News @ M-Media

Tag: Thantzinaye

  • ျမန္မာစာေပႏွင့္ ျမန္မာ့သမုိင္းကေပးေသာ အတုယူစရာမ်ားႏွင့္ သင္ခန္းစာမ်ား

    ျမန္မာစာေပႏွင့္ ျမန္မာ့သမုိင္းကေပးေသာ အတုယူစရာမ်ားႏွင့္ သင္ခန္းစာမ်ား

    ေမ-၁၀၊ ၂၀၁၃
    M-Media
    ေဆာင္းပါးရွင္- သန္ဇင္ေအး

    ျမန္မာစာေပႏွင့္ျမန္မာ့သမုိင္းအေၾကာင္းေျပာမယ္ဆုိရင္ေတာ့ အမ်ားႀကီးပါ။ စာရႈသူ တုိ႔နဲ႔လည္း ရင္းႏွီးၿပီးသားပါ။  အဲဒါေတြထဲကမွ စာေရးသူေလ့လာမိတာေလးေတြကို ျပန္လည္ မွ်ေ၀လိုက္တာပါ။

    ပထမဆုံးေတြးမိတာကေတာ့ ငယ္စဥ္က သင္ၾကားခဲ့ဖူးတဲ့ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ျဖစ္တဲ့  “ပန္းစံပယ္ နန္းလယ္ မေပၚခုိက္ဟာမုိ႔”နဲ႔အစခ်ီတဲ့ “စံပယ္ပန္း”ကဗ်ာေလးပါပဲ။ နန္းေတာ္တြင္းမွာ စံပယ္ပန္းေတြမေပၚခုိက္မွာ နန္းတြင္းသူေတြဟာ ခံပြင့္ပန္းေလးေတြကို သီကုံးပန္ဆင္ၾကရေပမယ့္ “နန္းရေ၀ မန္းေျမမွာစံပယ္လႈိင္ေတာ့”ဆိုသလို နန္းေတာ္တြင္းမွာ စံပယ္ပန္းေတြ လႈိင္လႈိင္ေပါေတာ့ ခံပန္းပြင့္ေလးေတြဟာ ေတာေလ့ရြာသုံး ျဖစ္သြားပါတယ္။ ကဗ်ာအမည္က စံပယ္ပန္း ဆုိေပမယ့္ ခံပြင့္ပန္းကေလးေတြရဲ႕အျဖည့္ခံဘ၀ကိုပါ ေဖၚျပ သြားတာပါ။ လိုအပ္ရင္ေခၚသုံးၿပီး မလိုအပ္ရင္ နည္းမ်ိဳးစုံအေၾကာင္းျပၿပီး ပစ္ပယ္တတ္တဲ့ အတၱႀကီးတတ္တဲ့ လူအခ်ိဳ႕ရဲ႕ လူ႔သေဘာကိုပါ ေပၚလြင္ေစပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခံပြင့္ဆုိတာ ပန္းကေလးေတြပါ။ ခံပြင့္ပန္းကဲ့သုိ႔ေသာ လူေတြလည္း ရွိပါေသးတယ္။ အဲဒီလို ခံပြင့္ပန္းကဲ့သုိ႔ေသာ လူေတြကို အားေပးခ်င္တာက လူဆုိတာ သူမ်ားထားရာေန၊ ေစရာသြား ဘ၀မွာ တစ္သက္လုံးမေနပါဘူး။ နည္းလမ္း ရွာတတ္ပါတယ္။ ကုိယ္ကသာကုိယ္က်င့္တရား ေကာင္းျမတ္ၿပီး သမၼာအာဇီ၀က်မယ္ဆုိရင္ ကိုယ့္ကိုသူမ်ားေတြကို ဘယ္လိုပဲအသုံးခ်ေနပါေစ၊ စြန္႔ပယ္ေနပါေစ။ အခ်ိန္တန္ရင္ေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ ထြက္ေပါက္နဲ႔ ေအာင္ျမင္မႈဆိုတာ ရလာမွာပါ။ ဒါဟာ ဘာသာေရး အဆုံးအမေတြထဲမွာလည္း ရွိပါတယ္။

    ေနာက္တစ္ခုသြားေတြးမိတာက ဦးပုညေရး ဆဒၵန္ဆင္မင္းဇာတ္။ အားလုံးသိၾကၿပီးျဖစ္ တဲ့အတုိင္းပဲ၊ ဇာတ္ႀကီးဆယ္ဘြဲ႕ထဲက ဆဒၵန္ဆင္မင္းဇာတ္။ စာဆုိေတာ္ဦးပုညရဲ႕ ကေလာင္ စြမ္း၊ အားလုံးျမည္းဖူးၾကမွာပါ။ ခံပြင့္ပန္းလိုလူေတြအေၾကာင္းေျပာၿပီးေတာ့ ဆဒၵန္ဆင္မင္း ဇာတ္ေတာ္ထဲက ေသာႏုတၱရမုဆုိးလို လူေတြအေၾကာင္း ဆက္ေျပာခ်င္ပါေသးတယ္။ မုဆုိး ေသာႏုတၱိဳရ္ဘာလုပ္သလဲ၊ သတ္တယ္၊ ျဖတ္တယ္၊ ၿပီးေတာ့ေရာ… အခက္အခဲႀကဳံလာရင္ ဟိုလူ႔လႊဲခ်၊ ဒီလူ႔လႊဲခ်၊ အဲဒီေတာ့ သင္ခန္းစာအေဟာင္းေလး ျပန္ေတြးၾကည့္ရေအာင္။

    ဆဒၵန္ဆင္မင္းဇာတ္အက်ဥ္းကို မွ်ေ၀ပါရေစ။ ဆဒၵန္ဆင္မင္းမွာ မိဖုရားႏွစ္ပါးရွိတယ္။ မဟာသုဘဒၵါနဲ႔ စူဠသုဘဒၵါ။ တစ္ရက္မွာေတာ့ ဆဒၵန္ဆင္မင္းက မိဖုရားႏွစ္ပါးကို ပန္းေပးမယ္ ဆုိလုပ္တယ္။ ဆင္ေတြဆုိေတာ့လည္း သူတုိ႔နည္းသူတုိ႔ဟန္နဲ႔ ပန္းေပးတာေပါ့ေနာ္။ မိဖုရား ႏွစ္ပါးကို ၀ဲညာရံေစလ်က္ ဆဒၵန္ဆင္မင္းက အင္ၾကင္းပင္ကို ဦးနဲ႔ေ၀ွ႕ေတာ့ သစ္ပင္ေပၚက အင္ၾကင္းပန္းေတြက က်လာတာေပါ့။ အဲဒီမွာျဖစ္ခ်င္ေတာ့ မဟာသုဘဒၵါဘက္ကို ပန္းေတြ က်ၿပီး စူဠသုဘဒၵါဘက္ကိုေတာ့ ခါခ်ဥ္ေကာင္ေတြက်လာခဲ့တယ္။ အဲဒီေတာ့ စူဠသုဘဒၵါက အမ်က္ေတာ္ရွသြားခ့ဲတယ္။ အဲဒီစူဠသုဘဒၵါမိဖုရားက ေသဆုံးသြားၿပီး ဒီဘ၀မွာ လူျပန္ျဖစ္ၿပီး ဘုရင္ႀကီးရဲ႕ မိဖုရားျဖစ္ေနတယ္။ ဆဒၵန္ဆင္မင္းကေတာ့ ကံမကုန္ေသးဘူး။ ဆင္မင္းဘ၀နဲ႔ပဲ ရွိေနေသးတယ္။  အဲဒီမွာ သူ႔ရဲ႕ဒီဘ၀ကလင္ေတာ္ေမာင္ဘုရင္ႀကီးကုိ သူက ဆဒၵန္မင္းရဲ႕ အစြယ္ကို နားကြင္းလုပ္ပန္ခ်င္တာေၾကာင့္ ဆဒၵန္မင္းကို သတ္ေပးဖုိ႔ ပူဆာေတာ့တယ္။ အမွန္ေတာ့ ဆဒၵန္ဆင္မင္းကို လက္စားေခ်တာေပါ့ေလ။ အဲဒီေတာ့ ဘုရင္က မုဆိုးေသာႏုတၱရကို ေစခုိင္းေတာ့တာပါပဲ။

    မုဆုိးေသာႏုတၱိဳရ္အေၾကာင္း…

    ဆဒၵန္ဆင္မင္းကို လုပ္ႀကံတယ္။ ေနာက္ဆုံးဆဒၵန္ဆင္မင္းက ထိုမုဆုိးကို ဖမ္းမိသြား ေတာ့ သင္း(ေသာႏုတၱိဳရ္)ဘာလုပ္သလဲ… သူ႔အျပစ္လြတ္ေအာင္ “ျမမရွား စိန္မရွား အလြန္ပင္ မ်ားသည့္ၾကားက နားေလးေလဟန္ ဆင္စြယ္ကိုမွ နားေတာင္းကြပ္၍ ပန္ဆင္လိုပါသည္”ဆုိၿပီး မိဖုရားကိုလႊဲခ်၊ ဒါတင္ပဲလား၊ မဟုတ္ေသးဘူး၊ “သူ႔မယားငိုတည့္လွ်င္ ဟိုလူႀကီးက ပ်ာယီးပ်ာယာ ပဇာအေရး မေမွ်ာ္ေတြးဘဲ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးအားဆင့္ေခၚၿပီးလွ်င္ ဟယ္.. ေနာ္လုဒၵက ဆဒၵန္အစြယ္မရက ဇီ၀နတၳိ နင္ေသမည္သိ”ဆုိၿပီး ဘုရင္ကိုလႊဲခ်နဲ႔… ကဲ…ၾကည့္…..ေနာက္ဆုံး သူ႔ကိုယ္သူေတာ့ဘယ္လိုေျပာတယ္ထင္သလဲ။ “အစြယ္လိုသူ မိဖုရား၊ ေစခုိင္းသူမင္းဧကရာဇ္၊ ေလးပစ္သူဘုရားကၽြန္ေတာ္ ႀကံေဖာ္ႀကံဖက္ သုံးေယာက္ အနက္မွ ကံကြက္က်ား ငမုိက္သားမုဆိုုးေလ”တဲ့..ေသာႏုတၱရတုိ႔ေလွ်ာက္တင္ပုံမ်ား။ ဆဒၵန္ ဆင္မင္းက သူ႔ကိုလာသတ္ေနတဲ့၊ သူ႔ကိုေလးနဲ႔ခြင္းထားတဲ့ ဒီမုဆုိးကို အျပစ္ေျပာဖို႔ေနေနသာ သာ “ေၾသာ္…ဒီေကာင္ေလးလည္းနီးရာဓါးေၾကာက္ရရွာတာကိုး၊ သူ႔အထက္ကခုိင္းလို႔ လုပ္ရရွာတာကိုး”ဆုိၿပီး ျပန္ၿပီးေတာ့ေတာင္ သနားရမလိုလို။ ေသာႏုတၱိဳရ္ရဲ႕လုပ္ရပ္ကေလးက အတုယူခ်င္စရာေတာင္ေကာင္းသလုိလို၊ အတုလည္းယူၾကပါတယ္။ ထားပါေတာ့။ ဒီလိုနဲ႔ ဆဒၵန္ဆင္မင္းက ေသာႏုတၱရေလွ်ာက္တင္ခ်က္ကို သေဘာေပါက္သြားၿပီး ဆဒၵန္ဆင္မင္းရဲ႕ ယခင္ဘ၀က မိဖုရားစူဠသုဘဒၵါရဲ႕လက္စားေခ်တဲ့အႀကံကို သိရွိသြားတဲ့အခါက်ေတာ့ “ေလာင္စာရန္ၿငိွဳး မီးဆက္၍ပ်ိဳးမည္စိုးေသာေၾကာင့္” “မိန္းမဆုိးအမုန္း ဒီဘ၀ႏွင့္ပင္ဆုံး ေစေတာ့”ဆုိၿပီး မုဆုိးေသာႏုတၱိဳရ္ကို အလိုရွိရာကိုျပဳႏုိင္ေၾကာင္း ေျပာလုိက္တဲ့ အခါမွာ ေစာေစာကေတာ့ သူေသရမွာကို အေၾကာက္ႀကီး ေၾကာက္ၿပီး ဥာဏ္နီဥာဏ္နက္အစုံသုံးၿပီး သူအျပစ္လြတ္ေအာင္ ပ်ာပ်ာသလဲေရွာင္ေနတဲ့ မုဆုိးေသာႏုတၱိဳရ္တုိ႔မ်ား ေပ်ာ္လြန္းလို႔ ထေတာင္ကသတဲ့။ ဒါပါပဲ။ လူဆုိတာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ လုံၿခဳံစိတ္ခ်ရၿပီလို႔ထင္တဲ့အခါ စရုိက္မွန္က ေပၚလာတတ္တာကိုး။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ဘာလုပ္သလဲ။ ဦးပုည အေရးအသားအရမ္းေကာင္းပါတယ္။ “မုဆုိးညစ္ေထး၊ ငမုိက္ေခြးလည္း၊ ေလးစြန္ေတာင္ႏွင့္၊ အာေခါင္ကိုလွန္၊ ဒိုင္းေထာက္၍ကန္ၿပီးလွ်င္၊ ထက္သန္ျမျမ၊ ေၾကာက္မက္ဖြယ္လႊႀကီးႏွင့္၊ အာစကိုျဖတ္တုိက္၊ ဦးေႏွာက္ခုိက္လုေအာင္၊ အလ်ားလိုက္ထုိးသြတ္၊ စြယ္ရင္းကုိပြတ္၊ ဤတြင္ေပါက္လြတ္ဗလဖြာ၊ ကန္က်ိဳး၍လာသကဲ့သို႔၊ အာေခါင္တြင္းမွ ေသြးေခ်ာင္းက်လ်က္ ၊ ႀကီးစြာေ၀ဒနာ၊ ျဖစ္ေတာ္မူ၏”တဲ့။ ကဲ..ေသာႏုတၳရတုိ႔ “မုိက္ခ်က္ကေတာ့ ကမ္းကုန္ပဲ”။ မုိက္တယ္ဆုိတာ မိုက္မဲတယ္၊ မုိက္ကန္းတယ္ လို႔ေျပာခ်င္တာ၊ ခ်ီးက်ဴးတာမဟုတ္ဘူး။ အဲဒီေတာ့ စာေရးသူအခု မွ်ေ၀ခဲ့တာ ဆဒၵန္ဆင္မင္းဇာတ္ေတာ္လာ မုဆုိးေသာႏုတၳိဳရ္ရဲ႕ အေၾကာင္းကိုအဓိကမွ်ေ၀တာပါ။

    ထုိ…မုဆုိး ေသာႏုတၳိရ္။ ရက္စက္တယ္၊ ၾကမ္းၾကဳတ္တယ္၊ ဒါတင္ပဲလား၊ မဟုတ္ေသး ဘူး၊ အခက္အခဲႀကဳံလာရင္ သူ႔အျပစ္လြတ္ေအာင္ေရွာင္တတ္တယ္။ သူမ်ားကို အျပစ္ပုံခ် တတ္တယ္။ သူ႔ကိုယ္သူ သနားစရာျဖစ္ေအာင္၊ မလႊဲသာမေရွာင္သာလို႔လုပ္ရတာ၊ နီးရာဓါး ေၾကာက္လို႔လုပ္ရတဲ့ ပုံစံမ်ိဳးျဖစ္ေအာင္ ဟန္ေဆာင္တယ္။ စကားႀကြယ္တယ္၊ ပါးနပ္တယ္၊ ဥာဏ္နီဥာဏ္နက္မ်ားတယ္။ သူလုပ္ထားတဲ့ အကုသိုလ္ဒုစရိုက္အလုပ္ကို ပေပ်ာက္ေစဖို႔ ခါေတာ္မီ လွ်ာေပၚလာဇာတ္လမ္းေတြ ထြင္တတ္တယ္။ အဲ…ဒါေပမယ့္ သူ႔ရဲ႕ပါးနပ္မႈကေတာ့ သူ႔ကိုအခါခပ္သိမ္း ေကာင္းက်ိဳးမေပးခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ သူ႔အေၾကာင္းကို ရာဇ၀င္ဆရာမ်ားက ဘယ္လို ရာဇ၀င္မွာ စာတင္ခဲ့ပါသလဲ။ “မုဆိုးညစ္ေထးငမုိက္ေခြး ေသာႏုတၱိဳရ္”တဲ့။ အဲဒါေၾကာင့္ ေသာႏုတၱရမုဆုိး ႏွင့္တူေသာသူမ်ား မိမိကိုယ္ကုိ အခ်ိန္မီျပင္သင့္ပါၿပီ။ အခ်ိန္ရွိပါ ေသးတယ္။ စာေရးသူကေတာ့ ဘယ္သူရယ္၊ ဘယ္၀ါရယ္ နာမည္တပ္ၿပီး မေျပာလိုပါဘူး။ အကုန္လုံးကို ၀ါးလုံးရွည္နဲ႔သိမ္းရမ္းတာမ်ိဳး စာေရးသူမလုပ္ခ်င္၊ မလုပ္ရဲပါဘူး။ ေတာ္ၾကာ.. ကိုယ္ပါ ေသာႏုတၱိဳရ္လုိ လူမ်ိဳးစာရင္းထဲပါသြားမွျဖင့္….။ ကဲ…ဒီဇာတ္ေတာ္မွာ မုဆိုး ေသာႏုတၱိဳရ္ မေကာင္းဘူးဆုိေတာ့ ဘုရင္နဲ႔ မိဖုရားကေရာ…။ ရန္ၿငွိဳးႀကီးမားတဲ့ မိဖုရားနဲ႔ စဥ္းစားဆင္ျခင္ဥာဏ္မသုံးဘဲ မယားအလိုက် မယားခိုင္းတာလုပ္တဲ့ဘုရင္..။ ဒီလိုေျပာလို႔ လည္း မိန္းမ မေကာင္းဘူး၊ ေယာက်္ားမေကာင္းဘူးေျပာတာမဟုတ္ပါဘူးေနာ္။ ဇာတ္သေဘာ အရေျပာတာပါ။

    ေယာမင္းႀကီးဦးဘုိးလႈိင္ႏွင့္ အမတ္ဒိန္မဏိရြတ္

    “ေယာအတြင္း၀န္ ဦးဘုိးလႈိင္”ဆုိတာနဲ႔ ေခါင္းထဲကေန တန္းထြက္လာမွာပါ။ ငယ္ငယ္ တုန္းက ေအာ္က်က္ခဲ့ရတဲ့ အင္မတန္မွ ေျပာင္ေျမာက္လွတဲ့ ရွင္ဘုရင္ကိုေလွ်ာက္တင္ပုံေလး။ “အစ္မ၊ ႏွမ၊ သမီးကကို စ၍ဆက္ႏွင္း လက္ေဆာင္သြင္း၍ စုိးမင္းခ်စ္ျမတ္ ထိုအမတ္သည္ အတတ္မရွိ သတၱိကင္းကြာ ဘုန္းႀကီးလွာမူ ျပည္ရြာပ်က္ေၾကာင္း”ဆုိၿပီး မင္းတုန္းမင္းႀကီး ကိုေလွ်ာက္တင္ခဲ့တာ။ မင္းတုန္းမင္းႀကီးက သူ႔ကို လွံနဲ႔ထိုးမယ္ လုပ္ေတာ့ “ထုိးေတာ္မူပါ ဘုရား”ဆုိၿပီး ရင္ေကာ့ေပးခဲ့တာ။ ဒါေပမယ့္ ဘုရင္က မင္းက်င့္တရားနဲ႔ ျပည့္စုံတဲ့ဘုရင္ ျဖစ္ေတာ့ သူ႔ကို လွံနဲ႔မထုိးတဲ့အျပင္ အစစအရာရာမွာ ဟုတ္ေသာ္ရွိ မဟုတ္ေသာ္ရွိ မင္းအလိုလိုက္၊ မင္းအႀကိဳက္ ေဆာင္တဲ့အမတ္မဟုတ္ဘဲ ဟုတ္တုိင္းမွန္ရာ ေလွ်ာက္တင္ရဲသူ ဆုိၿပီး ခ်ီးမြမ္းေတာ္မူပါသတဲ့။

    အမတ္ဒိန္တဲ့ ။ နာမည္က မြန္နာမည္။ မြန္ရာဇ၀င္မွာေတာ့ ဆင္ျဖဴရွင္ဗညားဦးနဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္လက္ထက္မွာ အလြန္ေက်ာ္ၾကားတဲ့အမတ္ႀကီးေပါ့။ ဆင္ျဖဴရွင္ဗညားဦးရဲ႕သား ေတာ္ ဗညားႏြဲ႕ (ရာဇာဓိရာဇ္)က သူ႔ဖခမည္းေတာ္ နာမက်န္းျဖစ္ေနစဥ္မွာ လက္နက္၊ လူသူ စုေဆာင္းၿပီး ထီးနန္းသိမ္းဖုိ႔ႀကံရြယ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ထုိဗညားႏြဲ႕မင္းသားက သူ႔ဖခမည္းေတာ္ ႏွင့္သူဟာ ၾကားကပေယာဂေတြေၾကာင့္ ေသြးကြဲခဲ့ရေပမယ့္ သူ႔ဖခမည္းေတာ္ကိုေတာ့ သူ ေတာ္ေတာ္ခ်စ္ပါသတဲ့။ ဒီလိုန႔ဲ ဆင္ျဖဴရွင္နတ္ရြာစံကံေတာ္ကုန္ေတာ့ ဗညားႏြဲ႕ဟာ ဟံသာ ၀တီထီးနန္းကို လက္နက္ဗိုလ္ပါေတြနဲ႔ သိမ္းပိုက္ဖို႔ေရာက္လာခဲ့ပါသတဲ့။ အဲဒီမွာ ဟံသာ၀တီ ၿမိဳ႕တံခါးမွဴးက အမတ္ဒိန္။ ရာဇာဓိရာဇ္တပ္ေတြ၀င္ဖုိ႔ ၿမိဳ႕တံခါးကို တစ္၀က္ပဲဖြင့္ေပးတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္မွာ နတ္ရြာစံကံေတာ္ကုန္သြားတဲ့ ရွင္ဘုရင္ဗညားဦးရဲ႕ ရုပ္ အေလာင္းက မသၿဂိ္ဳဟ္ရေသးဘူးကိုး။ ေနာက္ေတာ့ ရွင္ဘုရင္ ရာဇာဓိရာဇ္က နန္းသိမ္း ဘိသိက္ပြဲခံအၿပီး ပထမဆုံးက်င္းပတဲ့ညီလာခံမွာ “ငါ့မ်က္စိထဲ၀င္ေနတဲ့ စူးႏွစ္ေခ်ာင္းမွာ တစ္ေခ်ာင္းကႏႈတ္ၿပီးၿပီ၊ ေနာက္ တစ္ေခ်ာင္း က်န္ေသးတယ္”လို႔မိန္႔တာကုိး။ သူေျပာတဲ့ ဆူးႏွစ္ ေခ်ာင္းဆုိတာ သူ႔ရဲ႕ ေယာက္ဖေတာ္ သမိန္ပရႈနဲ႔ အမတ္ဒိန္ကိုေျပာတာ။ သမိန္ပရႈကိုေတာ့ ရာဇာဓိရာဇ္တုိ႔က ကြပ္မ်က္ၿပီးၿပီ။ အမတ္ဒိန္က်န္ေသးတယ္။ သူ႔ကို ၿမိဳ႕တံခါးတစ္၀က္ပဲဖြင့္ေပး လို႔ အမ်က္ေတာ္ရွေနတာ။ ဒါကိုသိတဲ့အမတ္ဒိန္က ခ်က္ခ်င္းပဲ သူဟာ ထီးေဆာင္းမင္းကိုသာ ခစားေၾကာင္း၊ သူပုန္မင္းကို မခစားလိုေၾကာင္း၊ ရာဇာဓိရာဇ္တုိ႔တပ္ေတြ ၿမိဳ႕ထဲ၀င္လာတုန္းက လည္း ဆင္ျဖဴရွင္နတ္ရြာမစံေသးဘူးဆုိရင္ သူက အသက္ေပးၿပီးခုခံမွာျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဒါေပမယ့္ ဆင္ျဖဴရွင္ဗညားဦး နတ္ရြာစံၿပီးျဖစ္ေပမယ့္ မသၿဂိၤဳဟ္ရေသးလို႔ ၿမိဳ႕တံခါးတစ္၀က္ကိုသာ ဖြင့္ေပးျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ သူဟာ အဲဒီလို ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕ဖခမည္းေတာ္အေပၚမွာ သစၥာရွိခဲ့ ေၾကာင္း၊ အခုလည္း ထီးေဆာင္းမင္းရာဇာဓိရာဇ္ကို သူယခင္ကဖခမည္းေတာ္ ဗညားဦး အေပၚမွာသစၥာရွိသကဲ့သုိ႔ သစၥာရွိမည္ျဖစ္ၿပီး အမႈေတာ္ထမ္းမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေလွ်ာက္တင္တဲ့ အခါ ရာဇာဓိရာဇ္က အမ်က္ေတာ္ေျပၿပီး သူ႔ကို “မဏိရြတ္”ရတနာကဲ့သို႔ထြန္းလင္းေတာက္ပ တန္ဖိုးရွိေသာအမတ္ ဆုိတဲ့ဘြဲ႕ကိုခ်ီးျမွင့္ၿပီး သူေကာင္းျပဳခဲ့ပါတယ္။ ဘုရင္ကေတာင္ ျပန္ၿပီး တန္ဖိုးထားရတဲ့ အမတ္ေတြပါ။

    မင္းခေယာက်္ား ကမ္းပါးသစ္ပင္ဆုိတာ

    ျမန္မာစာေပမွာေတာ့ ဆုိရုိးရွိပါတယ္။ “မင္းခေယာက်္ား ကမ္းပါးသစ္ပင္”တဲ့။ မင္းထံ အခစား၀င္ရတဲ့ေယာက်္ားေတြဟာ ကမ္းပါးကသစ္ပင္ေတြလိုပဲ မတည္ၿငိမ္ဘူးေပါ့။ ေရႀကီးလု႔ိ၊ ကမ္းပါးၿပိဳလို႔ အစရွိတဲ့အေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ အခ်ိန္မေရြး ၿပိဳလဲပ်က္စီးႏိုင္တယ္ေပါ့ေလ။ ဒါေပမယ့္ အခုစာေရးသူတင္ျပခဲ့တဲ့ ေယာမင္းႀကီးတုိ႔လို၊ အမတ္ဒိန္တုိ႔လို မင္းခေယာက်္ားမ်ိဳး ေတြၾကေတာ့ “ကမ္းပါးသစ္ပင္”ေတြမဟုတ္ၾကပါဘူးလို႔ စာေရးသူက ျဖည့္ေတြးေလး ေတြးမိ ပါတယ္။ သူတုိ႔က အမွန္တရား၊ သစၥာတရားအတြက္ဆုိ ေသမွာေတာင္မေၾကာက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြဆုိေတာ့ ရာထူး စည္းစိမ္ဆုိတာေလာက္ေတာ့ စာေတာင္ဖြဲ႕ၾကမွာမဟုတ္လို႔ပါပဲ။ ဒီလိုလူမ်ိဳးေတြရဲ႕သတင္းကေတာ့ ရာဇ၀င္မွာအမွန္တကယ္ပဲ ၾကည္ညိဳစရာေကာင္းခဲ့ၾက ပါတယ္။ ဒီႏွစ္ဦးတည္းေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အျခားေသာၾကည္ညိဳေလးစားဖြယ္ေကာင္းတဲ့ အမတ္မ်ား၊ မင္းခေယာက်္ားမ်ားလည္း သမုိင္းမွာအမ်ားႀကီးရွိပါေသးတယ္။

    က်န္စစ္မင္းႀကီးရဲ႕သားေတာ္ ရာဇကုမၼာ

    က်န္စစ္မင္းႀကီးရဲ႕သားေတာ္ရာဇကုမၼာအေၾကာင္းလည္း သိၾကၿပီးသားပါ။ သူ႔ဖခမည္း ေတာ္ မင္းႀကီးက သူ႔ကိုထီးနန္းမအပ္ဘဲ ေျမးေတာ္ကိုထီးနန္းအပ္လိုက္ေပမယ့္လည္း ခမည္း ေတာ္ကို အမ်က္မသိုဘဲ ခမည္းေတာ္ပ်ံလြန္ေတာ္မူကာနီးမွာ ခမည္းေတာ္အတြက္ ရည္စူးၿပီး ေကာင္းမႈကုသိုလ္ျပဳလုပ္ၿပီး ခမည္းေတာ္ သာဓုေခၚဆုိႏုိင္ေစဖုိ႔ ျပဳလုပ္ခဲ့တာ.. ဒီလိုသားမ်ိဳး။ ဒီလို စိတ္ဓာတ္မ်ိဳး။ ေၾသာ္…. ေကာင္းျမတ္တဲ့ကိုယ္က်င့္တရား၊ ခႏၱီတရားေတြ၊ စိတ္ဓာတ္ ျပည့္၀တဲ့သူေတြမွာေတာ့ မင္းစည္းစိမ္ဆုိတာ မရလည္း ေအးေဆးပဲ။ တည္ၿငိမ္စြာ သည္းခံႏိုင္ၾကတာပါလား။ ဒါဟာ စံနမူနာျပဳစရာ ေကာင္းျမတ္ေသာ စိတ္ဓာတ္ေတြ ပါလားဆုိတာ သိရပါတယ္။ ၾကည္ညိဳေလးစား ရပါတယ္။

    ပင္းယစႀကိဳသူျမတ္ရဲ႕ ဆုံးမၾသ၀ါဒ

    ရာဇာဓိရာဇ္အေၾကာင္းေလး နည္းနည္းထပ္ဆက္ခ်င္ပါေသးတယ္။ အင္း၀-ဟံသာ၀တီ အႏွစ္ေလးဆယ္စစ္စျဖစ္ကာစအခ်ိန္ေပါ့ေလ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အင္း၀ကေန ပင္းယစႀကိဳသူျမတ္ က မြန္ဘုရင္ ရာဇာဓိရာဇ္ဆီကို ၿငိမ္းခ်မ္းေရးၾသ၀ါဒစကားျမြက္ၾကားဖုိ႔ ႀကြေရာက္ေတာ္မူပါ တယ္။ ရာဇာဓိရာဇ္ကလည္း ပင္းယစႀကိဳသူျမတ္ကို ေကာင္းမြန္စြာ ႀကိဳဆိုဧည့္ခံၿပီး ပင္းယ စႀကိဳသူျမတ္ကိုၾကည္ညိဳတာေရာ၊ ၿပီးေတာ့ ပင္းယစႀကဳိသူျမတ္အေရွ႕မွာ ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕ တပ္က သမိန္သံၾကယ္၀င္လာၿပီး ေရႊၾကယ္ယက္ ဘုရားကေနဖမ္းဆီးလာတဲ့ အင္း၀သား ဘုရားကၽြန္ ၇ ေယာက္နဲ႔ ေခါင္းျပတ္ ၃၀ ေလာက္ကို ရာဇာဓိရာဇ္ကို လာေရာက္ဆက္တာကို စႀကိဳသူျမတ္ျမင္ေတာ့ အေတာ္ေလးစိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားၿပီး ရာဇာဓိရာဇ္ကို “အင္း၀ကို ခ်ီလာတာ သာသနာေတာ္ကိုေျမွာက္စားဖို႔လို႔ေျပာၿပီး ခုေတာ့ ဘုရားေ၀ယ်ာ၀ိစၥလုပ္ေနတဲ့ ဥပါသကာေတြကို သတ္တာျမင္ရလို႔ ဒါေတြကိုမျမင္ခ်င္ေတာ့ဘူး၊ အင္း၀ျပန္ႀကြေတာ့မယ္ဆုိ ေတာ့ ရာဇာဓိရာဇ္က သူ႔တပည့္ေတြကို အေရးယူပါ့မယ္လို႔ ေလွ်ာက္တယ္။ ပင္းယစႀကိဳ သူျမတ္ကလည္း သူ႔ကို အာပတ္သင့္ေအာင္ထပ္မလုပ္ဖို႔မိန္႔တယ္။ ရာဇာဓိရာဇ္က အင္း၀သားေတြကိုသတ္ျဖတ္ၿပီး သူ႔ကိုလာဆက္သတဲ့ သူ႔လက္ေအာက္ငယ္သားေတြကို အေရးယူမယ္ဆိုတာကို စႀကိဳသူျမတ္ကလက္မခံတာပါ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ စႀကိဳသူျမတ္ ေၾကာင့္သာ ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕ငယ္သားေတြ ကြပ္မ်က္ခံရမယ္ဆုိရင္ စႀကိဳသူျမတ္ အာပတ္သင့္မွာမုိ႔ပါ။ “ေၾသာ္…. ၀ိနည္းနဲ႔အညီ က်င့္ႀကံေနထိုင္တဲ့ရဟန္း သံဃာေတာ္မ်ား အေတာ္ေလးစားဖို႔ေကာင္းပါလား”။ တကယ္တမ္းစဥ္းစားၾကည့္ရင္ စႀကိဳသူျမတ္က အင္း၀သား(အင္း၀ကႀကြလာတာ)၊ ရာဇာဓိရာဇ္တို႔က ဟံသာ၀တီ၊ အဲဒီအခ်ိန္က အင္း၀နဲ႔ ဟံသာ၀တီ စစ္ျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္။ ဒါကို အင္း၀ကႀကြလာတဲ့ စႀကိဳသူျမတ္က အင္း၀ကို တုိက္ေနတဲ့ ဟံသာ၀တီတပ္သားေတြကို သူတုိ႔ဘုရင္က ကြပ္မ်က္မယ္ဆိုတာကို ဟန္႔တား တာ။ ၾကည့္.. ရန္သူကိုေတာင္မွ ေမတၱာထားတာ။    ရာဇာဓိရာဇ္က သူ႔တပ္သားေတြကို အေရးယူရင္ ပင္းယစႀကဳိ သူျမတ္ေၾကာင့္ဆုိၿပီး ျဖစ္မွာကို လက္မခံတာပါ။ ေနာက္ဆုံး ရာဇာဓိရာဇ္က အင္း၀ကိုမတုိက္ေတာ့ပါဘူးလို႔ ပင္းယစႀကိဳသူျမတ္ကို ကတိေပးတယ္။ ၿပီးေတာ့ ရာဇာဓိရာဇ္က ဘုရားေက်ာင္းေတာ္တေဆာင္ေဆာက္လုပ္ဖို႔ ခြင့္ေတာင္းေတာ့ ပင္းယစႀကိဳသူျမတ္ကခြင့္ျပဳတယ္။ ဒါနဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္လည္း သူစီးလာတဲ့ ေရႊေဖာင္ေတာ္ႀကီးကို ဖ်က္ၿပီး ေရႊၾကယ္ယက္ဘုရားတံတုိင္းေတာ္မွာ ဘုရားေက်ာင္းတစ္ ေဆာင္ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းၿပီး ဟံသာ၀တီအျပန္လမ္းမွာ ပုဂံမွာရွိတ့ဲဘုရားေတြ၀င္ဖူးဦးမွာမုိ႔ စႀကိဳသူျမတ္ကိုလည္းဘုရားဖူးလိုက္ဖို႔ပင့္ေတာ့စႀကိဳသူျမတ္လည္းလုိက္မယ္လို႔ဂတိျပဳတာေပါ့။ ဟံသာ၀တီတပ္ေတြ စစ္ကိုင္းကေနတပ္ဆုတ္ၿပီး ဧရာ၀တီျမစ္ေရနဲ႔အတူ စုန္ဆင္းသြားတာကို ျမင္တာနဲ႔ အင္း၀ဘုရင္မင္းေခါင္က ရာဇာဓိရာဇ္လွဴထားတဲ့ ေရႊၾကက္ယက္ဘုရားက ေက်ာင္း ေဆာင္ကို မီးရႈိ႕ဖ်က္ဆီးခုိင္းေတာ့တာပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္ ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕တပ္ႀကီးေတြက သိပ္ေ၀း ေ၀းမေရာက္ေသးဘူး။ ဒီေတာ့ ေရႊၾကက္ယက္ဘုရားဘက္က မီးခုိးလုံးေတြ တလိပ္လိပ္တက္ လာတာကိုၾကည့္ၿပီး သူလွဴထားတဲ့ေက်ာင္းေဆာင္ကို ဘုရင္မင္းေခါင္မီးရႈိ႕ၿပီဆုိတာ ရာဇာ ဓိရာဇ္ သေဘာေပါက္တာေပါ့။ သူ႔တပ္ေတြကိုလည္း အင္း၀ကိုျပန္လွည့္ခုိင္းၿပီး အင္း၀ကို ျပန္တုိက္ဖုိ႔လုပ္ေနၿပီ။ စႀကိဳသူျမတ္လည္း ဘုရင္မင္းေခါင္လုပ္ရပ္ေၾကာင့္ အေတာ္ကေလး စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ရာဇာဓိရာဇ္ကို ၾသ၀ါဒစကား ျမြက္ၾကားပါတယ္။ “ဒကာ ေတာ္အရွင္မင္းႀကီး၊ မီးခဲကိုကိုင္သူဟာ မီးေလာင္သလိုပဲ၊ အရွင္မင္းေရစက္ခ်လွဴဒါန္းထားတဲ့ ေက်ာင္းေဆာင္ေတာ္ဟာ သာသနာပိုင္ျဖစ္သြားၿပီ၊ သာသနာ့ပစၥည္းကို ဖ်က္ဆီးသူဟာ သူျပဳတဲ့အေၾကာင္းအတုိင္း ပ်က္စီးမႈအက်ိဳးကိုရေတာ့မယ္။ အရွင္မင္းႀကီးရင္ထဲမွာျဖစ္ေပၚေန တ့ဲ ကုသိုလ္စိတ္ေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ ပီတိစိတ္ကိုအပ်က္စီးမခံပါနဲ႔၊ ခႏၱီတရားကိုသာလက္ကိုင္ ထားပါ”လု႔ိဆုံးမေတာ္မူပါတယ္။ ရာဇာဓိရာဇ္လည္း စႀကိဳသူျမတ္ရဲ႕ဆုံးမၾသ၀ါဒစကား၊ ၿပီးေတာ့ သမိန္ျဗဇၨနဲ႔ အမတ္ဒိန္တုိ႔လို အမတ္ႀကီးေတြကပါ အင္း၀ကို အခုေနသြားတုိက္ရင္ အက်ိဳးထက္အျပစ္ပိုမ်ားလိမ့္မယ့္အေၾကာင္း ေလွ်ာက္တင္ေတာ့ ေဒါသေျပၿပီး ဟံသာ၀တီ ျပန္သြားပါေတာ့တယ္။

       ႏိုင္ငံေရးကစားတဲ့ ေနရာမွာ သာသနိကအေဆာက္အအုံေတြနဲ႔ အျပစ္မဲ့သူေတြဟာ အသုံးခ်ခံျဖစ္သင့္ပါဘူးဆုိတဲ့အေၾကာင္းကို ေျပာထားတဲ့ သမုိင္း အျဖစ္အပ်က္ေလးပါ။ အဲဒီလို မဟုတ္ဘဲ ဒီသာသနိကအေဆာက္အအုံေတြနဲ႔ အျပစ္မဲ့ျပည္သူေတြကုိထိပါးခဲ့ရင္ေတာ့ စႀကိဳသူျမတ္ေဟာသလို မီးခဲကိုကိုုင္မိသူလိုျဖစ္ၿပီး မီးေလာင္ပါလိမ့္မယ္လို႔သာ မွ်ေ၀ခ်င္ပါ ေတာ့တယ္။

    လက္ရုံးရည္၊ ႏွလုံးရည္ႏွင့္ျပည့္စုံတဲ့ စစ္သည္ေတာ္ သူရဲေကာင္း လဂြန္းအိမ္

    ရာဇာဓိရာဇ္လက္ထက္က ထင္ရွားခဲ့တဲ့ သူရဲေကာင္းစစ္သည္ေတာ္ပါ။ လဂြန္းအိမ္ အေၾကာင္းေျပာရရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ ရဲစြမ္းသတၱိရွိတယ္၊ စစ္သည္ေတာ္ ေယာက်္ားေကာင္းပီသတယ္၊ ဒါေပမယ့္ သူ႔ဘုရင္ကို ကေလးဆုိးလို ဆုိးျပတယ္။၊ ဘုရင္ကုိေတာင္ သူကျပန္ၿပီး အခ်စ္စမ္းလိုက္ေသးတယ္။ အႏၱရာယ္မ်ားတဲ့စစ္ပြဲတစ္ပြဲ မတုိက္ရေသးခင္မွာ သုရွင္ ရာဇာဓိရာဇ္နဲ႔မိဖုရားက တပ္သားေတြကိုအားေပးတယ္။ ၿပီးေတာ့ စစ္ထြက္မယ့္အခ်ိန္ လဂြန္းအိမ္တုိ႔အိပ္ရာကမထ၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲလို႔ေမးေတာ့ အခုန သူတုိ႔ စစ္ သည္ေတာ္ေတြကိုလာအားေပးသြားတဲ့ သုရွင္ရာဇာဓိရာဇ္ မိဖုရားကိုႀကိဳက္လို႔၊ အဲဒီမိဖုရား အလွမွာယစ္မူးသြားလို႔၊ အဲဒီမိဖုရားကို သူ႔မေပးရင္ သူ႔ကိုသတ္ခ်င္သတ္၊ သူစစ္မထြက္ဘူး ဆုိတာကိုး။ အမတ္ေတြလည္း ေခါင္းမီးေတာက္ၿပီး ရာဇာဓိရာဇ္ကိုေလွ်ာက္ေတာ့ ရာဇာဓိရာဇ္က ရုတ္တရက္ေတာ့ ေဒါသထြက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ စစ္ဘုရင္ဆုိေတာ့လည္း စစ္သားကို ပိုအေလးထားသလားမဆုိႏိုင္ပါဘူး။ သူ႔မိဖုရားကို ေဖာင္ေတာ္နဲ႔ လဂြန္းအိမ္ဆီကို ပို႔လႊတ္လိုက္တယ္။ မိဖုရားကလည္းငိုလို႔။ ကဲ..ၾကည့္။ အဲဒီေခတ္က အမ်ိဳးသမီးမ်ား။ ဘုရင့္ မိဖုရားျဖစ္ရတာေတာင္….။ ထားပါေတာ့. ။ အဲဒီလိုနဲ႔ လဂြန္းအိမ္ဆီေရာက္လာေတာ့ လဂြန္း အိမ္က ဘုရင့္မိဖုရားသူ႔ဆီလာၿပီကိုသိတာနဲ႔ သူ႔တပ္သားေတြကိုေခၚ၊ ပန္းနဲ႔အေမႊးနံ႔သာေတြနဲ႔ ကန္ေတာ့ပြဲဆင္ၿပီး မိဖုရားကိုကန္ေတာ့ေတာင္းပန္၊ အခုတုိက္မယ့္တုိက္ပြဲက အႏၱရာယ္အရမ္း ႀကီးတာမို႔ သုရွင္က သူ႔ကို တကယ္ခ်စ္/မခ်စ္သိခ်င္လို႔ သုရွင္ကိုအခ်စ္စမ္းတာပါ၊ တကယ္ ေတာ့ သူ႔မွာ မိဖုရားကိုေစာ္ကားလိုစိတ္မရွိပါဘူးဆုိၿပီး မိဖုရားကိုကန္ေတာ့၊ ၿပီးေတာ့ သုရွင္ ရွိရာေဒသဖက္ကုိမွန္းဆၿပီးကန္ေတာ့…အဲဒီလိုပြဲခံတာ။ အဲဒါ လဂြန္းအိမ္။ အဓိကမွ်ေ၀ခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းပဲေျပာပါေတာ့မယ္။

    အင္း၀နဲ႔ဟံသာ၀တီစစ္ပြဲက အႏွစ္(၄၀)လုံးလုံးမနားတမ္းတုိက္ေနတာမဟုတ္ဘူးေလ။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစကားဆုိတဲ့အခ်ိန္ရွိတယ္၊ စစ္နားထားတဲ့အခ်ိန္ေတြလည္းရွိတယ္။ ထားပါေတာ့။ တစ္ခါေတာ့ အင္း၀ဘက္က စစ္ေျပၿငိမ္းဖုိ႔ကမ္းလွမ္းေတာ့ ရာဇာဓိရာဇ္က သေဘာတူတယ္။ အင္း၀တပ္သားေတြနဲ႔ ဟံသာ၀တီတပ္သားေတြက ႏွစ္ဖက္တပ္ေတြၾကားက သဲေသာင္ျပင္မွာ ႏိုင္ငံေရး၊ တုိင္းေရး၊ ျပည္ေရး ေဆြးေႏြးမယ္။ ၿပီးရင္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္မယ္ေပါ့။ အဲဒီပြဲကို ပဲခူးက အိမ္ရွင္ျဖစ္လို႔ဆုိတဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ အဲဒီပြဲအတြက္ မ႑ပ္ထိုးဖို႔၊ အခင္းအက်င္း ျပင္ဆင္ဖုိ႔နဲ႔ စားေရးေသာက္ေရးကိုတာ၀န္ယူတယ္။ အဲဒီပြဲက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပြဲဆုိေတာ့ ႏွစ္ဖက္ စစ္သည္ေတာ္ေတြလက္နက္မယူလာရဘူးေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ရာဇာဓိရာဇ္က သူ႔တပ္သားေတြကို အဲဒီပဲြက်င္းပမယ့္သဲေသာင္ျပင္မွာ လက္နက္ေတြႀကိဳျမွဳပ္ႏွံထားဖုိ႔မွာၿပီးသား၊ အင္း၀တပ္သား ေတြကိုရွင္းဖုိ႔ေပါ့။ သစၥာျပဳမ႑ပ္ဟာ ၂ဖက္တပ္ခ်ထားရာနဲ႔ နည္းနည္းလွမ္းတယ္။ ႏွစ္ဖက္ မွဴးမတ္ေတြဟာ ရာထူးအဆင့္တူခ်င္း  တတြဲစီတြဲၿပီးသြားရသတဲ့။ အဲဒီပြဲမွာ လဂြန္းအိမ္နဲ႔တြဲရ တဲ့ အင္း၀ဘက္က မွဴးမတ္က မိုးညွင္းသတုိးတဲ့။ အဲဒီမွာ မုိးညွင္းသတုိးက လဂြန္းအိမ္ကို “ခင္ဗ်ားလည္းစစ္သား၊ ကၽြန္ေတာ္လည္းစစ္သား၊ စစ္သားစကားေျပာၾကရေအာင္၊ ဒီပြဲက တကယ္ေရာ ေျဖာင့္မတ္မွန္ကန္တဲ့ စိတ္ရင္းေစတနာနဲ႔လုပ္တဲ့ပြဲလား”လို႔ ေမးပါသတဲ့။ အဲဒီမွာ ဇာတ္လိုက္ေက်ာ္ႀကီးလဂြန္းအိမ္က မိုးညွင္းသတုိးကို “ခင္ဗ်ားရူးေနလား၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔နဲ႔က်ဳပ္တုိ႔ စစ္တုိက္ေနတာ၊ စစ္သေဘာမွာ ေအာင္ျမင္မႈဆုိတာကလြဲလို႔ တရားမွ်တမႈဆုိတာရွိလို႔လား၊ ခင္ဗ်ားကိုက်ဳပ္ရလည္း ခင္ဗ်ားကိုက်ဳပ္သတ္မွာပဲ၊ က်ဳပ္ကိုခင္ဗ်ားရလည္း က်ဳပ္ကို ခင္ဗ်ား သတ္မွာပဲ၊ စစ္တုိက္ရင္းျပဳတဲ့သစၥာဟာ ယုံၾကည္ထုိက္တယ္လို႔ ခင္ဗ်ားထင္ေနတုန္းလား၊ ဒါဆုိခင္ဗ်ားရူးေနလု႔ိေပါ့ဗ်ာ”လို႔ ခပ္ျပတ္ျပတ္ျပန္ေျပာ၊ မိုးညွင္းသတုိးကလည္း ပါးနပ္ေတာ့ ခ်က္ခ်င္းပဲ သူတုိ႔ေခါင္းေဆာင္ ျမင္စုိင္းစားသေရစည္သူကုိ သြားေျပာေတာ့ ရာဇာဓိရာဇ္ အႀကံမေအာင္ဘဲပြဲပ်က္၊ ရာဇာဓိရာဇ္က လဂြန္းအိမ္ကိုအမ်က္ထြက္ၿပီးကြပ္မ်က္ဖုိ႔မိန္႔၊ ဒါေပမယ့္ အမတ္ဒိန္တုိ႔၊ သမိန္ျဗဇၨတုိ႔၊ မင္းကံစီတုိ႔ ၊ အဲမြန္ဒယာတုိ႔ ကယ္လို႔ လဂြန္းအိမ္လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ရ။ စာေရးသူမွ်ေ၀ခ်င္တဲ့လဂြန္းအိမ္အေၾကာင္းပါ။ “သူ႔ဘုရင္ကို သူသိပ္ခ်စ္တယ္။ အရမ္းလည္း သစၥာရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ဘုရင္လည္း သူ႔အေရွ႕မွာ မတရားတာ၊ မမွန္ကန္တာမလုပ္နဲ႔၊ လဂြန္းအိမ္ကေတာ့ အေသသာခံလိုက္မယ္၊ သူ႔ဘုရင္ကိုေတာ့ ရာဇ၀င္မွာ နာမည္အပ်က္ခံမွာ မဟုတ္ဘူး”ဒီလိုစစ္သားမ်ိဳး။ ရွာမွရွားတဲ့ အာဂစစ္သည္ေတာ္။

    ရာဇာဓိရာဇ္ကံေကာင္းပါတယ္။ သူ႔အနားမွာ အမတ္ဒိန္တို႔လို၊ မင္းကံစီတုိ႔လို၊ လဂြန္းအိမ္တုိ႔လို ပုဂၢိဳလ္ေက်ာ္ေတြရွိေနတာ။ ဒါေၾကာင့္လည္း ရာမညတုိင္းဌာနမွာ ရာဇာဓိရာဇ္တုိ႔ နာမည္ေက်ာ္ ခ့ဲတာေပါ့။

    စာေရးသူလည္းဒီေနရာမွာ အလ်ဥ္းသင့္လို႔ ဗ်တ္၀ိ၊ ဗ်တၱ တုိ႔အေၾကာင္း ေရးခ်င္တာ ေပါ့။ ေတာ္ၾကာ “ဟာ..ဒီေကာင္၊ ကိုယ့္ငါးခ်ဥ္ကိုယ္ခ်ဥ္ေနၿပီ”လို႔အေျပာခံရမွာစိုးလုိ႔။ မေရး ခ်င္ဘဲေနမလားေနာ္… ပုဂံရာဇ၀င္ရဲ႕ အာဂစစ္သည္ေတာ္ေတြပဲဟာ။ ပုဂါရာမ ပုဂံေနျပည္ ေတာ္ႀကီးမွာ ဗုဒၶသာသနာေရာင္၀ါ ထြန္းလင္းေတာက္ပေစဖုိ႔ သထုံဘုရင္မႏူဟာဆီက ပိဋကတ္သုံးပုံပင့္ဖုိ႔ ခ်ီ ရာမွာ အသက္ေပးဆပ္ခဲ့ရတဲ့ ျမန္မာမြတ္စလင္မ္ စစ္သည္ေတာ္ပဲဟာ။ ဗ်တၱက မြတ္စလင္မ္လို႔မင္းဘယ္သူေျပာတုန္းလို႔ေမးလာခဲ့ရင္ေတာ့ သမုိင္းပါေမာကၡ(ၿငိမ္း)၊ သမုိင္းပညာရွင္ ေဒါက္တာခင္ေမာင္ညြန္႔ ကုိသာေမးၾကည့္ၾကပါ။ ၿပီးခဲ့တဲ့လအနည္းငယ္က ေတာ္၀င္ႏွင္းဆီခန္းမမွာက်င္းပခဲ့တဲ့ ဦးရာရွစ္အခမ္းအနားမွာ သူေျပာခဲ့တဲ့ မိန္႔ခြန္းေလးလည္း နားေထာင္ၾကည့္ၾကပါ။ အျခားပညာရွင္ေတြေရးတဲ့စာအုပ္ စာတမ္းေတြလည္း အမ်ားႀကီး ရွိပါေသးတယ္။ ေတာင္ျပဳန္းကိုလည္း သြားၾကည့္ၾကပါဦး။ ဗ်တၱရဲ႕ သားေတာ္ႏွစ္ပါးျဖစ္တဲ့ ေရႊဖ်ဥ္းညီေနာင္(မင္းႀကီးမင္းေလး)ကိုးကြယ္သူမ်ားက သူတုိ႔ကုိးကြယ္တဲ့နတ္မ်ားက မြတ္စလင္မ္နတ္ေတြျဖစ္လို႔ဆုိၿပီး ၀က္သားမစားၾကပါဘူး။ တခ်ိဳ႕မ်ားဆုိရင္ “ေသာၾကာေန႔ ဆုိရင္ မင္းႀကီး၊မင္းေလး နတ္ႏွစ္ပါးကို ပင့္လို႔မရပါဘူးတဲ့။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆုိေတာ့ သူတုိ႔ ဗလီသြားတက္ေနၾကလု႔ိတဲ့…”ကဲ..ေအးေရာ။

    အခုဒီေဆာင္းပါးမွာ စာေရးသူတင္ျပခဲ့တဲ့ သံဃာေတာ္၊ ရွင္ဘုရင္မ်ား၊ အမတ္မ်ား၊ သူရဲေကာင္းမ်ားအစရွိတဲ့ ေကာင္းျမတ္ေသာစံနမူနာယူထုိက္စရာ သံဃာေတာ္မ်ားနဲ႔ ရွင္ဘုရင္ မ်ား၊ မင္းခလုလင္မ်ား၊ စစ္သည္ေတာ္မ်ား စာေရးသူတုိ႔ျမန္မာျပည္မွာ မ်ားစြာေပၚထြန္း ခဲ့ပါတယ္။ စာေရးသူလက္လွမ္းမီရာကိုသာ ျပန္လည္မွ်ေ၀ျခင္းပါ။

    အခ်ဳပ္အားျဖင့္ေတာ့ သာလြန္မင္းတုိ႔၊ မင္းတုန္းမင္းတုိ႔လိုဘုရင္မ်ိဳး၊ အမတ္ဒိန္တုိ႔လို၊ ေယာမင္းႀကီးတုိ႔လိုအမတ္မ်ိဳး၊ လဂြန္းအိမ္တုိ႔လိုစစ္သည္မ်ိဳး၊ ရာဇကုမၼာလို သားေကာင္းသား ျမတ္မ်ိဳးေတြနဲ႔သာ စာေရးသူတုိ႔တုိင္းျပည္ႀကီး ေရွ႕ခရီးဆက္ရမည္ဆုိလွ်င္ေတာ့ စာေရးသူတုိ႔ တုိင္းျပည္ႀကီးဟာ “ေလာကနိဗၺာန္ကဲ့သုိ႔အလား” ထင္မွတ္မွားရပါလိမ့္မယ္။ မုဆုိး ေသာႏုတၱိဳရ္ လိုလူမ်ိဳးေတြကိုေတာ့ ေ၀းေ၀းကေရွာင္ရပါလိ့မ္မယ္လို႔ အႀကံျပဳ တုိက္တြန္းရင္း…။ ။

    မွီျငမ္း

    ၁။ ရာဇာဓိရာဇ္အေရးေတာ္ပုံက်မ္း (ေဒါက္တာႏိုင္ပန္းလွျမန္မာျပန္)
    ၂။ တကၠသိုလ္၀င္တန္းႏွင့္ အဆင့္ျမင့္တန္း (ျမန္မာစာအထူးျပဳ)အတြက္ ျမန္မာစာႏွင့္ ျမန္မာ့သမုိင္း သင္ရုိးညႊန္းတမ္း စာအုပ္မ်ား

  • ပရိေဒ၀ မီးလွ်ံမ်ားၾကားမွ ကယ္ကူရာမဲ့ ဘ၀မ်ား

    ပရိေဒ၀ မီးလွ်ံမ်ားၾကားမွ ကယ္ကူရာမဲ့ ဘ၀မ်ား

    ဧျပီလ ၄ ရက္၊ ၂၀၁၃
    M-Media
    သန္႔စင္ေအး

    1897008_635993229806710_1013184166_n

    Genocide တဲ့။ Ethnic Cleansing တဲ့။ အခုတေလာ မီဒီယာ စာမ်က္ႏွာေတြမွာ ျမန္မာျပည္က မြတ္စလင္မ္ေတြ အၾကမ္းဖက္ တုိက္ခိုက္ခံရတဲ့ အေၾကာင္းေရးရင္ပါေနၾက စကားလုံး။ ခဏခဏ ျမင္ေတြ႕ေနရ ျပန္ေတာ့လည္း အလြတ္ေတာင္ရေနၿပီ။ ဟုတ္ပါတယ္။ အခုတေလာ စာေရးသူတုိ႔ျမန္မာျပည္မွာ အစၥလာမ္ ဘာသာ၀င္ေတြ ရက္ရက္စက္စက္ အသတ္ခံရ၊ အစၥလာမ္သာသနိက အေဆာက္အအုံေတြ ဖ်က္ဆီးခံရ၊ ပိုင္ဆုိင္မႈေတြဆုံးရႈံးခဲ့ရတာေတြ မၾကာခဏဆိုသလို မီဒီယာေတြမွာ ျမင္ေတြ႕ၾကားသိေနပါတယ္။ ေသဆုံးသြား သူေတြရွိသလို၊ ဒုကၡသည္ စခန္းမွာလည္း ဒုနဲ႔ေဒးပါ။ မေသေသးဘဲ က်န္ေနတဲ့သူေတြ၊ ဒုကၡသည္ စခန္းမေရာက္ေသးဘဲ ကိုယ့္အိမ္မွာကိုယ္ေနတဲ့ လူေတြမွာလည္း ေသဆုံးသြားသူေတြ အတြက္ ပူေဆြးေသာက ေရာက္ရတာကတစ္မ်ိဳး၊ စီးပြားေရးေတြ က်ဆင္းလုိ႔ စိတ္ညစ္ရတာက တစ္ဖုံ၊ ၿပီးေတာ့ ႀကိဳးတိုက္ထဲက ႀကိဳးမိန္႔က်ခံေနရတဲ့ အက်ဥ္းသားေတြလို “ကိုယ့္အလွည့္ဘယ္ေန႔လဲ”ဆုိၿပီး ေတြးပူ ေနရတာေတြနဲ႔ “စိတ္ေထာင္းေတာ့ ကိုယ္ေၾက” ဆုိတာလိုမ်ိဳးနဲ႔ က်ီးလန္႔စာစားျဖစ္ေနရပါတယ္။ အုိ…အလႅာဟ္၊ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတုိ႔မွာ ဒုကၡဆင္းရဲမ်ိဳးစုံ ခံစားေနၾကရတဲ့အျပင္ ကုိယ္ခံစားေနရတဲ့ ဒုကၡေတြကိုေတာင္ ပြင့္ပြင့္ လင္းလင္းဖြင့္ေျပာခြင့္ မရွိတဲ့ဘ၀၊ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ မ်က္လုံးေတြမွ တဆင့္ ေျပာေနၾကတဲ့စကား၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ မ်က္ႏွာေတြက တဆင့္ ဖြင့္ဟေျပာဆုိေနၾကတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ပူေဆြးဗ်ာ ပါဒေတြကို အလႅာဟ္ အသိဆုံး၊ အျမင္ဆုံးပါ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေအးခ်မ္းခ်င္လွပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတုိ႔အား “အနိဌာရုံတြင္းနက္ႀကီးထဲမွ အျမန္ဆုံးကယ္တင္ဆြဲထုတ္ေတာ္မူပါ”။

    “ဆင္ေ၀ွ႕ရန္ေရွာင္”နည္းနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာတင္းခံႏိုင္ၾကမလဲ?

    ဟုတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေတြဟာ အခုအခ်ိန္မွာ ဆင္ေ၀ွ႕ရန္ေရွာင္ ဆုိတာလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ လြန္ကဲတဲ့အတၱစိတ္ေတြနဲ႔ ဘီလူးစီးေနတဲ့ ဆင္ရုိင္းႀကီးေတြက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကို အစြယ္နဲ႔ထိုး၊ ေျခေထာက္နဲ႔နင္း၊ ႏွာေမာင္းနဲ႔ရစ္ပတ္ၿပီးေျမႀကီးကိုေဆာင့္ခ် လုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အဲဒီဆင္ရုိင္းႀကီးေတြကို ျပန္လည္တြန္းလွန္ဖုိ႔ေနေနသာသာ ကိုယ့္ကိုယ္ မထိေအာင္ မနည္းေရွာင္တိမ္းေနရပါတယ္။ အဲဒီ ဆင္ရိုင္းႀကီးေတြရဲ႕တုိက္ခုိက္မႈဒဏ္ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕အခ်ိဳ႕ေသာ မိသားစု၀င္မ်ားကေတာ့ ေအးၿငိမ္းေသာ “အမတသုခဘုံ”မွာ ခုိလႈံသြားခဲ့ၾကၿပီ၊ အခ်ိဳ႕က ဒုကၡသည္စခန္းေတြမွာ၊ အခ်ိဳ႕က ေဆးရုံမွာ၊ အခ်ိဳ႕ကေတာ့ ဘယ္ဆီေရာက္ေနမွန္းမသိ၊ အေကာင္းအတုိင္းက်န္ရစ္ေနတဲ့သူေတြကလည္း ဒုကၡေရာက္ေနသူေတြကိုျမင္ရ၊ ၾကားရေတာ့ “ရွားမီးခဲတြင္၊ ရဲရဲငယ္ကင္၊ အကၽြန္မျမင္၀ံ့ပါၿပီတကား”ဆုိတဲ့ ခ်ိဳးေမာင္ႏွံကဗ်ာေလးထဲကလို မိမိခ်စ္ခင္ရေသာသူေတြ ရွားမီးခဲတြင္ ကင္ခံေနရတာကို မၾကည့္၀ံ့၊ မျမင္၀ံ့ ျဖစ္ေနရတဲ့အျပင္ “မိမိလည္းတစ္ေန႔ သူတုိ႔လုိပဲ ခံစားရမွာလား“ဆိုတဲ့  အသိနဲ႔ “ဆုပ္လည္းစူး၊ စားလည္းရူး”ျဖစ္ေနရပါတယ္။

    စိုတဲ့လက္ေတြ မေျခာက္ဖုိ႔အတြက္ အဓိကရုဏ္းကို အမည္တပ္မမွားေစလို

    ဒီေနရာမွာ စာေရးသူတုိ႔အေနနဲ႔က မိမိတို႔ရဲ႕ခံစားခ်က္ေတြကို အမ်ားက ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္၀င္လာ ေအာင္ ခံစားခ်က္ဓာတ္ကူးေပးဖို႔လိုပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္ေတြကို အဓိကပစ္မွတ္ထားၿပီး ဦးတည္တုိက္ခုိက္ေနတယ္ဆုိေပမယ့္ ဒါဟာ ဘာသာေရးပဋိပကၡမဟုတ္ပါဘူး။ ႏိုင္ငံေရးအလွည့္အေျပာင္းမွာ မြတ္စလင္မ္ေတြဟာ ေျမဇာပင္ျဖစ္ေနတယ္ဆုိတာ အမ်ားကို တင္ျပတတ္ဖို႔အေရးႀကီးပါတယ္လို႔ အႀကံျပဳလုိ ပါတယ္။ ဒါကို ေသေသခ်ာခ်ာ ဂဃနဏ မသိဘဲ ခံစားခ်က္ကိုေရွ႕တန္းတင္ရင္ လက္ရွိျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ပဋိပကၡ ေတြကို ဘာသာေရးပဋိပကၡအသြင္ေျပာင္းသြားေအာင္ဖန္တီးဖုိ႔ မသမာသူေတြကို အခြင့္အေရးေပး သလို ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဆူဆူပူပူျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အတတ္ႏိုင္ဆုံး ေရႊ၀ါေရာင္သံဃာေတာ္မ်ားအဖြဲ႕၊ ကိုမင္းကိုႏိုင္တုိ႔ ၈၈ မ်ိဳးဆက္အဖြဲ႕ေတြအစရွိတဲ့ သမာသမတ္ရွိတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေတြနဲ႔ အတတ္ႏိုင္ဆုံး ဆက္သြယ္ေဆာင္ရြက္ပါ။ မီဒီယာေတြနဲ႔လည္း ဆက္ဆံေရးယူထားပါ။ အမွန္တရားကို အရွိအတုိင္း လူထုကို ခ်ျပဖို႔အခြင့္အေရး မရရင္ေတာင္ အမွန္တရားနဲ႔ အနီးစပ္ဆုံးျဖစ္ေအာင္ ေရးဖုိ႔ေတာင္းဆုိေပးပါ။ မိမိ ေနထုိင္ရာ ေဒသအတြင္းမွာရွိတဲ့ ဘာသာျခားေတြနဲ႔လည္း ရပ္ရြာလုံၿခဳံေရး လုပ္ငန္းေတြကို ပူးေပါင္းေဆာင္ ရြက္ၾကေစလိုပါတယ္။ အဲဒီလို အဆင့္ဆင့္ေဆာင္ရြက္ၿပီးတာေတာင္မွ အေျခအေနကို မထိန္းသိမ္းႏိုင္ ေတာ့ဘူးဆုိရင္လည္း “ကိုယ့္အိမ္၊ ကိုယ့္ရပ္ရြာနဲ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ခြင့္ဆုိတာရွိပါတယ္။ ကိုယ့္ကုိယ္ကုိ ကာကြယ္ပိုင္ခြင့္လည္းရွိပါတယ္။ တရားဥပေဒအရ ခြင့္ျပဳထားတာပါ။ အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေနရာ ေဒသကိုလာဖ်က္လို႔၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အိမ္ကိုလာဖ်က္လို႔၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကို အႏၱရာယ္လာျပဳလို႔ ခုခံကာကြယ္တာမ်ိဳးပဲျဖစ္ရပါမယ္။ ဘာသာေရးအသြင္ေဆာင္တဲ့ လႈပ္ရွားမႈမ်ိဳးေတြလုပ္ရင္ ေစာေစာကတင္ျပထားတဲ့အတုိင္း မသမာသူေတြကိုအခြင့္အေရးေပးသလို ျဖစ္သြားမယ္ဆုိတာကို သတိရပါ။ အခုလိုမ်ိဳး အႀကံျပဳေနရတာကေတာ့ “တရားလိုကေန တရားခံျဖစ္ မသြားေစခ်င္လို႔”ပါ။ ၿပီးေတာ့ ဘာသာမတူသူ အမ်ားစုကလည္း အခုလို မြတ္စလင္မ္ေတြအေပၚ ကိုယ္ခ်င္းစာ စိတ္ျဖစ္ေပၚေနတုန္းမွာ ကိုယ့္ဖက္ကစၿပီး “စိုတဲ့လက္ ေတြကို ေျခာက္သြားေအာင္”မလုပ္မိဖုိ႔လိုပါတယ္။

    အဆုိးထဲကအေကာင္း

    ဒါေပမယ့္ ဒီေနရာမွာအဆုိးထဲကအေကာင္းဆုိသလိုေပါ့ေလ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကို ကိုယ္ခ်င္းစာနား လည္ေပးႏိုင္မယ့္သူေတြ၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဘက္က ရပ္တည္ေပးတဲ့သူေတြ၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကိုကာကြယ္ေပးတဲ့ သူေတြလည္း ေပၚထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ ဆရာေတာ္အရွင္ ၀ိသုဒၵ (မိတၳီလာၿမိဳ႕၊ ရတနာေက်ာင္းတုိက္) ကေတာ့ ဆရာေတာ္ရဲ႕ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထဲ ၀င္ေျပးသြားတဲ့ မြတ္စလင္မ္ဒုကၡသည္ေတြကိုထုတ္ေပးဖို႔ အၾကမ္းဖက္ သမားေတြက ေတာင္းဆုိရာမွာ ထိုဘုန္းေတာ္ႀကီးက ထုတ္မေပးဘဲ ကာကြယ္ေပးခဲ့တာေတြ၊ အလားတူပဲ ေရႊ၀ါေရာင္ သံဃာေတာ္မ်ား အဖြဲ႕ကလည္း ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့မြတ္စလင္မ္ေတြကို လုိက္ၿပီး ကူညီေပးခဲ့တာ၊ လိုက္ၿပီး ေစာင့္ေရွာက္ေပးခဲ့တာေတြ၊ ၎ျပင္ ကိုမင္းကိုႏုိင္တုိ႔လို ၊ ဆရာမ သန္းျမင့္ေအာင္တုိ႔လို အမွန္တရားဘက္က မားမားရပ္တည္ေပးတဲ့ေခါင္းေဆာင္ေတြလည္း ေပၚထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ အလားတူပဲ ေနာက္ထပ္လည္း လူအမ်ားစုႀကီးထဲမွ အခ်ိဳ႕သူမ်ားက ဒီကိစၥမွာ မြတ္စလင္မ္ေတြအေပၚ စာနာမႈေတြျပခဲ့ၾကပါတယ္။ အကူအညီေတြလည္းေပးခဲ့ၾကပါတယ္။ ထုိသူမ်ားကိုေတာ့ စာေရးသူတုိ႔ ႏွလုံးသားထဲမွာ ေက်းဇူး တင္လ်က္ရွိၿပီး ၎တုိ႔အေပၚသုိ႔လည္း ေမတၱာမ်ား ပို႔သေပးလ်က္ရွိပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေမတၱာကမ္းပိန္းမွ ဆရာေတာ္မ်ားလို ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ “ဘာသာေပါင္းစုံခ်စ္ၾကည္ေရး” ကိုဦးေဆာင္ၿပီး လုပ္ေနၾကတဲ့ ဘာသာေပါင္းစုံ မွ သံဃာေတာ္၊ ဆရာေတာ္မ်ားကိုလည္း အထူးေက်းဇူး တင္လ်က္ရွိေနၾကပါတယ္။ ေမတၱာကမ္းပိန္း အျပင္ ေနာက္ထပ္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဘာသာေပါင္းစုံ ခ်စ္ၾကည္ေရးကို ေဖာ္ေဆာင္ေနတဲ့ သံဃာေတာ္မ်ားနဲ႔ သက္ဆုိင္ရာဘာသာေရး အႀကီးအကဲမ်ား၊ သက္ဆုိင္ရာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။  အၾကမ္းဖက္မႈေပၚ ေပါက္လာတုိင္းမွာ လူထုကို ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတရားေတြေဟာၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေစဖို႔ သံဃာေတာ္မ်ား၊ ေၾကျငာစာေတြ ထုတ္ျပန္ၿပီး လူထုကို ၿငိမ္းခ်မ္းဖို႔အသိေတြေပးတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းအားလုံးကိုလည္း ေက်းဇူး အထူးတင္လ်က္ပါ။ ေနာက္ထပ္သတိထားမိတာကေတာ့ တစ္သက္လုံးက မြတ္စလင္မ္ကိုဆုိရင္ “မင္းတုိ႔ ကုလားေတြပါ”ဆုိၿပီး ေ၀ဖန္ခဲ့သူ အခိ်ဳ႕ကေတာင္ မြတ္စလင္မ္ကေလးေတြ အသတ္ခံရတာကိုၾကားရေတာ့ “ဒီေကာင္ေတြလုပ္တာ သိပ္လြန္သြားၿပီ”လို႔ ေျပာတာ ၾကားခဲ့ရပါတယ္။ အဆုိးထဲက အေကာင္းကို ဆြဲထုတ္ယူၿပီး အမွန္တကယ္ေက်းဇူးတင္ ထုိက္သူေတြကို ေက်းဇူးတင္ျခင္းပါ။

    မြတ္စလင္မ္ကို အႏုနည္းနဲ႔ ဆန္႔က်င္ၾကရာ၀ယ္…

    ျမန္မာျပည္တြင္းမွာ အခ်ိဳ႕ေသာသူမ်ားက မြတ္စလင္မ္ကို အၾကမ္းနည္းနဲ႔ ႏွိပ္ကြပ္ေနသလို အႏုနည္းနဲ႔ ဆန္႔က်င္လာၾကတာကိုလည္း ေတြ႕ရပါတယ္။ “မြတ္စလင္မ္ဆုိင္မွာမ၀ယ္နဲ႔၊ မြတ္စလင္မ္ဆုိရင္မေရာင္းနဲ႔” တုိင္းျပည္ထဲမွာ မြတ္စလင္မ္အေပၚ ပိတ္ဆုိ႔မႈေတြ လုပ္လာတာကိုေတြ႕ရပါတယ္။ ေၾသာ္… သမၼတႀကီးကေတာ့ ႏုိင္ငံ တကာလွည့္ၿပီး ႏုိင္ငံတကာေခါင္းေဆာင္ေတြကို ျမန္မာျပည္အေပၚမွာ ပိတ္ဆုိ႔ အေရးယူထားေတြကို ေလွ်ာ့ခ် ေပးဖို႔ ၊ Sanction ေတြကို ရုပ္သိမ္းေပးဖို႔ ေတာင္းဆုိေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ သူတုိ႔ကေတာ့ ျပည္တြင္းမွာျပန္ၿပီး Sanction ေတြလုပ္ သမၼတမ်က္ႏွာကိုေတာင္ မေထာက္ေတာ့တာလား။ ဒါမွမဟုတ္… ႏိုင္ငံတကာက ပိတ္ဆုိ႔ အေရးယူမႈေတြကို ခံစားေနရတာ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားအားလုံးပါ။ ဘာသာ/လူမ်ိဳး မေရြးပါဘူး။ အခုလို ႏိုင္ငံတကာက ပိတ္ဆို႔ခံထားရသူ အခ်င္းခ်င္းၾကားထဲမွာ ျပန္ၿပီးအေသးစား Sanction ေတြျပန္လုပ္တယ္ဆုိတာ ကမာၻက မသိဘဲေနမလား၊ ဒီလိုသိသြားရင္ ျမန္မာျပန္ရဲ႕အနာဂတ္က ဘယ္လုိျဖစ္လာမလဲ။ ႏိုင္ငံတကာက ပိတ္ဆုိ႔တာေတြကို အထပ္ထပ္ခံေနရတဲ့ LDC (ဖြံၿဖိဳးတုိးတက္မႈနိမ့္ က်ဆုံးေသာတုိင္းျပည္)က ျပည္သူ/ျပည္သား အခ်င္းခ်င္း စုေပါင္းတုိင္ပင္ၾကၿပီး ကိုယ့္တုိင္းျပည္ကို ဘယ္လို တုိးတက္ေအာင္ လုပ္မလဲဆုိတာ ေဆြးေႏြးရမယ့္ အခ်ိန္မွာ ဇာတ္တူသား စားဖုိ႔ ႀကံေနရင္ေတာ့ ဟသၤာတမ်ိဳးလုံး ပ်က္သလိုျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္ဆုိတာ ေစတနာနဲ႔ အႀကံျပဳပါရေစ။

    ဘုံရန္သူကိုရွာဖို႔လို

    ဒီေနရာမွာေတာ့ စာေရးသူက အိႏၵိယသမၼတေဟာင္း သမၼတႀကီး အဗၺဒူလ္ကလာမ္ ေရးတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ထဲက အေၾကာင္းအရာေလး တစ္ခုကို ျပန္သြားၿပီး သတိရမိပါတယ္။ သမၼတႀကီး အဗၺဒူလ္ကလာမ္က အိႏၵိယမွာ သမၼတတာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သမၼတႀကီးက အိႏၵိယႏိုင္ငံမွာ ရွိတဲ့ စာသင္ေက်ာင္းေတြကို သြားေရာက္ လွည့္လည္ၿပီး ေက်ာင္းသားေလးေတြကို ေမးခြန္းတစ္ခုေမးပါတယ္။ “မင္းတုိ႔ရန္သူက ဘယ္သူလဲ”ဆိုတဲ့ေမးခြန္းပါ။ ေက်ာင္းအားလုံးက ေက်ာင္းသားေလးေတြ အားလုံးနီးပါးက ျပန္ေျဖပါတယ္။ “ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရန္သူက ပါကစၥတန္”ပါတဲ့။ အားလုံးသိၾကတဲ့အတိုင္းပဲ… အိႏၵိယနဲ႔ပါကစၥတန္ဆုိတာ ရန္သူလိုဆက္ဆံေနၾကတာ၊ ႏွစ္ႏုိင္ငံ စလုံးကလည္း သူတုိ႔ႏိုင္ငံရဲ႕ မ်ိဳးဆက္သစ္ေလးေတြကို အမ်ိဳးသားေရးစိတ္ဓာတ္အမည္ခံ စိတ္ေသြးႀကြစိတ္ဓာတ္ေတြ ရိုက္ထည့္ေပးထား ၾကတာဆုိေတာ့ ေက်ာင္းသားေလးေတြက အဲဒီလိုပဲေျဖတာေပ့ါ။ ဒါေပမယ့္ ေက်ာင္းသားေလး တစ္ေယာက္ ေျဖတဲ့အေျဖကေတာ့ ထူးျခားစြာပဲ အမ်ားနဲ႔ကြဲလြဲေနၿပီး အင္မတန္မွ ခ်ီးက်ဴးစရာေကာင္းပါတယ္။

    သူေျဖလိုက္တဲ့အေျဖကေတာ့ “ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ရန္သူက ဆင္းရဲမြဲေတမႈပါ တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ့္မိသားစုမွာ အငယ္ဆုံးပါ။ ကၽြန္ေတာ့္မိဘေတြက ကၽြန္ေတာ့္ကိုအငယ္ဆုံးမုိ႔လို႔ ပညာတတ္ျဖစ္ေစ ခ်င္လို႔ ေက်ာင္းပို႔ရာမွာ ပိုက္ဆံ မလုံေလာက္တဲ့အတြက္ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အစ္ကို ၊ အစ္မေတြကို ေက်ာင္းထုတ္၊ အျပင္ထြက္အလုပ္လုပ္ခုိင္းၿပီးမွ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေက်ာင္းပို႔ရတာပါတဲ့။ အဲဒါ ကၽြန္ေတာ္သိထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ရန္သူပါပဲတဲ့”။ ဟုတ္ပါတယ္။ စာေရးသူတုိ႔တုိင္းျပည္မွာလည္း စာေရးသူတို႔ ျပည္သူျပည္သား အားလုံးရဲ႕ ဘုံရန္သူ ဟာဘယ္သူပါလဲ၊ စာေရးသူတို႔ ရွာၾကသင့္ပါၿပီ။ စာေရးသူလည္း ဒီအေျဖပဲထပ္ေျဖပါ့မယ္။ “ဆင္းရဲမြဲေတမႈ”ပါ။ စာေရးသူတုိ႔တုိင္းျပည္မွာရွိတဲ့ ျပည္သူ/ျပည္သားေတြ၊ လူမ်ိဳး/ဘာသာမခြဲပါဘူး။ အဲဒီ ျပည္သူျပည္သားေတြရဲ႕ တစ္လပ်မ္းမွ်၀င္ေငြဘယ္ေလာက္ရွိပါသလဲ၊ ၿပီးေတာ့ Human Development Index “လူစြမ္းအား အရင္းအျမစ္ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ ညႊန္းကိန္း”ရဲ႕ စံခ်ိန္စံႏႈန္းေတြနဲ႔ ျပန္တုိင္းၾကည့္ပါ။ စာေရးသူတို႔ ျပည္သူျပည္ သားေတြဘယ္ေလာက္နည္းပညာေတြဖြံ႕ၿဖိဳး တုိးတက္ၿပီလဲ၊ ႏုိင္ငံတကာနဲ႔ ရင္ေပါင္တန္းႏုိင္ၿပီလား စသည္ျဖင့္ ေမးခြန္းေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ ျမန္မာျပည္မွာလူတုိင္း ဖုန္းကိုင္ႏိုင္ၿပီလား၊ လူတုိင္းအင္တာနက္သုံးႏုိင္ၿပီလား၊ ႏိုင္ငံ တကာသုံးဘာသာစကား အဂၤလိပ္စာနဲ႔ အဂၤလိပ္စကားကို လူတုိင္းနီးပါးေရးတတ္/ေျပာတတ္ၿပီလား။ ျမန္မာျပည္ကလူတုိင္းလုိလို အဂၤလိပ္စာ ညံ့တယ္လို႔ မဆုိလိုပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ႏိုင္ငံျခားမွာ အဂၤလိပ္စကား မတတ္လို႔ အထင္ေသးတဲ့အၾကည့္နဲ႔အၾကည့္ခဲ့ရတဲ့သူေတြထဲမွာ အမ်ားဆုံးက ဘယ္ႏိုင္ငံသားေတြပါလဲ။ ဒါကအပိုင္းတစ္ပိုင္းေပါ့ေလ။

    စီးပြားေရးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ျပန္ေျပာရရင္ေတာ့ အနီးစပ္ဆုံး သာဓကတစ္ခုျပပါ့မယ္။ လြန္ခ့ဲတဲ့ ႏွစ္ပတ္ေက်ာ္ေလာက္က Weekly Eleven ဂ်ာနယ္မွာဖတ္လိုက္ရပါတယ္။ “ရခုိင္ျပည္နယ္တြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ အဓိကရုဏ္းမ်ားေၾကာင့္ ရခုိင္ျပည္နယ္မွာ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္း၊ စီပြားေရးအခြင့္အလမ္း ေတြ ရွားပါးၿပီးေတာ့ ရခုိင္ျပည္နယ္ ေဒသခံ (၃) ပုံ (၁) ပုံခန္႔သည္ ၎တုိ႔ရဲ႕ေမြးရပ္ေျမကို စြန္႔ခြာၿပီး အျခားတုိင္းေဒႀကီးမ်ားမွာ သြားေရာက္အလုပ္ လုပ္ကိုင္ေနၾကရသည္”တဲ့။ အဲဒါ အေျဖပါပဲ။ စာေရးသူတုိ႔ ရန္ကုန္မွာေရာ ရုတ္ရုတ္သဲသဲျဖစ္လို႔ ဆုိင္ေတြပိတ္ရင္ နစ္နာတာ မြတ္စလင္မ္ေတြပဲလား၊ မြတ္စလင္မ္ေတြ နဲ႔အေရာင္းအ၀ယ္မလုပ္ရင္ နစ္နာမွာ မြတ္စလင္မ္ေတြပဲလား။ ႏွစ္ဖက္စလုံးနစ္နာပါတယ္။ နည္းနည္း နစ္နာတာနဲ႔ မ်ားမ်ားနစ္နာတာပဲကြာခ်င္ကြာမယ္။ အဓိကေျပာခ်င္တာကေတာ့ မြတ္စလင္မ္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဗုဒၶဘာသာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္ဘာသာ၀င္မဆုိ အကုန္လုံးက ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း၊ အဆင့္အတန္းျမင့္ျမင့္နဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနခ်င္ၾကတယ္ ဆုိတဲ့အခ်က္တစ္ခုကေတာ့ တူညီေနတာ အေသအခ်ာပါပဲ။

    “ဆင္းရဲမြဲေတြမႈကို ျပတုိက္ထဲပို႔ခ်င္လား”၊ ရတယ္။  ဒါမွမဟုတ္ အခုလိုပဲ ျပႆနာေပါင္းေသာင္းေျခာက္ေထာင္နဲ႔ ဆင္းရဲသံသရာ လည္ခ်င္လား၊ ရတယ္။ အေျခအေနအရပ္ရပ္ကိုအစြဲကင္းကင္းနဲ႔ ဓမၼဓိဌာန္က်က် သုံးသပ္ၾကည့္ရင္ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားအားလုံးရဲ႕ ဘုံရန္သူက ဘာလဲဆုိတာ ေပၚလာပါလိမ့္။ အဲဒါကို တုိက္ရမယ္။ အဲဒီလိုဆင္းရဲမြဲေတမႈကို သက္ဆုိးရွည္ေစမယ့္ လုပ္ရပ္ေတြကိုေရွာင္ရမယ္။ အဲဒီလုပ္ရပ္လုပ္ေနတဲ့သူေတြ ကိုလည္း သက္ဆုိင္ရာပုဂၢိဳလ္မ်ားက တားဆီးရမယ္။ အမ်ိဳးသားေရးစိတ္ဓာတ္အေရာင္ျပၿပီး မြတ္စလင္မ္ မုန္းတီးေရးေတြဖန္တီး၊ Face book ေတြကေန၊ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာေတြကေန ဘာသာေရး အဓိကရုဏ္းျဖစ္ေအာင္ ၀ါဒေတြျဖန္႔၊ ျပႆနာျဖစ္ေတာ့ မဲျပာပုဆုိးဇာတ္လမ္းေတြနဲ႔ ဓာတ္ျပားေဟာင္းႀကီး ျပန္ဖြင့္ ဒီလိုမ်ိဳးျပဇာတ္ေတြ လိုက္ကာခ်ၿပီး တစ္ခန္းရပ္သင့္ၿပီ။ Weekly Eleven ဂ်ာနယ္ရဲ႕ CEO ကလည္း ၎ရဲ႕မီဒီယာမွာ ဒီအတုိင္းပဲသုံးသပ္ ထားတာကိုေတြ႕ရမွာပါ။

    ေရွးေခတ္အခါတုံးက ပညာရွင္ႀကီးတစ္ပါးက ရွင္ဘုရင္ကို ဆုံးမခဲ့တဲ့အေၾကာင္းအရာေလးလိုပါပဲ။ သူေတာ္စင္ႀကီးက ဘုရင္ႀကီးရဲ႕ နန္းေတာ္ထဲကို ေမာႀကီးပန္းႀကီးနဲ႔ ၀င္ေရာက္သြားေတာ့ ဘုရင္ႀကီးက ေမးပါတယ္။ ဘယ္ခရီးက ျပန္လာတာလဲ၊ ပညာရွိႀကီးက ေျဖပါတယ္။ “ငရဲျပည္ခဏသြားတာ။ ဘာသြားလုပ္ တာလဲဆုိေတာ့ ငရဲျပည္က ငရဲမီးနည္းနည္း သြားယူတာ။ ရခဲ့လားဆုိေတာ့ မရခဲ့ဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆုိေတာ့ ငရဲျပည္မွာ ငရဲမီးမရွိလို႔။ ဟာ…အဲဒါဆုိရင္ ငရဲျပည္မွာ ငရဲခံရမယ့္ ငရဲသားေတြကို ဘာမီးနဲ႔ရႈိ႕မွာလဲလို႔ေမးေတာ့ ငရဲျပည္ေစာင့္ နတ္မင္းႀကီးက ျပန္ေျဖတယ္။ ငရဲသားေတြကို ရႈိ႕မယ့္မီးက ငရဲျပည္မွာမရွိဘူး။ အဲဒီ ငရဲခံမယ့္ ငရဲ သားေတြကို သူတုိ႔ကုိ ရႈိ႕မယ့္မီးကို သူတုိ႔ဘာသာ ယူလာၾကတာ”တဲ့။ ျမန္မာစကားလည္း ရွိပါတယ္။ “ကိုယ့္ ဆင္းရဲတြင္း ကိုယ့္ဖာသာတူးတာ”တဲ့။ အဲဒီလိုမ်ိဳးမျဖစ္ဖုိ႔ေတာ့ အေရးႀကီးပါတယ္။

    အမ်ိဳး၊ ဘာသာ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္သည္ဆုိရာ၀ယ္…

    ၀ံသာႏုစိတ္ဓာတ္ရွိတယ္ဆုိတာ ေကာင္းပါတယ္။ အမ်ိဳးကိုကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္တယ္ဆုိရာမွာ လည္း မိမိဘာသာ၊ မိမိလူမ်ိဳးရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရတာ အမ်ိဳး/ဘာသာကိုခ်စ္ေသာ သာသနာ၀င္ ေကာင္းမ်ားရဲ႕တာ၀န္ပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီေနရာမွာ သူ႔ဘက္ ကိုယ့္ဘက္ မွ်မွ်တတရွိဖို႔ေတာ့လိုပါတယ္။ ဘယ္ဘာသာမဆုိ ဘာသာ၀င္တုိင္းဟာ မိမိကိုးကြယ္ရာဘာသာကိုေတာ့ အျမတ္တႏိုးနဲ႔ ခ်စ္ခင္တြယ္တာ တတ္ၾကတာခ်ည္းပါပဲ။ ဒီေနရာမွာ အလ်ဥ္းသင့္လို႔ မွ်ေ၀ခ်င္တာကေတာ့ ေမွာ္ဘီ ဓမၼဒူတေက်ာင္းက ဆရာေတာ္ ရွင္ေဆကိႏၵ အေၾကာင္းပါပဲ။ ယဥ္ေက်းလိမၼာတရားစခန္းေတြဖြင့္တယ္။ ဘာသာတရားနဲ႔ ယဥ္ေက်း မႈအေၾကာင္းေတြသင္တယ္။ သူမ်ားကိုေစာ္ကားတာမပါဘူး။ ကုိယ့္ဘာသာတရားအေၾကာင္းကို ကေလး၊ လူငယ္၊ လူႀကီး သူ႔အသက္အရြယ္နဲ႔သူ သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္စြာ သင္ျပေပးသြားတယ္။ အဲဒီ ရွင္ေဆကိႏၵရဲ႕ ယဥ္ေက်းလိမၼာသင္တန္းတက္ၿပီးျပန္လာတဲ့ စာေရးသူရဲ႕အသိတစ္ေယာက္က သူသင္ၾကားခဲ့ရတာကို စာေရးသူတုိ႔ကို ျပန္လည္ မွ်ေ၀ေပးပါတယ္။ အဲဒီအထဲမွာ သူျပန္လည္မွ်ေ၀သြားတဲ့အခ်က္တစ္ခု “မေကာင္းမႈ ေရွာင္၊ ေကာင္းမႈေဆာင္၊ ျဖဴေအာင္စိတ္ကိုထား”တဲ့…။ ေမွာ္ဘီ ဓမၼဒူတေက်ာင္းက ရွင္ကိႏၵကို ျမန္မာျပည္က လူေတြ လူမ်ိဳး/ဘာသာမေရြး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေလးစားၾကပါတယ္။ ဆရာေတာ္ျဖန္႔ေ၀ေပးေနတဲ့တရား ေတာ္ေတြ၊ ဆရာေတာ္ရဲ႕ၾကည္ညိဳေလးစားစရာေကာင္းတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြေၾကာင့္ေပါ့။ အလားတူပဲ ဆရာေတာ္ ရွင္ေဆကိႏၵကဲ့သို႔ ၾကည္ညိဳေလးစားဖြယ္ရာေကာင္းတဲ့ အျခားေသာ သံဃာေတာ္၊ ဆရာေတာ္မ်ားလည္း မ်ား စြာ ရွိပါေသးတယ္။

    ပါးနပ္ေသာပ်ားရည္သုတ္သူမ်ားရဲ႕ ကလိမ္ေစ့ျငမ္းဆင္အႀကံ

    ဒီေနရာမွာ စာေရးသူအဓိကမွ်ေ၀ခ်င္တာကေတာ့ စနစ္တက် ႀကိဳတင္အကြက္ခ်စီမံၿပီး လုပ္ႀကံဖန္တီး ထားတဲ့ ေထာင္ေခ်ာက္ထဲကို မ၀င္မိဖုိ႔ပါပဲ။ အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုကို အေျခခံၿပီး ဖန္တီးထားတဲ့ပုံျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ မွ်ေ၀ပါရေစ။ မာရ္နတ္က နံရံေပၚမွာ ပ်ားရည္ေလးတစ္စက္သုတ္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီပ်ားရည္ကို ပုရြက္ဆိတ္ ေလးေတြက လာစုပ္ယူတယ္။ အဲဒီပုရြက္ဆိတ္ကို ႏွံေကာင္လိုသတၱ၀ါေတြကလာစားတယ္။ အဲဒီႏွံေကာင္လိုမ်ိဳး သတၱ၀ါငယ္ေလးေတြကို ေၾကာက္က ခုတ္တယ္။ ေၾကာင္ကို ေခြးက ကိုက္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ေၾကာင္ပိုင္ရွင္က ေခြးကိုရိုက္တယ္။ အဲဒီေတာ့ေခြး ပိုင္ရွင္က ေၾကာင္ပိုင္ရွင္ကိုျပန္ရိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ေခြးပိုင္ရွင္၊ ေၾကာင္ပိုင္ရွင္ ႏွစ္ဖက္စလုံးက ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္း၊ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမေတြပါ ထသတ္ကုန္ၾကတယ္။ အားလုံးပ်က္စီးကုန္ၾက တယ္။

    အခုလိုမ်ိဳး ေလးစားဖြယ္ေကာင္းတဲ့ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီအခ်ိဳ႕နဲ႔ လူမႈေရးအဖြဲ႕ အစည္းေတြကပါ ျပႆနာေတြမျဖစ္ေပၚေအာင္ လုိက္လံတားဆီးေနၿပီး ျပည္သူအမ်ားစုကလည္း ေအးခ်မ္းစြာေနထုိင္ေနၾကတဲ့အခါက်ေတာ့ အၾကမ္းဖက္သမားေတြက လူအုပ္စုနဲ႔၀င္လာၿပီး ဖ်က္ဆီးလို႔ လည္းမရ၊ တစ္ဘာသာနဲ႔ တစ္ဘာသာၾကား ပဋိပကၡျဖစ္ပြားေအာင္ ေသြးထိုး လႈံ႔ေဆာ္လို႔လည္းမရေတာ့ရင္ ေနာက္ထပ္ဗ်ဴဟာတစ္ခုေျပာင္းၿပီး မထင္မွတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ အလစ္အငိုက္ဖမ္းၿပီး တုိက္ခုိက္တာမ်ိဳးေတြ လုပ္လာတတ္ပါတယ္။ ဒါကိုလည္း လက္ရွိ ကမာၻမွာျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြေရာ၊ စာေရးသူတုိ႔ရဲ႕အေတြ႕အႀကဳံ အရေရာ ခ်ိန္ဆၾကည့္ၿပီး သိႏိုင္ပါတယ္။

    I.Q နဲ႔ E.Q

    စကၤာပူႏိုင္ငံကို ျပန္လည္ထူေထာင္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ စကၤာပူ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ လီကြမ္ယု ေျပာခဲ့ဖူးတဲ့ စကားေလးတစ္ခြန္းရွိပါတယ္။ “သူ I.Q သမားေတြပဲ လုိခ်င္တယ္၊ E.Q သမားေတြမလုိခ်င္ဘူး”တဲ့။  “ဦးေႏွာက္နဲ႔အလုပ္လုပ္တဲ့ ပညာရည္ျပည့္၀သူေတြပဲလိုခ်င္တဲ့၊ စိတ္ခံစားမႈေရးရာေတြကို ဇာခ်ဲ႕တာမ်ိဳး မလိုခ်င္ဘူး”ေပါ့။ စာေရးသူလည္း ဒီစကားကို ၾကား ၾကားခ်င္းေတာ့ စိတ္ထဲတစ္မ်ိဳးျဖစ္သြားပါတယ္။ ဒီလူႀကီးမင္းက လူေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ကို ဂရုမစိုက္ဘူးလို႔ ေျပာခ်င္တာလားေပါ့။ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ ခ်င္းစီမွာရွိၾကတဲ့ ကဲြျပားျခားနားတဲ့အရည္အခ်င္းေတြကို အသိအမွတ္မျပဳတာလားေပါ့။ ဒါေပမယ့္ လက္ရွိ စာေရးသူတုိ႔တုိင္းျပည္မွာျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ အေျခအေနေတြနဲ႔ခ်ိန္ဆၿပီး သူေျပာတာကို အျပည့္အ၀ လက္ခံတာ မဟုတ္သည့္တုိင္ေအာင္ အတုိင္းအတာတစ္ခုအထိ ခံစားလို႔ရသြားပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆုိေတာ့ တုိင္းျပည္ျပန္လည္ထူေထာင္ေနတဲ့အခ်ိန္၊ တုိင္းျပည္ကို တုိးတက္ေအာင္ လုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ စိတ္ခံစားခ်က္ကို ဦးစားေပးလုိက္ရင္ ဘာမဟုတ္တဲ့ကိစၥေလးနဲ႔ “အမႈိက္ကစ ျပသာဒ္မီးေလာင္”သလုိျဖစ္မွာစိုးလို႔ ေျပာခဲ့ဟန္ တူပါတယ္လို႔ နားလည္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ အခုစာေရးသူတုိ႔တုိင္းျပည္မွာပဲၾကည့္ေလ။ လူဆိုတာ ကုိယ့္ကို လူတစ္ေယာက္က ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ ေ၀ဖန္တာမ်ိဳးကို သည္းခံခ်င္သည္းခံမယ္၊ ကိုယ့္ယုံၾကည္ခ်က္ ဘာသာတရားကို ထိလာရင္ေတာ့ သည္းခံဖို႔မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဘယ္ဘာသာမဆုိ အားလုံးအတူတူပါပဲ။ အဲဒါ ေၾကာင့္မုိ႔လို႔လည္း ဒီဘာသာေရးဟာ တစ္သက္လုံးက ပါးနပ္ၿပီး ေကာက္က်စ္သူေတြရဲ႕ အေရာင္ဆုိးျခင္းကို ခံေနရတာပါ။

    စာေရးသူတုိ႔လည္း စာေရးသူတို႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ ေျပာေန၊ ေဟာေန၊ ေရးေနၾကတဲ့ အစၥလာမ္အေပၚ အျပဳသေဘာမေဆာင္တဲ့ အရာေတြကို ေန႔စဥ္ႏွင့္ အမွ် ေတြ႕ျမင္ၾကား သိေနရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေစာေစာက တင္ျပခဲ့သလို ေပါ့ေလ။ ဒီလိုကိစၥမ်ိဳးေတြကို ရွင္းလင္းတဲ့ေနရာမွာ အေျခအေနေပးရင္ “မီဒီယာရွင္းလင္းပြဲ”လိုမ်ိဳး ပြဲတစ္ခုစီစဥ္ၿပီး ဒါေတြကို ေအးခ်မ္းစြာန႔ဲျပန္လည္ရွင္းလင္းတင္ျပဖို႔ရွိပါတယ္။ အင္ရွာအလႅာဟ္… ဒါေပမယ့္ အဲဒီလိုပြဲလုပ္ဖုိ႔ အေျခအေနနဲ႔အခ်ိန္အခါတစ္ခုကို အရင္ဖန္တီးၾကရမွာပါ။ ၿပီးခဲ့တဲ့ လတုန္းက မႏၱေလးမွာလုပ္တဲ့ ဘာသာေပါင္းစုံ ခ်စ္ၾကည္ေရးပြဲမွာဟာ ေအာင္ျမင္စြာၿပီးဆုံးခဲ့ေပမယ့္ အဲဒီပြဲမွာ ဘယ္လိုအခက္အခဲေတြႀကဳံခဲ့ရသလဲ၊ ဘယ္လိုစိတ္ အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္စရာ ေတြႀကဳံခဲ့ ရသလဲဆုိတာ ပြဲတာ၀န္ရွိ သူေတြကို ေမးၾကည့္ၾကပါ။ ဒါေပမယ့္ ေတြ႕ႀကဳံလာတဲ့အခက္အခဲေတြကို ရင္ဆုိင္ရာမွာ စိတ္ကို တည္တည္ ၿငိမ္ၿငိမ္ထားၿပီး သေဘာထားႀကီးႀကီးနဲ႔ စဥ္းစားဆင္ျခင္ ဥာဏ္အေျမာ္အျမင္ကိုသုံးၿပီး ေျဖရွင္းျပသြားတဲ့ ထုိပြဲစီစဥ္ သူေတြ၊ တာ၀န္ရွိသူေတြကိုလည္း စာေရးသူ ဤေနရာကပဲ ခ်ီးက်ဴးလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ စာေရးသူ တင္ျပ ခ်င္တာက E.Q ဟာ မရွိမျဖစ္ လိုအပ္ေပမယ့္ ေနရာတကာေတာ့ ေရွ႕တန္း တင္လို႔မရပါဘူး။ “အမိႈက္ကစ ျပသာဒ္ မီးမေလာင္”ဖို႔ ကုိယ္က သည္းခံသင့္တာ သည္းခံရပါတယ္။ အၿမဲတမ္းႀကီး သည္းခံပါလို႔မဆုိလိုပါဘူး။ သည္းမခံႏိုင္လို႔ျပန္ရွင္းမယ္ဆုိလည္း လူအမ်ားလက္ခံႏိုင္ေအာင္ ဥပေဒေဘာင္အတြင္းကေန အက်ိဳးသင့္ အေၾကာင္းသင့္ ရွင္းလင္းတင္ျပဖို႔ လိုပါတယ္။ ျမန္မာျပည္သူ/ျပည္သား အမ်ားစုက ေအးေဆးသိမ္ေမြ႕သူေတြပါ။ ဒါေပမယ့္ စာေရးသူေစာေစာကတင္ျပခဲ့သလို သူတို႔အထဲမွာလည္း “ပါးနပ္တဲ့ ပ်ားရည္သုတ္သူေတြ”ေထာင္ ထားတဲ့ေထာင္ေခ်ာက္ မိေနသူေတြရွိပါတယ္။ သူတို႔ကို သူတုိ႔ရဲ႕ မူရင္းျဖဴစင္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ေကာင္းေလးေတြ ျပန္ ေပၚလာဖုိ႔ စာေရးသူတို႔က ကိုယ္ေတြရဲ႕ခံစားခ်က္၊ နစ္နာခ်က္ေတြကို presentation လုပ္ရာမွာ သိမ္ေမြ႕ျငင္သာၿပီး အေျမာ္အျမင္ရွိဖို႔လိုပါတယ္။

    သမုိုင္းမွတ္ေက်ာက္တင္ခံမယ့္ပြဲ

    စာေရးသူတုိ႔ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္အနည္းငယ္အတြင္းမွာ ႀကီးမားတဲ့ႏိုင္ငံေရးေျပာင္းလဲမႈႀကီး ျဖစ္ေပၚလာခဲ့တာ လူတုိင္းအသိပါ။ ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတႀကီးဦးသိန္းစိန္ေခါင္းေဆာင္တဲ့ အစိုးရအဖြဲ႕က ႏိုင္ငံေတာ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အာဏာလႊဲေျပာင္းရယူခဲ့ၿပီး ႏိုင္ငံအတြင္းမွာ ႀကီးမားလွစြာေသာ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ေျပာင္းလဲ မႈေတြကို အစဥ္တစိုက္ လုပ္ေဆာင္လာခဲ့တာေၾကာင့္လည္း ရဟန္းရွင္လူမ်ားက သာဓုေခၚဆုိခဲ့ၾကရပါတယ္။ “သန္႔ရွင္းေသာအစိုးရ၊ ေကာင္းမြန္ေသာ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ”ဆုိတဲ့ ေဆာင္ပုဒ္နဲ႔အညီ သမၼတႀကီးဟာ ၎တုိ႔ အစိုးရအဖြဲ႕ ကိုယ္တုိင္အျပင္ အတုိက္အခံႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားနဲ႔ပါ ေတြ႕ဆုံညိွႏိႈင္းၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္တုိးတက္ေရး၊ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေရးအတြက္ ေန႔မအား၊ ညမနား လုပ္ေဆာင္ေနတာေတြကို ေတြ႕ျမင္ေနရပါတယ္။ အက်ဥ္း သားေတြကို အသုတ္လုိက္ခြဲၿပီး လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေပးခဲ့တုံးကဆုိရင္ သက္ဆုိင္ရာ အက်ဥ္းေထာင္အသီးသီး ေရွ႕မွာ လူထုႀကီးက “သမၼတႀကီး ခ်မ္းသာပါေစ ၊ က်န္းမာပါေစ”ဆုိၿပီး အာေခါင္ေတြကြဲမတတ္ ေအာ္ဟစ္ၿပီး သမၼတႀကီးကို ေကာင္းခ်ီးေပးခဲ့ၾကတာ၊ ေမတၱာေပးခဲ့ၾကတာပါ။ ဒီလိုမ်ိဳး စာေရးသူတုိ႔ႏိုင္ငံမွာ ႏုိင္ငံေတာ္ သမၼတကို၊ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕အႀကီးအကဲကို လူအုပ္စု လိုက္ဖြဲ႕ၿပီး ေမတၱာပို႔တဲ့ လုပ္ရပ္ကို စာေရးသူ အသက္ ၃၀ ေက်ာ္ သက္တမ္းအတြင္းမွာ ပထမဆုံးအႀကိမ္ျမင္ဖူးတာပါ။ ေနာက္ၿပီး ျမစ္ဆုံကိစၥမွာလည္း အမ်ားျပည္သူရဲ႕ သေဘာဆႏၵအတုိင္း သက္ဆုိင္ရာ ပညာရွင္မ်ားနဲ႔ ညိွႏႈိင္းတုိင္ပင္ၿပီး ျမစ္ဆုံေရကာတာ စီမံကိန္းကို သမၼႀကီးရဲ႕ သက္တမ္းအတြင္းမွာ ရပ္ဆုိင္းခဲ့တာေတြဟာ အင္မတန္မွကို ေလးစားစရာေကာင္းပါတယ္။  ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး ေလ့လာ အကဲျဖတ္သုံးသပ္သူေတြကလည္း သမၼတႀကီးကို ၀ိုင္း၀န္းခ်ီးက်ဴးၾကၿပီး ေနာက္ေၾကာင္းျပန္မလွည့္ဖုိ႔ ကိုလည္း အႀကိမ္ႀကိမ္ စိုးရိမ္တႀကီးနဲ႔ ေျပာဆုိခဲ့တာေတြကိုလည္းၾကားမိၾကပါတယ္။ သမၼတႀကီးကလည္း အမ်ားျပည္သူရဲ႕သေဘာဆႏၵကို အဓိကထားပါတယ္။ OIC လာမယ္ဆုိေတာ့လည္း သမၼတႀကီးကပဲ အမ်ား ျပည္သူရဲ႕ဆႏၵအတုိင္း OIC ကိုအ၀င္မခံခဲ့တာကိုလည္း ေတြ႕ၾကရမွာပါ။ အဲဒီလိုအမ်ားျပည္သူရဲ႕ ဆႏၵေတြကို အသိအမွတ္ျပဳတဲ့ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတႀကီးကို ျပည္သူမ်ားက ခ်စ္ခင္ ေလးစားၾကပါတယ္။

    ဒါေပမယ့္ ရခိုင္အေရးကိစၥေပၚလာေတာ့ သမၼတႀကီးက လႊတ္ေတာ္သို႔တင္ျပတဲ့ ရခုိင္အေရးကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အစီရင္ခံစာကိုေတာ့ လႊတ္ေတာ္က တုိင္းရင္းသားရခုိင္ပါတီ၀င္မ်ားနဲ႔ ကန္႔ကြက္မႈကိုအေၾကာင္း ျပဳၿပီး“ ပလပ္“ ခဲ့ပါတယ္။  ၿပီးေတာ့ လက္ပံေတာင္း ေၾကးနီေတာင္ကိစၥမွာ ဆႏၵျပတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြနဲ႔ အမ်ားျပည္သူကို အင္အားသုံးၿဖိဳခြဲတဲ့ကိစၥ ေပၚလာတဲ့ အခါက်ျပန္ေတာ့လည္း စာေရးသူေစာေစာက တင္ျပခဲ့တဲ့ အတုိင္း ႏိုင္ငံေရးေလ့လာသူေတြနဲ႔ အမ်ားျပည္သူက ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ေတာ့မွာလားဆုိတဲ့ စိုးရိမ္စိတ္ ေတြ၀င္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီကိစၥေတြကိုလည္း သမၼတႀကီးက စုံစမ္းေရး ေကာ္မရွင္ေတြဖြဲ႕ၿပီး ဥာဏ္အေျမာ္ အျမင္ႀကီးစြာကိုင္တြယ္ခဲ့သလို သက္ဆုိင္ရာရဲတပ္ဖြဲ႕၀င္မ်ားကလည္း သံဃာေတာ္မ်ားကို ေတာင္းပန္တဲ့ပြဲေတြ ျပဳလုပ္ခဲ့တာကိုလည္း ေတြ႕ၾကရမွာပါ။

    အခုလတ္တေလာ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ ကိစၥေတြကိုလည္း ေလးစားဖြယ္ေကာင္းတဲ့ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီအခ်ိဳ႕နဲ႔ လူမႈေရးအဖြဲ႕ အစည္းေတြကပါ ျပႆနာေတြ မျဖစ္ေပၚေအာင္ လုိက္လံတားဆီးေနပါ လ်က္ႏွင့္၊ သံဃာ့အဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ သက္ဆုိင္ရာဘာသာေရး၊ လူမႈေရးဆုိင္ရာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား ျပည္သူ အမ်ားစုကလည္း ေအးခ်မ္းစြာေနထုိင္ေနၾကပါလ်က္ႏွင့္ “ဟိုေနရာမွာေတာ့ ျဖစ္ေနၿပီ၊ ဒီေနရာမွာေတာ့ ခံလိုက္ရျပန္ၿပီ”စတဲ့ သတင္းေတြၾကားေနရျခင္း၊ လူေပါင္းရာေထာင္ခ်ီပါ၀င္တဲ့ အဖ်က္သမား အုပ္စုႀကီးက တစ္ၿမိဳ႕၀င္တစ္ၿမိဳ႕ထြက္ နဲ႔ လြတ္လပ္စြာသြားလာလႈပ္ရွားႏိုင္ျခင္း၊ အခင္းျဖစ္ပြားရာေနရာမ်ားကို အေျခအေနကို အခ်ိန္မီထိန္းသိမ္းႏိုင္မႈ မရွိျခင္း… စသည္ စသည္တုိ႔ျဖစ္ေပၚ ခဲ့မႈမ်ားေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ လူ႔အခြင့္အေရးဆုိင္ရာ ကုလသမဂၢ အထူးစစ္ေဆးေရး အရာရွိ ေသာ္မတ္စ္အိုဂ်ီယာ ကင္တားနားက ဒီ ျပႆနာရပ္မ်ားမွာ ႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရပိုင္းမွ ပါ၀င္ပတ္သက္မႈ မ်ားရွိေနတယ္လို႔ ေျပာဆုိခဲ့တာကိုလည္း ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။

    ဒါကိုလည္း ႏိုင္ငံေတာ္ပိုင္းမွ ေျဖရွင္းေဆာင္ရြက္မႈမ်ားျပဳလုပ္ခဲ့တာကိုလည္း ေတြ႕ရွိရပါတယ္။ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတႀကီးအေနနဲ႔လည္း ရုပ္/သံမွတဆင့္ မိန္႔ခြန္းေျပာၾကားျခင္းနဲ႔ ကင္တားနားရဲ႕ေျပာဆုိခ်က္ ထြက္ေပၚလာအၿပီးမွ အဓိကရုဏ္းမ်ား ျဖစ္ေပၚလာသည္ႏွင့္တၿပိဳင္နက္ ခ်က္ျခင္း အေရးယူေဆာင္ရြက္မယ့္ ေကာ္မတီ တစ္ရပ္ဖြဲ႕စည္းျခင္းနဲ႔ ႏုိင္ငံေတာ္ သမၼတႀကီးရဲ႕မိန္႔ခြန္းမွာလည္း “မိမိအေနနဲ႔ အင္အားသုံးၿဖိဳခြင္းတာကို မႏွစ္ၿမိဳ႕ေၾကာင္း၊ ဒါေပမယ့္ အမ်ားျပည္သူရဲ႕အသက္ အိုးအိမ္ စည္းစိမ္ လုံၿခဳံမႈကိုထိပါးလာမယ့္ ကိစၥမ်ိဳးမ်ားကိုေတာ့ ၿမိဳ႕ျပ အင္အားသုံးၿပီး ႏွိမ္နင္းမွာျဖစ္ေၾကာင္း၊ အဓိကရုဏ္းႏွိမ္နင္းရာမွာ တုိင္းျပည္လုံၿခဳံေရးအတြက္ အဓိကတာ၀န္ရွိတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရဲတပ္ဖြဲ႕အေနနဲ႔ မိမိတုိ႔တာ၀န္ရွိသည့္အတိုင္း ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ေဆာင္ရြက္ၾကေစလိုေၾကာင္း…” အစရွိတဲ့ သမၼတႀကီးရဲ႕မိန္႔ခြန္းေျပာၾကားမႈေတြ ဆက္တိုက္ ထြက္ေပၚလာအၿပီးမွာ တုိင္းျပည္အတြင္းမွာ အတုိင္းအတာ တစ္ခုအထိ ျပန္လည္ၿငိမ္သက္တာကိုလည္း ေတြ႕ရျပန္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း စာေရးသူအထက္က တင္ျပခဲ့သလိုပဲ “ပါးနပ္ေသာပ်ားရည္သုတ္ လိမ္းသူမ်ားက မည္သို႔ေသာ ဗ်ဴဟာ အခင္းအက်င္းမ်ိဳးနဲ႔ ထပ္မံထြက္ ေပၚလာမလဲ”ဆုိတာကိုေတာ့ အခုအခ်ိန္ထိ အမ်ားျပည္သူက စိုးရိမ္ေနၾကတုန္းပါပဲ။

    “မင္းအေၾကာင္းေျပာေတာ့ရာဇ၀င္”ဆုိသည့္စကားအတုိင္း သမၼတႀကီးအေနႏွင့္ ၎၏ လက္ထက္တြင္ ျမန္မာ့သမုိင္းကို ရာဇ၀င္အရိုင္းခံလိမ့္မည္မဟုတ္ဟု ယုံၾကည္ေမွ်ာ္လင့္ မိသလို သမၼတႀကီးသည္ ၎၏ ပကတိျဖဴစင္ ရုိးေျဖာင့္ၿပီး သမာသမတ္ရွိေသာ၊ ဥာဏ္အေျမာ္အျမင္ျဖင့္ ျပည့္စုံေသာ၊ ေက်ာသား ရင္သားမခြဲဲျခားေသာ ညႊန္ၾကားခ်က္မ်ား၊ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားျဖင့္ “ပရိေဒ၀ မီးလွ်ံမ်ားၾကားမွ ကယ္ကူရာ မဲ့ဘ၀ကို ခံစားေနရသူမ်ား”ကိုလည္း သမၼတေကာင္းပီသစြာ၊ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းပီသစြာျဖင့္ ကယ္တင္ေပး ေပလိမ့္မည္၊ ျပန္လည္ထူေထာင္ေပးေပလိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ရင္း၊ ဆုေတာင္းဆႏၵျပဳရင္းျဖင့္ နိဂုံးခ်ဳပ္အပ္ ပါသည္။ ။