News @ M-Media

Tag: famous_myanmar_muslim

  • ပါဠိ ပါေမာကၡဆရာႀကီး အဟ္မဒ္ကာစင္

    ပါဠိ ပါေမာကၡဆရာႀကီး အဟ္မဒ္ကာစင္

    ဇန္နဝါရီ ၁၁၊ ၂၀၁၅
    -ေရးသားျပဳစုသူ- ပါေမာကၡ ေဒါက္တာေအာင္ေဇာ္

    ProfAhmedKasim

    ဆရာႀကီးကို ပါေတာ္မူၿပီးစကာလတြင္ ဖြားျမင္သည္။ ဆရာႀကီးသည္ ကာလကတၱား တကၠသုိလ္မွ ဘီေအဘြဲ႕ကို ဂုဏ္ထူးႏွင့္ ေအာင္ျမင္သည္။ ဦးစြာ အဲမ္၊ အဲမ္ ရန္ေဒးရီယား အထက္တန္းေက်ာင္းတြင္ ဆရာအျဖစ္ ၀င္ေရာက္လုပ္ကိုင္သည္။ ၁၉၁၃ ခုႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္၌ စတင္ အမႈထမ္းသည္။

    ဆရာႀကီးသည္ အရဗီ၊ ဖာရစီ၊ အူရဒူႏွင့္ အဂၤလိပ္စာတို႔ ကၽြမ္းသည္။ ျမန္မာႏွင့္ ပါဠိဘာသာ တြင္ အလြန္ထူးခၽြန္သည္။ ဆရာႀကီးသည္ ၁၉၂၀ တြင္ ပါေမာကၡဆရာႀကီး ဦးေဖေမာင္တင္ ႏိုင္ငံရပ္ျခားသို႔ ပညာသင္သြား ေသာအခါ ပါဠိဌာနမွဴးျဖစ္လာသည္။

    ဆရာႀကီးသည္ ၁၉၁၇ ခုတြင္ ရန္ကုန္ေကာလိပ္မြတ္စလင္မ္ အသင္းကို စတင္တည္ေထာင္သည္။ အသင္း၏ ပထမဆုံး ဥကၠ႒အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္သည္။ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတုိင္လည္း ဥကၠ႒အျဖစ္ ဆက္ခါဆက္ခါ တာ၀န္ယူရသည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္လည္း အသင္းနာယက ႀကီးအျဖစ္ ထာ၀စဥ္ ကူညီပ့ံပိုးသည္။

      ၁၉၃၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ တကၠသုိလ္သုံး ေ၀ါဟာရမ်ားကို ျမန္မာ ဘာသာျပန္ဆုိသည္။ ဆရာႀကီးသခင္ဘေသာင္းက အတြင္းေရးမွဴးအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္သည္။ ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ ျပန္ဆိုသူမ်ားတြင္ ထုိစဥ္က ပါဠိ ကထိကျဖစ္ေသာ ဆရာႀကီးလည္း ပါ၀င္သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ပါဠိ ပထမျပန္ စာေမးပြဲကိစၥမ်ားကို စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ရန္ အစိုးရက ပါဠိပညာေရးအဖြဲ႕ ဖြဲ႕ရာတြင္လည္း ဆရာႀကီးပါ၀င္သည္။

    ၁၉၃၇ ခုႏွစ္တြင္ ပါေမာကၡႀကီး ဦးေဖေမာင္တင္သည္ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီး ရာထူးတုိးသြား ေသာအခါ အေရွ႕တိုင္းဘာသာ စာေပ ေလ့လာရာဌာနသည္ ျမန္မာစာဌာနနွင့္ ပါဠိဘာသာဌာန ၂-ဌာန ျဖစ္လာသည္။ ပါေမာကၡဆရာကာစင္သည္ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္အထိ ပါဠိဌာနမွဴး တာ၀န္ထမ္း ေဆာင္ရသည္။

    Presidents

    ဆရာႀကီးသည္ သူေဌးႀကီး ဦးဘအိုဒါနျပဳသည့္ ကုရ္အာန္ က်မ္းေတာ္ျမတ္ ျမန္မာဘာသာျပန္လုပ္ငန္းတြင္ တည္းျဖတ္ကူညီခဲ့သည္။ အထူးသျဖင့္ ၁၉၄၁ ခုတြင္ ကုရ္အာန္က်မ္းေတာ္ႀကီး အရဗီ အဂၤလိပ္ ျမန္မာအဘိဓာန္ကို ႀကီးၾကပ္စစ္ေဆးေပးခဲ့သည္။ ယင္းအဘိဓာန္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အစၥလာမ္စာေပသမိုင္းတြင္ အရဗီစကားႏွင့္ စပ္လ်ဥ္းသည့္ ပထမဆုံး အဘိဓာန္ႀကီးျဖစ္သည္။ အလားတူပင္ သာသနာ့စာေပ ထုတ္ေ၀ေရး လုပ္ငန္းအ၀၀တြင္ တတ္စြမ္းသမွ် ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးသည္။

    ဆရာႀကီးသည္ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ တကၠသိုလ္မွ အၿငိမ္းစားယူၿပီးေနာက္ မူလ ရန္ေဒရီးယား အထက္တန္းေက်ာင္းတြင္ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီး အျဖစ္ ျပန္လည္ေဆာင္ရြက္သည္။ ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီးဒဏ္ကို မ႐ႈမလွခံရေသာ ထုိေက်ာင္းႀကီးသည္ ဆရာႀကီး၏ဇြဲ လုံ႔လေၾကာင့္ ေက်ာ္ၾကားေသာ ေက်ာင္းႀကီး အျဖစ္ ေရာက္ခဲ့သည္။

    ၁၉၄၈ခု ေမလ ၁ရက္ေန႔တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံအစၥလာမ္ သာသနာ ေရးအဖြဲ႕ ဖြဲ႕စည္းတည္ေထာင္ၾကသည္။ အဖြဲ႕ဥကၠ႒အျဖစ္ မစၥတာအဟ္မဒ္ အစ္ဗရာဟင္ကိုလည္းေကာင္း၊ ဒုတိယ ဥကၠ႒အျဖစ္ ပါေမာကၡဆရာႀကီး အဟ္မဒ္ကာစင္အား လည္းေကာင္း ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ၾကသည္။

    အဖြဲ႕၏ဦးစြာ စတင္ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည့္ လုပ္ငန္းမွာ ကုရ္အာန္က်မ္း ျမတ္ကို ျမန္မာဘာသာျဖင့္ ျပန္ဆိုေရးသားျခင္းျဖစ္သည္။ ၁၉၅၀-ခု ႏုိ၀င္ဘာလတြင္ ဘာသာျပန္လုပ္ငန္းကိုအစျပဳသည္။ က်မ္းျမတ္ကို ျမန္မာ ဘာသာျဖင့္ စတင္ျပန္ဆို မေရးသားမီ အစၥလာမ္သာသနာေရးဆုိင္ရာ Technical  Terms ပညာရပ္ဆိုင္ရာ ပုဒ္မ်ားအတြက္ အသုံးအႏႈန္း မ်ားကို ရွာေဖြစုေဆာင္းရသည္။ ဆရာႀကီး အဟ္မဒ္ကာစင္သည္ ဘာသာျပန္ ဌာနႀကီးကို ႀကီးၾကပ္ အုပ္ခ်ဳပ္၍ ဘာသာျပန္ စာမူၾကမ္းမ်ားကို တည္းျဖတ္ခဲ့သည္။

    တာ၀န္ခံဘာသာျပန္မွဴးဆရာဃာဇီ မုဟမၼဒ္ဟာရွင္မ္ႏွင့္ တြဲဘက္ ဘာသာျပန္မွဴး ဆရာမကၠဆူဒ္ အဟ္မဒ္တုိ႔၏ ဘာသာျပန္ဆုိၿပီး စာမူၾကမ္းမ်ားကို ဆရာႀကီး အဟ္မဒ္ကာစင္ သဘာပတိျပဳလုပ္ေသာအဖြဲ႕က စိစစ္ ေ၀ဖန္တည္းျဖတ္ၿပီးမွ စက္တင္ပံုႏွိပ္သည္။ ဆရာႀကီးသည္ ဘာသာျပန္ဆိုမႈ ႏွင့္ပတ္သက္၍ အႀကံဥာဏ္အမ်ားဆုံး ေပးႏုိင္ခဲ့သည္။ အလားတူပင္ ပုဂၢလိကထုတ္ သာသနာ့စာေပမ်ားလည္း သုတ္သင္ တည္းျဖတ္ေပးခဲ့သည္။

    AhmedCassim

    ဘာသာျပန္ေကာ္မတီ၏ သဘာပတိပါေမာကၡဆရာႀကီး အဟ္မဒ္ ကာစင္သည္ ၁၉၅၄-ခု ႏုိ၀င္ဘာလ ၂၂ ရက္ေန႔တြင္ ႏွလုံးေရာဂါျဖင့္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ အမိန္႔ေတာ္ခံယူသည္။ ထုိစဥ္ ျမန္မာႏိုင္ငံအစၥလာမ္ သာသနာေရးအဖြဲ႕ႏွင့္ မြတ္စလင္မ္ ဗဟိုရန္ပုံေငြအဖြဲ႕ဥကၠ႒၊ သတၱဳတြင္း ဌာန၀န္ႀကီး ဦးရာရွစ္က-

    “ဆရာႀကီး ကြယ္လြန္ အနိစၥေရာက္သြားသျဖင့္ မ်ားစြာပင္ ႏွေျမာတသ ယူက်ဳံးမရ ျဖစ္ၾကသည္။ ကုရ္အာန္က်မ္းျမတ္ ဘာသာျပန္ဆုိေရးတြင္ ႀကီးစြာေသာ ဆုံး႐ႈံးမႈတစ္ခုျဖစ္ပါသည္”
    ဟု တမ္းတမ္းတတ ေဖာ္က်ဴးပါသည္။

    ျမန္မာႏိုင္ငံ အစၥလာမ္သာသနာေရးအဖြဲ႕က ကမကထျပဳေသာ ကုရ္အာန္က်မ္းျမတ္၏ ျမန္မာအ႒ကထာတြင္ –
    ၁။ အ၀ယ၀တၱႏွင့္ ပိ႑တၱအဓိပၸာယ္ႏွစ္သြယ္
    ၂။ အ႒ကထာပိုင္းရွစ္ပိုင္း
    ၃။ မာတိကာ ေျခာက္မ်ဳိး
    တို႔ျဖင့္ တန္ဆာဆင္ယင္ကာ စီရင္ေရးသားထားပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အဆိုပါ အ႒ကထာကို ကုရ္အာန္က်မ္းျမတ္၏ အလင္းျပက်မ္းဟူ၍ အမည္ နာမျပဳသည္။ စာ႐ႈသူမ်ားအတြက္ စာျမည္းအျဖစ္ ဗိစ္မိလဒာဟ္ အဓိပၸာယ္ ျပန္ဆုိပုံမွ ေကာက္ႏုတ္တင္ျပပါသည္။
    အ၀ယ၀တၱအဓိပၸာယ္

    – အလႅာဟ္အသွ်င္ျမတ္၏ နာမေတာ္ျဖင့္ (အစျပဳပါ၏)
    – အနႏၱက႐ုဏာရွင္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ
    – (မဟာႏုဒေယာ မဟာႏုကမၻေကာ) မျပတ္မစဲ က႐ုဏာေတာ္မူေသာ
    ပိ႑တၱအဓိပၸာယ္

    မျပတ္မစဲ သနားၾကင္နာ ညႇာတာေတာ္မူေသာ အနႏၱ က႐ုဏာေတာ္ အရွင္ျဖစ္ေတာ္မူထေသာ (မဟာႏုဒေယာ မဟာႏုကမၼေကာ) အလႅာဟ္အသွ်င္ျမတ္၏ နာမေတာ္ျဖင့္ အစျပဳ၏။

    ဗစ္မိလဒာဟ္ ကုရ္အာန္က်မ္းျမတ္တြင္ ကိုးကြယ္ရာဟူေသာ သေဘာတရားႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ “အလဒာဟ္”ဟူေသာပုဒ္ႏွင့္ “အလႅာဟ္” ဟူေသာ ပုဒ္ကို ေျမာက္ျမားစြာေသာ ေနရာတို႔၌ သုံးထားသည္။ ကြဲျပားခ်က္မွာကား ဤသို႔တည္း။ “အလႅာဟ္”ဟူေသာ ပုဒ္သည္ လူမ်ဳိးအသီးသီးတုိ႔ မိမိတို႔ အယူ၀ါဒအေလ်ာက္ ယုံၾကည္ကိုးစားေသာ ကိုးကြယ္ရာမ်ားအတြက္ အသုံးျပဳႏိုင္သာပုဒ္ျဖစ္သည္။ “အလႅာဟ္”ဟူေသာ ပုဒ္မ်ားကား ဧကန္ဆတ္ဆတ္ မုခ်တၱကိုးကြယ္ျခင္းကို ခံထုိက္ေတာ္မူေသာ

    (ဧေက၀) တစ္ဆူတည္းေသာ
    (အသာဓာရေဏ) ဆက္ဆံသူကင္းေသာ
    (နိမမာတာ) အရာခပ္သိမ္းတုိ႔ကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူထေသာ
    (အနာဒိေကာ) အစမရွိေသာ
    (အနႏၱိေကာ) အဆုံးမရွိေသာ
    (အနတိေယာ) ေပါင္းေဖာ္ေပါင္းဖက္ကင္းေသာ
    (အသေမာ) အတုမရွိေသာ
    (အပၸဋိပုဂၢေလာ) ၿပိဳင္ဘက္မရွိေသာ
    (အပၸေမေယ်ာ) မႏႈိင္းယွဥ္အပ္ေသာ
    (အတုေလာ) တူသူမရွိေသာ
    (အစိေႏၱေယ်ာ) မႀကံစည္ေကာင္းေသာ
    (သဗၺညဴ၊ သဗၺ၀ိဒူ) ခပ္သိမ္းကုန္ေသာ အရာတုိ႔ကို မိမိ တန္ခိုး အာႏုေဘာ္ျဖင့္ အလုိအေလ်ာက္ သိေတာ္မူထေသာ
    (နိစၥထာ၀ရ) အၿမဲတည္လ်က္ရွိေသာ ကိုးကြယ္ရာအရွင္ျမတ္ အဖို႔သာ သီးသန္႔၍ သုံးရေသာ ဧက၀ိဓနာမ္ပုဒ္ျဖစ္သည္။

    အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္၏ နာမံေတာ္ ၉၉ ပါးကို ဤက႑၏ ေနာက္ဆက္တြဲတြင္ အရဗီ၊ အဂၤလိပ္၊ ျမန္မာ သုံးဘာသာျဖင့္ ေရးသားေဖာ္ျပ ထားသည္။

    “အလႅာဟ္”ဟူေသာပုဒ္သည္ ဂုဏ္နာမ္မဟုတ္၊ ဧက၀ိဓနာမ္ ျဖစ္သည့္ အတြက္ ယင္းပုဒ္၏အနက္အဓိပၸာယ္ကို တိက် ျပည့္စုံစြာ ေပးႏိုင္ေသာပုဒ္ဟူ၍ မည္သည့္ဘာသာ မွ်မရွိေပ။ သို႔အတြက္ေၾကာင့္ ဤက်မ္းတြင္ ယင္းပုဒ္ကို မူရင္းအတိုင္းပင္ ထားရေပသတည္း။
    ဟု ေဖာ္ျပပါရွိသည္။ အေရးအသား သိသာႏိုင္႐ုံမွ် ေကာက္ႏုတ္တင္ျပျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဆရာႀကီး(အဟ္မဒ္ကာစင္)တုိ႔ အထူး၀ါယမစိုက္ထုတ္ ျပဳစုခဲ့ ေသာ ဘာသာျပန္အေရးအသားကား ဂုဏ္ယူဖြယ္ျဖစ္ပါသတည္း။။
    ————————————-
    **မွတ္ခ်က္-  ပါေမာကၡ ေဒါက္တာေအာင္ေဇာ္ ေရးသားျပဳစုေသာ တိုင္းရင္းမြတ္စလင္ စာျပဳစာဆို ပုဂၢိဳလ္ေက်ာ္မ်ား (၂) မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

  • ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ “အေကာင္းဆံုး သုေတသန စာတမ္း႐ွင္ဆု”  ေဒါက္တာစိုးႏိုင္ ႏွင့္ေတြ႔ဆံုျခင္း

    ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ “အေကာင္းဆံုး သုေတသန စာတမ္း႐ွင္ဆု” ေဒါက္တာစိုးႏိုင္ ႏွင့္ေတြ႔ဆံုျခင္း

    ႏို္ဝင္ဘာ ၆ ၊ ၂၀၁၄
    M-Media
    မိုးစက္ ေတြ႔ဆံုသည္။
    3
    ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ ္အစိုးရ ပညာေရး ၀န္ၾကီးဌာန ျမန္မာႏုိင္ငံ ဝိဇၨာႏွင့္ သိပၸံ ပညာ႐ွင္မ်ား အဖြဲ႕မွ ၾကီးမွဴး က်င္းပသည့္ (၁၄) ၾကိမ္ေျမာက္ သုေတသန စာတမ္း ဖတ္ပြဲတြင္ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္အတြက္ “အေကာင္းဆံုး သုေတသန စာတမ္း႐ွင္ဆု” ကိုရ႐ွိသြားခဲ့သည့္ ရန္ကုန္အေနာက္ပိုင္း တကၠသိုလ္ ျမန္မာစာဌာနမွ ပါေမာကၡ (ဌာနမွဴး) ေဒါက္တာ ဦးစိုးႏိုင္အား M-Media က ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းခဲ့ပါသည္။

    ေမး  –  ဆရာ Best Papar Award of 2014 ကို ဘယ္စာတမ္းအမည္နဲ႔ ဆုရ႐ွိခဲ့တာပါလဲ။

    ေျဖ  –  ဆရာရ႐ွိခဲ့တဲ့ စာတမ္းရဲ႕အမည္က “ျမန္မာပမာဏျပ စကားမ်ား ေလ့လာခ်က္”ဆိုတဲ့အမည္နဲ႔ပါ။

    ေမး  –  ဆရာဆုရတဲ့ ဒီ “ျမန္မာ ပမာဏျပ စကားမ်ားေလ့လာခ်က္” ဆိုတဲ့ စာတမ္းထဲမွာ ဘယ္အခ်က္အလက္ေတြ အေၾကာင္းကို ထည့္သြင္းေရးထားပါသလဲ။

    ေျဖ  –  ဆရာတို႔ ျမန္မာေတြက အခ်ိန္အတိုင္းအတာ၊ အခ်င္အတြယ္ စတာေတြကုိ ပမာဏနဲ႔ ေဖာ္ျပတဲ့ စကားေတြ႐ွိတယ္။ ဥပမာေပါ့ ထမင္းအိုး တစ္လံုးခ်က္ေလာက္ၾကာတယ္လို႔ ၊ ကြမ္းတစ္ယာညက္စာၾကာတယ္လို႔၊ လက္ခုပ္တစ္ေဖာင္ေလာက္ျမင့္တယ္လို႔ စသည္ျဖင့္ စကားေလးေတြကို ဟိုးေ႐ွးေခတ္က ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္သံုးခဲ့တယ္။ တခ်ိဳ႕ အသံုးအႏႈန္းေတြကိုလည္း အခုေခတ္မွာ ေစ်းထဲတို႔ ေတာ႐ြာေတြမွာသံုးေနတုန္းပဲ။ ဆရာတို႔ႏုိင္ငံမွာ အခုစနစ္(၃)မ်ိဳးကို သံုးစြဲေနၾကတယ္။ ေရွးျမန္မာ ဘုရင္ကေန အခုထိ ဆရာတို႔သံုးေနၾကတဲ့ ျမန္မာ ေဝါဟာရစနစ္၊ ေနာက္ ကိုလိုနီေခတ္ေရာက္ေတာ့ အဂၤလိပ္ေတြ သံုးႏႈန္းတဲ့ အဂၤလိပ္စနစ္၊ အခုေတာ့ ကမာၻသံုးျဖစ္တဲ့ metric  စနစ္ကို သံုးေနၾကျပီ။ အဲ့ေတာ့ ဆရာေရးတာက စနစ္သံုးခုစလံုးကို ဆြဲထုတ္ထားတာ ေပါ့ေနာ္။ ပမာဏေတြကို အရင္ေခတ္ အခုေခတ္ ဘယ္လို သံုးႏႈန္းခဲ့ၾကတာလည္း ဆိုတာကို ေပၚလြင္ေအာင္ ထည့္သြင္းေရးထားတာပါ။

    ေမး  –  ဆရာ ဘယ္လိုရည္႐ြယ္ခ်က္ေလးနဲ႔ ဒီစာတမ္းကို ျပဳစုေရးသားျဖစ္ခဲ့တာပါလဲ။

    ေျဖ  –  ဆရာတို႔လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံမွာေမြး ျမန္မာႏုိင္ငံမွာေနတဲ့ ျမန္မာ့ ယဥ္ေက်းမႈကို ခ်စ္တာေပါ့။ ျမန္မာ့ ယဥ္ေက်းမႈေလး ေပ်ာက္သြားမွာကိုလည္း စိုးရိမ္မိတယ္။ အ႐ုိးကို အရြက္ မဖံုးေစခ်င္ဘူး။ ဒါေပမယ့္လည္း အခုေခတ္က ႏုိင္ငံတကာကို ျမန္မာက ရင္ေဘာင္တန္းႏုိင္ေအာင္ လုပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ဆိုေတာ့ ေနာက္ဆိုရင္ ႏုိင္ငံတကာက သံုးတဲ့ အသံုးအႏႈန္းေတြကုိပဲ သံုးရေတာ့မယ္ေလ။  အခုကေတာ့ ေရြ႕ေနတဲ့ အဆင့္ပါပဲ။ တခ်ိဳ႕အရာေတြကို ေျပာင္းလဲ သံုးႏႈန္းေနၾကပါျပီ။ အခုေခတ္ ကေလးေတြ အရင္က အသံုး အႏႈန္းေတြကို မသိေတာ့ဘူး။ ဆရာက မွတ္တမ္းတင္ႏုိင္ေအာင္လို႔ ႐ွာေဖြျပီးေရးသားျဖစ္တာပါ။ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ ေနာင္လာေနာင္သားေတြ အတြက္ ေလ့လာလို႔ ရႏုိင္ေအာင္လို႔ပါ။ ႏုိင္ငံတကာသံုး စနစ္ကိုလည္း သိထားသင့္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဆရာက အသံုးအႏႈန္းေတြကို ယွဥ္ျပီးေရးျပထား ပါတယ္။ ႏုိင္ငံတကာ အသံုးအႏႈန္းကိုလည္း ျပင္ဖို႔ အခ်ိန္ေရာက္ျပီဆိုတာကိုလည္း ဆရာေျပာခ်င္တာရယ္ ျမန္မာ့မိ႐ုိးဖလာ ယဥ္ေက်းမႈကိုလည္း ေပ်ာက္ကြယ္ မသြားေစခ်င္တာေတြေၾကာင့္ အဲဒီရည္႐ြယ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ဒီစာတမ္းကုိ ေ႐ြးခ်ယ္ ျပဳစုၿပီး ဖတ္ခဲ့တာပါ။
    1
    ေမး  –  ဆရာ ဒီစာတမ္းကို ျပဳစုတဲ့ အခ်ိန္ကာလဘယ္ေလာက္ေလာက္ၾကာျမင့္ခဲ့ပါသလဲ။

    ေျဖ  –  ဆရာ အခ်ိန္ (၄) ႏွစ္ေလာက္အခ်ိန္ယူျပီး ဒီစာတမ္းကို ျပဳလုပ္ျဖစ္ခဲ့တာပါ။

    ေမး  –  ဆရာ ဒီစာတမ္းျပဳစုေနတဲ့အခ်ိန္အတြင္းမွာ အခက္အခဲေတြမ်ားေရာ ႐ွိခဲ့ပါေသးလား။

    ေျဖ  –  အရမ္းခက္ခဲတာမ်ိဳးေတာ့မေတြ႕ခဲ့ပါဘူး။ တစ္ျမိဳ႕နဲ႔တစ္ျမိဳ႕အသံုးအႏႈန္း အေခၚအေဝါေတြကအစ မတူဘူး။ ကြဲျပားေနတာကို ေတြ႔ရတယ္။ သူ႔႐ြာနဲ႔သူ သူ႔ဓေလ့နဲ႔သူေပါ့။ ဆရာလည္း ဒါေတြကို ေသခ်ာအခ်ိန္ေပးျပီး အခ်က္အလက္ေတြကို လိုက္စုရတာေပါ့။ သူေျပာ ငါေျပာ ေ႐ွးလူၾကီးေတြေျပာတာေတြကို လိုက္နားေထာင္ျပီး လူၾကားသူၾကားထဲကို သြားျပီး အခ်က္အလက္ေတြ လုိက္ေကာက္ရတာေတာ့ ႐ွိပါတယ္။

    ေမး  –  ဆရာက ျမန္မာႏုိင္ငံဝိဇၨာႏွင့္ သိပၸံပညာ႐ွင္အဖြဲ႔ကေန ဆုရခဲ့တာဆိုေတာ့ ဒီအမွတ္ေပးတဲ့အဖြဲ႔ကေရာ ဘယ္လိုဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ အဖြဲ႕မ်ိဳးပါလဲ။

    ေျဖ  –  ဒီအဖြဲ႕က ႏုိင္ငံေတာ္ကေန အသိအမွတ္ျပဳထားတဲ့ ပညာေရး၀န္ၾကီးဌာန လက္ေအာက္မွာ႐ွိတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဝိဇၨာႏွင့္ သိပၸံပညာ႐ွင္အဖြဲ႕ပါ။ ျမန္မာ တစ္ႏုိင္ငံလံုးမွာ႐ွိတဲ့ တကၠသိုလ္ေပါင္းစံုက ဆရာေတြဝင္ျပိဳင္တဲ့ စာတမ္းေတြကို အကဲျဖတ္ေပးၾကတာပါ။ ဆရာတို ႔စ ာတမ္းေတြကုိ အကဲျဖတ္ေပးတဲ့ ဒီအဖြဲ႔ထဲမွာ အျငိမ္းစား သုေတသန ဆရာ/ဆရာမၾကီးေတြ၊ ေနာက္ျပီး ပညာ႐ွင္ေတြ ပါ၀င္ျပီးေတာ့ အကဲျဖတ္အမွတ္ေပးတာပါ။
    2
    ေမး  –  ဆရာအခုလို ထူးခၽြန္စြာ ဆုရ႐ွိခဲ့တဲ့အေပၚမွာေရာ ဆရာ့ရဲ႕စိတ္ခံစားခ်က္ေလးကို ေဝမွ်ေပးပါဦး။

    ေျဖ  –  အရမ္း၀မ္းသာပါတယ္။ အျမင့္ဆံုးသုေတသနဆု ရတယ္ဆိုေတာ့ ဆရာ့ရဲ႕ၾကိဳးစားမႈကို ႏုိင္ငံေတာ္ကေရာ ပညာ႐ွင္ေတြက အသိအမွတ္ျပဳ ေပးခဲ့တာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ဝမ္းသာမိပါတယ္။

    ေမး  –  ဆရာ့ရဲ႕ ဆရာျဖစ္တဲ့ သက္တမ္းဘယ္ေလာက္အတြင္းမွာ ဆရာစာတမ္းဘယ္ႏွစ္ ေစာင္ေလာက္ ျပဳစုျပီးသြားျပီပါသလဲ။

    ေျဖ  –  ဆရာ့ရဲ႕ဆရာသက္တမ္းကေတာ့ ၂၈ ႏွစ္ ေလာက္႐ွိျပီေပါ့။ ဆရာ စာတမ္းေတြကိုေတာ့ တစ္ႏွစ္တစ္ၾကိမ္ေလာက္ ဖတ္ႏုိင္ေအာင္ ၾကိဳးစားတယ္။ အခုခ်ိန္ထိေတာ့ ဆရာစာတမ္း အေစာင္ ၂၀ ေလာက္ဖတ္ျပီးသြားပါျပီ။

    ေမး  –  ဆရာက ဘယ္လိုစာတမ္းေတြကို အဓိကထားဖတ္ျဖစ္ပါသလဲ။

    ေျဖ  –  ဆရာက ျမန္မာစာေပမွာ ထူးထူးျခားျခားေလးေတြေတြ႔ရင္ မွတ္သားထားတာပါ။ ဆရာေရးသားတာေတြက လူေတြေန႔စဥ္ျဖစ္ေနတာေတြပါပဲ။  ဒါေပမယ့္ အမွတ္တမဲ့ သတိမထားမိတာေတြကို ဆရာက ေရးတာပါ။ တစ္ခုခုကို အစဆြဲထုတ္လိုက္ရင္ ေတြးစရာေတြကအမ်ားၾကီးပဲေလ။ ျမန္မာစာသားေတြက တကယ္ကို မွတ္သားစရာ ေကာင္းတဲ့စာသားေလးေတြပါ။ အဲဒါေလးေတြကိုပဲ ဆရာက ေသခ်ာ အခ်က္အလက္ေတြလိုက္ေကာက္ျပီး ေရးသားတာပါ။

    ေမး  –  ဆရာအေနနဲ႕ ယေန႔ေခတ္လူငယ္ေတြအတြက္လည္း လက္ေဆာင္စကားေလးေျပာေပးါဦး။

    ေျဖ  –  ကေလးေတြကို စာဖတ္ေစခ်င္တယ္။ Facebook မွာပဲဖတ္ဖတ္ စာၾကည့္တိုက္မွာပဲ ဖတ္ဖတ္ ကိုယ့္ အတြက္ အက်ိဳး႐ွိမွာပါ။ စာဖတ္ရင္းနဲ႔ အသိပညာေတြ တိုးတက္လာပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္ျပီး လူငယ္ေတြ အရည္အခ်င္းရွိလာေအာင္ လူၾကီးေတြက ဆြဲေခၚေပးရပါ့မယ္။ အခုဆိုရင္ ဆရာတို႔ေက်ာင္းမွာလည္း ကေလးေတြ အရည္အေသြးတက္လာေအာင္ စကားရည္လုပြဲေတြ၊ က်ပန္းစကားျပိဳင္ပြဲေတြ စာေပျပိဳင္ပြဲေတြျပဳလုပ္ေပးေနပါတယ္။ ဒါေတြက ကေလးေတြရဲ႕ ႏႈတ္မႈစြမ္းရည္ေတြကို တင္ေပးတာပါ။ လူၾကီးေတြက ဆြဲတင္ေပးသလို လူငယ္ေတြ ကိုယ္တိုင္လည္းၾကိဳးစားၾကဖို႔လိုပါတယ္။

    ေမး  –  ဆရာ့အေနနဲ႔ တျခားဘာမ်ားျဖည့္စြက္ေျပာၾကားခ်င္ပါသလဲ။

    ေျဖ  –  ဆရာက တစ္ဖက္ကစာသင္တယ္ တစ္ဖက္ကလည္း သုေတသနလုပ္တယ္။ ပညာေရးနယ္ပယ္မွာ ေနတဲ့သူေတြကို ဆရာအဓိကေျပာခ်င္တာကေတာ့ ကိုယ္က ဆရာ/ဆရာမျဖစ္လာရင္ ကုိယ္ကိုယ္တိုင္ ထူးခၽြန္ေအာင္ ကိုယ့္ကေလးေတြကိုလည္း ဘယ္လိုေတာ္ေအာင္ သင္မလဲ ၾကိဳးစာရပါမယ္။ သုေတသနေတြကိုလည္း လုပ္သင့္တယ္။ သူမ်ားမျမင္တာေတြကို ကိုယ္ကျမင္ေအာင္လုပ္ျပီး ထူးခၽြန္ေအာင္၊ ပညာ႐ွင္တစ္ေယာက္ ျဖစ္လာေအာင္ၾကိဳစားပါ။ ဆုရျခင္း မရျခင္းထက္ သုေတသနျပဳလုပ္ရာမွာ အရည္အခ်င္းေတြ တိုးတက္လာပါတယ္။ ဆရာ၊ ဆရာမတစ္ေယာက္ အရည္အခ်င္းနဲ႔ ကိုက္ညီေအာင္လည္း ေတာ္သထက္ေတာ္ေအာင္ ၾကိဳစားသင့္ပါတယ္။

    ဆရာ ေဒါက္တာစုိးႏိုင္ဟာ တကၠသုိလ္မွာ ပါေမာကၡ(ဌာနမွဴး) တစ္ေယာက္အျဖစ္ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ေနသလုိ တဘက္ တလမ္းမွလည္း လူမႈေရး၊ ဘာသာေရးႏွင့္ သက္ဆုိင္သည့္ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္လည္း တတ္စြမ္းသေလာက္ ပါ၀င္ေဆာင္႐ြက္ေနသူျဖစ္သည့္ အတြက္ ဆရာ၏ ႀကိဳးစားမႈ အတြက္ ရလဒ္အား M-Media က မွတ္တမ္းတင္ ဂုဏ္ျပဳလိုက္ ရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

  • သုေတသီ အမတ္မင္း ဦးဘိုးခိုင္

    သုေတသီ အမတ္မင္း ဦးဘိုးခိုင္

    ေအာက္တိုဘာ ၂၇ ၊ ၂၀၁၄
    -ေရးသားျပဳစုသူ- ပါေမာကၡ ေဒါက္တာေအာင္ေဇာ္

    ဦးဘိုးခိုင္သည္ ပရိကၡရာကုန္သည္ႀကီး ဦးကုလားခုိင္ႏွင့္ သံတြဲသူ ေဒၚမမေလးတုိ႔၏ သားရတနာ ျဖစ္သည္။ ရခုိင္ျပည္နယ္၊ ေက်ာက္ျဖဴခ႐ိုင္ စနဲၿမိဳ႕ဇာတိျဖစ္သည္။ ဦးကုလားခိုင္သည္ ဦးခ်ီဒိုးခုိင္ႏွင့္ ေဒၚျမစိန္တုိ႔၏ သား ျဖစ္သည္။ သံတြဲသူ ေဒၚမမေလးသည္ ရခိုင္ဘုရင့္တပ္မေတာ္ တပ္စဥ္ ဗုိလ္ႀကီး ဘိုးထြန္းခိုင္ အဗ္ဒြလ္ရဟ္မန္ ႏွင့္ မင္းကေတာ္ ေဒၚမျဖဴတို႔၏ သမီးျဖစ္သည္။

    ဦးကုလားခိုင္တြင္ ပထမအိမ္ေထာင္မွ ေဒၚျမသြင္ ဦးပါသကဲ့သုိ႔ ေဒၚမေလးတြင္လည္း သား ဦးဘေသာ္ပါ သည္။

    ဦးကုလားခိုင္ႏွင့္ ေဒၚမေလးတို႔မွ ေဒၚစိန္စိန္၊ ေဒၚျမခိုင္ႏွင့္ ဦးဖုိးခိုင္တုိ႔ကို ဖြားျမင္သည္။

    သမီးႀကီး ေဒၚစိန္စိန္သည္ အထည္အလိပ္ ကုန္သည္ ဦးေရႊေမာင္ႏွင့္ အေၾကာင္းပါၿပီး ေဒၚစိန္ခင္၊ ေဒၚေငြခင္၊ ဦးဘအိုႏွင့္ ေဒၚျမၾကည္တို႔ေလးဦး ထြန္းကားသည္။ ေဒၚစိန္စိန္၏ သမီးေထြး ေဒၚျမၾကည္မွာ ေက်ာက္ျဖဴ ၿမိဳ႕နယ္ စည္ပင္သာယာေရး အဖြဲ႕အတြင္းေရးမွဴး ဦးဘစိန္ႏွင့္ အိမ္ေထာင္ဖက္ၿပီး ဦးဘေဌး (ေက်ာက္ျဖဴၿမိဳ႕မေစ်း တာ၀န္ခံ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး မွဴး)၊ ဦးဘလွ (ျပည္သူ႔ ေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္ငန္း၊ ေငြစာရင္းစစ္)၊ ေဒၚခင္ခင္ၾကည္ ႏွင့္ ဦးဘေသာင္း (အထူးစံုစမ္းစစ္ေဆးေရး ဦးစီးအရာရွိ) တို႔ကို ဖြားျမင္သည္။ ဦးဘေသာင္းသည္ အၿငိမ္းစားယူၿပီး ယခုအခါ ပုဇြန္ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္တြင္ ေနထိုင္ကာ တရား႐ံုးခ်ဳပ္ေရွ႕ေနႏွင့္ ကုမၸဏီမ်ား ဥပေဒ အၾကံေပးအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိသည္ဟု သိရပါသည္။

    ေဒၚျမခိုင္မွ ေဒၚပုေခ်၊ ဦးဘေက်ာ္ႏွင့္ သားတစ္ဦး ဖြားျမင္ သည္။ ဦးဖိုးခိုင္မွာ ပါလီမန္အမတ္ျဖစ္လာမည့္ ေဒၚေအးညြန္႔  ႏွင့္ ဦးညီပုတုိ႔ကို ဖြားျမင္ၿပီး ေဒၚမေလးပါ သားရင္းဦးဘေသာ္မွ ဦးတင္ေဇာ္ပါ ၆-ဦး ထြန္းကားသည္။

    ဦးဘိုးခိုင္သည္ ငယ္စဥ္က စစ္ေတြႏွင့္ ေက်ာက္ျဖဴ အဂၤလိပ္ ေက်ာင္းမ်ားတြင္ ပညာဆည္းပူးခဲ့သည္။ သတဩမတန္း စာေမးပြဲေျဖဆိုရာ တစ္ႏိုင္ငံလုံးဩ ပထမဆြတ္ခူးသျဖင့္ စေကာလားရွစ္ ပညာသင္ဆုရရွိ ခဲ့သည္။ ရန္ကုန္ေကာလိပ္တြင္ ဆက္လက္ဆည္းပူးခဲ့သည္။

    ၁၉၂၇ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လတြင္ စစ္ေတြၿမိဳ႕၌ ေရွ႕ေနအျဖစ္ စတင္လုပ္ကိုင္သည္။ ထုိႏွစ္မွာပင္ စစ္ေတြၿမိဳ႕ ျမဴနီစီပါယ္ လူႀကီးတစ္ဦးအျဖစ္ ေရြးေကာက္ခံရသည္။ မၾကာမီ စစ္ေတြၿမိဳ႕ အင္ဂ်ာမန္ အစၥလာမီယာ ႏွင့္ ေဟာက္တန္စာၾကည့္တုိက္ အတြင္းေရးမွဴးအျဖစ္ ေရြးေကာက္ခံရသည္။ ထုိအသင္း၏ ႏိုင္ငံျခားဇာတ္သြင္းေနမႈကို ဆန္႔က်င္ခဲ့သည္။

    သန္းေခါင္စာရင္းေကာက္သည့္ အခ်ိန္တိုင္း တုိင္းရင္း မြတ္စလင္မ္ မ်ားအား Indo burman အိႏၵိယ ျမန္မာ ကျပားဟု စာရင္းသြင္းသည္ကို လက္မခံ၊ ကမန္ေျမထူးစသျဖင့္ စာရင္းတင္ရန္ အေရးဆုိျခင္း၊ တုိင္းရင္း မြတ္စလင္မ္ထုအား ပညာေပးျခင္းမ်ားျပဳလုပ္ခဲ့သည္။

    လႊတ္ေတာ္ေရွ႕ေနႀကီး ဦးယာဆင္ B.A,  B.L ႏွင့္တြဲ၍ ၿမိဳ႕ေဟာင္း ႏွင့္ မင္းျပားနယ္တစ္၀ိုက္ သုေတသန ခရီးဆန္႔ခဲ့သည္ ။ ဘုရင္ ေစာမြန္ လက္ထက္ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ စႏၵီခန္ တည္ေဆာက္ခဲ့ေသာ စႏၵီခန္ဗလီေခၚသင္းသီး ဗလီ၊ မင္းသား ရွား႐ႈဂ်ာစံျမန္းေနထုိင္ခဲ့ေသာ ဘားဘူးေတာင္ ဘုရားေျခရင္းရွိ နန္းေတာ္ရာ၊ ရွား႐ႈဂ်ာႏွင့္ ေနာက္ေတာ္ပါးမ်ား တည္ခဲ့ေသာ ဘုရားရွိခိုးေက်ာင္း၊ မင္းျပားၿမိဳ႕ရွိ ဦးကာဒီႀကီး၏သခၤ်ဳိင္း (ၿမိတ္ ေတာင္ရြာ)တုိ႔ကို အမွတ္တရ  ဓာတ္ပုံမ်ား ႐ိုက္ယူလာသည္။ သမုိင္း၀င္ အေထာက္အထားမ်ားျပ၍ မြတ္စလင္မ္ထုအား ေဟာေျပာခဲ့ သည္။

    ၁၉၃၂မွ ၁၉၃၇ ခုႏွစ္ မင္းတုိင္ပင္အမတ္ျဖစ္စဥ္ တိုင္းရင္း မြတ္စလင္မ္တုိ႔၏ ႏုိင္ငံေရး၊ ပညာေရးမ်ားကို ထိေရာက္စြာပါ၀င္ ကူညီခဲ့သည္။

    စစ္ေတြ ပုဏၰားကြ်န္း၊ ရေသ့ေတာင္၊ ဘူးသီးေတာင္ႏွင့္ ေမာင္းေတာ ၿမိဳ႕နယ္ဟူသည့္ ၅ ၿမိဳ႕နယ္ ကိုယ္စား လွယ္အျဖစ္ မင္းတုိင္ပင္အမတ္ ေရြးခ်ယ္ခံရစဥ္ အေရးႀကီးေသာ ခြဲေရးတြဲေရး ကိစၥတြင္ ခြဲေရးဘက္မွ ေထာက္ခံမဲ ေပးခဲ့သည္။

    ဦးဘိုးခိုင္သည္ ႏွစ္ဖက္မိဘမွ ဇာတိမာန္ စိတ္ဓာတ္ကို အေမြခံသူ ျဖစ္သည္။ ဇာတိမာန္ကို ေဖာ္ညႊန္း ေသာ ရာဇ၀င္သမိုင္းကို စိတ္၀င္စားသည္ အပင္ပန္းခံ၍ ရွာေဖြစုေဆာင္းသည္။ အမ်ားအက်ဳိးအတြက္ ေရးသား ျဖန္႔ခ်ိသည္။

    ၁၉၃၅-ခု ဧၿပီလ၊ ၁၂၉၇-ခု တန္ခူးလထုတ္ ျမန္မာ့အလင္းႏွစ္သစ္ မဂၤလာသတင္းစာတြင္ မင္းတိုင္အမတ္ ဦးဘိုးခိုင္သည္ ျမန္မာမြတ္စလင္ ေဆာင္းပါးျဖင့္ မြတ္စလင္ သမုိင္းကို ေဖာ္က်ဴးပါသည္။

    ဦးဘိုးခိုင္သည္ ဦးစြာ သမည ရခိုင္မြတ္စလင္၊ ကမန္မြတ္ စလင္၊ ေျမထူးမြတ္စလင္ဟူ၍ ေခါင္းစဥ္သုံးခု ျဖင့္ တိုင္းရင္း မြတ္စလင္တုိ႔ ျဖစ္ေပၚလာပုံကို လက္လွမ္းမီသမွ် အေထာက္အထားမ်ားျဖင့္ တင္ျပသည္။

    ရခိုင္မြတ္စလင္မ်ားသည္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္းတစ္ေထာင္ေက်ာ္ ေလာက္က အစျပဳ၍ တျဖည္းျဖည္း ေရာက္ရွိလာေသာ အာရဗ္လူမ်ဳိး၊ ပါရွင္းလူမ်ဳိးႏွင့္ အိႏဒိယလူမ်ဳိးမ်ားမွ ဆင္းသက္ ေပါက္ဖြားလာသူမ်ား ျဖစ္သည္။ ေရွးက်ေသာ ရခိုင္လူမ်ဳိးမ်ား ကဲ့သုိ႔ပင္ ၀တ္စားဆင္ယင္သည္။ အဆက္အႏြယ္မ်ားသည္ ေက်ာက္ေတာ္၊ မင္းျပားႏွင့္ ေပါက္ေတာနယ္မ်ားတြင္ ေနၾကသည္။ လယ္ယာကိုင္းကၽြန္းလုပ္ကိုင္ၾကသည္။

    ကမန္မြတ္စလင္တုိ႔သည္ မဂိုလ္ေဒလီဘုရင္ ရွာဂ်ဟန္မင္း ျမတ္၏သားေတာ္ ရွ႐ူဂ်ာမင္းသားမွအစျပဳ သည္။ ရွာ႐ႈဂ်ာကို ရခိုင္တုိ႔က သက္သူဇာဟု သိၾကသည္။ ကမန္တုိ႔သည္ ေလးသည္ေတာ္အျဖစ္ မင္းမႈထမ္းသည္။ အမ်ားအားျဖင့္ ကုန္သြယ္လယ္လုပ္မ်ား ျဖစ္သည္။ ရခိုင္လုိ၀တ္၊ ရခိုင္လုိေျပာသူမ်ားျဖစ္သည္။ စစ္ေတြ၊ ေက်ာက္ျဖဴ ႏွင့္ သံတြဲစီရင္စုမ်ားတြင္ ေနၾကသည္။

    ေျမထူးမြတ္စလင္မ်ားသည္ ရခုိင္ျပည္ႏွင့္ ဟံသာ၀တီ ပဲခူး ၿမိဳ႕ေတာ္မွ ေျပာင္းေရႊ႕လာၾကသည္။ ဘုရင့္ ကိုယ္ရံေတာ္အျဖစ္ျဖင့္ အမႈထမ္းခဲ့ၾကေသာ မြတ္စလင္မ်ားမွ ဆင္းသက္လာသည္။ ပဲခူးတြင္ အာရဗ္မြတ္စလင္ကုန္ သည္မ်ား ေနထိုင္ခဲ့ၾကသည္။ေရႊဘိုခ႐ိုင္ေျမထူးၿမိဳ႕၊ စစ္ကိုင္းခ႐ိုင္၊ ပင္းယ၊ ကန္႔ဘလူ၊ ရမည္းသင္းခ႐ိုင္၊ ယင္းေတာ္ႏွင့္ ေက်ာက္ဆည္ခ႐ိုင္ လက္ပံၿမိဳ႕မ်ား၌ စားေျမေနေျမ ခ်ထားေပးခံရသူ အားလုံးကို ေျမထူးမြတ္စလင္ ဟုေခၚသည္။ ရခိုင္တိုင္းသံတြဲတြင္ ေျမထူး မြတ္စလင္အခ်ဳိ႕ရွိသည္။ လယ္ယာဥယ်ာဥ္ လုပ္ကိုင္သည္။ ၀တ္စား ေျပာဆို ေနထိုင္မႈမွာ ျမန္မာတုိင္းရင္းသားမ်ားႏွင့္ မျခားနားပါဟူ၍ ျဖစ္သည္။

    အမတ္မင္းဦးဘုိးခိုင္သည္ ေဆာင္းပါးနိဂုံးတြင္ ၁၉၃၁-ခု အစိုးရ မွတ္ပုံတင္ သန္းေခါင္စာရင္းအရ ျမန္မာ၊ ကူကူခ်င္း၊ ၿမိဳ၊ တယ္၊ ဗသွ်ဴး၊ မြန္၊ ကရင္၊ ပန္းေသး၊ ရခိုင္၊ ကမန္၊ ေျမထူးမြတ္စလင္၊ ႏိုင္ငံျခားသား မြတ္စလင္ ျမန္မာျပည္ေမြး ႏိုင္ငံျခားသား မြတ္စလင္အပါအ၀င္ ျမန္မာျပည္ ေန မြတ္စလင္ဦးေရစာရင္းကို ေဖာ္ျပသည္။ တစ္ဆက္တည္းမွာပင္ ၁၀၆၀ ခု မွ ၁၀၇၆ ခုႏွစ္ေလာက္တြင္ ျမန္မာပီပီျပႆာဒ္မ်ားႏွင့္ ေဆာက္လုပ္ထားေသာ ေရႊဘိုနယ္ေျမၿမိဳ႕အနီး ေမွာ္ရြာရွိ မြတ္စလင္ဗလီ ဓာတ္ပုံကို ေဖာ္ျပထားသည္။ ဂုဏ္ယူဖြယ္ ေကာင္းလွပါသည္။

    အမတ္မင္း ဦးဘုိးခိုင္သည္ မိမိကိုယ္တိုင္ သမုိင္းကို ၀ါသနာ ပါသကဲ့သို႔ သမိုင္းစူးစမ္းေသာ အျခားသုေတသီမ်ားကိုလည္း ေလးစားသည္၊ ပ့ံပိုးကူညီသည္။

    ၁၉၃၈-ခုတြင္ ေနာင္ႏုိင္ငံ့ဂုဏ္ရည္ ပထမဆင့္ ခ်ီးျမႇင့္ခံရသည့္ ဆရာဦးဘိုးခ်ယ္က ဗမာမြတ္စလင္တို႔၏ ေရွးေဟာင္း အတၱဳပတၱိကို ျပဳစုသည္။ ထုိစဥ္ ဦးဖုိးခိုင္က သမုိင္း၀င္ အေဆာက္အဦမ်ားကို ဓာတ္ပုံ႐ိုက္ပို႔ ကူညီသည္။

    masjid from myout ouu
    image via-RB News

    ရခိုင္ရွိ စႏဒီခါန္ဗလီ၊ မူစာေဒ၀န္ဗလီ၊ ဘုေဒါမုကံဗလီႏွင့္ အေဆာက္ အဦမ်ား၊ ရွဴဂ်ဗလီ၊ ရွဴဂ်မင္း၏ စံနန္းရာ စသည္ သမိုင္း၀င္ဓာတ္ပုံမ်ား ပါ၀င္သည္။

    စႏၵီခါန္ဗလီသည္ သမိုင္း၀င္ ဗလီတစ္လုံး ျဖစ္သည္။ ဘဂၤလားျပည္ မွ စစ္အကူအညီေၾကာင့္ နရမိတ္လွ ထီးနန္း ျပန္လည္ရရွိသည့္အခါ ေက်းဇူးတင္ေသာအားျဖင့္ ၿမိဳ႕ေဟာင္းကို ၿမိဳ႕ေတာ္သစ္ျပဳလုပ္ၿပီး လက္ေအာက္ခံ အျဖစ္ အုပ္ခ်ဳပ္သည္။ ၿမိဳ႕ေဟာင္းၿမိဳ႕၌ စန္ဒိခန္ဗလီကို ေက်ာက္ျဖင့္ ေဆာက္လုပ္ခြင့္ေပးသည္။ ထုိမွ်မက မြတ္စလင္ တို႔ ၏ ယုံၾကည္ခ်က္ ကလ္မာကို ဒဂၤါးခပ္ႏွိပ္ရန္ မိန္႔မွတ္သည္ဟု ဆရာခ်ယ္၏စာအုပ္တြင္ မွတ္တမ္းျပဳထားသည္။

    ဗိုလ္ခ်ဳပ္က- “မြတ္စလင္မ္လူထုလဲ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔နဲ႔ လက္တြဲ ေဆာင္ရြက္ ေစလုိပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ blank  cheque ေပးပါမယ္။ ေသအတူ ရွင္အမွ်ပါ။ မိမိတုိ႔လုိရာကို ေတာင္းၾကပါ။ ကြ်န္ေတာ္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ လိုက္ေလ်ာပါမယ္။ တိုင္းရင္းသား ကြဲေန ရင္ ဗမာျပည္ လြတ္လပ္ေရးရဖို႔ခက္ပါတယ္။”ဟု မိန္႔ခြန္းေပးခဲ့ေၾကာင္း ဦးဘိုးခိုင္၏ ကုိယ္ေရးအတၳဳပတၱိတြင္ ေဖာ္ျပပါရွိပါသည္။

    BadrMaqaam
    photo-internet

    အလားတူပင္မူ စာေဒ၀န္ဗလီသည္ စစ္ေတြၿမိဳ႕၊ မြတ္စလင္ သီန္တြင္ လြန္ခဲ့ေသာ ခရစ္ႏွစ္ ၁၇၀၀ေက်ာ္ ၁၈၀၀ ေလာက္ အတြင္းက ေဆာက္လုပ္ခဲ့သည္။ ဘဒၵရ္မကာန္ေခၚ ဗုေဒၶါေမာ္ဂူ ႏွင့္ ဗလီသည္ ခရစ္ႏွစ္ ၁၇၈၆ ႏွစ္က ေဆာက္လုပ္ခဲ့ၿပီး ယခုအခါ လူမ်ဳိးမေရြး ဘာသာ မေရြး ႐ိုေသကုိင္း႐ႈိင္းျခင္း ခံေနရသည့္ သမုိင္း၀င္ အေဆာက္အဦး ျဖစ္သည္ဟု ေဖာ္ျပသည္။

    ThegrandJameMosque
    photo-internet

    ႐ွဴဂ်ာဗလီ၊ ရွဴဂ်ာမင္း၏ စံနန္းရာ စသည္တို႔ကား အိႏၵိယႏိုင္ငံ အာဂရၿမိဳ႕၊ တဂ်္မဟာလ္ ကမၻာေက်ာ္ အေဆာက္အဦးကို ေဆာက္တည္ ေတာ္မူခဲ့ေသာ ရွာဂ်ဟန္မင္း၏ သားေတာ္႐ွဴဂ်ာႏွင့္ ပတ္သက္သည္။ ခရစ္ႏွစ္ ၁၆၆၁-ခုႏွစ္က ႐ွဴဂ်ာမင္းသား၏ အေႁခြအရံတုိ႔ကို ရခိုင္မင္း၏ နန္းေတာ္တြင္ ကိုယ္ရံေတာ္တပ္ဖြဲ႕၍ လခေပးခန္႔ထား သည္။ ရခိုင္ျပည္ “ကမန္မြတ္စလင္”ဟု ထင္ရွားလာသူမ်ားျဖစ္သည္။

    ဆရာဦးဘိုးခ်ယ္ ေရးသားေဖာ္ျပသည့္ သမုိင္းအခ်က္အလက္မ်ား ခိုင္လုံမႈအတြက္ အမတ္မင္း ဦးဘိုးခိုင္ ေပးပို႔သည့္ ဓာတ္ပုံမ်ားသည္မ်ားစြာ အေထာက္အပ့ံျပဳပါသည္။

    ဂ်ပန္ေခတ္တြင္ ဦးဘိုးခိုင္ကို ေက်ာက္ျဖဴခ႐ိုင္အတြင္း ပထမ တရားမနယ္ပိုင္ တရားသူႀကီး ခန္႔ၿပီးေနာက္ ရဲ၀န္ေထာက္အျဖစ္ ခန္႔အပ္သည္။ ရဲ၀န္ေထာက္အျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္စဥ္ ရဲအဖြဲ႕၀င္ ၄၀ ႏွင့္အတူ ေျမပုံၿမိဳ႕အထိသြားၿပီး သူခုိးဓားျပမ်ားကို ရွင္းခဲ့သည္။ ဤသို႔ ေနာက္ပါမ်ား ႏွင့္ သြားသည္ကို ေတာ္လွန္ရန္လူစုသည္ ဟု စြပ္စြဲဖမ္းဆီးခံရသည္။ တစ္လေက်ာ္ ခ်ဳပ္ခံရၿပီးမွလြတ္ခဲ့သည္။

    အခ်ဳပ္မွလြတ္ေသာ္ ရန္ကုန္သို႔ လိုက္သြားၿပီး သခင္ျမ ေခါင္းေဆာင္ေသာ ကက္ဘိနက္ အစည္းအေ၀း တက္၍ အျဖစ္အပ်က္ ေျပာျပသည္။ ျပည္ထဲေရး ၀န္ႀကီးကိုယ္တိုင္ ဂ်ပန္ Chief of staff ထံ ေခၚသြားၿပီး ရွင္းျပခိုင္းရာ ဂ်ပန္က မွားေၾကာင္း၀န္ခံခဲ့သည္။ ရန္ကုန္မွာရွိေနစဥ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းက ေခၚယူေတြ႕ဆုံ ေကြ်းေမြး ဧည့္ခံသည္။ ဆရာႀကီး သခင္ ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းကလည္း ေခၚယူေတြ႕ဆုံ အားေပးသည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ပန္ကာ ေမာင္ေအး၏ ေနရာတြင္ dy d.i.g (cid) ခန္႔ထားျခင္းခံရသည္။

    ၁၉၄၁-ခုႏွစ္တြင္ အထက္တန္းေရွ႕ေန ဦးဘိုးခိုင္သည္ ဗမာ ႏိုင္ငံ လုံးဆိုင္ရာ ႏိုးၾကားေရး ကြန္ဖရင့္ အမႈေဆာင္လူႀကီးအျဖစ္ အေရြးခံရသည္။ ၁၉၄၅-ခု ၾသဂုတ္လတြင္ ျမန္မာမြတ္စလင္အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ GCMA ‘ မင္းတိုင္ပင္ အမတ္ ဦးဘိုးခိုင္သည္ ဒုတိယ ဥကၠ႒ျဖစ္လာသည္။

    ဒုတိယဥကၠ႒အျဖစ္ တာ၀န္ယူစဥ္ ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း၊ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း၊ ဦးဘေဆြတို႔ႏွင့္လည္း မၾကာခဏ ေတြ႕ဆုံေဆြး ေႏြးခဲ့သည္။

    မၾကာမီ ပ်ဥ္းမနားတြင္ ဗမာမြတ္စလင္မ္ ညီလာခံျပဳလုပ္ရာ ဖိတ္ၾကားခံရသည္။ ထုိညီလာခံတြင္ ဆရာႀကီး ဦးရာဇတ္အား ဥကၠ႒အျဖစ္ တင္ေျမႇာက္ခဲ့ၾကသည္။

    ၁၉၄၆ ခုတြင္ ဦးဘိုးခိုင္သည္ စစ္ေတြသို႔ျပန္ခဲ့သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း၊ ဟသၤာတ ဦးျမ၊ ဦးေအာင္ဇံေ၀တို႔ စစ္ေတြသို႔ ေရာက္လာသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က-
    “မြတ္စလင္မ္လူထုလဲ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔နဲ႔ လက္တြဲ ေဆာင္ရြက္ ေစလုိပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ blank  cheque ေပးပါမယ္။ ေသအတူ ရွင္အမွ်ပါ။ မိမိတုိ႔လုိရာကို ေတာင္းၾကပါ။ ကြ်န္ေတာ္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ လိုက္ေလ်ာပါမယ္။ တိုင္းရင္းသား ကြဲေန ရင္ ဗမာျပည္ လြတ္လပ္ေရးရဖို႔ခက္ပါတယ္။”ဟု မိန္႔ခြန္းေပးခဲ့ေၾကာင္း ဦးဘိုးခိုင္၏ ကုိယ္ေရးအတၳဳပတၱိတြင္ ေဖာ္ျပပါရွိပါသည္။

    ဦးဘိုးခိုင္သည္ ၁၉၄၈-ခု ဒီဇင္ဘာ ၁၉ ရက္ေန႔တြင္ စစ္ေတြ ၿမိဳ႕၌ က်င္းပသည့္ ရခိုင္ျပည္လုံးကၽြတ္ ရခိုင္မြတ္စလင္ ညီလာခံႀကီး၏ သဘာပတိအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္သည္။ ညီလာခံသဘာပတိ မိန္႔ခြန္းတြင္ ညီလာခံက်င္းပရျခင္း အေၾကာင္းကို ဦးစြာရွင္းျပသည္။ ၁၉၄၈-ခုတြင္ ျမန္မာအစုိးရသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္သားအျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ေရး အက္ဥပေဒ ႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားျဖစ္မႈ အက္ဥပေဒႏွစ္ရပ္ အတည္ျပဳခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ၁၉၄၉-ခု ေမလ ၁ ရက္ေန႔မတိုင္မီ ေလွ်ာက္ထားရန္ ႏႈိးေဆာ္သည္။ တစ္ဆက္တည္းမွာပင္ ကုလားဆိုတာဘာလဲ၊ ရခိုင္မြတ္စလင္ ႐ိုဟင္ဂ်ာေခၚရခိုင္မြတ္စလင္၊ ကမန္လူမ်ဳိး၊ ေျမထူးလူမ်ဳိး၊ ေဇရဘာဒီလူမ်ဳိး ဟူသည့္ မြတ္စလင္မ်ားျဖစ္ေပၚလာပုံ၊ ရခိုင္မြတ္စလင္တုိ႔၏ ေရွးအခါက အေျခအေန၊ ယခုလက္ရွိအေျခအေန၊ ဆူပူေသာင္းက်န္းမႈကိစၥ၊ ဒုိ႔သေဘာထားဟူသည့္ ေခါင္းစဥ္မ်ားျဖင့္ ရွင္းလင္းမိန္႔ၾကားသည္။

    အက်ဥ္းသေဘာမွာ လြတ္လပ္ၿပီးစ ရခိုင္မြတ္စလင္တုိ႔၏တာ၀န္ကို ရွင္းျပသည္။ ရခိုင္မြတ္စလင္တုိ႔သည္ ေရွးကတည္းက ရခိုင္ဗုဒၶဘာသာ မ်ားႏွင့္ ေရာေႏွာသင့္ျမတ္စြာ ေနထုိင္ခဲ့ၾကသည္။ ဘုရင့္သစၥာကို ေစာင့္သိသည္။ ဘုရင္မင္းျမတ္ကလည္း ႏိုင္ငံသုံး ေငြဒဂၤါးေပၚတြင္ပင္ ကေလမာေခၚ က်မ္းေတာ္လာ လကၤာတစ္ပုိဒ္ (ယုံၾကည္ခ်က္)ကိုပင္ ႐ိုက္ႏွိပ္ခဲ့သည္ သာမက မြတ္စလင္အမည္ တံဆိပ္ေတာ္မ်ား ခတ္ႏွိပ္ခံယူေတာ္မူခဲ့သည္။ နယ္ခ်ဲ႕ပေယာဂေၾကာင့္ အထင္လြဲမႈေပၚေပါက္ရသည္။ ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္း အေျမာ္အျမင္ႀကီးမားေသာ ႏုိင္ငံေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားေၾကာင့္ ဘာသာမေရြး၊ လူမ်ဳိးမေရြး၊ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံမႈ တုိးပြားလာသည္။ တိုင္းရင္းသားစုံပါေသာ လူထု တပ္ဦး ဖဆပလအဖြဲ႕ႀကီး ေပၚလာသည္။ ကုလားမြတ္စလင္မွ ဗမာမြတ္စလင္ကို ခြဲျခားျပႏိုင္ ခဲ့သည္။ ႏိုင္ငံဥပေဒမ်ား ေပၚေပါက္ လာသည္။ ေသာင္းက်န္းမႈကို မိမိတို႔ မေထာက္ခံ၊ မလုိလား၊ ဗမာျပည္သည္ မိမိတို႔ျပည္ျဖစ္သည္။ မိမိတုိ႔သည္ ဤျပည္မွာ ေမြး၍  ဤေျမမွာပင္ အ႐ိုးထုတ္ရမည့္ သူမ်ားျဖစ္သည္ဟု ေရလည္ေအာင္ ရွင္းျပ ျခင္းျဖစ္သည္။

    နိဂုံးေႂကြးေၾကာ္သံမွာ

    –    ဒို႔မ်ဳိးခ်စ္ ရခိုင္မြတ္စလင္ အေပါင္းတုိ႔မွာ ယေန႔မွစ၍ စု႐ံုးၾကကုန္အ့ံ၊ အသင္းအပင္း ဖြဲ႕စည္းၾကအ့ံ၊ မိမိတာ၀န္ကို မိမိတို႔ ေက်ပြန္ေအာင္ သစၥာရွိစြာျဖင့္ ထမ္းေဆာင္ၾကအ့ံ။
    –    မိမိတို႔မွာ ကုလားမဟုတ္ ဗမာျဖစ္ေၾကာင္း သတိရၾကအ့ံ၊ ကုလား မဟုတ္ေၾကာင္း အလုပ္ျဖင့္ ျပၾကအ့ံ၊ တုိင္းရင္းသားပီပီ ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး၏ အက်ဳိးကို ေဆာင္ၾကအ့ံ။
    –    ငါတုိ႔ အေရးေတာ္ပုံ ေအာင္ရမည္ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။

    ဦးဘုိးခိုင္သည္ ၁၉၃၅-ခုႏွစ္မွစ၍ MLC မင္းတိုင္ပင္ အမတ္ တစ္ဦးျဖစ္သည္။ ဖဆပလေခတ္ ၁၉၅၂-ခုတြင္လည္း ပါလီမန္ အမတ္အျဖစ္ ေရြးေကာက္ခံရသည္။ ပါလီမန္ ႏွစ္ဆက္တြင္ အတြင္း၀န္ျဖစ္သည္။ တစ္ဦးတည္းေသာ သမီးေဒၚေအးညြန္႔ႏွင့္ သမက္ စူလတန္အာမက္ တုိ႔လည္း ပါလီမန္အမတ္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။

    ဦးဘိုးခိုင္၏မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ ရင့္သန္မႈ၊ သုေတသနအရာ ေလးစား ရမႈ၊ စာစု၊ စာျပဳအရာအားထားရမႈတုိ႔ကို ၁၉၇၁ ခုႏွစ္ မတ္လ ၁၇ ရက္ ေန႔တြင္ ဆရာဦးဖုိးခ်ယ္က ဦးဘိုးခိုင္ထံ ေရးသားေသာစာတြင္ အထူး ေပၚလြင္ေနပါသည္။

    ႏိုင္ငံေတာ္ေကာင္စီ၀င္ ရခုိင္အမ်ိဳးသား ဦးလွထြန္းျဖဴက လွထြန္းျဖဴ သတင္းစာဆရာအမည္ျဖင့္ ေရးသားေသာ ရခုိင္ျပည္နယ္ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးစုမ်ားစာအုပ္တြင္

    “သမိုင္းအေထာက္အထားမ်ားအရ ကမန္အမ်ိဳးသားမ်ားသည္ ရခိုင္တိုင္းရင္းသားမ်ိဳးႏြယ္စုျဖစ္ေၾကာင္း၊ ၁၄၅၉ မွ ၁၄၈၂ ခု ရခုိင္ဘုရင္ ဘေစာျဖဴလက္ထက္ကပင္ နန္းေတာ္တြင္း၌ အမႈထမ္းခဲ့ေၾကာင္း ၊ လွံကိုင္ ဓားဆြဲ သူရဲေကာင္းတပ္၊ ကမန္ေလးကိုင္ သူရဲေကာင္းတပ္၊ သိုင္းတပ္၊ သူရဲတပ္စသည္မ်ား ဖြဲ႕စည္းထားသည့္ ရခုိင္တပ္မေတာ္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ မင္းဘာႀကီးလက္ထက္ ကမန္သူရဲေကာင္း ငါးေသာင္းေက်ာ္ ရွိေၾကာင္းကို အရွင္ဥကၠံ(ေစာမဲက်ီ) စာအုပ္မွာ ေဖာ္ျပ ထားေၾကာင္း၊ ရွာရွဴးဂ်ာရဲ႕ ေနာက္လိုက္အခ်ိဳ႕ကို ရွိရင္းစြဲ ကမန္သူရဲေကာင္း တပ္ထဲတြင္ ေပါင္းလိုက္ေၾကာင္း၊ ကမန္ အမ်ိဳးသားမ်ားသည္ ကိုးကြယ္သည့္ ဘာသာမွအပ အားလံုး ရခုိင္အဆင္၊ ရခုိင္အ၀တ္၊ ရခုိင္စကား ေျပာဆိုေၾကာင္း၊ ျမန္မာ့ဆုိရွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ပါတီ ဗဟိုေကာ္မတီက ထုတ္သည့္ တိုင္းရင္းသား ယဥ္ေက်းမႈ ႐ိုးရာ ဓေလ့ထံုးစံ(ရခိုင္)စာအုပ္တြင္ ကမန္အမ်ိဳးသားမ်ိဳးႏြယ္ကို ေဖာ္ျပထားေၾကာင္း၊ သမိုင္းစဥ္တစ္ေလွ်ာက္ ကမန္မ်ားသည္ ျမန္မာမ်ားႏွင့္တြဲ၍ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾက ေၾကာင္း၊ ဟုိက္ကုတ္ တရားသူႀကီး ဦးစီဘူးသည္ စစ္ေတြေက်းလက္ သေကၠျပင္ရြာမွ ကမန္အမ်ိဳးသား ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ညီ ဦးညိဳဘူး သည္လည္း ကမန္အမ်ိဳးသား ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဦးဘိုးခိုင္သည္ ရမ္းၿဗဲသား ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဥပေဒျပဳ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ျဖစ္လာခဲ့ေၾကာင္း၊ လႊတ္ေတာ္တြင္ အဂၤလိပ္လို ျမန္မာလို ရဲရဲေတာက္ ေျပာရဲဆုိရဲ သတၱိခဲ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ လြတ္လပ္ေရး ရၿပီးေနာက္တြင္လည္း လႊတ္ေတာ္အမတ္ ျဖစ္လာခဲ့ေၾကာင္း၊ ဦးဘိုးခိုင္၏သမီး ေဒၚေအးၫြန္႔ သည္လည္း ဆတ္ဆတ္ႀကဲ၊ လွ်ာနီအာဇာနည္ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္က်ဴးထားပါသည္။ ကမန္မ်ိဳးခ်စ္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဦးဘိုးခိုင္၏ သမိုင္းေနာက္ခံကားဟု ယူႏိုင္ပါသည္။

     

    ဆက္စပ္ ေဆာင္းပါးဖတ္လိုလွ်င္

    ရခိုင္ကမန္ႏြယ္ ပါလီမန္အမတ္ ေဒၚေအးၫြန္႔

  • ၁၉၇၀ အာရွခ်န္ပီယံ ႏွင့္ ဂိုးသြင္းဘုရင္  ျမန္မာ့လက္ေရြးစင္ ဦး၀င္းေမာင္ (ဗိုလ္ၾကီး-ျငိမ္း)

    ၁၉၇၀ အာရွခ်န္ပီယံ ႏွင့္ ဂိုးသြင္းဘုရင္ ျမန္မာ့လက္ေရြးစင္ ဦး၀င္းေမာင္ (ဗိုလ္ၾကီး-ျငိမ္း)

    ေအာက္တိုဘာ ၁၀ ၊ ၂၀၁၄
    M-Media
    မိုးစက္ေတြ႔ဆံု ေရးသားသည္။

    1

    ပံုစာညႊန္း – ၁၉၇၂ ပတ္ခ်ံဳဟိဖလားေဘာလံုးျပိဳင္ပြဲ ၀င္းေမာင္ (အေပၚတန္း ဘယ္ ဒုတိယလူ)

    ျမန္မာ့ေဘာလံုးလက္ေ႐ြးစင္ (ဦး)၀င္းေမာင္ ကို အဖ ဦးဘဂ်ဴး အမိ ေဒၚအုန္းခင္တို႔မွ ၁၉၄၂ ႏုိ၀င္ဘာလ ၂ ရက္ေန႔တြင္ ပဲခူးတိုင္းေဒသၾကီး အေနာက္ပိုင္း ျပည္ျမိဳ႕တြင္ ဖြားျမင္ခဲ့ပါတယ္။

    အစၥလာမ္ဘာသာဝင္ တစ္ဦးျဖစ္ေသာ ဦး၀င္းေမာင္ဟာ  ျမန္မာႏုိင္ငံေဘာလံုး ေ႐ႊေခတ္ကို ဦးေဆာင္ခဲ့သူမ်ားထဲတြင္ တစ္ဦး ပါ၀င္ခဲ့သည္ဆိုလွ်င္လည္း မွားႏုိင္မည္မထင္ပါ။ ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀ ေက်ာင္းသားေလး အ႐ြယ္ဘ၀ကတည္းက အားကစားေပါင္းစံုကို စိတ္ပါ၀င္စားသူတစ္ဦးလည္း ျဖစ္သည့္ အေလ်ာက္ မူလတန္းမွစျပီး ဘတ္စကတ္ေဘာ၊ ေဘာလီေဘာ၊ ေဘာလံုး အားကစားတို႔ကို အ႐ူးအမူးစြဲလန္းကာ ကစားခဲ့ေၾကာင္း၊ အားကစားမွာ ထူးခၽြန္လြန္းသည့္ အတြက္ ကေလးအ႐ြယ္ဘ၀ႏွင့္ပင္ လူၾကီးမ်ား၏ အသင္းမ်ားတြင္မွာပါ လိုက္ပါကစားခဲ့ရသည္ဟု ဦး၀င္းေမာင္က ငယ္စဥ္ဘ၀အား လြမ္းေဆြးဖြယ္ရာျဖစ္ရပ္ တစ္ခုအျဖစ္ ေျပာျပခဲ့တာပါ။

    “အ.ထ.က (၁) ေက်ာင္းမွာတက္ေနရင္းနဲ႔ ၄-တန္းေရာက္ေတာ့ အေဖက ၀န္ထမ္းဆိုေတာ့ နယ္ေျပာင္းရတယ္။ အဲဒါနဲ႔ပဲ လက္ပံတန္းကို လိုက္ျပီးေတာ့ ေျပာင္းသြား ရတယ္။ လက္ပံတန္းက ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့လည္း အားကစား လုပ္ျဖစ္တယ္။ ေက်ာင္းမွာ လက္ေ႐ြးစင္ျဖစ္ခဲ့ရတယ္” ဟု ၎လက္ေ႐ြးစင္ စတင္ျဖစ္ခဲ့ပံုကို ေျပာပါတယ္။

    2

    ပံုစာအညႊန္း-၁၉၇၂ ကမာၻ႔အိုလံပစ္ျပိဳင္ပြဲ ၀င္းေမာင္ (ေ႔႐ွဆံုး အလံကိုင္)

    (ဦး)၀င္းေမာင္ဟာ ငယ္စဥ္အ႐ြယ္ကတည္းက အားကစား အေတာ္အမ်ားကို ကစားခဲ့သူ တစ္ဦးျဖစ္ေသာ္ျငားလည္း ေဘာလံုးအားကစားကို ထူးခၽြန္စြာ ကစားႏိုင္ျခင္းမွာ ယခင္က အားကစား မ်ိဳးစံု႐ွိသည့္အနက္ ေဘာလံုး အားကစားကိုသာ ျပိဳင္ပြဲေတြ အမ်ားဆံုးျပဳလုပ္ေပးသည့္ အတြက္ေၾကာင့္ ကစားသည့္ အၾကိမ္ေရ မ်ားျပားလာျပီး ေဘာလံုး အားကစားတြင္ ထူးခၽြန္လာရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းကို ၎ကဆိုပါတယ္။

    ၁၉၇၈ တြင္ဖခင္၏ တာ၀န္အရ တြံေတးျမိဳ႕သို႔ ေရာက္႐ွိသြားျပီး ေက်ာင္းလက္ေ႐ြးစင္ တစ္ဦးျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္ ။ ေက်ာင္းလက္ေ႐ြးစင္အေနႏွင့္ ကစားရင္းျဖင့္ ျမိဳ႕နယ္၊ ခ႐ုိင္လက္ေ႐ြးစင္၊ လူငယ္လက္ေ႐ြးစင္ အထိ ျဖစ္လာခဲ့ေၾကာင္း သိရပါတယ္။

    ၁၉၆၂ ခုႏွစ္တြင္ ျပည္ျမိဳ႕သို႔ျပန္လည္ေျပာင္းလာ ခဲ့ျပီး ကပစ (၃) တြင္ ေဘာလံုးသမားမ်ား လိုက္လံ စုေဆာင္းေနသည့္အခါ (ဦး) ၀င္းေမာင္အား ကပစ (၃) မွ ၎တို႔တပ္တြင္လာေရာက္ ကစားရန္ ဖိတ္ေခၚခဲ့သျဖင့္ (ဦး) ၀င္းေမာင္လည္း စစ္တပ္ထဲတြင္ ၀င္ေရာက္ ကစားခဲ့ရာ ထူးခၽြန္စြာ ကစားႏုိင္ခဲ့သည္အတြက္ တပ္ရင္းမွ လက္ေ႐ြးစင္အျဖစ္ ေ႐ြးခ်ယ္ျခင္းကုိခံခဲ့ရပါတယ္။

    4

    ပံုစာအညႊန္း- တခ်ိန္က အာရွရဲ႕ ပ်ိဳတိုင္းၾကိဳက္တဲ့ ႏွင္းဆီခိုင္ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ၁၉၆၀ ~ ၁၉၇၀ ျပည္ႏွစ္ ျမန္မာလက္ေရြးစင္ ေဘာလံုးအသင္း။  ဓါတ္ပံုမူပိုင္ – ျမန္မာလက္ေရြးစင္ ေနာက္တန္းအစြန္လူ ဦးအုန္းၾကြယ္မိသားစု

    “၁၉၆၃ ေလာက္ကေနစျပီးေတာ့ စစ္တပ္ထဲမွာပဲ ေဘာလံုးကစားျဖစ္ခဲ့တယ္။ စစ္သားဆိုေပမဲ့လည္း စစ္တာ၀န္ကို မထမ္းေဆာင္ရပါဘူး။ လုပ္ငန္းတာ၀န္ေတြကိုပဲ နားလည္ေအာင္ ေလ့လာ သင္ယူခဲ့ရတယ္။ အားကစား တာ၀န္ကိုပဲ စစ္တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္သကဲ့သို႔ ထမ္းေဆာင္ခဲ့ရတယ္။ စစ္တပ္မွာ ကစားေနရင္းနဲ႔ပဲ ျမန္မာ့ လက္ေ႐ြးစင္ ေဘာလံုးသမား တစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့တယ္” ဟု ၎၏စစ္သား ဘ၀ အေတြ႔အၾကံဳကို ျပန္လည္ေျပာျပပါတယ္။

    ၁၉၆၆ ခုႏွစ္မွစတင္ၿပီး ၎သည္ျမန္မာ့လက္ေ႐ြးစင္ ကစားသမား တစ္ေယာက္ (ေ႐ွ႔တန္း အလယ္လူ) အေနျဖင့္ တစ္ဖက္တစ္လမ္းမွေန၍ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ မ်ားစြာ ဂုဏ္ေဆာင္ေစခဲ့ ပါတယ္။ အဆိုပါ ကာလမွ  ျမန္မာေဘာလံုး အားကစား အာရွထိပ္တန္းေရာက္ျပီး ကမာၻအဆင့္မွာ တန္းဝင္ခဲ့တယ္လို႔  ဆိုႏိုင္ေပမည္။ ကမာၻ႔အိုလံပစ္ (ျမဴးနစ္အိုလံပစ္) တြင္ျမန္မာအသင္းမွ အသန္႔႐ွင္းဆံုးဆုကို ရ႐ွိခဲ့ပါတယ္။  ၎ပြဲသည္ “ျမန္မာႏိုင္ငံ အေနႏွင့္ ဒီပြဲစဥ္ဟာ ကမာၻ႔ပြဲစဥ္မ်ားတြင္ အဆင္အျမင့္ဆံုး ရ႐ွိခဲ့တာပဲျဖစ္တယ္”ဟု ၎က ပီတိအျပည္ျဖင့္ ဂုဏ္ယူ ဝံၾကြားစြာ  ေျပာပါတယ္။

    (ဦး) ဝင္းေမာင္ အေနနဲ႔ လက္ေရြးစင္ဘဝျဖင့္ ၁၉၆၉ ကၽြန္းဆြယ္ျပိဳင္ပြဲတြင္ ပထမ၊ ၁၉၇၀ အာ႐ွအားကစားျပိဳင္ပြဲတြင္ ပထမ၊ ၁၉၇၁ ကိုရီးယားဖလားျပိဳင္ပြဲတြင္ ပထမ၊ ၁၉၇၁ ဂ်ကာတာ ႏွစ္ပတ္လည္ျပိဳင္ပြဲတြင္ ပထမ၊ ၁၉၇၂ အာ႐ွဇံုေျခစမ္းပြဲတြင္ ပထမ၊ ၁၉၇၃ ထိုင္းဘုရင္ ဖလားျပိဳင္ပြဲတြင္ အသန္႔ရွင္းဆံုးဆု စသည္ျဖင့္ ယွဥ္ျပိဳင္သည့္ျပိဳင္ပြဲတိုင္းနီးပါး ဆုတံဆိပ္မ်ား ရ႐ွိခဲ့ေၾကာင္း သိရပါတယ္။

    3

    ၁၉၇၀ ခုႏွစ္ အာ႐ွအားကစားပြဲ ပြဲစဥ္ တစ္ေလွ်ာက္တြင္ ဂိုးအမ်ားဆံုး (၅) ဂိုးသြင္းယူႏိုင္ခဲ့ျပီး ၁၉၇၂ ကိုရီးယားဖလား ဖိုင္နယ္တြင္ ၎တစ္ေယာက္တည္းကပဲ သံုးဂိုးသြင္းယူႏုိင္ခဲ့သည္ဟု သူရဲ႕ ေဘာလံုးသမား ဘ၀မွာ ေမ့မရႏုိင္ေသာ အမွတ္ရဆံုးေသာ ေဘာလံုးပြဲစဥ္ကို ျပန္လည္ ခံစားျပီး ဂုဏ္ယူစြာနဲ႔ ေျပာျပပါတယ္။

    “အားကစားသမား ဆိုတာ အရပ္အေမာင္း၊ အား စသည္ျဖင့္ေပါ့ ေကာင္းရမယ္။ အဲလိုေတြက တိုင္းရင္းသားေတြမွာ မ်ားေသာအားျဖင့္႐ွိၾကတယ္။ ခ်င္း၊ ႐ွမ္း၊ မြတ္စလင္ေတြမွာလဲ အဲ့လိုေတြမ်ားၾကတယ္။ အဲေတာ့ ခြဲျခားျပီးေ႐ြးေနမယ္ဆိုရင္ တိုင္းျပည္အတြက္ ဆိုးက်ိဳးေတြပဲျဖစ္လာမယ္။ တိုင္းျပည္အတြက္ သစၥာ႐ွိမယ့္သူ၊ အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းႏုိင္မယ့္သူေတြကို ေျမေထာက္ေျမွာက္ေပးရမွာပါ”

    “အရင္ေခတ္တုန္းက တစ္ဦး တစ္ေယာက္ခ်င္းကို ေ႐ႊဖိနပ္ဆုတို႔ ဂုိး အမ်ားဆံုးဆုတို႔ဆိုတာ မ႐ွိခဲ့ဘူး။ ႏိုင္ငံျခားပြဲေတြမွာ ဆုရလာရင္ ႏုိင္ငံေတာ္က ၾကိဳဆိုတယ္။ ဂုဏ္ျပဳတယ္ ဒီေလာက္ပါပဲ” ဟု ႏုိင္ငံဂုဏ္ေဆာင္ အားကစားသမားမ်ားကို ႏိုင္ငံေတာ္မွ ဂုဏ္ျပဳသည့္အေၾကာင္း သူ႔ အေတြ႔အၾကံဳကို ေျပာပါတယ္။

    ေဘာလံုးသမားေတြအေနႏွင့္လည္း ေဘာလုံး ကစားရတာကို ျမတ္ႏိုးသည့္အတြက္ ေဘာလံုးထဲတြင္ စိတ္ႏွစ္ျပီး စိတ္ပါလက္ပါႏွင့္ ကစားေသာေၾကာင့္ ႏုိင္ငံဂုဏ္ကို ကမာၻ႔အလယ္မွာ တင့္ေစခဲ့ျခင္းျဖစ္ျပီး ၎အေနႏွင့္လည္း ႏုိင္ငံဂုဏ္ေဆာင္ႏိုင္သည့္ အားကစားသမားျဖစ္ခဲ့ရျခင္းအတြက္ မ်ားစြာဂုဏ္ယူမိေၾကာင္း ဦးဝင္းေမာင္က ျပန္ေျပာင္း ေအာက္ေမ့စြာျဖင့္ ေျပာပါတယ္။

    တပ္မေတာ္ထဲတြင္ အရာခံဗိုလ္ဘ၀မွ ဗိုလ္ၾကီးဘ၀ေရာက္ခဲ့သည့္တိုင္ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္ထိ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ျပီး  အျငိမ္းစားယူခဲ့ေၾကာင္းသိရပါတယ္။

    ဦး၀င္းေမာင္ဟာ ၁၉၆၆ မွ ၁၉၇၆ ထိ (၁၀) ႏွစ္တိုင္တိုင္ ျမန္မာ့လက္ေ႐ြးစင္ တစ္ဦးျဖစ္ခဲ့သည္။ ေဘာလံုး ကန္ျခင္းကို ၃၇ ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ ျပဳလုပ္ခဲ့ျပီးေနာက္ ယခုလက္႐ွိတြင္ သူ၏ ဘ၀ကို အက်ိဳး႐ွိစြာျဖင့္ ျဖတ္သန္းေနလ်က္ ရိွတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။  ေနာက္လာေနာင္သားမ်ား၊ ေဘာလံုး ၀ါသနာ အိုးေလးမ်ားကုိ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးျပီး သူ၏ပညာမ်ားကို ေနာက္ မ်ိဳးဆက္သစ္ေလးမ်ားအား ေဘာလံုး ပညာ မွ်ေ၀လွ်က္ရိွေၾကာင္း သိရပါတယ္။

    လက္႐ွိ ကပစ ေဘာလံုးအသင္း၊ ေဘာလံုးသင္တန္းမ်ားတြင္ လိုက္လံသင္ၾကားေပးျခင္း၊ ျပည္တကၠသိုလ္ ေဘာလံုး အသင္းတို႔တြင္လည္း နည္းျပတစ္ဦး အျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္ ေနေၾကာင္းလည္း သိရပါတယ္။ “ေဘာလံုးကစားတယ္ ဆိုတာလည္း က်န္းမာေရးအတြက္ အရမ္းကိုေကာင္းတယ္။ ကိုယ္လက္ လႈပ္႐ွားတဲ့ ေလ့က်င့္ခန္း တစ္မ်ိဳးေပါ့ေနာ္။ အန္ကယ္တို႔လဲ အသက္ၾကီးျပီ ဆိုေတာ့ ထိုင္ေနရင္ပိုဆိုးတယ္။ အဲေတာ့ ကိုယ္၀ါသနာပါတဲ့ အလုပ္ေလးကိုပဲ ကေလးေတြကိုလည္း သင္ရင္း အန္ကယ္လည္း ေလ့က်င့္ခန္း လုပ္ျပီးသားျဖစ္သြားေရာ”ဟုသူရဲ႕  စိတ္ခံစားခ်က္ကို ေျပာပါတယ္။

    ယေန႔ေခတ္ေဘာလံုးေလာက အေျခအေနႏွင့္လည္း ပတ္သက္ျပီး “ယေန႔ေခတ္ ေဘာလံုးသမားမ်ားအေနႏွင့္ လက္ေ႐ြးစင္ တစ္ေယာက္ျဖစ္လာျပီဆိုရင္ လက္ေ႐ြးစင္ ဘ၀ကိုၾကာ႐ွည္ မထိန္းသိမ္းႏိုင္ၾကဘူး။ နည္းျပဆရာေတြရဲ႕ သင္ၾကားမႈကိုလည္း ေသခ်ာလိုက္နာမႈ မ႐ွိၾကဘူး။ ေနပံုထိုင္ပံု စနစ္ေတြက မဟုတ္ၾကဘူး။ နည္းနည္း ထူးခၽြန္လို႔ လူၾကီးေတြကေျမာက္စားတဲ့ ဒဏ္ကိုလည္း သူတို႔မခံႏိုင္ၾကဘူး” ဟုသံုးသပ္ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။

    အားကစားသမားေကာင္း တစ္ေယာက္ျဖစ္ရန္အတြက္ သင္ၾကားျပသေပးသည့္ ဆရာ့စကားကို ေကာင္းမြန္စြာနားေထာင္ေလ့က်င့္ျပီး အသင္းထဲတြင္လည္း အခ်င္းခ်င္း ညီညြတ္စည္းလံုးရန္ လိုအပ္ေၾကာင္း တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦးေဖးမျပီး ခ်စ္ခင္ၾကရန္ လိုအပ္ေၾကာင္းကို ျဖည့္စြက္ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။

    ျမန္မာမြတ္စလင္မ်ားထဲတြင္ ဦး၀င္းေမာင္ကဲ့သို႔ ႏုိင္ငံ့ဂုဏ္ကိုေဖာ္ေဆာင္ခဲ့သည့္ အားကစားသမားမ်ား အေျမာက္အမ်ားပါ။ ဒါေပမယ့္ ခြဲျခားဆက္ဆံခံရျခင္းေတြေၾကာင့္  ယေန႔ေခတ္ေနာက္ပိုင္းတြင္ အားကစားေလာက၌ ျမန္မာမြတ္စလင္မ်ားကို သိပ္မေတြ႔ရေတာ့ပါ။ အေတာ္အတန္ကိုပင္ ႐ွားပါးသြားခဲ့ပါျပီ။

    ယေန႔ေခတ္ အားကစားေလာကထဲတြင္ လူမ်ိဳးေရးခြဲျခားမႈမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး “အားကစားသမား ဆိုတာ အရပ္အေမာင္း၊ အား စသည္ျဖင့္ေပါ့ ေကာင္းရမယ္။ အဲလိုေတြက တိုင္းရင္းသားေတြမွာ မ်ားေသာအားျဖင့္႐ွိၾကတယ္။ ခ်င္း၊ ႐ွမ္း၊ မြတ္စလင္ေတြမွာလဲ အဲ့လိုေတြမ်ားၾကတယ္။ အဲေတာ့ ခြဲျခားျပီးေ႐ြးေနမယ္ဆိုရင္ တိုင္းျပည္အတြက္ ဆိုးက်ိဳးေတြပဲျဖစ္လာမယ္။ တိုင္းျပည္အတြက္ သစၥာ႐ွိမယ့္သူ၊ အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းႏုိင္မယ့္သူေတြကို ေျမေထာက္ေျမွာက္ေပးရမွာပါ” ဟု ၎၏ အျမင္ကို သံုးသပ္ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။

    ယေန႔ေခတ္ ျမန္မာမြတ္စလင္လူငယ္မ်ားသည္ အားကစားမ်ားတြင္လည္း စိတ္မ၀င္စား မေနသင့္ဘဲ အားကစားဆိုသည္မွာ မိမိတစ္ကိုယ္ရည္ က်န္းမာေရးအတြက္ အထူးေကာင္းမြန္သည့္ အရာတစ္ခုေၾကာင္း၊ သူမ်ားေတြ ဘယ္လိုပဲပဲ ေျပာဆိုေစကာမူ တစ္ကိုယ္ရည္ က်န္းမာေရးအတြက္ အာကစားကို လူၾကီး၊ လူငယ္မေ႐ြး တတ္ႏိုင္သေလာက္ ၾကိဳးစားလုပ္ေဆာင္ၾကပါဟုလည္း ဦး၀င္းေမာင္မွ အၾကံဳျပဳေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။

    ကိုယ္ေရးအက်ဥ္း

    မိဘမ်ား – အဖ ဦးဘဂ်ဴး အမိ ေဒၚအုန္းခင္
    ေမြးသကၠရာဇ္-  ၁၉၄၂ ႏုိ၀င္ဘာလ ၂ ရက္
    ဇာတိ     – ျပည္

    ေအာင္ျမင္မႈအခ်ိဳ႕

    ၁၉၆၉ ကၽြန္းဆြယ္္ပြဲ ေရႊ
    ၁၉၇၀ အာ႐ွအားကစားပြဲ ေရႊ
    ၁၉၇၁ ကိုရီးယားဖလား ေရႊ
    ၁၉၇၁ ဂ်ကာတာ ႏွစ္ပတ္လည္ပြဲ ေရႊ
    ၁၉၇၂ ကမာၻ႔အိုလံပစ္ (ျမဴးနစ္အိုလံပစ္) အသန္႔ရွင္းဆံုးဆု

    ၁၉၇၀ ခုႏွစ္ အာ႐ွအားကစားပြဲ ဂိုးအမ်ားဆံုးသြင္းသည့္ဆု (၅) ဂိုး
    ၁၉၆၆ မွ ၁၉၇၆ ထိ (၁၀) ႏွစ္တိုင္တိုင္ ျမန္မာ့လက္ေ႐ြးစင္ျဖစ္ခဲ့

  • ဆရာႀကီး အဲမ္အီဘရာဟင္

    ဆရာႀကီး အဲမ္အီဘရာဟင္

    စက္တင္ဘာ ၁၅၊ ၂၀၁၄
    -ေရးသားျပဳစုသူ- ပါေမာကၡ ေဒါက္တာေအာင္ေဇာ္

    OLYMPUS DIGITAL CAMERA

    ဆရာႀကီးကို အဘဦးယူစြဖ္၊ အမိ ေဒၚဂ်မီလာတို႔မွ ၁၉၁၀ ခုႏွစ္တြင္  မုတၱမၿမိဳ႕၊ ဆီဆံုရပ္၌ ဖြားျမင္သည္။ သားခ်င္း ၇ ဦးအနက္ တတိယေျမာက္ သားျဖစ္သည္။ တုိင္းရင္း မြတ္စလင္မ်ားအတြက္ ေစတနာထားသည့္ ဆရာႀကီးသည္ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕၊ ဒိုင္း၀န္ကြင္း၊ ၿမိဳ႕ပတ္လမ္း၊ အမွတ္ ၁၇ တြင္ အစၥလာမ္ စာေပျဖန္႔ခ်ိေရးဌာန ထူေထာင္ၿပီး ဘာသာေရးက်မ္း အမ်ဳိးမ်ဳိး၊ စာေစာင္အမ်ဳိးမ်ဳိးကို ထုတ္ေ၀ျဖန္႔ခ်ိသည္။ စာေပျဖင့္ ထိေရာက္စြာ အက်ဳိးျပဳသည့္ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးျဖစ္သည္။

    ဆရာႀကီးသည္ အရဗီ၊ ဖာရစီ၊ အူရဒူ၊ ျမန္မာဘာသာမ်ား သာမက တုိင္းရင္းမြန္ဘာသာစကားကို လည္း ကၽြမ္းသျဖင့္ မြန္ျပည္နယ္တြင္ မြန္ ဘာသာျဖင့္ ေဟာၾကား စည္း႐ုံးခဲ့သည္။

    သာသနာျပဳ ပုဂၢဳိလ္ဆရာႀကီးသည္ အသက္ ၆၉ ႏွစ္ အရြယ္  ၁၉၇၉ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၄ ရက္ေန႔ တြင္ အလႅာဟ္အသွ်င့္ အမိန္႔ေတာ္ ခံယူသည္။
    ဆရာႀကီးျပဳစုထုတ္ေ၀ျဖန္႔ခ်ိခဲ့သည့္ က်မ္းအခ်ဳိ႕မွာ

    –    မြတ္စလင္မ္ ဇာနည္မယ္မ်ားက်မ္း (ခ၀ါတင္းေန အစၥလာမ္) ၁၉၇၉၊
    –    မြတ္စလင္မ္ ခင္ပြန္းသည္က်မ္း (မိုဆလ္ မန္ခါ၀င္ဒ္) ၁၉၅၃၊
    –    မြတ္စလင္မ္ ဇနီးသည္က်မ္း
    –    အမ်ဳိးသမီးက်မ္း (ခြာတိန္းေန အစၥလာမ္)
    –    အစၥလာမ္ တရားေတာ္အရ သၿဂိဳၤဟ္နည္းက်မ္း (ကဖန္ ဒဖန္) ၁၉၇၈
    –    ဆာေလမိုဘာရစ္က္ ေခၚ ႏွစ္သစ္မဂၤလာက်မ္း စသည္တုိ႔ ျဖစ္ပါသည္။ အမ်ားစုမွာ ထင္ရွားေသာ အူရဒူ က်မ္းရင္းမ်ားမွ ျမန္မာျပန္ဆုိျခင္း ျဖစ္သည္။

    ဘာသာျပန္က်မ္းမ်ားႏွင့္မတူ၊ တစ္မူထူးျခားေသာ ကိုယ္တုိင္ေရး က်မ္းမွာ ေဖယာေမဗရ္မီ မြတ္စလင္ေခၚ ဗမာမြတ္စလင္မ်ား၏ အနာဂတ္ လမ္းစဥ္က်မ္းျဖစ္သည့္။ ၁၉၇၇ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လက ထုတ္ေ၀ခဲ့သည္။ က်မ္းကို အပိုင္းေလးပိုင္းခြဲထားသည္။ ပထမပိုင္းသည္ မြတ္စလင္ပီသမႈ၊ ဒုတိယပိုင္းသည္ ပညာေရးလံုေလာက္မႈ၊ တတိယပိုင္းသည္ စီးပြာေရး အဆင့္မီမႈ၊ စတုတၱပိုင္းသည္ အေထြေထြအေၾကာင္း အရာမ်ား ျဖစ္သည္။

    ပထမပိုင္း မြတ္စလင္ပီသမႈတြင္ ဘာသာေရးအသြင္ေဆာင္ေနေသာ လြဲမွားသည့္ဓေလ့မ်ားကို လက္ေတြ႕ျဖစ္ရပ္မ်ားႏွင့္ သာဓကတင္ထားသည္။ ၿပီးမွ ဖရဇ္ ၁၃၀ လာ ကိုယ္လက္အဂၤါ သန္႔ရွင္းမႈ၊ နမာဇ္၀တ္ျပဳမႈ၊ ဥပုသ္သီလေဆာက္တည္မႈ၊ ဆင္းရဲသားဒါနေၾကးအပါအ၀င္ လွဴဒါန္းေပးကမ္းမႈ၊ ဟဂ်္၀တ္ျပဳမႈႏွင့္ လက္ေတြ႕အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ၊ ဘ၀ တစ္ေလွ်ာက္ မြတ္စလင္ပီသစြာ ေနထိုင္စားေသာက္မႈ၊ အမည္ေပး ကင္ပြန္းတပ္မႈ၊ ထိမ္းျမားမဂၤလာ ေဆာင္ႏွင္းမႈ အေၾကာင္းမ်ားကို ရွင္းျပ ထားသည္။

    ဒုတိယပိုင္း ပညာေရးလံုေလာက္မႈတြင္ ပညာဆည္းပူးျခင္း သေဘာကိုဖြင့္ဆုိၿပီး ေခတ္ပညာ သင္ၾကားတတ္ေျမာက္ရန္ အေရးႀကီးေၾကာင္း အက်ိဳးသင့္ အေၾကာင္းသင့္ တင္ျပသည္။

    တတိယပိုင္း စီးပြားေရးအဆင့္မီမႈတြင္ စိုက္ပ်ိဳးေရး၊ တိရစၥာန္ ေမြးျမဴေရး၊ ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ ေရး၊ သတၱဳတြင္း တူးေဖာ္ေရး၊ စက္မႈ လက္မႈပညာ ဆည္းပူးေရး၊ စက္မႈလက္မႈလုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ေရး တို႔ကို အဆင့္ဆင့္ရွင္းျပၿပီးမွ မြတ္စလင္မ္မ်ား ခ်မ္းသာႂကြယ္၀ေအာင္ ႀကိဳးစားရန္ အေရးႀကီးေၾကာင္းတင္ျပ သည္။ အခ်ိန္တုိင္းတြင္ မဂၤလာရွိ၏ ဟူေသာ ေဆာင္ပုဒ္ျဖင့္ ထႂကြလံု႔လ၀ီရိယရွိရန္ တပ္လွန္႔ႏႈိးေဆာ္ လိုက္သည္။

    အေထြေထြ ေနာက္ဆက္တြဲတြင္ အီမာန္ယံုၾကည္ခ်က္ကို ထိခိုက္ေစႏိုင္သည့္ မဆိုင္ရာ၀င္ေရာ မႈမ်ား၊ တမန္ေတာ္ေန႔၊ မိဘေဆြမ်ိဳး ညာတကာမ်ားကို ျပဳရမည့္၀တ္၊ ရမ္ဇာန္ညႏႈိးေသာ ဂ်ာဂိုးအဖြဲ႕၊ လၾကည့္ တြက္ခ်က္ စိစစ္ေရး၊ နည္လွည့္အလွဴခံအဖြဲ႕၊ တဗ္လိဂ္သာသနာ ျဖန္႔ခ်ိမႈ၊ စစ္မွန္ေသာ ေခါင္းေဆာင္မႈမ်ားအေၾကာင္း တင္ျပသည္။

    ဆရာႀကီးသည္ ျပႆနာရပ္တိုင္းကို ကုရ္အာန္၊ ဟဒီးဆ္၊ အေထာက္အထားမ်ားျဖင့္ ေဆြးေႏြးတင္ျပသည္။ ယေန႔ ႏိုင္ငံ တစ္နံ တစ္လ်ား ေတြ႕ၾကံဳခံစားေန ရေသာ ျပႆနာမ်ားကို ေခတ္အျမင္ ေခတ္ အေတြးမ်ားျဖင့္ ေဆြးေႏြးျခင္းျဖစ္သည္။ ရွိသင့္ေသာ ေခါင္းေဆာင္မႈ၊ ေခတ္ပညာ အေရးပါလိုအပ္မႈ၊ လၾကည့္စိစစ္တြက္ခ်က္မႈ၊ ဘာသာျခားမ်ားႏွင့္ ရင္းႏွီးမႈစသည့္ သာမန္ဘာသာေရး စာအုပ္မ်ားတြင္ မေမွ်ာ္လင့္ႏိုင္သည့္ ဆရာ၏ သေဘာထား ခံယူခ်က္မ်ားကို ျပတ္သားပြင့္လင္းစြာ ေတြ႕ရွိ ရသည္။ တစ္မူထူးျခားေသာ ေခတ္မီက်မ္းတစ္က်မ္းဟု ဆိုႏိုင္သည္။

    ပစၥဳပၸန္သည္ တစ္ခဏ၊ တစ္လယႏွင့္အမွ် အတိတ္သို႔တိုး၀င္ေန သကဲ့သို႔ အနာဂတ္သည္လည္း ပစၥဳပၸန္သို႔ ေရြ႕ေနေပသည္။ ဆရာ့၏ ၁၉၇၇ ခုႏွစ္က တင္ျပသည့္ အနာဂတ္လမ္းစဥ္သည္ ယခုႏွစ္ေပါင္း ၃၀ (မ်ိဳးဆက္တစ္ဆက္) လြန္ၿပီးကာလတြင္ မည္သည့္အေျခရွိေနသည္ကို ဆင္ျခင္သံုးသပ္ရန္ စာ႐ႈသူမ်ား ၏ တာ၀န္ျဖစ္ပါသည္။ ဆရာကား တာ၀န္ေက်ခဲ့ပါၿပီ။ သားသမီး ၇ ဦးထြန္းကားသည္။ ဆရာႀကီး၏သားႀကီး ကထိက ဦးျမတ္သူ(M.Sc) ႏွင့္သားငယ္ အဲမ္ဂ်ီဗရာအီလ္(M.Sc) တို႔သည္ ဆရာႀကီး ေမွ်ာ္လင့္သည့္အတိုင္း ပညာေရးတြင္ ထြန္းေပါက္ၾကပါသည္။

    ဆရာႀကီးကို ေစတနာ ၀ါသနာကို အရင္းခံၿပီး စာေပေရးသားျဖန္႔ခ်ိမႈ လုပ္ငန္းကို ေပါက္ေျမာက္ ေအာင္ျမင္စြာ စြမ္းေဆာင္ႏုိင္သူအျဖစ္ မွတ္တမ္း တင္ရမည္ ျဖစ္သည္။

    ** ပါေမာကၡ ေဒါက္တာေအာင္ေဇာ္ ေရးသားျပဳစုသည့္ တိုင္းရင္းမြတ္စလင္ စာျပဳစာဆို ပုဂၢိဳလ္ေက်ာ္မ်ား(၂) စာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။