News @ M-Media

Category: က်န္းမာေရးႏွင့္ေဆးပညာ

  • သိထားရန္ လိုအပ္တဲ့ အီဘိုလာ ဗိုင္းရပ္စ္ အေၾကာင္း

    သိထားရန္ လိုအပ္တဲ့ အီဘိုလာ ဗိုင္းရပ္စ္ အေၾကာင္း

    ေအာက္တိုဘာ ၇ ၊ ၂၀၁၄
    M-Media

    – ယခုႏွစ္ အေစာပုိင္း အေနာက္အာဖရိကႏုိင္ငံတစ္ခ်ိဳ႕မွာ စတင္ေပၚေပါက္လာခဲ့တဲ့ အီဘုိလာ ဗုိင္းရပ္စ္ပုိးဟာ အခုအခ်ိန္မွာ အရွိန္အဟုန္နဲ႔ ကူးစက္ျပန္႔ႏွံ႔ေန ပါတယ္။ ေသဆံုးသူ ၃ ေထာင္နီးပါးရွိလာၿပီး ကူးစက္သူေတြဟာလည္း တစ္ေန႔တစ္ျခား မ်ားလာေနပါတယ္။ ယခုေနာက္ဆံုး အေမရိကန္ႏုိင္ငံမွာေတာင္ အီဘုိလာကူးစက္ေနသူ တစ္ဦးကုိ ေတြ႕ရွိခဲ့ရၿပီး ကုသမႈေတြ ျပဳလုပ္ေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အီဘုိလာအေၾကာင္း သိသင့္တာေတြကုိ M-Media ပရိတ္သတ္ႀကီး အတြက္ ေဖာ္ျပေပးလုိက္ပါတယ္။

    140926175630-ebola-health-workers-story-top

    အီဘုိလာဟာ ကူးစက္ႏုိင္တဲ့ ေရာဂါပါ။ ဒါေပမယ့္ ပထမဆံုးသိရမွာက အလြယ္တကူ ကူးစက္ႏိုင္တာမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ သာမန္အဖ်ားေရာဂါလုိ ေခ်ာင္းဆုိးတာ၊ နာေစးတာမ်ိဳးေတြကေန ေလထဲမွာျပန္႔ၿပီး ကူးစက္တာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ အီဘုိလာဟာ ခႏၶာကုိယ္က ထြက္တဲ့ အရည္ေတြကုိ မၾကာခဏ ထိေတြ႕တာကေနတစ္ဆင့္ ကူးစက္ႏုိင္ၿပီး ေရာဂါ လကၡဏာျပတဲ့ သူေတြဆီကေနလည္း ကူးစက္ႏုိင္ပါတယ္။

    အီဘုိလာရွိသူေတြ ေနမေကာင္းျဖစ္ရင္…..

    ဗုိင္းရပ္စ္ပုိးအမ်ာစုဟာ ခႏၶာကုိယ္မွာ ပံုးေအာင္ႏုိင္ၿပီး ကူးစက္ေနတဲ့သူမွာ ဘာလကၡဏာမွ မျပဘဲ လူတစ္ေယာက္ကေန ေနာက္ တစ္ေယာက္ဆီကုိ ကူးစက္ျပန္႔ႏွံ႔ႏုိင္ပါတယ္။ အီဘုိလာကေတာ့ ဒီလုိမဟုတ္ပါဘူး။

    “အီဘုိလာကူးစက္ခံထားရတဲ့လူတစ္ေယာက္ ေနမေကာင္း မျဖစ္မခ်င္း ဒီပုိးဟာ ကူးစက္ျပန္႔ႏွံ႔မႈ မရွိပါဘူး။ အဖ်ားနဲ႔ အျခားေသာ ေရာဂါ လကၡဏာေတြမရွိတဲ့ သူေတြဆီကေနလည္း အီဘုိလာဟာ မျပန္႔ႏွံ႔ပါဘူး” လို႔ အေမရိကန္ ေရာဂါဘယ ထိန္းခ်ဳပ္ေရးႏွင့္ ကာကြယ္တားဆီးေရး စင္တာ CDC မွ ဒါ႐ုိက္တာ ေဒါက္တာ ေသာမတ္စ္ ဖ႐ုိင္ဒန္က ဆုိပါတယ္။

    အီဘုိလာဗုိင္းရပ္စ္ပုိ ေပါက္ဖြား ျပန္႔ႏွံ႔ခ်ိန္ဟာ ၂ ရက္ကေန ၂၁ ရက္အထိရွိၿပီး ေရာဂါလကၡဏာေတြကေတာ့ ေရာဂါပုိးကူးစက္ၿပီး ၈ ရက္ကေန ၁၀ ရက္အတြင္းမွာ ႐ုတ္တရက္ ျပလာတတ္ပါတယ္။

    အီဘုိလာရွိသူေတြ က်န္းမာေရးယိုယြင္းလာေလေလ သူတုိ႔ဆီကေန အလြယ္တကူ ေရာဂါကူးစက္ႏုိင္ေလေလပဲလုိ ကၽြမ္းက်င္သူမ်ားက ဆုိပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ လူနာေသဆံုး သြားၿပီးတဲ့ေနာက္မွာလည္း အေလာင္းကထြက္တဲ့ အရည္ေတြ ကေနတစ္ဆင့္လည္း ကူးစက္ႏုိင္ပါေသးတယ္။

    ခႏၶာကုိယ္တြင္းက အရည္ဆုိတာ…..

    ေသြး၊ ေခၽြး၊ က်င္ႀကီး၊ အန္တဲ့အရည္၊ သုတ္ေသြးနဲ႔ တံေတြးေတြျဖစ္ၿပီး အေျခခံအားျဖင့္ ခႏၶာကုိယ္ကထြက္တဲ့ အရည္တုိင္းကုိ ဆုိလုိပါတယ္။ ေခၽြးကတစ္ဆင့္ ကူးစက္ႏုိင္တာေၾကာင့္ အီဘုိလာျပန္႔ႏွံ႔ေနတဲ့ အေနာက္အာဖရိက ျပည္သူေတြဟာ အခ်င္းခ်င္း လက္ဆြဲႏႈတ္တာ၊ ဖက္လွဲတကင္းႏႈတ္ဆက္တာမ်ိဳးေတြေတာင္ မလုပ္ၾကေတာ့ပါဘူး။

     

    1397220833296

    ေရာဂါပုိး မကူးစက္ေသးတဲ့သူေတြဟာ ေခၽြးက တစ္ဆင့္ ေရာဂါပိုးေတြ ၀င္ေရာက္ႏုိင္တဲ့ သူတုိ႔လက္ရဲ႕ အေရျပားကုိ ဂ႐ုစုိက္မႈေတြ လုပ္ေနရတယ္လုိ႔ အီဘုိလာ ကၽြမ္းက်င္ပညာရွင္ ေဒါက္တာ ဆန္ေဂ်း ဂြပၸတာက ဆုိပါတယ္။

    “ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ အေရျပားေတြကုိ အေသးစား ဂ႐ုစုိက္မႈေတြ လုပ္ေပမယ့္လည္း ေခၽြးကေန တစ္ဆင့္ ဗုိင္းရပ္စ္ပုိး ၀င္ေရာက္ႏုိင္ေခ် ရွိေနပါေသးတယ္” လုိ႔ သူက ေျပာခဲ့ပါတယ္။

    အီဘုိလာေရာဂါသည္ေတြကုိ နိစၥဓူ၀ ထိေတြ႕ဆက္ဆံေနရတဲ့ က်န္းမာေရး ၀န္ထမ္းေတြ၊ မိသားစု၀င္ေတြ၊ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေတြဟာ ေရာဂါပုိးကူးစက္ႏုိင္တဲ့ အႏၱရာယ္ အျမင့္ဆံုးမွာ ရွိေနတယ္လုိ႔ CDC က ဆိုပါတယ္။ အီဘုိလာေရာဂါပုိး ကူးစက္ခံရသူေတြဟာ အလြန္အမင္း အန္မယ္၊ ၀မ္းေလွ်ာမယ္၊ အဖ်ားအရမ္းႀကီးမယ္။ ၿပီးေတာ့ ေခၽြးအလြန္ ထြက္တာေတြလည္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ သူတုိ႔ရဲ႕ မ်က္စိေတြ၊ ပါးစပ္နဲ႔ အျခားေသာ ဒြါရေပါက္ေတြကေန ေသြးေတြထြက္လာ ပါေတာ့တယ္။

    “ဒါဟာ ေလေပၚကေနပဲ ေဆာင္ရြက္လုိ႔ရတဲ့ ကိစၥမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ ခႏၶာကုိယ္ကထြက္တဲ့ အရည္ေတြ ဒါမွမဟုတ္ ေသြးေတြနဲ႔ မၾကာခဏ တုိက္႐ုိက္ ထိေတြ႕ဖုိ႔ လုိအပ္တာမ်ိဳးေတြ ရွိပါတယ္” လုိ႔ CDC က ေရာဂါပုိး ကူးစက္သူေတြကုိ ေျပာင္းေရႊ႕ေပးျခင္းႏွင့္ သီးသန္႔ခြဲထားမ်ိဳးေတြ လုပ္ေဆာင္ေပးေနတဲ့ ဌာနက ဒါ႐ုိက္တာ ေဒါက္တာ မာတီ စီထရြန္က ဆုိပါတယ္။

    အီဘုိလာ ဘယ္ေလာက္ထိအသက္ရွင္လဲ……

    ခႏၶာကုိယ္က ထြက္တဲ့ အရည္ေတြနဲ႔အတူ အျပင္ကုိေရာက္လာတဲ့ အီဘုိလာ ဗုိင္းရပ္စ္ပုိးဟာ ရက္အနည္းငယ္ေလာက္ ဆက္လက္ အသက္ရွင္ႏုိင္တယ္လုိ႔ ယံုၾကည္ရေပမယ့္ နယ္စည္းမျခား ဆရာ၀န္မ်ားအဖြဲ႕ကေတာ့ ကလုိရင္း၊ အပူ၊ ဆပ္ျပာခဲ၊ ဆပ္ျပာမႈန္႔ေတြဟာ အဲဒီဗုိင္းရပ္စ္ကုိ ေသေစတယ္လို႔ ေျပာၾကပါတယ္။

    ေလေၾကာင္းခရီးသြားလာမႈကေန အီဘုိလာဟာ ကမၻာတစ္၀ွမ္းကုိ ျပန္႔ႏွံ႔ႏုိင္သလား…..

    အေနာက္အာဖရိကက အီဘုိလာဗိုင္းရပ္စ္ပုိး ကူးစက္ေနသူ တစ္ေယာက္ဟာ ေလေၾကာင္းခရီးကေန အျခားတစ္ႏုိင္ငံကုိ ေရာက္သြားတာမ်ိဳး ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ အေမရိကန္က လုိက္ေဘးရီးယားတစ္ဦး အီဘုိလာကူးစက္ေနတာက ထင္ရွားတဲ့ သာဓက တစ္ခုပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒီလုိေလေၾကာင္းခရီးစဥ္မွာ ေရာဂါပုိးျပန္႔ႏွံ႔ႏုိင္တဲ့ အခြင့္အလမ္းေတြကေတာ့ နည္းပါးပါတယ္။ ဒီခရီးသည္ဟာ ေသြးလွ်ံတာမ်ိဳး၊ အလြန္အမင္း ေခၽြးထြက္တာမ်ိဳး ဒါမွမဟုတ္ ကုိယ့္အေပၚ အန္ခ်တာမ်ိဳးျဖစ္မွသာ အီဘုိလာဗုိင္းရပ္စ္ပုိး ကူးစက္ႏုိင္တာပါ။

    “အီဘုိလာကူးစက္ေၾကာင္း ေရာဂါလကၡဏာျပေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ဟာ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ခရီးသြားႏုိင္ေလာက္တဲ့ ခံစားမႈမ်ိဳးရဖုိ႔ အလားအလာ မရွိပါဘူး” လုိ႔ ႏုိင္ငံတကာ ေလေၾကာင္းပုိ႔ေဆာင္ေရး အဖြဲ႕က ဆုိပါတယ္။

    ခရီးသြားေတြကေတာ့ ေရာဂါပုိး ျဖစ္ပြားေနတဲ့ေဒသေတြကုိေရွာင္က်ဥ္ဖုိ႔၊ အီဘုိလာကူးစက္ေနသူ လူနာေတြနဲ႔ ထိေတြ႕တာမ်ိဳးေတြကို ေရွာင္က်ဥ္ဖုိ႔ စတဲ့ ႀကိဳတင္ ကာကြယ္မႈေတြ သတိရွိမႈေတြ လုိအပ္ေၾကာင္းပါ။

    ** CNN သတင္းဌာနမွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ “How the Ebola virus spreads” ေဆာင္းပါးကို ေလးေမာင္(M-Media) ဘာသာျပန္တင္ဆက္ပါသည္။

  • အကုန္က် သက္သာျပီး ခႏၶာကုိယ္ အဆီက်ေစမယ့္ အစားအစာ (၁၀)မ်ိဳး

    အကုန္က် သက္သာျပီး ခႏၶာကုိယ္ အဆီက်ေစမယ့္ အစားအစာ (၁၀)မ်ိဳး

    ၾသဂုတ္ ၁၅ ၊၂၀၁၄
    M-Media
    တင္ဆက္သူ- ေမာင္အာယု
    effective-fat-burning-foods
    – နည္းပညာေတြ တုိးတက္လာတဲ့ အခုေခတ္ႀကီးမွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ခႏၶာကုိယ္က အဆီေတြကုိ ေခ်ဖ်က္ေလွ်ာ့ခ်ုဖို႔ ေဆး၀ါးေတြ၊ နည္းလမ္းေတြလည္း အမ်ားႀကီး ေပၚလာခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီေဆး၀ါးေတြ၊ နည္းလမ္းေတြမွာ ေငြးေၾကး အလြန္အကၽြံ ကုန္ၾကတာရွိၿပီး အနည္းနဲ႔အမ်ားဆုိသလုိ ဆုိးက်ိဳးေတြ ရွိေနတတ္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ လြယ္ကူသက္သာေစမယ့္ နည္းလမ္းနဲ႔ အဆီခ်ဖုိ႔နည္းလမ္းေတြကုိ လူေတြက ပုိၿပီး ရွာေဖြလာၾကပါတယ္။

    ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေန႔စဥ္ စားေသာက္ေနတဲ့ အစားအေသာက္ေတြ၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ပတ္၀န္းက်င္မွာ အလြယ္တစ္ကူရရွိႏုိင္တဲ့ အသီးအႏွံေတြကေန ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ခႏၶာကုိယ္တြင္းက အဆီပုိေတြ အလြယ္တကူ ေလ်ာ့ခ်ႏုိင္ပါတယ္။

    အကုန္အက်သက္သာၿပီး အဆီခ်ရာမွာ ပိုျပီးထိေရာက္မယ့္ အစားအစာ ၁၀ မ်ိဳးကုိ M-Media စာဖတ္ပရိတ္သတ္ေတြအတြက္ ေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္။

    ၁။ ဂ်ံဳၾကမ္း – ဂ်ံဳၾကမ္းဟာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အတြက္ အရသာေကာင္းကုိ ေပးစြမ္းႏုိင္တာသာမက အစာခံေစပါတယ္။ ဂ်ံဳၾကမ္းမွာ အမွ်င္ဓာတ္ေတြ ပါ၀င္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ခႏၶာကုိယ္ထဲမွာရွိတဲ့ ကုိလက္စထေရာ ပမာဏကုိ တည္ၿငိမ္ေအာင္ ကူညီေပးပါလိမ့္မယ္။

    ၂။ ဥ – ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ မၾကာခဏစားေလ့ရွိတဲ့ ၾကက္ဥ၊ ဘဲဥေတြဟာ ပ႐ုိတိန္းဓာတ္ႂကြယ္၀ၿပီး ကယ္လုိရီနည္းတဲ့ အစားအစာေတြပါ။ ႂကြက္သားေတြ ျဖစ္ထြန္းလာဖုိ႔ အက်ိဳးျပဳတဲ့ ကုိလက္စထေရာေတြ တုိးပြားလာဖုိ႔ ဥေတြက ကူညီေပးပါတယ္။

    ၃။ ပန္းသီး – ခႏၶာကုိယ္တြင္းမွာရွိတဲ့ ေရာဂါပုိး တုိက္ဖ်က္တဲ့ ဓာတ္တုိးပစၥည္းေတြနဲ႔ အျခားေသာ ေထာက္ပံ့ေရးပစၥည္းေတြကို ပန္းသီးစားျခင္းျဖင့္ ရရွိႏုိင္ပါတယ္။ ပန္းသီးမွာ ပါ၀င္တဲ့ အေရးပါဆံုး ဓာတ္ပစၥည္းတစ္ခုကေတာ့ ခႏၶာကုိယ္တြင္းက အဆီဆဲလ္ေတြကုိ ေလွ်ာ့ခ်ေပးႏုိင္တဲ့ Pectin ပါပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ အဆီပုိေတြကုိ ေလ်ာ့က်ေစဖုိ႔အတြက္ ပန္းသီးမ်ားမ်ားစားရပါလိမ့္မယ္။

    ၄။ အစိမ္းေရာင္ င႐ုပ္သီး – ခႏၶာကုိယ္တြင္းမွာရွိတဲ့ ဆဲလ္ေတြ ႀကီးထြားဖုိ႔ အေထာက္အကူျပဳတဲ့ Capsaicin ပါ၀င္ၿပီး၊ ကယ္လုိရီေတြကုိလည္း အခ်ိန္အနည္းငယ္အတြင္မွာ ေလာင္ကၽြမ္းေစပါတယ္။ အဆီခ်ဖုိ႔အတြက္ အေကာင္းဆံုး အစားအစာတစ္ခုပါပဲ။

    ၅။ ၾကက္သြန္ျဖဴ – ဘက္တီးရီးယားေတြကုိ တုိက္ဖ်က္ေပးတဲ့ Allicin ပါ၀င္ၿပီး အဆီပုိေတြနဲ႔ မေကာင္းတဲ့ ကုိလက္စထေရာ ဖယ္ရွားဖုိ႔ ၾကက္သြန္ျဖဴက အေထာက္အကူျဖစ္ေစပါတယ္။

    ၆။ ပ်ားရည္ – အဆီေတြကုိ ေလာင္းကၽြမ္းေစတဲ့ အေကာင္းအဆံုး အရာကေတာ့ ပ်ားရည္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ေရေႏြးအျဖဴထဲကုိ ပ်ားရည္ထည့္ၿပီး နံနက္ေစာေစာတုိင္း မွီ၀ဲတာဟာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ခႏၶာကုိယ္တြင္းမွာရွိတဲ့ အဆီေတြ က်ေစဖုိ႔ အေကာင္းဆံုး နည္းလမ္းပါပဲ။

    ၇။ Green Tea – ခႏၶာကုိယ္ အေလးခ်ိန္ကုိေလ်ာ့ခ်ဖုိ႔ Green Tea က အထိေရာက္ဆံုး ကူညီႏုိင္ပါတယ္။ ေရာဂါပုိးေတြကုိ ကာကြယ္ႏုိင္တဲ့ ဓာတ္တုိးပစၥည္းေတြလည္း ပါ၀င္ၿပီး၊ ခႏၶာကုိယ္အေလးခ်ိန္ တည္ၿငိမ္ေစဖုိ႔အတြက္လည္း ကူညီပါတယ္။ တစ္ေန႔ကုိ ၂ ခြက္ ေသာက္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တု႔ိ က်န္းမာေရးအတြက္ ပုိေကာင္းတဲ့ ရလဒ္ေတြ ရႏုိင္ပါေသးတယ္။

    ၈။ ဂ်ံဳပင္ – ခႏၶာကိုယ္တြင္းက ဇိ၀ကမၼျဖစ္စဥ္ကုိ ပုိမုိအားေကာင္းေစၿပီး အဆီေတြကုိလည္း ေလ်ာ့ခ်ေပးပါတယ္။

    ၉။ ခရမ္းခ်ဥ္သီး – ကၽြန္ေတာ္တုိရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္က အဆီေတြ အခ်ိန္တုိတုိအတြင္း က်ေစဖုိ႔ ခရမ္းခ်ဥ္သီးက ကူညီပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေန႔စဥ္စားေသာက္မႈေတြမွာ ခရမ္းခ်ဥ္သီးကုိ ပံုမွန္စားသံုးေပးရင္ ကင္ဆာေရာဂါကေန ကင္းေ၀းေစႏုိင္ပါတယ္။

    ၁၀။ အနက္ေရာင္ ေခ်ာကလက္ – ေသြးထဲမွာရွိတဲ့ ကုိလက္စထေရာေတြကုိ ေလ်ာ့က်ေစဖုိ႔ အေထာက္အကူျဖစ္ေစတဲ့ Flavonoids ဓာတ္ပစၥည္းပါ၀င္ပါတယ္။ အနက္ေရာင္ ေခ်ာကလက္ဟာ ဆီ႐ုိတုိနင္လုိ႔ေခၚတဲ့ ဓာတုပစၥည္းတစ္မ်ိဳးကုိ တုိးပြားေစၿပီး အဆီေတြကိုလည္း ေလာင္ကၽြမ္းေစႏုိင္ပါတယ္။

    ref_ Health Digezt

  • “အေရွ႔ေတာင္အာရွတြင္ ပံ်႔ႏွ႔ံလာေသာ ေဆးမတိုးသည့္ ငွက္ဖ်ားေရာဂါ”

    “အေရွ႔ေတာင္အာရွတြင္ ပံ်႔ႏွ႔ံလာေသာ ေဆးမတိုးသည့္ ငွက္ဖ်ားေရာဂါ”

    ၾသဂုတ္ ၇ ၊ ၂၀၁၄
    M-Media
    ေရးသားသူ- မီလာ
    10561634_337755339714304_186576658486489339_n
    ငွက္ဖ်ားေရာဂါ ကုသရာမွာ အသံုးျပဳတဲ့ အာတီမီတာ၊ အာတီဆူနိတ္ အစရွိတဲ့ အာရ္တီမီဆလင္းေဆးယဥ္ပါး တဲ့ ငွက္ဖ်ားေရာဂါပိုး (Artemisinin resistant parasites) ဟာ ကေမၻာဒီယား၊ ျမန္မာ၊ ထိုင္းနဲ႔ ဗီယက္နမ္ နယ္စပ္မွာ လ်ွင္ျမန္စြာ ပ်ံႏွံ႔လာျပီလုိ႔ သတင္းတစ္ပုဒ္မွာ ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။ ေဆးမတိုးတဲ့ ငွက္ဖ်ားေရာဂါဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံအလယ္ပိုင္း၊ လာအုိနုိင္ငံ ေတာင္ပိုင္းနဲ႔ ကေမၻာဒီယား အေရွ့ေျမာက္ပိုင္းေတြ မွာပါ ေတြ႔ရွိလာ ရတယ္လုိ႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အာဖရိကတုိက္ရွိ ကင္ညာ၊ ႏုိင္ဂ်ီးရီးယားနဲ႔ ကြန္ဂိုႏုိင္ငံေတြမွာ ေတာ့ Artemisinin resistant parasites ကို မေတြ႔ရေသးေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

    ငွက္ဖ်ားေရာဂါဟာ အပူပိုင္းေဒသ (tropical zone) နဲ႔ အပူေလ်ာ့ပိုင္းေဒသ (subtropical zone) ေတြမွာ အျဖစ္မ်ားတဲ့ေရာဂါျဖစ္ျပီး အာရွ၊ အေမရိကနဲ႔ အာဖရိကတုိက္မွာ အဓိက ေတြ႔ရတဲ့ေရာဂါပါ။ Parasite (ကပ္ပါးေရာဂါပိုး) ေၾကာင့္ ျဖစ္ပြါးျပီး ျခင္ကိုက္ရာမွ တဆင့္ ကူးစက္တဲ့ေရာဂါျဖစ္ပါတယ္။ ယခင္ကေတာ့ Plasmodium falciparum, P. vivax, P.ovale နဲ႔ P.malariae အစရွိတဲ့ ေရာဂါပိုး မ်ိဳးစိတ္ေလးမ်ိဳးကပဲ လူေတြမွာ ငွက္ဖ်ားေရာဂါ ျဖစ္ေစတယ္လို႔ သိခဲ႔ေပမယ့္ ၁၉၆၅ ေနာက္ပိုင္းကစျပီး ပရိုင္းမိတ္ေတြမွာ ကူးစက္တဲ့ P. knowlesi  ဆိုတဲ့မ်ိဳးစိတ္ဟာလည္း လူကိုကူးစက္ႏုိင္ျပီး ငွက္ဖ်ားေရာဂါျဖစ္ေစတယ္လို႔ ရွာေဖြေတြ႔ရွိလာပါတယ္။ ယခင္က P. falciparum တစ္မ်ိဳးတည္းကသာ ျပင္းထန္တဲ့ ငွက္ဖ်ားေရာဂါ (severe malaria) ျဖစ္ေစတယ္လုိ႔ ယူဆထားေပမယ့္လည္း အခုေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ P. vivax  ေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ ျပင္းထန္တဲ့ ငွက္ဖ်ားေရာဂါေ၀ဒနာရွင္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတြ႔လာရပါတယ္။

    တကယ္ေတာ့ ေဆးမတိုးတဲ့ ငွက္ဖ်ားေရာဂါပိုးေတြဟာ ထုုိင္း၊ ျမန္မာ နဲ႔ ကေမၻာဒီယားနယ္စပ္ေတြမွာ ေရွးယခင္ကတည္းက စတင္ေပၚေပါက္ေလ ႔ရွိျပီး ဒီနယ္စပ္ေဒသကို  “ေဆးမတိုးေသာ ငွက္ဖ်ားပိုး စတင္ရာေနရာ” (” birth place of drug resistant parasites”) လုိ႔ ညႊန္းဆို သံုးစြဲၾကပါတယ္။ ၁၉၅၀ ေလာက္မွာ ငွက္ဖ်ားေရာဂါကို ကုသဖုိ႔ ကလိုရိုကြင္း (chloroquine) ငွက္ဖ်ားေဆးကို စတင္ သံုးစြဲခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကလိုရိုကြင္းကို ေဆးမတုိးေတာ့တဲ့ အတြက္ Sulfadoxine and Pyrimethamine ကို အစားထုိး သံုးစြဲခဲ႔ပါတယ္။ ႏွစ္အနည္းငယ္ အတြင္းမွာပဲ Sulfadoxine-Pyrimethamine ကို ေဆးမတိုးတဲ႔ ပိုးေတြ ထပ္မံေပၚေပါက္လာျပန္တဲ့အတြက္ Artemisinin ျဒပ္ေပါင္းပါ၀င္တဲ့ ေဆး၀ါးကို အစားထုိးအသံုးျပဳလာရပါတယ္။

    Chloroquine နဲ႔ Sulfadoxine-Pyrimethamine ေဆးမတုိးတဲ့ ငွက္ဖ်ားေရာဂါပိုးေတြဟာ အာရွတုိက္မွာ စတင္ေပၚေပါက္လာျပီး အာဖရိကတုိက္အထိပ်႔ံႏွ႔ံသြားခဲ႔ပါတယ္။ ငွက္ဖ်ားေရာဂါကို ကုသႏုိင္တဲ့ ေဆး၀ါးအုပ္စုဟာ သိမ္မမ်ားလွတဲ့အျပင္ ေဆးယဥ္ပါးမႈ လ်ွင္ျမန္စြာေပၚေပါက္လာတာဟာလည္း က်န္းမာေရးေလာက အတြက္ေတာ့ အႏၱရာယ္ပါပဲ။ Artemisinin ေဆးဟာ လက္ရွိမွာ ငွက္ဖ်ားေရာဂါ ကုသေရး အတြက္ အစြမ္း အထက္ဆံုးေဆး၀ါးပါ။ ကမၻာက်န္းမာေရးအဖြဲ႔ (WHO) က ငွက္ဖ်ားေရာဂါ (uncomplicated malaria) အတြက္ Coartam လုိ႔ေခၚတဲ့ Artemisinin ကိုအေျခခံထုတ္လုပ္ထားတဲ့ ေဆးကို အသံုးျပဳဖို႔ညႊန္ၾကားထားပါတယ္။

    ဒါေပမယ့္လည္း လူနာေပါင္း ၁၂၄၁ ဦးပါ၀င္တဲ့ သုေတသန စာတမ္းမွာေတြ႔လာရတဲ့ အာရ္တီ မီဆလင္းေဆးယဥ္ပါး တဲ့ ေရာဂါပိုးေၾကာင့္ တာ၀န္ရွိသူေတြက ေဆးယဥ္ပါးမွုကို ဘက္ေပါင္းစံုမွ တားဆီးမွသာလ်ွင္ ေဆးယဥ္ပါးသည့္ေရာဂါပိုး ကူးစက္ပ်ံ႔ႏွံ႔မွုကို အခ်ိန္မီ တားဆီးႏိုင္ လိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။

    ေဆးယဥ္ပါးမွု အဓိကျဖစ္ရျခင္းဟာ ဆရာ၀န္(သို႔) က်န္းမာေရး ၀န္ထမ္းမ်ားရဲ့ ညႊန္ၾကားမႈ မရွိဘဲ ေဆးဆုိင္မ်ားမွ အလြယ္တကူ ၀ယ္ယူေသာက္သံုးေနျခင္း၊ အရည္အေသြးမျပည္မွီတဲ့ ေဆး၀ါးအတုမ်ား ေစ်းကြက္အတြင္းမွာ ေရာင္းခ်ေနျခင္း၊ သက္တမ္း လြန္ေနေသာ ေဆး၀ါးမ်ားကို ေသာက္သံုးေနျခင္း၊ သတ္မွတ္ထားေသာ ေဆးအညြန္းအတိုင္းျပည့္ေအာင္ မေသာက္ျခင္း တုိ႔ေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံက်န္းမာေရး၀န္ၾကီးဌာနမွ ငွက္ဖ်ားေဆးယဥ္ပါးမွုအႏၱရာယ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္ရန္အတြက္ ေဆးဆုိင္မ်ားတြင္ လူနာအားတုိက္ရိုက္ မေရာင္းခ်ရန္ႏွင့္ ေဆးခန္းမ်ား တြင္ အခမဲ့ရယူႏုိင္ရန္ စီစဥ္ထားေပမယ့္ ထိေရာက္စြာတားဆီးႏုိင္မွုမရိွေသးဘူးလုိ႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ငွက္ဖ်ားေရာဂါကူးစက္ခံရပါက မိမိတုိ႔ဘာသာ ေဆး၀ယ္ယူေသာက္သံုးေနျခင္း မျပဳဘဲ နီးစပ္ရာေဆးရံု၊ ေဆးခန္းမ်ားတြင္ သြားေရာက္ျပီး စနစ္တက်  စစ္ေဆးကာ၊ ထိေရာက္သည့္ ကုသမႈကို ခံယူသင့္ပါတယ္လို႔ တင္ျပလိုက္ရပါတယ္။

    မီလာ

    References
    1. Ashley et al., 2014, Spread of artemisinin resistance in Plasmodium falciparum malaria. N Engl J Med, 371, 411-23.
    2. medicalobserverph.com/international-drug-resistant-malaria-spreading-fast-in-southeast-asia/
    3. http://en.wikipedia.org/wiki/Plasmodium_knowlesi
    4. http://myanmar.mmtimes.com/index.php/national-news/5809-2013-06-27-06-27-50.html

  • သတိျပဳဖြယ္ အီဘိုလာ( Ebola Virus Disease- EVD) ဗိုင္းရပ္စ္ အႏၱရာယ္

    သတိျပဳဖြယ္ အီဘိုလာ( Ebola Virus Disease- EVD) ဗိုင္းရပ္စ္ အႏၱရာယ္

    ၾသဂုတ္ ၄ ၊ ၂၀၁၄
    M-Media
    .ေဆြမြန္ ေရးသည္။

    အီဘိုလာဗိုင္းရပ္စ္ဟာ အာဖရိကမွာ အႀကီးအက်ယ္ပ်ံ႕ပြားေနၿပီး ကမၻာအႏွံ႔ကို ထိန္းမႏိုင္ သိမ္းမရကူးစက္ေတာ့မယ္လို႔ လူအမ်ားက စိုးရိမ္ပူပန္ေနၾကပါၿပီ။

    ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေဆးပညာ႐ွင္တစ္ဦးမဟုတ္တဲ့အတြက္ အခုေရးမယ့္ထဲမွာ အီဘိုလာဗိုင္းရပ္စ္အမ်ဳိးအစားေတြ၊ စျဖစ္ရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းေတြကို ေစာင္းေပးေဖာ္ျပမွာ မဟုတ္ဘဲ အမ်ားသိလိုတဲ့ (လိုရင္းအခ်က္ အေျခခံဗဟု သုတေလာက္ ကိုသာ) ေရးသားတင္ျပသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

    1234366_1510544552490981_1822675066960252999_n

    (၁) ကူးစက္ႏိုင္ပံု
    =========

    အီဘိုလာဗိုင္းရပ္စ္ဟာ ေရာဂါကူးစက္ခံထားရတဲ့ လူနာရဲ႕ အနာကထြက္တဲ့ အခၽြဲအက်ိေတြ၊ အေရျပားအပိုင္းအစေတြ၊ ေသြးေတြ၊ စြန္႔ထုတ္ပစၥည္းေတြျဖစ္တဲ့ ေခၽြး၊ က်င္ငယ္၊ မစင္ေတြ၊ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းေတြကို အကာအကြယ္မဲ့ တိုက္ရိုက္ကိုင္တြယ္ျခင္းကတဆင့္ ကူးစက္ႏိုင္သလို ဒီလို အီဘိုလာဗိုင္းရပ္စ္ပါတဲ့အရည္ေတြ ထိစြန္းေနတဲ့ အ၀တ္အစားေတြ၊ အသံုးအေဆာင္ေတြကို တဆင့္ခံကိုင္တြယ္မိတာကလည္း ကူးစက္ႏိုင္ပါေသးတယ္။

    အီဘိုလာဗိုင္းရပ္စ္ေၾကာင့္ ေသဆံုးသြားသူေတြကို ၀မ္းနည္းပူေဆြးေနတဲ့မိသားစုေတြက ဖက္ရမ္းႏႈတ္ဆက္ၾကတဲ့ ဓေလ့ေၾကာင့္လည္း ေရာဂါ ကူးစက္မႈ ျဖစ္ႏိုင္ပါေသးတယ္။ တကယ္လို႔ ေရာဂါသည္တစ္ဦးဟာ အီဘိုလာဗိုင္းရပ္စ္ ကူးစက္ခံရမႈ ကေန ျပန္ေကာင္းလာ ခဲ့ရင္ေတာင္ သူ႔ရဲ႕ သုက္ပိုးထဲမွာ အီဘိုလာဗိုင္းရပ္စ္ဟာ ၇ ပတ္ထိ အသက္ရွင္ေနႏိုင္ကာ အျခားသူကို ကူးစက္ေစႏိုင္ပါေသးတယ္။

    က်န္းမာေရးလုပ္သားေတြရဲ႕ ေရာ၈ါကူးစက္ခံရမႈက လူနာေတြကို အနီးကပ္ထိေတြ႔ျပဳစုၾကရာကေန ကူးစက္ခံရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေသခ်ာ တင္းက်ပ္တဲ့ လိုက္နာရမယ့္ က်န္းမာေရးဆိုင္ရာ စည္းကမ္းခ်က္ေတြကို ေလ်ာ့ေလ်ာ့ရဲရဲ လိုက္နာလုပ္ေဆာင္ၾကတဲ့ အတြက္လည္း ေရာဂါကူးစက္ခံရမႈ ပိုမိုဆိုး၀ါးလာတာ ျဖစ္ပါတယ္။

    (၂) ေရာဂါလကၡဏာ
    ===========

    ေရာဂါပိုး ကူးစက္ခံရၿပီး ေယဘုယ်အားျဖင့္ ၂ ၇က္ကေန ၂၁ ၇က္အတြင္း ( အမ်ားအားျဖင့္ ၈ ၇က္က ၁၀ ၇က္အတြင္း) ေရာဂါ လကၡဏာစေပၚပါတယ္။ ေရာဂါ လကၡဏာဟာ သာမန္ တုပ္ေကြးျဖစ္တာ၊ ၀မ္းသြားတာ၊ အူေရာင္ငန္းဖ်ားျဖစ္တာ၊ ငွက္ဖ်ားေရာဂါ လကၡဏာေတြနဲ႔ ဆင္တူမွားယြင္းႏိုင္ပါတယ္။

    ပင္မေရာဂါလကၡဏာေတြထဲမွာ ဖ်ားမယ္၊ ေခါင္းကိုက္မယ္၊ အဆစ္အျမစ္ ၾကြက္သားေတြကိုက္ခဲနာက်င္မယ္၊ ရုတ္တရက္ႀကီးကို အားနည္းသြားမယ္၊ ၀မ္းပ်က္၀မ္းေလွ်ာမယ္၊ အန္မယ္၊ ဗိုက္နာမယ္၊ ခံတြင္းပ်က္မယ္၊ စတဲ့လကၡဏာေတြေနာက္မွာ အင္ျပင္ကြက္ေတြ ထြက္မယ္၊ ေက်ာက္ကပ္နဲ႔ အသည္းလုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြ ပ်က္စီးမယ္၊ ေနာက္ဆံုးအဆင့္ ကိုယ္တြင္းကိုယ္ျပင္ေသြးထြက္တာေတြထိ ရွိလာပါမယ္။ ေသြးယိုစီးက်တာေတြဟာ မ်က္လံုး၊ ႏွာေခါင္း၊ နားရြက္၊ ပါးစပ္နဲ႔ စအိုေတြက ေသြးယိုစီးက်တာေတြ ျဖစ္လာပါမယ္။ ဒါဟာေနာက္ဆံုး အဆင့္ပါ။

    အီဘိုလာဗိုင္းရပ္စ္ပိုးဟာ ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ အစိတ္အပိုင္းတိုင္းမွာ ရွိေနႏိုင္ပါတယ္။ အီဘိုလာဗိုင္းရပ္စ္ပိုးဟာ ေရာဂါသည္တစ္ဦးကေန သီးသန္႔ဖယ္ထုတ္တားတဲ့ သုက္ပိုးထဲမွာ ၆၁ ရက္တိုင္ေအာင္ အသက္ရွင္ႏိုင္တဲ့ မဟာစြမ္းအားရွင္ပိုးျဖစ္ပါတယ္။

    (၃) ေရာဂါျဖစ္ပြားေနစဥ္
    =============

    DAY 7 -9
    အီဘိုလာဗိုင္းရပ္စ္ပိုး ကူးစက္ခံရၿပီး ၇ ရက္ကေန ၉ ၇က္အတြင္း ေခါင္းကိုက္ပါမယ္၊ အားကုန္ေမာပန္းပါမယ္၊ ၾကြက္သားေတြ နာက်င္ေနပါမယ္။

    DAY 10
    အီဘိုလာဗိုင္းရပ္စ္ပိုး ကူးစက္ခံရၿပီး ၁၀ ၇က္မွာ ရုတ္တရက္ အျပင္းဖ်ားတတ္ပါတယ္။

    DAY 11
    အီဘိုလာဗိုင္းရပ္စ္ပိုး ကူးစက္ခံရၿပီး ၁၁ ၇က္မွာ လူနာ အားလံုး၀မရွိ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဦးေႏွာက္ ထိခိုက္တတ္ပါတယ္။ မ်က္လံုး၊ ႏွာေခါင္း၊ နားရြက္၊ ပါးစပ္နဲ႔ စအိုေတြက ေသြးယိုစီးက်လာပါမယ္။

    DAY 12
    အီဘိုလာဗိုင္းရပ္စ္ပိုး ကူးစက္ခံရၿပီး ၁၂ ၇က္မွာ သတိလစ္သြားပါမယ္။ ခႏၶာကိုယ္ တြင္းပိုင္းမွာ ျပင္းျပင္း ထန္ထန္ ေသြးယိုစီးမႈေတြျဖစ္ၿပီး ေသဆံုးပါတယ္။

    (၄) ကာကြယ္ေဆး နဲ႔ ကုသမႈ
    ================

    အီဘိုလာဗိုင္းရပ္စ္ပိုးကို ကာကြယ္ႏိုင္တဲ့ ကာကြယ္ေဆး မရွိေသးပါ။ ကာကြယ္ေဆးထုတ္လုပ္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနၾကဆဲျဖစ္ပါတယ္။

    ကုသဖို႔ကေတာ့ ၀မ္းပ်က္၀မ္းေလွ်ာျဖစ္တဲ့အတြက္ ေရဓာတ္ခမ္းေျခာက္မႈအတြက္ သာမန္ဓာတ္ဆားတိုက္တာ၊ အေၾကာေဆးသြင္းေပးတာ၊ အပူႀကီးရင္ အဖ်ားက်ေဆးေပးတာေလာက္ပဲ လုပ္ေပးႏိုင္ပါေသးတယ္။

    အီဘိုလာဗိုင္းရပ္စ္ပိုးကို တိုက္ရိုက္သတ္ႏိုင္တဲ့ ကုထံုး မေပၚေသးပါ။ ကုထံုးအသစ္ေတြကို ႀကိဳးစားရွာေဖြေနၾကဆဲျဖစ္ပါတယ္။

    (၅) ႀကိဳတင္ကာကြယ္ႏိုင္သလား
    ==================

    အီဘိုလာဗိုင္းရပ္စ္ပိုးကူးစက္ၿပီလို႔ သံသယရွိတာနဲ႔ ကူးစက္ခံရတဲ့ တိရိစၧာန္ ဒါမွမဟုတ္ လူကို သီးသန္႔ခြဲထုတ္ရပါမယ္။ တိရိစၧာန္ေသေက်ၿပီ ဆိုရင္ တြင္းနက္နက္တူးေျမျမဳတ္တာ ဒါမွမဟုတ္ အေသေကာင္ကို မီးရႈိ႕တာက တိရိစၧာန္ကေန လူကို ကူးစက္တာကို ေလ်ွာ့ခ်ႏိုင္ပါတယ္။

    အီဘိုလာဗိုင္းရပ္စ္ပိုးကို ကုသကာကြယ္ႏိုင္တဲ့ ကုထံုး မရွိေသးတဲ့အတြက္ လံုေလာက္တဲ့ က်န္းမာေရးဗဟုသုတရွိျခင္းကသာ ေရာဂါကူးစက္ျခင္းကို အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ ေလ်ာ့က်ႏိုင္မွာ ျဖစ္ေၾကာင္း တင္ျပလိုက္ပါတယ္။

    ကမၻာသူ ကမၻာသားအားလံုး ေဘးရန္ကင္းရွင္းၾကပါေစ။

    Ref : http://www.who.int/mediacentre/factsheets/fs103/en/
    http://www.health24.com/Medical/infectious-diseases/Ebola/Signs-and-symptoms-of-Ebola-20140729

    ေဆြမြန္
    ၄ ၾသဂုတ္ ၂၀၁၄

  • သတိျပဳဖြယ္ အစာေႀကေဆးေသာက္သံုးမႈႏွင္႔ ဗိုက္တာမင္ ဘီတဲြ (B-12) ခ်ိဳ႕တဲ့မႈဆက္စပ္ျခင္း (M-Media Health က႑)

    ဒီဇင္ဘာ ၁၉၊ ၂၀၁၃
    M-Media
    ရွာေဖြတင္ဆက္သူ-မိုးႀကယ္ျဖဴ

    Antacid-drugs-linked-to-vitamin-B12-deficiency

    အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ကိုင္ဇာ ေဖာင္ေဒးရွင္းမွ သုေတသနပညာရွင္မ်ားက လူသံုးမ်ားေသာ အစာေႀကေဆး တစ္မ်ဳိးကို ႀကာျမင္႔စြာသံုးစြဲမႈႏွင္႔ ဗိုက္တာမင္ ဘီတဲြ ခ်ဳိ႕တဲ႔မႈ ဆက္စပ္ႏိုင္ေႀကာင္း ေတြ႔ရွိခဲ႔သည္။ Proton Pump Inhibitor အုပ္စု၀င္ ေဆးတခ်ဳိ႕ ျဖစ္သည္႔ အိုမက္ပရာေဇာလ္: Omeprazole (Brand name: Prilosec)၊ လန္ဆိုပရာေဇာလ္: Lansoprazole (brand name: Prevacid)၊ အစ္ဆိုမက္ပရာေဇာလ္: Esomeprazole (brand name: Nexium) စသည္႔ေဆးမ်ားကို ႏွစ္ႏွစ္ထက္ေက်ာ္၍ သံုးစြဲသူမ်ားတြင္ ဗိုက္တာမင္ ဘီတဲြ ခ်ဳိ႕တဲ႔မႈ ျဖစ္ႏုိင္ေခ် ၆၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ပိုမိုေႀကာင္း ေတြ႔ရသည္ဟု ဆိုသည္။ အဆိုပါေဆးမ်ားကို အစာမေႀက ရင္ပူျခင္း၊ အစာအိမ္အနာမ်ား ႏွင္႔ အစာေျခအက္ဆစ္ရည္ ပ်ိဳ႕တက္ေသာ ေရာဂါမ်ား တြင္ အမ်ားဆံုး သံုးစဲြႀကျပီး သီတင္းပါတ္ ႏွစ္ပါတ္ခန္႔သာ သံုးစဲြရန္ ညႊန္ႀကားေသာ္လည္း လူနာအခ်ဳိ႕က ႏွစ္ခ်ီေအာင္ ေသာက္သံုးေနႀကျခင္း ျဖစ္သည္။ ဗုိက္တာမင္ ဘီတဲြ ခ်ဳိ႕တဲ႔ျခင္းကို မကုသပါက သတိေမ႔ေလ်ာ႔ျခင္း၊ အာရံုေႀကာပ်က္စီး၍ ေျခလက္မ်ားထံုက်င္ျခင္း၊ ေသြးအားနည္းျခင္းႏွင္႔ အျခားက်န္းမာေရးျပသနာမ်ား ျဖစ္ႏိုင္သည္။

    ဤအစာေၾကေဆးမ်ားသည္ အစာေျခအက္ဆစ္ရည္ ထုတ္ေပးေသာ အစာအိမ္ဆဲလ္မ်ားကို တုိက္ရိုက္ ပိတ္ဆို႔ႏုိင္စြမ္း ရွိေသာေႀကာင္႔ အစာေျခအက္ဆစ္ရည္ကို ဓါတ္ျပယ္ရံုသာစြမ္းႏုိင္ေသာ တမ္စ္ (Tums) လိုေဆးမ်ဳိးထက္ ပိုမိုလူႀကိဳက္မ်ားျခင္းျဖစ္သည္။ သို႔ရာတြင္ ဗုိက္တာမင္ ဘီတဲြကို အူနံရံမ်ားမွ စုပ္ယူရာတြင္ အကူအညီေပးမည္႔ ပရိုတိန္းျဒပ္ေပါင္းတစ္မ်ဳိးကို အစာေျခအက္ဆစ္ရည္ ထုတ္သည္႔ ထုိဆဲလ္တစ္မ်ဳိးတည္းမွပင္ ထုတ္လုပ္ျခင္းျဖစ္ရာ ေဆးေႀကာင္႔ တျပိဳင္တည္း ပ်က္စီးေစျခင္း ျဖစ္သည္။ ေဆးေသာက္သံုးျခင္းကို ရပ္လိုက္ရန္မလိုေသာ္လည္း ေဆးသံုးစဲြသည္႔ ပမာဏ၊ သံုးစဲြသည္႔ ကာလ၊ ဗုိက္တာမင္ ဘီတဲြခ်ဳိ႕တဲ႔သည္႔ လကၡဏာမ်ားႏွင္႔ ေသြးတြင္းရွိ ဗုိက္တာမင္ ဘီတဲြ ပမာဏစစ္ေဆးျခင္း စသည္တို႔ကို ခ်င္႔ခ်ိန္ရန္ လိုအပ္သည္။

    အေမရိကန္ႏိုင္ငံတြင္ အထက္ပါေဆးမ်ားအနက္ အခ်ဳိ႕ကို ဆရာ၀န္ညႊန္ႀကားခ်က္ျဖင့္ ဝယ္ရေသာ္လည္း Prilosec ႏွင္႔ Prevacid တံဆိပ္တုိ႔ကို ဆိုင္တိုင္းတြင္ အလြယ္တကူ ဝယ္ယူႏုိင္ေသာေႀကာင္႔ ႏွစ္စဥ္ ၁၄ ဘီလီယမ္ဖိုး ေရာင္းခ်ေနရသည္။ (စကားခ်ပ္- ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္လည္း Omeprazole ေဆးမ်ားကို အလြယ္တကူ ဝယ္ယူသံုးစဲြမႈ မ်ားျပားေနျခင္းေႀကာင္႔ ေဆးဝါးဆိုင္ရာသတိျပဳဖြယ္အျဖစ္တင္ျပလိုက္ပါသည္။)

    Ref: SF Gate

    —————————————-
    ** M-Media ၏ မူပိုင္ သတင္း/ေဆာင္းပါးမ်ား၊ ဘာသာျပန္ မ်ားကို အြန္လိုင္းမီဒီယာမ်ားတြင္ မည္သူမဆို လြတ္လပ္စြာကူးယူေဖာ္ျပႏို္င္ပါသည္။

    ကူးယူေဖာ္ျပသူမ်ားအေနျဖင့္ M-Media မူရင္းလင့္ခ္ကို ထည့္ေပးဖို႔ ေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါသည္။

    M-Media ၏ ခြင့္ျပဳခ်က္မရိွဘဲ စီးပြားျဖစ္ ထုတ္ေဝေသာ Print Media မ်ားတြင္ ထည့္သြင္းေဖာ္ျပျခင္းမ်ား လုံးဝ ခြင့္မျပဳပါ။
    ဆက္သြယ္ရန္ [email protected]