံမဲ့ျဖစ္ေနသူမ်ားနဲ႔ပက္သက္ျပီး အၾကမ္းဖ်င္းေတာ့ သေဘာေပါက္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ခုခ်ိန္ထိ ေရးခဲ့သမွ်ထဲမွာ ႏိုင္ငံတကာဥပေဒေတြ မပါေသးပါဘူး။ ႏိုင္ငံသားေတြကို ႏိုင္ငံမဲ့ဘ၀ေရာက္သြားေအာင္ ဘယ္အာဏာပိုင္ကမွ လုပ္ေဆာင္ခြင့္မရွိပါဘူး။ ဒီအေၾကာင္းကို ရွင္းျပဖို႔အတြက္ ႏိုင္ငံမဲ့ျဖစ္ေစတဲ့ အေၾကာင္းရင္းမ်ား နဲ႔ျမန္မာႏိုင္ငံအေနနဲ႔ မျဖစ္မေနလိုက္နာေဆာင္ရြက္ရမဲ့ ႏိုင္ငံတကာသေဘာတူစာခ်ဳပ္ေတြႏွင့္ ပဋိဥာဥ္ခံ အခ်က္တစ္ခ်ိဳ႕အေၾကာင္းကို (အပိုင္း-၃) မွာ ဆက္လက္ ေရးသားပါဦးမယ္။

    Ref: UNHCR – Handbook for Parliamentarians- 2005

            Human Rights Abuses and Discrimination on Rohingyas

            International Crisis Group – Myanmar: A New Peace Initiative – Nov-2011  

            bangalnews24.com            

     

    ဦးဦး ေမွာ္ဆရာ

    (၁၁-၁-၂၀၁၃)

  • ႏိုင္ငံသား၊ ႏိုင္ငံမဲ့ ႏွင့္ ရိုဟင္ဂ်ာ (အပိုင္း-၁)

    ဇန္နဝါရီ ၇ ၊ ၂၀၁၃
    `….. ဒီထက္ပိုေတြးၾကည့္ရင္ ဦးသိန္းစိန္ေျပာလိုက္တဲ့ စကားဟာ လူမ်ိဳးစုတစ္စုကို ေနရပ္စြန္႔ခြာ ထြက္ေျပးေအာင္ အဓမၼျပဳလုပ္တဲ့ ethnic cleansing ကို လမ္းေၾကာင္းစ ေဖၚေပးလိုက္သလို …….´ 
    ျပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ ဇူလိုင္လေလာက္မွာ က်ေနာ္တာ၀န္ ယူထားတဲ့ ေမးလ္ဂရု တစ္ခုမွာ ေမးလ္တစ္ေစာင္ကို ၀င္ေရာက္ေဆြးေႏြးဖူး ပါတယ္။ ရိုဟင္ဂ်ာမ်ားနဲ႔ ပက္သက္ျပီး ဦးသိန္းစိန္က ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္မ်ား ဆိုင္ရာ မဟာမင္းၾကီးကိုေျပာခဲ့တဲ့စကားကို `ႏိုင္ငံတကာမွာ လူရာမ၀င္တဲ့အျမင္´ ျဖစ္တယ္လို႔ က်ေနာ္ေ၀ ဖန္ လိုက္ေတာ့ တခ်ိဳ႔ မိတ္ေဆြမ်ား က်ေနာ့္ အေပၚ ေဒါသ ထြက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္ ဘာေၾကာင့္ ဒီလိုျပင္းျပင္း ထန္ထန္ေ၀ဖန္ခဲ့ တယ္ဆိုတာနဲ႔ ပက္သက္ျပီး ေသခ်ာျပန္ မရွင္းျဖစ္ခဲ့ပါ။ ဦးသိန္းစိန္ရဲ့ စကားကိုေမ့ေနသူ မ်ားလည္း ျပန္အမွတ္ ရေအာင္ အဲဒီ သတင္းကို အက်ဥ္းခ်ဳံးျပန္ေရးျပပါ့မယ္။၂၀၁၂ ဇူလိုင္လ (၁၁)ရက္ေန႔မွာ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ နဲ႔ UNHCR ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္မ်ား ဆိုင္ရာ မဟာ မင္းၾကီး Mr.Antinio Guterres တို႔ ရိုဟင္ဂ်ာ အေရးနဲ႔ ပက္သက္ျပီး ေဆြးေႏြး ခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီမွာ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္က ကမာၻေက်ာ္မဲ့ သမိုင္း၀င္ စကားတစ္ခြန္း ခုလိုေျပာသြားခဲ့ပါတယ္။“ရိုဟင္ဂ်ာမ်ားႏွင့္ ပက္သက္၍ သူတို႔ဟာ တိုင္းရင္းသား မဟုတ္ဘဲ တဘက္ႏိုင္ငံမွ ခိုး၀င္လာ သူမ်ား ျဖစ္တာေၾကာင့္ လက္ခံရန္ မည္သို႔ မွ်မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ အဆိုပါရိုဟင္ဂ်ာ မ်ားကို ဒုကၡ သည္ စခန္းမ်ားတြင္ ထားရွိမည္ျဖစ္ျပီး UNHCR မွ ေကၽြးေမြးထား ရမွာျဖစ္ေၾကာင္း၊ တတိယႏိုင္ငံ လက္ခံ မည္ဆိုပါက လည္း ပို႔ေဆာင္ေပးမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဤသည္မွာ ရိုဟင္ဂ်ာျပႆနာအတြက္ ေျဖရွင္းနည္းကို စဥ္းစားေနျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း” ေျပာခဲ့ပါတယ္။
    1

    သမၼတေျပာခဲ့တဲ့ စကားနဲ႔ ပက္သက္ျပီး UNHCR မဟာမင္းၾကီး Mr. Antinio Guterres က ေန႔ မကူးခင္ဘဲ ခ်က္ခ်င္း ပယ္ခ် လိုက္ပါတယ္။ (က်ေနာ္တို႔ သမၼတၾကီးရဲ့ ဂုဏ္သိကၡာကေတာ့ ပီတိျဖစ္စရာပဲဗ်ာ)

    UNHCR မဟာမင္းၾကီးက ခုလိုအေၾကာင္းျပျပီး ပယ္ခ်ခဲ့တာပါ။ “UNHCR က တတိယႏိုင္ငံတြင္အေျခ ခ်တဲ့ အစီစဥ္ဟာ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံကေန အေျခအေနအေၾကာင္းတစ္ခုခုေၾကာင့္ ထြက္ေျပးလာရတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြ အတြက္ ျဖစ္ပါတယ္။ အခု ရခိုင္ျပည္နယ္က ရိုဟင္ဂ်ာဒုကၡသည္ေတြဟာ UNHCR က သတ္မွတ္တဲ့ဒုကၡ သည္စာရင္းမွာ မပါ၀င္ပါဘူး။ UNHCR က ခ်မွတ္ထားတဲ့ ဒုကၡသည္ သတ္မွတ္ခ်က္မ်ားနဲ႔ ကိုက္ညီမွသာ တတိယႏိုင္ငံ ပို႔ေပးမွာျဖစ္ပါတယ္။” လို႔ ျပန္ရွင္းလင္းေျပာၾကား ခဲ့ပါတယ္။

    ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ `မစၥတာေျပာင္ ခင္ဗ်ား လူလည္မက်နဲ႔´ လို႔ ေျပာလိုက္တာပါ။ ‘လူလည္က်တယ္’ ဆိုတဲ့စကား က်ေနာ္ ဘာေၾကာင့္သံုးရသလဲဆိုတာ ရွင္းပါမယ္။ ဒါကိုရွင္းဖို႔ အရင္ဆံုး ႏိုင္ငံမဲ့ဆိုတာကို စာဖတ္သူမ်ား နားလည္လြယ္ေအာင္လို႔ ဥပေဒစကားလံုးမ်ား မဟုတ္ဘဲ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးျဖစ္ေအာင္ အတို ခ်ံဳးျပီးေျပာပါမယ္။

    မည္သူသည္ ႏိုင္ငံသားနည္း။

    ႏိုင္ငံသားျဖစ္မႈႏွင့္ ပက္သက္၍ ျပည္တြင္း ဥပေဒပါ အခ်က္ အလက္မ်ားႏွင့္ ကိုက္ညီသျဖင့္ အလို အေလ်ာက္ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ လက္ခံ စဥ္းစားျခင္းခံ ရသူ(သို႔) သက္ဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္ အဖြဲ႔အစည္း မ်ား၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ျဖင့္ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ အပ္ႏွင္းျခင္းခံရျပီး သူကို `ႏိုင္ငံသား´လို႔ သတ္မွတ္ပါ တယ္။ ႏိုင္ငံ အမ်ား စုမွာေတာ့ ႏိုင္ငံသား ျဖစ္၊မျဖစ္ သတ္မွတ္ရာမွာ ေယဘုယ်အားျဖင့္ ထိုပုဂၢိဳလ္ေမြး ဖြားရာႏိုင္ငံ (jus soli) ၏ ဥပေဒမ်ားအရ (သို႔) ေမြးဖြားခ်ိန္တြင္ မိဘမ်ား ၏ႏိုင္ငံသားျဖစ္မႈ ဥပေဒမ်ားအရ ( jus sanguinis ) အရ လက္ခံစဥ္းစားတယ္။

    မည္သူသည္ ႏိုင္ငံမဲ့နည္း။

    ႏိုင္ငံသား အျဖစ္ေလ်ာက္ ထားရန္ ဥပေဒေဘာင္ အတြင္းက်ေရာက္ေသာ သူသည္ ႏိုင္ငံသား အျဖစ္ေလ်ာက္ ထားရာဥပေဒအရ အရည္အခ်င္းျပည့္ မီေသာ္လည္း ယင္းေလ်ာက္လႊာ ကို ျငင္းပယ္ ခံရလွ်င္ ထိုသူသည္ ထိုႏိုင္ငံ ၏ ဥပေဒမ်ားအရ ႏိုင္ငံသားမျဖစ္ႏိုင္ပါ။ မိမိတို႔ ၏ေလ်ာက္ထားခ်က္ကို အျပည့္ အ၀ စိစစ္ လက္ခံ အတည္ျပဳျပီး ဥပေဒႏွင့္အညီ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ အပ္ႏွင္းျခင္းမျပဳသေရြ႕ ယင္းႏိုင္ငံ ၏ႏိုင္ငံသား အျဖစ္ ယူဆႏိုင္ မည္မဟုတ္ပါ။ ထိုအခါ ထိုသူသည္ ယင္းႏိုင္ငံ တြင္ ေန ထိုင္ေနေသာ္ လည္း အလိုအေလ်ာက္ `ႏိုင္ငံမဲ့´ ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။။

    UNHCR က သတ္မွတ္ထားတဲ့ ႏိုင္ငံမဲ့ ႏွစ္မ်ိဳးႏွစ္စား ရွိပါတယ္။

    (၁) တရား၀င္ႏိုင္ငံမဲ့
    (၂) အမွန္တကယ္ ႏိုင္ငံမဲ့

    (၁) တရား၀င္ႏိုင္ငံမဲ့ျဖစ္သူ (de jure stateless) ဆိုတာ အလိုအေလ်ာက္ တရား၀င္ႏိုင္ငံ သားျဖစ္မႈ မရရွိသူမ်ား (သို႕) ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ၏ဥပေဒမ်ားအရ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ခြင့္ျပဳေပးႏိုင္သူ အာဏာပိုင္အဖြဲ႕၏ ဆံုးျဖတ္ ခ်က္ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံသား အျဖစ္ မရရွိေသာ သူမ်ားကို ဆိုလိုပါတယ္။တရား၀င္ႏိုင္ငံမဲ့ျဖစ္မႈအေၾကာင္း စာဖတ္သူတို႔ အလြယ္တကူျမင္သာေအာင္ ရခိုင္ျပည္နယ္က ရိုဟင္ဂ်ာ မ်ားနဲ႔ ဥပမာေပးျပီး ရွင္းျပပါမယ္။မဆလေခတ္မွ စျပီး ျမန္မာအစိုးရ အဆက္ဆက္က ရိုဟင္ဂ်ာ ဆိုတာ ျမန္မာႏိုင္ငံက မဟုတ္ ဘူး။ ဘဂၤလား ေဒ့ရွ္ မွ ၀င္လာ သူမ်ားျဖစ္တယ္´ လို႔ သတ္မွတ္ျပီး တရား၀င္ႏိုင္ငံ သားအျဖစ္ မသတ္မွတ္ဘဲ ဤေဒသ တြင္ ေနထိုင္ေၾကာင္း ေထာက္ခံစာအျဖစ္ စာရြက္အျဖဴတစ္ရြက္ (သို႔) အစိမ္းေရာင္ကဒ္ တစ္ခု ခုေပး ထားခဲ့ တယ္။ ဒီေတာ့ ဒီ ရိုဟင္ဂ်ာေတြဟာ ဒီႏိုင္ငံနဲ႔ ပက္သက္ ဆက္ႏြယ္မႈ ရွိတာ ေသခ်ာေသာ္ လည္း၊ ဒီႏိုင္ငံ ရဲ့ တရား၀င္ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ သတ္မွတ္ခံရသူေတြ မဟုတ္တဲ့အတြက္ သူတို႔ဟာ `တရား ၀င္ႏိုင္ငံမဲ့´ ေတြ ျဖစ္ေနပါတယ္။
    2

    ဒီလူေတြဟာ ႏိုင္ငံတြင္းမွာေနထိုင္ေပမဲ့ ႏိုင္ငံသားတစ္ေယာက္ ရသင့္ရထိုက္တဲ့ အခြင့္အေရးမ်ား မရျခင္း၊ သူတို႔ေနထိုင္ ရာေဒသမွ တျခားဘယ္ေနရာကိုမွ လြတ္လပ္စြာသြားလာခြင့္ မရွိျခင္း၊ အသက္ေမြး ၀မ္း ေက်ာင္းမႈ ပညာသင္ၾကားခြင့္ မရျခင္း၊ အစိုးရေဆးရံုမ်ားတြင္ တရား၀င္ေဆး၀ါးကုသခြင့္ မရွိျခင္း၊ လြတ္လပ္စြာ လက္ထပ္ခြင့္ မရွိျခင္း၊ ကေလးေမြးစာရင္း မရရွိျခင္း၊ လြတ္လပ္စြာ စီးပြားရွာေဖြစားေသာက္ ခြင့္မရျခင္း.. စသျဖင့္ သူတို႔အတြက္ သီးသန္႔ဥပေဒမ်ားထုတ္ျပီး ကန္႔သတ္ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားမႈမ်ားေၾကာင့္ ရခိုင္ေဒသမွ ရိုဟင္ဂ်ာမ်ားဟာ ျမန္မာျပည္တြင္းက အမိုးဖြင့္ေထာင္ထဲမွာ ေန ေနၾကရတဲ့ `တရား၀င္ႏိုင္ငံ မဲ့မ်ား´ ျဖစ္ပါတယ္။

    3

    ဒီလို တရား၀င္ႏိုင္ငံ မဲ့မ်ားရဲ့ အခက္အခဲမ်ားနဲ႔ပက္သက္ျပီး UNHCR က လတ္တေလာ အကူအ ညီမ်ိဳး ကိုသာ ေပးမွာျဖစ္ျပီး ေရရွည္တြင္ မိမိႏိုင္ငံ၏ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ရရွိေစျပီး ၊ ထိုႏိုင္ငံ၏ ဥပေဒအရ အကာ ကြယ္ ေပးမႈေအာက္ ျပန္ေရာက္ေစရန္သာ ဦးတည္ေဆာင္ရြက္ မွာျဖစ္ပါ တယ္။ ႏုိင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ၏ အာ ဏာပိုင္မ်ား က ႏိုင္ငံ နယ္နိမိတ္အတြင္း အစဥ္အဆက္ေနထိုင္ခဲ့ သူမ်ားကို လက္လြတ္စ ပယ္ေမာင္း ထုတ္သျဖင့္ ႏိုင္ငံမဲ့ ဘ၀ ေရာက္သြားသူမ်ားအား တတိယႏိုင္ငံသို႔ ပို႕ေဆာင္ေပးျခင္းမွာ UNHCR ၏ လုပ္ရိုး လုပ္စဥ္လည္း မဟုတ္ပါ။ ေနာက္တခ်က္က UNHCR ၏ ကူညီေထာက္ပံ့မႈ လိုအပ္ေသာ တရား ၀င္ႏိုင္ငံမဲ့ျဖစ္ေနသူ ေတြဟာ `ဒုကၡသည္မ်ား´ မဟုတ္သည့္အျပင္ ခိုလံႈခြင့္ရ ရွိရန္ ေတာင္းဆို ထားသူ မ်ားလည္း မဟုတ္ၾကပါ။ “ညွင္းပမ္းႏွိပ္ကြပ္ခံရမည္ကို အမွန္တကယ္ စိုးရိမ္ေၾကာက္ရြံ႕ရမႈ” သည္ ၁၉၅၁ ခုႏွစ္ ဒုကၡသည္မ်ားအဆင့္ အေျခအေနဆိုင္ရာ ကြန္ဗင္းရွင္း ပါ `ဒုကၡသည္´ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္၏ အခရာက်ေသာ အခ်က္ ျဖစ္သည္။ တရား၀င္ႏိုင္ငံ မဲ့ျဖစ္ရျခင္းသည္ ျပည္တြင္းဥပေဒမ်ား၏ အားနည္းခ်က္ မ်ားႏွင့္ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈမ်ားေၾကာင့္ သာ ျဖစ္လာတာျဖစ္ျပီး၊ `ညွင္းပမ္းႏွိပ္ကြပ္ ခံရျခင္း´ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ မေဆာင္ပါ။

    ဒီေလာက္ဆိုရင္ လက္ရွိရခိုင္ျပည္နယ္မွာရွိတဲ့ ရိုဟင္ဂ်ာမ်ားဟာ UNHCR ရဲ့ ကူညီေထာက္ပံ့မႈလိုအပ္တဲ့ တရား၀င္ႏိုင္ငံမဲ့ေတြျဖစ္တာ မွန္ေပမဲ့ UNHCR ကသတ္မွတ္ထားတဲ့ `ဒုကၡသည္မ်ား´ မဟုတ္ဘူးဆိုတာကို စာဖတ္သူမ်ား သေဘာေပါက္မယ္ထင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီလိုတရား၀င္ႏိုင္ငံမဲ့မ်ားကို ဒုကၡသည္စခန္းမွာ ထားဖို႔ (သို႔မဟုတ္) တတိယႏိုင္ငံကလက္ခံမယ္ဆိုရင္ ပို႔ေပးမယ္လို႔ ဦးသိန္းစိန္ေျပာတာဟာ လူလည္ က်တာလို႔ က်ေနာ္အေပၚမွာသံုးႏႈန္းခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။

    ဒီေတာ့ ဒုကၡသည္ မဟုတ္တဲ့ေဒသခံ မ်ားကို ေနရပ္ေဒသမွ အဓမၼေမာင္း ထုတ္ကာ ဒုကၡသည္ မျဖစ္ ၊ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ျပီး ဒုကၡသည္ စခန္းေတြမွာ ထားမယ္ဆိုတဲ့ ဦးသိန္းစိန္ရဲ့ စကားဟာ ကိုယ့္အရည္ အခ်င္းကို ကမာၻ သိေအာင္ ေဖၚျပလိုက္သလိုသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီထက္ပို ရွင္းေအာင္ေျပာ ရရင္ ႏိုင္ငံ တကာမွာ `လူရာမ၀င္တဲ့ အေတြးအေခၚ´ တစ္ခုကို ခ်ျပလိုက္တာပါ။ ဒါေၾကာင့္ လည္း ေနာက္ ပိုင္း သူ႔အေျခ အေန သူသိျပီး အတိတ္ေမ့သလိုလို၊ ဒိတ္ေပ်ာက္သလိုလို လုပ္ခဲ့တာပါ။ ဒီလို အဓမၼေမာင္း ထုတ္ခံရ သူမ်ားကို တတိယႏိုင္ငံတစ္ခုက လက္ခံတဲ့အလုပ္ကလည္း လူမိုက္အားေပး သလို ျဖစ္ေစ တဲ့အျပင္ လူ႔အဖြဲ႔ အစည္း တစ္ခုရဲ႕ ေမြးရပ္ေျမေပ်ာက္ဆံုးကာ အစဥ္ အဆက္ ႏိုင္ငံ မဲ့လူမ်ိဳးစု တစ္ခုျဖစ္သြားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ ရာေရာက္သျဖင့္ ဘယ္ႏိုင္ငံကမွလည္း ထိုသူမ်ား ကိုႏုိင္ငံသား အျဖစ္လက္ခံ မည္မဟုတ္ပါ။ ရွင္းရွင္းေျပာ ရရင္ ကိုယ့္ကိစၥကို ကိုယ္ တရားဥပေဒႏွင့္ အညီ လမ္းမွန္ ကမ္း မွန္ ေျဖရွင္းရမွာပါ။

    ေနာက္ထပ္ သိသာေစတဲ့ အခ်က္တခ်က္ကို ေထာက္ျပပါမယ္။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံ ဘက္က ဒုကၡသည္ စခန္းေတြမွာ ရွိတဲ့ ရိုဟင္ဂ်ာေတြကို တတိယႏိုင္ငံ ပို႔ေပးပါလို႔ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္က တခါမွမေျပာခဲ့ ဘဲ၊ ျမန္ မာျပည္က လူေတြျဖစ္လို႔ ျမန္မာျပည္က ျပန္ေခၚဖို႔ပဲ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ တကယ္တမ္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ဘက္ က ဒုကၡသည္စခန္းတြမွာ ရွိေနေသးတဲ့ ရိုဟင္ဂ်ာမ်ားကိုေတာင္ အကုန္ျပန္ လက္မခံရေသးလို႔ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ အစိုးရနဲ႔ ေဆြးေႏြးတိုင္း ကတိေတြေပးေနရဆဲပါ။ ဒါလက္ေတြ႔ျဖစ္ေနတဲ့ အေျခအေနကို က်ေနာ္ေျပာေန တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဦးသိန္းစိန္က ရိုဟင္ဂ်ာေတြဟာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံက ခိုး၀င္လာတဲ့ ဘဂၤါလီ မ်ား ျဖစ္ တယ္ လို႔ေျပာခဲ့ေပမဲ့ ဘာလို႔ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္က ျပန္ေခၚပါလို႔မေျပာဘဲ တတိယႏိုင္ငံပို ႔ေပးပါလို႔ ေတာင္း ဆိုရတာလဲ စဥ္းစားစရာပါ။ ဒီထက္ ပိုေတြးၾကည့္ရင္ ဦးသိန္းစိန္ေျပာလိုက္ တဲ့စကားဟာ လူမ်ိဳးစု တစ္စု ကို ေနရပ္ စြန္႔ခြာ ထြက္ေျပးေအာင္ အဓမၼျပဳလုပ္တဲ့ ethnic cleansing ကိုလမ္းေၾကာင္း အစ ေဖၚေပး လိုက္သလို ျဖစ္ေန ပါတယ္။ လူမ်ိဳးစုႏွစ္ စုၾကား တဘက္ကိုေသြး ဆူေအာင္၊ လုပ္ရဲ ကိုင္ရဲရွိ လာေအာင္ ရဲေဆးတင္ေပး လိုက္သလိုျဖစ္ျပီး၊က်န္တဘက္ကို ေမွ်ာ္လင့္ ခ်က္လက္မဲ့နဲ႔  ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ ျပန္ခ် မယ္ ဆိုတဲ့ အေျခအေနေရာက္ေအာင္ ေျပာလိုက္သလိုျဖစ္ေန ပါတယ္။

    က်ေနာ္ေရး သြားတာေတြ ဖတ္ျပီးတခ်ိဳ႕က ေတြးမိေကာင္းေတြးမိပါလိမ့္မယ္။ ရခိုင္ျပည္ နယ္က ရိုဟင္ဂ်ာ ေတြ လည္း တကၠသိုလ္တက္ခြင့္ ရတဲ့သူေတြ၊ သြားလာ လုပ္ကိုင္ခြင့္ ရတဲ့သူေတြ၊ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ မွာ မဲေပးခြင့္ ရတဲ့သူေတြ အမ်ားၾကီးရွိတာပဲ၊ ဘာေၾကာင့္ ႏိုင္ငံမဲ့အျဖစ္ သတ္မွတ္ရ တာလဲလို႔ ေတြးၾကလိမ့္မယ္ ထင္တယ္။ ဒီအတြက္ က်ေနာ္ေသခ်ာထပ္ေျပာပါမယ္။ တရား၀င္ႏိုင္ငံမဲ့ ျဖစ္ေနသူတစ္ဦးကို ဥပေဒ အရ ႏုိင္ငံ သား အျဖစ္ တရား၀င္ အပ္ႏွင္းျခင္းမွ လြဲျပီး မည္မွ်ပင္ အခြင့္အေရးမ်ား ေပးအပ္ ထားပါေစ အဲဒီ အခြင့္အေရးမ်ားသည္ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ရရွိျခင္းႏွင့္ ထပ္တူျပဳ၍မရပါ။ ဒီအခ်က္ကို က်ေနာ္ တို႔ ေသေသ ခ်ာခ်ာ သိထားဖို႔လိုပါတယ္။

    အမွန္တကယ္ႏိုင္ငံမဲ့ နဲ႔ပက္သက္ျပီး (အပိုင္း-၂) ဆက္လက္ဖတ္ရႈပါရန္ ..

    Ref:

    • UNHCR – Handbook for Parliamentarians- 2005
    • Human Rights Abuses and Discrimination on Rohingyas 
    • International Crisis Group – Myanmar: A New Peace Initiative – Nov-2011

    ဤေဆာင္းပါးပါ အေၾကာင္းအရာမ်ားသည္ ေဆာင္းပါးရွင္၏ အာေဘာ္သာ ၿဖစ္ပါသည္။