News @ M-Media

Tag: 1001-inventions

  • ကမၻာလုံး၀န္းေၾကာင္း ေဖာ္ထုတ္မႈ – ယေန႔တုိင္ရွင္က်န္ေနသည့္ မြတ္စလင္တုိ႔၏ အေမြအႏွစ္မ်ား (၄၇)

    ကမၻာလုံး၀န္းေၾကာင္း ေဖာ္ထုတ္မႈ – ယေန႔တုိင္ရွင္က်န္ေနသည့္ မြတ္စလင္တုိ႔၏ အေမြအႏွစ္မ်ား (၄၇)

    ဇြန္ ၃၀၊ ၂၀၁၇
    M-Media

    ရာဇာ တင္ဆက္သည္

    (အပတ္စဥ္ ေသာၾကာေန႔တုိင္း ေဖာ္ျပသြားပါမည္)

    – ကမၻာႀကီးက ေစာင္းေနတယ္၊ ေရြ႕ေနတယ္၊ မိမိရဲ႕ ၀င္႐ုိးမွာ လည္ပတ္ေနတဲ့ ဆူပြက္ေနတဲ့ ကမၻာႀကီးကုိ ကုန္းေျမနဲ႔ ေရျပင္ေတြက ဖံုးလႊမ္းထားတယ္ စသျဖင့္ ထင္ျမင္ယူဆခဲ့တဲ့ အခ်ိန္တစ္ခ်ိဳ႕ ရွိခဲ့ၿပီး ေနကုိ လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုနဲ႔ လွည့္ပတ္ေနတယ္ဆုိတဲ့ အယူအဆက အဲဒီအခ်ိန္မွာ ယုတၱိကင္းတဲ့ အယူအဆမ်ိဳး ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ရာစုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေလ့လာမႈေတြ၊ ဆန္းစစ္မႈေတြ ျပဳလုပ္ၿပီးတဲ့ ေနာက္ပုိင္းက်မွသာ  ကမၻာႀကီးဟာ အလံုးႀကီးျဖစ္တယ္ဆုိတာကုိ လူသားေတြ အေသအခ်ာ သိရွိခဲ့ၾကၿပီး ‘ကမၻာၿဂိဳဟ္’ လုိ႔ ေခၚတြင္ခဲ့ၾကပါတယ္။

    ေတာ္လမီ (ဘီစီ ၁၂၇-၁၅၁) ဟာ ဒီအေၾကာင္းေတြကုိ အေစာဆံုး ေတြးေခၚခဲ့တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ႀကီး ျဖစ္ပါတယ္။ ေရွးေခတ္ရဲ႕ ႀကီးက်ယ္တဲ့ နကၡတၱေဗဒနဲ႔ သခ်ၤာပညာရွင္တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့သူက ပံုေသရွိေနတဲ့ ၾကယ္ေတြရဲ႕ ေလာင္ဂ်ီက်ဳဟာ ႏွစ္ ၁၀၀ မွာ ၁ ဒီဂရီ၊ ႏွစ္စဥ္ ၃၆ စကၠန္႔ ေရြ႕ေနတယ္လုိ႔ ခန္႔မွန္းတြက္ခ်က္ခဲ့ၿပီး သူ႕ေခတ္အခါက ကမၻာဗဟုိျပဳ စၾက၀ဠာစနစ္ဆုိတဲ့ အယူအဆကုိ ေဖာ္ထုတ္ရမွာ ဒီအခ်က္ကုိ တြက္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေန႔မွာေတာ့ ဒီေလာင္ဂ်ီက်ဳ ေရြ႕ရွားမႈကုိ the precession of the equinoxes လုိ႔ ေခၚဆုိၿပီး equatorial bulge အေပၚမွာ ေနနဲ႔ လတုိ႔ရဲ႕ ဆြဲအားေၾကာင့္ ကမၻာလည္ေနတဲ့ ၀င္႐ုိးဟာ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ယိမ္းယိုင္မႈလုိ႔ သိၾကပါတယ္။

    ကမၻာ့၀င္႐ုိး ေရြ႕လ်ားမႈေၾကာင့္ ရာသီဥတုမ်ား ေျပာင္းလဲသြားႏုိင္မႈကုိ ေဖာ္ျပထားသည့္ပံု

    ဒီ၀င္႐ုိးဟာ လည္ၿပီး မူလေနရာကုိ ျပန္ေရာက္ဖုိ႔အတြက္ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၇၈၇ ႏွစ္ ၾကာျမင့္တယ္လုိ႔ ဒီေန႔ေခတ္မွာ သိရွိထားပါတယ္။ ေနနဲ႔ အနီးဆံုး၊ အေ၀းဆံုး အခ်ိန္ေတြမွာ ဒီယိမ္းယိုင္မႈက သက္ေရာက္မႈရွိၿပီး အထူးသျဖင့္ ရာသီဥတုေတြအေပၚကုိ ျဖစ္ပါတယ္။

    မြတ္စလင္ နကၡတၱပညာရွင္ေတြကေတာ့ ေတာ္လမီထက္ပုိၿပီး ကမၻာ့၀င္႐ုိး ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေရြ႕ေနမႈအတြက္ တိက်တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကုိ ေဖာ္ထုတ္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ဘဂၢဒတ္မွာ ၁၀ ရာစုက ေက်ာ္ၾကားခဲ့တဲ့ မြတ္စလင္ နကၡတၱေဗဒပညာရွင္ မုိဟာမက္ အလ္-ဘတၱာနီ (Muhammad al-Battani) က ၀င္႐ုိးဟာ ႏွစ္ေပါင္း ၆၆ ႏွစ္မွာ ၁ ဒီဂရီ၊ တစ္ႏွစ္မွာ ၅၄.၅၅ စကၠန္႔ ေရြ႕ၿပီး မူလေနရာကုိ ျပန္ေရာက္ဖုိ႔အတြက္ ၂၃၈၄၁ ႏွစ္ ၾကာျမင့္တယ္လုိ႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ၁၀၀၉ ခုႏွစ္မွာ ကြယ္လြန္သြားခဲ့တဲ့ မြတ္စလင္ပညာရွင္ အစ္ဗေန႔ ယူႏြတ္စ္ (Ibn Yunus) ကလည္း တစ္ႏွစ္ကုိ ၅၁.၄၃ စကၠန္႔နဲ႔ ႏွစ္ ၇၀ ၾကာရင္ ၀င္႐ုိးက ၁ ဒီဂရီ ေရြ႕ၿပီး တစ္ပတ္ျပည့္ဖုိ႔ဆုိရင္ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၁၇၅ ႏွစ္ ၾကာျမင့္မယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဒီတြက္ခ်က္မႈေတြဟာ ဒီေန႔ေခတ္ တြက္ခ်က္ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ တစ္ႏွစ္ကုိ ၅၀.၂၇ စကၠန္႔နဲ႔ တစ္ပတ္ျပည့္ဖုိ႔ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၇၈၇ ႏွစ္ၾကာတယ္ဆုိတဲ့ အခ်က္အလက္နဲ႔ အံ့ၾသဖြယ္ေကာင္းေလာက္ေအာင္ နီးစပ္ေနတာကုိ ေတြ႕ျမင္ရပါတယ္။

    ကမၻာႀကီးက ေနကုိ လည္ပတ္ေနတဲ့ျဖစ္စဥ္မွာ ကမၻာ့၀င္႐ုိးရဲ႕ တိမ္းေစာင္းမႈေၾကာင့္ ရာသီဥတုေတြ ျဖစ္ေပၚေျပာင္းလဲတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ ကမၻာ့ေျမာက္ျခမ္းက ေနဘက္ကုိ ေစာင္းေနရင္ ေႏြရာသီကုိ ႀကံဳေတြ႕ရတာမ်ိဳးပါ။ မြတ္စလင္ေတြဟာ ရာသီဥတုေတြအေၾကာင္းကုိ စူးစမ္းခဲ့တာေၾကာင့္ သူတုိ႔ဟာ ကမၻာႀကီး တိမ္းေစာင္းမႈနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေလ့လာတြက္ခ်က္တာမ်ိဳးေတြ လုပ္ခဲ့ပါတယ္။

    ကမၻာ့၀င္႐ုိး ေရြ႕လ်ားမႈကုိ အနီးစပ္ဆံုး တြက္ခ်က္ျပခဲ့သည့္ ၁၀ ရာစု မြတ္စလင္ပညာရွင္ႀကီး အလ္-ဘတၱာနီ

    ေတာ္လမီေနာက္ပုိင္း ရာစုႏွစ္ေတြအတြင္း နကၡတၱေဗဒ ပညာရွင္ေတြနဲ႔ သခ်ၤာပညာရွင္ေတြဟာ ကမၻာ့၀င္႐ုိး တိမ္းေစာင္းမႈ အတိအက်ကုိ ေဖာ္ထုတ္ႏုိင္ဖုိ႔ က်ားကုတ္က်ားခဲ ႀကိဳးစားခဲ့ၾကပါတယ္။ ၁၀ ရာစုေႏွာင္းပုိင္းမွာေတာ့ အလ္-ခူဂ်န္ဒီ (Al-Khujandi) ဆုိတဲ့ မြတ္စလင္ပညာရွင္တစ္ဦးဟာ အီရန္ႏုိင္ငံ တီဟီရန္ၿမိဳ႕အနီး ေရး (Rayy) ဆုိတဲ့အရပ္မွာ သုေတသနစင္တာႀကီးတစ္ခု ထူေထာင္ခဲ့ၿပီး ေနရဲ႕ meridian transits ေတြကုိ ေလ့လာခဲ့ပါတယ္။  ဒီအားထုတ္မႈေၾကာင့္ပဲ ကမၻာ့၀င္႐ုိး တိမ္းေစာင္းမႈကုိ အလ္-ခူဂ်န္ဒီတစ္ေယာက္ အနီးစပ္ဆံုး တြက္ခ်က္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။

    ဒီေန႔မွာ ကမၻာရဲ႕၀င္႐ုိးဟာ ၂၃ ဒီဂရီ ၂၄ မိနစ္ ေစာင္းေနတယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သိရွိထားၿပီး အလ္-ခူဂ်န္ဒီရဲ႕ တြက္ခ်က္မႈကေတာ့ ၂၃ ဒီဂရီ ၃၂ မိနစ္နဲ႔ ၁၉ စကၠန္႔ျဖစ္ၿပီး ေတာ္ေတာ္ေလးကို နီးစပ္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအခ်က္အလက္ကုိ အသံုးခ်ၿပီး အလ္-ခူဂ်န္ဒီဟာ ကမၻာ့ အဓိကၿမိဳ႕ႀကီးေတြရဲ႕ လတၱီက်ဳ၊ ေလာင္ဂ်ီက်ဳေတြကုိ တြက္ခ်က္ ထုတ္ျပန္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။

    ဒီေတြ႕ရွိခ်က္မတုိင္ခင္ ရာစုႏွစ္တစ္ခုအရင္ ၉ ရာစုက ဘုရင္ အလ္-မာမြမ္ (Al-Mamum) ဟာ မြတ္စလင္ နကၡတၱေဗဒ ပညာရွင္ေတြကုိ စုစည္းၿပီး ကမၻာႀကီးရဲ႕ စက္၀န္းမ်ဥ္းကုိ တုိင္းတာေစခဲ့ပါတယ္။ ဒီအုပ္စုဟာ ကမၻာကုိ တစ္ပတ္ပတ္ၿပီး တုိင္းတာကာ ကမၻာ့အက်ယ္ဟာ အာေရဗ်မုိင္ ၅၆၆၆၆ မုိင္၊ ကီလုိမီတာ ၁၁၁၈၁၂ (၆၉၄၇၇ မုိင္) ရွိတယ္လုိ႔ ေတြ႕ခဲ့ရၿပီး စက္၀န္းမ်ဥ္းကုိ တြက္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ၄၀၀၆၈.၀ ကီလုိမီတာ (၂၅၀၁၂ မုိင္) ရွိပါတယ္။ ယေန႔သိထားတဲ့ ကမၻာ့စက္၀န္းမ်ဥ္း အတိအက်ဟာ အီေကြတာတစ္ေလွ်ာက္ ၄၀၀၆၈.၀ ကီလုိမီတာ (၂၄၈၉၇ မုိင္) ျဖစ္ၿပီး၊ ေတာင္၀င္႐ုိးစြန္းကေန ေျမာက္၀င္႐ုိးစြန္း စက္၀န္းမ်ဥ္းကေတာ့ ၄၀၀၀၀.၆ ကီလုိမီတာ (၂၄၈၅၅ မုိင္) ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ အလ္-မာမြမ္ရဲ႕ နကၡတၱေဗဒပညာရွင္ေတြ တြက္ခ်က္မႈဟာ သိပ္ၿပီး ကြာဟာတာမ်ိဳး မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။

    ၁၀ ရာစု မြတ္စလင္နကၡတၱေဗဒပညာရွင္ အလ္-ခူဂ်န္ဒီ

    ၁၁ ရာစုက စြယ္စံုရပညာရွင္ အလ္-ဘီ႐ူနီ (Al-Biruni) က “ကမၻာ့စက္၀န္းမ်ဥ္းကုိ သဲကႏၱာရထဲ လမ္းေလွ်ာက္ဖုိ႔မလုိဘဲ ေဖာ္ထုတ္လုိ႔ရတဲ့ ေနာက္ထပ္နည္းတစ္နည္း ရွိပါတယ္” လုိ႔ အရႊန္းေဖာက္ခဲ့ပါတယ္။ သူက ဒီစက္၀န္းမ်ဥ္းကုိ အဆင့္ျမင္တဲ့ ‘စက္လံုးထုတုိင္း ညီမွ်ျခင္း’ (geodesic equation) နဲ႔ တုိင္းတာခဲ့ၿပီး သူ႕ရဲ႕စာအုပ္ On the Determination of Coordinates of Cities (ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ား၏ ကုိၾသဒီနိတ္မ်ဥ္းမ်ားကုိ ေဖာ္ထုတ္ျခင္း) ဆုိတဲ့ စာအုပ္မွာ ေရးသားခဲ့ပါတယ္။

    သမုိင္းဆရာတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ လန္ ဘရဂ္ဂရန္ (Len Berggren) က ” လူအုပ္စုႏွစ္ခု သဲကႏၱာရထဲမွာ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး စူးစမ္းေဖာ္ထုတ္ခဲ့ရတာကုိ တြက္ခ်က္မႈတစ္ခုနဲ႔ သာမန္ သခ်ၤာနည္းလမ္း ေပါင္းစပ္လုိက္တာေလာက္နဲ႔ လုပ္ႏုိင္တယ္ဆုိတဲ့ အလ္-ဘီ႐ူနီရဲ႕ ဉာဏ္စြမ္းကုိ ျမင္ရတာဟာ အံ့မခန္းပါပဲ” လုိ႔ ေရးသားခဲ့ပါတယ္။

    အလ္-ဘီ႐ူနီရဲ႕ အဲဒီစာအုပ္မွာ ကမၻာ့မ်က္ႏွာျပင္တုိင္းတာမႈကုိ အေသးစိတ္နဲ႔ စနစ္တက် ေလ့လာေဖာ္ျပထားပါတယ္။ သူဟာ လတၱီက်ဳ၊ ေလာင္ဂ်ီက်ဳေတြကုိ တုိင္းတာခဲ့ၿပီး၊ ကမၻာ့ ဟုိဘက္အစြန္း ဒီဘက္အစြန္းနဲ႔ ကမၻာႀကီးရဲ႕ လံုး၀န္းမႈေတြကုိလည္း ေဖာ္ထုတ္ခဲ့ပါတယ္။ အလ္-ဘီ႐ူနီဟာ သူ႕ေခတ္သူ႕အခါက ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ေရွ႕ေရာက္ခဲ့တဲ့ သိပၸံပညာရွင္တစ္ဦးျဖစ္ၿပီး ဂယ္လီလီယုိ (Galileo) မတုိင္ခင္ ႏွစ္ေပါင္ ၆၀၀ အရင္ကတည္းက ကမၻာႀကီးဟာ သူ႕ရဲ႕၀င္႐ုိးေပၚမွာ လည္ပတ္ေနတယ္ဆုိတဲ့အေၾကင္း ေဖာ္ထုတ္ခဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။

    အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက အလ္-ဘီ႐ူနီအပါအ၀င္ မြတ္စလင္ပညာရွင္ႀကီးေတြက ကမၻာဟာ အလံုးႀကီး ျဖစ္တယ္ဆုိတာကုိ သိရွိခဲ့ၾကပါတယ္။ ၁၀ ရာစု ေကာ္ဒုိဘာကေန ေပးပုိ႔တဲ့စာမွာ အစ္ဗေန႔ ဟာဇမ္ (Ibn Hazm) က “လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက လက္မခံေပမယ့္ ကမၻာႀကီးဟာ အလံုးႀကီးျဖစ္ပါတယ္… ေနဟာ ကမၻာ့ ဘယ္ေနရာကၾကည့္ၾကည့္ ေဒါင္လိုက္ျဖစ္ေနတာက သက္ေသပါပဲ” လုိ႔ ေရးသားခဲ့ပါတယ္။ ဒါက မြတ္စလင္ သိပၸံပညာရွင္ေတြဟာ ၾကားဖူးနား၀ါေတြ၊ ဒ႑ာရီပံုျပင္ေတြထက္ ဆန္းစစ္ေလ့လာမႈကုိ အေျခခံၿပီး ထိပ္တန္း သုေတသေတြ ျပလုပ္ခဲ့တယ္ဆုိတဲ့ ေနာက္ထပ္ ဥပမာတစ္ခုပါပဲ။

    (ကုိးကား- National Geographic ၏ 1001 Inventions – The Enduring Legacy of Muslim Civilization)

    (ကမၻာ့လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတြင္ ယေန႔တုိင္ရွင္က်န္ေနသည့္ မြတ္စလင္တုိ႔၏ အေမြအႏွစ္မ်ား – တင္ဆက္ျပီးသမွ် အပုိင္းအားလံုးကို  ဤေနရာ တြင္ ဖတ္႐ႈႏုိင္ပါသည္

  • သိပၸံပညာရဲ႕ဖခင္ မြတ္စလင္ပညာရွင္ႀကီး အလ္-ဟုိင္သမ္အေၾကာင္း တစ္ေစ့တစ္ေစာင္း

    သိပၸံပညာရဲ႕ဖခင္ မြတ္စလင္ပညာရွင္ႀကီး အလ္-ဟုိင္သမ္အေၾကာင္း တစ္ေစ့တစ္ေစာင္း

    ဇြန္ ၁၂၊ ၂၀၁၇
    M-Media

    – အလယ္ေခတ္မွာ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားခဲ့တဲ့ မြတ္စလင္ ၀ိဇၨာ၊ ပၸံပညာရွင္ေတြ အမ်ားႀကီး ေပၚထြက္ခဲ့ပါတယ္။

    အဲဒီ ပညာရွင္ႀကီးေတြဟာ ပညာရပ္တစ္ခုကုိသာ တက္ေျမာက္တာမဟုတ္ဘဲ သိပၸံနယ္ပယ္ အမ်ိဳးမ်ိဳးမွာ တစ္ဖက္ကမ္းခတ္ ကၽြမ္းက်င္ၾကသူေတြပါ။

    အဲဒီထဲကမွ အလင္းပညာရပ္နယ္ပယ္ကုိ ေတာ္လွန္ေျပာင္းလဲခဲ့ၿပီး သိပၸံပညာရပ္ စည္းကမ္းနည္းလမ္းေတြကုိ အုတ္ျမစ္ခ်ေပးခဲ့တဲ့ မြတ္စလင္စြယ္စံုရပညာရွင္ႀကီး အစ္ဗေန႔ အလ္-ဟုိင္သမ္ (Ibn Al-Hytham) ရဲ႕အေၾကာင္းကုိ ဒီဗီဒီယုိအတုိေလးမွာ ႐ႈစားၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္။

    အလ္-ဟုိင္သမ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အျပည့္အစံုကုိေတာ့ ဒီေနရာမွာ သြားေရာက္ဖတ္႐ႈႏုိင္ပါတယ္။

     

  • ဗိသုကာလက္ရာ- ယေန႔တုိင္ရွင္က်န္ေနသည့္ မြတ္စလင္တုိ႔၏ အေမြအႏွစ္မ်ား (၄၆)

    ဗိသုကာလက္ရာ- ယေန႔တုိင္ရွင္က်န္ေနသည့္ မြတ္စလင္တုိ႔၏ အေမြအႏွစ္မ်ား (၄၆)

    ဧၿပီ ၂၈၊ ၂၀၁၇
    M-Media

    ရာဇာ တင္ဆက္သည္

    (အပတ္စဥ္ ေသာၾကာေန႔တုိင္း ေဖာ္ျပသြားပါမည္)
    သကၠရာဇ္ ၇၄၀ မွ ၇၅၀ အၾကားတြင္ ေဂ်ာ္ဒန္ႏုိင္ငံ၌ တည္ေဆာက္ခဲ့သည့္ ခီရ္ဘတ္ အလ္-မက္ဖ္ဂ်ီရ္ ဘုရင္၏ နန္းေတာ္မွ စက္၀ုိင္းပံု ျပတင္းေပါက္တစ္ခု။ ယူေကရွိ ဒူရ္ဟမ္ ကက္သလစ္ဘုရားေက်ာင္းမွ ေရာင္စံု မွန္ႏွင့္ ျပဳလုပ္ထားသည့္ စက္၀ုိင္းပုံ ျပတင္းေပါက္မွာ ဤလက္ရာ၏ လႊမ္းမုိးမႈကုိ ခံရသည္ဟု မွတ္ယူထားၾကသည္။
    – ခရစ္ယာန္ ကက္သလစ္ ဘုရာေက်ာင္းေတြက အမုိးခံုးေတြ၊ အလင္းေဖာက္ စက္၀ုိင္းပံု မွန္ျပတင္းေပါက္ေတြ၊ ဘူတာ႐ံုႀကီးေတြက ေလးကုိင္း အမိုးလက္ရာေတြ၊ အျခား ခရစ္ယာန္ဘုရားေက်ာင္းေတြက အမုိးခၽြန္ေတြလုိ ဥေရာပက အေဆာက္အဦး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ မတူညီတဲ့ ဗိသုကာလက္ရာေတြ၊ ပံုသ႑ာန္ေတြ ရွိၾကပါတယ္။ ဒီလက္ရာေတြအမ်ားစုဟာ ဗိသုကာနယ္ပယ္မွာ မြတ္စလင္ေတြက ဖြံ႕ၿဖိဳး၊ ျပည့္စံုေစခဲ့တဲ့ လက္ရာေတြျဖစ္ၿပီး စပိန္ႏုိင္ငံေတာင္ပုိင္းနဲ႔ စစၥလီကၽြန္းတုိ႔ကေနတစ္ဆင့္ ဥေရာပကုိ စီးဆင္း ၀င္ေရာက္လာတယ္ဆုိတာကုိ သိမယ္ဆုိရင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အံ့အားသင့္ၾကမွာပါ။ ဒီလုိ အေဆာက္အဦးေဆာက္လုပ္မႈ ဒီဇုိင္းေတြနဲ႔ အေတြးအေခၚေတြကုိ ဌာေနပညာရွင္ေတြ၊ ခ႐ူးဆိတ္ ခရစ္ယာန္ သာသနာျပဳစစ္သည္ေတြနဲ႔ ေကာ္ဒုိဘာ၊ ကုိင္႐ုိ ဒမတ္စကတ္တုိ႔လုိ မြတ္စလင္ၿမိဳ႕ေတာ္ေတြ၊ မြတ္စလင္ႏုိင္ငံေတြကိုျဖတ္ၿပီး ေဂ်႐ုစလင္ကုိ ဘုရားဖူးသြားေရာက္ၾကတဲ့ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ေတြက ဥေရာပကုိ သယ္ေဆာင္လာၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ ဒီဇုိင္းေတြဟာ ေရာမေတြရဲ႕ ဒီဇုိင္းအေပၚမွာ ဆန္းသစ္ကာ အင္မတန္ေကာင္းမြန္တဲ့ ေပါင္းစပ္ဖန္တီးမႈေတြကုိ ျပဳလုပ္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။

    မြတ္စလင္ေတြအတြက္ ဗိသုကာပညာဆုိတာ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ရဲ႕ အတုိင္းအဆမဲ့ စြမ္းအားေတြလုိ အယူအဆေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ ေဖာ္က်ဴးရတဲ့ နယ္ပယ္ျဖစ္တာေၾကာင့္ ဂ်ီၾသေမႀတီ ဒီဇုိင္းေတြ၊ သစ္ပင္၊ သစ္ရြက္၊ အခက္၊ အလက္ စတာေတြနဲ႔ ပံုေဖာ္တဲ့ ‘ေအရာဘက္ ဒီဇုိင္း’ (arabesque design) ေတြကုိ ထပ္ခါထပ္ခါ အသံုးျပဳျခင္းအားျဖင့္ ဗိသုကာလက္ရာကုိ ပံုေဖာ္ၾကပါတယ္။ လူပံုနဲ႔ တိရစၦာန္ပံုေတြကုိေတာ့ ဒီလက္ရာေတြမွာ ထည့္သြင္းအသံုးျပဳေလ့ မရွိပါဘူး။ အမုိးခံုးေတြ၊ ေမွ်ာ္စင္ေတြ၊ ကြက္လပ္က်ယ္ႀကီးေတြနဲ႔ အဆံုးအစမဲ့ခံစားမႈ၊ အံ့ခ်ီးဖြယ္ စြမ္းအားေတြရဲ႕ ခံစားမႈေတြကုိ ေဖာ္က်ဴးၿပီးတဲ့ေနာက္ ဒီအေဆာက္အဦးေတြမွာ ကုရ္အာန္က်မ္းစာက က်မ္းခ်က္ေတြကုိ စာပန္းခ်ီနဲ႔ ခ်ယ္မႈန္းၿပီး ၿပီးျပည့္စံုေစၾကပါတယ္။

    မြတ္စလင္ေတြဟာ အေဆာက္အဦးေတြကုိ ဒီလုိခ်ယ္သရာမွာ မ်က္စိပသာဒကုိ အထူး အာ႐ံုစုိက္ခဲ့ပါတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လည္းဆုိေတာ့ အစၥလာမ္သာသနာဟာ မလုိအပ္ဘဲ အပုိျဖဳန္းတီးမႈကုိ တားျမစ္ထားေပမယ့္ ဘုရားသခင္ ခ်မွတ္ထားတဲ့ ေဘာင္အတြင္းမွာ ေနထုိင္ေနသမွ် ကာလပတ္လံုး သက္ေသာင့္သက္သာရွိတဲ့ ဘ၀မ်ိဳးမွာ ေနထုိင္စံစားဖုိ႔ ခြင့္ျပဳထားတာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ မြတ္စလင္ေတြအေနနဲ႔ လူအထင္အျမင္ေသးတဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးမွာ မေနထုိင္ရဘူးလုိ႔ ဆုိလုိတာပါ။ “သက္တမ္းကုန္တဲ့အထိ ေနရာမွာမုိ႔လုိ႔ ကမၻာေျမေပၚက လူ႕ဘ၀အတြက္ ႀကိဳးပမ္းပါ။ ဘယ္အခ်ိန္ေသမယ္မွန္း မသိတဲ့အတြက္ ေနာက္တမလြန္အတြက္ အားထုတ္ပါ” ဆုိတဲ့ မြတ္စလင္ေတြရဲ႕ ဆုိ႐ုိးစကားဟာ သူတုိ႔ရဲ႕ ဗိသုပညာအေပၚမွာလည္း သြားေရာက္ ႐ုိက္ခတ္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ တစ္ခုခုလုပ္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ က်က္သေရရွိရွိ လွလွပပ လုပ္ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။

    ေရာင္စံုအလင္းေဖာက္မွန္ေတြနဲ႔ အလွဆင္ထားတဲ့ ျပတင္းေပါက္ အႀကီးအႀကီးေတြဟာ ဒီ ဆုိ႐ုိးအတြက္ ေကာင္းမြန္တဲ့ ဥပမာတစ္ခုပါပဲ။ ဥေရာပက ခရစ္ယာန္ဘုရားေက်ာင္းေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာစာကုိ ၾကည့္လုိက္မယ္ဆုိရင္ အဓိက ၀င္ေပါက္ႀကီးအေပၚက နံရံရဲ႕ လွပမႈ၊ ခ်ယ္သထားမႈေတြကုိ သတိမျပဳဘဲ ေနႏုိင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ သမုိင္းပညာရွင္ေတြကေတာ့ ဒီ စက္၀ုိင္းပံုစံ ျပတင္းေပါက္ႀကီးေတြကို အစၥလာမ့္အႏုပညာ၊ အူမုိင္ယာမင္းဆက္ ခုိင္ရ္ဘတ္ အလ္-မက္ဖ္ဂ်ာရ္ (Khirbat al-Mafjar) ဘုရင္ရဲ႕ နန္းေတာ္ အျပင္ဘက္နံရံမွာ ေက်ာက္သား ဒါမွမဟုတ္ သစ္သားကုိ ပြင့္ဖက္ ၆ ရြက္ပါတဲ့ ပန္းပံုစံ ထြင္းထားတဲ့ ျပတင္းေပါက္ေတြ။ ရွစ္ေထာင့္ ျပတင္းေပါက္ေတြနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ေျပာဆုိၾကပါတယ္။ အဲဒီ နန္းေတာ္ႀကီးကုိ သကၠရာဇ္ ၇၄၀ နဲ႔ ၇၅၀ အၾကား ေဂ်ာ္ဒန္ႏုိင္ငံမွာ တည္ေဆာက္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။

    ခ႐ူးဆိတ္ ခရစ္ယာန္သာသနာျပဳစစ္သည္ေတြဟာ ဒီလက္ရာေတြကုိ ျမင္ၿပီး ဥေရာပက ခရစ္ယာန္ဘုရားေက်ာင္းေတြမွာ စတင္ ထည့္သြင္းခဲ့ၾကတာပါ။ ပထမဆံုးအေနနဲ႔ Romanesque လုိ႔ေခၚတဲ့ (၁၁ ရာစုေန ၁၂ ရာစုအတြင္း ထြန္းကားခဲ့တဲ့) ဗိသုကာလက္ရာကုိ ဒူရ္ဟမ္ ကက္သလစ္ဘုရားေက်ာင္း (Durham Cathedral) လုိေနရာမ်ိဳးမွာ ေတြ႕ျမင္ရၿပီး ေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ ေဂါ့သစ္ ဗိသုကာလက္ရာ (Gothic architecture)  ေတြ ထြန္းကားခဲ့ပါတယ္။ ေရာင္စံုမွန္ေတြနဲ႔ စီခ်ယ္ထားတဲ့ ဒီလုိ ျပတင္းေပါက္ႀကီးေတြဟာ ဘုရားသခင္ရဲ႕ မ်က္လံုးေတာ္လုိ႔ တင္စားျခင္းခံရတဲ့ အလင္းေတြကို ေဖာက္ကာ အေဆာက္အဦးထဲ ၀င္ေရာက္ေစတဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ ပါ၀င္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက ဒီအယူအဆဟာ ေရာမက ပန္သီယြန္ (Pantheon) ေရွးေဟာင္း ဘုရားေက်ာင္းရဲ႕ အမုိးခံုးမွာ ရွိေနတ့ဲ စက္၀ုိင္းပံု အလင္း၀င္ေပါက္ကေန ဆင္းသက္လာတယ္လုိ႔ ဆုိၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီအလင္း၀င္ေပါက္ဟာ ျပတင္းေပါက္ဆုိတာထက္ ေခါင္မုိးေပၚက အေပါက္တစ္ခုမွ်သာ ျဖစ္ပါတယ္။

    ကမၻာတစ္၀ွမ္း မြတ္စလင္ေတြရဲ႕ ဗိသုကာလက္ရာ တစ္ခုခ်င္းနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ေဖာ္ျပမယ့္ ေနာက္ပုိင္း အပုိင္းေတြက်ရင္ ဒီလက္ရာေတြက ရာစုႏွစ္ေတြအတြင္းမွာ ဥေရာပအေဆာက္အဦးေတြအေပၚ ဘယ္လုိ လႊမ္းမုိးမႈရွိလဲဆုိတာကုိ ျမင္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

    ေအာ္တုိမန္အင္ပါယာ၏ မြတ္စလင္ ဗိသုကာပညာရွင္ ဆီနန္ ဒီဇုိင္းထုတ္ တည္ေဆာက္ထားသည့္ အစၥတန္ဘူလ္မွ ဆူေလမာနီယီ ဗလီ၀တ္ေက်ာင္းေတာ္

    မြတ္စလင္ေတြရဲ႕ ဗိသုကာလက္ရာေတြထဲမွာ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ ကုိက္ညီတဲ့ ပံုသ႑ာန္မ်ိဳးေတြလည္း ပါ၀င္ပါတယ္။ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာေသာ ဖေယာင္းတုိင္ေတြ၊ မီးတုိင္ေတြကထြက္တဲ့ မီးခုိးေတြကို ေလွ်ာ့ခ်ဖုိ႔ အတြက္ မြတ္စလင္ ဗိသုကာပညာရွင္ ဆီနန္ (Sinan) ဟာ အစၥတန္ဘူလ္က ဆူေလမာနီယီဗလီ (Suleymaniye) ကုိ တည္ေဆာက္တဲ့အခါမွာ အထပ္ခုိးတစ္ခုကုိ ထည့္သြင္းထားၿပီး အခုိးေငြ႕ေတြဟာ ေလရဲ႕ လွည့္ပတ္မႈေၾကာင့္ ဒီအထပ္ခုိးကေနတစ္ဆင့္ အျပင္ကုိ ထြက္သြားပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ က်ပ္ခုိးေတြကုိေတာ့ စုေဆာင္းထားၿပီး ဗလီ၀တ္ေက်ာင္းေတာ္က ေရပန္းဆီကုိ ပုိ႔ေပးကာ အဲဒီကေရနဲ႔ ေရာၿပီး မင္ျဖစ္ေအာင္လုပ္ပါတယ္။ ဒီမင္ကုိ စာပန္းခ်ီခ်ယ္မႈန္းရာမွာ အသံုးျပဳပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဒီမင္ရည္ဟာ ၾကမ္ပိုးေတြ၊ ျခေတြကို ေမာင္းထုတ္ေပးတာေၾကာင့္ စာအုပ္ေတြရဲ႕ သက္တမ္းကုိလည္း တာရွည္ခံေစပါတယ္။

    မြတ္စလင္ဗိသုကာပညာရွင္ ဆီနန္

    တူရကီႏုိင္ငံက ဆူေလမာနီယီ ဗလီ၀တ္ေက်ာင္းေတာ္ဟာ ႏုိင္ငံတစ္၀ွမ္းမွာ အျမင့္ဆံုးနဲ႔ ငလ်င္ဒဏ္အခံႏုိင္ဆံုး မင္နာရတ္ ေမွ်ာ္စင္ေတြကုိ ပုိင္ဆုိင္ထားပါတယ္။ ဒီဗလီ၀တ္ေက်ာင္းေတာ္ဟာ ေအာ္တုိမန္ ဗိသုကာပညာရွင္ ဆီနန္ရဲ႕ လက္ရာလည္းျဖစ္ပါတယ္။  ၁၆ ရာစုအတြင္း ေအာ္တုိမန္ဘုရင္ ၃ ဆက္ လက္ေအာက္မွာ အမႈထမ္းခဲ့တဲ့ ဆီနန္ဟာ အေဆာက္အဦးေပါင္း ၄၇၇ ခုကုိ ဒီဇုိင္းဆြဲ တည္ေဆာက္ေပးခဲ့ၿပီး ဥေရာပမွာ ၁၆ ရာစုအထိ မထြန္းကားေသးတဲ့ ဗိသုကာနဲ႔ ပထ၀ီအေနအထား သဟဇာတျဖစ္စြာ ေပါင္းစပ္မႈရဲ႕ အေရးႀကီးပံုကုိ မီးေမာင္းထုိးျပခဲ့ပါတယ္။ ဆီနန္ရဲ႕ တူရကီဒီဇုိင္းေတြဟာ အမုိးခံုးေတြကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲခဲ့ၿပီး အျမင့္နဲ႔ အရြယ္အစား ပုိမိုႀကီးမားေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခဲ့ကာ အရပ္ဖက္ အင္ဂ်င္နီယာေလာကမွာ တစ္မူထူးျခားတဲ့ တုိးတက္မႈတစ္ခုကုိ ျဖစ္ေစခဲ့ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဒါဟာ သူ႕ရဲ႕ အမွတ္အသားတစ္ခုလည္း ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

    (ကုိးကား- National Geographic ၏ 1001 Inventions – The Enduring Legacy of Muslim Civilization)

    (ကမၻာ့လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတြင္ ယေန႔တုိင္ရွင္က်န္ေနသည့္ မြတ္စလင္တုိ႔၏ အေမြအႏွစ္မ်ား – တင္ဆက္ျပီးသမွ် အပုိင္းအားလံုးကို  ဤေနရာ တြင္ ဖတ္႐ႈႏုိင္ပါသည္

  • ၿမိဳ႕တည္ျခင္း – ယေန႔တုိင္ရွင္က်န္ေနသည့္ မြတ္စလင္တုိ႔၏ အေမြအႏွစ္မ်ား (၄၅)

    ၿမိဳ႕တည္ျခင္း – ယေန႔တုိင္ရွင္က်န္ေနသည့္ မြတ္စလင္တုိ႔၏ အေမြအႏွစ္မ်ား (၄၅)

    ဧၿပီ ၁၄၊ ၂၀၁၇
    M-Media

    ရာဇာ တင္ဆက္သည္

    (အပတ္စဥ္ ေသာၾကာေန႔တုိင္း ေဖာ္ျပသြားပါမည္)
    မြတ္စလင္မ်ား၏ ၿမိဳ႕တည္ေထာင္မႈ နည္းစနစ္မ်ားကုိ ေတြ႕ႏုိင္ဆဲျဖစ္သည့္ စပိန္ႏုိင္ငံမွ ေကာ္ဒုိဘာၿမိဳ႕

    – ဥေရာပရဲ႕ ေရွးေဟာင္းၿမိဳ႕ေလးေတြမွာ ေစ်း၊ ဘုရားေက်ာင္းေတြ၊ ပန္းၿခံေတြပါ၀င္သလုိ မြတ္စလင္ေတြ တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႕ေတြမွာလည္း ေဒသတြင္း ျပည္သူေတြရဲ႕ လုိအပ္ခ်က္နဲ႔အညီ  စံႏႈန္းေလးခုကုိ  အေျခခံၿပီး ဖန္တီးေပးထားေလ့ ရွိပါတယ္။ အဲဒီစံႏႈန္း ေလးခုကေတာ့ ရာသီဥတုနဲ႔ ပထ၀ီ အေနအထား၊ ဘာသာေရးနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈဆုိင္ရာ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ၊ ရွရီအာ ဥပေဒနဲ႔ တုိင္းရင္းသား လူမ်ိဳးစုေတြကုိ စုစည္းထားရွိမႈေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

    မြတ္စလင္ေတြ တည္ေထာင္တဲ့ ၿမိဳ႕ေတြဟာ အလြန္အင္မတန္ ပူျပင္းတဲ့ေဒသမွာ ရွိတာေၾကာင့္ အရိပ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လုိအပ္ပါတယ္။ ဒီလုိအပ္ခ်က္ကုိ ျဖည့္ဆည္းေပးဖုိ႔အတြက္ က်ဥ္းေျမာင္းတဲ့လမ္းေတြ၊ အိမ္တြင္းအရိပ္ရေတဲ့ ေနရာေလးေတြ၊ ကုန္းျပင္ျမင့္ေတြ၊ ဥယ်ာဥ္ေတြကုိ ထည့္သြင္းေလ့ရွိပါတယ္။

    ဘာသာတရားဟာ ယဥ္ေက်းမႈနယ္ပယ္မွာ အေရးပါတာေၾကာင့္ ဗလီ၀တ္ေက်ာင္းေတြဟာ ခရစ္ယာန္ ဘုရားေက်ာင္းေတြလုိပဲ အဓိကအေရးပါတဲ့ အခန္းက႑မွာ ပါ၀င္ပါတယ္။ ဗလီ၀တ္ေက်ာင္းေတာ္ရဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္မွာေတာ့ က်ဥ္းေျမာင္း၊ ေကြ႕ေကာက္ၿပီး တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့လမ္းေတြက ကြန္ယက္လုိ ျဖန္႔က်က္ေနၿပီး အမ်ားျပည္သူနဲ႔ သက္ဆုိင္တဲ့ ေနရာေတြကေနတစ္ဆင့္ လူေနရပ္ကြက္ေတြဆီ ဦးတည္ေနပါတယ္။

    လူမႈေရးရာနဲ႔ ဥပေဒေရးရာကိစၥေတြကို ဘာသာေရးအာဏာပုိင္ေတြက ကုိင္တြယ္ၾကၿပီး သူတုိ႔ဟာ အမ်ားျပည္သူနဲ႔သက္ဆုိင္တဲ့ အဓိက အသင္းအဖြဲ႕မ်ိဳးျဖစ္တဲ့ ဗလီ၀တ္ေက်ာင္းေတာ္နဲ႔ မလွမ္းမကမ္း အခ်က္အျခာက်တဲ့ ေနရာေတြမွာ ေနထုိင္ၾကပါတယ္။

    ျပည္သူေတြ ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္လုိေနထုိင္ၾကမလဲဆိုတာကုိေတာ့ လူမ်ိဳးနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈဆုိင္ရာ အမွတ္သညာအေပၚမွာ အေျခခံပါတယ္။ အဟ္ယာ (Ahyaa) လုိ႔ေခၚတဲ့ သီးျခားရပ္ကြက္ေတြကုိ လူမ်ိဳးစုအလုိက္ ဖန္တီးထားရွိေပးၿပီး ေျမာက္အာဖရိက မဂ္ရဘ္ၿမိဳမွာဆုိရင္ အာရပ္ ရပ္ကြက္၊ ဂ်ဴးရပ္ကြက္၊ ခရစ္ယာန္ရပ္ကြက္၊ မူးရ္ ရပ္ကြက္၊ အျခားေသာ မ်ိဳးႏြယ္ေတြျဖစ္တဲ့ အန္ဒါလူစီယာ၊ တာ့က္၊ ဘာဘာရ္ ရပ္ကြက္ စသျဖင့္ ထည့္သြင္း တည္ေထာင္ထားေပးထားပါတယ္။ ေျမာက္အာဖရိကက အခ်ိဳ႕ေသာ ၿမိဳ႕ေတြမွာ မြတ္စလင္၊ ခရစ္ယာန္၊ နဲ႔ ဂ်ဴးေတြအတြက္ သီးျခားရပ္ကြက္ေတြ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ သီးသီးသန္႔သန္႔ သတ္မွတ္ခ်က္တစ္ခုမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ သူတုိ႔ရဲ႕ စိတ္သေဘာဆႏၵအတုိင္း ႀကိဳက္တဲ့ေနရာမွာ ေနထုိင္ခြင့္ ရွိပါတယ္။ ဒီရပ္ကြက္ေတြက ေဆြမ်ိဳးေတာ္စပ္မႈမ်ိဳး၊ လူမႈသဟဇာတျဖစ္မႈမ်ိဳး၊ လံုၿခံဳမႈမ်ိဳး ပုိရွိေစကာ ဘာသာတရားေတြကို စုေပါင္းက်င့္သံုးႏုိင္တာမ်ိဳးကုိလည္း ျဖစ္ေစပါတယ္။

    ဒီလုိ သီးျခားရပ္ကြက္ေတြ ထားျခင္းအားျဖင့္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ အေစးကပ္မႈကုိ အဟန္႔အတား ျဖစ္ေစတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ကုရ္အာန္က်မ္းေတာ္ျမတ္ က႑ ၄၉၊ ပါဒေတာ္ ၁၃ က ‘အုိ- လူခပ္သိမ္းတုိ႔၊ ဧကန္မလြဲ ငါအရွင္ျမတ္သည္ အသင္တုိ႔အား ေယာက်ၤားတစ္ေယာက္၊ မိန္းမတစ္ေယာက္မွ စတင္ ဖန္ဆင္းေတာ္မူခဲ့၏။ ထုိ႔ျပင္ ငါအရွင္ျမတ္သည္ အသင္တုိ႔အခ်င္းခ်င္း တစ္ဦးကုိတစ္ဦး ခြဲျခာ သိျမင္ မွတ္မိၾကအံ့ေသာငွာ လူမ်ိဳးစုအသီးသီး၊ မ်ိဳးႏြယ္အသြယ္သြယ္ ျပဳလုပ္ေတာ္မူခဲ့၏။ ဧကန္စင္စစ္ အသင္တုိ႔အနက္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္အား အေၾကာက္ရြံ႕ဆံုး၊ အျပစ္မ်ားမွ အမ်ားဆံုး က်ဥ္ေရွာင္ေသာ သူသည္သာလွ်င္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ အထံေတာ္၌ အျမင့္ျမတ္ဆံုးေသာသူ ျဖစ္၏။ စင္စစ္တစ္မူကား အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္သည္ အသိေတာ္မူဆံုး၊ အၾကားေတာ္မူဆံုးအရွင္ ျဖစ္ေတာ္မူေပသတည္း’ က်မ္းခ်က္ရဲ႕ ေယဘူယ် သေဘာတရားကုိ သြားၿပီး ေရာင္ျပန္ဟပ္ေနတာပါ။

    ဗလီ၀တ္ကေက်ာင္းေတာ္အနီးမွာေတာ့ လူထုေတြ႕ဆံုပြဲေတြ လုပ္ႏုိင္မယ့္ အဓိကေနရာတစ္ခုကုိ ထားရွိၿပီး၊  ေစ်းတစ္ခုလည္း ပါရွိပါတယ္။ မြတ္စလင္ေတြတည္တဲ့ ၿမိဳ႕ေတြမွာ လူေနရပ္ကြက္ကုိ ကာထားတဲ့ ၿမိဳ႕တံတုိင္းရဲ႕ အနီး ရဲတုိက္တစ္ခုကုိ ေဆာက္လုပ္ထားရွိပါတယ္။

    ေစ်းမွာလည္း ဟင္းခတ္အေမႊးအႀကိဳင္၊ ေရႊဆုိင္တန္း၊ ငါးတန္း၊ ေရေမႊးနဲ႔ အျခား ကုန္စည္ေတြအတြက္ သီးသန္႔ေနရာေတြ သတ္မွတ္ေပးထားၿပီး ဖေယာင္းတုိင္နဲ႔ အေမႊးနံသာေတြကုိေတာ့ ဗလီ၀တ္ေက်ာင္းေတာ္အနီးမွာ ေရာင္းခ်တာ ျဖစ္ပါတယ္။ စာအုပ္ဆုိင္ေတြ၊ စာအုပ္ခ်ဳပ္ လုပ္ငန္းေတြကုိလည္း ဗလီအနီးမွာ ထားရွိပါတယ္။

    အေနာက္တုိင္းမွာ ေဆာက္လုပ္ထားတာလုိမ်ိဳး ရဲတုိက္ဟာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး စံအိမ္ျဖစ္ၿပီး ကုိယ္ပုိင္ ၿခံ၀င္းနဲ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာေလးဟာ သီးသန္႔ ေဒသေလးတစ္ခုုလိုျဖစ္ေနၿပီး ဗလီ၀တ္ေက်ာင္းေတာ္တစ္လံုး၊ အေစာင့္ေတြ၊ ႐ံုးခန္းေတြနဲ႔ ၀န္းထမ္းေတြ ေနထုိင္ရာ အိမ္ေတြလည္း ရွိပါတယ္။

    ဗလီ၀တ္ေက်ာင္းေတာ္အနားမွာ စုေ၀းျဖစ္တည္ၾကတဲ့ ရပ္ကြက္ေတြဟာ ဗလီက ၀တ္ျပဳဖုိ႔ႏႈိးေဆာ္သူ (မုအ္ဇင္) ရဲ႕ ႏႈိးေဆာ္သံကုိ ၾကားႏုိင္ေလာက္တဲ့ ေနရာအထိပဲ အိမ္ေျခေတြ ရွိၾကပါတယ္။ လူေနသိပ္သည္းၾကတဲ့ ဒီရပ္ကြက္ေတြမွာ ကုိယ္ပုိင္ဗလီ၊ စာသင္ေက်ာင္း၊ မုန္႔ဖုတ္လုပ္ငန္းနဲ႔ ေစ်းဆုိင္ေတြ ရွိၾကၿပီး ကုိယ္ပုိင္ ၀င္ေပါက္ထြက္ေပါက္ေတြကုိလည္း ထားရွိပါတယ္။ ဒီ၀င္ေပါက္ထြက္ေပါက္ေတြကုိ ညဖက္က်ရင္ ပိတ္ၿပီး အိပ္ၾကပါတယ္။

    ဒီရပ္ကြက္ေတြကုိၿခံဳၿပီး ခုိင္ခန္႔တဲ့ ၿမိဳ႕တံတုိင္းတစ္ခု ကာရံထားကာ တံတုိင္းအျပင္ဘက္မွာေတာ့ မြတ္စလင္၊ ခရစ္ယာန္နဲ႔ ဂ်ဴးေတြရဲ႕ သုႆာန္ေတြ တည္ရွိပါတယ္။ ၿမိဳ႕တံတုိင္းရဲ႕ အဓိက၀င္ေပါက္နဲ႔ အလြန္ေလးမွာပဲ ပုဂၢလိက ပန္းၿခံေတြ၊ လယ္ကြင္းေတြ ထားရွိၾကၿပီး၊ တိရစၦာန္အေရာင္းဆုိင္ေတြ ပါ၀င္တဲ့ အပတ္စဥ္ေစ်းကိုလည္း ၿမိဳ႕တံတုိင္းအျပင္ဘက္မွာ ပံုမွန္ ဖြင့္လွစ္ၾကပါတယ္။

    မြတ္စလင္ေတြအုပ္စုိးတ့ဲအခ်ိန္တုန္းက အင္မတန္ တုိးတက္ထြန္းကားတဲ့ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ဟာ ‘၉ ရာစုရဲ႕ နယူးေယာက္’ လုိ႔ တင္စားျခင္းခံရတဲ့ စပိန္ႏုိင္ငံက ေကာ္ဒုိဘာၿမိဳ႕ျဖစ္ပါတယ္။ BBC က An Islamic History of Europe အစီအစဥ္ကုိ တင္ဆက္သူ သတင္းေထာက္ ရာဂ်ီဟ္ အုိမာရ္က “(ေကာ္ဒုိဘာၿမိဳ႕ရဲ႕) ႐ုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ အေျခအေနေတြဟာ မြတ္စလင္ေတြရဲ႕ ထူးျခားၿပီး တီထြင္ဖန္တီးမႈရွိတဲ့ သေဘာသဘာ၀ကုိ ေဖာ္ျပေနပါတယ္။ မြတ္စလင္ေတြဟာ အတိတ္ကအေျခအေနတြကို တုိးတက္ေအာင္လုပ္ကာ၊ ၿမိဳ႕ကုိ ေခတ္မီေအာင္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြအတြက္မဟုတ္ဘဲ လူတုိင္းအတြက္ ေနထုိင္ဖုိ႔ ပုိေကာင္းတဲ့ ေနရာတစ္ခုအျဖစ္ ဖန္တီးခဲ့ပါတယ္။ စာၾကည့္တုိက္ေတြ၊ အခမဲ့ စာသင္ေက်ာင္းေတြ၊ ေရေပးေ၀ေရးစနစ္ကုိ ရရွိတဲ့ ေနအိမ္ေတြ၊ အျခားေသာအရာေတြလည္း ရွိခဲ့ပါတယ္။ လမ္းေတြခင္းထားတာ၊ လမ္းမီးေတြ တပ္ဆင္ေပးထားတဲ့ စနစ္မ်ိဳးဟာ ေနာက္ထပ္ ႏွစ္ေပါင္း ၇၀၀ ေက်ာ္ေလာက္အထိ လန္ဒန္နဲ႔ ပဲရစ္ၿမိဳ႕မွာ မရွိခဲ့တဲ့ ၀န္ေဆာင္မႈေတြျဖစ္ပါတယ္” လုိ႔ ဖြင့္ဟခဲ့ပါတယ္။

    ဒီလမ္းမီးေတြဟာ ဆီအသံုးျပဳၿပီး ထြန္းညႇိတဲ့ မီးတုတ္ေတြ၊ မီးအိမ္ေတြျဖစ္ၾကၿပီး ေန၀င္တာနဲ႔ ထြန္းေပးတာ ျဖစ္ပါတယ္။  ခ႐ုိင္တစ္ခုခ်င္းစီမွာ ဒီမီးအိမ္ေတြကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ဖုိ႔အတြက္ သီးသန္႔ ၀န္ထမ္းေတြကုိ ခန္႔ထားပါတယ္။ သံုးၿပီးသားမီးတုတ္ေတြကုိ ျမည္းနဲ႔လာသိမ္းၿပီး ၿမိဳ႕ျပင္က အထူး သတ္မွတ္ထားတဲ့ အမႈိက္ပုံမွာ သြားေရာက္ စြန္႔ပစ္ၾကပါတယ္။ မြတ္စလင္ေတြ ဖန္တီးခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႕ေတြရဲ႕ လမ္းေတြေအာက္မွာ ေရႏႈတ္ေျမာင္းစနစ္လည္း ပါ၀င္ၿပီး လမ္းေတြကိုလည္း ေန႔စဥ္ သန္႔ရွင္းၾကတာပါ။

    ေနခ်င္စရာၿမိဳ႕ကေလး

    လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း တစ္ေထာင္အရင္က မြတ္စလင္ေတြ တည္ခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႕ပံုစံမ်ိဳးကုိ ၾကည့္ခ်င္သူေတြအေနနဲ႔ ကံေကာင္းတယ္လုိ႔ ေျပာလုိ႔ရပါတယ္။ စပိန္က ၿမိဳ႕ေတြျဖစ္တဲ့ ေကာ္ဒုိဘာနဲ႔ ဆီးဗီးလ္ၿမိဳ႕ေတြဟာ အရင္က ရွိခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႕ေဟာင္း ပံုစံအတုိင္းပဲ မပ်က္မယြင္း ရွိေနၿပီး မြတ္စလင္ေတြ အုပ္စုိးခဲ့စဥ္အခ်ိန္ လူသားေတြ ဘယ္လုိ ရွင္သန္ ေနထုိင္ၾကလဲဆုိတာနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ တစ္ေစ့တစ္ေစာင္း ေတြ႕ျမင္ႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

    မြတ္စလင္လူ႕အဖြဲ႕အစည္းမွာ ဗလီ၀တ္ေက်ာင္းေတာ္ကုိ ဗဟုိျပဳကာ ၿမိဳ႕တည္ၾကၿပီး ဒီဗလီ၀တ္ေက်ာင္းေတာ္ဟာ ဘာသာေရးနဲ႔ လူမႈဘ၀မွာ အေရးပါတဲ့ ေနရာတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ ဗလီရဲ႕ အနီးမွာ ေစ်းတစ္ခုရွိၿပီး အစားအေသာက္၊ ဟင္းခပ္အေမႊးအႀကိဳင္၊ ဖေယာင္းတုိင္း၊ ေရေမႊး စတာေတြကုိ ကုန္သည္ေတြက ေရာင္း၀ယ္ ေဖာက္ကားၾကပါတယ္။ လူစည္ကားရာ ေနရာေတြမွာ စာအုပ္ဆုိင္ေတြ၊ စာၾကည့္တုိက္ေတြနဲ႔ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈစင္တာေတြလည္း ရွိပါတယ္။

    တကယ္ေတာ့ ေစာေစာပုိင္းေဆး႐ံုေတြဟာ မြတ္စလင္လူ႕အဖြဲ႕အစည္းမွာ က်ယ္ျပန္႔တဲ့ အခန္းက႑ကေန ပါ၀င္ခဲ့ပါတယ္။ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္ကုသမႈနဲ႔ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးကုိ လုပ္ေဆာင္ေပးသလုိ၊ စိတ္ေရာဂါခံစားေနရတဲ့သူေတြအတြက္ ခုိလႈံရာေနရာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဒီေဆး႐ံုေတြကုိ သက္ႀကီး ေစာင့္ေရွာက္မႈေဂဟာ အထူးသျဖင့္ ခ်ိဳ႕တဲ့သူေဂဟာအျဖစ္လည္း အသံုးျပဳပါတယ္။ မြတ္စလင္လူ႕အဖြဲ႕အစည္းမွာ ဒီလုိေဆး႐ံုေတြ ပထမဆံုး ေပၚထြက္လာတာက ဒမတ္စကတ္နဲ႔ ဘဂၢဒတ္ၿမိဳ႕ေတြမွာပါ။ ေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ ကုိင္႐ုိၿမိဳ႕မွာ အဟ္မဒ္ အစ္ဗေန႔ တူလန္ ေဆး႐ံု (Ahmad ibn Tulun) ေပၚထြက္လာခဲ့ၿပီး သကၠရာဇ္ ၈၇၂ နဲ႔ ၈၇၄ ၾကားမွာ ေဆာက္လုပ္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

    ‘ဟမ္မန္းစ္’ (Hammams) လုိ႔ေခၚတဲ့ ေရခ်ိဳးခန္းေတြကလည္း ၿမိဳ႕တုိင္းမွာ မပါအျဖစ္ ေနရာတစ္ခုပါ။ တစ္ခါတစ္ရံမွာ ေႂကြျပားေတြကပ္ နံရံေတြ၊ ေရပန္းေတြ၊ လွပစြာ ခ်ယ္သထားတဲ့ ေရကန္ေတြနဲ႔ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားတဲ့ အေဆာက္အဦးေတြအျဖစ္လည္း ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ ေရေႏြးေငြ႕ခန္း၊ ေရပူကန္၊ ေရေအးေရကူကန္တုိ႔ပါ၀င္တဲ့ ဒီ ေရခ်ိဳးခန္းေတြကို သြားေရာက္တာဟာ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက မြတ္စလင္ေတြရဲ႕ ေန႔စဥ္ လုပ္ေဆာင္တဲ့ ကိစၥရပ္ေတြထဲက တစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးေတြနဲ႔ အမ်ိဳးသားေတြအတြက္ သီးသန္႔ အခ်ိန္ခြဲျထားၿပီး ဒီလုိ ေရခ်ိဳးခန္းေတြကုိ သြားေရာက္တာဟာ အျမင္ေတြ ဖယ္လွယ္တာ၊ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေတြ႕ဆံုတာေတြလုိ လူမႈေရး အေတြ႕အႀကံဳ အခြင့္အလမ္းကုိ အျပည့္အ၀ ရရွိေစပါတယ္။

    ၾကက္ပ်ံမက်စည္ကားတဲ့ ၿမိဳ႕လယ္ေကာင္ကေန လမ္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးအတုိင္း ထြက္လာမယ္ဆုိရင္ လူေနရပ္ကြက္ေတြကုိ ေတြ႕ျမင္ႏုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ၿခံတြင္းကြက္လပ္ေတြ၊ ပန္းၿခံေတြပါ၀င္တဲ့ အဲဒီအိမ္ေတြဟာ နံရံအျမင့္ႀကီးေတြနဲ႔ ကာရံထားၿပီး လူတစ္ေယာက္ ကုလားအုပ္ေပၚတက္ကာ ေခ်ာင္းၾကည့္ဖုိ႔ေတာင္ မလြယ္ပါဘူး။ အဲဒီေခတ္အခါက ဥေရာပၿမိဳ႕ေတြနဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ မြတ္စလင္ေတြရဲ႕ ဒီၿမိဳ႕ေတြဟာ ေသေသသပ္သပ္ခင္းထားတဲ့လမ္းေတြ၊ အမႈိက္သိမ္းစနစ္၊ ေရႏႈန္ေျမာင္းေတြနဲ႔ တုိးတက္ေနတာကုိ ေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။

    ၁၀ ရာစုမွာ ေကာ္ဒုိဘာၿမိဳ႕ဟာ ကမၻာ့အတုိးတက္ဆံုး ၿမိဳ႕ေတြထဲက တစ္ၿမိဳ႕ျဖစ္ခဲ့ၿပီး ညေမွာင္သြားရင္ ေရနံဆီမီးအိမ္ေတြနဲ႔ လမ္းမီးထြန္းတဲ့ စနစ္ေတာင္ ရွိေနပါၿပီ။ အေရွ႕ဘက္ကုိ ၾကည့္မယ္ဆုိရင္လည္း မြတ္စလင္အုပ္စုိးတဲ့ အီဂ်စ္မွာ အထပ္ျမင့္အေဆာက္အဦးေတြ၊ ေခါင္မုိးေပၚမွာ ျပဳလုပ္ထားတဲ့ ပန္းၿခံေတြေတာင္ ရွိခဲ့ပါတယ္။

    မြတ္စလင္လူ႕အဖြဲ႕အစည္းမွာ ပန္းၿခံေတြဟာ ကမၻာေျမေပၚက နိဗၺာန္ျဖစ္တယ္လုိ႔ မွတ္ယူထားၾကပတယ္။ တရားဘ၀နာစီးျဖန္းမႈကုိ ျမႇင့္တင္ဖုိ႔ဆုိတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ၈ ရာစုေနာက္ပုိင္းမွာ စပိန္ကေန၊ အိႏၵိယအထိ မြတ္စလင္ကမၻာတစ္၀ွမ္းမွာ ပန္းၿခံေတြ၊ ဥယ်ာဥ္ၿခံ စုိက္ပ်ိဳးျခင္းလုပ္ငန္းေတြဟာ ျပန္႔ႏွံ႔ခဲ့ပါတယ္။ မီးဖုိေဆာင္အတြက ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတြကုိ ရရွိေစတဲ့ ဒီပန္းၿခံေတြရဲ႕ ထူးျခားတဲ့ သြင္ျပင္လကၡဏာေတြဟာ ဒီေန႔ခတ္ ဥယ်ာဥ္ၿခံေတြအထိ လႊမ္းမုိးေနတုန္း ျဖစ္ပါတယ္။

    ပန္းေမႊ႕ရာေတြ၊ ေရတိမ္ေျမာင္းေတြ၊ ေရပန္းေတြဟာ ၉ ရာစု ဥယ်ာဥ္ၿခံေတြမွာ ထည့္သြင္းခဲ့ၾကတဲ့ အဆင္တန္ဆာ အသစ္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို ပန္းၿခံေတြကုိ ဂရာနာဒါက အလ္ဟမ္ဘရာ (Alhambra) ေဒသ၊ အိႏၵိယက တဂ်္မဟာလ္ (Taj Mahal) တုိ႔မွာ ေတြ႕ျမင္ႏုိင္ၿပီး ဥေရာပကေတာ့ ရာစုႏွစ္ ေတာ္ေတာ္ၾကာၿပီးတဲ့ေနာက္ပုိင္းမွာမွ ပန္းၿခံေတြမွာ ဒီလုိအရာေတြ ထည့္သြင္းခဲ့တာပါ။

    ပန္းၿခံမွာ ေရပန္းေတြ၊ ေရကန္ေတြထားတာဟာ မြတ္စလင္ကမၻာက ဗလီေတြနဲ႔ နန္းေတာ္ေတြမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး လူႀကိဳက္မ်ားခဲ့ပါတယ္။ မြတ္စလင္ကမၻာက ၿမိဳ႕ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ေရရွားပါးေပမယ့္ ၉ ရာစုလုိ အခ်ိန္မ်ိဳးမွာေတာင္ ဉာဏ္ႀကီးရွင္ အင္ဂ်င္နီယာေတြက သူတုိ႔ရဲ႕ ကၽြမ္းက်င္မႈေတြနဲ႔ ရင္သပ္႐ႈေမာစရာ ေရပန္းေတြကုိ ဖန္တီးခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီလုိေရပန္းေတြဟာ အေပါက္ငယ္ေလးေတြကေန ပံုသ႑ာန္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ပန္းထြက္ၿပီး ေနာက္ပုိင္းမွာ အခ်ိန္ကုိသိရွိႏုိင္မယ့္ စနစ္ကုိ ေရပန္းေတြမွာ ထည့္သြင္းေပးခဲ့ၾကပါတယ္။

    (ကုိးကား- National Geographic ၏ 1001 Inventions – The Enduring Legacy of Muslim Civilization)

    (ကမၻာ့လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတြင္ ယေန႔တုိင္ရွင္က်န္ေနသည့္ မြတ္စလင္တုိ႔၏ အေမြအႏွစ္မ်ား – တင္ဆက္ျပီးသမွ် အပုိင္းအားလံုးကို  ဤေနရာ တြင္ ဖတ္႐ႈႏုိင္ပါသည္

  • ေဆးဘက္ အသိပညာမ်ား – ယေန႔တုိင္ရွင္က်န္ေနသည့္ မြတ္စလင္တုိ႔၏ အေမြအႏွစ္မ်ား (၄၄)

    ေဆးဘက္ အသိပညာမ်ား – ယေန႔တုိင္ရွင္က်န္ေနသည့္ မြတ္စလင္တုိ႔၏ အေမြအႏွစ္မ်ား (၄၄)

    ဧၿပီ ၇၊ ၂၀၁၇
    M-Media

    ရာဇာ တင္ဆက္သည္

    (အပတ္စဥ္ ေသာၾကာေန႔တုိင္း ေဖာ္ျပသြားပါမည္)

    သူတုိ႔ကြယ္လြန္ၿပီးေနာက္ပုိင္း ၁၀ စုႏွစ္ေတြ၊ ရာစုႏွစ္ေတြအထိ သူတုိ႔ရဲ႕ ေလ့လာေဖာ္ထုတ္မႈေတြကုိ လက္တင္ဘာသာနဲ႔ျပန္ဆုိကာ ဥေရာပတစ္ခြင္လံုး အသံုးျပဳခဲ့ၾကတယ္ဆုိတာသာသိရင္ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေထာင္ခ်ီအရင္က မြတ္စလင္သမားေတာ္ေတြဟာ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကမွာပါ။

    သကၠရာဇ္ ၈၃၀ မွာ တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ အလ္-ေကြရာ၀မ္ (Qayrawan) လုိ႔ေခၚတဲ့ ေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပ ေဆး႐ုံႀကီးေၾကာင့္ တူနီရွားႏုိင္ငံဟာ ေဆးပညာနယ္ပယ္ တုိးတက္ထြန္းကားရာ ေနရာတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဒီေဆး႐ံုဟာ လက္ေတြ႕ကုသရာ၊ စမ္းသပ္ေဖာ္ထုတ္ရာ ေဆး႐ံုလည္းျဖစ္တာေၾကာင့္ ေဆးဘက္ဆုိင္ရာအသိပညာေတြကုိ က်မ္းေပါင္းမ်ားစြာေရးသားကာ ထပ္ဆင့္ မွ်ေ၀ခဲ့တဲ့ ေဆးပညာရွင္ေတြလည္း ဒီေဆး႐ံုကေန ေပၚထြက္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ စာအုပ္ေတြကုိ ‘ကြန္စတန္တုိင္ သည္ အာဖရိကန္’ (Constantine the African) လုိ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးေတြက ဥေရာပကုိ ေဆာင္က်ဥ္းလာခဲ့ၾကပါတယ္။

    တူနီးရွားက ခရစ္ယာန္ပညာရွင္တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ကြန္စတန္တုိင္ဟာ ၁၁ ရာစုမွာ မြတ္စလင္ပညာရွင္ေတြရဲ႕ ေဆးဘက္ဆုိင္ရာ စြမ္စံုက်မ္းႀကီးေတြကို လက္တင္ဘာသာစကားနဲ႔ ျပန္ဆုိခဲ့တာေၾကာင့္ လက္တင္စကားေျပာ ဥေရာပျပည္သူေတြဟာ ဒီအသိပညာေတြကုိ ေလ့လာသင္ယူႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ ဥေရာပရဲ႕ ေဆးပညာရပ္နယ္ပယ္ကုိ ေတာ္လွန္ေျပာငး္လဲေစခဲ့ၿပီး ထင္ရွားတဲ့ ေဆးဘက္ဆုိင္ရာ ပညာရွင္ေတြကုိလည္း ေပၚထြက္လာေစခဲ့ပါတယ္။ ကြန္စတန္တုိင္ရဲ႕ အေက်ာ္ၾကားဆံုး ဘာသာျပန္မႈက ၁၀ ရာစု မြတ္စလင္ သမားေတာ္ အလီ အစ္ဗေန႔ အဘတ္စ္ အလ္-မဂ်ဴစီ ေရးသားတဲ့ The Royal Book (ေတာ္၀င္ေဆးက်မ္း) ျဖစ္ၿပီး လက္တင္ဘာသာစကားနဲ႔ Pantegni လုိ႔ ေခၚတြင္ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ကုိ ၁၅၁၅ ခုနွစ္မွာ ျပင္သစ္ႏုိင္ငံ လုိင္ယြန္ၿမိဳ႕၊ ၁၅၃၆ ခုႏွစ္မွာ ဆြစ္ဇာလန္ႏုိင္ငံ ေဘဆယ္ၿမိဳ႕ေတြမွာ ႐ုိက္ႏွိပ္ ထုတ္ေ၀ခဲ့ပါတယ္။

    မြတ္စလင္သမားေတာ္ႀကီးမ်ား၏ စာအုပ္ကုိ ၁၁ ရာစု တူနီးရွား ခရစ္ယာန္ပညာရွင္ ကြန္စတန္တုိင္က ဘာသာျပန္ဆုိခဲ့ၿပီး ဆယ္လာႏုိတကၠသုိလ္တြင္ ၁၆ ရာစုႏွစ္က သင္ၾကားခဲ့သည့္ စာအုပ္အဖုံး

    အလ္-ေကြရာ၀မ္ေဆး႐ံုမွာ ပညာဆည္းပူးခဲ့ၿပီး တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့တဲ့ မြတ္စလင္သမားေတာ္ အစ္ဗေန႔ အလ္-ဂ်က္ဇာရ္ (Ibn al-Jazzar) ေရးသားခဲ့တဲ့ The Guide for the Traveler Going to Distant Countries or Traveler’s Provision (ႏုိင္ငံရပ္ျခားသုိ႔ ေျခဆန္႔ေသာ ခရီးသြားမ်ားအတြက္ လမ္းညႊန္းက်မ္း သုိ႔မဟုတ္ ခရီးသည္မ်ား ေဆာင္ရန္ေရွာင္ရန္) က်မ္းႀကီးဟာ အလယ္ေခတ္ရဲ႕ အေရာင္းရဆံုး စာအုပ္ႀကီးျဖစ္ပါတယ္။

    အလ္-ဂ်က္ဇာရ္ဟာ အသက္ ၈၀ ေက်ာ္အရြယ္ သကၠရာဇ္ ၉၅၅ ခုႏွစ္မွာ ကြယ္လြန္ခဲ့ၿပီး ေရႊဒဂၤါး ၂၄၀၀၀၊ ေဆးဘက္ဆုိင္ရာနဲ႔ အျခားစာအုပ္ေပါင္း ၂၅ ကြင္တာ ( ၁ ကြင္တာသည္ အေလးခ်ိန္ ၄၅ ကီလုိဂရမ္ႏွင့္ ညီမွ်သည္) က်န္ရစ္ခဲ့ပါတယ္။ သူခ်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ ပညာအေမြအႏွစ္ေတြထဲမွာ ‘အမ်ိဳးသမီးေရာဂါမ်ားႏွင့္ ၎တုိ႔ကုိ ကုသမႈဆုိင္ရာက်မ္း’ တစ္ေစာင္လည္း ပါ၀င္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလုိ ေရးသားမႈက အလ္-ဂ်က္ဇာရ္ကုိ ေက်ာ္ၾကားေစခဲ့ၿပီး အလယ္ေခတ္ အေနာက္ဥေရာပမွာ အလြန္ၾသဇာေညာင္းတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးတစ္ဦး ျဖစ္ေစခဲ့ပါတယ္။

    ကြန္စတန္တုိင္ဟာ Traveler’s Provision က်မ္းကုိ လက္တင္ဘာသာစကားနဲ႔ ျပန္ဆုိခဲ့ၿပီး Viaticum peregrinantis စာအုပ္ ျဖစ္လာကာ စင္စီယို႔စ္ (Synesios) ဆုိသူက Zedat ha-derachim အျဖစ္ ဂရိနဲ႔ ဟီဘ႐ူးဘာသာကုိ ျပန္ဆုိခဲ့ပါတယ္။ ဒီလုိ ဘာသာျပန္ေဖာ္ျပမႈေတြေၾကာင့္ ဒီစာအုပ္ဟာ ကမၻာ့ဖတ္႐ႈမႈအမ်ားဆံုး စာအုပ္အျဖစ္ မွတ္တမ္း၀င္ခဲ့ပါတယ္။ Traveler’s Provision ဟာ စနစ္က်ၿပီး ျပည့္စံုတဲ့ ေဆးဘက္ဆုိင္ရာ က်မ္းတစ္ခုျဖစ္ၿပီး ဆဲလာမုိ၊ ေမာင့္ပီလီယာ၊ ဘုိေလာ့ဂ္နာ၊ ပဲရစ္နဲ႔ ေအာက္စဖုိ႔ဒ္ စတဲ့ၿမိဳ႕ေတြက ေဆးဘက္ဆုိင္ရာေက်ာင္းေတြ၊ တကၠသုိလ္ေတြမွာ ျပဌာန္းစာအုပ္အျဖစ္ တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ အသံုးျပဳခဲ့ၾကတဲ့ စာအုပ္စာရင္းထဲမွာလည္း ပါ၀င္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီက်မ္းႀကီးထဲမွာ ေက်ာက္ႀကီးေရာဂါ၊ ၀က္သက္ေရာဂါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ထူးျခားျပည့္စံုတဲ့ ေဖာ္ျပခ်က္ေတြလည္း ပါ၀င္ပါတယ္။

    အာရဘီေဆးက်မ္းေတြကုိ ဘာသာျပန္တဲ့စာအုပ္ေတြဟာ ဥေရာပရဲ႕ အသိပညာ အခ်က္အျခာေနရာျဖစ္တဲ့ ဆဲလာမုိၿမိဳ႕လုိ ဥေရာပ ပညာ့ရပ္၀န္ေတြအားလံုးမွာ သိပ္မၾကာခင္ လူႀကိဳက္မ်ား ေက်ာ္ၾကားလာခဲ့ၾကပါတယ္။

    ဥေရာပေဆးေလာကကုိ အဓိက လႊမ္းမုိးခဲ့တဲ့ အျခားေသာ အာရဘီေဆးက်မ္းေတြထဲ အေနာက္ႏုိင္ငံမွာ ‘သမားတုိ႔၏ ဦးေသွ်ာင္’ လုိ႔ နာမည္ေက်ာ္တဲ့ အစ္ဗေန႔ ဆီနာ (Ibn Sina) ရဲ႕ လက္ရာေတြလည္း ပါ၀င္ပါတယ္။ ၁၁ ရာစုက ေရးသားခဲ့တဲ့ သူ႕ရဲ႕ ေဆးက်မ္း Canon ဟာ ေနာက္ထပ္ ေဆးဘက္ဆုိင္ရာ စြယ္စံုက်မ္းႀကီးတစ္ခုျဖစ္ၿပီး ႏွစ္ေပါင္း ၆၀၀ ေလာက္ ကမၻာ့ေဆးပညာေလာကရဲ႕ ထိပ္ဆံုးပုိင္းမွာ ရွိခဲ့ပါတယ္။ အစ္ဗေန႔ဆီနာရဲ႕ သိပၸံဆုိင္ရာ၊ ဒႆနဆုိင္ရာနဲ႔ ဘာသာေရးဆုိင္ရာ အေတြးအေခၚေတြဟာ အလ္ဘာတက္စ္ မဂၢနပ္စ္ (Albertus Magnus)၊ စိန္႔ေသာမတ္စ္ (St. Thomas)၊ ဒြန္ စကုိတက္စ္ (Duns Scotus) နဲ႔ ေရာ္ဂ်ာ ေဘကြန္ (Roger Bacon) တုိ႔အပါအ၀င္ နာမည္ႀကီးပညာရွင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ အေပၚကုိ လႊမ္းမုိးခဲ့ပါတယ္။

    ေဆးဘက္ဆုိင္ရာ အသံုးအႏႈန္းေတြကုိ ဗ်ည္းအကၡအလုိက္ ခြဲျခားကာ၊ ေရာဂါဘယေတြ၊ ေဆး၀ါးေတြ၊ ဇီ၀ကမၼေဗဒျဖစ္စဥ္ေတြနဲ႔ ကုသမႈေတြကုိ ပထမဆံုး စာရင္းျပဳစုထားတာတဲ့ စာအုပ္ဟာ ‘ကီသဗ္ အလ္-မာ’ (The Book of Water) စာအုပ္ျဖစ္ၿပီး အစ္ဗေန႔ အလ္-သာဟာဘီ (Ibn al-Thahabi) လုိ႔ သိၾကတ့ အလ္-အဇ္ဒီ (Al-Azdi) က ေရးသားခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ စာအုပ္ရဲ႕ ပထမဆံုးအခန္းက ေရ (အလ္-မာ) အေၾကာင္း ျဖစ္တာေၾကာင့္  ကီသဗ္ အလ္-မာလုိ႔ ေခၚတာျဖစ္ပါတယ္။

    အလ္ရာဇီေရးသားထားၿပီး အတြဲေပါင္း ၂၀ ပါတဲ့ Comprehensive Book ကလည္း အဲဒီေခတ္အခါက သိရွိခဲ့တဲ့ ေဆးပညာရပ္အားလံုးကုိ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ကုိ လက္တင္ဘာသာစကားနဲ႔ ျပန္ဆုိကာ Liber Continens အျဖစ္ ထုတ္ေ၀ခဲ့ၿပီး အေနာက္ကမၻာမွာ အလြန္ ေလးစားခံခဲ့ရကာ ရာစုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေဆးပညာဆုိင္ရာ သင္႐ုိးစာအုပ္တစ္အုပ္အျဖစ္ အသံုးျပဳခဲ့ပါတယ္။ ၁၃၉၅ ခုႏွစ္ ပဲရစ္တကၠသုိလ္က စာၾကည့္တုိက္ရဲ႕ ေဆးပညာဆုိင္ရာက႑မွာ ရွိတဲ့ စာအုပ္ ၉ အုပ္ထဲမွာ ဒီစာအုပ္ကလည္း တစ္အုပ္အပါအ၀င္ ျဖစ္ပါတယ္။

    သကၠရာဇ္ ၁၀၀ ေလာက္မွာ စပိန္ႏုိင္ငံေတာင္ပုိင္း ေကာ္ဒုိဘာက ထင္ရွားတဲ့ သမားေတာ္ႀကီး အလ္-ဇဟ္ရာ၀ီ (Al-Zahrawi) ကလည္း ေဆးက်မ္းေပါင္းမ်ားစြာကုိ ေရးသားခဲ့ပါတယ္။ ခြဲစိပ္ပညာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သူေရးသားခဲ့တဲ့ အလ္-တက္စ္ရစ္ဖ္ (Al-Tasrif) က်မ္းႀကီးဟာ အတြဲေပါင္း ၃၀ ပါ၀င္ၿပီး ဂ်ရတ္ ေအာ့ဖ္ ခရီမုိနာ (Gerard of Cremona) က လက္တင္ဘာသာကုိ ျပန္ဆုိခဲ့ပါတယ္။ ဒီ ဘာသာျပန္ကုိ ၁၄၉၇ ခုႏွစ္မွာ ဗင္းနစ္ၿမိဳ႕၊ ၁၅၄၁ ခုႏွစ္မွာ ေဘဆယ္ၿမိဳ႕၊ ၁၇၇၈ ခုႏွစ္မွာ ေအာက္စ္ဖုိ႔ဒ္ စတဲ့ ၿမိဳ႕ေတြမွာ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ႐ုိက္ႏွိပ္ ထုတ္ေ၀ခဲ့ပါတယ္။

    ဆဲလာႏုိ (Salerno) နဲ႔ ေမာင့္ပီလီယာ (Mountpellie) တုိ႔ အပါအ၀င္ ဥေရာပရဲ႕ ေဆးတကၠသုိလ္အားလံုးနီးပါးမွာ ခြဲစိပ္မႈဆုိင္ရာ ဘာသာရပ္အတြက္ ဒီစာအုပ္ကုိ သင္႐ုိးအျဖစ္ အသံုးျပဳခဲ့ၿပီး ေဆးဘက္ဆုိင္ရာ သင္႐ုိးညႊန္းတမ္းမွာ ရာစုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အဓိကစာအုပ္အျဖစ္ ပါ၀င္ခဲ့ပါတယ္။

    ဆီးရီးယား သမားေတာ္ႀကီး အစ္ဗေန႔ အလ္-နာဖစ္ (Ibn al-Nafis)

    ေနာက္ဆံုးေျပာရင္ေတာ့ ၁၂၈၈ ခုႏွစ္မွာ ကြယ္လြန္ခဲ့တဲ့ ဆီးရီးယား သမားေတာ္ႀကီး အစ္ဗေန႔ အလ္-နာဖစ္ (Ibn al-Nafis) ရဲ႕ လက္ရာပါ။ သူဟာ အတြဲေပါင္း ၈၀ ပါ၀င္တဲ့ The Complete Book on Medicine ကုိ ျပဳစုခဲ့ၿပီး ဒီေန႔ေခတ္မွာေတာ့ ဒီက်မ္းႀကီးရဲ႕ အပုိင္းအစေတြကုိ ဒမတ္စကတ္၊ အလက္ပုိ၊ ဘဂၢဒတ္၊ ေအာက္စဖုိ႔ဒ္နဲ႔ ကယ္လီဖုိးနီးယားက ပါလုိ အလ္တုိျပတုိက္ေတြမွာ ေတြ႕ျမင္ႏုိင္ပါတယ္။ ပါလုိ အလ္တုိ ျပတုိက္မွာေတာ့ အစ္ဗေန႔ အလ္-နာဖစ္ရဲ႕ ႀကီးမားတဲ့ လက္ေရးမူ အပုိင္းအစႀကီးတစ္ခု ရွိေနပါတယ္။

    ခ႐ူးဆိတ္စစ္သည္ေတြကို ကုေပးတာမ်ိဳးလုိ မြတ္စလင္သမားေတာ္ေတြနဲ႔ တုိက္႐ုိက္ထိေတြ႕မႈကေနလည္း မြတ္စလင္ေတြရဲ႕ ေဆးဘက္ဆုိင္ရာ အသိပညာေတြကုိ ဥေရာပက ရရွိခဲ့ပါတယ္။ အဂၤလန္ရဲ႕ နာမည္ေက်ာ္ဘုရင္ ‘ျခေသၤ့ရစ္ခ်က္’ (Richard the Lion) ကုိယ္တုိင္ မြတ္စလင္ဘုရင္ ဆာလာဒင္ရဲ႕ မိသားစု သမားေတာ္က ကုသေပးမႈကုိ ခံယူခဲ့ရဖူးပါတယ္။

    ဥေရာပ ေဆးပညာနယ္ပယ္ရဲ႕ မူလဘူတသာမက၊ က်င့္သံုးမႈပံုစံကပါ အာရပ္အေမြအႏွစ္ေတြပါ။ အသိပညာနယ္ပယ္မွာ ဥေရာသားေတြဟာ အာရပ္ေတြရဲ႕ အေမြစားအေမြခံေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ (ေဒါက္တာ ေဒၚနယ္ ကမ္းဘဲလ္ – အာရပ္ေဆးပညာဆုိင္ရာ ၂၀ ရာစု သမုိင္းပညာရွင္)

    (ကုိးကား- National Geographic ၏ 1001 Inventions – The Enduring Legacy of Muslim Civilization)

    (ကမၻာ့လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတြင္ ယေန႔တုိင္ရွင္က်န္ေနသည့္ မြတ္စလင္တုိ႔၏ အေမြအႏွစ္မ်ား – တင္ဆက္ျပီးသမွ် အပုိင္းအားလံုးကို  ဤေနရာ တြင္ ဖတ္႐ႈႏုိင္ပါသည္