News @ M-Media

Tag: Women in Islam

  • ဘုရားသခင္ကလြဲရင္ ဘာကုိမွမေၾကာက္ဘူးလုိ႔ဆုိတဲ့ အီရန္မွ နာမည္ေက်ာ္ အမ်ိဳးသမီးလုပ္ငန္းရွင္ (အင္တာဗ်ဴး)

    ဘုရားသခင္ကလြဲရင္ ဘာကုိမွမေၾကာက္ဘူးလုိ႔ဆုိတဲ့ အီရန္မွ နာမည္ေက်ာ္ အမ်ိဳးသမီးလုပ္ငန္းရွင္ (အင္တာဗ်ဴး)

    ေမ ၁၊ ၂၀၁၇
    M-Media

    – အသက္ ၄၃ ႏွစ္အရြယ္ အီရန္အမ်ိဳးသမီး ဖာေတမာဟ္ ဒါနက္ရွ္ဗာဟာ ႏုိင္ငံအတြင္းမွာ နာမည္ႀကီး စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္တစ္ဦျဖစ္ၿပီး၊ ၿမိဳ႕ေတ္ာတီဟီရန္ရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ေကာင္စီ၀င္တစ္ေယာက္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။

    သူမဟာ အမ်ိဳးသားေတြသာ လႊမ္းမုိးထားတဲ့ သတၱဳတြင္းလုပ္ငန္းမွာ ေအာင္ျမင္တဲ့ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ ျဖစ္လာေအာင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ခဲ့ၿပီး လက္ရွိမွာေတာ့ စီးပြားေရးလုပ္ငန္း ၇ ခုကုိ ဦးေဆာင္ေနသူပါ။ အီရန္စီးပြားကူးသန္း၀န္ႀကီးဌာန အဖြဲ႕၀င္တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ဖာေတမာဟ္ဟာ အီရန္ျပည္သူေတြ ႀကံဳေတြ႕ေနရတဲ့ လူမႈဒုကၡေတြကုိလည္း ေဖာ္ထုတ္ တင္ျပေနသူျဖစ္ပါတယ္။

    ၀င္ေငြရဲ႕ ၄ ပံုတစ္ပံုကုိ သူမကုိယ္ပုိင္ ပရဟိတအဖြဲ႕ျဖစ္တဲ့ Mehrafarin ကုိ ထည့္၀င္လွဴဒါန္းေနၿပီး ဒီအဖြဲ႕ဟာ အမ်ိဳးသမီးေတြ၊ ဖင္ခင္ရဲ႕ စြန္႔ပစ္ျခင္းခံရတဲ့ ကေလးေတြကို ကူညီေပးေနတဲ့ အဖြဲ႕လည္း ျဖစ္ပါတယ္။

    သူမကေတာ့ လမ္းေပၚက ေလလြင့္ကေလးငယ္ေတြကုိ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးရတဲ့အတြက္ ဂုဏ္ယူမဆံုး ျဖစ္ေနၿပီး မိဘမဲ့ေတြကုိ ေထာက္ပံ့၊ ေလ့က်င့္ေပးကာ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းမွာ ေအာင္ျမင္ႏုိင္မယ့္ အခြင့္အေရးေတြရေအာင္လည္း ေဆာင္ရြက္ေပးေနပါတယ္။

    ကေလး ၄ ေယာက္ရွိတဲ့ သူမဟာ သားသမီးတာ၀န္ကုိလည္း မပ်က္ကြက္ဘဲ သူမကေတာ့ ဒါေတြအားလံုကုိ လုပ္ေဆာင္ေနရတာဟာ ပန္းခင္းတဲ့လမ္းမ်ိဳး မဟုတ္ဘူးဆုိတာ ၀န္ခံခဲ့ပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕ သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ အီရန္စီးပြားေရးအသုိင္းအ၀ုိင္းက ႐ုိးရာစြဲႀကီးသူေတြရဲ႕ ေ၀ဖန္မႈကုိလည္း ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရၿပီး သူမက ႀကံ႕ႀကံ႕ခံေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ကာ ႏုိင္ငံအတြင္း အျခားအမ်ိဳးသမီးေတြအတြက္ သတင္းစကားတစ္ခု ေပးရမယ္ဆုိတဲ့ အေတြးမ်ိဳးလည္း ရွိေနပါတယ္။

    သူမေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့တဲ့ ခရီးလမ္း၊ ေအာင္ျမင္မႈေတြ၊ စိန္ေခၚမႈေတြ၊ အီရန္အမ်ိဳးသမီးေတြအေပၚမွာ အေနာက္ႏုိင္ငံေတြက ျမင္ေနတဲ့ သမ႐ုိးက်အျမင္ေတြကုိ ရင္ဆုိင္ တြန္းလွန္ရမႈေတြအေၾကာင္း အလ္-ဂ်ာဇီးရား သတင္းဌာနနဲ႔ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းမႈမွာ ေျဖၾကားထားပါတယ္။

    ေမး။ ။ ဘယ္အရာက ရွင့္ကုိ စီးပြားေရးေလာကထဲ ဆြဲသြင္းခဲ့တာလဲ။

    ေျဖ။ ။ စီးပြားစီမံဘာသာရပ္မွာ ကၽြန္မ မဟာဘြဲ႕ရခဲ့တယ္။ ေနာက္ပုိင္းမွာ ကုိယ္ပုိင္စီးပြားေရးလုပ္ဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက အိမ္ေထာင္မက်ေသးဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒီစီးပြားေရးဟာ အီရန္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းမွာ ျဖစ္ေနက်အရာမဟုတ္ဘဲ အမ်ိဳးသားေတြ လႊမ္းမုိးထားတဲ့ စီးပြားေရး – အထူးသျဖင့္ သတၳဳတြင္းနဲ႔ သြင္းကုန္ထုတ္ကုန္က႑မွာပါ။

    သတၱဳတြင္းလုပ္ငန္းကုိ ကၽြန္မ ၀င္ေရာက္ခဲ့ၿပီး၊ ႏုိင္ငံျခားတုိင္းျပည္ေတြကုိ သတၱဳေတြ တင္ပုိ႔ခဲ့ပါတယ္။ လုပ္ငန္းက တုိးတက္ခဲ့ၿပီး ကၽြန္မလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး ေအာင္ျမင္ပါတယ္။

    ဒီလုပ္ငန္းမွာ ေအာင္ျမင္တဲ့ တစ္ဦးတည္းေသာ အမ်ိဳးသမီးလုပ္ငန္းရွင္ျဖစ္တာေၾကာင့္ ကၽြန္မကုိ အာ႐ံုစုိက္မႈ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရွိလာတယ္ဆုိတာ ေနာက္ပုိင္းမွာ ကၽြန္မ သိလာတယ္။ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ယံုၾကည္မႈ၊ အႏၱရာယ္ကုိ ရင္ဆုိင္ႏုိင္မႈနဲ႔ ရဲ၀့ံမႈေတြလုိ အရည္အခ်င္းအခ်ိဳ႕ ကၽြန္မမွာ ရွိတာေၾကာင့္ အျခားသူေတြနဲ႔ မတူဘူးဆုိတာလည္း ကၽြန္မ သေဘာေပါက္ခဲ့ပါတယ္။

    ပထမဆုံး စီးပြားေရး သေဘာတူညီခ်က္မွာ တန္ဖုိးက ကန္ေဒၚလာ ၂ သန္းဖုိးပါ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မမွာ ေဒၚလာ ၂၀၀ ပဲရွိပါတယ္။ လူေတြက ကၽြန္မ ဘယ္လုိလုပ္ခဲ့လဲဆုိတာ သိခ်င္ၾကတယ္။ ကၽြန္မကေတာ့ ဒါဟာ ညႇိႏႈိင္းေဆြးေႏြးမႈ အႏုပညာနဲ႔ ျဖတ္သန္းခဲ့တာလုိ႔ ရွင္းျပပါတယ္။

    ေမး။ ။ အမ်ိဳးသားေတြ ႀကီးစုိးတဲ့ ဒီကမၻာမွာ ရွင္ ရြက္လႊင့္တဲ့အခါ ဘယ္လုိ စိန္ေခၚမႈေတြကုိ ႀကံဳေတြ႕ရသလဲ။

    ေျဖ။ ။ ကၽြန္မ အၿမဲတမ္း ရည္မွန္းခ်က္ေတြခ်တယ္။ ကၽြန္မရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္ေတြကုိ ဦးစားေပးတယ္။ အဲဒီရည္မွန္းခ်က္ေတြကုိ ေက်ာ္ၾကည့္ၿပီး ‘ဒါက ဘာမွမဟုတ္ဘူး။ လုပ္လုိက္စမ္း’ လုိ႔ အၿမဲတမ္း ကၽြန္မကုိယ္ကၽြန္မ ေျပာပါတယ္။

    ဒီရည္မွန္းခ်က္ေတြထဲမွာ သားသမီး ၄ ေယာက္ယူဖို႔လည္း ပါ၀င္ပါတယ္။ ကၽြန္မရဲ႕စီးပြားအေရး အျမင့္ဆံုးေရာက္ေနခ်ိန္မွာ ဒီကေလးေတြကို ေမြးခဲ့တာပါ။ ကၽြန္မ သိပ္အလုပ္မ်ားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေမြးခဲ့တယ္။ ဒီအတြက္ ကၽြန္မ အရမ္းေပ်ာ္ပါတယ္။ ေယာက်္ားေလးႏွစ္ေယာက္နဲ႔ မိန္းကေလး ႏွစ္ေယာက္ပါ။

    အဲဒီအခ်ိန္မွာ အီရန္ရဲ႕ ကုန္သည္ႀကီးမ်ားအဖြဲ႕မွာ အဖြဲ႕၀င္ျဖစ္ဖုိ႔ စိတ္ထက္သန္လာတယ္။ အဖြဲ႕မွာ သတၱဳတြင္းလုပ္ငန္းက အမ်ိဳးသမီးအဖြဲ႕၀င္ဆုိတာ မရွိေသးဘူး။ ကၽြန္မ အဖြဲ႕၀င္ျဖစ္တဲ့အခါ အႀကီးတန္းအဖြဲ႕၀င္ေတြက ကၽြန္မကို ေလွာင္တယ္။ ဒီလုိ ‘အမ်ိဳးသမီးငယ္’ တစ္ေယာက္ဟာ ဒီေလာကထဲ မလာသင့္ဘူးလုိ႔ ေျပာတယ္။ ကၽြန္မ ထြက္သင့္တယ္လုိ႔ စၾကတယ္။ အဲဒီတုန္းက အႁမႊာကုိယ္၀န္ကုိ လြယ္ထားရၿပီး သိပ္ အလုပ္႐ႈပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ပါ။

    ဒါေပမယ့္ ကုန္သည္ႀကီးမ်ားအသင္းရဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ကၽြန္မဟာ ဒုတိယ မဲအမ်ားဆံုးရသူ ျဖစ္လာတယ္။ ႏုိင္ငံတစ္ခုလံုး ငလ်င္လႈပ္သလုိ အံုးအံုးႂကြက္ႂကြက္ျဖစ္သြားတယ္။ အမ်ိဳးသားေတြလႊမ္းမုိးတဲ့ ဒီလုိနယ္ပယ္မွာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက ဒီလုိ မဲေတြ ရသလားေပါ့။ မုိးႀကိဳးပစ္လုိက္သလုိပါပဲ။

    အမ်ိဳးသားအဖြဲ႕၀င္ေတြက ဖုန္းဆက္ၿပီး ကၽြန္မ ႏႈတ္ထြက္သင့္တယ္လုိ႔ ေျပာၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက သူတုိ႔အေပၚ ႀကီးၾကပ္တာကုိ လက္မခံႏုိင္ဘူးလုိ႔ ေျပာၾကတယ္။ အဲဒီတုန္းက ကၽြန္မဟာ သိပ္ႏြမ္းလ်ေနၿပီး၊ ဒီဖုန္းေတြကုိလည္း ေျဖရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မ ႏႈတ္ထြက္လုိက္ရင္ ကၽြန္မတုိ႔လူ႕အဖြဲ႕အစည္းက အမ်ိဳးသမီးေတြအေပၚမွာ သစၥာေဖာက္ရာ ေရာက္သြားမယ္လုိ႔ ကၽြန္မ ေတြးခဲ့ပါတယ္။

    အျခားသူေတြအတြက္ ကၽြန္မ လမ္းေဖာက္ေပးခဲ့တယ္။ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ အထူးေကာ္မတီေတြကုိ ဥကၠဌအျဖစ္ ႀကီးၾကပ္ေနတဲ့ အျခား အမ်ိဳးသမီး ၃ ဦး ရွိလာပါၿပီ။

    ေမး။ ။ အစၥလာမ့္ဥပေဒေအာက္မွာေနရတ့ဲ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕ ဘ၀နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အေနာက္တုိင္းမွာ ထင္ျမင္ယူဆခ်က္အမွားေတြ ရွိေနတယ္ဆုိတာ ရွင္ ယံုလား။

    ေျဖ။ ။ အီရန္က အမ်ိဳးသမီးေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အေနာက္တုိင္းမွာ ရွိေနတဲ့ ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ အမွားေတြက ေတာ္ေတာ္ေလးမ်ားပါတယ္။ ကၽြန္မ အျခားတုိင္းျပည္ေတြကုိ ခရီးသြားရင္ အီရန္အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ အဲဒီႏုိင္ငံေတြက အမ်ိဳးသမီးေတြထက္ ပုိၿပီး ပညာတတ္ကာ၊ လြတ္လပ္ခြင့္လည္း ေတာ္ေတာ္ေလး ပုိရေနတယ္ဆုိတာကုိ ကၽြန္မ သိရွိလာရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ထင္ျမင္ယူခ်က္အမွားေတြကေတာ့ ရွိေနတုန္းပါ။

    အီရန္လုိႏုိင္ငံမ်ိဳးမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ သူတုိ႔ရဲ႕ ခင္ပြန္းေတြအေပၚမွာ ႏူးႏူးညံ့ညံ့ ဆက္ဆံရတယ္။ ခင္ပြန္းကုိပစ္ၿပီး ကုိယ္လြတ္႐ုန္းလုိ႔ မရပါဘူး။

    ကၽြန္မခင္ပြန္းကေတာ့ ကၽြန္မအတြက္ ႀကီးက်ယ္တဲ့ မိတ္ေဆြတစ္ဦးပါ။ အထူးသျဖင့္ ကေလးေတြကို ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္တဲ့ ေနရာမွာေပါ့။ အလုပ္ေတြနဲ႔ အေ၀းကုိေရာက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သူဟာ ကၽြန္မရဲ႕ လစ္ဟာမႈကုိ ျဖည့္ဆည္းေပးတယ္။ သူဟာ ႀကီးက်ယ္တဲ့ ဖခင္ေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ၿပီး ကေလးေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ သိပ္ကုိ အံ့ၾသစရာေကာင္းသူပါ။ ကုိယ့္ကုိယ္ ကူညီပံ့ပုိ႔ေပးမယ့္ ခင္ပြန္းတစ္ေယာက္ ရထားတာကလည္း ေအာင္မႈအတြက္ ေနာက္ထပ္ ေသာ့ခ်က္တစ္ခုပါပဲ။

    ေမး။ ။ ဒီေန႔ အီရန္မွာ ႀကံဳေတြ႕ေနရတဲ့ လူမႈျပႆနာေတြဲထဲမွာ ဘယ္ဟာက အဆုိးဆံုးလုိ႔ ရွင္ ေျပာခ်င္လဲ။

    ေျဖ။ ။ ေဆးစြဲမႈနဲ႔ အလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္မႈေတြပါ။ ဒီအေၾကာင္းအရာႏွစ္ခုဟာ လူမႈ ရာဇ၀တ္မႈ၊ လူမႈ ထိခုိက္ပ်က္စီးမႈေတြရဲ႕ အေျခခံေတြျဖစ္တယ္လုိ႔ ကၽြန္မ တစ္ကိုယ္ေရ ျမင္ပါတယ္။ မူးယစ္ေဆး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားထုတ္လုပ္ၿပီး ဥရာပနဲ႔ အေနာက္ႏုိင္ငံကုိ တင္ပုိ႔ရာမွာ တစ္ေထာက္နားလမ္းျဖစ္တဲ့ အာဖဂန္နစၥတန္နဲ႔ ကၽြန္မတုိ႔တုိင္းျပည္က ကပ္ေနတယ္။ ဒီျဖစ္စဥ္မွာ အီရန္လူငယ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကလည္း ဒီလုိ ေဆးစြဲတာမ်ိဳးေတြ ရွိတယ္။ ဒါဟာ လူမႈေရးျပႆနာေတြဆီကုိ ဦးတည္သြားေစပါတယ္။ ကြာရွင္းမႈ၊ မိသားစုျပႆနာေတြ၊ မူးယစ္ေဆး၀ါးေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ ျပႆနာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း ကၽြန္မတုိ႔မွာ ရွိပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ အထူး စုိးရိမ္စရာေကာင္းတာက အမ်ိဳးသမီးေတြၾကားထဲမွာ ေဆးစြဲမႈပါ။ ဒါကုိ ေတာ္ေတာ္ တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ တြန္းလွန္ရပါမယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လည္းဆုိေတာ့ သူတုိ႔ဟာ သားသမီးေတြကုိ ၾကည့္႐ႈေစာင့္ေရွာက္ရလုိ႔ပါ။

    တုိင္းျပည္ရဲ႕ အႀကီးတန္းအာဏာပုိင္ေတြက ဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အၿမဲတမ္း အထိမခံဘူး။ ဒါေပမယ့္ မၾကာေသးမီကာလကပဲ အာဏာပုိင္ေတြဟာ ဒီျပႆနာကုိ ပုိၿပီး အာ႐ံုစုိက္လာတယ္။ ၿပီးေတာ့ ျပန္လည္ထူေထာင္ရးစခန္းေတြ ဖြင့္လွစ္ေပးတယ္။ ဒီလုိႀကိဳးပမ္းမႈေတြဟာ သိသိသာသာ တုိးလာပါတယ္။

    ေမး။ ။ ရွင့္ရဲ႕ လမ္းေၾကာင္းအတုိင္း ေလွ်ာက္လွမ္းခ်င္ၾကတဲ့ အမ်ိဳးသမီေတြနဲ႔ မိန္းကေလးငယ္ေတြကုိ ဘာမ်ား အႀကံျပဳခ်င္ပါသလဲ။

    ေျဖ။ ။ နံပတ္တစ္ရန္သူက ေၾကာက္ရြံ႕မႈပဲလုိ႔ ကၽြန္မ သူတုိ႔ကုိ အၿမဲတမ္း အႀကံေပးပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မေၾကာက္နဲ႔။ ကုိယ့္အတြက္ အၿမဲတမ္းစဥ္းစားပါ။ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ၊ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ခ်မွတ္ပါ။ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိသိေအာင္ အရင္လုပ္ပါ။

    နာမ္ပုိင္းဆုိင္ရာ အသိေတြကလည္း ကၽြန္မအေပၚ လႊမ္းမုိးပါတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လည္းဆုိေတာ့ မိဘေတြက ဘာသာတရားေအာက္မွာ ကၽြန္မတုိ႔ ႀကီးျပင္းေစခဲ့တာကုိး။ ဘုရားသခင္ကလြဲၿပီး ကၽြန္မ ဘာကုိမွ မေၾကာက္ပါဘူး။ ဒ့ါေၾကာင့္ အႏၱရာယ္ေတြကုိ ရင္ဆုိင္တယ္။ အျခားသူေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မလုပ္တဲ့ အလုပ္ေတြကုိ လုပ္ပါတယ္။

    Ref: Aljazeera

  • အစၥလာမ္၏ အိေႁႏၵသိကၡာရွိမႈ စံႏႈန္းအေပၚ မြတ္စလင္အမ်ိဳးသမီးတုိ႔၏ အျမင္မ်ား (၅)

    အစၥလာမ္၏ အိေႁႏၵသိကၡာရွိမႈ စံႏႈန္းအေပၚ မြတ္စလင္အမ်ိဳးသမီးတုိ႔၏ အျမင္မ်ား (၅)

    ဒီဇင္ဘာ ၁၄၊ ၂၀၁၆
    M-Media

    ကၽြန္မရဲ႕ဆံႏြယ္ဟာ ကၽြန္မရဲ႕အဓိကအစိတ္အပိုင္းပါ

    5
    ဟိဂ်ာ့ဗ္ကို ဖယ္ခြာလိုက္ဖို႔ အခ်ိန္ကာလကို ျပန္ေျပာင္းေျပာဆိုေနတဲ့ ရီဟမ္းအလ္ေကာင္စာ

    – ရီဟမ္းအလ္ေကာင္စာကေတာ့ ဆီးရီးယားအေၾကာင္းနဲ႔ ဥေရာပကဒုကၡသည္မ်ားအေၾကာင္းေရးသားေနတဲ့ ဆီးရီးယား-ပါလက္စတိုင္းလူမ်ဳိး ဂ်ာနယ္လစ္တစ္ဦးပါ။ သူမက ဒီလိုေျပာၾကားပါတယ္။

    ကၽြန္မရဲ႕ဟိဂ်ာ့ဗ္ကို ခၽြတ္လိုက္ဖို႔ ၂ ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာေအာင္ အခ်ိန္ယူဆံုးျဖတ္ခဲ့ရတယ္။ ကၽြန္မ ဆီးရီးယားကေန ပထမဆံုးထြက္ခြာလာတဲ့ ဘာလင္ခရီးစဥ္ ေလယာဥ္ေပၚမွာေပါ့။ အာရွႏြယ္သက္ႀကီးလင္မယားေဘးမွာ ကၽြန္မ ထိုင္ေနတယ္။ သူတို႔ အိပ္ေမာက်ေနခဲ့တယ္။ ဖရင့္ဖတ္ႏိုင္ငံတကာေလဆိပ္မွာ ခရီးတစ္ေထာက္နားစဥ္ ကၽြန္မ ဟိဂ်ာ့ဗ္ကို ခၽြတ္လိုက္ပါတယ္။ သူတို႔ကေတာ့ ဒါကို သတိထားမိပံုေတာင္ မေပၚပါဘူး။

    ဥေရာပေရာက္တဲ့အထိ ကၽြန္မက ေစာင့္ေနရဦးမွာလား။ ဖခင္အေနနဲ႔စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားမွာစိုးလို႔ ဆီးရီးယားမွာ ဟိဂ်ာ့ဗ္ကို ခၽြတ္လိုက္ဖို႔ ကၽြန္မ သတၱိ မရိွခဲ့ဘူး။ ကၽြန္မရဲ႕ဆႏၵကိုေျပာေတာ့ ဖခင္က ဒီလိုေျပာပါတယ္။ သမီး ဒီႏိုင္ငံက ခြာတဲ့အခါမွာ တစ္ပါးသူေတြရဲ႕အတင္းအဖ်င္းစကားေတြကေန ကင္းရွင္းေအာင္ေနႏိုင္တယ္ဆိုရင္ လုပ္လိုက္ပါတဲ့။

    ကၽြန္မရဲ႕ဖခင္က မိခင္ေလာက္ ဘာသာေရးကိုင္းရိႈ္င္းမႈ မရိွပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ လူထုအျမင္ပိုင္းဆိုင္ရာေတြမွာ ေတာ္ေတာ္ႏွံ႔စပ္ပါတယ္။

    ဒီလိုဆံုးျဖတ္ဖို႔ အေၾကာက္ႀကီးေၾကာက္ေနခဲ့တာကို ကၽြန္မ ေကာင္းေကာင္းမွတ္မိေနပါတယ္။ ဒါဟာ ကၽြန္မဘ၀ရဲ႕ အႀကီးမားဆံုး စိန္ေခၚမႈႀကီးတစ္ခုလို႔ ကၽြန္မ ထင္ျမင္ခဲ့မိတယ္။ ဒါေပမယ့္ မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။

    ကၽြန္မ ဒါကို ဖယ္ရွားခ်င္တာက ပိုၿပီး သဘာ၀ဆန္ခ်င္လို႔ေလ။ ဦးေခါင္းၿခံဳထားၿပီး မ်က္ႏွာမွာ မိတ္ကပ္အေဖြးသားနဲ႔ ေကာလိပ္သြားတက္မယ့္ ကၽြန္မဟာ အိပ္ရာထသြားတိုက္ေနတဲ့ မွန္ထဲက ကၽြန္မပံုနဲ႔ လံုး၀ကြဲျပားေနတာမ်ဳိး ကၽြန္မ မႏွစ္သက္ပါဘူး။ ကၽြန္မဟာ ကၽြန္မသိတဲ့ ရီဟမ္းဆိုတဲ့ ကၽြန္မပင္ကိုယ္ပံုစံအတိုင္းပဲ တတ္ႏိုင္သမွ် ျဖစ္ေနခ်င္ပါတယ္။

    ပထမရက္ပိုင္းေတြမွာ စိတ္ရႈပ္ေထြးေနာက္က်ိေနခဲ့တယ္။ ေရွ႕ဆက္ရမွာကိုလည္း ပူပန္စိုးရိမ္ေနခဲ့တယ္။ ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္ ဖံုးကာထားခဲ့ၿပီးေနာက္ ကၽြန္မရဲ႕ဆံပင္ကို ဘယ္လို ကရုစိုက္ရမယ္ဆိုတာ ကၽြန္မ တကယ္ကို မသိခဲ့ဘူး။ ရုတ္တရက္ဆိုေတာ့ ေၾကာင္စီစီ ျဖစ္ေနသလိုပါပဲ။ လေပါင္းမ်ားစြာလြန္ေျမာက္ၿပီးတဲ့အခါမွာ ကၽြန္မ ေနသားက်သြားခဲ့ပါတယ္။

    ခုဆိုရင္ ကၽြန္မရဲ႕ဆံႏြယ္က ကၽြန္မရဲ႕အဓိကအစိတ္အပိုင္းတစ္ခုျဖစ္ေနပါၿပီ။ ရႈပ္ပြေနသည္ျဖစ္ေစ သန္စြမ္းေနသည္ျဖစ္ေစ အဲ့ဒါက ကၽြန္မရဲ႕စရိုက္လကၡဏာကို ထင္ဟပ္ေနေစပါတယ္။ ဒါကို ေနာင္တရမေနပါဘူး။ တစ္ေန႔ေန႔ ကၽြန္မ ဟိဂ်ာ့ဗ္ ျပန္ေဆာင္းပါဦးမလားလို႔ ေမးရင္ ျပန္၀တ္ေကာင္း၀တ္ပါလိမ့္မယ္၊ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီလိုအျမင္မ်ဳိး ယခုခ်ိန္မွာ မရိွေသးပါဘူးလို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

    (မူရင္း – What the hijab means to me : From Nigeria to Uruguay, women share their thoughts and feelings about the hijab. Al Jazeera)

    ျပန္ဆိုသူ – ၾသရသ ေရခ်မ္း

    ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီးေသာ အပုိင္းမ်ား

    အပိုင္း(၁)

    အပိုင္း(၂)

    အပိုင္း(၃)

    အပုိင္း(၄)

     

  • ၂၀၁၆ ခုႏွစ္အတြင္း အဖတုိင္းျပည္ကုိ ႀကီးက်ယ္ေအာင္လုပ္ခဲ့သည့္ အေမရိကန္မြတ္စလင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား – အပုိင္း (၂)

    ၂၀၁၆ ခုႏွစ္အတြင္း အဖတုိင္းျပည္ကုိ ႀကီးက်ယ္ေအာင္လုပ္ခဲ့သည့္ အေမရိကန္မြတ္စလင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား – အပုိင္း (၂)

    ဒီဇင္ဘာ ၁၂၊ ၂၀၁၆
    M-Media

    အခုအခ်ိန္မွာ အေမရိကန္မြတ္စလင္ေတြဟာ ဘာသာေရး သည္းမခံႏုိင္မႈ၊ အစၥလာမ္ေၾကာက္ေရာဂါေတြကုိရဲ႕ ဒဏ္ကုိ အျပင္းအထန္ ခံစားေနရၿပီး ရလဒ္အေနနဲ႔ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြ၊ ကြန္ဆာေဗးတစ္မီဒီယာေတြရဲ႕ တုိက္ခုိက္မႈကုိ ႀကံဳေတြ႕ေနရပါတယ္။ အေမရိကန္မြတ္စလင္ေတြဟာ ကုိယ္ထိလက္ေရာက္ ေစာ္ကားခံရတယ္၊ အရွက္ခြဲခံရတယ္၊ သူတုိ႔ရဲ႕ ဘာသာအယူ ယံုၾကည္သက္၀င္မႈေၾကာင့္ အသတ္ခံရတာမ်ိဳးေတြအထိ ရွိပါတယ္။ ေခါင္းေဆာင္းပု၀ါနဲ႔ မြတ္စလင္အမ်ိဳးသမီးေတြကလည္း အၾကမ္းဖက္မႈေတြကုိ ခံေနရပါတယ္။

    ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔ေတြဟာ အ႐ံႈးေပးသူေတြေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ မြတ္စလင္အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ လူနည္းစုေတြရဲ႕ အခြင့္အေရးအတြက္ ဦးေဆာင္တုိက္ပြဲ၀င္ေနၾကတယ္၊ အေမရိကန္ရဲ႕ အုတ္ျမစ္ျဖစ္တဲ့ ‘လူတုိင္းအတြက္ အသက္ရွင္သန္ႏုိင္မႈ၊ လြတ္ေျမာက္မႈနဲ႔ တရားမွ်တမႈ’ ဆုိတာေတြ ဆက္လက္ ဆုပ္ကုိင္ထားႏုိင္ပါ့မလားဆုိတာ အေမရိကန္ကုိ စမ္းသပ္ေနပါတယ္။

    ေအာက္မွာေဖာ္ျပမယ့္ အေမရိကန္မြတ္စလင္အမ်ိဳးသမီးေတြကေတာ့ ၂၀၁၆ ခုႏွစ္ကုိ ၾကင္နာတဲ့၊ တရားမွ်တတဲ့၊ လွပတဲ့ ႏွစ္တစ္ႏွစ္ျဖစ္ေအာင္ ပံုေဖာ္ခဲ့သူေတြျဖစ္ၿပီး သူတုိ႔ရဲ႕ အဖတုိင္းျပည္ကုိ ႀကီးက်ယ္ေအာင္ လုပ္ခဲ့ၾကသူေတြလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

    ၆။ ရာနာ အဘ္ဒဲလ္ ဟာမစ္

    6

    အမ်ိဳးသမီးမ်ား တစ္ႏုိင္တစ္ပုိင္ စြမ္းအားျမင့္တင္ေရး လႈပ္ရွားမႈ (Women’s Initiative for Self-Empowerment) ကုိ စတင္ထူေထာင္ခဲ့တဲ့ ရာနာ အဘ္ဒဲလ္ ဟာမစ္ဟာ ပါရမီရွိသူတစ္ဦးျဖစ္ၿပီး သူမဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုးကုိ အစၥလာမ္ေၾကာက္ေရာဂါ တုိက္ဖ်က္ေရးအတြက္ အမ်ိဳးသမီးေတြကုိ စြမ္းေဆာင္ရည္ျမႇင့္တင္ေပးဖုိ႔ ႏွစ္ျမႇဳပ္ကူညီေနသူတစ္ေယာက္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။

    မြတ္စလင္အမ်ိဳးသမီးေတြ ေခါင္းေဆာင္းပု၀ါ ၀တ္ဆင္မႈအေပၚ ရွိေနတဲ့ လြဲမွားတဲ့ အျမင္ေတြကုိ ေခ်ဖ်က္ဖုိ႔ရည္ရြယ္ၿပီးအံ့ၾသေလာက္ဖြယ္ Hijabis of New York ဆုိတဲ့ ပညာေပး ဓာတ္ပံုစီးရီးတစ္ခုကုိ ဖန္တီး႐ံုတင္မကဘဲ အစၥလာမ္ေၾကာက္ေရာဂါအေျခတည္တဲ့ အၾကမ္းဖက္မႈေတြအတြက္ အမ်ိဳးသမီးေတြ မိမိကုိယ္ကုိ ကာကြယ္ႏုိင္ဖုိ႔ တုိက္ခုိက္ေရး ပညာရပ္ေတြကုိလည္း ရာနာက သင္ၾကားေပးေနပါတယ္။

    “မြတ္စလင္အမ်ိဳးသမီးေတြအေနနဲ႔ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ စြမ္းအားျမႇင့္တင္ဖုိ႔ ေဆာင္ရြက္လာၾကၿပီဆုိရင္ တစ္ခုခု ထူးျခားလာမွာပါ” လုိ႔ ဟာမစ္က ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။

    ၇။ ႏူရာ အာဖီယာ

    နာမည္ႀကီး အလွဖန္တီးမႈ ဘာေလာ့ဂါတစ္ေယာက္ပါ။ အာဖီယာဟာ ႏုိ၀င္ဘာလမွာ အေမရိကန္ ထိပ္တန္း အလွကုန္တံဆိပ္ျဖစ္တဲ့ CoverGirl ရဲ႕ ပထမဆံုး ပု၀ါေဆာင္း သံတမန္တစ္ဦး ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ အာဖီယာအေနနဲ႔ ဆုိဖီယာ ဗာဂါရာ၊ ေကသီ ပါရီတုိ႔နဲ႔အတူ CoverGirl ေၾကာ္ျငာေတြ၊ ဘီလ္ဘုတ္ေတြမွာ ပါ၀င္မွာျဖစ္ၿပီး နယူးေယာက္က တုိင္းမ္စကြဲအပါအ၀င္ ႏုိင္ငံတစ္၀ွမ္းမွာ သူမကုိ ေတြ႕ျမင္ရေတာ့မွာပါ။

    “ဟီဂ်ဘ္ေခါင္းေဆာင္းပု၀ါကုိ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ အျမင္မ်ိဳး ျမင္လာမယ့္ လႈပ္ရွားမႈမွာ တစ္စိတ္တစ္ပုိင္း ပါ၀င္ရတဲ့အတြက္ ကၽြန္မ ဂုဏ္ယူမိပါတယ္။ တီဗီ ဒါမွမဟုတ္ ဘီလ္ဘုတ္ေတြမွာေတြ႕ရတဲ့ ဒီလုိ နာမည္ေက်ာ္ကုန္ပစၥည္းေတြမွာ ပု၀ါေဆာင္းတဲ့သူေတြ ကိုယ္စားျပဳခြင့္ ပုိရေလေလ၊ ေကာင္းေလေလပါပဲ” လုိ႔ အာဖီယာက နယူးေယာက္တုိင္းမ္စ္ကုိ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။

    ၈။ မြတ္စလင္လူငယ္ ကဗ်ာအဖြဲ႕

    8

    ကီရန္ ၀ါကာရ္၊ အဘ္ဒီကာဒီရ္၊ ဟာ၀ါ အဒမ္နဲ႔ လီနာ ဂီနာ၀ီတုိ႔ ၄ ဦး ပါ၀င္တဲ့ ဆယ္ေက်ာ္သက္ ကဗ်ာအဖြဲ႕ျဖစ္ၿပီး Muslim Girls Making Change အမည္နဲ႔ ကဗ်ာလႈပ္ရွားမႈတစ္ခုကုိ စတင္ဖန္တီးခဲ့သူေတြပါ။ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ကဗ်ာေတြကေနတစ္ဆင့္ လူမႈေရးဆုိင္ရာ တရားမွ်တမႈကို ရွာေဖြဖုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတုိ႔ရဲ႕ လူငယ္ကဗ်ာအဖြဲ႕ေလးဟာ Brave New Voices လုိ႔ေခၚတဲ့ ႏုိင္ငံတကာ လူငယ္ကဗ်ာပြဲေတာ္မွာ ပါ၀င္ခဲ့ၿပီး အမွတ္သညာ ကိစၥကေန၊ အမုန္းတရားေတြအထိ သူတုိ႔ ေဖာ္က်ဴးစပ္ဆုိထားတဲ့ ကဗ်ာေတြက ပရိတ္သတ္ေတြရဲ႕ ရင္အစံုကုိ လႈပ္ခတ္ေစခဲ့ပါတယ္။

    “အၾကမ္းဖက္၀ါဒဆုိတဲ့ စကားလံုးၾကားတာနဲ႔ ပထမဆံုး အစၥလာမ္သာသနာကုိ ေျပးျမင္တာမ်ိဳး ကၽြန္မ မလုိခ်င္ပါဘူး။ ကၽြန္မသိတဲ့အစၥလာမ္က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသာသနာပါ” လုိ႔ ဂရီနာ၀ီက ဖြင့္ဟခဲ့ပါတယ္။

    ၉။ ႏူရ္ တာဂူရီ

    အသက္ ၂၂ ႏွစ္အရြယ္ ဂ်ာနစ္လစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ တာဂူရီဟာ စက္တင္ဘာလထုတ္ Playboy မဂၢဇင္းမွာ ဟီဂ်ဘ္ ေခါင္းေဆာင္းပု၀ါနဲ႔ ပထမဆံုး မ်က္ဖံုးတင္ ေဖာ္ျပခံရသူ ျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ လူငယ္ေတြရဲ႕ အျမင္ေတြကုိ ေျပာင္းလဲဖုိ႔ ရည္ရြယ္တဲ့ မဂၢဇင္းရဲ႕ Renegades အစီအစဥ္မွာလည္း ပါ၀င္ခြင့္ ရခဲ့ပါတယ္။ Playboy ကေတာ့ တာဂူရီဟာ “ဟိရိၾသတၱပတရားကုိ ထင္ရွားေစသူ” ျဖစ္တယ္လုိ႔ ေဆာင္းပါးမွာ ေရးသားခဲ့ပါတယ္။

    “႐ုိးသားတဲ့ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔ ေတာ္လွန္ေျပာင္းလဲမႈကုိ ကၽြန္မယံုၾကည္တယ္။ ကုိယ့္ရဲ႕ အရွိတရားအတုိင္း ျဖစ္လာဖုိ႔ဆုိတာ ေတာ္လွန္ေျပာင္းလဲ ရတာပါပဲ ”

    ၁၀။ ဇုိင္နဘ္ အဘ္ဒူလာ

    10

    ဇုိင္နဘ္ဟာ ခ်ီကာဂုိအေျခစိုက္ တုိက္ခုိက္ေရးနည္းျပတစ္ဦးျဖစ္ၿပီး ႏုိ၀င္ဘာလအတြင္း Hate Crime Survival Seminar ဆုိတဲ့ ေဆြးေႏြးပြဲတစ္ခုကုိ က်င္းပကာ ေရြးေကာက္ပြဲေနာက္ပုိင္း မြတ္စလင္လူ႕အဖြဲ႕အစည္းမွာ ေတြ႕ႀကံဳေနရတဲ့ ေၾကာက္ရြံ႕မႈေတြကုိ တုန္႔ျပန္ခဲ့သူတစ္ဦး ျဖစ္ပါတယ္။

    ေနာက္ၿပီး အၾကားအာ႐ံုခ်ိဳ႕တဲ့သူေတြအတြက္ ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးေနတဲ့ ခ်ီကာဂုိၿမိဳ႕က အက်ိဳးအျမတ္မယူတဲ့အဖြဲ႕ Deaf Planet Soul မွာ မြတ္စလင္အမ်ိဳးသမီးေတြအတြက္ မိမိကုိယ္ကုိကာကြယ္ေရး အလုပ္႐ံုေဆြးေႏြးပြဲ တစ္ခုကုိလည္း က်င္းပခဲ့ပါတယ္။ ဟီဂ်ဘ္ေခါင္းေဆာင္းပု၀ါ ၀တ္ဆင္ထားတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြအေနနဲ႔ သူတုိ႔ကုိ တုိက္ခုိက္လာတဲ့သူေတြကုိ ဘယ္လုိ တုန္႔ျပန္ကာကြယ္မရလဲဆုိတဲ့ တုိက္ခုိက္ေရးလမ္းညႊန္ ဗီဒီယုိ ၂ ခုကုိလည္း ဇုိင္နဘ္က လႊင့္တင္ခဲ့ၿပီး လူႀကိဳက္မ်ားခဲ့ပါတယ္။

    “ကၽြန္မတုိ႔ရဲ႕ တုိက္ခုိက္ေရး သင္တန္းေတြ၊ Hate Crime Survival Seminar ေတြဟာ အမ်ိဳးသမီးေတြကို ကုိယ့္ေျခေထာက္ေပၚကုိယ္ ရပ္တည္ႏုိင္ဖုိ႔၊ တန္ျပန္ တုန္႔ျပန္ႏုိင္ဖုိ႔ ရည္ရြယ္ပါတယ္။ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ေလးစားတန္ဖုိးထားမႈ ယံုၾကည္မႈေတြကုိ တုိးျမင့္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ျခင္း၊ အေျခခံကာကြယ္ေရး အသိပညာေတြ တတ္ေျမာက္ေအာင္လုပ္ျခင္းအားျဖင့္ ကၽြန္မတုိ႔ဟာ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕ ကာယ၊ ဉာဏစြမ္းအားကုိ ျမႇင့္တင္ေပးေနတာျဖစ္ပါတယ္” လုိ႔ ဇုိင္နဘ္က Huffpost ကုိ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။
    Ref: Huffingtonpost

    (ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္)

    (အပုိင္း (၁) ကုိ ဤေနရာတြင္ ဖတ္႐ႈႏုိင္ပါသည္)

  • ၂၀၁၆ ခုႏွစ္အတြင္း အဖတုိင္းျပည္ကုိ ႀကီးက်ယ္ေအာင္လုပ္ခဲ့သည့္ အေမရိကန္မြတ္စလင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား – အပုိင္း (၁)

    ၂၀၁၆ ခုႏွစ္အတြင္း အဖတုိင္းျပည္ကုိ ႀကီးက်ယ္ေအာင္လုပ္ခဲ့သည့္ အေမရိကန္မြတ္စလင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား – အပုိင္း (၁)

    ဒီဇင္ဘာ ၁၁၊ ၂၀၁၆
    M-Media

    – အခုအခ်ိန္မွာ အေမရိကန္မြတ္စလင္ေတြဟာ ဘာသာေရး သည္းမခံႏုိင္မႈ၊ အစၥလာမ္ေၾကာက္ေရာဂါေတြကုိရဲ႕ ဒဏ္ကုိ အျပင္းအထန္ ခံစားေနရၿပီး ရလဒ္အေနနဲ႔ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြ၊ ကြန္ဆာေဗးတစ္မီဒီယာေတြရဲ႕ တုိက္ခုိက္မႈကုိ ႀကံဳေတြ႕ေနရပါတယ္။ အေမရိကန္မြတ္စလင္ေတြဟာ ကုိယ္ထိလက္ေရာက္ ေစာ္ကားခံရတယ္၊ အရွက္ခြဲခံရတယ္၊ သူတုိ႔ရဲ႕ ဘာသာအယူ ယံုၾကည္သက္၀င္မႈေၾကာင့္ အသတ္ခံရတာမ်ိဳးေတြအထိ ရွိပါတယ္။ ေခါင္းေဆာင္းပု၀ါနဲ႔ မြတ္စလင္အမ်ိဳးသမီးေတြကလည္း အၾကမ္းဖက္မႈေတြကုိ ခံေနရပါတယ္။

    ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔ေတြဟာ အ႐ံႈးေပးသူေတြေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ မြတ္စလင္အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ လူနည္းစုေတြရဲ႕ အခြင့္အေရးအတြက္ ဦးေဆာင္တုိက္ပြဲ၀င္ေနၾကတယ္၊ အေမရိကန္ရဲ႕ အုတ္ျမစ္ျဖစ္တဲ့ ‘လူတုိင္းအတြက္ အသက္ရွင္သန္ႏုိင္မႈ၊ လြတ္ေျမာက္မႈနဲ႔ တရားမွ်တမႈ’ ဆုိတာေတြ ဆက္လက္ ဆုပ္ကုိင္ထားႏုိင္ပါ့မလားဆုိတာ အေမရိကန္ကုိ စမ္းသပ္ေနပါတယ္။

    ေအာက္မွာေဖာ္ျပမယ့္ အေမရိကန္မြတ္စလင္အမ်ိဳးသမီးေတြကေတာ့ ၂၀၁၆ ခုႏွစ္ကုိ ၾကင္နာတဲ့၊ တရားမွ်တတဲ့၊ လွပတဲ့ ႏွစ္တစ္ႏွစ္ျဖစ္ေအာင္ ပံုေဖာ္ခဲ့သူေတြျဖစ္ၿပီး သူတုိ႔ရဲ႕ အဖတုိင္းျပည္ကုိ ႀကီးက်ယ္ေအာင္ လုပ္ခဲ့ၾကသူေတြလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

    ၁။ အီလ္ဟန္ အုိမာရ္

    1

    ဆုိမာလီမွာ ေမြးဖြားခဲ့တဲ့ အီလ္ဟန္ အုိမာရ္ဟာ ကင္ညာဒုကၡသည္စခန္းမွာ ၄ ႏွစ္ ကုန္ဆံုးခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္ အသက္ ၁၂ ႏွစ္အရြယ္မွာ အေမရိကန္ကုိ ေျပာင္းေရႊ႕အေျခခဲ့ပါတယ္။ ႏုိ၀င္ဘာ ၈ ရက္ေန႔ ေရြးေကာက္ပြဲမွာေတာ့ မင္နီဆုိတာ ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္အမတ္အျဖစ္ ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ခံရၿပီး၊ ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္မွာ ပါ၀င္ခြင့္ရတဲ့ ပထမဆံုး ဆုိမာလီ-အေမရိကန္ မြတ္စလင္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးအျဖစ္ မွတ္တမ္း၀င္ခဲ့ပါတယ္။

    သူမဟာ တန္ဖုိးနည္း ေကာလိပ္ ထြန္းကားေရး၊ ရာဇ၀တ္မႈဆုိင္ရာ တရားေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ၊ စီးပြားေရး တန္းတူညီမွ်မႈနဲ႔ သန္႔ရွင္းေသာစြမ္းအင္ စတဲ့ လူမႈအသုိင္းအ၀ုိင္း ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးကုိ ခ်ျပမဲဆြယ္ခဲ့သူလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

    “ဒီတုိင္းျပည္က လူတုိင္းအတြက္ လြတ္ေျမာက္မႈ၊ တရားမွ်တမႈကုိ ေပးတဲ့ တုိင္းျပည္ပါ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မတုိ႔ ဒီအတြက္ အလုပ္ေတာ့လုပ္ရမွာေပါ့ေလ။ ကၽြန္မတုိ႔တုိင္းျပည္ရဲ႕ ဒီမုိကေရစီက ႀကီးက်ယ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ပ်က္ဆီးလြယ္တယ္။ တုိးတက္မႈ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ျဖတ္သန္းလာရတယ္။ လူတုိင္းအတြက္ တရားမွ်တမႈကုိ ေဆာင္က်ဥ္းေပးဖုိ႔ ကၽြန္မတုိ႔ဟာ ဆက္လက္တုိးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္သြားဖုိ႔ လုိပါတယ္” လုိ႔ The Huffignton Post နဲ႔ ေအာက္တုိဘာ အင္တာဗ်ဴးမွာ အုိမာရ္က ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။

    ၂။ အစ္ဘ္သီဟဂ်္ မုိဟာမက္

    ဓားသုိင္းအားကစားသမားျဖစ္တဲ့ အစ္ဘ္သီဟဂ်္ မုိဟာမက္ဟာ အခုႏွစ္အုိလံပစ္မွာ ေခါင္းေဆာင္းပု၀ါနဲ႔ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္တဲ့ ပထမဆံုး အေမရိကန္အားကစားသမားအျဖစ္ မွတ္တမ္း၀င္ခဲ့ပါတယ္။ ဆုတံဆိပ္ မဆြတ္ခူးႏုိင္ခဲ့ေပမယ့္ ရီယုိ အုိလံပစ္ ၀င္ေရာက္ခြင့္ ရခဲ့ျခင္းအားျဖင့္ အသိအမွတ္ျပဳခံရဆံုး ကစားသမားတစ္ဦးဆုိတဲ့ ေအာင္ျမင္မႈကုိေတာ့ ရခဲ့ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူမဟာ ရည္မွန္းခ်က္ေတြရဲ႕ ေစစားရာေနာက္ကုိလုိက္တဲ့အခါ အခက္အခဲေတြကုိ ေက်ာ္ျဖတ္ရတဲ့ မြတ္စလင္အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕ စံနမူယူစရာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

    “ကၽြန္မတုိ႔ဟာ ခက္ခဲတဲ့ ႏုိင္ငံေရးအေျခအေနတစ္ခုကို အခု ေရာက္ေနပါတယ္။ မြတ္စလင္ေတြဟာ ေစာင့္ၾကည့္ခံေနရပါတယ္။ (ဒီလုိအာင္ျမင္တာဟာ) ကၽြန္မအတြက္ တကယ့္ကုိ ႀကီးမားတဲ့ အိပ္မက္ႀကီးျဖစ္ၿပီး အမွန္တကယ္ျဖစ္လာမယ္လုိ႔ ကၽြန္မ ထင္မထားခဲ့ပါဘူး။ မြတ္စလင္အမ်ိဳးသမီးေတြနဲ႔ လူမည္းအမ်ိဳးသမီးေတြကုိ ကုိယ္စားျပဳရတယ္ဆုိတဲ့ ဂုဏ္တစ္ခုကုိ ကၽြန္မ ေပါ့ေပါ့တန္တန္ သေဘာမထားပါဘူး” လုိ႔ ေလာ့စ္အိန္ဂ်လိစ္မွာ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ အုိလံပစ္ေကာ္မတီ အစည္းအေ၀းမွာ အစ္ဘ္သီဟဂ်္ မုိဟာမက္က ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။

    ၃။ လင္ဒါ ဆာဆူရ္

    3

    ထင္ရွားတဲ့ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ လင္ဒါ ဆာဆူရ္ဟာ ၂၀၁၇ ခုနွစ္ ဇန္န၀ါရီ ၂၁ ရက္ေန႔ ၀ါရွင္တန္ ဒီစီမွာျပဳလုပ္မယ့္ ‘၀ါရွင္တန္အမ်ိဳးသမီး ခ်ီတက္လမ္းေလွ်ာက္ပြဲ’ ကုိ ဦးေဆာင္ဖုိ႔ ဖိတ္ၾကားခံရတဲ့ အမ်ိဳးသမီး ၃ ဦးထဲမွာ ပါ၀င္ခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ အေမရိကန္သမၼတသစ္ ေဒၚနယ္ထရမ့္ က်မ္းက်ိန္ၿပီးေနာက္ေန႔မွာ ျပဳလုပ္မယ့္ အဲဒီ ခ်ီတက္ပြဲဟာ ‘လူ႕အဖြဲ႕အစည္း ေခါင္းေဆာင္မႈရဲ႕ အဆင့္တုိင္းမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြ တန္းတူညီမွ်မႈ မရမခ်င္း’ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြက သူတုိ႔ လုပ္ေဆာင္စရာရွိတာကုိ ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္သြားမယ္ဆုိတဲ့ သတင္းစကားကို ေပးခ်င္လုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ Facebook စာမ်က္ႏွာမွာေတာ့ လူေပါင္း ၁ သိန္းေလာက္ အဲဒီအခမ္းအနားကုိ တက္ေရာက္မယ္လုိ႔ စာရင္းေပးထားပါတယ္။

    “ေဒၚနယ္ထရမ့္ အစုိးရဟာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အိပ္မက္ဆုိးကုိ ယူလာမွာပါ။ ကၽြန္မတုိ႔ အမ်ိဳးသမီးေတြအေနနဲ႔ ဒါကုိ မေၾကာက္ဘူးဆုိတာ ျပသဖုိ႔ အေရးႀကီးပါတယ္” လုိ႔ ဆာဆူရ္က Th Huffington Post ကုိ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။

    ၄။ ဂါဇလာခန္း

    4

    ဇူလုိင္လက ဒီမုိကရက္တစ္ပါတီရဲ႕ ႏုိင္ငံလံုးဆုိင္ရာ ညီလာခံမွာ ခင္ပြန္းျဖစ္ မိန္႔ခြန္းေျပာတဲ့အခ်ိန္ တည္ၾကည္ေလးနက္စြာနဲ႔ ေဘးနားမွာရွိေတဲ့ ဂါဇလာခန္းကုိ အေမရိကန္ျပည္သူေတြ ေမ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူမရဲ႕သားျဖစ္သူ ဗုိလ္ႀကီး ဟူေမယြန္ခန္းဟာ အီရတ္မွာ တုိင္းျပည္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရင္း က်ဆံုးသြားခဲ့သူတစ္ဦးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေဒၚနယ္ထရမ့္ကေတာ့ ဒီညီလာခံမွာ သူ႕ရဲ႕ခင္ပြန္းကသာ မိန္႔ခြန္းေျပာၿပီး ဂါဇလာခန္းတစ္ေယာက္ တိတ္ဆိတ္ေနခဲ့တဲ့အတြက္ ထုိးႏွက္တုိက္ခုိက္မႈ ျပဳလုပ္ခဲ့ပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဂါဇလာခန္းက ဒီလုိတုန္႔ျပန္ခဲ့ပါတယ္။

    “စကားတစ္လုံးမွမေျပာတာကုိက အေမရိကန္နဲ႔ ကမၻာ့ျပည္သူေတြ ကၽြန္မ ဘယ္ေလာက္ေၾကကြဲရတယ္ဆုိတာကုိ ခံစားမိမွာပါ။ ကၽြန္မဟာ Gold Star (သားျဖစ္သူ ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့ရသည့္ သူရဲ႕ဘြဲ႕) ရသူတစ္ဦးရဲ႕ အေမျဖစ္တယ္။ ကၽြန္မကုိေတြ႕တဲ့လူတုိင္းက ကၽြန္မရဲ႕ ခံစားခ်က္ကုိ မွ်ေ၀ခံစားရမွာပါ (ထုတ္ေျပာေနစရာ မလုိပါဘူး)”

    ခါဇလာခန္းရဲ႕ ဒီေျပာၾကားမႈေၾကာင့္ အေမရိကန္အမ်ိဳးသမီး ရာေပါင္းမ်ားစြာက #CanYouHearUsNow ေခါင္စဥ္နဲ႔ ဆုိရွယ္မီဒီယာမွာ ေဒၚနယ္ထရမ့္ကုိ တုန္႔ျပန္ခဲ့ၾကပါတယ္။

    ၅။ အမာနီ အလ္-ခါသပ္ဘာဟ္

    အသက္ ၂၄ ႏွစ္အရြယ္သာရွိေသးတဲ့ အမာနီ အလ္-ခါသပ္ဘာဟ္ဟာ စာေရးဆရာနဲ႔ စြန္႔ဦးထုိးေဖာက္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ၿပီး အေမရိကန္ မီဒီယာေလာကမွာ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားတဲ့ မြတ္စလင္အမ်ိဳးသမီးအျဖစ္ နာမည္တစ္လံုး ရရွိထားသူျဖစ္ပါတယ္။ အသက္ ၁၇ ႏွစ္အရြယ္ကတည္းက MuslimGirl.com ဆုိတဲ့ ၀ဘ္ဆုိက္ကုိ တည္ေထာင္ခဲ့ၿပီး အခုအခ်ိန္အထိ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။ ၉/၁၁ ေနာက္ပုိင္း မြတ္စလင္တစ္ဦးအေနန႔ဲ႔ ဘယ္လုိျဖတ္သန္းခဲ့ရတယ္ဆုိတဲ့ အေတြ႕အႀကံဳကုိ ေဖာ္ျပထားတဲ့ ကုိယ္ေတြ႕မွတ္တမ္းတစ္ခုကုိလည္း မၾကာေသးခင္ကမွ ထုတ္ေ၀ခဲ့ပါတယ္။

    သူမဟာ အစၥလာမ္ေၾကာက္ေရာဂါ၊ မတူကြဲျပားမႈနဲ႔ မီဒီယာေတြမွာ ေဖာ္ျပမႈေတြနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အျမင္ေတြကုိ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာၾကားသူပါ။ အိမ္ျဖဴေတာ္ရဲ႕ ပထမဆံုး ‘အေမရိကန္အမ်ိဳးသမီး ထိပ္သီးအစည္းအေ၀း’ မွာ ပင္တုိင္ေဆြးေႏြးသူအျဖစ္ ပါ၀င္ရတဲ့ သူမက ေအာက္ပါအတုိင္း ဖြင့္ဟခဲ့ပါတယ္။

    “မြတ္စလင္ေတြ အသံေတြ က်ယ္က်ယ္ထြက္ဖုိ႔ ကၽြန္မတုိ႔လုပ္ေဆာင္ရမယ့္ အေရးပါအဆံုးအခ်က္ေတြထဲက တစ္ခုကေတာ့ အခြင့္အေရးရတုိင္း သူတုိ႔ကုိ ေပးေျပာဖုိ႔ပါပဲ။ တစ္ေယာက္ေယာက္က သူတုိ႔ရဲ႕အေတြ႕အႀကံဳကုိ ေျပာခြင့္ရၿပီး တစ္ျခားသူေတြ ေျပာခြင့္မရဘူးဆုိရင္၊ ကြက္လပ္မျဖည့္ပါနဲ႔၊ ေျပာခြင့္မရသူေတြကုိယ္စားလည္း မေျပာေပးပါနဲ႔။ သူတုိ႔ကုိ ေျပာခြင့္ေပးလုိက္ပါ”

    Ref: Huffingtonpost

    (ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္)

  • အစၥလာမ္၏ အိေႁႏၵသိကၡာရွိမႈ စံႏႈန္းအေပၚ မြတ္စလင္အမ်ိဳးသမီးတုိ႔၏ အျမင္မ်ား (၄)

    အစၥလာမ္၏ အိေႁႏၵသိကၡာရွိမႈ စံႏႈန္းအေပၚ မြတ္စလင္အမ်ိဳးသမီးတုိ႔၏ အျမင္မ်ား (၄)

    ဒီဇင္ဘာ ၉၊ ၂၀၁၆
    M-Media

    ကၽြန္မ လူမည္းတစ္ဦးျဖစ္ေၾကာင္း ကမာၻကို ဂုဏ္ယူစြာျပသမည္

    4
    ဟိဂ်ာ့ဗ္၀တ္ဆင္ျခင္းကို ဘာေၾကာင့္ ရပ္တန္႔ လိုက္ေၾကာင္း ရွင္းျပေနတဲ့ Jacinda Townsend

    -ေဂ်ဆင္ဒါေတာင္းဆန္း က အာဖရိကန္ႏြယ္ဖြား အေမရိကန္ စာေရးဆရာမတစ္ဦးျဖစ္ၿပီး သူမက ဒီလိုေျပာျပပါတယ္။

    ကၽြန္မ အသက္ ၂၀ အရြယ္ ဥပေဒေက်ာင္းသူဘ၀မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈတရားကို ရွာေဖြရင္း အစၥလာမ္ကို သက္၀င္လက္ခံခဲ့ပါတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈတရားကို သာသနာထဲမွာတင္မဟုတ္ဘဲ အစၥလာမ့္ထံုးဓေလ့ေတြမွာလည္း စူးစမ္းပါတယ္။ ေန႔စဥ္ ငါးႀကိမ္ ၀တ္ျပဳမႈကို ကၽြန္မရဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္ကို ခိုင္မာေစတယ္၊ ၀ူႆြဴ(ကိုယ္လက္သန္႔စင္ေဆးေၾကာျခင္း)က ကၽြန္မရဲ႕ စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကမႈကို သန္႔စင္ေစတယ္၊ ဟိဂ်ာ့ဗ္က ကၽြန္မရဲ႕ ၾသတပၼတရားကို အမ်ားသိလာေစပါတယ္။

    ကၽြန္မရဲ႕ဆံႏြယ္ကို သိမ္းၿပီး ပု၀ါၿခံဳလိုက္တဲ့ အစဦးပိုင္းမွာ ကၽြန္မရဲ႕လိင္အာရံုနဲ႔ အဆက္ျပတ္သြားတယ္၊ မိန္းမပ်ဳိကို ေငးေမာ တတ္တဲ့ ေယာက္်ားသားေတြရဲ႕အၾကည့္ကေန ကင္းလြတ္သြားတယ္လို႔ ခံစားရပါတယ္။

    ဒါေပမယ့္ တစ္ေန႔ေတာ့ ပီဘိသူစိမ္းျဖစ္တဲ့ မြတ္စ္လင္မ္အမ်ဳိးသားတစ္ဦးက စူပါမားကက္တစ္ခုမွာ ကၽြန္မကို ခ်ဥ္းကပ္လာတယ္၊ ကၽြန္မရဲ႕ ဖုန္းနံပါတ္ကို ေတာင္းပါတယ္။

    တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ဟိဂ်ာ့ဗ္ေအာက္မွာ ဘာရိွေနတယ္ဆိုတာ လူတိုင္းေျပာျပႏိုင္ပါတယ္။ ဘယ္လိုပံုစံေျပာင္းေျပာင္း အမ်ဳိးသားရဲ႕ ေငးေမာၾကည့္ရႈမႈကေတာ့ မလြတ္ပါဘူး၊ အားလံုးအတူတူပဲဆိုတာကို အေတြး၀င္ေရာက္လာပါေတာ့တယ္။

    ကၽြန္မရဲ႕ဦးေခါင္း ဖြင့္လွပ္ဖို႔ ဘယ္အရာက ေနာက္ဆံုး တြန္းအားေပးခဲ့တာလဲ သိပါသလား။ ကၽြန္မရဲ႕ ဆံပင္ေပါ့။ ေျပာင္းလဲ သက္၀င္မႈ မတိုင္မီက ေျဖာင့္စင္းေအာင္ မထားခဲ့တဲ့ အာဖရိကန္ႏြယ္အေမရိကန္ ဆံပင္ေကာက္ေကာက္ေတြေပါ့။

    ဗလီမွာရိွတဲ့ မိန္းမႀကီးေတြရဲ႕စကားေတြေၾကာင့္ ကၽြန္မဆီမွာ အာဖရိကန္-အေမရိကန္ ယဥ္ေက်းမႈေတြ အမ်ားအျပား ေပ်ာက္ကြယ္ေနပါတယ္။ သူတို႔ဟာ ကၽြန္မ အလ်ဥ္းနားမလည္ခဲ့တဲ့ ဘာသာစကားနဲ႔ ဆုေတာင္းဆိုရမယ္လို႔ ေျပာၾကတယ္။ ဘာသာေရးမဟုတ္တဲ့ အခမ္းအနားေန႔က်င္းပျခင္း/အားလပ္ရက္ဆိုတာ မိမိတို႔အဖို႔ ဟရာမ္ျဖစ္ေၾကာင္း သူတို႔က ဆိုၾကတယ္။

    ကၽြန္မ တန္ဖိုးထားတဲ့ ဆံေခြကိုရစ္ၿပီး ဟိဂ်ာ့ဗ္ လႊမ္းၿခံဳလိုက္တဲ့အခါတိုင္း တစ္ခါက အျမင္အတိုင္းရိွခဲ့တဲ့ လူမည္းျဖစ္ျခင္းအမွတ္သညာကို ဖံုးကြယ္ေနရတယ္လို႔ ကၽြန္မ ခံစားခဲ့ရတယ္။ ဗလီ၀တ္ေက်ာင္းထဲမွာ လူေတြရဲ႕လက္ခံမႈရရိွဖို႔ ကၽြန္မဟာ ကၽြန္မရဲ႕ယဥ္ေက်းမႈစံပံုစံေတြကို စြန္႔လႊတ္ခ၀ါခ်ေနခဲ့ရပါတယ္။

    ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဟိဂ်ာ့ဗ္၀တ္ဆင္ျခင္းကို ကၽြန္မ ရပ္တန္႔လိုက္ပါတယ္။ ဆံပင္ကို က်စ္ဆံၿမီးျပန္က်စ္ပါတယ္။ အျပင္ကိုေတာ့ ထုတ္မျပထားပါဘူး။ ကၽြန္မဟာ လူမည္းတစ္ဦးျဖစ္ေၾကာင္း ကမာၻကို ဂုဏ္ယူစြာ ျပသလိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္မရဲ႕လူမည္းျဖစ္ျခင္းအေပၚ နဂိုကထက္ ပိုျမတ္ႏိုးလာမိပါေတာ့တယ္။

    (မွတ္ခ်က္ – အစၥလာမ္သည္ တစ္ပါးေသာယဥ္ေက်းမႈေကာင္းႏွင့္ ကိုယ္ပိုင္၀ိေသသမ်ားကို စြန္႔လႊတ္ခိုင္းေစျခင္း အလ်ဥ္းမရိွပါ)

    (မူရင္း – What the hijab means to me : From Nigeria to Uruguay, women share their thoughts and feelings about the hijab. Al Jazeera)

    ျပန္ဆိုသူ – ၾသရသ ေရခ်မ္း

    (ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီးေသာ အပုိင္းမ်ား

    အပိုင္း(၁)

    အပိုင္း(၂)

    အပိုင္း(၃) ဖတ္႐ႈႏုိင္ပါတယ္