ေအာက္တုိဘာ ၂၄၊ ၂၀၁၆
– ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အတိုင္ပင္ခံေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ႏိုင္ငံ၏အစဥ္အလာျဖစ္သည့္ ၾကားေနႏိုင္ငံျခားေရးမူ၀ါဒကို သူ႔စကားအတိုင္း ျပန္လည္အားသစ္ေလာင္းရန္ အထင္ကရ အင္အားႀကီးႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံေရးတို႔အား ခ်ိန္ခြင္လွ်ာညီမွ်ေအာင္ သတိထား၍ ေလွ်ာက္လွမ္းလ်က္ရိွ၏။ ယခုရက္သတၱပတ္ ေဒၚစုၾကည္၏ အိႏိၵယခရီးစဥ္ၿပီးလွ်င္ ေဘဂ်င္းႏွင့္ ၀ါရွင္တန္သို႔ ဆက္လက္ထြက္ခြာမည္ျဖစ္သည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ အိႏိၵယႏွင့္ တရုတ္အၾကား တည္ရိွေနျခင္းေၾကာင့္ တည္ေနရာ၊ ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ ပထ၀ီႏိုင္ငံေရးအရ အဆိုပါ အင္အားႀကီးႏိုင္ငံႏွစ္ခုစလံုး၏ ေရရွည္အက်ဳိးအတြက္ အေရးပါေနေပသည္။
၁၉၈၀ ခုႏွစ္မ်ားကစၿပီး အေမရိကန္ဦးေဆာင္သည့္ ပိတ္ဆို႔မႈမ်ားက သယံဇာတၾကြယ္၀သည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံအား တရုတ္ျပည္၏ အရံသင့္ေစာင့္စားေနေသာဗ်ဴဟာအတြင္း တြန္းပို႔လိုက္သလိုျဖစ္ခဲ့သည္။ ကန္႔သတ္မႈမရိွေသာ ပိတ္ဆို႔မႈမ်ားက မည္သည့္အခါမွ် အလုပ္မျဖစ္ခဲ့ပါ။ အေမရိကန္သမၼတ ဘားရက္အိုဘားမားသည္ သူ၏ ၂၀၁၀ အိႏိၵယခရီးစဥ္အတြင္း ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ အျပဳသေဘာေဆာင္ အိႏၵိယ၏မူ၀ါဒအေပၚ ေ၀ဖန္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ျပည္ေတာ္ျပန္ၿပီး လအနည္းငယ္အၾကာတြင္ သူကိုယ္တိုင္က အလားတူေျခလွမ္းေနာက္သို႔ လုိက္ပါေလွ်ာက္လွမ္းလိုက္ေၾကာင္း ေတြ႕ရေလသည္။ အေမရိကန္မူ၀ါဒအေျပာင္းအလဲက ျမန္မာ့ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းစဥ္အား တြန္းအားေကာင္းတစ္ရပ္ျဖစ္ေစၿပီး ရာစုႏွစ္၀က္ၾကာ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ရပ္တန္႔သြား၏။
ေျမာက္ကိုးရီးယားအေပၚ ပိတ္ဆို႔မႈနည္းလမ္းတစ္လမ္းတည္းကိုသာ တစိုက္မတ္မတ္ အသံုးခ်ခဲ့ရာမွ ျဖစ္ေပၚလာေသာ သင္ခန္းစာအား အိုဘားမား၏အိမ္ျဖဴေတာ္အစိုးရက ဥေပကၡာျပဳေနဆဲျဖစ္သည္။ မၾကာေသးမီက ေျမာက္ကိုးရီးယားသည္ ပဥၥမေျမာက္ႏွင့္ စြမ္းအားအႀကီးမားဆံုး ႏ်ဴကလိယစမ္းသပ္မႈ ျပဳလုပ္ႏိုင္ခဲ့သည့္အျပင္ ၿပီးခဲ့ေသာသီတင္းပတ္ကလည္း မေအာင္ျမင္သည့္ ဒံုးက်ည္လႊတ္တင္စမ္းသပ္ခ်က္တစ္ရပ္ ျပဳလုပ္ခဲ့ေပသည္။
လြန္ခဲ့သည့္ ၇ လခန္႔ NLD ပါတီ အာဏာရရိွလာၿပီးကတည္းက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ပထမဆံုး ျပည္ပခရီးစဥ္ ထြက္ခဲ့၏။ ထိုခရီးစဥ္မွာ သူမ ပညာသင္ၾကားလာခဲ့သည့္ နယူးေဒလီ မဟုတ္ဘဲ ေဘဂ်င္းၿမိဳ႕ေတာ္ ျဖစ္ေနသည္။ သူမ၏ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ယိုယြင္းစျပဳလာေသာ တရုတ္ျပည္ႏွင့္ဆက္ဆံေရးအေပၚ ေခ်ာေမြ႕ေျပလည္လာေစရန္ျဖစ္သည္။ တရုတ္တို႔၏ေထာက္ပံ့မႈ ေဒၚလာ ၃.၆ ဘီလီယံကိုသံုး၍ တည္ေဆာက္သည့္ ျမစ္ဆံုဆည္စီမံကိန္းအား ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ၂၀၁၁ ခုနွစ္တြင္ ဆိုင္းငံ့လိုက္ရာမွ တရုတ္-ျမန္မာ ဆက္ဆံေရး ေအးစက္လာခဲ့သည္။ တရုတ္အမ်ဳိးသားေန႔၏အႀကိဳေန႔တြင္ ဆိုင္းငံ့လိုက္ျခင္းက ေဘဂ်င္းအစိုးရအား ေပယ်ာလကန္ ျပဳရာေရာက္သြား၏။ ပို၍ဆိုးသြာသည္မွာ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအကူးအေျပာင္းစတင္ျခင္း၊ ျပင္ပကမာၻႏွင့္ ေပါင္းစည္းျခင္း ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
၀ါရွင္တန္မွ သရုပ္ေဖာ္လိုက္သည့္ အထင္ရွားဆံုး ေျခလွမ္းတစ္ရပ္ရိွသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ တရုတ္ႏိုင္ငံ၏ ႀကိဳးဆြဲရာ မကခဲ့သျဖင့္ အေမရိကန္မူ၀ါဒအေျပာင္းအလဲ (ႏွွင့္) ႏို္င္ငံ၏ကိုယ္ပိုင္ဆႏၵအရ ဒီမိုကေရစီအကူးအေျပာင္း – ႏွစ္ရပ္စလံုး၌ အေထာက္အကူ ျဖစ္သြားသည္။ သုိ႔ျဖင့္ အေနာက္တိုင္းပိတ္ဆို႔မႈမ်ားကို စတင္ေလွ်ာ့ခ်လိုက္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံအား ႏိုင္ငံတကာမွ ဖယ္ၾကည္ထားမႈကို အဆံုးသတ္ေစခဲ့သည္။ အိုဘားမား၏ ၂၀၁၂ ျမန္မာျပည္ခရီးစဥ္က ဤေျခလွမ္းကို အေကာင္းဆံုး ကုိယ္စားျပဳေနေပသည္။
ျမစ္ဆံုစီမံကိန္းလုပ္ငန္းမွာ တစ္၀က္တစ္ပ်က္ႏွင့္ ရပ္တန္႔သြားၿပီးသည့္ေနာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ တရုတ္ျပည္၏ဆက္ဆံေရးမွာ သိသိသာသာ ေအးစက္သြားခဲ့သည္။ အျခားေသာ စြမ္းအင္ႏွင့္ ဆည္စီမံကိန္းမ်ားမ်ားလည္း ေခတၱရပ္တန္႔လိုက္သည္။ သို႔ပင္သို႔ျငား ေဘဂ်င္းအစိုးရသည္ ေဒၚလာသန္းေပါင္းမ်ားစြာတန္ေၾကးရိွ ျမန္မာအေနာက္တံခါးမွ တရုတ္ေတာင္ပိုင္းသို႔ ေရနံႏွင့္သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႕ ပိုက္လိုင္းသြယ္တန္းျခင္းလုပ္ငန္းကိုမူ ၿပီးစီးေအာင္ျမင္သည္အထိ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ခဲ့၏။
ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ဒီမိုကေရစီအုပ္ခ်ဳပ္ေရး ေရာင္နီသန္းလာသည္ႏွင့္အမွ် အင္အားႀကီးႏိုင္ငံမ်ား၊ ႏိုင္ငံတကာရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံသူမ်ားကို မ်က္ေစ့က်လာေစသည္။ တရုတ္ျပည္သည္လည္း မိမိ၏ဗ်ဴဟာႏွင့္ သယံဇာတအက်ဳိးအျမတ္အတြက္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းရိွ ၎၏သတၳဳတူးေဖာ္ျခင္းႏွင့္ အျခားစီမံကိန္းမ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚေနေသာ သဘာ၀၀န္းက်င္ႏွင့္ လုပ္သားစားရိတ္ဆိုင္ရာ ျပႆနာမ်ားကို အေလးမထားဘဲ ဇြတ္တိုးလုပ္ေဆာင္၍ မရႏိုင္ေတာ့ေပ။
သို႔ေသာ္ တရုတ္ျပည္သည္ အျခားအင္အားႀကီးႏိုင္ငံမွန္သမွ်ထက္ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ မ်ားစြာ လႊမ္းမိုးထားႏိုင္ဆဲျဖစ္သည္။ သမၼတ ရွီက်င္းပင္က ျမစ္ဆံုစီမံကိန္းကို ျပန္လည္အသက္သြင္းရန္၊ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ မ်က္ႏွာပ်က္ရျခင္းကဲ့သို႔ မျပဳမူရန္ တြန္းအားေပးေနသည္။ ေဒၚစုၾကည္သည္ တရုတ္၏ဖိအားကို ေရွာင္လႊဲရန္အတြက္ ေဘဂ်င္းခရီးစဥ္မတိုင္မီ ႏိုင္ငံ့အသက္ေသြးေၾကာျဖစ္သည့္ ဧရာ၀တီျမစ္ေပၚရိွ ျမစ္ဆံုနွင့္ အျခားဆည္တာတမံစီမံကိန္းမ်ားအား ျပန္လည္သံုးသပ္မည့္ အဖြဲ႕၀င္ ၂၀ ဦးပါ ေကာ္မရွင္တစ္ရပ္ကို ဖြဲ႕စည္းေပးခဲ့သည္။
တရုတ္ခရီးစဥ္ၿပီးသည့္ေနာက္ ေဒၚစုၾကည္သည္ သူမ၏ ခ်ိန္ခြင္လွ်ာထိန္းညိွေရးလုပ္ေဆာင္ခ်က္ တစ္စိတ္တစ္ေဒသအျဖစ္ ၀ါရွင္တန္သို႔ သြားေရာက္သည္။ စက္တင္ဘာ ၁၄ ရက္ေန႔တြင္ အိမ္ျဖဴေတာ္က သူမအား ေႏြးေထြးစြာ လက္ခံေတြ႕ဆံုသည္။ မ်ားမၾကာမီ ေအာက္တိုဘာ ၁၇ ရက္ေန႔တြင္ အိုဘားမားက ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ အေမရိကန္၏စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈမ်ားကို ဖယ္ရွားလိုက္ေလသည္။ သို႔ေသာ္ စစ္တပ္ႏွင့္ဆက္ႏႊယ္ေနေသာ ပိတ္ဆို႔မႈမ်ားကိုမူ ဆက္လက္ထားရိွဆဲျဖစ္၏။
ေဒၚစုၾကည္သည္ အေရးပါေသာ ၀န္ႀကီးမ်ားႏွင့္အတူ အိႏိၵယသို႔သြား၍ ဂိုအာတြင္က်င္းပသည့္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာထိပ္သီးေတြ႕ဆံုပြဲကို တက္ေရာက္ခဲ့သည္။ နယူးေဒလီ၌ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ နာရင္ျဒာမိုဒီႏွင့္လည္းေကာင္း၊ ထိပ္ပိုင္းဆိုင္ရာအရာရိွမ်ားႏွင့္လည္းေကာင္း ႏွစ္ဖက္အဖြဲ႕၀င္မ်ား ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့ၾကသည္။
သူမ၏ခရီးစဥ္မွာ “ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္အဖြဲ႕၀င္ႏိုင္ငံမ်ား၏ နည္းပညာႏွင့္စီးပြားေရးဆိုင္ရာ က႑အလိုက္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရး” (BIMSTEC) မွ အဖြဲ႕၀င္ႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ဖိတ္ၾကားခ်က္အရ သြားေရာက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ဤေဆြးေႏြးပြဲတြင္ BRICS ဟုေခၚၾကသည့္ ဘရာဇီးလ္၊ ရုရွား၊ အိႏိၵယ၊ တရုတ္ႏွင့္ ေတာင္အာဖရိက – ႏိုင္ငံငါးခုမွ ထိပ္သီးေခါင္းေဆာင္မ်ားကိုပါ ပူးတြဲပါ၀င္ေစခဲ့သည္။ သို႔ရိွရာ ေဒၚစုၾကည္အေနျဖင့္ ရုရွားသမၼတ ဗလာဒီမာပူတင္၊ တရုတ္ျပည္မွ ရွီက်င္းပင္ အပါအ၀င္ ကမာၻ႕ထိပ္သီးေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ဂိုအာၿမိဳ႕တြင္ တစ္ေပါင္းတစ္စုတည္း ေတြ႕ဆံုႏိုင္ခဲ့သည္။
ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၊ ဘူတန္၊ အိႏိၵယ၊ ျမန္မာ၊ နီေပါ၊ သီရိလကၤာ၊ ထုိင္းတို႔ႏွင့္ ေႏြးေထြးေသာ ဆက္ဆံေရးရိွေနျခင္းေၾကာင့္ BIMSTEC သည္ အေရွ႕ေတာင္အာရွေဒသတြင္းႏိုင္ငံမ်ားပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရး (SAARC) ထက္ ပိုမိုအားေကာင္း ခိုင္မာေန၏။ (SAARC) ၏ အဖြဲ႕၀င္ႏိုင္ငံတစ္ခုျဖစ္ေသာ ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံမွ ေခါင္းေထာင္စျပဳေနသည့္ အၾကမ္းဖက္မႈေၾကာင့္ ေဒသတြင္း၌ စိုးရိမ္ပူပန္မႈမ်ား ရိွေနၾကသည္။ အိႏိၵယ၊ ပါကစၥတန္၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံမ်ားက မိမိတို႔နယ္စပ္ေဒသမ်ားအတြင္း လတ္တေလာျဖစ္ေပၚေနေသာ အၾကမ္းသမားတို႔၏တိုက္ခိုက္မႈမ်ားမွာ ပါကစၥတန္၏ျပည္တြင္းေထာက္လွမ္းေရးေအဂ်င္စီ၏လက္ခ်က္/အခင္းအက်င္းျဖစ္သည္ဟု စြပ္စြဲမႈအၿပီး လာမည့္လ၌ အစၥလာမဘတ္တြင္ က်င္းပေတာ့မည့္ SAARC ထိပ္သီးေဆြးေႏြးပြဲမွာ အေဟာသိကံ ျဖစ္သြားရသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ အိႏိၵယႏိုင္ငံအတြက္ အေရွ႕တံခါးျဖစ္သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေနျပည္ေတာ္၌ ၂၀၁၄ ႏွစ္ေႏွာင္းပိုင္းတြင္ အိႏိၵယ-အာဆီယံ ပူးေပါင္းေဆြးေႏြးတစ္ရပ္ က်င္းပခဲ့သည္။ ၎၌ မိုဒီက အေမရိကန္က်ားကန္ေပးထားေသာ အိႏိၵယ၏ အေရွ႕တိုင္းအားျပဳမူ၀ါဒကို ခ်ျပခဲ့၏။
ေဒၚစုၾကည္သည္ အတိုက္အခံဘ၀၌ရိွေနစဥ္ အိႏိၵယသည္ ေဒၚစုၾကည္၏ ဒီမိုကေရစီလႈပ္ရွားမႈအား ေထာက္ခံအားေပးခဲ့သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ဒုကၡသည္ႏွင့္ အတိုက္အခံမ်ားစြာတို႔ကို ခိုလႈံမႈႏွင့္ အကာအကြယ္ေပးခဲ့သည္။ အျခားတစ္ဖက္တြင္လည္း ႏိုင္ငံေရးအရ ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေစရန္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း တရုတ္၏ႀကီးထြားေနေသာ ရိုက္ခတ္ခ်က္မ်ား အရိွန္တန္႔ေစရန္ သတိႀကီးႀကီးထားလ်က္ ျမန္မာစစ္အစိုးရႏွင့္ ေျပလည္ေအာင္ ဆက္ဆံခဲ့သည္။
ယခုအခါ ျမန္မာႏွင့္ အိႏိၵယ ႏွစ္ႏိုင္ငံစလံုးအတြက္ အဓိက စိန္ေခၚမႈတစ္ရပ္မွာ တရုတ္ျပည္ႏွင့္ပတ္သက္ေသာ သပြတ္အူဆက္ဆံေရးအား ကိုင္တြယ္ႏိုင္ရန္ျဖစ္၏။ အိႏိၵယ၏ေျမာက္ဖက္အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမွာ သမိုင္းေၾကာင္းအရ တိဘက္ျဖစ္၏၊ တရုတ္ႏိုင္ငံ မဟုတ္။ အလားတူ ျမန္မာ့ေခတ္ဦးသမိုင္း၏အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမွာ သီးျခားရပ္တည္ခဲ့ေသာ ယူနန္နယ္ျဖစ္ၿပီး ၎သည္ ၁၉၅၀ ခုႏွစ္အထိ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ နယ္နမိတ္ခ်င္း ထိစပ္မႈ ရိွခဲ့သည္။
အိႏိၵယကဲ့သို႔ ျမန္မာသည္လည္း တရုတ္ျပည္၏ လက္လွ်ဳိမႈစီးေၾကာင္းျဖစ္ေသာ ျပည္တြင္းကြက္ၾကားသူပုန္အုပ္စုမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ အခ်ိန္အတန္ၾကာေအာင္ ၿငီးျငဴခဲ့ရဖူးၿပီ။ ထိုအုပ္စုအသီးသီးကို ေဘဂ်င္းက က်ားကန္ေပးထားၿပီး ၎၏တန္ျပန္ကုတ္ေမာင္းသဖြယ္ အသံုးျပဳထား၏။ ျမန္မာႏိုင္ငံရိွ ဆယ္စုႏွစ္ခ်ီျဖစ္ေနေသာ လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡမ်ား အဆံုးသတ္ေရးမွာ ေဘဂ်င္းသည္ အဓိကပဲ့ထိန္း ျဖစ္ေနေသးေၾကာင္း ေဒၚစုၾကည္က လူမ်ဳိးစုရင္ၾကားေစ့ျခင္း ေျခလွမ္းသစ္အတြင္း တရုတ္ျပည္အား အဓိကအခန္းက႑၌ ထည့္သြင္းျခင္းျဖင့္ ျပသလိုက္သည္။ သုိ႔ရာတြင္ တရုတ္ျပည္သည္ ဖ်န္ေျဖသူေနရာတြင္ ရိွေနလင့္ကစား ေဒၚစုၾကည္မွ ေနျပည္ေတာ္၌ ကမကထျပဳေဆာင္ရြက္ခဲ့သည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္ေရးစံုညီပြဲသည္ စက္တင္ဘာလဆန္းအတြင္း တိုးတက္ျဖစ္ထြန္းမႈ တစ္စံုတစ္ရာ မရိွဘဲ ၿပီးဆံုးသြားခဲ့ရသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံကို တရုတ္ျပည္က ၎၏ မဟာဗ်ဴဟာဆိုင္ရာ ပိုင္ဆိုင္မႈပစၥည္းတစ္ခုအလား သေဘာထား၏။ ရွည္လ်ားသည့္ ျမန္မာ့ကမ္းရိုးတန္းအား အိႏိၵယသမုဒၵရာထြက္ေပါက္အျဖစ္ အျမင္ရိွ၏။ ၎သည္ အိႏိၵယ၏ ပထ၀ီဆိုင္ရာ သဘာ၀အားသာခ်က္အား အပိုင္းပိုင္း ၿဖိဳခြဲပစ္ႏိုင္၏။ ျမန္မာ၏ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္ဆိပ္ကမ္းၿမိဳ႕ျဖစ္ေသာ ေက်ာက္ျဖဴေဒသမွ တရုတ္ျပည္ေတာင္ပိုင္းသို႔ စြမ္းအင္ပိုက္လိုင္းသစ္ သြယ္တန္းျခင္းျဖင့္ အခိုင္အမာ ေျခကုပ္ယူထားၿပီးျဖစ္သည္။ ယခုေသာ္ ေဘဂ်င္းသည္ တရုတ္နယ္စပ္ႏွင့္ မနီးမေ၀းေနရာမွ ေတာင္ဖက္စူးစူး အိႏိၵယသမုဒၵရာသို႔ စီးဆင္းေနသည့္ ျမန္မာ့ဧရာ၀တီျမစ္ေၾကာင္းအားျဖင့္ ပိုမိုတိုေတာင္း၍ ကုန္က်စားရိတ္က်ဥ္းေျမာင္းေသာ ဥေရာပကုန္သြယ္လမ္းေၾကာင္းတစ္ခု ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ရန္ ႀကိဳးစားလ်က္ရိွေပသည္။
ဤေနာက္ကြယ္အခင္းအက်င္းအား ဟန္႔တားႏိုင္ရန္ အိႏိၵယသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဥေပကၡာမျပဳဘဲ ၎၏ စီမံကိန္းမ်ားႏွင့္ မျဖစ္ေမေန တေရြ႕ေရြ႕ တိုး၀င္အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္ေပသည္။ ဂ်ပန္ႏွင့္ ပူးေပါင္းလက္တြဲ၍ ျမန္မာႏိုင္ငံထဲတြင္ ဖ်တ္လတ္တက္ၾကြစြာ င္ေရာက္ေဆာင္ရြက္မွ ရေပမည္။ ရန္ကုန္အေရွ႕ေတာင္ပိုင္း သီလ၀ါစက္မႈဇုန္ႀကီးက ေစ်းကြက္သစ္ေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္ျခင္းႏွင့္ တရုတ္ျပည္ကို ရင္ေဘာင္တန္းျခင္းဆိုင္ရာ ဂ်ပန္၏ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈစစ္ဆင္ေရးအား ေဖာ္က်ဴးေနေပသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ပိုမိုႀကီးမားေသာ အိႏိၵယ၏ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံျခင္း၊ ပုန္ကန္မႈႏွိမ္ႏွင္းျခင္း၌ ျမန္မာႏွင့္အတူ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျခင္း၊ ႏိုင္ငံတြင္းရိွ အေရးပါေသာ စီမံကိန္းမ်ား၌ ဂ်ပန္ႏွင့္ မိတ္ဖက္ျပဳလက္တြဲျခင္းက တရုတ္၏ၾသဇာဆန္႔တန္းမႈ ေလ်ာ့က်ေစေရးအတြက္လည္းေကာင္း၊ ၎ျပင္ ေဒၚစုၾကည္၏ ႏိုင္ငံျခားေရးမူ၀ါဒဆိုင္ရာ ၾကားေန၊ ခ်ိန္ဆ၊ အေျခခံက်က်အေျဖရွာေရးအစီအစဥ္ကိုလည္းေကာင္း အေထာက္အကူျဖစ္ေစႏိုင္ပါလိမ့္မည္။
(ျဖည့္စြက္စာၾကြင္း – ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ မ်ားမၾကာမီ ဂ်ပန္ခရီးစဥ္ ထပ္မံသြားေရာက္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္)
(The Japan Times ၏ ေဖာ္ျပခ်က္ျဖစ္ေသာ Brahma Chellaney ၏ အေတြးအျမင္ေဆာင္းပါး Why Japan and India must be partners in Myanmar ကို ျမင့္မိုရ္ေမာင္ေမာင္မွ ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆိုေရးသားသည္။ ေဆာင္းပါးရွင္ Brahma Chellaney သည္ ဘာလင္ၿမိဳ႕ရိွ Robert Bosch Academy မွ Richard von Weizsacker အဖြဲ႕၀င္တစ္ဦးႏွင့္ နယူးေဒလီရိွ မူ၀ါဒေရးရာသုေတသနစင္တာမွ ေသနဂၤဗ်ဴဟာေလ့လာေရးပါေမာကၡ ျဖစ္သည္။)
